Miałeś tam mojego Instagrama, hobby, harmonogram.
Wczorajszy wieczór był w całości ukartowany. Zachowujesz się jak stalker.
To nie tak. Planowanie randek to jedyne, co mi nie wychodzi.
Skoro tak twierdzisz. Chociaż dodałabym inne rzeczy. Jak bycie szczerym.
Co?
Udawanie, że wpadłeś na mnie w Red Lobster,
odgadnięcie, że jestem spod znaku Bliźniąt,
lubienie gier wideo. To nieszczere!
Ale to nie było kłamstwo, tylko rozpoznanie terenu.
Chciałem ci tylko zaimponować.
Chciałeś zaciągnąć mnie do łóżka, udając, że mamy wspólne zainteresowania.
Wiele okazało się prawdziwych.
Już zawsze będę się zastanawiać, co było prawdą, a co tylko na pokaz.
Czemu to zrobiłeś, zanim mnie w ogóle poznałeś?
Bo artykuł, który napisałaś dla The Root, był super.
Wyszukałem cię i pomyślałem, że jesteś urocza.
Nagle pojawiłaś się na panelu, znalazłem cię na Instagramie
i zaryzykowałem z Red Lobster.
Prześladowanie. W zasadzie to czekam, aż mnie zamordujesz.
Byliśmy w wielu opuszczonych miejscach.
Gdybym chciał cię zamordować, już bym to zrobił.
-Dobrze wiedzieć. -To miał być żart.
To jest żart. A ja nie mam na to czasu.
Ominęło mnie bardzo ważne spotkanie.
Pójdę sobie, zanim drzwi same się zamkną.
Doktor Pruitt!
-Byłam w pani biurze. -Super.
Ja byłam tam o umówionej godzinie.
Przepraszam. Wyjaśnię...
Camille, są dwie rzeczy, których nie znoszę.
Jedna to spóźnialstwo.
Druga to nieodpowiedni dekolt w miejscu pracy.
Winna w obu przypadkach.
Nie jestem taka. Zawsze jestem na czas.
Urodziłam się trzy tygodnie wcześniej.
Proszę, obiecuję, że udowodnię swoją wartość w zespole Seneca Village.
Udowodnisz to w roli drugiej asystentki.
Płaszczenie się pewnie jest poniżej mojej godności?
-Nie wiem, ale nie zadziała. -Kto jest pierwszą asystentką?
Ta, która się nie spóźniła. Nora Longbone.
-Nora? To moja studentka. -Tak, ale ma spory potencjał.
Jak mam asystować własnej studentce?
Przekonałabyś się, jeślibyś przyszła na czas.
Nie możesz liczyć na ulgowe traktowanie.
Jeśli chcesz dostać posadę, musisz na nią zapracować.
Tak. Zapracuję.
A jeśli to twój zapach, pora wziąć prysznic.
Kto by pomyślał, że sesja zdjęciowa będzie takim afrodyzjakiem?
I że wrócę do twojego łóżka.
A tak poza tym, to seks po tym, jak cię poznałam,
-był lepszy niż za pierwszym razem. -Zgadzam się.
Przepraszam, przed wyjściem muszę odgrzać trochę jedzenia...
Jaka z ciebie suka.
Ale mnie zapamiętałaś.
Robiłam wywiady z tyloma prezesami, że wiem, że o sukcesie przesądza branding.
To mi się podoba.
-Ty mi się podobasz. -Ty mi też.
A jeśli chcesz konsultacji brandingowej,
właśnie robiłam wywiad z Traskiem. Chętnie cię przedstawię.
Cholera! Ma znajomości i liże cipkę.
Skąd mam tyle szczęścia?
Gdyby moja homofobiczna matka mogła usłyszeć, jak ktoś mi to mówi.
Co robisz jutro wieczorem?
Zapraszasz mnie na kolejny sekretny numerek?
Myślałam raczej o randce. Kolacji.
Awansowałam.
Potem idę z moją koleżanką, Angie,
do Minton's, jeśli chcesz dołączyć.
-Z chęcią. -To dobrze!
Dzień dobry.
-Zrobiłem... -O Boże!
Bajgle, owoce i ziemniaki. Podwójny bekon.
Muszę podziękować. Po przelotnym seksie się chyba nie gotuje.
Chociaż to mój pierwszy przelotny seks, więc nie jestem pewna zasad.
