DIŞARIDAN ZİYARETÇİ GİRMESİ YASAKTIR
BU FİLMDE YER ALAN TÜM KARAKTERLER, YERLER,
KURUMLAR VE OLAYLAR KURGUDUR
Seni öldürmemi ister misin?
Tamam. Nasıl öldüreyim?
Söyle bana bebeğim.
Nereye gidiyorsun? Gel buraya pislik. Gel dedim.
Gel buraya. Gel!
-Acıdı! -Odamı niye karıştırdın?
-Niye girdin buraya? Niye? -Ben... Girmedim ben...
-Ellerini göster. Göster bana. -Ben yapmadım.
Göster bana. Dik dur. Ne aldın odamdan?
Neden odama girdin?
Ben... Ben girmedim. Gerçekten.
Ne aldın? Söyle, neydi aldığın?
Gerçekten ben yapmadım!
Tabii ki sen yaptın.
Ben değilsem ne yapacaksın? Elini verir misin?
Komik bir şey mi var Deuk-su?
Benimle dalga mı geçiyorsunuz?
Ne? İkiz miymiş bunlar?
Elini vermen gerek şimdi değil mi?
Sen de bacağını ver!
-Lanet olası. Çekil. Çekil dedim. -Beyefendi, sakin olun.
Çekil seni de döverim.
Ne oluyor?
Sakin ol.
Ne sanıyorsun kendini?
Hepimiz komşuyuz burada değil mi?
Odama girip duruyor!
Odanıza girdiğini gördünüz mü?
Bay Byeon, odasına girdiniz mi?
Şaka mısınız hepiniz?
Niye gireyim ki? Kendi odam var benim!
Seni küçük pislik.
Sakin olun. Burada yeni bir misafirimiz var.
Özür dilemelisin.
Böyle güldüğün için insanlar yanlış anlıyor.
Başkalarına sorun çıkarma.
Evet... Evet. Üzgünüm bayım.
Özrünü kabul edecek misiniz?
Biliyorum, hepiniz bir olmuşsunuz.
Bir mi olmuşuz?
İçeri gir. Uzun zamandır buradasın diye böyle davranamazsın.
Her zaman olmaz bu tür şeyler. Şaşırmış olmalısın.
Yok, önemli değil.
İyi olduğuna emin misin?
Evet. Yarın işe gideceğim, izninizle.
-Anladım. Çalışıyorsun demek. -Evet.
Çok genç görünüyorsun, öğrencisin sandım.
Hoşça kalın.
Kesiversem mi?
Delikanlı!
Tanrım, niye korktun öyle?
Genç adam korkar mı? Ruhun zayıf belki.
Bir şey mi diyecektiniz?
Dün akşam ortalık karışmış.
Ölü gibi sessizizdir aslında.
Çok insan olunca oluyor öyle. Benim için sorun yok.
-Anlayışın için çok sağ ol. -Ne demek.
Ama o mafya kılıklı herif
gideceğini söyledi bana.
O yüzden merak etme.
Anladım.
Doğrusu, korkunç bir tip değil mi?
Ofisimde otururken
kötü kötü bakardı bana.
-Öyle... -Şey, ben...
Üzgünüm, işe gitmeliyim. Kusura bakmayın.
Tabii. Git hadi.
Delikanlı.
Artık sadece düzgün, delikanlılar kaldı, değil mi?
-İşe herhâlde. -Tanrım.
-İşe mi gidiyorsun? -Evet.
Nerede çalışıyorsun?
Daehak-ro'da.
Çok uzakmış.
Evet.
Sıcak değil mi?
Nesi var bunun? Tuhaf tuhaf gülüyor bana.
Sana kolay gelsin.
Teşekkürler.
KEDİ ÖLÜMLERİ
6. ÖLÜ KEDİ, 13. ÖLÜ KEDİ, 2. ÖLÜ KEDİ
"Eunhye-dong kedi ölümleri" mi?
Evet.
Her ufak şeye böyle kafayı takarsan
sonra işini yapamaz hâle gelirsin.
Evet, kolay etkileniyorum.
-Bu kadar kolay peşini bırakmayalım. -Ne diyor bu?
O zaman zorla bırakın peşini.
Bir ayda 13 kedi öldü, hepsi de vahşice öldürülmüş.
-Nereye? -Olay yerine.
Ne yeri? Kedilerin öldüğü yere mi gidiyorsun?
Evet.
Biliyordum.
Memur Cho, biliyor musun, aramızda en yoğun olan Jeong-hwa'dır.
Hem de sebepsiz yere.
-Jeong-hwa, seninle geleyim mi? -Yok, gerek yok.
Dışarısı yanıyor. Çıkma.
Boş ver, ramyeon yiyelim hadi, biraz sıcak su da koy içine.
Su-bok, kendin yap. Emir verip durma.
-Beraber yiyeceğiz. -Gelirim ben.
-Öyle mi? -Unut gitsin.
POLİS
203-3 YEONJI-DONG, HYEHWA-GU, SEUL
Burası.
Ne vardı?
Bugün staja başlıyorum da.
-Staj mı? -Evet.
-Benim haberim yok. -Sahi mi?
Bay Shin Jae-ho?
Pardon, kargo geldi ama... Ben alayım.
Amma kaba bir adam.
-Pardon, siz kimdiniz? -Günaydın.
-Jae-ho, buradasın demek. -Merhaba.
Yeni herhâlde. Çıtır.
Dostum. Bana işteyken Bay Shin de.
Millet, merhaba deyin.
Bu, Bay Yoon Jong-u, okulda alt sınıfımdı, anlatmıştım size.
Alt sınıfınızdı demek.
Ben Yoon Jong-u, bugün ilk günüm. Memnun oldum.
Memnun oldum. Ko Sang-man, müdürüm.
-Merhaba. -Ben Son Yu-jeong, tasarımcıyım.
Bay Park Byeong-min, merhaba dediniz mi?
Şimdi tanıştık.
Byeong-min, bu elemana iyi bak.
Akıllı çocuktur, biraz eğitimden sonra çok işimize yarayacak.
Bay Park'ın yanına oturabilirsin.
On dakika sonra haftalık toplantımıza başlayalım.
-Tamam. -Jong-u.
Kahretsin, yine şarj olmamış.
Jae-ho, şu herif çok tuhaf.
-Kim? Kasklı mı? -Kasklı mı?
-Koca bir kafası var. -Evet, haklısın.
Ama işinde iyidir.
Suyuna gidersen sana iyi davranır. Şirin gözükmeye çalış.
Üstlerinin gözüne
-kolayca girebilecek bir tipsin. -Tamam.
Hayat burada başlıyor, üniversite ya da askeriyede değil.
Burada. İş hayatında.
-Kendini tut ve çalış, -Olur.
-kafan atsa bile. -Tamam.
Üç beş kuruş kazanarak karın doymaz.
Tamamdır Jae-ho. Şey, Bay Shin.
-Biz bizeyken Jae-ho de. -Tamam.
Bekle burada. Tuvalete gidiyorum.
-Bu ne? -Ne var?
Biri üzerine tükürmüş gibi.
Tanrım. Şu adamdı.
-Ne? Kim yaptı? -Lan.
Evin önünde karşılaştığım adam.
Ne bu be?
Ne acayip insanlar var. Tanrım.
Şu barın önündeki acile giden herifleri hatırlıyor musun?
Birbirlerini tanımayan ayrı ayrı içen tiplerdi,
"yan baktın" diye birbirlerine girdiler.
Saçma değil mi? Sen olmasan ölecekti.
Sana tüküren adam da muhtemelen...
Muhtemelen öfkesini kontrol edemiyor. Öyle tiplerden uzak durmak gerek.
Sen de kendini kaybediyorsun bazen, dikkatli ol.
Ben etraftayken de somurtma.
Neye bakıyorsun?
Dangalağa bak.
Ne oluyor be?
Bıçağım.
Bırakın beni. Bırak.
Senin sıran, bayım.
Lanet olsun.
CENNET KONUTLARI 4. KAT, YALNIZCA KADINLAR
Bir bakalım.
Alo?
-9688 plakalı aracın sahibi siz misiniz? - Evet.
Ben, Eunhye Karakolundan Memur So Jeong-hwa.
Araç kameranıza bakabilir miyim?
-Yuseon Kırtasiye. -Efendim?
Bilmiyor musunuz? Kavşağın orada, bovling salonunun karşısında.
Kavşağın orası, tamam.
-Şu kavşağı gördünüz mü? -Evet.
-Kuaför var. -Evet.
-Oradan sağa dönün. -Döndüm.
Sonra dümdüz devam.
O saatte kafası tıraşlı bir sürü öğrenci olur orada.
-Anladım. İleri alabilir miyiz? -Tabii.
-Bir dakika, dur. -Tamam.
Şu adam. Buraya sık gelir mi?
O mu?
Orada yaşıyor. Kentsel dönüşüm bölgesinde.
"Kentsel dönüşüm bölgesi" mi?
Neredeyse kimse kalmamış.
Neydi adı?
Cennet mennet gibi bir şeydi.
Burada öyle bir yer var mı?
Baya sapa bir yerde. Burada yaşayanlar bile bilmez pek.
Tepede.
Cennet Konutları.
CENNET KONUTLARI
Affedersiniz.
-Hayırdır, polisin ne işi var burada? -Merhaba.
-Çok terlemişsiniz, sıcak herhâlde. -Yok, iyiyim.
-Alın biraz serin hava. -İyiyim.
-Ev sahibi siz misiniz? -Evet, neden sordunuz?
Bir şey sormak istemiştim.
Bu kişi burada yaşıyor değil mi?
Evet, 306 numarada.
Yani burada yaşıyor.
Evet, öyle. Bu binada yaşıyor.
Neden sordunuz?
Şey, kendisine bir şey sormak istedim.
Tanrım, yine mi?
Tanrım, yapma diyorum, gitti yine aynı şeyi yaptı herhâlde.
İyi biridir ama aklı yerinde değil.
306! Buraya gel!
Polis memuru var burada!
Söyledim sana değil mi?
Zavallı hayvanlara bunu yaparsan çok fena ceza çekersin dedim.
Hayır... Ben sevdim onu.
Kendime alırken sana da aldım. Ucuzdu. Bir alana bir bedava.
-Benim bir tane var, lazım değil. -Tamam.
Güzelmiş.
Ama Jong-u'ya daha çok yakışır.
Bay Park, ona verebilir miyim?
-Jong-u, terliğin yok değil mi? -Efendim?
-Hayır yok ama... -Dene şunları.
Hadi dene. Bir şey olmaz.
Çok yakıştı sana. Çok şirin oldun.
Yu-jeong. Sevgilisi var onun. Flört etmeyi bırak.
Ne yaptım ki?
Jong-u. çok seviliyorsun. Aferin.
Sevilmeyen adam bir toplantıya gidiyor.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Bayım, bu kedileri öldürmeye devam ederseniz
Hayvanları Koruma Kanunu'na muhalefetten 2 yıla kadar hapis
ve 20 milyon won para cezasına çarptırılabilirsiniz.
Dediğimi anlıyor musunuz?
Bayım, şunu kurcalayıp durmayın.
Bayım, karakolda silah ateşleyemezsiniz.
Bayım lütfen yapmayın. 13 tane öldürdünüz. 13 kedi.
13 kediyi vahşice öldürdünüz.
Hiç mi vicdanınız sızlamıyor? Hiç mi?
Ben... 13 tane kedi öldürmedim.
-Ne? -Memur So?
Bir... Bir tane öldürdüm.
Oynayıp durmayın, oturun oturduğunuz yerde.
Onbaşı Park, hepsini onun öldürdüğüne dair bir kanıt yok dedi.
Bayım. Buraya gelin.
-Önceki raporlara göre -Buraya gelin bayım.
kediler çoğunlukla yanmış ya da kömür olmuş.
Bu biraz farklı değil mi?
Kesinlikle. Bu yüzden soruşturmamız gerek.
Bunu nasıl yapacağız?
Şuna bak. Onunla konuşmak imkânsız.
-Bir tane alabilirsin. -Ceza yaz gönder.
Yüzbaşı.
Yapacak başka işin yok mu?
Ateş etme lütfen. Ver şu silahı bana.
-Bayım! -Silahlar...
Bir daha yaparsanız
hapse girersiniz? Anladınız mı?
Özür... Özür dilerim Memur Bey.
Tamam. Yapmayın. Polise ateş edilmez...
Başkalarına da tabii. Tamam mı?
-Ben... Etmem... -Bırakın gitsin.
Emredersiniz.
Gidebilirsiniz bayım. Kalkın.
Hadi.
Hoşça kalın.
Güle güle.
Yüzbaşı, anlıyorum ama onu böyle geri gönderemezsiniz.
Kedilere çok üzüldüm ama...
Ölü kediler yüzünden kaç şikâyet aldık?
Aslında çok. Değil mi?
Neyse. Dün akşam çok içtim, midem yanıyor.
-Kedicik. -Bunu alabilirsiniz.
Kedicik.
Sağ ol.
-Memur Cho. -Emredin.
Şunu as.
Kayıp vakaları önlemek için veri tabanında parmak izleri var,
bu adamın da kaydı var mı bir bakabiliriz.
Sadece çocuklar ve demansı olan yaşlılar için o.
Bakayım.
KAYIP: KUMAIL, ERKEK, 37 YAŞINDA UYRUĞU: PAKİSTAN
Ne? Eunhye 1-dong yakınlarındaki Bong Dağı mı?
Su-Bok, Cennet Konutlarının orada değil mi bu?
CENNET KONUTLARI
Dostum, boğazını keseceğim senin.
Ama elini vermiştin.
Korkuyor musun?
Korkuyor musun? Korkuyorsun değil mi? Korkuyor musun?
Şu adam olmasaydı seni çoktan kesmiştim.
Karakola götürmüşler seni.
Bana sorular sordular... Karakolda.
Bir şey bilmiyorum dedim ben de.
Sonra da bıraktılar.
O aptalların hiçbir şeyden haberi yok.
Dikkatli ol da öğrenmesin dedim.
Kimse bir şey öğrenemedi.
Polisten bahsetmiyorum. Öteki çocuğu diyorum, salak.
Anla... Anladım.
Tamam.
Bir saat oldu, kimse bir şey yapmamı istemedi.
Bay Park. Ben ne yapayım?
Bay Park?
Evet efendim. Ben, Son Yu-jeong. Öğle yemeği yediniz mi?
-Son e-postaya baktınız mı? -Bay Park, bir şey istiyor musunuz benden?
Yapacağın bir şey yok.
Hiç mi?
İşin yoksa git bana kahve yap.
"Kahve" mi? Tamam.
Onu diyorsunuz değil mi? Tamam, anladım.
O gün mü? Olur.
Baktıktan sonra sizi ararım.
Tamam.
Bay Park, kahveniz.
Tükürdün mü buna?
Ne? Yok canım.
Al şunu. Gösteri önümüzdeki ay.
Bir basın açıklaması yazmayı dene.
İnternetten bakarsın nasıl yazıldığına,
kaynaklara falan bakabilirsin.
Peki efendim.
Bay Shin akıllı olduğunu söyledi. Bakalım ne kadar iyisin.
Efendim?
KADIN TERLİKLERİ
Kadın terlikleri mi?
Ondan hoşlanıyor mu?
-Jong-u? -Evet?
Ofis numaramızı senin numarana yönlendireceğiz artık.
-Tamam. -Mesai sonrası çok telefon alıyoruz.
Olur.
Panik yapma,
-aç ve neyse hallet. -Tamam.
Sorun olursa Bay Park'a sor.
Olur.
-Jong-u. -Efendim?
-Buna devam mı edeceksin? -Neye?
İlkokul çocuğu gibi ayakta dinlemeye.
-Oturabilirsin. -Tamam.
Aramızda ilkokul çocuğu var.
Tamam, bak şimdi.
Bir fırça alıyorsun, aşağıdan yukarıya, yukarıdan aşağıya fırçalıyorsun.
Sonra da içeriden dışarıya.
Diş etinden başlayabilirsin, sonra böyle fırçala dişlerini. Tamam mı?
Tamam.
İyi fırçalamazsan ağrır sonra.
Bana verdiğin sözü tutmalısın.
Tamam.
Dişlerine iyi baksın yeter. Endişe edecek bir şey yok.
Çok sağ olun, Doktor Bey.
Başka bir dişçiye gidince ağlayıp sızlıyor, olay çıkartıyor.
Ama size gelince çok uslu.
Sizi çok seviyor. Çok süpermişsiniz.
Anladım.
Tamam.
Seni görmek istiyorum.
İşten sonra hemen eve gideceğim bugün.
Bugünlük bu kadar yetsin, eve gidelim.
Öyle der miyim hiç? Şirketçe yemeğe gidelim. Jong-u'nun ilk günü bugün.
Evde bir iş çıktı da...
Dermişim.
Ben dünden hazırım.
Aslında bugün için planım vardı...
Jong-u, sen yenisin. Tamam de, ne deniyorsa uy.
-O kadar. -Peki efendim.
Hemen de tamam dedi. Çok şeker.
Yu-jeong, sevgilisi olan birine asılmayı bırak.
-Niye? Belli olmaz. Değil mi Bay Ko? -Senin neyin var?
Ne bu kendine güven? Hadi gidelim.
Aferin Jong-u. Çok popülersin.
Yok canım.
Kızardı. Çok tatlı.
Kendini beğenmiş.
Ji-eun. Eve gitmeden yeni şovun
prodüksiyon sunumunun ses çizelgelerini yazıver.
-Olur. Bir dakika. -Efendim?
Ama Bo-min'in işi o.
Ben bilmiyor muyum bunu? Hasta bugün.
-Benim için yapıver. -Ama...
Herkese görev dağılımı boşuna yapılmadı ama.
Ji-eun, senden bir iyilik istiyorum,
çünkü en güvenilir eleman sensin. Anlamıyor musun?
Ama Ji-eun bazen... Nasıl desem...
Pek sıcakkanlı değilsin. Sence de öyle değil mi?
Peki, tamam. Özür dilerim.
Böyle bir şey için de somurtma. İkimizi de kötü hissettiriyorsun.
Hadi, neşelen. Gül bakayım. Hepimiz çok çalışıyoruz tamam mı?
E-postayı gönder bana. Hoşça kal.
JONG-U: ÜZGÜNÜM, JI-EUN. BUGÜN BULUŞAMAYACAĞIZ. ŞİRKET YEMEĞİ.
TAMAM, BÖYLE DEVAM
BİR ŞEY...
YEMEKTEN SONRA ARARIM
Aynen. Bir ofiste çalışacağımı kim bilebilirdi?
Jong-u. Bir şeyler yazıyormuşsun.
Acayip bir yazardır.
Bizim bölümde dâhi yazar derdik ona.
-Sahi mi? -Tabii!
Profesörler ona bayılırdı, Kore edebiyatının
yeni öncüsü olacak derlerdi ona.
Hayır, Kore edebiyatının birkaç öncüsü vardır...
Nasıl yani? Dünya daha
senin gibi dâhi bir sanatçıyı fark etmedi.
Bir dakika, edebiyat yarışmasında finallere kalmıştın...
-Ya şimdi o mevzuyu açma. -Yine mi başarısız oldun?
-Neyse, neydi adı? -Tamam yeter Bay Shin.
Neyse millet! Bu dâhi var ya,
stajını yapıyor. Bu ne kadar üzücü biliyor musunuz?
Ne zorluklarla yazdı.
Kulüp odasına üç yıl... Harç yüzünden mi ara verdin?
