Nikt nie wie, kto ukuł określenie „silna czarna kobieta”,
ani kiedy dokładnie powstało.
Wiemy, że to wyłącznie amerykańska metafora,
istotna od czasów niewolnictwa aż do dziś.
W porównaniu z białymi kobietami,
cenionymi za piękno, wrażliwość i matczyną delikatność,
czarne kobiety ceniono za ich pracę.
Dosłownie i w przenośni.
„Silna czarna kobieta” tłumi swoje uczucia,
aby nikt nie dostrzegł jej znoju.
Jest ambitna, ale znajduje czas i wspiera,
a nawet bierze odpowiedzialność za małżonka, przyjaciół i bliskich.
Otrzymanie tytułu „silnej czarnej kobiety” jest rytuałem inicjacyjnym.
Jest ona wytrzymała, niezależna i zdolna.
A jeśli tak nie jest?
Lekarz był tu ostatnio cztery chrzanione godziny temu.
Wiesz, co można zrobić przez tyle czasu?
Obejrzeć cały sezon Korzeni.
Oglądałaś Korzenie?
Nawet nowej wersji z T. I.?
Skądże.
Zero pojęcia o czarnoskórych.
Ty widziałaś?
Nie, ale mam nagrane.
Flądra.
Cholera.
Cokolwiek to jest, niech się dzieje szybko.
Rano lecę na AfroTech.
Nie w tym stanie.
Nie przegapię AfroTech.
To Mekka czarnoskórych technomaniaków.
Będą maniaczki, na które można hukać
i nie zapominajmy...
twoja kumpela jest główną prelegentką.
Ale jeśli nie skupisz się na zdrowiu,
ja będę prelegentką na twoim pogrzebie.
Właśnie dlatego ukrywam swoje choroby.
Zaraz jest afera i wszyscy
zachowują się, jakby mi zostało sześć tygodni,
a to tylko katar.
Od kataru nie mdleje się na ohydnej podłodze w metrze.
Powinni cię zbadać pod kątem zapalenia wątroby typu A, B i C.
-Istnieje D? -Nieważne!
Nie lubię być traktowana jak chuchro.
Ani głaskana jak pies.
Quinn, mówiłaś komuś?
Po raz setny powtarzam, że nie.
Dobrze. Nie chcę tu Camilli,
która powiąże ból brzucha z handlem niewolnikami.
Angie kradłaby szpitalne zasoby jako reparacje za szkody.
Lekarz mówił, że tu wróci.
Oszaleję.
Dlatego moja rodzina olewa lekarzy.
I tak nas nie leczą.
Najwyżej robią badania, takie jak Tuskegee.
-Siostry Relf. -Appendektomia w Missisipi.
Henrietta Lacks.
Dzień dobry, moja droga. Masz anemię.
Zrobimy transfuzję, wyniki się poprawią.
A co z bólem pleców i miednicy?
To jedna z negatywnych cech ciotki.
Za kilka dni skończy się cykl i ból minie.
A jeśli to trwa dłużej?
Mam miesiączkę już od 11 dni.
-Co? -U każdej kobiety wygląda to inaczej.
Jako kobieta myślę, że po 11 dniach
należy intensywniej skupić się na diagnozowaniu.
A paracetamol nie pomaga na ból.
Jest pani tu dla proszków.
Jestem tu, bo zemdlałam w metrze.
Nie przepisujemy opioidów w tej społeczności lokalnej.
To nie o tę społeczność lokalną powinniście się martwić.
Moja przyjaciółka cierpi z bólu,
a nie zrobiliście USG, badań...
Mam wyniki badania krwi i to mi wystarcza.
Próbowała pani medytacji?
Tło może być stres.
Co ty sobie...
Pielęgniarka przygotuje panią do transfuzji.
Zero minus. Uniwersalna dawczyni.
Powinna pani oddawać krew. Pomogłaby pani wielu ludziom.
Powiedział jej pan, że potrzebuje transfuzji i jednym tchem
poprosił ją o krew?
Widzę, że jesteśmy nie w sosie.
Pójdę. Przyjdzie tu pielęgniarka.
My jesteśmy nie w sosie? Cholera.
Dobrze, że możesz wrócić do domu po transfuzji, ale 11 dni, Tye?
