‫ترجمه‌ای از ‫حـــامـــی مــغــیــثــی
‫Telegram.me/Timelordsubs
‫دکتر، سوار ماشین شو!
‫نه! نه.
‫در هر صورت مغز این ‫مادرجنده رو می‌ریزم کف زمین.
‫مامان! مامان!
‫کمک!
‫بردار.
‫داداش، کجایی تو؟
‫حالت چطوره، عاشق گستاخ؟
‫- «اسکار»ام. ‫- لعنتی.
‫الآن نمی‌تونم جواب ‫تلفن رو بدم.
‫چون من درست...
‫پشت سرتم!
‫سلام، «اسکار»، وقتی ‫این پیامو شنیدی بهم زنگ بزن.
‫با «آلیسون» به ‫مشکل خوردیم، داداش.
‫باید پیداش کنم و ‫یه جوری درستش کنم،
‫پس... اگه می‌دونی الآن کجاست
‫یا پیش همدیگه هستین ‫بهم خبر بده.
‫خیلی‌خب. ‫مراقب باشید، خداحافظ.
‫لعنتی!
‫داداش، حالت خوبه؟
‫هی! حالت خوبه؟
‫هی.
‫هی، داداش. دارم میام. ‫دارم میام.
‫وای، نه.
‫وای، خدای من. ‫خیلی‌خب.
‫کمک! کمک!
‫لعنتی. کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫خیلی‌خب.، خیلی‌خب.
‫چیزی نیست.
‫خیلی‌خب، چیزی نیست.
‫خوبه، خیلی‌خب، داداش.
‫بجنب، بجنب، ‫منو ببین.
‫زنده بمون، زنده بمون.
‫«هاوکینز»، ‫افسر «هاوکینز».
‫خیلی‌خب، منو ببین، منو ببین. ‫حالت خوبه.
‫دووم بیار، میرم کمک بیارم، خب؟
‫- کمک! کمک! ‫- اون باید بمیره.
‫باید بمیره.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫بجنب، یالا.
‫تکون نخور، تکون نخور. ‫منو نگاه کن.
‫- منو... منو ببین. ‫- اون باید بمیره.
‫کی باید بمیره؟
‫اون باید بمیره.
‫و منم که...
‫باید بکشمش.
‫[هادونفیلد، ایلینوی]
‫[شب هالووین سال 1978]
‫کلانتر هادونفیلد هستم.
‫همونجا بمون.
‫گفتم وایسا!
‫لعنتی.
‫«هاوکینز»! حالت خوبه؟
‫تونستی ببینیش؟
‫- کجا رفت؟ ‫- شما کجا بودین؟
‫من ده دقیقه پیش ‫درخواست پشتیبانی دادم.
‫آروم باش، تازه‌کار.
‫«لومیز» چند تا تیر ‫به سینه‌اش زد.
‫پنجاه متر اون طرف تر دیدمش.
‫تا همینجا اومد و ‫بعد ناپدید شد.
‫خیلی‌خب. «سالیوان»، تو و «توبایس»
‫کنار درخت های بلوط، ‫سمت گذرگاه رو بگردید.
‫من و «هاوکینز» هم سمت ‫خیابون مارکت تا لمپکین.
‫می‌تونیم بگیریمش.
‫آره، آدم بده رو بکشیم.
‫خدای من، «فرنک».
‫من طرف رو می‌شناختم.
‫- «مایکل». توی بچگی هاش. ‫- جدی؟
‫از همون بچه های ‫عجیب غریب بود که
‫وقتی بچه بود بال‌های ‫پروانه هارو می‌کند؟
‫من که اینطوریش رو ندیدم.
‫اون فقط...
‫فقط شش سالش بود ‫خواهرش رو کشت.
‫آره. مامانم قبلا مجبورم می‌کرد ‫برم خونه‌ـشون و بازی کنیم.
‫دلش به حال اون می‌سوخت، ‫ولی تمام مدت اون می‌رفت
‫به پنجره اتاق خواهرش زل می‌زد.
‫همیشه با خودم می‌گفتم؛
‫"به چی داره نگاه می‌کنه؟"
‫داشت به هادونفیلد نگاه می‌کرد.
‫یه شهر صاف و ساده که هیچ‌وقت ‫توش اتفاق جالبی نمیفته.
‫آره.
‫بعد یه روز، ‫یهویی از کوره در رفت.
‫«لانی»، «لانی»، ‫اسکل و استخوانی.
‫خواب بد می‌بینه ‫میره بغل مامانی.
‫قرار گیرت بیاره.
‫قراره بگیرتت، «لانی». ‫قراره بگیرتت.
‫به خدا قسم اگه ‫یه بار دیگه ببینم
‫دستت به شیرینی‌های «کانرد» خورده، ‫مثل سگ می‌زنمت.
‫همین که گفت!
‫من اینکارو نکردم. ‫کار من نبود.
‫- کار «ریچی» بود. ‫- پس نشونم بده.
‫دست هات رو باز کن.
‫- نه. ‫- چرا دستات رو باز نمی‌کنی؟
‫دلم نمی‌خواد.
‫- ولم کن. ‫- دستتو باز کن!
‫ولم کنید.
‫آره.
‫وقتی با «مالنی» ها درمیفتی ‫همچین بلایی سرت میاد.
‫اذیتم نکنید! ‫تنهام بذارید!
‫هی. شما ها حالتون خوبه؟
‫آره. با دوست قدیمی‌ـمون ‫«لانی» می‌ریم قاشق زنی.
‫چی؟ تو...
‫ندیدین کسی با یه ‫ماسک سفید این اطراف باشه؟
‫ناسلامتی هالووینه. ‫همه ماسک دارن.
‫درسته. می‌خوام فورا برید خونه.
‫برید پیش خانواده هاتون، ‫و در رو قفل کنید.
‫- چرا؟ مگه چی کار کرده؟ ‫- چی کار کرده؟
‫سه تا نوجوون رو توی ‫خیابون پایینی کشته.
‫بپا تورو نکشه، «لانی».
‫موقع خواب حواست باشه، «لانی».
‫قراره بگیرت، «لانی ایلام»!
‫- لولوخورخوره! ‫- قیافه‌اش رو دیدی؟
‫«لانی»، «لانی»، ‫اسکل و استخوانی.
‫خواب بد می‌بینه، ‫میره بغل مامانی.
‫مراقب باش، «لانی».
‫قراره گیرت بیاره، «لانی». ‫قراره بگیرتت.
‫قراره بگیرتت، «لانی».
‫موفق خواب حواست باشه، «لانی».
‫قراره دستش بهت برسه، «لانی».
‫قراره دستش ‫بهت برسه، «لانی ایلام»!
‫کمک.
‫کمک!
‫ببخشید که «تامی دویل» رو ترسوندم،
‫و بهش زور گفتم.
‫فقط... فقط، فقط منو نکش.
‫هی، بچه. حالت خوبه؟
‫هی، چیزی نیست. ‫آروم باش.
‫کجا رفت؟
‫اون کجاست؟
‫شما ندیدینش؟
‫- یه نفس عمیق بکش. ‫- کی؟
‫لولوخورخوره.
‫- همتون رو می‌کشه! ‫- هی، هی.
‫- لولوخورخوره؟ ‫- یعنی چی؟
‫خودشه.
‫اینجا خونه «مایرز»ـه.
‫همینجا اتفاق افتاد.
‫هالووین سال 1963.
‫هی، «فرنک»؟
‫بله.
‫یه سگ مُرده اینجاست.
‫چی؟
‫هیچی.
‫شلیک نکن!
‫- «فرنک». «فرنک». ‫- چیه؟
‫لعنـ..
‫بازش کن.
‫سه، دو، یک.
‫خیلی‌خب.
‫عجیبه.
‫تار عنکبوت.
‫هادونفیلد.
‫جایی که هیچ ‫اتفاق جالبی...
‫«مک‌کیب»؟
‫ولش کن!
‫ولش کن وگرنه شلیک می‌کنم.
‫«مایکل». بهت هشدار میدم.
‫لعنتی!
‫طاقت بیار، «مک‌کیب».
‫«پیت»، «پیت»، «پیت».
‫هی، هی. ‫چیزی... چیزی نیست.
‫قراره واست...
‫قراره واست کمک خبر کنم، خب؟ ‫فقط دووم بیار.
‫درست می‌شه، خب؟
‫قراره طاقت بیاری؟
‫- آره. آره. ‫- طاقت بیار، باشه؟
‫مراقب باشید! ‫شیطان اینجاست!
‫برو، برو، برو!
‫- تکون نخور! ‫- برو!
‫«مایکل»، همونجا بمون.
‫گرفتیمش، نه؟
‫بگو... بگو که گرفتیمش.
‫همونجا بمون!
‫آره.
‫گرفتیمش؟
‫خدای من.
‫متأسفم.
‫خدایا.
‫وایسا!
‫«مایکل» تکون نخور.
‫همونجا بمون!
‫...توضیحات موجود ‫جهت تأیید.
‫- خودشه. ‫- خودشه.
‫«مایکل مایرز»ـه.
‫افسر «هاوکینز»، بگید ‫اینجا چه اتفاقی افتاد؟
‫بگو چه اتفاقی افتاد.
‫«مایکل» کسی رو کشت؟
‫«مایکل» بازم کسی رو کشت؟
‫[شب هالووین سال 2018]
‫فکر می‌کردم قراره
‫یه مهمونی پیتزا...
‫با چند تا از همکار ها باشه، ‫نه عیاشی.
‫رئیس پست فطرت تو ‫رفتارش اشتباه بود.
‫توی این شرایط باید
‫یاد بگیری تو روی ‫طرف وایستی.
‫آره، نه. درست میگی. ‫درست میگی.
‫نه، باید تو روی طرف وایستم. ‫حالا فردا صبح،
‫میرم اونجا، و از کارم استعفا میدم...
‫و قراره یه مشت ‫بزنی تو صورت دکتر «متیس».
‫- اوه! شامپاین! ‫- آره، می‌زنمش.
‫اینجا رو ببین.
‫امروز چه روزی بود،
‫دو تا قتل توی ‫پمپ بنزین...
‫ما اصلا نمی‌دونیم ‫توی اتوبوس بوده یا نه.
‫«تامی»، خیلی شکاکی.
‫خیلی هم "سو بوا" ‫(فرانسوی)
‫- ببخشید. ‫- عالیه.
‫آره، یه اصطلاح فرانسویه...
‫که یعنی این لعنتی مزه خوبی داره.
‫همینه!
‫هی، هی.
‫هی، بچه ها. بچه ها.
‫می‌شه یکم آروم باشید؟
‫من و خانمم داریم برنامه ‫استعداد یابی رو می‌بینیم.
‫آره، حتما. باشه.
‫- ببخشید. ‫- آره، آره، شرمنده.
‫- لطف می‌کنید. ‫- خیلی‌خب.
‫میرم واسه خودمون ‫نوشیدنی بگیرم.
‫- تو بهش فکر نکن. ‫- خیلی‌خب.
‫من خودم یه جور پیش‌خدمت مشروبم، ‫ولی واسه شراب های ارزون.
‫من می‌تونم دو تا...
‫از اون نوشیدنی های ‫"وودود" که اونجاست بدی؟
‫هی، گوش کن چی میگم. ‫نذار اون چند تا حرومزاده
‫اذیتت کنن، رفیق.
‫اونا دوست های اون ‫خانم خل و چله هستن...
‫که نزدیک بود توسط ‫«مایکل مایرز» به قتل برسه.
‫جون من؟ درموردش شنیده بودم.
‫فکر کنم اسمش ‫«لورا استروپس» بود.
‫- «لوری استرود». ‫- «استرود»، آره.
‫تنها کسی که ‫«مایکل مایرز» نکشت.
‫هر هالووین میان اینجا،
‫و می‌دونی دیگه... ‫سگ مست می‌کنن.
‫خانم ها و آقایان، ‫مایلم هنرمند بعدی رو
‫بهتون معرفی کنم.
‫من قبلا وقتی بچه بودیم ‫دهن ایشون رو سرویس کرده بودم،
‫ولی الآن دیگه بزرگ شده.
‫و ایشون بهتر از همه بلده ‫صدای گنجشک دربیاره.
‫- سلام به همه. ‫- همینه، «تامی»!
‫«لانی» منو توی این ‫مخمصه انداخت.
‫من قرار نیست واستون ‫صدای گنجشک دربیارم.
‫من... می‌خوام واستون ‫یه داستانی بگم.
‫- "ارواح و شیاطین"! ‫- اوه...
‫- تو می‌تونی، «تامی»! ‫- چراغ هارو خاموش کنید!
‫کسی از شما داستان ‫لولوخورخوره هادونفیلد رو می‌دونه؟
‫مال دوره شما نبود؟ ‫یا انقدر مستین که یادتون نیست؟
‫چهل سال پیش، یه دیوانه از ‫بیمارستان روانی فرار کرد.
‫شب قبل هالووین بود.
‫و سه تا دختر نوجوون،
‫داشتن از دبیرستان ‫هادونفیلد برمی‌گشتن خونه.
‫اونا وسط شهر...
‫یه هیبت روح مانند رو دیدن.
‫یه مرد با ماسکی سفید.
‫یا شاید انسان عادی نبود؟
‫داشت نگاهشون می‌کرد.
‫تا آخر اون شب، سه نفر به قتل رسیدن.
‫و توی همسایگی اون خونه، ‫یه پرستار بچه بود،
‫یه پسر جوان، ‫و یه دختر جوان.
‫و توسط این مرد به طرز ‫فجیعی مورد حمله قرار گرفتن.
‫کسی که قدرت هاش ‫بیشتر از یک انسان عادی بود.
‫اسم من «تامی دویل»ـه.
‫و من اون پسر جوان بودم.
‫پس، لطفا، همراه من...
‫بیایید قربانیان و بازماندگان ‫«مایکل مایرز» رو...
‫گرامی بداریم.
‫ممنونم.
‫حالا، ما اینجا خانم «لیندزی والس» رو داریم.
‫«آنی براکت»، پرستار اون ‫همون شب به قتل رسید.
‫و خانم «ماریون چمبرز» اینجاست،
‫که توی حمله زنده موند.
‫و «لانی ایلام».
‫«لانی» از یه مقابله ‫رو در رو زنده موند.
‫کمک!
‫الآن توی هادونفیلد ‫شب هالووینه.
‫شبی که وحشت ‫قراره سرگرمی باشه.
‫وقتی پشت ماسک ها قایم می‌شیم،
‫و وانمود می‌کنیم ‫کس دیگه‌ای هستیم.
‫اون واقعیه؟
‫کی می‌دونه؟
‫بعدی کیه؟
‫شاید امشب نشه، ‫شاید فردا هم نشه،
‫ولی لولوخورخوره ‫قراره بیاد سراغم.
‫و قراره بیاد سراغ شما.
‫ولی قرار نیست ‫دستش به ما برسه.
‫حداقل این بار.
‫چون ما هیچ‌وقت ‫تسلیم ترس نمی‌شیم.
‫به سلامتی تو، «لوری».
‫هرجا که هستی.
‫چیزی تا بیمارستان نمونده، مامان.
‫نفس عمیق بکش. ‫نفس عمیق.
‫چیزی نمونده. ‫تقریبا رسیدیم بیمارستان.
‫چیزیت نمی‌شه. ‫چیزیت نمی‌شه.
‫خوبه، خوبه.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه، نه، نه! ‫- نه!
‫بذارید بسوزه!
‫نه!
‫بذارید بسوزه!
‫دریافت شد. گاز ساختمون ‫به زودی قطع می‌شه.
‫گاز اینجا کاملا بازه.
‫دریافت شد. ‫منتظر بمونید.
‫دریافت شد.
‫انجام شد.
‫- گاز ساختمون قطع شده. ‫- دریافت شد.
‫- حواستون به سقف باشه. ‫- مراقب باشید.
‫بیا. باید بریم. ‫خیلی‌خب، برو.
‫ماشین آتش‌نشانی، ‫صدام رو داری؟
‫کمک فوری. کمک فوری.
‫یه هشدار کمک فوری داریم.
‫«بنتون» هستم از ‫ماشین شماره هشت.
‫این بخش ساختمون فرو ریخته.
‫مخزن اکسیژن من خراب شده.
‫زنگ خطر به صدا در اومده.
‫لعنت بهش.
‫جواب بده.
‫یکی دیگه این پایینه!
‫صدام رو داری؟
‫مرکز، یه آتش‌نشان کم داریم.
‫خیلی‌خب، گروه یک. ‫تجسس رو شروع کنید.
‫«بنتون»؟
‫«بنتون»، دستم اینجاست.
‫دستمو بگیر!
‫دستمو بگیر دیگه!
‫شرایط اضطراری. ‫تیم تجسس رو بفرستید!
‫دستمو بگیر!
‫این چه کوفتیه؟
‫مامان، صدامونو می‌شنوی؟
‫- خیلی‌خب. ‫- به شکمش چاقو خورده.
‫گروه تراما رو خبر کنید. ‫یک زن بیهوش اینجاست.
‫- با زخم در ناحیه شکم. ‫- صدامو می‌شنوی، مامان؟
‫احتمالا با کوفتگی های متعدد.
‫مامان، صدامون رو می‌شنوی؟
‫خیلی از خون میره.
‫خانم، می‌تونید اسمتون ‫رو به من بگید؟
‫«آلیسون»، همینجا بمون، عزیزم.
‫خانم، می‌تونید اسمتون ‫رو به من بگید؟
‫اون... اون مادرمه.
‫«لوری استرود».
‫- بهش حمله کردن. ‫- «لوری».
‫اون... اون مادرمه.
‫بهش حمله کردن. ‫اون احتمالا...
‫خانم، بنظرم بهتره پیش پرستار برید.
‫من خوبم.
‫خون من نیست.
‫خب؟ خون من نیست.
‫زخم رو می‌بندیم.
‫و زخم رو بخیه شل می‌زنیم،
‫تا عفونت نکنه.
‫یکم ازش خون رفته، ‫ولی می‌شه کنترلش کرد.
‫گمونم خوب می‌شه.
‫امشب ببریدش طبقه آی.سی.یو
‫اندام داخلی ترمیم می‌شن،
‫با این اوصاف آسیب ‫ماندگاری وارد نمی‌شه.
‫تنها نگرانی از بابت اینه که
‫ناحیه شکم از ضربه چاقو ‫خیلی آسیب دیده
‫و از برش خط ما، درست اینجا.
‫بابت همه چیز ممنون.
‫عزیزم.
‫سلام.
‫حالش خوب می‌شه.
‫بابا رفته.
‫همیشه پیش ما می‌مونه.
‫حتی اگه نتونیم ببینیمش.
‫نه، نمی‌ترسم برم.
‫فقط حسش رو ندارم.
‫از طرفی، یه جورایی ‫به بابام قول دادم
‫که بریم فیلم ببینیم.
‫دیگه صدای آتش‌نشانی نمیاد.
‫ماسک خواب لعنتی، ‫وقتی به مادرت قرضش دادی
‫بوی سیگار "لاکی استرایکس" گرفته.
‫منم بوـش رو حس می‌کنم.
‫ولی بوی سیگار نیست.
‫خونه «لوری استرود» آتیش گرفته.
‫خب، از طبقه بالا که ‫انگار خاموشش کردن.
‫ولی زندگی طرف ‫همینطوریش خیلی خطریه.
‫بهتره درمورد اون زنه ‫چرت و پرت نگی.
‫می‌زنه دهنت رو سرویس می‌کنه.
‫نظرت چیه من و تو ‫یکم پفک بزنیم و
‫یکم شراب بخوریم؟
‫آشغال ارزون قیمت.
‫بلد نیستی خلبانی کنی.
‫بده به من ببینم.
‫بفرما، ببین چه می‌کنم.
‫این چه کوفتی بود؟
‫کسی اونجاست؟
‫هی!
‫چیزی می‌بینی؟
‫هی، «ساندرا». «ساندرا».
‫یه گنده‌بک توی دستشویی ماـست.
‫ماسک یه هیولا هم گذاشته.
‫خب چی از جون ما می‌خواد؟
‫به ما چه ربطی داره؟ ‫زنگ بزن پلیس!
‫فرار کن، «ساندرا»! ‫فرار کن!
‫نه.
‫خواهش می‌کنم، نه.
‫لعنتی...
‫«ساندرا»!
‫سلام. من اون سخنرانی ‫که اونجا کردی رو شنیدم، رفیق.
‫انگار همه اون داستان رو شنیدن،
‫همه هم از ماجرای اون ‫لولوخورخوره می‌ترسن،
‫- منم نمی‌دونستم. ‫- نه، لطف داری.
‫آره. هی، رفیق بذار... ‫یه نوشیدنی مهمونتون کنم.
‫- نوشیدنی؟ آره. ‫- لطف داری، رفیق. ممنونم.
‫- بابت اون موقع هم ببخشید. ‫- نه، نه، نه، رواله.
‫- چیزی نیست. مشکلی نیست. ‫- هی، بذار اینو ببینم.
‫- من یه پرستارم. ‫- خیلی‌خب.
‫یه دکتر واقعیه؟
‫- ممنونم. به سلامتی، «تامی». ‫- سلامتی.
‫- آره. ‫- بذار ببینمش.
‫چطوری تو، «بانی»؟
‫بیام دنبال تو و «کلاید»؟
‫بابا، باید بیای دنبالم.
‫من... من توی یه پارک ‫نزدیک مدرسه‌ام.
‫و... به یه مأمور پلیس حمله کردن.
‫- و... ‫- کـ... کجایی؟
‫روی زخمش رو فشار بدید.
‫نبضش چطور می‌زنه؟
‫من نزدیک پنجاه ساله ‫بارِ خودمو دارم.
‫- پنجاه سال؟ ‫- با پدربزرگت زدی تو کار؟
‫آره، پدربزرگم این کارو شروع کرد.
‫اون عکسی که اونجاست ‫پدربزرگمه، و اینجا...
‫چوب بیس‌بالم هم اینجاست. ‫"هاکل‌بری".
‫- "هاکل‌بری" قدیمی. ‫- چوب بیس‌بال. عالیه.
‫اگه امروز بخواد پیداش بشه...
‫- قراره کلی خوش بگذرونیم. ‫- همینه.
‫- سلامتی «برایان». ‫- آره.
‫- سلامتی «برایان». ‫- سلامتی «برایان».
‫- دمت گرم. همینه. ‫- خیلی‌خب، پس.
‫می‌دونستم اومدیم ‫جای درستش.
‫هی، بچه ها. «کمرون» تو دردسر افتاده.
‫«لانی»، چی شده؟
‫وای خدا.
‫یه پرونده قتل و عام کوفتی ‫افتاده دستمون.
‫- «گراهام»! ‫- بله، قربان.
‫محوطه رو ببندید.
‫دریافت شد.
‫لعنت بهش!
‫تمام واحد ها به گوش.
‫یک جنایتکار خشن داریم،
‫مسلح و خطرناک.
‫همه واحد های افسران ویژه
‫اعزام می‌شن به منطقه.
‫متهم فراری پیاده است.
‫اسمش «مایکل مایرز»ـه.
‫برید سراغش.
‫- وای خدا. ‫- هی، صداشو زیاد کن.
‫«تامی»، اونجارو. ‫هی، زیادش کن.
‫امروز عصر، در همان ‫امتداد خیابان مسکونی
‫چهار جنازه پیدا شد.
‫ساکنین هادونفیلد شمالی ‫در حالت آماده باش کامل هستند.
‫- مسئولین درحال بررسی هستند. ‫- کی می‌خواد جلوشو بگیره؟
‫کمتر از یک ساعت پیش،
‫مقامات هادونفیلد ‫چند قربانی دیگر رو...
‫- اون خیابون ماـست. ‫- ...در اینجا...
‫باستیک جنوبی شناسایی کرده‌اند.
‫این گزارشگر دقیقا جلوی ‫خونه خانم «دوباتم»ـه.
‫یعنی کنار خونه ماـست.
‫...دو بیمار از بیمارستان...
‫..."اسمیت گرو" بعد ‫فرار از اتوبوس دیروز...
‫ناپدید شدند.
‫مقامات همچنان درحال ‫بررسی این دو رویداد هستند،
‫ولی به تمام ‫ساکنین توصیه می‌کنه
‫که درون خانه هایشان بمانند،
‫تا اطلاعات بیشتری فاش شود.
‫فاجعه امشب یادآور ‫یک رویدادی وحشتناک
‫در تاریخچه هادونفیلد است،
‫که مردم دهه هاـست ‫که سعی دارن فراموشش کن.
‫ولی طبق گمان های پلیس ‫بیشتر از دو نفر...
‫من اونو از چهل سال پیش یادمه.
‫من توی تخت خوابیده بودم، ‫بعد اون...
‫با چاقو زدش... اون... ‫اونو کشتش.
‫اون «جولیان»ـه. ‫همون...
‫همون پسر عوضی که ‫خونشون اون طرف خیابونه.
‫اون بهترین پرستار بچه من بود.
‫خب، ما دیگه می‌ریم، باشه؟
‫بازم ممنون، رفیق.
‫از آشنایی خوشحال شدیم ‫ولی دیگه باید بریم.
‫مراقب خودتون باشید.
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫کار «مایکل»ـه. ‫باید خودش باشه.
‫من کل عمرم اینجا زندگی کردم.
‫اینجا قبلا امن بود، ‫ولی دیگه نیست.
‫لعنتی. گوشی پزشکیم رو یادم رفت.
‫بی‌خیال، عزیزم. ‫باید بریم خونه.
‫مطمئنم دست اون خانمه‌ست. ‫هی، زود برمی‌گردم.
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫عزیزم، عزیزم، عزیزم.
‫- چیه؟ چیه؟ چی شده؟ ‫- توی ماشینه.
‫- چی؟ ‫- توی ماشینه.
‫- کی؟ چی؟ ‫- صندلی عقبه.
‫«مایکل مایرز» صندلی عقبه. ‫برو ببین.
‫برم ببینم؟ عمرا!
‫مشکلت چیه؟
‫یه نفر کمک کنه. ‫اون اینجاست.
‫عقب ماشین من نشسته.
‫موقع سوار شدن دیدمش.
‫همونی که شما می‌گفتین،
‫اونی که توی تلویزیون بود.
‫«تامی»، چی کار می‌کنی؟
‫اون کثافت توی پارکینگ منه؟
‫بله، قربان.
‫وقت عشق کردنه.
‫ولی شیطان امشب می‌میره.
‫«تامی دویل» برو دهنش رو سرویس کن.
‫همونجاست، توی ماشینم.
‫اون... از ماشین اومد بیرون.
‫و بعد رفت جلو سوار شد.
‫خودم دیدمش. ‫برگشت بهم نگاه کرد.
‫خودشه؟
‫داره نگاهمون می‌کنه.
‫خودم دارمش.
‫«تامی»، مراقب باش.
‫«مایکل».
‫بیدار شو.
‫خدای من.
‫- «تامی»، مراقب باش! ‫- وای نه!
‫لعنتی، چه خبر شده؟
‫لعنتی!
‫بجنب، یالا.
‫ماشین لعنتیم رو ببین.
‫«تامی»، مراقب باش!
‫فکر کرده می‌تونه ‫ما رو بترسونه؟
‫ماسکشو پاره می‌کنم، ‫تو چشم‌هاش نگاه می‌کنم،
‫این "هاکل‌بری" رو تکون میدم ‫و بهش شب بخیر میگم.
‫شب بخیر.
‫هممم...
‫هی، «جان بزرگه».
‫می‌شه صداشو کمتر کنی؟
‫از دست تو، ‫«جان کوچیکه».
‫مگه قرار نبود فیلم ببینیم؟
‫نه.
‫کیر توش.
‫هالووینه.
‫چند تا آهنگ ترسناک قدیمی گذاشتم.
‫می‌خوای چِت کنیم و برقصیم؟
‫وسوسه کننده‌ست.
‫واسه قاشق زنی ‫یه مقدار دیر شده.
‫- یوهاها. ‫- من و خواهرم مشغول قاشق‌زنی بودیم.
‫و... از خونه شما ‫چند تا آب نبات گرفتیم،
‫وقتی یه گاز ازش زد، ‫داخلش یه تیغ زنگ زده بود.
‫چی... خیلی‌خب. ‫آروم باش، آروم.
‫الآن کجاست؟
‫اون... همونجاست.
‫«جان بزرگه».
‫«جان بزرگه»، زودباش بیا!
‫چیه، چیه، چیه؟
‫- چی شده؟ ‫- داره ازش خون میره.
‫تیغ ریش تراشی خورده، ‫هنوز زنده‌ست.
‫- زنگ بزن آمبولانس. ‫- می‌تونین کمکش کنین؟
‫زبونش قطع شد.
‫- داره خونریزی می‌کنه. ‫- خیلی‌خب، تیغ اونجاست.
‫توی استفراغش.
‫این دیگه چی بود؟
‫یکی رفت تو خونه ما؟
‫وای خدا جون.
‫- چی شده؟ چی؟ ‫- حالت خوبه؟
‫- بو! ‫- خدایا!
‫ترسوندیمتون!
‫گرفتم!
‫فکر می‌کنین بامزه بود؟ ها؟
‫بدجور رفتید سرکار!
‫کل کاسه لعنتی رو دزدیدم.
‫نمی‌دونید با چی ‫طرف شدین، نه؟
‫سخت نگیر، «جان بزرگه».
‫- واسه فهمیدنش زیادی بچه‌ان. ‫- ولی فهمیدن چی بچه‌ایم؟
‫می‌دونی این خونه مال کی بوده؟
‫نه.
‫اسم «مایکل مایرز» کوفتی رو شنیدی؟
‫می‌دونی چه بلایی ‫سر آدمایی میاد...
‫که بدون دعوت وارد ‫خونه «مایرز» می‌شن؟
‫لابد قراره بترسیم.
‫- جدی؟ ‫- جدی بابا.
‫با چاقو زد وسط ‫سینه‌های خواهرش.
‫- اوق. ‫- درست اون بالا.
‫و گاهی اوقات... ‫وقتی نسیم مناسبی می‌وزه،
‫می‌تونیم صدای روحش رو بشنویم،
‫که اسم قاتلش رو میگه.
‫صداش می‌زنه.
‫اوهوم.
‫«مایکل».
‫از حیاط ما برید بیرون، ‫بچه های منحرف!
‫این دیگه چی بود؟
‫خیلی‌خب، بریم. ببریمش توی ‫اتاق کد سه.
‫- اینجا چی داریم؟ ‫- خونریزی درونی.
‫پارگی، ولی از پسش برمیاد.
‫دستگاه تنفس رو آماده کن.
‫- افسر «هاوکینز». ‫- برو، برو، برو.
‫مطمئن شو آماده شده.
‫و برای گذاشتنش ‫روی میز کمک می‌خوام.
‫«آلیسون»، «آلیسون».
‫سلام، می‌شه باهاتون حرف بزنم؟
‫چند تا سوال بپرسم؟
‫همیشه به من ‫گفتن که نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم درمورد «مایکل» حرف بزنم.
‫که هیچ‌وقت نمی‌تونستم ‫متوجه این فاجعه بشم.
‫انگار بزرگترین ‫ترس مادرم این بود،
‫که حرف مادربزرگم ‫درست بوده باشه...
‫و لولوخورخوره واقعی باشه.
‫چهل سال منتظر بود
‫که بیاد مادرم رو بکشه.
‫خونه‌اش رو پیدا کرد.
‫اومد توی خونه‌اش.
‫اون مارو تو مسیرش گذاشت.
‫اون شوهرم رو به قتل رسوند.
‫ماجرا همین بود.
‫خب، «مایکل» از کجا می‌دونست؟
‫از کجا می‌دونست چطوری ‫مادربزرگت رو پیدا کنه؟
‫نمی‌دونست.
‫کار دکترش بود.
‫دکتر «مایکل».
‫همونی که...
‫برده بودش اونجا. ‫می‌دونست کجا بره.
‫همون بود که ‫همشون رو جمع کرد.
‫انگیزه خودش بود،
‫نه انگیزه «مایکل».
‫ولی ما موفق شدیم.
‫به صورتش شلیک کردیم، ‫زنده زنده سوزوندیمش،
‫که دیگه نتونه ‫به کسی آسیب بزنه.
‫متأسفم، «کارن».
‫ممنونم.
‫کسی بهت نگفته؟
‫چی رو بهم نگفته؟
‫«مایکل مایرز» زنده‌ست.
‫چی؟!
‫«آلیسون»، «آلیسون»! ‫«آلیسون»، حالت خوبه؟
‫- ببخشید. ‫- آروم.
‫- «آلیسون»، لطفا صبر کن. ‫- ببخشید، ببخشید.
‫خیلی متأسفم. فقط می‌خوام ‫هر کمکی هست بکنم، خب؟
‫- اون هنوز زنده‌ست. ‫- داریم میریم دنبالش.
‫من، بابام، خودت... ‫اگه می‌خوای بیای.
‫میریم پیش «تامی دویل».
‫باید فورا همه رو ‫اینجا جمع کنید.
‫اگه زنده‌ست، ‫یعنی تو راه اینجاست.
‫مامان.
‫عزیزم، ازت می‌خوام بری ‫تو اتاق مامان‌بزرگ بشینی،
‫و همونجا بمونی تا بیدار بشه، خب؟
‫- نه. ‫- نه، نه، نه. قراره با ما بیاد.
‫- که بریم پیش «تامی دویل». ‫- که چی؟
‫نمی‌دونم شنیدی یا نه، ‫ولی اونا...
‫نه، نیرو های پلیس ‫الآنه که برسن.
‫«تامی» داره یه گروه می‌سازه. ‫از آدمایی که اهمیت میدن.
‫قراره بریم دنبالش. ‫قراره «مایکل» رو پیدا کنیم.
‫من باهاشون میرم، ‫باید کارش رو تموم کنیم.
‫- و ماجرا رو خاتمه بدیم. ‫- آره.
‫نه، اون توی راه اینجاست. ‫من بهشون همینو میگم.
‫دنبال اونه، و ما باید اینجا ‫باشیم که ازش محافظت کنیم.
‫اون خانواده شما، ‫و خانواده منو،
‫چهل ساله که درگیر ترس و وحشت کرده.
‫امشب باید بمیره.
‫- اون بابا رو کشت. ‫- برید کنار! تکون بخورید!
‫ببخشید! اون شوهر منه، ‫بدجوری آسیب دیده.
‫همه از سر راه برن کنار.
‫برید توی بخش انتظار.
‫اینجا رو خلوت کنید، ‫برید کنار.
‫قرار نیست وانمود کنم ‫که اتفاقی نیفتاده.
‫من عاشق بابا بودم، ‫یکی هم عاشق اونیه...
‫که زیر پارچه سفید دارن می‌برنش.
‫گوش کن، منو ببین. ‫عزیزم، ما شکست خوردیم.
‫واسش تله گذاشتیم، ‫کل خونه رو آتیش زدیم.
‫با این حال بازم زنده موند، ‫به این هم فکر کن.
‫پلیس اون بیرون دنبالش می‌گرده.
‫فکر کردی تویی که ‫قراره پیداش کنی؟
‫برو توی اون اتاق، ‫و پیش مادربزرگت منتظر بمون.
‫برو!
‫بیمارستان گارد امنیتی نداره؟
‫شما گارد امنیتی دارید؟
‫احساس می‌کنم ‫باید داشته باشید،
‫محض اینکه همچین ‫اتفاقی رخ بده!
‫و الآن هم داره رخ میده!
‫یعنی دختر من اینجاست، ‫مادرم هم اینجاست،
‫یه دیوونه هم اون بیرونه...
‫خدای من!
‫خداحافظ، «مایکل».
‫هرموقع بهش لازم داشتی، ‫اینو برای تو گذاشتم.
