DIŞARIDAN ZİYARETÇİ GİRMESİ YASAKTIR
BU FİLMDE YER ALAN TÜM KARAKTERLER, YERLER,
KURUMLAR VE OLAYLAR KURGUDUR
Bugün yediğim bir şey mi dokundu?
Aşırı yorgunum.
Bugün beni rahatsız eden bir şey mi oldu?
Değişik bir ilaç mı aldım? Vücudumun sorunu ne?
Bu nedir?
Birdenbire ne oldu?
Neden böyle başım dönüyor?
Kendine gel.
302'deki adamın yerine gerçekten o mu geçecek?
Niye sordun?
Zayıf mı görünüyor?
Deuk-su.
Evet?
İnsanları dış görünüşüne göre yargılama.
Biri odama girmiş.
Bayan Um.
-Bu delilik. -Bayan Um.
-Tanrım. -Bayan Um, biri odama girmiş sanırım.
-Tanrım, -Öyle.
buradaki herkesi tanıyorsun.
Hayır Bayan Um. Kesin biri girmiş. Kontrol ettim.
Kim girmiş o zaman?
Bilmem. O yüzden araştırıyorum.
Şu güvenlik kamerası çalışıyor mu? Her şeyi kaydediyor mu?
Bir bakayım.
Seni sakin biri sanıyordum, baya heyecanlısın.
-Gösterin bana. Nasıl bakacağım? -Tanrım.
Burada.
Ne karın ağrısısın ama.
Çalışıyormuş.
Eski diye çalışmıyor sanıyordum.
Al, bunu kullanabilirsin.
Belki de kapını açık bıraktın.
Sabah kilitlemiştim, kontrol ettim çıkmadan.
Ve toz...
"Toz" mu?
Açıklayamadığım bir his var içimde. Buldum. Bakın.
"His" mi? Ne hissi?
Gördün mü? Bak. Kimse yok.
Boş yere telaşe ettin.
-Sana öyle gelmiş. - Bu doğru olamaz.
Olan bir şey yok.
Tanrım. Nesi var bu adamın?
Yine yanı şeyi yapıyor.
Tanrım.
Uyurgezer, öyle ortalıkta geziyor.
Buna inanmamı mı bekliyor?
Bir dakika, kapıyı mı açtı o?
Dur, ileri al. Tanrım, çalışmıyor.
Niye gitti bu? Bozuldu. Gitti.
Çok eski bir şey. Baya eski.
Kapıyı açtığını sanmam.
Yok, çalışmayacak.
- Kesin 313'teki sapık bu. -Tamir edilir mi bu?
Bu... Delikanlı.
Dur delikanlı. Bu sıcakta yapma şimdi.
-Dostum, dışarı çık. -Tanrım. Delikanlı.
Çık dışarı.
Çık hadi!
-Ne yapıyorsun? -Tanrım, sakin ol.
-Hey. -Tanrım.
Odama girdin değil mi?
Kamera kaydına baktım şimdi, doğruyu söyle bana.
-Bayan Um. Siz de görmediniz mi? -Ne?
Gördüm ama kapıyı açtığını görmedim.
Odama girdin.
-Tek fanilası bu. -Girdin değil mi?
-Yapma. -Ölmek istiyor musun?
-İstiyorsun değil mi? -Yapma.
Ölmek istiyorum de.
-Seni geberteceğim. -Yapmayın.
Yapma ya? Girmedin mi?
-Girdin! -Ne oluyor?
Lütfen sakin ol.
İyi misin?
O mafyanın neden bu adamları görünce
tir tir titrediğini
o an anladım.
Korkuyordum.
Şu an bana gülen bu insanlardan
ölümüne korkuyordum.
Tamam. Sakin ol.
Sakin ol.
Hepiniz girin içeri.
Evet, komşusunuz. Hadi.
Tamam. İyi geceler.
Kendine gel Yoon Jong-u.
Biraz konuşabilir miyiz?
Bu ne?
Ne oldu?
İçeriden bir ses duydum.
Öyle mi? Ben bir şey duymadım.
-Ne? -Bayan Um söylemedi mi sana?
Yangından sonra dördüncü katta kimse kalmıyor.
Doğru.
Ama bir şey duydum.
Doğru ya.
Dördüncü katta oturan kadının
bir kedisi vardı sanki.
Kadın yangında öldü ama kedi gelip gidiyor hâlâ.
Bir fare kapanı mı koysak?
Akşam manzarası harikadır burada.
Neyse, ne oldu?
Kavga çıkaracak bir tipe benzemiyorsun.
Sana sormadan odana giren oldu mu hiç?
310'daki adam da odama biri girdi deyip kavga çıkarmıştı.
Beni mi çekiyorsun?
Ben...
Beni çekiyorsun herhâlde. Ne yapıyorsun?
Bir şey yapmıyorum. Çok hoştu.
Ama Bayan Um, kamerada odana girdiğini
tam olarak görmediğini söyledi. Doğru mu?
Çünkü girmeden hemen önce
kayıt kesildi.
Hadi ama. Tabii ki girdi.
Karakterler. Burada yaşayan herkes
bir acayip.
O yüzden girdiğine eminim zaten.
Son günlerde çok şüpheleniyordum, ben de laptopun üzerine toz koydum.
Biri kapağı kaldırınca toz hemen dökülecekti,
böylece birinin girip girmediği anlaşılacaktı.
Laptopu açtığımda tozlar gitmişti.
Düğmesinden kapattığımı hatırlıyorum ama döndüğümde açıktı.
Evet anlıyorum.
Şimdi hikâyeni duyunca, ben de öyle tepki verirdim herhâlde.
Neyse,
onu orada sahiden öldürmek istedin değil mi?
Ne?
Bir düşün.
Kapısı ardına kadar açıkken abuk sabuk videolar seyreden,
ezik, çöp herifin teki ve senin odana giriyor,
pis elleriyle eşyalarına dokunuyor. İçin ürpermiştim eminim.
Buraya ait değilim diyorsun değil mi?
"Bu insanlardan farklıyım ben."
Bir yandan da endişelisin.
"Ya onlar gibi olursam?" diye.
Hayır, "Burada yaşayarak
zaten onlar gibi oldum mu?" diyorsun.
Ama merak etme.
Sen onlardan farklısın.
Çünkü kafana koyarsan ne istersen,
ne zaman istersen yapabilirsin.
Kusura bakma. Bitirdiysen buna bakabilir miyim?
Olur, tabii.
Merhaba anne.
Uyumak üzereydim. Ne var?
-Jong-u? -Efendim?
-Paran var mı? -"Para" mı?
Kardeşin bir havale geçirdi.
Acile geldik, biraz paraya sıkışığız.
İyi mi? Çok mu kötü oldu?
Büyük bir şey yok. Düştü ve yaralandı.
Ne kadar lazım?
Sende 200, 300 bin var mı?
Tam olarak ne kadar lazım onu söyle.
Neyse. Telefondan göndermem lazım, kapatıyorum şimdilik.
Tamam Jong-u. Kusura bakma.
Tamam. Söyleme öyle. Güle güle.
BAKİYE: 2.300.000 WON HAVALE MİKTARI: 300.000 WON
HAVALE MİKTARI: 500.000 WON
HAVALE İŞLEMİNİZ TAMAMLANDI KALAN BAKİYE: 1.800.000 WON
Geldin mi?
Geldim.
Torunum.
Büyükanne. Beni tanıdın mı?
Dalga mı geçiyorsun benimle?
Torunumu tanımam mı ben?
Büyükanne.
Dikkatli ol.
İnsanlara hemen güvenme. Olur mu?
İnsanlara güvenmeyeceksin.
Büyükanne, ne diyorsun?
Sen kimsin kızım?
-Bu kim? -Büyükanne.
Herif düzgün birine benziyor ama yine de beni huzursuz ediyor.
Gülüşü de bir tuhaf.
Ürperdim lan.
Gördün mü?
Geri zekâlılarla
böyle başa çıkarsın.
Komik bir şey mi var?
Her zaman olmaz bu tür şeyler. Şaşırmış olmalısın.
Artık sadece düzgün, delikanlılar kaldı, değil mi?
Senin gibileri bilirim.
Gülümse.
Sana gülümse dedim.
Belki çok hassassın.
Ama merak etme.
Sen onlardan farklısın.
Çünkü kafana koyarsan ne istersen,
ne zaman istersen yapabilirsin.