Dlaczego nie mówiłaś?
Nie chcę cię stracić.
Stracić mnie, Quinn?
Świetna robota, Camillo.
Oczywiście, Noro.
Doktor Parks.
Skoro doktor Pruitt poprosiła, żebym ci pomogła,
sądziłam, że jesteśmy koleżankami.
Powiedz, skąd masz doktorat.
Tak jak mówiłam, doktor Parks.
Zna pani doktor Aminę Reynolds?
Słyszałam o niej.
Poznałam ją dziś po jej rozmowie z doktor Pruitt.
Wydaje się miła.
Może w przyszłym roku będę w jej grupie.
Ubiegała się o stanowisko profesora uczelni?
Nie wiem, ale chyba tak.
Dobranoc, doktor Parks.
Szlag.
Właśnie miałem do ciebie napisać.
Dziś Zoma czy Pisticci?
Nie dotrę dziś na kolację.
Doktor Pruitt rozmawia z kandydatami
na profesora uczelni.
Pełny etat? Myślałem, że jest dla ciebie.
Ja też.
Muszę poprawić CV, zebrać materiały
i sformułować myśl przewodnią naukowej działalności dla Pruitt.
Musi być dobra.
I będzie. Dasz sobie radę.
Możemy się spotkać na wieczornego drinka.
Powiedzieć ci coś zabawnego?
Gdy byłam w liceum, myślałam, że szlafmyca to w slangu prezerwatywa,
bo zakłada się ja na głowę, rozumiesz?
Rozumiem, ale nikomu tego nie mów.
Zaczekaj.
Muszę odebrać. To moja terapeutka. Zadzwonię później.
Dobrze.
Hej, Rebecca.
Przepraszam, że przeoczyłam sesję.
Byłam zajęta pracą...
To trzecia przeoczona sesja w tym miesiącu.
-Jeśli nie chcesz kontynuować terapii... -Chcę.
Jest może wolny termin jutro? Proszę.
Dostosuję się.
-O 13.30. -Dobrze. Będę o 13.30.
Dziękuję.
Tak, dobrze.
Myśl przewodnia.
Ian Czy my popełniamy błąd?
Do: Ian - Nie chciałabym, ale może to nasza wina...
Koleś, masz zajebistą narzeczoną i teraz...
MUSICAL UCIEKAJ JUŻ WKRÓTCE
Moi biali, liberalni rodzice mają słuszne, liberalne poglądy
Wybraliby Obamę na trzecią kadencję
Gdyby tylko mogli
Zawsze słuchają Lizzo
Nie tylko Juice, każdej piosenki
Mam świetną rodzinę
Przez cały rok obchodzimy Miesiąc Czarnej Historii
Od szóstego roku życia wiedziałam,
że sygnalizację świetlną i masło orzechowe
wynaleźli Ciemnoskórzy.
I co z tą Harriet Tubman?
Moi biali, liberalni rodzice
Mają słuszne, liberalne poglądy
Ich ulubieńcami z klubu Oprah są Maya Angelou
i Ta-Nehisi Coates
Będą cię pytać o zdanie
Jesteś prawdziwym kolorowym
Podzielisz się ruminacjami o reparacjach
Opowiesz o różnorodności
Spytają cię o poglądy
A gdy w telewizji będzie futbol
Zagrają hymn, a oni przyklękną
Oni przyklękną
Jesteśmy z tobą, Kap
Moi biali, liberalni rodzice
Mają słuszne, liberalne poglądy
Uwielbiają czarnych i mają kręgosłup
Maszerowali z wami ze dwadzieścia razy
Poza tym mamy czarną wtyczkę
Moje lalki były brązowe
Zaprosisz ich na gotowanie? Będą zachwyceni
Rozumiem, że się ich boisz
Rozumiemy, że się ich boicie
-Ale oni wspierają BLM -BLM
Wpasujesz się do naszej rodzinki
Rodzinki
Mój czarny, w chuj seksowny chłopak
Twój bardzo elokwentny chłopak
Z moimi białymi, liberalnymi rodzicami
Z białymi, liberalnymi rodzicami
Mój hojnie obdarzony chłopak
Z moimi białymi, liberalnymi rodzicami
I ja!
Wakanda na zawsze
Tak!
