(ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามาในหอพัก)
(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ทั้งหมด)
(ที่ปรากฏในซีรีส์เรื่องนี้ ล้วนเป็นเรื่องสมมติ)
ครับ
อือ
ผมอยากเจอครับ
เดี๋ยวเสร็จงานแล้วจะรีบกลับเลย
ต้องสนุกแน่ๆ
มาแล้วเหรอครับ
เดี๋ยวผมจัดการทางนี้เอง
คุณเนี่ย...
คือความล้มเหลวชัดๆ
ผมสร้างงานศิลปะ
ไม่ใช่ฆ่าให้จบๆ
ทำไม...
ทำไมทำแบบนี้โดยที่ผมไม่อนุญาต
ทั้งที่เรามีกฎ
ที่ผ่านมาคุณทำดีแล้ว
ที่รัก
เพิ่งมาใหม่เหรอครับ
ครับ
ป้าเจ้าของหอเล่าให้ฟังครับ ว่าคุณพักที่ห้อง 303
ครับ
บนนี้ดีใช่ไหมล่ะ
อยู่ในห้องมันอึดอัดอย่างกับโลงศพ
ถ้าเอาเบียร์ขึ้นมาดื่มบนนี้ จะรู้สึกดีขึ้นเยอะนะ
นั่นสิครับ
ว่าแต่ ทำไมคุณยิ้มให้ผม ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วล่ะ
ถ้าคุณไม่พอใจก็ขอโทษนะครับ
เปล่าครับ
ผมแค่...
- ชอบน่ะครับ - หา
ดื่มเบียร์ไหมครับ เพิ่งซื้อเมื่อกี้ ยังเย็นอยู่เลย
มือคุณบาดเจ็บนี่ครับ
อ๋อ ได้แผลตอนทำงานน่ะ
แสดงว่างานหนักเหรอครับ ถึงขั้นเจ็บมือเลย
นิ้วคุณดูบอบบางมากนะครับ
เป็นนักเขียนหรือเปล่า
รู้ได้ยังไง
คนแต่ละคนก็ให้ความรู้สึก ที่แตกต่างกันครับ
ผมก็ทำอะไรคล้ายๆ กัน
ผมถอดรื้อ ประกอบ
สร้างสรรค์ขึ้นใหม่
อะไรของมัน ทำตัวเป็นมิตรเกินเรื่องว่ะ
ชอบแนวไหนเหรอครับ
ผมชอบ...
นิยายอาชญากรรมครับ
เหลือเชื่อแฮะ ผมก็ชอบแนวอาชญากรรมนะ
เหรอครับ
ผมชอบเรย์มอนด์ แชนด์เลอร์ครับ
เรย์ จริงเหรอครับ
ครับ
ชอบคนเดียวกันเลย
แต่จริงๆ แล้ว ผมไม่นึกเลยนะ
ว่าจะเจอคนที่ชอบเขาที่นี่
ไม่ค่อยมีใครรู้จัก เรย์มอนด์ แชนด์เลอร์หรอกครับ
- เคยอ่าน "คดีหน้าต่างสูง" ไหม - ต้องเคยอ่านสิครับ
โอ้โฮ เหลือเชื่อจริงๆ
- ถ้าคุณไม่ว่าอะไร... - ครับ
ช่วยบอกได้ไหมครับ ว่ากำลังเขียนอะไรอยู่
- นิยายผมน่ะเหรอ - ครับ
มันยังไม่เสร็จเลย
บอกแค่พล็อตคร่าวๆ ก็ได้
- นิยายผมน่ะเหรอ - ครับ
ผมกำลังเขียนเรื่อยๆ แหละ
คือ...
มันเป็นเรื่องของนักเปียโนอนาคตไกล แต่สุดท้ายกลายเป็นว่า
เขาคือฆาตกรต่อเนื่อง ที่ฆ่าคนเป็นผักปลา
- อ้อ - แปลกใช่ไหม
แต่รอบตัวเรา ก็มีคนแบบนั้นจริงๆ นะครับ
ภายนอกดูปกติ แต่ในใจ...
- ต้องการฆ่า - ก็จริงครับ
ฆ่ายังไงเหรอครับ
หา
ตัวเอกน่ะครับ นักเปียโนน่ะ
เขามีวิธีฆ่า ที่เป็นลายเซ็นของตัวเองครับ
ในคืนก่อนทำการแสดง ชายคนนี้...