Her zaman olmaz bu tür şeyler. Şaşırmış olmalısın.
- Artık sadece düzgün delikanlılar - Belki çok hassassın.
- Senin gibileri bilirim. -kaldı şimdi.
Her zaman olmaz bu tür şeyler. Şaşırmış olmalısın.
Belki çok hassassın.
Bu odada kötü bir enerji mi var?
Geldiğimden beri her gece kâbus.
Odamdaki bu muydu?
Niye... Niye bakıyorsun?
Utanıyorum.
Kes şu gülmeyi beyinsiz.
-İnanamıyorum sana. -Çok komik değil mi?
Ji-eun. Seninle konuşalım.
Olur.
Ji-eun, senden bir ricam var.
Yarınki kamera arkası çekimlerini kontrol edip
oyuncu röportajları için kamerayı izleyebilir misin?
Ne?
Öğleden önce de sorularını hazırlayıp
ajanslarından onaylatman gerek.
Fazla vaktimiz yok, o yüzden çabuk ol.
Geçen sefer iş bölümüyle ilgili net olduğumu sanıyordum.
Çekim için yarın orada olmam gerekiyorsa
çok önceden başka bir randevu ayarlamıştım,
yani yapabileceğimi sanmıyorum.
Ne?
Pazarlamayı aradım, yarın kamera arkası çekimi yapacaklar.
Çekim ekibine yarın orada olacağımızı söyledim,
oyuncu röportajları konusunda yardımcı olmalarını istedim.
Sahi mi? Bo-min harikasın.
Birileri de benim işim değil diyor.
Kim? Tabii ki yapacağım. Biz bir ekibiz.
-Sağ ol. Gidebilirsin. -Tamamdır.
Ji-eun duydun mu? "Biz bir ekibiz."
Evet.
Biz senin neyin oluyoruz Ji-eun?
İşini tek başına yapıp promosyon mu alacaksın?
-Hayır, ben... -Böyle her şeyin
dışındasın hep.
Değil mi? Niye bir şirkette çalışıyorsun?
Hepimiz bir değil miyiz bu işte?
Sorun değil. Açabilirsin. Erkek arkadaşın herhâlde.
-Önemli değil. -Aç.
-Merhaba Jong-u. - Dün odama biri girmiş.
-Güvenlik kamerası... -Jong-u.
Meşgulüm, sonra konuşalım.
İnanamıyorum.
İYİ MİSİN? BİR ŞEY Mİ VAR?
-Jong-u. -Tanrım.
Özür dilerim. Korkutmak istemedim. Kusura bakma.
Hasta mısın?
-Ben mi? -Evet, pek iyi görünmüyorsun.
İyi uyuyamadım da. Unutmadan...
-Önceden orada yaşayan -Teşekkürler.
yabancı adamın bu.
-Ben kaçayım. -Tamam.
Jong-u,
binada tuhaf bulduğun
başka bir şey oldu mu hiç?
-Tuhaf bir şey mi? -Evet.
Şey...
-Dördüncü kat. -Evet.
Bir garip.
Kimse oturmuyor deniyor
ama sesler duyup duruyorum.
Ne tür sesler?
Bir vurma sesi gibi.
-Şey gibi mi... -Tam bilmiyorum ne.
Jong-u?
-Emin değilim. Hoşça kal. -Ne?
Tamam. Güle güle.
Oydu. Bayan Um'du.
Ta buralarda ne işi vardı?
Burada olması için bir sebep yok.
Neden buradaydı?
Tanrım! Ne yapıyorsunuz beyefendi?
Tanrım, ben...
Ne yapıyorsun? Deli misin?
Yürü be! Sabah sabah!
Yumurta aldınız mı?
Evet, ikizler bayılıyor bunlara.
Bir hafta dayanmıyor.
Çok nazik birisiniz Bayan Um.
Yukarıda ne yapıyordun?
Fare gördüm sanki, birkaç kapan koydum.
CENNET KONUTLARI
-Dur. -Efendim?
303'te kalan delikanlı
o polisle pek sıkı fıkı gibi.
Sanki bu sabah
ona bir şey verdi.
Ne olduğunu gördünüz mü?
Uzaktan gördüm onları, ne verdi tam göremedim.