‫اون اینجاست. اینجاست. ‫پیداش کردیم، «لوری» اینجاست.
‫درحال بهبوده.
‫شانس آوردیم زنده موند.
‫همین الآن از یکی ‫از مأمور های پلیس
‫توی محوطه خودش شنیدم.
‫یازده تا جنازه پیدا شده. ‫همشون جزو نیرو های اضطراری.
‫یا خدا. «کمرون» که اونجاست.
‫سه تا از دوستاش ‫کشته شدن.
‫- دیوونه خونه‌ای شده. ‫- خیلی‌خب، «لانی»، گوش کن.
‫تنها روشی که می‌تونیم ‫جلوش رو بگیریم،
‫اینه که تو این مسئله ‫با همدیگه باشیم.
‫کاملا حق با توـه.
‫- خب. خب. ‫- خب؟
‫نظرت با این شیطون ها چیه؟
‫واسه اینا مجوز هم داری؟
‫واسه چند تاشون.
‫بابا.
‫- دوست دخترت کجاست؟ ‫- حالش خوبه.
‫- پیش خانواده‌اش می‌مونه. ‫- خوش به حالش.
‫- سلام، آقای «دویل». ‫- سلام، رفیق.
‫«لانی»، اونجارو باش.
‫شما هم قراره بیایید؟
‫نمی‌شه که همه‌اش ‫شما خوش بگذرونید.
‫تو محله ما کلی قربانی هست.
‫دوستای صمیمی بودن، ‫فقط می‌خواییم کمک کنیم.
‫من یه دکترم، ‫شوهرم پرستاره.
‫چطور حدس نزدم.
‫خیلی‌خب، باید امنیت ‫همه تضمین بشه.
‫- «لانی»، باید به همه از اونا بدی. ‫- خیلی‌خب.
‫تو هم باهامون میای؟
‫ببینم چی دارین.
‫آره، ببین کدومو می‌خوای.
‫«مایکل مایرز» چهل ساله ‫که این شهر رو به وحشت انداخته.
‫امشب، ما ترتیبش رو میدیم.
‫ببخشید. به چند نفر نیاز دارم.
‫کسایی که نمی‌ترسن ‫دستشون کثیف بشه.
‫هرکی نخواست باید ‫مستقیم بره خونه.
‫خب، بعد اینکه ‫پیداش کردیم چی کار کنیم؟
‫برو داخل. ‫برو داخل.
‫این بیرون امن نیست. برو.
‫اینجا امن نیست.
‫داداش، من یه ساعت پیش ‫با «مایکل» درگیر شدم،
‫ولی اون فرار کرد.
‫گوش کنید، پسرا، ‫باید تعدادمون بره بالا.
‫تو "اسپرینگ کریک" ‫تا گذرگاه رو داشته باش،
‫و اگه چیزی دیدی ‫فورا بهم بگو.
‫این مرد یه تهدیده، ‫و امشب باید جلوش گرفته بشه!
‫هیچ‌وقت کسی ‫اونو جدی نگرفت.
‫- کی؟ ‫- دکتر «لومیس»،
‫دکتر اول «مایکل».
‫اون یه قاتل رو ‫از قیافه‌اش تشخیص می‌داد.
‫تنها راه گیر انداختنش،
‫اینه که مثل خودش بازی کنیم؛ ‫با تکنیک غافلگیری.
‫فکر می‌کنه دارید ‫می‌رید یه جایی،
‫ولی شما دقیقا ‫برید یه جای دیگه.
‫و حواستون باشه.
‫حواس‌ها جمع.
‫وایسا، اینجا چه خبر شده؟
‫عزیزم، اون کیه؟
‫شبیه بچه‌هاـن.
‫اونجا تنهاـن؟
‫«ماریون»، چراغ‌قوه رو بده.
‫شب خوبی برای ‫بیرون بودن نیست.
‫مراقب باش، «لیندزی».
‫- «لیندزی»، بنظرم نرو... ‫- همینجا بمونید.
‫تا حالا با اسلحه شلیک نکردم.
‫درسته، منم نمی‌فهمم اصلا ‫چرا بهت اسلحه داد.
‫بزرگ هم هست، ‫از پسش برمیای؟
‫اصلا ولش کن.
‫بده من، بده من. ‫قبلا شلیک کردم.
‫خیلی‌خب، اگه خودت می‌خوای.
‫دارمش.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫هی.
‫شما بچه ها اینجا ‫چی کار می‌کنین؟
‫شب هالووینه، ‫رفته بودیم قاشق‌زنی.
‫- یه کیسه شکلات گرفتیم. ‫- امشب نباید
‫اینجا باشید، خب؟ ‫جای امنی نیست.
‫- قراره منو بکشی؟ ‫- نه.
‫شیطان، امروز نه.
‫- وای، چقدر می‌ترسم. ‫- شما اینجا تنهایید؟
‫- خانواده‌هاتون کجاـن؟ ‫- نه.
‫نه، منتظر دوستمون هستیم.
‫و یه آقای ترسناکی ‫با ماسک سفید هست،
‫و انگار هی می‌خواد ‫باهامون قایم‌موشک بازی کنه،
‫- بنظر اون... ‫- بنظر من متجاوزه.
‫اونو کجا دیدینش؟
‫پشت درخت ها قایم شده.
‫بعد یهو میاد بیرون ‫میگه "دالی"!
‫آخه ما که سه ساله نیستیم.
‫- ولمون کن، آقا! ‫- اوناهاش، خودشه.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫شکلات نمی‌خوای؟
‫اون ماسک «دنیس»ـه؟
‫فرار کنید. ‫برید خونه.
‫قبل اینکه هممون رو بکشه! ‫فرار کنید!
‫فرار کنید! برنگردید!
‫فقط برید خونه!
‫خدای من.
‫اگه معلولیت داشته باشه چی؟
‫- اصلا منطقی نیست که... ‫- آره، ولی...
‫این چه کوفتی بود؟
‫- چه کوفتیه؟ ‫- «مایکل»ـه.
‫لعنت بهش! برو!
‫برو! برو!
‫ماشین لعنتی رو...
‫خدا!
‫- نه! خدای من، «ماریون». ‫- «ماریون»، مراقب باش!
‫- «ماریون»، در قفله! ‫- نمی‌خوام اینجا بمیرم!
‫- درو باز کن! ‫- درو باز کن!
‫- بجنب! درو باز کن! ‫- برو کنار، پشت سرته!
‫- در قفله، «ماریون». ‫- برو کنار!
‫برو، برو!
‫«ونسا»، برو!
‫از ماشین کوفتی برو بیرون!
‫دوستت دارم، عزیزم!
‫نه!
‫ولش کن!
‫- بجنب، باید بریم. باید بریم. ‫- وای خدا.
‫نه.
‫شلیک کن، شلیک کن «ماریون»!
‫هی، «مایکل».
‫اینم برای دکتر «لومیس».
‫- وای خدا، نه! ‫- «ماریون»!
‫بجنب دیگه، بمیر.
‫بمیر، بمیر، بمیر!
‫مامان، نه، وایسا.
‫کافیه، لطفا. ‫آروم باش، آروم باش.
‫- من خوبم. ‫- تو خوبی نیستی.
‫چاقو رفته تو شکم لعنتی‌ات.
‫یه زخم کوچیکه.
‫«آلیسون» کجاست؟
‫قرار بود اینجا باشه، پیش تو.
‫- ندیدیش؟ ‫- نه...
‫من زیادی بهم تزریق کردن، بچه جون.
‫ندیدمش.
‫[شیطان موفق نمی‌شه. دوستت دارم] ‫[بابا رو دوست دارم، مامان‌بزرگ رو دوست دارم.]
‫همه چی رو به راهه؟
‫احتمالا رفته یه هوایی تازه کنه.
‫یعنی لباس لعنتی‌ات رو ‫همینطوری انداختن اینجا؟
‫«کارن».
‫«مایکل» مُرده.
‫ما کشتیمش.
‫درسته، کشتیمش.
‫با خاکستر یکی‌اش کردیم.
‫ببخشید.
‫عذر می‌خوام.
‫- اون طرف. ‫- «فرنک»؟
‫- یکم دیگه جلوتر. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫- پارچه آماده‌ست؟ ‫- آره.
‫یک، دو...
‫بفرما.
‫خیلی‌خب.
‫بابامو می‌شناختی؟
‫آره، «ری» رو می‌شناختم.
‫قبلا بهم پیوت می‌فروخت.
‫یادمه با یه شمن که ‫اهل لیتل راک بود،
‫توی دریاچه "چروکی" ‫سوار قایق بودیم.
‫بابات... بابات از انعکاس خودش
‫وحشت کرده بود.
‫شلوارش رو درآورد ‫و پرید تو آب.
‫من دیگه باهاش مواد نزدم،
‫ولی دلم واسش تنگ می‌شه.
‫- بابا. ‫- چیه خب؟ راست میگم.
‫نه، نه، نه. ‫بابا، اونجارو، همونجا.
‫می‌بینیش؟ «تامی»ـه.