จะลงมือก่อเหตุ โดยไม่พึ่งเครื่องมือใดๆ
เขาบีบคอใครสักคนด้วยมือเปล่า
แล้วก็จ้องมองเหยื่อขาดใจตาย
ไม่วางตาเลย
เหตุผลทางจิตวิทยาที่ตัวเอกลงมือ
ด้วยมือขาวซีดและผอมบาง ทั้งสองข้างก็คือ
เขาต้องการสัมผัสถึงความร้อน ที่หายไปจากร่างอย่างช้าๆ
ด้วยมือของตัวเอง
ที่ผ่านมาคุณทำดีแล้ว
ที่รัก
เยี่ยมเลย
- ตายล่ะ - ยอดเยี่ยมจริงๆ
รู้สึกว่าผมจะพูดมากไปแล้ว
ว่าแต่...
ถ้ามันไม่จางหายไป
แต่กลับยิ่งร้อนขึ้นล่ะ
หา
ก็แบบว่า...
ในขณะที่มือเขาบีบคอเหยื่อ
แทนการสัมผัสคีย์เปียโนเย็นๆ
ความร้อนราวอุณหภูมินับพันองศา
อาจเป็นสิ่งที่เขาอยากสัมผัสก็ได้ ไม่คิดเหรอว่า...
ขอโทษครับ คุณเป็นนักเขียนนี่นา
ไม่หรอกครับ นักขงนักเขียนอะไร
คุณไปได้สวยแน่นอน
ชนครับ
ค่อยยังชั่วหน่อย
ไอ้หมอนี่ดูปกติสุดในหอแล้ว
ราตรีสวัสดิ์ครับ
- ครับ ไว้เจอกัน - ครับ
ในขณะที่มือเขาบีบคอเหยื่อ
แทนการสัมผัสคีย์เปียโนเย็นๆ
ความร้อนราวอุณหภูมินับพันองศา
อาจเป็นสิ่งที่เขาอยากสัมผัสก็ได้
เพิ่มส่วนนี้ในนิยายน่าจะเข้าท่าแฮะ
ถ้าจำไม่ผิด ฉันเปิดโน้ตบุ๊กทิ้งไว้นี่หว่า
มันพับลงมาเองไม่ได้แน่ๆ
(ตาย ตาย ตาย...)
(ฉันกลัว ไม่อยากอยู่แล้ว มันแอบเข้าห้องฉันแน่ๆ )
คุณน้าได้เข้าห้องเขาไหมครับ
นี่รวมหัวกันปั่นกูเหรอวะ
ทำไมผมต้องเข้าไปด้วยล่ะครับ ห้องผมก็มี
หรือว่าไอ้หมอนั่น ก็แอบเข้าห้องฉันด้วย
ไม่หรอกน่า อย่าเพิ่งเดือดสิวะ
เดี๋ยวจะเป็นบ้าเหมือนมันไปซะก่อน
ว่าแต่ ทำไมถึงฆ่ามันซะล่ะ
ฉันว่าจะลงมือเองแท้ๆ
อยากได้เลื่อย
ของแกน่ะอีเต้อ
มาแบกกระสอบสิ
ไอ้นี่แม่งบ้า
หลุดสิวะ
บ้าฉิบ
ทำอะไรน่ะ เฮ้ย
- ถามว่าทำอะไร - เล่นไฟ
ทำไมต้องฉัน
โธ่เว้ย เหนื่อยจะตายชัก
นักปีนเขาใกล้มากันแล้ว รีบขุดซะ
แม่งเอ๊ย
ร้อนเว้ย
(จองอินหยิบพลั่วขึ้น แล้วฟาดไปที่กระสอบ)
ร้อนจะตายอยู่แล้ว
แม่งโคตรร้อน
ตายซะ ตาย
ตายซะๆ
ตายซะ
(ตายซะ ตายซะ ตายซะ)
ร้อนจะตายชัก
เย็นขึ้นเยอะ
ที่แบบนี้หายากขึ้นทุกที
ทำมากี่ครั้งเชียว ให้ตายสิ
ราดให้ทั่วล่ะ
อะไรที่จะเป็นหลักฐาน ก็กำจัดอย่าให้เหลือ
แงะป้ายทะเบียนด้วย
เราไม่ได้ฆ่ามันซะหน่อย
ไม่ใช่ตำรวจ
หมายถึงไอ้เวรนั่น
พวกเราคอยเก็บกวาดทุกอย่าง
คิดว่าฉันไม่มีหลักประกันเหรอ
ตื่นได้แล้ว ไอ้สวะสันหลังยาว
บอกชื่อกับยศมา
พลทหารยุนจงอู
พูดเบาจังนะ มึนอยู่หรือไง
หลับใช่ไหม
เปล่าครับ
ยังจะมีหน้ามาโกหก
ปักฉมวกซะ
จะไม่ทำเหรอ
หลับตา
บอกให้หลับตา
ถ้าแกอยากนอนขนาดนั้น
ก็หลับท่านี้ซะ ไอ้สันดาน
เฮ้อ ทำไมฝันว่าเข้ากรมอีกแล้ว
ไอ้ห้องน้ำรวมนี่ ก็ทำให้นึกถึงตอนเข้ากรม
ไอ้แว่นนี่ก็เกินจะเยียวยา
มีอารมณ์แต่เช้าเลยหรือไง
ว่าแต่ไอ้แว่นนั่น แอบเปิดโน้ตบุ๊กฉันหรือเปล่าวะ
เฮ้อ เกลียดความรู้สึกนี้ชะมัด
(นิตยสาร)
ว่าแต่ไม่เห็น ไอ้คนที่ถุยน้ำลายใส่เลยแฮะ
ว่าจะด่าแม่งซะหน่อย
สวัสดีครับ
อ้อ สวัสดีครับ
หลับสบายไหมครับ
ครับ