Neyse, resmen üç yıl kulüp odasında yaşadı.
-Öyle zor zamanlar geçirdi. -Sahi mi?
Yine küçücük bir odada kalıyor. Üzülüyorum cidden.
Yoon Jong-u! Unut edebiyatı. En güzeli para. Bırak şu işi aptal!
Bu dal boktan. Ne sanatı? Saçmalık.
Sadece sıkı çalışanların eline bakıyorsun.
Sanatçılarla içmişliğim var.
Sen kimsin de bana bırak diyorsun?
Bırak. Bırak gitsin olur mu? Bu alan çürümüş gitmiş.
Böyle insanlarla bir şey yapman gerekmez.
-Aman sen de. -Yapma.
Yazmakla dünya mı değişecek?
-Bir tur daha atalım. -Tanrım.
Bay Shin, yarın iş var. Bu kadar içmek yeter.
-Burada bırakalım. -Yarın işe gelmeyin o zaman.
-Niye bu kadar sarhoş oldunuz bugün? -Ben sarhoş değilim!
-Güle güle. -Burada olmana seviniyor.
-Güle güle. -Tamam. Gidelim.
Bir şeyler içelim mi?
Tabii, olur.
Ben kaçayım. Uyuyamadım hiç.
-Gerçekten mi? -Evet.
Üzüldüm şimdi.
Ben de eve gideyim o zaman.
-Şurada bir bar var. -Jong-u nerede oturuyorsun?
Eunhyeon-gu'da.
Benim tam tersi istikametim.
Taksi paylaşsak iyi olurdu. Yolda sıkılmazdım.
-Ben kaçıyorum. Yarın görüşürüz. -Güle güle.
Ben de kaçayım.
-Hey, stajyer. -Efendim?
Benden sana bir tavsiye.
CEO arkadaşın diye hava atmayı kes. Anladın mı?
-Nasıl yani? -Havayı bırak, yavşak!
Kendimi tutmam gerek. Tutmalıyım. Tanrım!
ARANIYOR DEDEKTİF CHA
-Alo? -Dedektif, ben An Hui-jung.
An Hui-jung! Neredesin?
-Birkaç manyak beni öldürmeye çalışıyor. -Alo?
Ondan gözünü ayırma demiştim.
Özür dilerim.
Çok acıkmıştım.
Niye kavga ediyorsunuz?
Yemek yediniz mi?
Yeni gelen delikanlıya, burada sadece düzgün gençler kaldı demiştim.
Bu ne şimdi?
Böyle yapacaksanız gidin buradan!
Özür dilerim, Bayan Eom.
Böyle oturup kavga ettiğinize inanamıyorum.
Tövbe deyin. Tövbe!
Ben... Ben de dikkatli olacağım.
Dokuzda randevum vardı. So Jeong-hwa. Teşekkürler.
-Memur So. -Merhaba.
Randevunuz bugün değil.
Ani bir şey çıktı, son dakikada değiştirmem gerekti.
Nöbetçi doktor benim kadar acıtmaz.
Umarım her şey yolunda gider.
Umarım. Randevunuz mu var?
Önemli biriyle buluşacağım.
Kim bilmiyorum ama kıskandım.
-Görüşmek üzere. -Görüşürüz.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
DİŞ KLİNİĞİ
Daha bir gün oldu ama oraya gitmek istemiyorum.
-Yeni geliyorsun herhâlde. -Evet.
Yemek yedin mi? Sana yumurta yapayım mı?
Yok, şirket yemeğindeydim. İyiyim.
Şimdi yumurta haşladım. İster misin bir tane?
Biraz tuzla nefis oluyor.
Midem biraz kötü.
-Kötü mü? -Evet.
Gel parmağına iğne batırayım.
-Hemen geçer. -O kadar kötü değil.
-Pardon. -Tabii, git hadi.
Ne zaman istersen. Hemen iğne batırıveririm parmağına.
Tanrım, niye midesi bozulduysa.
Niye ısrarla yumurta ye diyor?
Bu oda çok küçük oğlum.
Yapacak hiçbir şeyim yok şimdilik.
Tanrım.
TEŞEKKÜRLER TEŞEKKÜRLER
Ne?
Burada oturan adamın olmalı.
GEBER, GEBER, GEBER
Yoksa...
Burası yıkılacaksa bile nasıl bu kadar ucuz oluyor?
Sana dürüst olacağım.
Senden önce burada oturan kişi intihar etti.
Unut gitsin. Bir bira içip uyuyacağım.
JI-EUN, İŞTEN ÇIKTIN MI?
Alo, buyurun?
JH Reklamcılık değil mi?
Pardon? Evet. Burası.
Yu-jeong bakardı telefona. Sen yeni olmalısın.
Evet. Ben Yoon Jong-u, stajyerim.
Im Jong-u.
-Hayır, Yoon Jong... -Tamam, Im Jong-u, anladım.
Dachimban çalışmalarıyla ilgili bilgileri mesaj atabilir misin?
Tanrım... Şimdi mi?
Evet, çabuk lütfen. Teşekkürler.
Nerede bu?
-Tanrım, siz de kimsiniz? -Aman.
-Merhaba, ben polis memuruyum. -Polis mi?
Bu adamı tanıma ihtimaliniz var mı?
Yarına kadar çıkmazsa gelip şikâyette bulunacaktım.
Kim? Bu adam mı?
-Bu adam işte. -Öyle mi?
Kirasını vermedi.
-Kirasını mı? -Evet, geciktirdi,
-bugün de kaçtı gitti. -Burada mı oturuyor?
Evet. 310 numarada.
-310 mu? Odaya bir bakayım. -Olur.
Tanrım, ne çok kandırıldım. Gelin. İçeri gelin.
Güvendiğim insanlar hep kandırdı beni.
Burası niye bu kadar karanlık?
Tanrım, bu pahalılıkta koridorda ışık açmaya gerek yok.
-Bu taraftan. İsraf. -Burası mı?
-Evet. Tanrım. Sarhoş olup -Aptal herif.
-her şeyleri kırmaya başladı. -Tamam.
Sonra da yandaki komşusunu seni öldüreceğim diye tehdit etti.
Hemen postalayacaktım aslında ama yufka yürekliyim.
-Bugün mü kayboldu? -Dün akşam sarhoş olup
-yandaki adamı dövdü. -Vurdu mu ona?
Evet, kızdım ona, git buradan dedim.
Fırsat bu fırsat deyip kaçtı sanırım.
-Kimi dövdü? -Yandaki... Tanrım.
306, gel buraya.
-Burada mı? -Evet.
310'daki adamı almaya gelmiş, gel anlat ona.
-Bu işte. -Merhaba.
Evet, bir anda bana
çok gürültü yapıyorsun deyip beni tokatladı.
-Kekeler. -Yapma dedim
ama nasıldır bilirsiniz Memur Bey.
Yaraları ve korkunç bir yüzü vardı.
Ürkütücüydü diyor. Aferin.
Dayak yemen komik mi?
Komik mi bu? Dayak yememiş miydi?
Aklı yerinde değil.
Pekâlâ. Gelince beni arayın.
Biz de aramaya devam edeceğiz.
Birini dövdü, kirasını ödemedi, sonra da kaçtı gitti. Onu bulmalısınız.
Karakola gelip şikâyette bulunabilirsiniz.
Şikâyet mi edeyim diyorsunuz? Tanrım.
Nereden tanıyorsunuz o adamı?
Başı büyük belada gibi.
Bir dakika.
Burada mı oturuyorsunuz? Bu binada?
Evet.
Ben dedektifim.
-Buyurun. -Tamam.
Bu adamı tanıyor musunuz?
-O... -Tanıyor musunuz?
Hayır, tanıyorum diyemem.
Birkaç defa konuştuk o kadar. Yeni taşındım.
Anlıyorum.
Onunla ilgili sıra dışı bir şey fark ettiniz mi?
-"Sıra dışı" mı? -Evet.
Farklı görünüyor muydu? Garip bir şeyler yaptı mı?
Ona bir şey mi oldu?
Ne?
Nereden çıktı bu soru?
Onu aramaya gelen bir dedektif var.
Konu bu değil.
Arananlar listesinde
-ama arayıp benden yardım istedi. -Ne?
Biri onu öldürmeye çalışıyormuş.
-Ne? Bu... -Niye? Bir şey mi hatırladınız?
Hayır.
Burada yaşayanlarla pek anlaştığını söyleyemem.
-Burada yaşayanlarla mı? -Evet.
Başka bir şey?
-Bu... Bu benim fikrim. -Tamam.
Burada yaşayanlardan biraz korkuyor gibiydi.
Peki.
Başka bir şey hatırlarsanız lütfen beni arayın.
-Olur. -Bu numaradan arayın.
-Kusura bakmayın. İyi geceler. -Ne demek.
Delikanlı! Az kalsın unutuyordum.
-Efendim? -Paketini al.
Ne?
-Bayan Eom. Hadi ama. -Ne? Ne oldu?
Bunu açtınız mı Bayan Eom?
Hayır, ben değildim.
313'te kalan açtı, kendisinin sanmış.
Çok kişi kalınca oluyor böyle şeyler.
Gerilme.
Bir bakalım.
Sana tüküren adam da muhtemelen...
Muhtemelen öfkesini kontrol edemiyor. Öyle tiplerden uzak durmak gerek.
Tamam, sakinim.
Bilgisayarı tamir ettiyse
kapatması lazımdı.
Yoksa o sapık...
CHA SEONG-RYEOL
Haftaya gidiyorum.
Memlekete dönüp bir balıkçı kampı falan açacağım.
Doğru, memleketine gideceğini söylemişti.
Neredesin Hui-jung?
Hayır!
Sen de oynamak, ölmek ister misin?
Gitmiş olmalı.
Sonunda bana yapacak çok şey verdin.
Meşgul olacağım.
Neyse. Bir şeyi yoktur.
JI-EUN: ŞİMDİ ÇIKTIM. EVE GİDİYORUM.
İşten sonra hemen eve gideceğim bugün.
Büyük bir fiyasko olduğunu biliyordum.
Yaptığım şey sanat,
sadece cinayet değil.
Neden...
Neden bunu benden izinsiz yaptın?
Kurallarımız var.
Her şey için teşekkürler.
Bebeğim.
Hayır. Yok. İmkânsız.
Buradakilerin aklı yerinde değil, eminim.
Belki çok hassassın.
-Ne? -Jong-u, yorgun olmalısın.
Bunlar seni etkilemesin, git uyu.
Ji-eun, sana belki
abartıyormuşum gibi geliyor ama gelip burayı görsen...
Jong-u, çalışmaktan çok yoruldum bugün.
Yarın yine konuşuruz.
Olur mu?
Tamam.
İyi geceler.
Tamam, iyi geceler.
Yeni gelen sen misin?
Evet.
Bayan Eom, 303'te yeni kiracımız var dedi.
Evet.
Burayı sevmedin mi?
Oda çok boğucu, sanki tabutta gibi insan.
Ama burada bir bira insanı kendine getiriyor.
Evet, doğru.
Neyse, niye bakıp bakıp gülüyorsun?
Kabalık ettiysem özür dilerim.
Yok.
Öylesine.
-Senden hoşlandım. -Ne?
Seni görünce düşündüm.
Benim tipim olabilirsin.
Ne?
Dışarıdan mükemmel görünen
ama öldürme tutkusuyla yanıp tutuşan insanlar vardır.
Anahtar olmadan bir kapıyı açamazsınız değil mi?
Evet, açılmaz.
Yeni eleman üzerinde çalışmak istiyorum.
Çok yumuşak göründü.
Korkuyorum demişti.
Bazı garip insanlar onu öldürmeye çalışıyormuş.
Aklıma gelmişken, o mafya kılıklı adam bir anda kayboldu.
Garip değil mi bu?
Alt yazı çevirmeni: Sarper Aman