‫- آره. ‫- اون ماشین کیه؟
‫ماشین «لیندزی». لعنتی.
‫ماشین «لیندزی».
‫خونی مالی شده، ‫جنازه‌ای نیست.
‫کار «مایکل»ـه.
‫اون اینجاست.
‫بجنبید، بهتون نیاز دارم. سریع.
‫مراقب باشید، خب؟
‫چشم‌هاتون رو باز کنید، ‫حواس‌ها جمع.
‫خیلی‌خب، بریم، بریم.
‫«لیندزی»!
‫- خیلی‌خب. ‫- مراقب باش، خب؟
‫تو هم همینطور. ‫«لیندزی»!
‫- «ماریون»! ‫- «ماریون»!
‫مراقب خودتون باشید، باشه؟
‫چشم هاتونو باز کنید.
‫لعنتی، «تامی».
‫لعنت بهش.
‫خدای من.
‫لعنت بهش.
‫هی، بابا، بابا. ‫اونجا چه خبره؟
‫یه چیزی پیدا کردیم.
‫خدایا.
‫متأسفم.
‫- «لانی»، اون «ماریون»ـه. ‫- کار خودشه.
‫خدایا، «ماریون».
‫«تامی»، یعنی چی؟
‫دستم بهت می‌رسه.
‫خودتو نشون بده، مرد.
‫اینجاست.
‫اون اینجاست.
‫قیافه‌اش رو دیدم.
‫همه چیزو دیدم.
‫هنوز زنده‌ست.
‫- شانس آورد زنده مونده. ‫- من دیدمش.
‫قیافه‌اش رو دیدی؟
‫هنوز زنده‌ست، «تامی».
‫حالت خوب می‌شه، «لیندزی».
‫حالت خوب می‌شه.
‫هنوز زنده‌ست.
‫«فرنک».
‫«فرنک»، بیداری؟
‫اون شبو یادته؟
‫توی بار؟
‫می‌دونی، من هیچ‌وقت ‫چیزی نگفتم...
‫چون نمی‌تونستم مطمئن باشم.
‫وضعم خیلی خراب بود.
‫ولی تو کمکم کردی.
‫همیشه ازت خوشم می‌اومد.
‫تو دیوونه‌ای.
‫کون لقت.
‫سلام.
‫اون شبو یادمه.
‫آره.
‫که بوسیدمت.
‫آره.
‫یادمه.
‫دستمو گرفته بودی.
‫همین و بس.
‫من می‌خواستم بیشتر با هم باشیم.
‫ولی می‌دونستم تو عاشق...
‫«بن تریمر» بودی.
‫«فرنک».
‫موفق شدیم.
‫ما «مایکل» رو کشتیم.
‫تو...
‫چه عجب!
‫منو نخندون.
‫خوبه. بیدار شدی.
‫حالا از بین یک تا ده،
‫چقدر درد داری؟ ‫ده یعنی بدترین.
‫عدد یازده.
‫این باعث می‌شه درد نکشی.
‫«لوری».
‫پرستار، یه لطفی می‌کنی؟
‫به دوستم یه کمکی بکن.
‫واسش بیشتر بزن.
‫تو جلوی اون هیولا ایستادی.
‫سعیم رو کردم، «تامی».
‫می‌دونی، وقتی بچه بودیم،
‫همدیگه رو وادار می‌کردیم
‫که یواشکی بریم ‫تو خونه «مایرز».
‫«لانی» تنها کسی بود که ‫شجاعت انجام دادنش رو داشت.
‫دروغ می‌گفتم.
‫من هیچ‌وقت تا داخلش نرفتم.
‫وقتی «مایکل» رو اون شب ‫دستگیر کردیم،
‫داشتم به همسرم می‌گفتم ‫که دخترم کشته شده،
‫واسه همین اونجا نبودم، ‫که یه گلوله بزنم تو مغزش،
‫کاری که باید قبلا می‌کردیم. ‫الآن وقت احتیاط نیست.
‫الآن من از کجا بفهمم ‫برادرم زنده‌ست یا نه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- یه ساعت شده اینجا منتظرم.
‫کدوم خری مسئول اینجاست؟
‫فقط پرسنل پزشکی و امنیتی.
‫اینجا کمک پزشکی ‫و امنیتی کافی نیست.
‫- اون همه مارو می‌کشه! ‫- باید آروم باشی.
‫از افسر های کادر پشتیبان ‫و کادر پزشکی؛
‫از "راسل‌ویل" و "ایتن کانتی" ‫درخواست پشتیبانی کردیم،
‫ولی تأیید نشده.
‫تنهایی از پس این ‫صحنه جرم برنمیاییم.
‫پسرم. پسرم «اسکار» اینجاست؟
‫بهم زنگ زدن.
‫من مادرشم. اون زنده‌ست؟
‫اصلا نمی‌دونم، ولی گسترش ‫تریاژ تازه شروع شده.
‫همینجا اسم شما رو ‫وارد می‌کنم.
‫"ب ر ل و چ ی" نوشته می‌شه.
‫لطفا برید کنار.
‫یکی کمک کنه!
‫لطفا، اورژانسیه.
‫لطفا ببریدش به ‫اتاق اورژانس.
‫حالت خوب می‌شه، «لیندز».
‫هنوز اونجاست، «تامی».
‫- مراقب باش. ‫- «کارن».
‫حالت چطوره؟ ‫مامانت خوبه؟
‫- «لوری» کجاست؟ خوبه؟ ‫- دخترم کجاست؟
‫چیزیش نیست، حالش خوبه.
‫پیش «لانی» و «کمرون»ـه.
‫نه، نه، اون داره میاد اینجا.
‫نباید پیش اونا باشه.
‫داره میاد اینجا؟ ‫تو از کجا می‌دونی؟
‫خیلی‌خب، اینجا رو ایمن کنید. ‫بیمارستان قرنطینه می‌شه.
‫خیلی‌خب، همگی، گوش بدید!
‫دوستان، لطفا!
‫لولوخورخوره فرار کرده.
‫راهی نداره، جز اینکه ‫خودشو نشون بده.
‫اون یه شکارچی رأس‌ـه.
‫وقتی وارد عمل بشه، ‫وقت تلف نمی‌کنه.
‫دلسوزی وجود نداره.
‫تا «مایکل» نمیره، ‫اوضاع همینه!
‫«مایکل مایرز» امشب ‫کشته می‌شه،
‫و این واقعه بدون ‫شاهد نخواهد بود!
‫به همه شما نیاز داریم.
‫شیطان امشب می‌میره!
‫خیلی‌خب، همگی. آروم باشید.
‫واحد کلانتر...
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫کلانتر، آروم نیستیم.
‫ما دیدیم واحد شما ‫شکست خورد.
‫- امشب شکست خوردین! ‫- «تامی» راست میگه!
‫اینجا هادونفیلده.
‫اینجا شهر ماـست.
‫اون چهل سال پیش ‫دختر منو کشت.
‫و به جنازه‌اش بی‌احترامی کرد.
‫شیطان امشب می‌میره.
‫لعنت بهت، «براکت»!
‫من اینجا قانونم، نه تو.
‫- خفه شو بابا. ‫- «جونزی»، برو اونجا!
‫«رابین»، می‌خوام بری اون بالا.
‫می‌خوام بری اونجا. ‫شما دو تا...
‫«لوری»!
‫- «تامی»، نمی‌تونی بری داخل! ‫- «تامی»!
‫- «تامی»، نباید بری اون داخل! ‫- «لوری». «لوری».
‫- «تامی»! ‫- «تامی».
‫- «لوری»، اون «ماریون» رو کشت. ‫- «تامی».
‫- به «لیندزی» هم حمله کرد. ‫- چی؟ «کارن»؟
‫ما مطمئن نبودیم. ‫نمی‌دونستم بهت چی بگم.
‫مامان، فقط می‌خوام ‫حالت خوب باشه.
‫ببین، می‌خوام فقط بدونی ‫وقتی رسید اینجا،
‫من قراره بکشمش، ‫چون چهل سال پیش،
‫وقتی من بچه بودم، ‫تو مراقبم بودی.
‫پس امشب من مراقب توام، خب؟
‫پرستار... ‫خیلی لطف داری.
‫ولی می‌شه لطفا بری بیرون؟
‫منظورم الآن بود!
‫ما که کشتیمش.
‫چطوری فرار کرد؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫چی کار کنیم؟ ما که ‫حمایت پلیس رو نداریم.
‫پس می‌جنگیم.
‫همیشه جنگیدیم.
‫- برو، پیداش کن، «تامی»! ‫- باشه، میرم. میرم.
‫- من... نه. ‫- مامان، نکن. نکن.
‫می‌خوام به حرفم گوش کن.
‫باید همین الآن ‫به حرفم گوش کنی، خب؟
‫خب، یه عمر آماده سازی کردی ‫ولی واسه چی؟
‫«ری» مُرده.
‫خیلی ها مُردن.
‫ما مجهز نیستیم.
‫«آلیسون» با «لانی ایلام» ‫دیوونه فرار کرده.
‫مردم دارن عقلشون ‫رو از دست میدن.
‫مقاماتی وجود داره ‫که آموزش دیدن...
‫تا با این نوع... این...
‫یه سیستم وجود داره.
‫خب، سیستم شکست خورد.
‫حالا هم سد راه من نشو.
‫- نکن، نه. نه. ‫- نه، نه، نه. برو کنار.
‫- از سر راه برو کنار. ‫- «کارن»، نه!
‫- تمومش کن! ‫- برو کنار!
‫نمی‌ذارم اینکارو بکنی.
‫- نه، مامان. ‫- از سر راهم برو کنار.
‫- برو کنار! ‫- مامان، لطفا. چی کار می‌کنی؟
‫اصلا می‌دونی اون چیه؟
‫باعث می‌شه درد از بین بره.
‫بذار بیاد دنبالم.
‫نه.
‫بذار همونطور که من می‌کشمش، ‫اونم منو بکشه.
‫- نه. ‫- شاید تنها روش کشتنش،
‫اینه که منم بمیرم.
‫- نه. ‫- «کارن»، تو و «آلیسون»
‫نباید دائم توی فرار باشید،
‫بخاطر اهریمنی که ‫من به وجود آوردم، عزیزم.
‫پس ولم کن بذار برم.
‫- «کارن»، برو کنار! ‫- مامان، بسه. تمومش کن.
‫گوش کن، مامان.
‫تمومش کن.
‫نمی‌تونم بذارم بلایی سرت بیاد.
‫می‌خواییم ازدواج کنیم.
‫آم..
‫گمونم... فورا.
‫فورا. بله، فورا.
‫زنبور ها با زبان رقص صحبت می‌کنن.
‫اطلاعات درمورد گل رو ‫اینطوری با
‫بقیه کلنی به اشتراک می‌ذارن.
‫با تکون دادن کون خودشون،
‫موقعیت دقیق رو توضیح میدن.
‫توی اون عسل چی ریختی؟
‫هی، مامان می‌خواد ‫باهات حرف بزنه.
‫سلام، مامان. ‫«سیمور موسکوویتز».
‫درسته، یهودی هستم.
‫مامانم قبل مرگش ‫از زنبور نگهداری می‌کرد.
‫متأسفم.
‫متأسفم، عزیزم.
‫حالا از در پشت اومدن.
‫هالووین تموم شده، بچه ها!
‫خودم دارمش.
‫بی‌خیال شید!
‫خب، الآن هم رفتن ‫سمت در جلویی.
‫بیا این بچه هارو ‫زهره ترک کنیم.
‫«جان».
‫مگه نمی‌دونید اینجا ‫خونه کی بوده؟
‫ها؟
‫عزیزم، کار احمقانه‌ای نکن.
‫نمی‌خواییم از ما شکایت کنن.
‫مطمئنم اون کثافت‌ها ‫توی بوته‌ها قایم شدن.
‫در پشتی رو قفل کردی؟
‫آه...
‫میرم ببینم.
‫دفعه بعد با چنگک میام.
‫«جان بزرگه».
‫چیه، «جان کوچیکه»؟
‫یه نفر توی خونه ماـست.
‫و یه بچه هم نیست.
‫لعنت بهش.
‫من این چاقو رو دارم.
‫منم این چاقو.
‫گمشو بابا.
‫گورتو گم کن.
‫«لانی»، کجایی؟
‫من الآن توی بیمارستانم.
‫آره، بردمش بخش اورژانس.
‫خودشه؟
‫من اونو توی تلویزیون دیدم.
‫کنار، کنار، کنار.
‫می‌گیری چی میگم؟
‫من هیچ جوابی ‫برای شما ندارم.
‫کمک.
‫کمک!
‫«تامی»، چی شده؟
‫- نمی‌دونم؟ ‫- کیه؟
‫آم...
‫- کمک کنید! ‫- کیه؟ «مایکل»ـه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- «مایکل»ـه.
‫«مایکل» اینجاست.
‫ماسکش رو صورتش نیست!
‫- «مایکل»ـه. ‫- «مایکل»!
‫«مایکل»، وایسا!
‫وایسا!
‫مامان، مامان، نباید بری نزدیکش.
‫- باید برم. ‫- نه، نمیری.
‫جلوی در رو بگیرید!
‫نذارید بره!
‫- داره فرار می‌کنه! ‫- «تامی»، بگیرش.
‫ببخشید.
‫شیطان امشب می‌میره!
‫- شیطان امشب می‌میره! ‫- بجنب!
‫شیطان امشب می‌میره! ‫شیطان امشب می‌میره!
‫شیطان امشب می‌میره!
‫«جان کوچیکه»؟
‫«جان بزرگه».
‫خیلی‌خب.
‫«جان کوچیکه»؟
‫«جان بزرگه».
‫«جان کوچیکه»، اتاق مطالعه خالیه.
‫«جان بزرگه»!
‫«جان بزرگه».
‫نه.
‫«جان بزرگه».
‫«مایکل».
‫برگشتی خونه.
‫نه!
‫نه، نه، نه، اون...
‫- اون نیست! خودش نیست! ‫- نیست؟ خودش نیست!
‫- «مایکل» نیست! ‫- خودش نیست!
‫- اون نیست! اون نیست! ‫- بگیریدش!
‫اون نیست!
‫احمق های نفهم، خودش نیست!
‫- اون نیست! اون نیست! ‫- از سر راه برو کنار!
‫مامان، مامان، مامان!
‫مامان. مامان.
‫مامان. مامان!
‫باید از اینجا ببرمت.
‫«تامی»!
‫برگرد اینجا!
‫کمک! کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫مامان! خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، مراقب باش.
‫- دارمش، کلانتر. ‫- حالت خوب می‌شه.
‫- بجنب. ‫- بگیریدش!
‫- اون نیست. ‫- می‌دونم، مامان.
‫دارمش، دارمش، ‫برو، برو، برو.
‫- اون... خودش نیست. ‫- دستتو بده.
‫- خیلی‌خب، بیا ببریمش... ‫- دنبال آدم اشتباهی‌ان.
‫- باید ببریمش توی تخت. ‫- اون نیست، «مایکل» نیست.
‫از سر راه برو کنار!
‫خیلی‌خب، مامان. یالا.
‫تونستیم.
‫خیلی‌خب، آروم. ‫مراقب باش.
‫خودم دارمش.
‫مراقب سرت باش.
‫خب، خیلی‌خب.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، ببین. ‫همینجا بمون.
‫میرم جلوی در ‫نگهبان بیارم، خب؟
‫- مراقب باش. ‫- میرم یه پرستار بیارم
‫- که دوباره بخیه بزنه، خب؟ ‫- مراقب باش.
‫کارکنان بیمارستان رو ‫طبقه دوم می‌بینم.
‫لطفا تمومش کنید!
‫لطفا! اون «مایکل» نیست!
‫شما نمی‌دونید چه شکلیه!
‫تو راه پله‌ایم. تکون بخور!
‫حواست باشه، عوضی. «کارن».
‫حالت خوبه؟ بیا. از گوشه حرکت کن.
‫از گوشه برو. ‫مراقب باش. آروم.
‫- اون بالاست! ‫- بسه! خودش نیست!
‫- از سر راهم برو کنار! ‫- «تامی»، کافیه! آروم.
‫آروم باش، «تامی».
‫از سر راه گمشو کنار!
‫بزن به چاک!
‫«تامی»!
‫می‌کشیمش!
‫شیطان امشب می‌میره!
‫داره اتفاق میفته.
‫شاهکار «مایکل».
‫این هرج و مرج رو درست کرد، ولی...
‫من اونی‌ام که تا ‫هادونفیلد آوردم.
‫من می‌تونستم کاری کنم ‫که این اتفاق ها نیفته.
‫اون شبی که بهت حمله کردن.
‫تقصیر تو نیست.
‫تقصیر منه.
‫یه تصادف بود.
‫خودمو توی حسرت خودم گم کردم.
‫«مایکل» بازم کشی رو کشت؟
‫اون نگاه توی...
‫چهره «لومیس» رو دیدم.
‫اون فقط خون بیشتر می‌خواست.
‫مرگ بیشتر.
‫من نتونستم تحمل کنم.
‫و بعد توی اون لحظه، ‫تنها چیزی که تو سرم بود،
‫این بود که زیر پوست اون هیولا، ‫پسر کوچولوی یک نفر هست.
‫اهریمن خالص.
‫نه! نکن!
‫می‌تونستم کاری کنم ‫که همه اینا رخ نده.
‫تقصیر تو نیست.
‫تقصیر منه.
‫ولی الآن می‌دونم...
‫...داخل اون مرد هیچی ‫به جز اهریمن خالص نیست.
‫مسئله فقط «مایکل» نیست.
‫مسئله کاریه که با این شهر، ‫با این مردم کرده.
‫مردم بی‌گناه.
‫«فرنک»، تو مرد خوبی هستی.
‫داشتی کارت رو انجام می‌دادی.
‫ولی الآن باید میره.
‫چون هر بار ‫که یکی می‌ترسه،
‫لولوخورخوره برنده می‌شه.
‫باید بمیره.
‫و من کسی‌ام ‫که باید بکشمش.
‫تو اون نیستی.
‫می‌دونم که نیستی.
‫قرار نیست اذیتت کنم.
‫می‌دونم ترسیدی.
‫اونا هم ترسیدن.
‫نمی‌ذارم اذیتت کنن.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، می‌دونم. می‌دونم.
‫کمکت می‌کنم. ‫کمکت می‌کنم.
‫خیلی‌خب، بیا. بجنب.
‫دستمو ول کن.
‫خیلی خوبه.
‫میرم این درو قفل کنم.
‫خیلی‌خب.
‫اینم پشت من قفل کن.
‫دارن میان.
‫بجنب!
‫نمی‌ذارم اذیتت کنن.
‫خودشه.
‫بگیریدش! بگیریدش!
‫شیطان امشب می‌میره!
‫جلوشونو بگیر!
‫خودش نیست؟
‫- تکون بخور! ‫- شیطان امشب می‌میره!
‫شیطان امشب می‌میره!
‫- خدای من. ‫- مُرده.
‫- خدای من. ‫- ‫آره.
‫شیطان امشب می‌میره!
‫«لی»! «لی»!
‫نه. خودش نیست.
‫خودش نیست، «تامی».
‫اون همیشه ماسک می‌زد، ‫از کجا معلوم نباشه؟
‫از کجا مطمئن بشیم، «لی»؟
‫حالا داره ما رو ‫تبدیل به هیولا می‌کنه.
‫قسم می‌خورم فقط ‫می‌خواستم کار درست رو بکنم.
‫منو ببین.
‫من میگم قاتل ‫داشت خفه‌اش می‌کرد،
‫«پیت» دستشو برد سمت اسلحه‌اش،
‫همونطور که آوردش بالا، ‫تیر در رفت.
‫اسلحه‌ات رو بده من.
‫بهش نگاه نکن.
‫طبیعی باش و ‫اسلحه‌ات رو بده من.
‫اینو بگیر.
‫یه حادثه بود.
‫به خودش شلیک کرد.
‫گرفتی؟
‫فقط بخاطر اینکه ‫نیتت خوب بوده،
‫دلیل نمی‌شه اوضاع ‫واست درست بشه.
‫من مخالفت کردم،
‫کار من بود.
‫- کار اون نبود. ‫- پس بذار پیداش کنم.
‫اون دنبال منه.
‫نه، نیست.
‫«فرنک».
‫دنبال تو نیست.
‫اون شب دکتره بود ‫که آوردش خونه تو.
‫کار «مایکل» نبود.
‫مسئله تو نیستی.
‫- دکتر، برگرد تو ماشین! ‫- نه!
‫در هر صورت مغز این ‫مادرجنده رو می‌ریزم کف زمین.
‫مامان! مامان!
‫کمک!
‫اون یه پسر شیش ساله‌ست، ‫با قدرت بدنی یک مرد،
‫و مغز یک حیوان.
‫می‌دونم. من چهره‌اش رو دیدم.
‫وقتی ماسکش رو درآوردم ‫به چشم‌هاش نگاه کردم.
‫می‌دونستی وقتی ‫یه بچه کوچیک بود،
‫عادت داشت توی ‫اتاق خواهرش بایسته،
‫و از پنجره به بیرون نگاه کنه؟
‫همون شبی که اونجا بود،
‫همکار من مُرد.
‫ولی برای یک لحظه،
‫قبل از مرگش، اون می‌دونست،
‫شاید به بیرون نگاه نمی‌کرد.
‫شاید به داخل نگاه می‌کرد.
‫به انعکاس خودش.
‫به خودش.
‫کی می‌دونه کی باعث می‌شه ‫انگیزه قتل پیدا کنه؟
‫ولی بنظر من همیشه ‫اون ته دلش...
‫همیشه دنبال یه چیز بوده.
‫داره میره خونه.
‫- از محوطه «لوری» رفته... ‫- اوهوم.
‫...توی اون محله ‫قربانی هست،
‫تا پارک، خب؟
‫اگه این مکان هارو ببینی ‫یه خط صاف هستن.
‫عملا یک فلش که ‫داره اشاره می‌کنه...
‫به "لمپکین لین"، ‫خونه بچگی‌های «مایکل».
‫وقتی بچه بودم با اون ‫عوضی چشم تو چشم شدم.
‫می‌خزه، می‌کشه، میره خونه.
‫پس قراره بره همونجا.
‫آره.
‫«کارن»، «کارن».
‫گوش کن، متأسفم.
‫درست می‌گفتی، خب؟ ‫متأسفم.
‫«تامی»، تو دختر منو ‫انداختی دنبال یه قاتل،
‫و یه آدم بی‌گناه کشته شده.
‫به جهنم. هیچ‌کدوم ما بی‌گناه نیستیم.
‫«کارن»، ببین. ببین. ‫من گند زدم.
‫من گند زدم. متأسفم.
‫که چی؟
‫متأسفی؟ فقط می‌خوای ‫از خودت متنفر باشی؟
‫نه.
‫باید تلاش کنم.
‫ولی اگه شکست خوردم،
‫می‌خوام حین تلاش شکست بخورم.
‫یه ماشین می‌خوام.
‫من ماشین دارم.
‫خیلی‌خب، پس کلیدش اینه ‫که کنار هم بمونیم.
‫نه، من تنها میرم.
‫- چی؟ ‫- آقای «ایلام».
‫احمق بی‌شعور، بچه خودتو
‫- داری لقمه هیولا می‌کنی. ‫- بابا، نه.
‫آقای «ایلام»، با کمال احترام،
‫انتظار دارید وقتی می‌رید ‫برید داخل اون خونه
‫و قاتل پدرم رو می‌کشید، ‫من همینجا منتظر بشینم
‫نه، همچین انتظاری ندارم.
‫ولی خواسته‌ام همینه، «آلیسون».
‫بخاطر خودت و پسرم.
‫باشه؟ همینجا بمونید.
‫اگه چیز مشکوکی دیدین، ‫بوق بزنید، خب؟
‫ولی جای امنی بمونید.
‫گرفتین؟
‫توی خط پایانی می‌بینمت، رفیق.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی اوضاع داغونیه.
‫«کمرون»، بیا بریم.
‫بجنب.
‫برو، برو، برو، برو!
‫خیلی‌خب.
‫بابا؟
‫«آلیسون»؟
‫اون طرف.
‫بابا.
‫«کمرون»؟
‫«آلیسون»؟
‫«کمرون»!
‫نه!
‫«کمرون»! نه!
‫«کمرون»!
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه!
‫نه!
‫- «آلیسون»! ‫- نه!
‫بیا سراغ من، مادرجنده!
‫بیا سراغم!
‫دست از سرش بردار!
‫نه.
‫نه. نه!
‫نه!
‫بزن. بزن.
‫بزن!
‫مامان.
‫نه. مامان.
‫نه، مامان.
‫ماسکت رو می‌خوای؟
‫پس بیا بگیرش!
‫می‌خوای کسی رو بکشی؟ منو بکش!
‫مامان. نه، مامان.
‫من یه زن بی‌گناهم،
‫درست مثل خواهرت.
‫شب هالووین بود.
‫اون توی اتاقش بود.
‫و همونجا بود.
‫توی خونه‌ات.
‫می‌تونی حسش کنی؟
‫نه. نه، مامان.
‫مامان، نه.
‫مامان!
‫گرفتیمت.
‫سلام، «مایکل».
‫شب هالووینه.
‫امشب همه حق دارن ‫یه ترس خوب داشته باشن.
‫- برو تو کارش. ‫- بریم.
‫ما داریمش، «کارن».
‫برو پیش دخترت باش.
‫همیشه فکر می‌کردم «مایکل مایرز»،
‫مثل من و خودت ‫از گوشت و خون ساخته شده،
‫ولی یه آدم فانی نمی‌تونه ‫از چیز هایی که...
‫اون زنده موند، ‫زنده بمونه.
‫هرچقدر بیشتر می‌کشه،
‫بیشتر تبدیل می‌شه به
‫چیزی که شکست دادنش غیرممکنه.
‫ترس.
‫مردم ترسیدن.
‫نفرین «مایکل مایرز» همینه.
‫تا ابد اینجا می‌مونه، مگه نه؟
‫حتی وقتی نمی‌تونیم ببینیمش.
‫با نیروی وحشیانه ‫نمی‌شه شکستش داد.
‫اگه چیزی که الآن می‌دونیم رو ‫اون موقع می‌دونستیم.
‫گوهر اهریمن ـه.
‫لنگری که ما رو جدا می‌کنه.
‫وحشتی که با قایم شدن ‫فقط بیشتر می‌شه.
‫اگه امشب جلوش رو نگیرن،
‫شاید فردا دوباره ببینیمش.
‫یا در هالووین بعدی،
‫زمانی که خورشید غروب کرده، ‫و یک نفر تنهاست.
‫نمی‌شه چشم ها رو بست ‫و وانمود کرد که اونجا نیست.
‫چون اونجاست.
‫ترجمه‌ای از ‫حـــامـــی مــغــیــثــی
‫Telegram.me/Timelordsubs