เหมือนคุณจะฝันร้ายนะครับ ผมได้ยินเสียงด้วย
จริงเหรอครับ ขอโทษนะครับ
ไม่เป็นไรครับ หอนี้แค่ห้องอื่นหายใจ ก็ได้ยินแล้วล่ะ
ก็จริงนะ
มีผนังกั้น แต่แทบจะเหมือนอยู่รวมกัน
อ้อ ว่าแต่ว่า เห็นคนห้องข้างๆ ผมไหมครับ
- คุณห้อง 302 เหรอครับ - ครับ
ทำไมครับ
ผมไม่เห็นเขาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
แต่จะว่าไป จู่ๆ ลุงนักเลงก็หายไปเหมือนกัน
น่าแปลกใช่ไหมล่ะครับ
ถึงเราอยู่ตึกเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้รู้จักกัน
นับเป็นมารยาท ถ้าไม่ไปสนใจพวกเขา
ก็จริงนะ
ใครมันจะเต็มใจอยู่ที่นี่กันล่ะครับ
วันนี้เลิกงาน แล้วดื่มเบียร์กันไหมครับ
พอดีวันนี้ผมมีนัดกับแฟน คงไม่ได้หรอกครับ
- มีแฟนแล้วนี่เอง - ครับ
หล่อขนาดนี้ไม่มีสิแปลก
ผมไปก่อนนะครับ
ไว้ดื่มเบียร์ด้วยกันคราวหน้า
ได้เลยครับ ไม่ต้องรีบร้อน
สวัสดีครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
อย่ายุ่งกับพวกแม่งเลย
เตรียมตัวไปทำงานเหรอ
แหม พ่อหนุ่มคนนี้ขยันแท้
ตัวยังไม่แห้งเลย
อย่างกับเด็กแน่ะ
เข้ามาสิ กินมื้อเช้าก่อน เดี๋ยวทอดไข่ให้กิน
ผมไม่กินมื้อเช้าครับ
อะไรนะ
- ป้าครับ ป้า - หือ
ว่าไง
ประตูห้องเนี่ย ถ้าไม่มีกุญแจก็เปิดไม่ได้ใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิ เปิดไม่ได้หรอก
- ข้าวของเธอหายเหรอ - เปล่าครับ ไม่มีอะไร
แล้วก็
คือ ช่วยบอกคุณห้อง 313
ให้ปิดประตูห้องตัวเองหน่อย ได้ไหมครับ
ทำไมล่ะ ถ้าจะพูดแบบนั้น มันก็กระไรอยู่นะ
เขาคิดว่าห้องแคบๆ มันอึดอัดมั้ง
- แต่ตัวเขาเหม็นมากนะครับ - เหม็นงั้นเหรอ
แล้วก็ชอบดูหนังโป๊ด้วย
- หนังโป๊อะไร - หา
รู้แล้วๆ เดี๋ยวฉันคุยกับเขาให้
- ขอบคุณนะครับ - จ้ะ
น่ารักจัง ตั้งใจทำงานล่ะ
บ้าฉิบ
ทำแบบนี้จะได้รู้ ว่ามีใครเข้ามาหรือเปล่า
โอเค
ถ่ายรูปเก็บไว้
ประตูก็ล็อกแล้วแน่นอน
ไอ้แว่นนี่ยังไงของมัน
อย่าไปสนแม่งเลย
ว่าแต่มันถืออะไรไว้ข้างหลัง
คุณห้อง 313
อ้าว ตั้งใจทำงานนะ
ครับ
โชคดี
ถ้าระบายอากาศเสร็จก็ปิดประตูด้วยสิ
มีคนมาโวยอยู่เรื่อย
ปิดประตูซะ
จัดการเรียบร้อยยังครับ
ครับ ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว
วันนี้จัดการคุณห้อง 310 ด้วยนะครับ
ครับ เดี๋ยวจัดการให้
(จีอึน วันนี้ไปกินมื้อค่ำกันไหม)
(อือ คืนนี้เจอกันนะ)
ตายจริง
ทำไมแกอยู่แถวนี้ตัวเดียวล่ะ
กินอะไรหรือยัง
แม่แกล่ะ
แม่ไปไหน ทำไมทิ้งแกอยู่ตัวเดียว
อาหารล่ะ ยังไม่ได้กินแน่เลย
- ยินดีต้อนรับค่ะ - มีอาหารแมวไหมครับ
- อาหารแมวเหรอคะ - ครับ
อยู่โซนของทั่วไปค่ะ
ทำอะไรอยู่น่ะ
ทำไมแอบให้อาหารแมวอยู่ได้
ไม่ต้องให้มันกิน
เดี๋ยวแมวก็แห่กันมาหรอก
ทำอะไรของคุณเนี่ย
กลางคืนหนวกหู ผมนอนไม่หลับ
(คนหาย: คูมาอิล เพศชาย อายุ 37 ปี สัญชาติ: ปากีสถาน)
คุณคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ไม่ทราบว่า...