Ne yapalım?
Muhtemelen 303'teki delikanlıyla biz başa çıkabiliriz
ama o kadın polis... Ondan kurtulalım mı?
Hayır, ben hallederim.
Emin misin?
Ya ters giden bir şey olursa?
Bayan Um.
Bana güvenmiyor musunuz?
Tanrım, sana güvenmeyip ne yapacağım?
Tamam, sen hallet.
Ben de oturup keyifle izleyeyim.
-Oda mı bakıyordun? -Evet.
Harika, geçip bakabilirsin.
Tamam.
Biraz yokuş.
Yaz geldi geçiyor zaten. Sıcakta zor oluyor sadece.
Biraz sporun zararı olmaz değil mi?
Ücretsiz yumurta da veriyoruz,
tamamen Kore malzemeleriyle hazırlanmış ev yapımı kimçi de veriyorum.
Böyle oda başka yerde bulamazsın.
Anladım.
Acele etme.
Biraz daha düşünsem?
Niye ki? Neye takıldın?
Başka yerlere de bakmışsındır.
Bu paraya Seul'de böyle oda bulamazsın.
Olsun.
Kira 200.000 won mu demiştiniz?
Daha ucuzunu mu buldun?
İndirim yaparım.
Anladım.
Ben biraz daha düşüneyim.
Düşünecek bir şey yok.
Böyle oda bulamazsın.
Başka yer bulmak zor.
Böyle oda bulamaz.
Bayan, benim. Bok-sun.
Tanrım, yatıyorsun.
Tanrım, niye bu ay
bu kadar geciktin?
İşler çok yoğun binada.
Sana çok güzel ilaçlar getirdim.
-Ne getirdin? -Bu çok iyi bak.
Gerek yoktu.
İç. Vücuduna iyi gelir. Hah, şöyle.
-İç hadi. -Tanrım, pek ferahladım.
Vücuda iyi geliyormuş.
-Bitti mi? -Evet.
Şimdi güzelce uyu.
Sonra kendine geleceksin. Dur, ben yatırayım seni.
Tanrım, çok zayıflamışsın.
Hadi iyi uykular.
SAĞLIK SİGORTASI YENİLENMESİ
Kimse yok mu?
Nasıl? Stajyer, yalnız mısın burada?
Evet, hepsi toplantıya gitti.
Hepsi kaytarıyor.
Burası bir seneye kalmaz kapanır, sana söyleyeyim.
Tanrım.
Makası verir misin?
Efendim?
Makas. Byeong-min'in çekmecesinde.
Bu ne be?
Sapığa bak.
Sıcak. Bir şey var mı?
Bir şey içer misin?
Buzlu kahve alayım.
Bakalım iyi misin, Stajyer Bey.
Meyve varsa meyve de ver biraz.
Sağ ol.
Süper olmuş!
Benim kahvemi bundan böyle sen yap Stajyer Bey, olur mu?
Ne yazıyorsun şimdi?
Oyun mu?
Bir roman.
Roman.
Hem stajyer hem sanatçı.
Kahven de bu yüzden sanat eseri gibi.
Konusu ne?
Bir cinayet romanı.
Cinayet romanları harika oluyor.
Hikâye lazımsa bana sorabilirsin.
Olur.
Şey...
Müşterek bir binada kalıyordun değil mi?
Evet.
Değişik tipler vardır kesin.
Kim bilir. Aralarında seri katil bile olabilir.
Sınavlara çalışanların hayatları çok zor.
Çok stresli insanlar
suç işlemeye daha meyilli oluyor.
Yan odanda biri ölse ya. Çok korkunç.
-Biri ölse hemen anlardım. -Ne?
Duvarlar kâğıt gibi.
Sahi mi?
Ve binada öğrenci yok.
Ama kesin bir sürü bahtsız insan yaşıyordur.
Şu son internet kafe cinayetini hatırlıyor musun?
Adam aşağılık kompleksini kurbanının üzerine kusmuş.
Muhabir olarak kariyerim boyunca böyle pek çok insan gördüm.
Gözleri çökük çökük olur,
karanlık bir yönleri vardır.
Bir şeyleri bastırıyormuş gibi görünürler.
Peki böyle insanların hepsi nerede yaşar?
Güldüler.
Ne?
Bastırıyor gibi değil, eğleniyor gibiydiler.
-Merhaba. -Niye geciktiniz?
-Gelmişsin. -Niye gelmeden aramadın?
Bay Shin nerede?
Bay Shin mi? Burada değil mi?
Onu yakalamak zor.
İlla üç kere mi geleceğim?
Neyse, ben kaçıyorum. Hoşça kalın.
Gidiyor musun?
Stajyer Bey. Adın Jong-u'ydu değil mi?
Süper kahve yapıyor. Harika bir çalışan olacak, kesin.
Beni geçirmenize gerek yok. Görüşürüz.
Tamam, güle güle.
Stajyer Bey.
Çekmecemden makası sen mi aldın?
Evet.
-Ne? -Bay Cho istedi.
İşe dönebilir miyim?
Bay Shin nerede?
Bir fikrim yok. Arasana.
Al bakalım.
Bir kafe falan mı açsam?
Şey,
Jong-u nasıl?
İlk sorduğun şey Jong-u mu?
Harika bir eş olacaksın.
Şey,
Seul'e geldiğinden beri tuhaf davranıyor.
Yalnız değilmişim demek.
Kaldığı yerden bahsettiğimde hemen aksileşiyor.
Binada bir şeyler mi oluyor?
Bir şeyin olduğu yok.
Orada yaşadığı için hassas biraz. Kendini de ezikliyor muhtemelen.
O kadar acımasız olma.
Ona işte iyi davran.
Benden daha ilgili bir CEO göremezsin.
Müdürü üstüne gidiyormuş sanırım.
Söyle ona, yettiyse yetti artık.
Benim patronum da geriyor beni sürekli.
Sürekli dırdır mı edeceksin böyle?
Ne oldu?
Kadın seninle çok mu uğraşıyor?
Ne var?
Çok streslisin herhâlde.
-Al bakalım. -Gerek yoktu cidden.
Lafı mı olur.
Mesai saati dışarıda olmana köpürecek.
Sağ ol.
En azından bu kadarını yapayım.
Başka zaman daha güzel bir şey ısmarlarım.
-Boş ver. Git hadi. -Güle güle.
-Tamam. -Jong-u'yla bir şeyler içelim.
Tamam. Yemek için teşekkürler.
-Ararım. -Git hadi.
Erkek arkadaşın mı?
Merhaba.
-Hayır. -Sahi mi? Biliyordum zaten.
Okuldan bir arkadaş. Üst sınıflardandı.
Buralarda mı çalışıyor?
Daehak-ro'da bir iş yeri var, bir iş için buralardaymış.
Kahve ister misiniz?
Buraya Daehak-ro'dan mı geldi?
Erkek arkadaşın biliyor mu?
Ne?
Kafan mı basmıyor,
onu ayartıyor musun yoksa?
Sana karşı boş değil, belli.
Öyle bir şey yok.
Onu size yapmamı ister misiniz?
Benden daha çok yakışırsınız.
Tamam, olur. Yap.
Ne oldu? Kimseye kaptırmak istemiyor musun?
Öyle bir şey yok tabii ki.
Tamam. Müdürüne böyle arka çıkıyorsun Ji-eun. Teşekkürler.
Vurdun değil mi?
Ciddi misin sen? Seni öldüreceğim!
Niye... Niye öyle diyorsun? Çok korkunç bu.
Böyle yapma. Yapma. İddiaya girelim mi?
Neyine?
Bileğimize.
Tamam!
-Eğlenceli değil mi? -İşte böyle!
Dördüncü kat. Kimse oturmuyor deniyor
-ama sesler duyup duruyorum. -Ne tür sesler?
Bir vurma sesi gibi.
POLİS
CENNET KONUTLARI
4. KAT, SADECE KADINLAR
Bir dakika.
Aç kapıyı!
Hayır.
Dur, kıpırdama.
Geber.
Kahretsin!
Tanrım.
Lütfen bana yardım edin.
Kötü yaralanmışsınız.
-Lütfen yardım edin. -Elleriniz de yaralı.
Lütfen bana yardım edin. Ayağım da kötü, yürüyemiyorum.
Lütfen yardım edin.
Sürünün o zaman.
Ne?