Poważnie?
Koniec sceny. Kate, wszystko gra?
Taśma jak z getta. Ledwo się trzyma.
Zajmiemy się nią.
Nie chodzi tylko o taśmę.
Co to za projekt jak z getta?
Czy ona wszystko przyrównuje do getta?
Kate, trochę się spóźniasz.
Co ty powiesz? Niby skąd miałabym to wiedzieć?
Mam dość tej sztuki z getta.
Czemu powtarzasz słowo „getto”?
Co?
Ciągle powtarzasz „getto”. O co ci chodzi?
Twierdzisz, że jestem rasistką?
To zależy, co odpowiesz.
O Boże!
Biała dziewczyna zbielała.
Przejdziemy do numeru bez osób, którym praca
kojarzy się z gettem?
Kate!
Dobrze. Wykonawcy Zatopionego miejsca,
na środek!
Nie mamy dziś na to czasu.
To drugi raz, gdy zostałem u ciebie na noc.
I druga noc, którą przepracowałaś.
Przepraszam. Zawsze brakuje mi czasu, żeby wszystko zrobić,
-ale obiecuję, że znajdę czas dla nas... -Nie przepraszaj.
Większość ludzi opowiada o ciężkiej pracy, a ty naprawdę harujesz.
Tyram, gdy wy śpicie.
Uwielbiam to.
Ale nawet harówka nie prześcignie czasu.
Chyba odwołam zajęcia,
żeby się przygotować do tego spotkania.
To może od razu zapomnij o etacie na uczelni.
Jak dowiedziesz swoich kompetencji,
skoro odwołujesz zajęcia, gdy brakuje ci czasu?
Masz rację.
Nie jest łatwo, ale pamiętaj,
że to ciśnienie przekształca węgiel w diament.
A ty, moja droga, jesteś diamentem.
Przywykłam do mężczyzn, którzy mówią,
że zbyt poważnie traktuję życie.
Cudownie mieć kogoś, kto mnie motywuje do pracy.
Jak mawiają wielcy poeci:
„Razem działamy dla nas dwojga”.
Otóż to.
Cześć, mamo.
Musisz zwęzić tę suknię o pięć centymetrów.
Trzy tygodnie keto.
Jestem ładna.
Wyglądam niesamowicie.
Powinnaś spróbować keto.
A ty jak zwykle zajęta...
Właśnie projektuję suknię ślubną
za 25 000 dolarów.
Cudowny kolor, liliowy.
Ona mnie poleci swoim koleżankom.
Jak się nazywa taki kolor? Fiołkowy?
Fiołkowy? Po przyjęciu zaliczki
sklep oficjalnie wreszcie jest na plusie.
Myślę, że musisz zwęzić ją o siedem centymetrów.
Keto, gdzieś ty była przez całe moje życie?
Mamo, słyszałaś, co mówiłam?
Tak, ale pomówmy, gdy dasz radę przez ponad miesiąc
utrzymać się bez pomocy rodziców.
Każda firma przynosi straty na początku.
Ale u ciebie jest tak ciągle.
Bar z sokami, spa.
To coś innego.
Zawsze powinnam się tym zajmować.
Mamo, usilnie próbuję wypracować zysk.
Mogłabyś to chociaż dostrzec.
Dostrzegam.
A ty dostrzeż, że od jednej sukni ślubnej
nie zależy powodzenie firmy.
Jaki mogę mieć teraz rozmiar?
Nie wiem. Szóstka?
Od rozmiaru cztery dzieli mnie dziesięć pizz z kalafiora.
Zrównamy się rozmiarami.
Ciekawe, zważywszy na to, że urodziłam dwoje dzieci.
Kate potrzebuje więcej czasu, żeby wrócić na próbę.
Czyż to nie jest 53% bredni z ust białej kobiety?
Oby nam za to zapłacili.
Proszę, żebyśmy pamiętali,
że na scenie jesteśmy jedną wielką rodziną.
Nieczułe wzajemne komentarze szkodzą całej sztuce.
Powiedz to.
Musimy uważać na nasze słowa.
Właśnie! Uwaga na słowa!
Bo słowa mogą ranić.
Nie zraniła mnie. Raczej zszokowała, ale rozumiesz.
To nie było w porządku.