รู้จักคุณคูมาอิลไหมคะ
รู้จักสามีฉันเหรอคะ
จะเก็บกวาดเมื่อไหร่
วันนี้เหรอ
ป้าเขาบ่นแล้วนะว่ามันเหม็น
คนไข้ครับ คนไข้
ตื่นสิ เดี๋ยวมันก็จบแล้ว
- สนุกจังเลย - ตื่นสิ มันใกล้จบแล้วครับ
ทำไมไม่ตื่นล่ะ เราไม่ได้ฉีดยาสลบนะ
ลืมตาสิครับ
เอาล่ะ
ฉันจะสับคอไอ้เวรนี่
ส่วนพวกนายเก็บกวาด
รับปากสิว่าจะให้ข้อมือ
ฉันอยากจัดการไอ้คนใหม่เร็วๆ แล้ว
ฉันว่าเขาต้องนุ่มมากแน่ๆ
ระวังหน่อย
ไม่เห็นห้อง 302 ตายเหรอ
ถ้าพลาดขึ้นมา พวกแกก็ตายกันหมด
อุ๊ยตาย กลัวจังเลย
คุณคนไข้
ห้อง 302 ที่คุณชอบ...
เอ๊ย ห้อง 302 ที่คุณกลัวน่ะ ตายไปแล้วนะ
ไหนดูซิ
ปลาแฮลิบัต
ปลาหิน
นี่ปลาปักเป้า
- พับผ่าสิ - ยาวคืบหนึ่งเลย
อือ จีอึน ฉันกำลังนั่งรถไปทำงาน
ช่วงนี้เธอยุ่งใช่ไหมล่ะ
อือ เดือนนี้จะเปิดตัวสี่รายการ
เหนื่อยชะมัด พี่ล่ะ
ก็ เพิ่งทำได้วันเดียว
แต่หัวหน้าโคตรประสาทเลย
แค่มาวันแรกก็เข้มงวดซะแล้ว
ยังไงก็สนิทกับเขาไว้ล่ะ
อย่าไปทำให้เขาเคืองแล้วกัน
ถ้าจะคุยมือถือก็ออกมาค่ะ
นึกถึงคนที่รอเข้าสิคะ
ค่ะ ออกไปแล้วค่ะ
โทษที ต้องไปแล้ว เดี๋ยวโทรหานะ
ก็ได้ๆ ไว้ค่อยคุยกันนะ
คุยกับแฟนเหรอ
ค่ะ
นักเขียนน่ะนะ
ค่ะ
ยังไม่เคยปล่อยผลงานใช่ไหม
ค่ะ
ก็แหงล่ะ
เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ชอบพูดว่า ตัวเองเป็นนักเขียน
คุณอยู่วงการนี้น่าจะรู้ดีนะ
จริงไหม
- ขอตัวค่ะ - อือ
คุณจีอึน
คะ
แน่ใจนะว่าคุณตรวจคำสะกดแล้ว
ตรวจทานแล้วค่ะ
ตรวจทานแล้ว แต่ยังมีคำผิดเหรอ
นี่แค่ดูคร่าวๆ ก็เจอผิดสามที่แล้วนะ
ถ้าส่งให้แผนกตีพิมพ์ไปแล้วจะทำยังไง
มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรีเราเลยนะ ไม่เห็นด้วยเหรอ
ขออภัยค่ะ เดี๋ยวเอาไปแก้ใหม่
คุณก็รู้ว่าฉันรักความสมบูรณ์แบบ
เรื่องพวกนี้ฉันรับไม่ได้
คุณนี่พลาดอะไรง่ายๆ ตลอดเลยนะ
ขออภัยค่ะ
ไปได้
(วัตถุประสงค์ของนิยาย)
(คิมโบมี อีบม)
สามีฉันไม่รับสายเลยค่ะ
ที่จริงเขาไม่ใช่คนแบบนั้นนะคะ
ปกติโทรหาฉันทุกวัน
สามีฉันพักอยู่ที่นี่ค่ะ
ตอนที่คุยกับเขาครั้งสุดท้าย เขาพูดอะไรแปลกๆ
หรือมีอะไรผิดไปจากเดิมไหมคะ
เขาบอกว่าเขากลัวค่ะ
กลัวเหรอ
"หอพักเอเดน..."