Ne oldu? Yaşamak istemiyor musunuz?
Yaşamak istiyorsanız, sürünün.
Sanırım hâlâ kan dolaşımı vardı.
Bayan Um'la ibadethanede
kardeşi gibiymişsiniz.
Özür dilerim.
Yalvarmayı kes.
Nasıl olsa öleceksin.
Özür dilerim.
-Özür dilerim. -Hey.
Mantar çayı getirdim sana.
Bunu içince uçuşa geçeceksin.
Şanslısın.
Bu hafta iyi iş çıkardınız.
-Aferin. -Tebrikler.
İlk haftanda çok iyiydin Jong-u. Aferin.
Jong-u'yla ilgilenin tamam mı? İyi çalışıyor değil mi Byeong-min?
Onunla ilgilen lütfen.
-Buradan şeye gidelim, -Alo?
-geçen gitmediğimiz yere. -Alo?
-Kalabalık olabilir. -Alo?
-Çiçek alın lütfen. -İstemem.
-Şu yaşlı kadına yardım edersiniz. -Alo?
Bir yardım.
-Kalabalıktır. -Ne kadar?
-5.000 won. -"5.000" mi?
Kız arkadaşına mı?
Busan'daki anneme. 5.000.
-Çok tatlı. -Teşekkürler.
Ne evlat ama. Harika.
Ben de mi alsaydım acaba? Anneme verirdim.
Çiçek satıp Mercedes'e biniyor.
-Araban var mı? Yok. -Bunu alabilirsin.
-Sahi mi? -Tabii.
Emin misin Jong-u?
Evet.
Çiçek alın lütfen.
-Merhaba. -Ne kadar bu?
10.000 won.
Çiğ yemelik balığım da var.
Karabalık var. Çok lezzetli olur bu mevsim.
Niye geldin?
Seul'e gidiyorum.
Şimdi mi?
Şimdi değil.
Üst sınıflardan biri ofisinde iş verecek bana.
-Sahi mi? -Evet.
Tanrım, iş bulduğuna inanamıyorum Jong-u.
Harika. Bu kararına sevindim.
-Sana söylemeye gelmiştim. -Tamam.
Jong-u.
O arkadaşın çok iyi biriymiş.
Ona iyi davran.
Yu-jeong olmasaydı erkek erkeğe eğlenebileceğimiz
bir yere gidebilirdik değil mi?
-Yu-jeong'a ne diyorsun? -Ne?
Sana ilgisi var sanırım.
Çiçeği ona verince şok oldu.
Jae-ho, benim sevgilim Ji-eun. Bayan Son öyle biri değil hem.
Bak yine bana aksi davranıyorsun.
Burak şu huyu artık.
Niye geç anlıyorsun böyle?
Ne diyecektin bana?
Acaba,
bu hafta sonu bir ihtimal
sende kalabilir miyim? Bizim binada işler iyice garipleşti.
Üzgünüm, bu hafta yapacak işlerim var.
Biliyorsun, kimseyi evime almıyorum.
Niye? Tadilat mı var?
Hayır, oradaki insanlar...
Bay Shin, içerisi dolu. Başka bir yere gidelim.
-Yer yok. -Aman.
Geçen haftaki şu büyük yere gidelim.
-Dart olan yer vardı ya? -Birahaneye gidelim.
Süper. Soğuk bira içeriz.
-İhtiyarlar. Birahane ne ya? -Nesi iyi oranın?
Şu ihtiyarla hep yalnız içmek zorunda kalıyordum,
iyi ki sen varsın Jong-u.
BİLİNMEYEN NUMARA ONU ÖLDÜRMEK İSTEMEZ MİSİN?
Orası çok güzeldi.
Bu ne?
Gerçekten oysa ne diyeceğim?
Polise mi bildirsem?
Hayır.
Bir şey yapmadı ki. Polise ne diyeceğim?
Kesin oydu.
Lan...
Çok popülerdim.
Gerçekten. Üniversitede efsaneydim.
Saçmalama.
Bütün kızlar... Anlat ona.
Benim şahidim.
-Evet, o bilir. -Tabii. Benim tayfadandı.
Bir şey söylemiyor. Uğraşmayı bırakın nazik Jong-u'yla.
Üniversitenin mankeni olan kızla çıktım.
Söylesene. Yalan mı?
Lee Do. 2008 mezunu, Lee Do. Onu biliyorsun değil mi?
-Bak. Çok meşhurdu. -Sahi mi?
Okulun en tanınan kızıydı.
Çok yakışıklısınız Bay Shin.
-Tabii ki. -Hangi yakışıklılık?
Niye? Gayet de yakışıklı.
Kız gibi erkekleri değil de maço seven kızlar var.
-Doğru. Çok maço görünüyor. -Nasıl oluyormuş o?
Tanrım. Okulda seni cezalandıracakmışım.
-Sana ihtiyacı yok. -Yeter.
Çıplak ayakla peşinden koşardı.
-Peşinden koştu. -Bu kadar yeter oğlum.
Kıza sürekli yemek ısmarlayacağını söylerdi.
-Ciddiyim. -Yeter ama.
-"Sana et alacağım." derdi. -Hey.
Onunla çıktığını sanmıyorum.
-Kızı her gün rahatsız ettin. -Pislik.
-Arayıp durdun... -Bizim yeni eleman gergin galiba.
Kalksak mı artık?
-Ben tuvalete gidiyorum. -Tamam.
Bay Shin. Tanrım.
-Tuvalete gidiyor. -Önce hesabı ödeseniz?
Bay Shin, bekleyin.
Hep peşinden koştu.
Jong-u, iyi misin?
Hey.
Ben iyiyim. Bir şeyim yok.
O zaman ben gidip hesabı ödeyeyim.
-Bunu da alayım. -Çiçeğini al.
Dur, ben de geleyim.
Bay Park.
Bay Park,
size tek bir şey söyleyeceğim bugün.
Byeong-min... Bay Park.
İş yerinde
bir kadının arkasından
öküz gibi bakmayı bırakın.
Kahrolası bir sapık olduğunuzdan değil...
Bu ne cüret? Gördün mü ki?
-Beyler. -Seni şikâyet edeceğim.
-Hadi dene! -İkiniz de kesin. Bay Park!
-Bay Park! -Cinsel taciz bu!
Çabuk gelin, Bay Shin kavga ediyor.
-Seninle sonra konuşacağım. -Çabuk.
Numaranı ver.
-Yıkanmaz da bu. -Kaç para?
-Öderiz. -Pahalı lan, salak herif.
-Sorun çıkarmayalım. -Vur hadi.
-Bay Shin, sakin olun. Durun. -Ne istiyorsun?
-Vur hadi. O kadar zengin misin? -Kusura bakmayın.
-Özür dileriz, tamam mı? -Zorunuz ne?
-Gömleğinizin parasını öderiz. -Buraya gel. Gel.
-Vur hadi. -Kusura bakmayın.
-Sen özür dile! -Vereyim paranı!
Bay Shin, sakin olur musunuz?
-Ne? -Ne yapıyor bu?
-Öldür beni. -Jong-u.
Tanrım, Jong-u.
Öldür beni.
-Jong-u dur. -Jong-u yeter.
Jong-u buna gerek yok. Dur.
-Tanrım, Jong-u. -Lan.
İğrenç ya.
Çocuk musun sen?
Askere gidip gelmiş, kavga etmemeyi bilecek yaştasın.
Ölüp gideceksin bir gün.
Gördünüz mü? Biliyordum bunun böyle olduğunu.
Deli bu, deli.
-Öyle deme. -Şunu üzerine ört.
-Jong-u? -Uyan!
Jong-u. Kalk hadi.
Böyle olacağını hiç beklemezdim.
-Adresin ne? -Bir, iki, üç. Hadi.
-Taksi! Adres diyorum. Evin adresi. -Hadi eve gidelim.
-Jong-u adresin ne? -Bay Park, sen biliyor musun?
Ji-eun, Jong-u çok sarhoş oldu.
-Adresini biliyor musun? -Jong-u!
Taksiciye söyle, Eunhye-dong'da Cennet Konutları.
Tamam. Anladım.
-Ben... -Merak etme.
-Tanrım, yavaş. -Onu eve yolluyoruz.
Jong-u, bin arabaya.
Cennet Konutları.
Taksiye bin. Tamam, pardon.
Hadi.
Jae-ho. Ben...
Ne diyorsun?
Jae-ho. Acaba...
...ben...
...bir günlüğüne
sende kalabilir miyim?
Zilzurna sarhoşsun.
Yarın uyandığında bu rezilliğini hatırlarsın. Yürü hadi!
-Evet, hadi eve. -Tut.
Jong-u, kafana dikkat et.
BOŞ
-Evine götürüver sana zahmet. -Tamamdır.
Canet Konutları.
Bir dakika. Pardon, beyefendi?
Navigasyon adresi bulamıyor.
Bir dakika.
-Ne? -Canet Konutları mıydı?
Beyefendi, uyan... Deli oluyorum böyle şeylere.
-Bir saniye. Canet Konutları mı? -Beyefendi.
Burada inebilirim.
Eve gitmiyorum.
-Jae-ho. - Merhaba, Ji-eun.
Jong-u'yu sağ salim eve gönderdim.
Acaba...
Seni görebilir miyim şimdi?
Ne?
Neredesin?
Yoldayım, sana geliyorum.
Buradan U yapabilir misiniz?
Pardon, beyefendi?
Salya mı akıtıyor bu? Niye bu kadar salya akıtıyor?
Beyefendi, uyanın.
Pardon, beyefendi?
Ji-eun'a gidiyorum.
Ne diyor bu? Deli etti beni.
Şu hâle bak.
10.000 won tuttu beyefendi.
-Cebinizden biraz para... -Oraya gitmem.
Ne? Sahi mi? Tamam. Ama yine de parasını vereceksiniz.
Ben alıyorum.
Beyefendi, geldik adrese.
Kalkın beyefendi.
Ne? Hayır, geldik.
Ayağınıza dikkat. Tamam.
-Geldik. -Ji-eun'da kalacağım.
Ne? Ne dediğiniz anlaşılmıyor. İnmeniz gerek. Tamam, gelin.
Hadi, beyefendi!
-Dikkat. -Tuttum.
Ne oluyor beyefendi?
Ne demişti? Yanlış adres almışım. Kendisine sordum.
Taksiden atlamaya çalıştı, eve gidemem deyip durdu.
Koltuklarımı da salyalarıyla mahvetti.
-Ben de buraya getirdim. -Tamam.
Onu iyi tanıyorum. Ben evine bırakırım. Teşekkürler.
-Bunu sık yapıyor herhâlde. -Şey, evet.
-Sırt çantası. -En yoğun saatim. Gitmem gerek.
-Tamam. -Ona iyi bakın.
-Sağ olun. -Ne demek.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
Eve gitmem.
Oraya
gitmem.
Tüm bunlar ne zaman başladı?
Ne zaman her şey tepetaklak oldu?
Bu cehenneme gelmeseydim...
Gelmeseydim...
Eve gidemem.
Bir cennete düşer miydim?
JI-EUN
Niye açmıyor?
Hey, Jae-ho.
Acaba...
Seni görebilir miyim şimdi?
Ne?
Neredesin?
Yoldayım, sana geliyorum.
Kusura bakma. Jong-u'ya gitmem gerek.
Buradan U yapabilir misiniz?
CENNET KONUTLARI
Jeong-hwa, kaldır onu.
Jong-u.
İyi misin?
Cennet Konutları.
Ne oluyor orada?
EUNHYE KARAKOLU
Çok korkuyorum.
Ben gerçekten...
Çok korkuyorum.
Orada oturan herkes...
...bir garip.
JONG-U, SENİN EVİNİN ÖNÜNDEYİM YUKARI SENİ GÖRMEYE GELİYORUM
Ji-eun.
Yardımcı olabilir miyim?
Siz kimsiniz?
Jong-u'yu görmeye geldiniz sanırım.
POLİS
-Buradan sinek gelip duruyor. -Ji-eun!
Buna bir son verip bu bölgeden gitsek mi?
O kadında bir acayiplik var.
Eminim bir liderleri de vardır.
-"Lider" mi? -Hey.
Biz daha kalabalığız.
Sen, ben, kardeşin.
Kim o?
Selam, yeni komşuyum.
Baştan beri iyi davrandım diye sence şaka mı yapıyorum?
Orada kimse var mı?
Alt yazı çevirmeni: Sarper Aman