SERIAL NETFLIX
Kałamarzowe Wyspy ze mną zwiedź Są u wybrzeża, nie zwlekaj więc
Tam jest dobro i zło, i to pomiędzy też
To Filuś z Kubusiem pokażą ci wnet
Lodów i rakiet, i kłopotów moc
Bimbamy kumpli nowych poznać chcą
Z pomocą małą nie zgubią się O nie, to ten gość, lepiej strzeżcie się!
- Zabawić chcecie się? - Zabawić chcemy się!
- I troszkę się tu pobać? - I troszkę się tu pobać!
Ruszajmy w drogę więc, hop! Witamy, to Filusia show!
DIABEŁ I PANNA KIELIŚ
SALON GIER
Trafiony!
Wciąż to potrafię!
Nie zrozumiem, jak to robisz.
Nie można za dużo myśleć.
Ty masz to opanowane.
Wymieniamy, garçon.
Wezmę to.
Te kulki będą idealnym prezentem dla Kieliś.
Kieliś? Od dawna jej tu nie było.
Nawet nie wiadomo, gdzie jest.
PIEKŁO
O rany!
Co za widowisko!
Nieźle jak na staruszka. Może nauczysz się kilku ruchów.
Od ciebie?
Wszyscy wiedzą, że jestem najlepszym tancerzem.
Ktokolwiek tak twierdzi, nie widział mnie.
Absurd.
O czym to rozmawialiśmy?
Tak. Ta przysługa, którą jesteś mi winna.
Musisz zdradzić swoich przyjaciół.
Tak. Jasne. Zaraz po kolejnej piosence.
Dobra. Jeszcze tylko jedna.
- Raz, dwa, trzy, cztery. - Pięć, sześć, siedem, osiem.
Przepraszam.
Od tygodni spada produktywność.
Za dużo śpiewu. Za dużo tańca.
Co ty tam wiesz, Pedant? Dobrze się bawimy.
Nie widzisz, że celowo odciąga cię
od obowiązków?
Co? Nie.
No to jednak koniec zabawy.
Przypomnij mi. Co się z tobą stało?
Potrącił mnie tramwaj?
A gdybyśmy nie zawarli umowy,
w jakim byłabyś teraz stanie?
Nie rozumiem.
Zobaczmy, jak to wygląda.
Możemy?
Jezu. To niepotrzebnie zbyt drastyczne.
Biedna Kieliś. Dobrze ją znałem.
Zdradzę, kogo zechcesz!
Tak już lepiej.
Omówmy zatem plan.
MYSZ KARZEŁEK
Tylko popatrz.
Chcę zobaczyć. Pokaż!
- Hej! Moja kolej. - Ale powiedziałeś „tylko popatrz”.
Tak się tylko mówi.
Hej, bimbamy.
- Kieliś! - Kieliś!
Gdzie byłaś?
Mówiłem ci, że wróci.
Martwiliśmy się. Po prostu zniknęłaś.
Tak. Miałam coś do załatwienia.
Hej! Mam coś dla ciebie. To twój worek kulek.
Uroczo. Prezent?
Teraz możesz grać z nami.
Wspaniale.
Koledzy, potrzebuję przysługi.
- Jasne. Nie ma sprawy. - Cokolwiek zechcesz.
Podpiszcie tę przypadkową umowę.
- Czemu nie? - Jak chcesz, Kieliś.
Zwykle pytamy o coś takiego, ale nie teraz.
Zawsze życzysz nam jak najlepiej.
To działa!
Podpiszą to.
IMIONA: FILUŚ I KUBUŚ
Nie!
Dogadałam się z diabłem. To pułapka!
- Diabeł? - O czym ty mówisz?
Byłam sierotą. Tańczyłam. Potrącił mnie tramwaj. Umarłam.
- Diabeł powiedział, że… - Dość!
Uciekajcie! Jazda stąd!
To nie oni powinni uciekać.
Złamałaś naszą umowę.
Wiesz, co to oznacza.
To chyba mój koniec.
Żegnajcie.
- Kieliś! - Kieliś!
Umrę, wiedząc, że jestem najlepszym tancerzem.
Co? Ja jestem najlepszym tancerzem.
Nigdy się nie dowiemy.
Załatwimy to raz na zawsze.
Tak? Jak?
Konkurs, który wyłoni najlepszego tancerza wszech czasów.
Świetnie! Wygrasz, obrócę się w proch,
a ty będziesz najlepszym tancerzem.
Ja wygram, odzyskam życie i nie będę ci nic więcej winna.
Dobrze. Umowa stoi.
Oszalałaś?
Tak! Co ty robisz?
Przecież i tak nie mam nic do stracenia.
- Gdzie to zrobimy? - Zostaw to mnie.
Co?
Diabeł!
Król Kostek!
Jest taki przystojny!
Przygotujcie się, ludzie.
Dziś na waszych oczach tworzy się historia.
Może być tylko jeden najlepszy tancerz we wszechświecie,
a wy zdecydujecie, kto nim jest!
Ten, kto zdobędzie więcej oklasków na Oklaskomierzu,
wygrywa!
Pewnie ukradła wam portfele, ale teraz chce skraść wasze serca.
Brawa dla Panny Kieliś!
A teraz, znacie go jako Pana Ciemności,
ale przygotujcie się na niego jako Władcę Tańca,
Diabeł!
PRZEGRANY
Co? Kulki?
Wygląda na to, że mamy zwycięzcę.
Brawa dla Diabła!
Wygrałem!
To nie fair!
Kieliś, przepraszam!
To moja wina! Wygrałabyś, gdybym nie dał ci tych kulek.
Co?
Przegrałaś przez niego?
Wybornie.
Niestety, na każdego zwycięzcę przypada…
przegrany.
Czekaj! Mam dla ciebie propozycję.
Jaką?
Zagraj ze mną i jeśli wygram, jej dług zostanie spłacony.
A jeśli przegram, obrócisz ją w proch.
I dostaniesz moją duszę.
I Kubusia.
Zaraz. Co?
Obrócić Kieliś w proch i schwytać dusze obu kubków?
Umowa stoi.
Filuś!
Dobra. W co gramy?
Pojedynek? Walka na miecze? Rzucanie nożem? Gra na skrzypcach?
Papier, kamień, nożyce.
Co? To nie wymaga umiejętności.
Dziecięca zabawa.
Ludzie. Słyszeliście?
Jest tchórzem.
Tchórz.
Nie jestem tchórzem!
Dobra. Papier, kamień, nożyce.
Na pewno wiesz, co robisz?
Spokojnie. To papier, kamień, nożyce.
co oznacza, że mam co najmniej 85% szans na wygraną.
Nie.
Obaj macie równe szanse.
- To znaczy? - Szanse są pół na pół, bimbamie.
Te informacje mogłem wykorzystać wczoraj!
Doceniam to, Filusiu. To odważne posunięcie.
Głupie, ale odważne.
Zdecydowanie głupie.
Wy dwa bimbamy, jesteście najlepsi.
Nie masz na myśli trojga bimbamów?
Urocze.
Dobra. Dość tych sentymentalnych bzdur.
Chodźmy.
Życzcie mi powodzenia.
Sługus!
Tak, szefie?
Potrzymaj.
Dobrze.
Nie martw się.
Całkowicie w ciebie wierzymy.
Już po nas.
- Raz, dwa, trzy! - Raz, dwa, trzy!
Kamień wygrywa z nożycami.
Chyba wygrałem.
- Do dwóch wygranych. - Dobra.
- Co? - Co?
Raz, dwa, trzy.
Papier zakrywa kamień. Wygrałem!
Cicho! Do trzech wygranych.
Raz, dwa, trzy.
Nożyczki tną papier.
- Do pięciu! - Raz, dwa, trzy!
Kamień wygrywa z nożycami.
Jeszcze raz?
Jeszcze raz!
Jak ciągle wygrywasz?
Nie wiem. Chyba nie za wiele myślę.
Jeszcze raz!
Nie! Wystarczy!
Jeszcze jeden!
To koniec. Wygrał. Przegrałeś. To wszystko. Koniec.
- Ale… - Nie.
Było mi bardzo miło.
Dajcie spokój!
Szefie.
Powinniśmy iść.
Proszę. Potrzymasz widły? To cię zawsze rozwesela.
Dziękuję, Sługus.
- Filuś! - Filuś!
Chodź, szefie. Przygotuję ci kąpiel.
Z bąbelkami?
Pewnie.
Dziękuję, Sługus.
- Filuś! - Filuś!
Co za piękny dzień. Już od miesiąca nie widzieliśmy diabła.
I krzyż mu na drogę.
I to jak.
Skończyłam układy z diabłem.
Ja też.
Co to jest?
„Wielkie otwarcie. Diabelskie Kasyno”?
KASYNO
Zwycięzca!
Nie idziemy tam.
Tak. Dostaliśmy za swoje. Prawda, Filusiu?
- O nie. - O nie.
- Filuś! - Filuś!
Napisy: Grzegorz Marczyk