นี่ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอกเหรอคะ
ร้านอาหารที่ฉันทำงานอยู่ไกลค่ะ
ด้วยความที่ต้องหาเงิน
ก็เลยต้องแยกกันอยู่
สามีฉันบอกว่าที่นั่นน่ากลัวค่ะ
บอกว่าพวกคนประหลาด...
พยายามจะฆ่าเขาให้ได้
พยายามฆ่าเหรอคะ
ฉันผิดเองแหละค่ะ
เป็นความผิดฉันคนเดียว
รู้อะไรไหมครับ
หอพักเราปราศจากสามสิ่ง
ไร้คนเตรียมสอบ ไร้แสงอาทิตย์
ไร้คนตามหาเรา
แต่คุณกลับทำให้คนอื่น...
ตามหาพวกเรา
ซึ่งมันผิดกฎของหอพัก
คุณต้องระวังหน่อยสิ
แต่มันไม่สำคัญแล้วล่ะครับ
ไอ้คนที่มาหาคุณตายไปแล้ว
รูดซิปลงหน่อย
ต้องให้ผมบอกตลอดเลย
เดี๋ยวคุณก็ตายอีกคน
แต่ว่าผมน่ะ...
- สวัสดีครับ - อ้าว คุณจงอูมาแล้ว
นี่เด็กฝึกงานใหม่ของเราค่ะ
นี่นักข่าวโจยูชอลนะ
- ยินดีที่ได้รู้จัก... - ลืมส่งข้อมูล...
ที่โทรไปขอเมื่อคืนนี้เหรอ
ขอโทษครับ ผมลืมสนิทเลย ขอโทษจริงๆ
แต่ก็ไม่ลืมมาทำงานนะเนี่ย
- อ้าว นักข่าวโจมาแล้วเหรอครับ - ครับ
ท่านประธานจะเข้ามาช่วงบ่ายเลย
- อะไรนะ - เมาค้างน่ะครับ
งานยุ่งขนาดนี้ยังดื่มได้ลง
ใช่ค่ะ เมื่อคืนเขาดื่มหนักเลย
นี่ทุกคนพร้อมใจกันอู้งานหรือไง
คิดว่าโปรโมตการแสดงนี่ง่ายเหรอ
ทีคุณยังเขียนบทความโดยไม่ดูโชว์เลย
อ้าว คุณจะสื่ออะไรกันแน่
- ไม่มีอะไรค่ะ - ให้ตายสิ
ทำผมกลัวแล้วเนี่ย ไปดีกว่า
เดี๋ยวมาหาท่านประธานอีกที
- ค่ะ กลับดีๆ นะคะ - สวัสดีครับ
จริงๆ เลย
เอาเถอะ เธอก็ทำได้ดีแล้วล่ะ
เป็นโรคจิตหรือไง
มาโวยวายแต่เช้า ฉันล่ะเกลียดจริงๆ
- คุณเด็กฝึกงาน - ครับ
ชื่ออะไรนะ
- ยุนจงอูครับ - เออ คุณยุนจงอู
มานี่แป๊บหนึ่งครับ
พอดีว่าเรายุ่งมาก คุณต้องเอาไปทำทันทีเลย
ทำพาวเวอร์พอยต์เป็นใช่ไหม
- ที่ผมเรียนมา... - ดูที่ด้านหลังนะ
มันมีคู่มืออยู่ คุณต้องจัดการให้เรียบร้อย
ติดขัดตรงไหนก็ถามหัวหน้าพัคได้เลย
ครับ
ลองดูแล้วกัน
เจ้าโง่เอ๊ย
"ไว้ชีวิตผมเถอะ" พูดมาสิ
เจ้าโง่นี่
ขอดูหน่อยนะครับ
พอสักทีเถอะ
- เย่ - ฉันชนะว่ะ
เอาข้อมือมานี่
อย่าไปบอกมันให้มันร้องขอชีวิตสิ
ตาฉันบ้างล่ะ
ถึงตาฉันแล้ว เอามานี่
- ทำอะไรวะ - ฉันก็พนันเหมือนกันไง
แกทายว่า "อะไรกันวะ" นี่
ได้ยินเหมือนกันเนอะ
- ไอ้ตอแหล - โธ่เว้ย
แม่งเอ๊ย
ที่จริงผมเก่งอยู่นะ
แต่มันจะเจ็บหน่อย เพราะไม่ได้ฉีดยาชา
งั้นทำไง ก็ต้องทนไงล่ะ
เอาล่ะนะ เอาล่ะ
เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว
(เจ้าหน้าที่โซจองฮวา)
(คำร้องตรวจสอบประวัติ พยอนดึกจง)
ไม่ ไม่ใช่ 13 ตัว
หา
- เจ้าหน้าที่โซ - ผมฆ่าแค่หนึ่งครับ
(เลขที่ 78 ซ.บุนซอน ถ.อีจวา หมู่บ้านฮวากอน จ.คยองกี)
ทำไม่เป็นสักอย่างเลยเว้ย
หัวหน้าครับ ขอโทษนะ ช่วยดูนี่หน่อยได้ไหม
พอดีว่าผม...
อะไรกัน
ง่ายๆ แค่นี้ก็ทำไม่ได้เหรอ
เรียนจบมาได้ยังไง
ใช้เส้นเข้ามา ก็ต้องขยันหน่อยไม่ใช่เหรอ
แล้ววันนี้ทำอะไรไปบ้าง ผลาญเวลาเล่นหรือไง
เมื่อวานกลับไปปุ๊บ ก็นอนเลยใช่ไหม
ได้เรียนรู้งานบ้างหรือเปล่า
ขอโทษครับ
เวรเอ๊ย ติดแหง็กอีกแล้ว
มันต้องทำยังไงวะ
ไม่อยากถามไอ้เวรนี่เลยเว้ย
มีอะไรคะ ติดขัดเหรอ
อะไรนะ
อ๋อ ครับ ผมไปต่อไม่ถูก
แค่ต้องกดคอนโทรลแซดค่ะ
ง่ายใช่ไหม
ครับ
ถ้าไม่รู้ตรงไหนก็ถามหัวหน้าเลยสิคะ
- อย่ามัวนั่งงมคนเดียว - ครับ
น่ารักจัง
แม่งโคตรน่าสมเพช
เหมือนไอ้แว่นโรคจิตที่หอไม่มีผิด
ขอโทษด้วยครับ
- สร่างแล้วเหรอคะ - นักข่าวโจไปแล้วใช่ไหม
กลับไปแล้วค่ะ นี่จงใจมาสายใช่ไหมเนี่ย
- กินต็อกบกกีกันครับ - ทำไมต้องต็อกบกกีคะ
เพิ่งดื่มมาก็ซัดต็อกบกกีเลย ไหวไหมครับ
- นักข่าวโจว่าไงบ้าง - เขามาหาคุณน่ะครับ
ก็โวยวายน่ารำคาญไง ไม่น่าถาม
- ทำดีแล้วคุณ - น่าอร่อยจัง
กินกันเถอะ
ซุนแดอร่อยแน่เลย
(เลขที่ 78 ซ.บุนซอน ถ.อีจวา หมู่บ้านฮวากอน จ.คยองกี)
โดนแม่งด่าอีกแน่ๆ
ขอโทษนะครับหัวหน้า ช่วยดูอีกทีได้ไหมครับ
ก็ต้องเอาที่บอกเมื่อกี้ ไปประยุกต์ใช้ไง
ไม่เข้าใจเหรอครับ
ให้ตายสิ หัดใช้สมองซะบ้าง สมองน่ะ...
อย่าทำอะไรไม่คิด
เด็กประถมยังจะเก่งกว่าเลย
ทำไมตัวเลขถึงได้เป็นแบบนี้
คุณไม่ได้ตั้งสูตรหรือไง
เฮ้อ ขนาดเรื่องพื้นๆ ยังไม่รู้
ถ้าราคาเปลี่ยน
ไม่รู้เหรอว่าต้องไล่ปรับทีละอัน
อันนี้ต้องใส่ฟังก์ชัน "วีลุกอัป"
เรื่องนี้ ถ้าค้นในเน็ต ก็เจอแล้วไม่ใช่หรือไง
หุบปากซะ
ทำไมครับ ไม่ได้ฟังผมเหรอ
เอ๊ะ
ตั้งใจหน่อยได้ไหม
ที่คุณไม่รู้ไม่ใช่ปัญหา
คุณขาดแรงจูงใจต่างหาก
เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้แล้วกัน
- ครับ - ค่ะ
- กลับแล้วเหรอ - ครับ
ถ้าเป็นผม ผมจะอยู่เรียนรู้ต่ออีกหน่อย
พูดตามตรงคือ ต้องทำงานให้คุ้มค่าจ้าง
พรุ่งนี้เจอกัน
- ค่ะ โชคดี - ไว้เจอกัน
ทำได้ดีแล้วครับ
(จีอึน ฉันต้องทำงานล่วงเวลา)
(ไว้เจอกันเสาร์อาทิตย์ดีกว่า ขอโทษด้วยนะ)
(น่าเสียดายจัง เลิกงานแล้วโทรหาด้วย)
(ได้เลย)
(เลขที่ 78 ซ.บุนซอน ถ.อีจวา)
สวัสดีค่ะ
ฉันเจ้าหน้าที่โซจองฮวา
จากแผนกสายตรวจอึนฮเยค่ะ
คือฉันอยากจะถาม...
เรื่องคุณพยอนดึกจง หลานชายคุณหน่อย
รบกวนตอบคำถามหน่อยนะคะ
ไอ้สองคนนี้มันประหลาด ตั้งแต่เกิดมาแล้ว
ประหลาดเหรอคะ
ใครๆ ก็พูดกันว่า...
ฉันคงเมาจัดก็เลยตาฝาดไป
แต่ฉันแน่ใจนะ
ว่าหลานแท้ๆ
มันจุดไฟเผาฉันแน่นอน
แต่พวกเขาเป็นเด็กนี่คะ
คิดว่าฉันโกหกเหรอ นี่เห็นฉันเมาหรือไง
- ขอโทษค่ะ - ฮะ
ไม่มีใครรู้เรื่องนี้แน่นอน ยกเว้นฉัน
คุณตาคะ พอจะมีภาพถ่าย...
หรือข้าวของพวกเขาไหมคะ
ดูก่อน
นี่ไงล่ะ
(ตำรวจ)
กล่อง...
อยู่ไหนนะ
- หลีกหน่อย - ค่ะ
หลังจากที่ฉัน...
ส่งพวกมันไปบ้านเด็กกำพร้า
จากนั้นไม่นาน พวกเขาก็ส่งไอ้นี่มาให้
ถ้าฉันจะขอเอากลับไปดูชัดๆ
แล้วค่อยคืนจะได้ไหมคะ
ตามสบายเถอะ จะทิ้งก็ได้
ฉันไม่อยากเห็นมันอยู่แล้ว
ขอบคุณนะคะ
(ปี 1998 บ้านเด็กกำพร้าแซมทอ)
เราจะเริ่มพิธีเผากบ ณ บัดนี้
เด็กๆ ทำอะไรกันตรงนั้นจ๊ะ
อุ๊ยตาย พวกเด็กแสบ
จับได้เยอะเลยนะ
เดี๋ยวมื้อค่ำเราจะกินขากบกัน
- เล่นด้วยกันสิครับ - เอางั้นเหรอ
ไหนดูซิ
โอ้โฮ ตัวเบ้อเริ่มเลย
ดูอะไรน่ะ
มากินข้าวได้แล้ว
ถ้านัดเจอตอนนี้คงดึกไปแล้วสินะ
กลับดึกก็แล้ว ยังหอบงานมาทำอีกเหรอ
อือ พรุ่งนี้มีประชุมน่ะ
เธอนี่บ้างานจริงๆ
อย่าหาเรื่องน่า
(พี่จงอู)
ยุ่งอยู่แหงๆ
ลูกแมวตัวนั้นกลับมาหรือยังนะ
มันคงหิวแน่ๆ เลย
สวัสดีค่ะ
- ฮุยเลฮุย - ระวังหน่อย
ฮุยเลฮุย
- ฮุยเลฮุย โอ๊ย - ระวัง
จัดการให้เรียบร้อยล่ะ
ตื่นเต้นจัง
เงียบหน่อย เดี๋ยวชาวบ้านตื่น
อย่ามัวแต่เล่นสิ
ไม่ต้องห่วงครับ
แบกด้านหน้าสิ
ไม่ พี่แหละแบกด้านหน้า
บอกให้แกแบกด้านหน้าไง
ไม่เอา พี่นั่นแหละแบก
เถียงอยู่ได้ แกเป็นน้องนะ
- เอางั้นเหรอครับ - ไปซะ
- ไปกันเลย - เอาล่ะ ไปเลย
- ฮุยเลฮุยๆ - ไปๆ
เดี๋ยวก่อน ช้าๆ หน่อย เดี๋ยว...
เอ้า ฮุยเลฮุย หยุดก่อนๆ
- ฮุยเลฮุยๆ - ฮุยเลฮุยๆ
ฝาแฝดนี่หว่า
- ฮุยเลฮุยๆ - ฮุยเลฮุยๆ
- ทำอะไรกันดึกดื่นวะ - ฮุยเลฮุย
- ฮุยเลฮุยๆ - ฮุยเลฮุยๆ
อะไรอยู่ในกระสอบวะนั่น
- ฮุยเลฮุยๆ - ฮุยเลฮุยๆ
อยากอยู่ด้านหน้าบ้าง
ฮุยเลฮุย...
ว่าไง
เจ้าเหมียว
น่ารักจัง มานี่มา
ทำอะไรวะ
ฉันโดนจับไปโรงพักเพราะพี่เลยนะ
ก็แกมันโง่ให้เขาจับเองไงล่ะ
ฉันฆ่าไปแค่ตัวเดียวเองนะ
น่าโมโหเป็นบ้า
ตายซะ ตาย
ไอ้หน้าส้นตีน
รีบแบกไปได้แล้ว
ตายซะ ตาย
ตายซะ
ทำอะไรครับ
หา
นั่นมันฝาแฝดนี่
ผมเห็นพวกเขาตอนเดินกลับ
พวกคุณ
ไอ้สวะ
สวัสดีครับ
มาทำอะไรแถวนี้ครับ
ป้าเจ้าของหอวานให้เรา...
เอาขยะไปทิ้งครับ
พวกเราได้อยู่ฟรี
แลกกับช่วยงานป้าเจ้าของหอครับ
นึกว่าทิ้งศพอะไรทำนองนี้ซะอีก
ว่าไหมครับ
เอ๊ะ
คือ...
ผม...
ว่าแต่ทำไมมาทิ้งแถวนี้ล่ะ
เอ่อ ป้าเขาให้เราเอามาทิ้ง ตรงจุดที่ไม่มีกล้องวงจรปิด
แล้วไอ้จุดดำๆ นั่นล่ะ
คืออะไรครับ เหมือนเลือดเลย
อ๋อ มันคือ...
เศษอาหารเหลือทิ้งครับ
น้ำขยะซึมนี่นา
นี่ไม่แยกขยะธรรมดา กับเศษอาหารเหรอครับ
แบบนี้ไม่ถูกนะ
ใช่ไหมครับ
เอ่อ คือผม...
- ผมจะฟ้องป้าเขาว่า... - เปิดดูสิครับ
เปิดดูได้ไหมล่ะ
ถ้าเป็นแค่ขยะ ก็ต้องเปิดได้ไม่ใช่เหรอครับ
คุณห้อง 303 พูดถูก
เปิดดูหน่อยครับ
รีบเปิดสิครับ
ไม่งั้นผมแจ้งตำรวจนะ
ถ้าสงสัยก็เปิดเองสิครับ
นี่คุณ
เอาซากแมวมาทิ้งแถวนี้ได้ไง
มันกินยาเบื่อหนูเยอะไป ก็เลยตาย
ไหวไหมครับ
ขาสั่นหมดเลย
รอด้วยสิครับ
ราตรีสวัสดิ์นะครับ
ตกใจใช่ไหมครับ
อ๋อ ผมไม่เป็นไรครับ
ทำไมไอ้นี่ใจเย็นจังวะ
พ่อผมเป็นสัตวแพทย์
ผมเห็นซากสัตว์จนชินแล้ว
อะไรวะ
แม่งพูดอย่างกับอ่านความคิดฉันออก
นี่คุณยกเลิกนัดกับแฟนเหรอครับ
ครับ
งั้นดื่มเบียร์เย็นๆ ด้วยกันไหมล่ะครับ
อยู่ห้องคนเดียวหลังเลิกงาน มันเหงานะครับ
คุณไม่รู้สึกแบบนั้นเหรอ
สักครู่นะครับ
ลองชิมดูสิครับ อร่อยนะ
ครับ
อันนี้ป้าเจ้าของหอทำเอง ชิมเลยครับ
ครับ
เพราะเพิ่งเห็นซากแมวหรือเปล่าวะ
รสชาติแปลกแฮะ
รสชาติคงไม่ถูกปากสินะ
เอ่อ คือผม ก็ประมาณนั้นครับ
แสดงว่าไม่ถูกใจส่วนนี้ล่ะสิ
- หา - มีเนื้อส่วนอื่นด้วย เอาหน่อยไหม
นี่ก็ดึกแล้ว ดื่มแค่เบียร์แล้วเข้าห้องดีกว่าครับ
แปลกแฮะ นี่เนื้ออย่างดีเลยนะ
ตกใจอะไรเหรอครับ
คิดว่านี่คือเนื้อคนหรือไงครับ
ฉันว่าคนในตึกนี้ดูแปลกๆ
แล้วก็ ไม่รู้ว่ามันเป็นใคร
ที่แน่ๆ คือมีคนชอบแอบเข้าห้องฉัน
รู้ใช่ไหมว่าเขาหายตัวไป
รู้สิ ฉันนี่แหละแจ้งคนหายเอง
เฮ้ยๆ ด้านหลังๆ
เดี๋ยวขอค้นท้ายรถหน่อยค่ะ
คุณห้อง 303 เป็นไงบ้างครับ
เฮ้ย ยิ้มซิ บอกให้ยิ้มไง
- ว่าไงเซอึน - คุณน้าคนนั้นน่ากลัว
นี่คุณได้รับแจ้งคนหาย นอกจากชายคนนี้อีกไหมครับ
ทำไมครับ สงสัยใครอยู่หรือเปล่า
คำบรรยายโดย: ธนภัทร สันติวนานนท์