-Nie podobało mi się. -Pozwolisz na chwilę?
Jasne.
Musisz przeprosić Kate.
Że co, przepraszam?
To ona powinna przeprosić mnie i nas wszystkich!
Prawie codziennie wygaduje głupoty.
Jest bardzo zła i nie wróci na próbę, jeśli jej nie przeprosisz.
Musisz znaleźć nową Rose.
Znam wiele utalentowanych białych dziewczyn.
Angie, proszę.
Dlaczego? Dlaczego mówisz to do mnie?
To ona mówiła obraźliwe rzeczy,
ale to ona jest ofiarą?
Weź się opamiętaj!
Powiedziałaś, że jest rasistką. Oboje wiemy, że to nieprawda.
Jeśli coś wygląda i brzmi jak mikroagresja,
na pewno jest jebanym rasizmem.
Czarnuchu, jacy oboje?
Broń sobie Kate, ale mnie w to nie mieszaj.
Angie, rozumiem cię, laska,
ale czasem trzeba być jak Michelle Obama. Mieć klasę,
"Wznoś się, gdy spadają".
A gdy spadną, ukryj się.
Jest ignorantką, a my musimy uczyć takich ludzi.
Mam dość pobłażania rasistom przez czarnych.
No bo dlaczego? W końcu rasiści nie żałują.
Jak widać, napięcie jest zbyt duże.
Ochłońmy wszyscy w trakcie przerwy.
Spotykamy się po lunchu.
Powiem koleżankom!
Skoro ona może kopać, ja też mogę.
Równość, suko.
Proszę.
Przed czasem.
Jaka miła odmiana.
Zazwyczaj jestem punktualna.
Czym mogę służyć?
Zanim została pani szefową wydziału,
co uważam za najlepszą decyzję...
Camille, bez lizusostwa.
Tak.
Gdy doktor Goodman była szefową,
zamierzała zatrudnić mnie jako profesora uczelni
i chciałam panią prosić o wsparcie.
Oto moje CV,
moje indeksy licencjackie i doktoranckie,
opublikowane artykuły, myśl przewodnią
i opis mojej obecności w mediach społecznościowych.
Początek naszej znajomości był kiepski,
całkowicie z mojej winy,
ale wiem, że idealnie nadaję się na to stanowisko.
Nie.
Słucham?
Nie. Nie otrzymasz mojej rekomendacji.
Dobrze.
Nie jesteś przypadkiem ciekawa dlaczego?
Nie jesteś jeszcze gotowa.
Robin uważała, że jestem.
Twierdziła, że jestem świetna.
Siódemka błyszczy wśród piątek,
ale nie jest dziesiątką.
Tu jest Liga Bluszczowa, a my jesteśmy czarnymi kobietami.
Nie mamy zbyt wielu szans,
więc gdybyś to schrzaniła,
odbije się to negatywnie nie tylko na nas, ale i na całym zapleczu.
A jeśli nic nie schrzanię?
Wolę nie ryzykować.
Więc...
To wszystko?
Koniec?
Camillo, chcę, żebyś odniosła sukces.
To świetnie, że jesteś obecna w mediach społecznościowych
i że są listy oczekujących na wszystkie twoje wykłady,
ale twoja praca w terenie kuleje.
Masz na koncie wyjątkowo mało badań.
Publikowałaś artykuły w popularnych wydawnictwach,
ale tylko dwa w czasopismach akademickich.
Jeśli mam kogokolwiek promować,
to kogoś, kto zdoła przetrwać wśród rekinów.
Wszystko, co dotąd robiłaś, pokazuje,
że na razie możesz pływać tylko wśród leszczy.
Nie, Camillo. Nie jesteś na to gotowa.
Coś jeszcze?
Nie, nic.
Brad, właśnie dotarłam na lotnisko.
Czuję się dobrze.
Układaj mi grafik z myślą o czołowych graczach.
Mówię o gwiazdach Twittera, od stu tysięcy obserwujących wzwyż.
Zadzwonię, gdy dotrę do bramki. Cholera.
Sto siedemnaście na 92.
Nieźle, kochanie.
Przeoczyłam AfroTech?
Nie wiem, co to jest, ale możliwe.
Pękła ci torbiel na jajniku.
Konieczna była natychmiastowa operacja, na szczęście się powiodła.
Lekarz przyjdzie do ciebie w trakcie obchodu.
Wiesz, gdzie jest mój telefon?
Wkurzyli mnie!
Nie cierpię delikatności białych ludzi.
Robią z siebie ofiary.
Jak ty to robisz, Cam?
Jako jedyna z nas przez lata pracowałaś dla kogoś innego.
To zostawia ślady.
Nie wierzę w to.
Wzoruję się na Żółtodziobach.
Mówię: „Wal się, wal się, ty jesteś spoko, idę stąd”.
Ale skoro zadajesz to pytanie, to znaczy,
że znasz odpowiedź.
Owszem, to jest do dupy,
ale czasem trzeba przeprosić, by zachować pracę.
To nie musi być szczere.
Dlatego nie lubię pracować u kogoś.
Nie lubisz pracować. Kropka.
To prawda.
Angie, spójrz na to z szerszej perspektywy.
Czy zniszczenie wszystkiego teraz,
jest warte tego, że w ogóle przyjęłaś tę rolę?
Wiem, że to tylko głupi musical.
Więcej bym zarobiła w fast foodzie,
ale uwielbiam codziennie wstawać i śpiewać, zawodowo.
Muszę powiedzieć,
że nie widziałam cię tak szczęśliwej
od długiego czasu.
Odkąd podpisałaś kontrakt płytowy.
Więc żeby móc śpiewać w jakimś głupim musicalu
mam przepraszać za cudze winy?
Kto wymyślił te brednie?
-Witaj w świecie dorosłych. -Właśnie!
Gdy się ma rachunki i cele, czasem trzeba coś przełknąć.
Tak, to niesprawiedliwe,
nikt cię nie wspiera i to jest pochrzanione.
Święte słowa.
Nie cierpię, gdy muszę prosić mamę o pieniądze.
I ciągle mi to wyrzuca.
Chciałabym mieć tylko takie zmartwienia.
Albo żeby moja mama miała pieniądze.
Tu nie chodzi o pieniądze...
Miałam dostać awans na profesora uczelni.
Ogłaszaj dobrą wiadomość.
Nic z tego.
Co? Dlaczego?
Jako czarna kobieta od początku muszę być najlepsza.
Biali chłopcy, którzy mają w CV połowę tego, co ja,
są już na etatach.
Dlaczego nie mogę dorosnąć do roli jak każdy inny?
Uważam, że promowanie doskonałości czarnych to narzędzie ucisku,
ale wy nie słuchacie Angie.
Owszem, zaliczyłam kilka pomyłek,
ale czy to określa moją karierę i mnie?
Dlaczego ktoś inny ma mi mówić, czy jestem gotowa?
To niesprawiedliwe.
Mama ciągle mi to robi.
Nie rozumiem, jak wszystko mogło się tak szybko zepsuć.
Miesiąc temu było dobrze.
Teraz mam ustąpić jakiejś babeczce bez dyplomu.
Mój eks chodzi ze swoją narzeczoną,
chwali się nią,
a gdy się z kimś związałam,
napisał „Czy my nie popełniamy błędu?”.
-Nie! -Skąd niby mam wiedzieć?
Oddychaj, Camillo. Przebrniesz przez to.
Tak.
Chciałabym ci dać jakąś radę,
ale to jest poziom Iyanla, Fix My Life.
Potrzebujesz profesjonalisty.
Cholera!
Spóźnię się na terapię.
Nie zdążyłam ci powiedzieć, co moja mama...
Wiemy, jaka jest Pani Pat.
Lecę. Dzięki za lunch.
A co z...
Dzięki.
Chcę wykorzystać ostatnie 10 minut.
Dziwne, że cię widzę.
Przepraszam za spóźnienie i opuszczone sesje.
Kto liczy takie rzeczy,
-Z wyjątkiem ubezpieczyciela. -Racja.
Mam szalony okres w robocie
i musiałam coś poświęcić.
Nie myślałaś, żeby poświęcić pracę dla terapii?
Czy dbasz o siebie tylko w pracy?
Myślałem, że ogarnę wszystko.
Więc opowiedz o tym.
Nie tak sobie wyobrażałam swoje życie.
Powinnam już być znanym, antropologiem na etacie w uczelni,
wzorem dla czarnych dziewcząt,
żoną Iana, mieszkającą w kamienicy,
która za dwa lata urodzi dziecko.
Ale nic z tego.
Tak. Jest nowy facet, Jameson.
Jest inteligentny i mnie motywuje, ale Ian,
z którym wreszcie zerwałam,
i tylko mu pomagam w otwarciu restauracji,
spytał mnie w wiadomości,
czy nie popełniamy błędu.
To nie było częścią żadnego planu.
Został mi mętlik w głowie,
mieszkanie komunalne i studencki kredyt.
-Kiedy opracowałaś swój plan na życie? -Mając 18 lat.
Całe dorosłe życie poświęciłam na coś,
co właśnie się rozsypało.
Pozostałaś do dziś tą samą osobą?
Nie.
Zmieniłaś się,
więc może i twój plan powinien się zmienić.
Ale na jaki?
Na jaki tylko chcesz.
Mam pomysł. Żadnego planu!
Zaakceptuj swoje życie.
Możesz dostosować się do niego
albo rozpaczać nad stratą.
Inne nie znaczy gorsze.
Jesteś dobra. Powinnaś być terapeutką.
A ty częściej przychodzić.
Tak.
Angie, chcesz coś powiedzieć Kate?
Tak, chcę.
Pierdol się, Kate!
Pieprzę twoje mikroagresje,
pieprzę twoje białe łzy, odwracające uwagę od twojego rasizmu, pieprzę historię
białych kobiet, takich jak ty,
które krzywdziły lub zabijały kobiety takie jak ja,
bo byłyście zbyt słabe, żeby się przyznać do swoich niedociągnięć!
Pieprzę cię za to, że jesteś kolejnym czarnym,
który wspiera rasizm wymierzony w czarną kobietę.
Pieprzę cię za zaangażowanie w politykę poszanowania innych,
która, jak wszyscy wiemy, nie zapewni nam nigdy równości!
Jesteś fajna, siostrzyczko.
I pierdol się za to, że mi kazałaś przeprosić.
Czy ktokolwiek żąda, żeby Żydzi przebaczyli nazistom?
Nie!
Bo naziści byli złymi, nikczemnymi skurwielami!
Pierdolę was wszystkich i całą tę trefną sztukę!
Spadam!
Angie, chcesz coś powiedzieć Kate?
Przepraszam.
Przebaczam ci.
Budda by tego chciał.
Widzicie? Właśnie o to chodziło w Uciekaj.
Nie, nie o to.
Nie widziałeś... Muszę lecieć.
Zostały nam dwie godziny.
Moja przyjaciółka jest w szpitalu.
Co?
Chcę tej pracy. Potrzebuję tej pracy.
Tye Jestem w szpitalu, ale w porządku
Cholera! Moja przyjaciółka naprawdę jest w szpitalu!
Muszę bardziej ważyć słowa!
I nimi nie szastać.
Moja przyjaciółka wyzdrowieje.
Mam milion dolarów.
Mam lojalnego, bogatego chłopaka z wielkim ptakiem.
Mam bombową perukę z prawdziwych ludzkich włosów.
Tak mi przykro. Byłam na terapii. Właśnie dostałam wiadomość.
Spokojnie. W porządku.
Jesteś w szpitalu. Jakie w porządku?
Nie wierzę, że wymaga operacji,
skoro wczoraj lekarz nie dał jej nawet leku przeciwbólowego.
Wczoraj?
O Boże.
Jest źle, skoro Tye płacze.
Nie sądziłam, że tego dożyję.
Przepraszam was. Chcę być silna, ale to jest straszne.
Kochanie, chcesz być silna w szpitalnym łóżku?
Bycie silną jest przereklamowane.
O nie!
Przepraszam. Za dużo się dzieje.
-Przestańcie przepraszać. -Tak.
Dlaczego to zawsze my musimy przepraszać, gdy cierpimy?
Kochanie!
Mam dość tego cholerstwa!
Kochanie...
Dziękuję, Quinn.
Tylko ty nie jesteś w rozsypce.
Nieprawda. Jestem w rozsypce.
Po prostu nie wolno mi o tym mówić.
Myślicie, że się żalę, gdy o czymkolwiek mówię,
bo pochodzę z bogatej rodziny.
Chrzanię te pieniądze.
Nie zdołały kupić przyzwoitych relacji z matką.
Wiem, że to nie to samo,
co operacja, utrata pracy, czy użeranie się ze łzami białych ludzi,
ale to i tak boli.
Nie chcę udawać, że nie,
tylko dlatego, że dla was to pestka.
Nie musisz udawać.
-Nie skończyłam. -Przepraszam.
Zawsze możecie na mnie liczyć,
ale czasem zajmijcie się też może i mną.
-Tak. -Przepraszam, Quinn.
Przepraszam w ich imieniu, bo ja zawsze o ciebie pytam, kochanie.
Przepraszam, Quinn.
Cały czas trwałaś u mojego boku.
Widzisz? Zawsze powtarzam,
że trzeba dbać o prawdziwych przyjaciół.
Nie wymyśliłaś tego.
To jest głównie w internecie.
Ale zawsze udostępniam i wychodzi na to samo.
Rety, Angie.
Jestem, kochanie.
Przestań. Co robisz?
Chcę cię rozluźnić.
Ona jest w szpitalu.
Wygląd nie musi odzwierciedlać przeżyć.
Choć „silna czarna kobieta” uchodzi za komplement...
Kocham cię.
...zwalnia resztę świata z odpowiedzialności traktowania
czarnych kobiet jako kruchych,
zdolnych doświadczać bólu,
zdolnych do słabości, godnych wsparcia
i bezwarunkowej miłości. Dopóki czarne kobiety
nie odrzucą oczekiwania, że powinny być silne,
nie doświadczą w pełni własnego człowieczeństwa.
Dobrze, że jesteś przytomna i wesoła, Teysho.
Nie tak oficjalnie.
Wystarczy Tye.
Miałam operację, więc jest dobrze, tak?
Znaczy, wiem, że muszę dojść do siebie.
Niestety niezupełnie.
Torbiel to czubek góry lodowej.
Masz kilka średnich i dużych włókniaków,
oraz polip na endometrium.
Na szczęście możemy zająć się wszystkim równocześnie
poprzez histerektomię.
To trochę drastyczne rozwiązanie.
Oczywiście, że tak.
Odnoszę wrażenie, że nie jesteś zainteresowana rodzeniem.
To najłatwiejsza i najskuteczniejsza terapia.
Najłatwiejsza dla kogo?
Męskość nie czyni mnie mężczyzną.
Nikt cię nie pytał o odczucia.
Przyszły pozostałe wyniki, chwileczkę.
Co?
Tak mi przykro, Tye.
Nie chcę być głosem rozsądku,
ale nie powinnyśmy o tym pomówić, zanim to wykluczymy?
Wiem, że mówiłam, że nie chcę mieć dzieci,
ale jest różnica między nie móc,
a nie chcieć.
Kto wie, co przyniesie przyszłość?
Tak.
Nie musi pani decydować
teraz, ale im szybciej
tym lepiej.
Wyniki badań są niezłe,
więc wypiszę panią, przepiszę leki
i wydam zalecenia.
Proszę wrócić do domu, omówić to z mężem
i zadzwonić za tydzień.
Czarnuch!
Nie jest rok 1950!
Kobieta nie musi rozmawiać z mężczyzną
przed podjęciem tego typu decyzji.
Ja jestem jej mężem. I co teraz, dupku?
Wiesz co? Raczej ja jestem jej mężem.
Ja jestem twoim mężem.
A ja - czyim?
-Dziewczyno. -Przepraszam.
Nie chcę pomylić niczyich zaimków.
Ale kim jest Brandon Jones?
To nikt.
To nazwisko z formularza HIPAA.
Ta osoba udzieliła pozwolenia na operację, gdy pacjentka
-była nieprzytomna. -Co?
Poplątały wam się dokumenty?
Dzwonię do prawnika ojca.
To będzie memoriał Tye.
-Memoriały są po śmierci. -Dziękuję.
Nie poprawiaj mnie
przy ludziach.
Cześć, Tye. Kopę lat.
Co to za ktoś?
Cześć, Brandon.
To moje przyjaciółki.
Przyjaciółki, to jest Brandon Jones,
mój mąż.
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski