Manlilinlang.
Banggitin mo si Loki't maging alisto sa kaniya.
Mula pa noong simula, itinutututok mo kami at pinakakawalan na tila mga palaso.
Tapos na iyon.
Hindi ba huli na upang ika'y magparatang?
Hindi iyon paratang.
Nagsimula na ang iyong digmaan.
Hindi mo na kailangang magtago.
Kaya ang aking masasabi'y tama na bulungan.
Kung nais mong mamatay si Thor,
sumali ka sa labanan.
Iniwan niya tayo. Hindi man lamang siya nag-iwan ng salita.
Nag-usap kami. Higit pa sa salita ang kaniyang binitawan.
Nagawa iyan ni Sigrid?
Upang ilayo ako sa kapahamakan.
Nais niyang mabuhay tayo sa kabila nito.
Na bigyan natin ang isa't isa ng tahanang nararapat sa atin.
Na ikakasal tayo, iyon ang kaniyang naisip.
At ako'y magiging mabuting asawa sa iyo.
Nagsiping tayong tatlo.
Ngunit...
hindi ikaw ang aking nais makasama.
Aba'y tama lamang na pinagsama tayo.
Hamak na pangarap lamang ang matagal ko nang ipinaglalaban.
Ngayo'y aking ipaglalaban ang kaniyang pagkatao.
Ikaw ba'y sasama sa akin?
Makaaalis ka bang ganiyan ang iyong binti?
Kung itatali mo ako sa inuupuan.
Pagpira-pirasuhin ninyo sila!
Thor, pakiusap...
Wala na si Tiwaz.
Binubulag ng labanan ang iyong kapatid.
Sinabi ko sa kaniyang hahayaan ko siyang masawi.
Kung gayo'y bakit ka pa humihingi ng payo?
Ako ang diyosa ng mga butil, at siya'y ang diyos ng ulan.
Si Thor...
ang kalahati ng aking ani.
Hindi ako makapapayag na mawalan ng silbi. Hindi siya ang magpapasya.
Noong natuyot ang inyong pagmamahala'y gayon din ang mundo.
Ngunit di mo siya maililigtas mula sa kaniyang sarili.
- Hahayaan mong saktan siya ng lapastangan? - Oo.
Kung iyon ang kaniyang nais.
Buong buhay ko, ako'y pinaliguan ng pagmamahal at papuri.
Kanilang inawit ang kagandahan ni Baldr.
Napakaliwanag, wika nila. Nagluluningning.
Kay gandang pagmasdan ng araw ng tag-init.
Ngunit walang gandang panghabambuhay.
Ang buhay na maikli't may hangganan. Iyon ang kaluwalhatian.
Iyon ang biyaya.
Wari mo'y nais niyang maging mortal?
May kabuluhan ang pagiging mortal.
Tayo'y magpakailanman, at dahil doo'y tayo ang mas mababang uri.
Hindi mga katawan, kundi kumakatawan.
Nandidiri si Thor sa mga tribu ng tao.
Hindi.
Siya'y naiinggit.
Dahil nagwawakas ang kanilang buhay.
Nagsusumamo ako. Iyong bantayan ang iyong kapatid.
Panatilihin mo ang kaayusan ng ating mundo.
Patagalin mo nang kahit kaunti.
Kamahalan.
Ang einherjar.
Mula sila sa Valhalla.
At pababalikin natin sila!
Babaylan.
Maaari naman kitang kunin habang ika'y tulog.
Alam ko.
At malamang ay iyong papaslangin ang lalaking katabi ko.
Upang mailigtas ang kaniyang buhay ay ako na ang tumungo sa iyo.
May katanungan ka.
Iyo nang itanong.
Ang daigdig ay pagliliyabin ng labanan ngayong araw.
At ang sibat ng Duguang Kasintahan ang magsasanhi.
Ang kahahantungan ba'y ang lobo? Ang huling digmaan?
Maghaharap ba ang aking anak at ang Ahas?
Ibig kong makita ang wakas ng aking kuwento.
Iyong inalipin si Freya upang makuha ang kaniyang kapangyarihan.
Bakit di siya ang iyong tanungin?
Wala nang maibigay ang aking asawa noong siya'y aking inuwi.
Ipinasa niya ang kaniyang kakayahan sa mga mortal na naghahabi ng bituka
sa mga mangkukulam sa gubat na sakay ng mga lobo.
Ipinasa mula sa ina tungo sa anak. Mula sa ina tungo sa anak.
At ang kaniyang paningin
ay iyo nang taglay.
Ibigay mo ang aking nais, Seid-Kona.
Maaari kong ipakita.
Ngunit ang mahika'y may kapalit.
At ang iyong hinihingi'y mahalaga ang kukunin mula sa atin.
Alam ko ang kapalit ng pagtingin sa hinaharap.
Minsan ko nang binitay ang aking sarili sa Puno ng Mundo.
Ako'y nakabitay nang siyam na gabi, may sugat dulot ng sarili kong sibat.
At ako'y inialay.
Handog kay Odin, handog sa aking sarili mula sa aking sarili.
Isang mata kapalit ng isang sulyap.
Dito ang daan.
Dalhin mo ako sa kaniya.
Aking kinatakutan ang nasa loob ko, ang nasa ilalim ng aking balat.
At iyon ay aking pinigilan.
Ngunit may lumang kasabihan,
"Kung may nakikita kang tainga ng lobo...
asahan mong iyon ay lobo."
Ikaw ang nagsimula ng lahat ng ito. Sabihin mo man lamang ang dahilan.
Isa sa aking mga anak na babae ang nakatakdang mamatay,
papaslangin ng anak ni Odin.
At hindi matutuloy iyon kung mapapaslang ko si Thor.
Iyong inaalagaan ang iyong pamilya.
Ninakawan nila ng kalayaan ang aking mga anak.
Buong buhay ko ang aking inilaan dito.
Hangad kong sila'y makalaya.
Maaari mo namang gilitan ng leeg si Thor habang siya'y tulog.
Higit pa riyan ang dapat kong gawin.
Hindi bibigyang-pansin ang patayan ng mga diyos.
Malamang sa malamang ay walang magbabago.
Subalit kung isang mortal ang gumawa?
Nakasisira iyon ng tuktok.
Ang ganoong kahibangan...
ang babago sa daigdig.
Ibigay mo na ang aking nais, Seid-Kona!
Katulad ng aking sinabi, iyon ay may kapalit.
Hindi!
Itong uwak na aking pinatay ay tinatawag na Alaala,
at ito ang iyong magiging alay.
Hindi mo na mababalikan ang nakaraan. Iyon ang kapalit ng pagtanaw sa hinaharap!
Hindi!
Hindi.
Ngayong araw magsisimula ang iyong nakita.
Ika'y hindi na sasambahin o mamahalin.
Aking nakita...
ang araw na ito.
Aking nakita...
ang katapusan.
Napakarami kong hindi naaalala.
Aile!
Egill.
Hanggang dito na lamang...
ang aking nakita.
Ako dapat.
Sinabi mong ako ang mamamatay.
Hindi ikaw.
Hindi mo sinabing ikaw.
Nakilala na kita, hindi ba?
Ang pangalan mo'y Egill.
Egill Isang-Kamay.
Aile.
Lumuluha...
Heto na ang iyong baboy-ramo.
Masdan mo ang idinulot mong pagkawasak.
Bago matapos ang araw na ito,
papupulahin ng iyong dugo ang dulo ng aking sibat.
Pumapanig ka sa sinungaling na diyos.
Nakipagtutulungan sa nagtaksil sa akin.
Ang iyong paniniwala...
pinagmumukha kang hangal niyon.
Pinuntahan mo ako. Pagkatapos ng lahat.
Walang pagkatapos.
Wala kung tayong dalawa.
Ngayo'y maghiganti ka na.
Kahit si Loki'y higit pa riyan ang ipinaglalaban.
Ginagawa niya ito para sa mga buhay.
Ako naman, para sa mga patay.
Dalawa ang magiging silbi ng kaniyang kamatayan.
Hindi!
Sigrid...
Huwag kang magluksa.
Tutungo ako sa pook kung saan umuulan ng mead mula sa barakilan.
Kung saan busog ang bawat tiyan.
Ipagtabi mo ako ng upuan sa inuman ng alak, matalik kong kakalasag.
Halikayo! Kayo'y aking ihahatid.
Ano ang nangyari sa kaniya?
Nakikita niya ako, ngunit...
Isa na siyang bagong diyosa.
Taglay niya ang aking kakayahang makita ang hinaharap at ang alaala ni Odin.
Siya'y magkahalong Vanir at Aesir.
Magsisimula uli kami...
kung kinakailangan.
Heto na siya.
Ano ang ginagawa ninyo?
Kailangan ninyo siyang kunin.
Nasawi siya sa labanan!
Karapatan niya iyon! Kailangan ninyo siyang kunin!
Ikaw...
Kunin mo siya.
Pakiusap.
Hindi.
Huwag.
Hindi, hindi ikaw.
Hindi ikaw!
Dahil sa kaniyang isinumpang sandata'y hindi siya makapapasok sa kalangitan.
May ibang kahahantungan ang paggamit ng Sungay ng Usa.
Nasa Valhalla ang mga anak ni Hervor.
Ibig niyang mabuo ang kaniyang pamilya.
Ang Valhalla'y hindi gantimpala sa mga bayani.
Kumukuha si Odin ng mga kaluluwa upang gawing kawal.
Pinupuno niya ang kaniyang sibat-gubat ng malakas na hukbo.
Tulungan mo siyang makatawid.
Isara mo ang kaniyang mga mata.
Hayaan mo na siyang lumisan.
Katapusan na ng kaniyang paglilingkod sa mga diyos na walang utang na loob.
Sa Hel, si Hervor ay magiging malaya.
Si Odin ay digmaan.
At siya'y kaalaman din.
Bakit niya nanaising mamatay ang babae?
Masasagot niya mismo iyan kung aalis siya sa kaniyang tore.
Wala siyang karangalang dala-dala
maliban na lamang kung gagawin mo siyang bayani.
Totoo ang iyong sinabi, at ika'y aking pagkatitiwalaan.
Sandraudiga, ika'y aking tinatawag.
Hinangad mo ang aking pagkasawi.
At nauwi iyon sa iyong pagsuko.
Kung puting kalasag ang iyong ipakikita,
tatanggapin ng buong Asgard ang iyong pagsuko.
Gagabayan kita sa landas ng mga talunan.
Ngunit makapaglalakad kang pauwi nang kasama ako.
Isa lamang ang aking hinihingi.
Ibigay mo sa akin ang tunay mong pangalan.
Inakala kong paghihiganti lamang ang aking hangad.
Ngunit higit pa riyon ang aking nais.
Ang hangad ko'y isang daigdig na wala ang iyong kauri,
isang mas magandang kinabukasan,
kahit pa hindi ko na iyon maranasan.
Hinihingi mo ang aking pangalan?
Marami nang naging bansag sa akin.
Ako ang Lumuluha at ang Duguang Kasintahan.
Ako ang may-ari ng Sungay ng Usa at ang pumaslang kay Hoenir.
Ako ang anak ni Haring Glaumar.
Ako ang huling higante ng Bukas na Palad.
Noong araw ng aking kasal,
iyong pinaslang ang aking pamilya kahit pa nagtaas sila ng puting kalasag!
Pagsuko ang iyong alok?
Heto ang aking sagot!
Ang pangalan ko'y Sigrid.
At wala akong kinatatakutang mga diyos!
Nagsinungaling ka sa akin upang mabuhay siya?
Hindi.
Halika, Hödr! Tulungan mo ako sa kaniya!
Bugto ang tumapos ng kaniyang buhay!
Saan siya dinala ni Freya? Nasaan si Thor?
Dinala niya sa pitagang Valhalla.
Subalit iyon ay makabubuti sa iyo, Duguang Kasintahan.
May isa ka pang pagkakataon na masibat siya.
Sinunog mo ang daigdig upang mapasok ang Asgard.
Ang pagpasok sa Valhalla'y mas madali.
Kailangan mo lamang masawi sa pook ng labanan.
Sigrid.
Sigrid!
Maging alamat ka, munting higante.
Sigrid. Sigrid!
Sigrid!
- Oo! - Tama na iyang nainom mo.
- Oo. - Nahuli na kita.
Sino ang susunod?
Basa ka, babae.
Alam nila ang tungkol sa iyo, ngunit walang nagsabi sa akin.
Itinuring nila akong sanggol nang labag sa aking kalooban.
Tayo'y pinaglaruan at dinala kung saan-saan
ng mga hangin at ng hangad ng iba.
Ngunit ngayon, nasa iisang pook na tayo.
At ngayo'y magsisimula...
ang Awit tungkol kay Sigrid.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso