SNOOPY W KOSMOSIE W POSZUKIWANIU ŻYCIA
Dzięki Wenus odkryliśmy, że wszechświat jest pełen niespodzianek.
Życie może przybierać nieznane formy.
Warto rozważyć miejsca, które wcześniej byśmy skreślili.
No? To co teraz?
Pora na lancz!
Nie mamy czasu na jedzenie.
Zawsze jest czas na jedzenie!
Jak ty chcesz szukać życia z pustym żołądkiem?
Sally ma rację. Zauważyłam, że ludzie nie mogą się skupić,
jeżeli nie jedzą regularnie.
Niech będzie.
Pamiętajcie, NASA zajmuje wielki teren.
Lepiej, żebyście mieli plan, zanim wyjdziecie.
Hop, hop! Jest tam kto? Zrobiłam dla was plan.
Do kawiarenki to tędy.
To chyba będzie tutaj.
Tutaj jest! Chyba…
Wiesz co, braciszku, jakaś dziwna ta kawiarenka…
Niech ktoś przytrzyma drzwi, zanim się…
zamkną.
„Misja HERA startuje”?
Zaraz, jaka misja?
Startuje?
Nie mogę lecieć! A szczoteczka do zębów? Nie mogę lecieć! A szczoteczka do zębów?
Nie wszyscy przeszliśmy szkolenie dla astronautów.
Ja ledwo się nauczyłam wiązać buty!
Dobra, tylko bez paniki.
Uwaga! Zająć pozycje!
Country? Może jazz?
Czego posłuchamy w kosmosie?
Niech ktoś mnie odczepi!
Wszyscy na pozycjach?
Tak!
Tak.
Nie.
Z tego, co tu widzę, opuściliśmy atmosferę Ziemi.
Ale jeśli stoimy, to wciąż jest grawitacja…
Tak! Wszyscy wiemy, że grawitacja wciąż działa.
O, tu jesteście!
- Nie chcieliśmy odlecieć. - Szukaliśmy…
- To wszystko z głodu! - Nie martwcie się.
Nie lecicie w kosmos. Jesteście na pokładzie symulatora HERA.
Symulatora? Co to jest?
Symulator imituje pewne określone warunki, a my sprawdzamy reakcje ludzi.
Ten symulator pozaziemskiej stacji badawczej NASA nazywa się HERA.
HERA bada sytuacje nieuniknione podczas długotrwałych lotów w kosmos,
takie jak przebywanie z innymi na małej przestrzeni,
z dala od Ziemi przez długi czas.
Chcemy też zobaczyć,
jak zespół współpracuje i rozwiązuje problemy podczas misji.
A czy ten symulator wie, jaka będę zła, jaka czegoś nie zjem?
Słuchajcie! W tej szafce jest prowiant. Słuchajcie! W tej szafce jest prowiant.
Jedzenie!
- Jestem głodna! - Ja też!
Smakuje jak z drewna.
Tak to jest, jak się słucha Charliego!
Rozchmurzcie się!
To doskonała okazja, żeby poćwiczyć myślenie twórcze,
które pomoże wam znaleźć życie poza Ziemią. Albo lancz.
Chodźcie!
Wszystko, co potrzebne do tego zadania, jest w tym pudełku. Powodzenia!
Świetnie. Lancz dla robotów.
Posuń się trochę! Musisz zajmować aż tyle stołu?
Lecimy w kosmos, a pani Othmar mówi, że jestem dotykowcem.
Nie wbijaj mi łokcia w policzek!
To nie podtykaj mi policzka pod łokieć. To nie podtykaj mi policzka pod łokieć.
- Opanujcie się trochę. - Któreś z was ma klucz?
Ja go właśnie używam!
Uspokój się! Bębenki mi popękają.
Przepraszam.
- Słyszałaś? - Cicho bądź!
Cisza!
W tym ćwiczeniu chodzi o pracę zespołową, determinację i pomysłowość.
Jeśli chcemy znaleźć życie poza Ziemią,
to musimy współpracować! Nie możemy się teraz poddać!
Słyszeliście. Mój brat powiedział, że możemy się poddać.
Wcale tak nie powiedziałem!
Zaczekajcie…
Te dwie części do siebie pasują.
Do dzieła!
No i co powiecie?
Wydaje mi się, że nadal brakuje jakiejś części.
Tak!
Gratulacje! Udało wam się porozumieć
i współpracować ze sobą, żeby stworzyć aparat nawadniający jedzenie.
Tak! Że co?
Ten aparat przywraca wodę, którą usunięto z potraw.
Tak samo jak w kuchni Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Sprawdzimy, czy działa?
Najwyższa pora!
Apetyczne.
Ale jestem głodna!
No, to zaledwie prototyp.
Nie otworzycie drzwi?
Chciałbym, ale się zatrzasnęły.
Te drzwi nie mają zamka.
To byłoby zbyt ryzykowne.
Próbowałem je pchać, ale nie ustąpiły.
A nie pociągnąłeś?
Cały Charlie Brown.
Pizza!
Snoopy, zamówiłeś dla nas pizzę?
Wielkie dzięki.
A teraz, żeby uczcić powodzenie misji, zrobimy zdjęcie grupowe.
- Powiedzcie „HERA”. - HERA!
NA PODSTAWIE KOMIKSU FISTASZKI AUTORSTWA CHARLESA M. SCHULZA
Dziękujemy, Sparky. W naszych sercach na zawsze.