Ale dziękuję za tę noc.
Byłeś bardzo... skrupulatny.
Chciałem cię zadowolić.
Żegnam pana.
Chwila, to tyle? Po prostu wyjdziesz?
Tak. Tak miało być.
Miałeś mnie przelecieć, poddusić, pociągnąć za włosy. A nie gotować.
Może jestem trochę głodna.
Zjem odrobinę.
Żeby podtrzymać poziom cukru, nie żeby zjeść razem śniadanie.
Zrozumiano.
To nic nie znaczy. Bekon jest doskonały.
Ty jesteś doskonała.
-Tato! -Boże! Co to jest?
-A co to są? -J.J.! skąd się tu wziąłeś?
-Nie! J.J., idź do kuchni. -Do widzenia, goła pani.
Babciu, czemu wróciliście tak wcześnie?
Wszyscy zachorowali na statku. Biali się nie szczepią.
-Wyjdę, jak tylko znajdę... -To? I to?
Miło było cię poznać.
Zapłacę za terapię, synkowi może się przydać.
Miłego dnia. Dziękuję bardzo. Przepraszam.
Dlatego nie uprawiam seksu z nieznajomymi.
Myślisz, że zaraz wkroczycie do akcji,
a musisz zasłaniać cycki przez małym chłopcem.
-Znam to. Bliźniacy. -Nie będę słuchać tej historii.
Jak chcesz, ale jest dobra.
W skrócie... Michael Douglas nigdy nie zaprosił mnie już na swoją łódź.
Najgorsze jest to, że seks z Shawnem był naprawdę dobry.
Nawet dobrze nam się rozmawiało przy śniadaniu.
Przy śniadaniu? I poznałaś jego rodzinę?
Nie łapiesz, o co chodzi w byciu zdzirą.
Nie! To dla mnie nowość. Dopiero uczę się zdzirowania.
Już się z nim nie zobaczę. Nie mogę.
Ponieważ wyznaję zasadę: „żadnych dzieci, które nie wyszły z Quinn”.
Dzieci oznaczają problemy z mamusią. A ja szukam czegoś prostego.
Bez drugiej prawdopodobnie niezbyt szczęśliwej kobiety w zestawie.
-Błagam, nie. -Z drugą kobietą może być fajnie.
Wracam wspomnieniami do łodzi Mikeya.
Szkoda, że zmienił swój numer.
Cholera! Musiałam go tam zostawić.
Co? Dumę? Godność? Dziewictwo?
Mój naszyjnik. Szlag!
Wyszłam tak szybko, że pewnie został przy łóżku.
Albo pod prysznicem. Pod stołem kuchennym.
Tak! Dookoła świata. Właśnie tak lubię podróżować.
To był prezent od babci. Teraz będę musiała się z nim spotkać.
To znak. Zostaniesz złą macochą.
-Przywalę ci. -Raczej ja powinnam... Daj spokój!
Spójrz na ten pieprzony czek.
Jak można naliczyć podatek na tak niskie zarobki?
Dlatego czarni głosują na Republikanów? Byłam zbyt surowa dla Stacey Dash?
Nie! Ona i Ben Carson wypadli na zawsze.
Cholera, teraz będę musiała być nianią na dłużej.
Nigdy nie wiadomo. Może zostaniesz matką.
To obraźliwe. Ja używam akcentu, tylko gdy to konieczne.
Nie wierzę, że uwierzyła, że jesteś z Jamajki.
Płaci mi, a ja dbam o jej córkę.
-To było straszne. Nie. -Córkę.
-To straszne, co robisz. -Niemiło.
Tak. Dziękuję. Zupełnie zapomniałam.
Przepraszam. Miałam straszny poranek.
Powinnam dotrzymywać terminów wizyt.
Już żadnej nie przegapię. Obiecuję.
-Do zobaczenia za tydzień. -Camille!
Jejku! Regina!
-Cześć! -Dawno cię tu nie widziałam.
Wiem!
Pewnie robimy zakupy w inne dni.
Lub celowo przestałaś przychodzić w soboty
i nie odpisujesz na wiadomości.
W pracy mam teraz...
-urwanie głowy. -Camille.
Nie powinno być zasady zabraniającej matkom rozmawiania z byłymi synów?
Zwłaszcza gdy syn jest zaręczony?
Jestem dorosła. Rozmawiam, z kim chcę.
Chciałam porozmawiać. Ian mówił, że cię spotkał.
Tak. Spotkał mnie.
A ja jego. Spotkaliśmy się.
Powinnyśmy się niedługo umówić.
Zjeść lunch i nadrobić zaległości.
Byle szybko, bo w końcu idę na emeryturę i przenoszę się na południe.
Gratulacje!
Nie możesz się wyprowadzić. Jesteś Nowym Jorkiem.
Nawet Nowy Jork nie jest już Nowym Jorkiem.
Wpadnij na moje przyjęcie pożegnalne. Jutro o 18 u mnie.
Spróbuję.
„Spróbuję” to nowojorskie „nie”.
-Nie. -Proszę?
Nie mogę opuścić Harlemu bez pożegnania z tobą.
Nie będzie dziwnie z Ianem?
Ani trochę. Ian się nie pojawi.
Czyli widzimy się jutro?
-Nie jestem... -Do zobaczenia.
Regina mówi, że Ian ma inne plany.
Nawet jeśli go nie będzie, to czy rodziny eks nie są zakazane?
Nie lubię poznawać rodziny, nawet gdy jesteśmy razem. Szczególnie ojców.
Może kilku przeleciałam.
Gdy nadal byliście razem?
Rodziny byłych są zakazane.
Rodzice mojego chłopaka z szóstej klasy mieli sieć hoteli Hyatt.
Nigdy tam nie zostaje, żeby się upewnić, że ich nie spotkam.
Chyba trochę przesadzasz. Jest jakieś 5000 Hyattów.
Jest ich 843 i nigdy nie zobaczą pieniędzy Quinn.
Dlatego nazywają się Hyatt. Nie Angie.
Walcie się, teraz zarabiam własne pieniądze.
-Powinnam iść do Reginy? -Nie.
-Pewnie, że tak. -Prawda?
Była dla mnie jak druga matka.
W sumie pierwsza, po uwzględnieniu okoliczności.
Chcesz iść do strefy zero z Ianem?
Dramatyzujesz. Nie chcę.
Ale jestem winna Reginie porządne pożegnanie.
Od czasu zerwania byłam dla niej wredna.
Quinn to zdzira, a Camille jest wredna? To moje cechy rozpoznawcze.
Pójdę z tobą, jeśli potrzebujesz wsparcia.
-Doceniam. -Jeśli pomożesz mi odebrać mój naszyjnik.
Oczywiście.
Ja nie mogę iść. Idę z Tye do Minton's.
A poza tym, to nie chcę. Będą z tego kłopoty.
Wtykasz nos z powrotem w sprawy Iana.
Tu nie chodzi o Iana.
Nie doszukuj się niczego. Oglądasz za dużo Bravo.
Spotykamy się w piątek, żeby obejrzeć Meteo Żony z Tampa?
-Hej! -To sezon huraganów.
-Tak! -Tym razem u nas.
U „nas”?
-U ciebie. Ostatnio byłyśmy u Camille. -To prawda.
Zapomniałam. Za dużo myślę o pracy.
-Ze sklepem jest coraz gorzej. -Tak na poważnie,
to powinnaś znaleźć inwestora.
Kogoś, kto wyłoży pieniądze na branding
i nie jest zainteresowany szybkim zarobkiem.
Potrzebny ci bogaty białas.
Kocham bogatych białasów.
Wyciągną cię z aresztu o każdej porze, bez zadawania pytań.
-Zapomniałam, że jesteś ze Staten Island. -Ja nie mogę zapomnieć.
Inwestor pomógłby mi rozwinąć skrzydła.
Przedstawisz mnie swoim kontaktom, Tye?
Dam ci znać.
-Myślisz, że Tye da mi znać? -Oczywiście.
Jameson znowu do mnie pisze. Nie!
Nie! Nie spędziłaś miło czasu?
Serio, odstawisz go tylko dlatego, że miał chujowy przekręcik.
Zdrobnienia tutaj nie pasują. No i dlaczego od razu chujek?
Wymyślił nieszkodliwe kłamstwo, żeby zaciągnąć cię do łóżka.
Angie uczy mnie wszystkiego. To jak przeciwieństwo My Fair Lady.
Serio! Fakt, że włożył tyle trudu, żebyś dobrze się bawiła...
Daj spokój, to romantyczne.
A w teorii to idealny facet dla ciebie.
To nie teoria.
Co ze striptizerem? Kiedy odbierzemy naszyjnik?
Nie odbierzemy.
W przypływie geniuszu podałam Shawnowi ten adres. Ma do mnie napisać, jak dotrze.
A potem może pójdziesz i odbierzesz naszyjnik?
Nie będzie niezręcznie?
-Niezręcznie... Jesteś tutaj! -Tak.
U mojej mamy. Co za przypadek.
-Hej, Quinn. -Cześć.
Pewnie moja mama was zaprosiła.
Dobra. Uciekamy czy wchodzimy?
Uciekamy. Nie, czekaj.
-Wchodzimy. Nie. -Wchodzimy, laska.
-Uciekamy. -Uciekamy.
-Dawaj, dawaj. -Nie. Wchodzimy?
Dałam już Shawnowi ten adres. Wchodzimy! Cholera!
Nie mogę uwierzyć,
że jesteśmy jedną z tych szczęśliwych par, których nie znoszę.
Ale mi się to podoba.
Kurwa, ale dobre!
Jak było dziś w pracy?
I co ważniejsze, co z naszą okładką?
To nie okładka, ale myślę, że będziesz bardzo zadowolona.
-Kiedy będę mogła przeczytać? -Jak trafi do sklepów.
Skarbie...
Nie przemycisz dla mnie egzemplarza?
Nie, niczego nie przemycę.
A jeśli zrobię to, co lubisz?
Przemycenie za przemacanie?
Kusząca propozycja.
Zapłacę, zanim zmienisz zdanie.
Poproszę rachunek.
Dzięki za kolację.
Naprawdę?
Możemy odpuścić sobie wyjście do Minton's?
Jestem bardzo zmęczona.
Jedziemy do ciebie? Wspominałaś o jakimś quid pro quo?
Innym razem. Jestem zmęczona.
Dobrze. Na pewno wszystko...
-Na pewno. -Dobrze.
-Dobranoc. -Dobranoc.
Cholera.
Przyszłaś. Dobrze się bawicie?
Tak. Tęsknię za tym domem.
Wyglądasz pięknie, Camille. Czas się dla ciebie zatrzymał.
Eksperymentują na czarnoskórych na Columbii?
Nawet gdyby, to wyglądałyby inaczej.
Cieszę się, że przyszłaś. Zawsze byłaś dla mnie jak córka.
Dziękuję.
Zaskoczył mnie widok mężczyzny, który jest dla ciebie jak syn.
-Ian tu jest. -Jego plany się zmieniły.
To chyba nic takiego.
Nie. W porządku.
Bardziej niż w porządku. Super. Jest idealnie.
Ian jest w domu, w którym dorastał...
Jest Duana. Chodźmy.
Lepiej oddawaj mi te buty.
To narzeczona Iana. Mira.
Niezła, jeśli lubi się typ chudej modelki.
-Jasne. -Wygląda, jakby nie czuła się swobodnie.
-Nie pasuje tu. -Troszkę mniej.
-Tak. Trochę mi jej żal. -Mnie też.
Niełatwo patrzeć, jak cała rodzina uwielbia byłą narzeczonego.
Regina jest sprytna.
Daj spokój. Zmienił plany?
Nie przegapiłby przyjęcia swojej mamy. Wiedziała, że tu będzie.
-Tak myślisz? -Zaplanowała to.
Ale po co?
Ma nadzieję, że wrócicie do siebie.
Nie. Odchorował związek ze mną.
Ona tego chce.
Właśnie powiedziała, że wciąż jesteś dla niej jak córka.
-Może masz rację. -Mam.
Na miłość boską, twoje zdjęcie nadal wisi na ścianie.
Marzyliśmy z Ianem, że zamieszkamy tu po ślubie.
-Będziemy mieć dzieci. Może psa. -To jakiś żart?
Daj spokój. Ja wysłuchuję twoich banałów.
Nie, Shawn. Jest w środku!
-Miałeś wysłać do mnie wiadomość. -Wysłałem cztery. Bez odpowiedzi.
Dobra. Niech ci będzie.
Daj mi naszyjnik i możesz iść.
Quinn, co to za przystojniak, którego przyprowadziłaś do mojego domu?
-Jestem Shawn. Piękny dom. -Dziękuję.
-Właśnie wychodziłem. -Nie ma mowy.
Nikt nie wychodzi ode mnie głodny.
-Lubisz żeberka? Chodź, skarbie. -Uwielbiam ją.
Tak. Jest wspaniała.
Zabij mnie.
-Hej! -Cześć.
Dziewczyno, ale fryz.
Wiem. Nadal się przyzwyczajam.
Co?
Nosisz Retro 4, kiedy kogoś zaliczyłaś.
Ale Retro 9 nosisz, kiedy się w kimś bujasz.
Nie widziałem ich od czasów Melissy.
Nic o mnie nie wiesz.
Gdzie ona jest?
Zmieniłam zdanie.
Zmieniasz dupy szybciej niż ja.
-Co z nią nie tak? -Nic.
Jest zabawna. Mądra.
-Więc w czym problem? -Jest...
-Jest biała. -Zwrot akcji.
Myślisz, że to zdrada?
-Nieprawda. -A jednak.
Nie jestem jak inni.
Czarni, którzy odnieśli sukces i umawiają się z białymi.
To po prostu się stało. Lubię ją.
Myślałam, że dam radę, ale to, jak na nas patrzą...
Jaką wiadomość wysyłam światu?
Cześć, jestem Tye, stworzyłam aplikację,
żeby ciemnoskórzy ludzie queer mogli znaleźć miłość,
ale to moja biała żona, mieszane dzieci
i mały labrapudel.
Tye, wyluzuj.
Myślisz, że powinnam z nią zerwać? Tak myślisz.
Myślisz, że powinnam.
Wariujesz.
Nie ważne, co myślę i co myślą inni.
Bzdura!
Wiesz, co mówimy o czarnych facetach z białymi dziewczynami?
Ale oni umawiają się z białymi,
bo twierdzą, że czarne są zbyt głośne, agresywne i trudne.
Ty tak nie twierdzisz.
Chyba nie zniosę tej presji, Ang!
Miłość to miłość.
Ale związek to wybór. Nie muszę wybrać Anny.
Wygląda na to, że wiesz, co zrobisz.
-Chwila, gdzie Trina? -Przepadła. Spaliłam ją.
-Spaliłaś? -Niech spoczywa w pokoju.
To ludzkie włosy.
Zamówię ci nowe.
Nową Trinę. A może nawet Debbie.
Chwila, Debbie brzmi jak blondynka.
Z włosami rozwianymi na wietrze.
Zostaniesz tu całą noc czy...
Ostatni talerz. Obiecuję.
Powiedziałeś to trzy talerze temu.
I ostrożnie. Tego sosu nie da się sprać z sukienki.
Dzięki. Pracujesz w pralni?
Jestem projektantką. Znam tkaniny.
Piękna i utalentowana.
Wpadłem na kobietę idealną?
Wymachiwałeś kutasem przed moją twarzą
na oczach setki osób. Niech ci będzie.
Historia stara jak świat.
Gdzie mogę kupić twoje rzeczy?
W moim sklepie.
Przynajmniej jeszcze możesz.
Prowadzenie butiku jest strasznie drogie,
zwłaszcza z rzeczami z etycznie pozyskiwanych, ekologicznych tkanin.
Podnoszą ci czynsz i trzeba prosić o pieniądze mamę.
Przyjaciółka nie pomaga, mimo że śpi na twojej kanapie...
Przepraszam. Rozgadałam się.
Czasem buzia mi się nie zamyka.
Lubię twoją otwartą buzię.
Ale w sumie miło.
Myślałem, że po powrocie z Paryża, rodzina będzie ze mnie dumna.
Podróżowałeś po świecie. Świetnie. Nikt z Harlemu nigdy nie był w Paryżu.
Jestem u progu nowego życia. Jako szef kuchni, towarzysko...
Bardzo mnie to cieszy.
Ale czemu razem z białymi zmusiliście Raya do zamknięcia?
Ray zamknął, bo ludzie przestali przychodzić.
A ty skorzystałeś z okazji.
Wiesz co? Zawsze byłeś samolubnym dzieckiem.
To smutne, że nie dbasz o historię.
Daj spokój, ciociu Tammy. Kiedy ostatnio byłaś u Raya?
Co tutaj robisz? Myślałam, że się rozstaliście.
To prawda.
Więc przyszłaś ze względu na historię. Ona to rozumie, Ian.
Musisz przynajmniej spróbować cieszyć się jego sukcesem.
Robi to, co kocha.
Też będziemy tęsknić za Ray's. To dla nas ważne miejsce.
Mieliśmy tam pierwszą randkę.
Ale to miejsce powoli się rozpadało, wszyscy to wiedzą.
Dostał nakaz zamknięcia. Wiesz jak o to trudno?
Ma 83 lata.
Raz przysnął nad frytkownicą i od razu zrobił się raban.
Wal się, Ian. Miło cię widzieć, Camille.
-Widzisz, z czym mam do czynienia? -Tak.
Dzięki, że próbowałaś mnie bronić.
Pożerała cię żywcem.
Twoja mama powiedziała mi, że cię nie będzie.
-Inaczej bym nie przyszła. -W porządku.
Jasne.
Podasz mi nóż do obierania?
Dobrze znasz tę kuchnię. Tyle razy byłaś moim pomocnikiem.
Dawaj ten nóż.
-Dziękuję. -Pachnie wspaniale.
Próba smaku. Dawaj.
Dobre. Ale mogłoby być bardziej...
-Ostrzejsze? -Właśnie.
Masz rację. Też tak myślę. Zawsze mieliśmy podobne zdanie.
Nie zawsze.
Kiedy miałaś rację, mieliśmy to samo zdanie.
Wiem, że powiedzieliśmy sobie wiele rzeczy,
większość nie była miła,
ale to, co dzieje się w Harlemie, to nie twoja wina.
Jestem z ciebie naprawdę dumna.
Miałeś marzenie i je realizujesz.
Doceniam to.
Niedługo mamy degustację, powinnaś przyjść.
Poza tym spójrz na siebie, wykładowczyni na Columbii.
Też jestem z ciebie dumny.
Chyba oboje mamy to, czego chcieliśmy.
Tak. Zdecydowanie.
Poszukam Quinn.
Muszę jej pomóc odzyskać naszyjnik.
Zawsze byłam weganką. Dla mnie to nie tylko jedzenie.
To mój sposób na życie. Nawet nasz ślub będzie ekologiczny.
Więc masz ekologiczną sukienkę?
Niezupełnie. Od Very Wang.
Chcesz ekologiczny ślub, zacznij od sukienki.
Lasy deszczowe są niszczone dla jedwabiu w sukniach ślubnych.
-Nie słyszałam... -Nie chcesz mieć tego na sumieniu.
Moja przyjaciółka ma ekologiczny butik. Jest tutaj.
-Wspaniale! Muszę ją poznać. -Oto ona. Quinn, to Mira.
Nie uwierzysz, Mira szuka etycznie poprawnej sukni ślubnej.
Dobrze. Powodzenia.
Miałam postawić na tradycję, ale oto jesteś.
Mam mały budżet. W okolicach pięciu cyfr.
Co?
To mniej, niż zwykle zarabiam, ale... Słucham.
Dziękuję wam za przybycie.
Przyjaciele i rodzina wiele dla mnie znaczą.
Harlem był wielką częścią mojego życia
i ciężko będzie go opuścić.
Ale zostawiamy nasze dziedzictwo, bo Ian i moja nowa córka Mira,
zamieszkają w tej kamienicy.
Kolejne pokolenie Walkerów w tym domu było moim marzeniem.
-W porządku? -Tak.
Nie.
Wszyscy ruszyli dalej ze swoim życiem.
Ian i ja...
-To już historia. -Skarbie.
Dziękuję, Regina.
Nigdy bym nie pomyślała, że życie zaprowadzi mnie właśnie tutaj.
Ale taka jest potęga miłości.
-Nie. -Kiedy poznałam tego głuptasa,
wydawał się okropny.
W porządku, ciociu.
Przez lata wyobrażałam sobie, jak powinien wyglądać mój mąż.
Ian był zupełnym przeciwieństwem.
Straszne. Każda wada...
Dobrze, chyba wszyscy zrozumieli.
Chodzi mi o to,
że kiedy zjawia się ten jedyny,
zostawia się pewne zasady...
-Wybiera się miłość. -Za miłość.
Mimo że nie toleruję kłamstwa,
po długim namyśle,
doszłam do wniosku, że romantyczne gesty
wykraczają poza szczegółową definicję „kłamstwa”.
Uwielbiam szczegóły.
Wiem, czemu się przestraszyłaś.
Ale życie to nie film, idealne randki nie zdarzają się ot tak.
Wymagają planowania, a ty dałaś mi 10 minut na przygotowanie.
Tutaj nie ma przygotowania. Rewanż?
-Nie okazuj litości. -Nie planuję.
-Co jest? -Nie wiem...
-Nie wiem, czy dam radę. -Zjeść pudding ryżowy?
Będzie ci smakował. To najbardziej niedoceniany...
Nie. Wiem, że się tego nie spodziewałaś,
ale nie możemy się spotykać.
-Co? -Przykro mi.
Przynajmniej ci przykro.
Dlaczego?
Nie mogę być czarną kobietą sukcesu i spotykać się z białą.
Stworzyłam do tego aplikację i hipokryzją byłoby bycie z...
Nie kończ tego zdania.
To bardzo skomplikowane. Rozumiesz, prawda?
Nie sądzę, by ktoś zwracał uwagę na to, z kim się spotykasz.
Uwierz mi, zwracają.
I tym się właśnie różnimy.
Nie musisz się martwić, kto zwraca na nas uwagę.
Dla twoich znajomych umawianie się ze mną jest postępowe.
Dla mnie to oznaka zdrady.
Nie jestem idiotką. Wiem, że pewnych rzeczy nie dostrzegam.
Ale jeśli podejmujesz decyzje na podstawie tego, co mówią i myślą inni,
to nie jesteś zdrajczynią.
Jesteś tylko tchórzem.
Swoje wiem,
bo mój facet jest najlepszym meteorologiem w dziale.
Twój mąż nie odróżniłby nawet
kategorii trzeciej od kategorii piątej.
Powinnyśmy być w schronach!
Mój mąż w drugi dzień pracy
zobaczył nadchodzącą Katrinę jako pierwszy.
A ty wciąż się tym chwalisz?
Pewnie nie ostrzegł cię, że są szanse na przelotny deszcz.
Laska, powinnaś znać ten manewr.
To było głupie.
Ale cię ośmieszyła. Dobre!
-Yolanda zawsze coś knuje! -Jak w ogóle poznać meteorologa?
Jak program, który jest przeciwieństwem wszystkiego, z czym się identyfikuję,
może być tak idealny.
Dobra, muszę coś wyznać.
Daję Jamesonowi szansę.
Ostrożnie, Camille.
Złamałam swoją regułę, umawiałam się z białą
i dostałam kopa w tyłek.
Oby nie nawywijała przy wywiadzie dla Forbesa.
-Po poświęceniu Tiny? -Pieprzyć tę perukę.
Skoro to czas wyznań, Shawn dziś do mnie przychodzi.
-To nadal tylko przygodny seks? -To dwie przygody.
Lepiej się go trzymaj,
szczególnie po tym, jak załatwił ci projekt sukni ślubnej Miry.
Koniec reklam!
-Jestem prawdziwą... -Chwila, co?
-Pracujesz z Mirą? -Chce, żebym zaprojektowała jej sukienkę.
Wiem, jak to brzmi, ale to nic osobistego, to tylko biznes.
-Pięciocyfrowy biznes. -Angie.
Zaoferowała mi 25 kafli.
Miałam ci powiedzieć. Wiesz, jak idzie mi w sklepie.
Była tam, zaproponowała, wszystko działo się tak szybko...
Co miałam zrobić, odmówić?
Tak. Powinnaś odmówić narzeczonej mojego byłego.
Mam wybierać między moim sklepem a naszą przyjaźnią?
Nie. Nie trzeba. Chyba już wybrałaś.
Spieprzyłaś, Quinn.
Chwila...
Chwila. Nie potrzebowałabym tego czeku,
gdybyś nie skąpiła mi swoich kontaktów.
Przestań. Nie obwiniaj mnie o to.
Nie byłam skąpa, tylko mądra.
Po co mieszać pieniądze i przyjaciół?
Żebym miała kogoś jak Angie, kto żyje na mój koszt?
Mnie w to nie mieszaj.
Nie moja wina, że Quinn to kiepska przyjaciółka.
Co? Boże. Nie zawsze wszystko kręci się wokół Camille.
-To nie jej show! -Ostro.
To nie moje show, bo właśnie wychodzę.
-Millie? -Camille!
Pierdolę. Szyj sukienki wszystkim byłym swoich przyjaciółek.
Czemu stajesz po jej stronie, skoro mnie zrobiłaś to samo?
Wiesz co? Ciesz się swoim biznesem.
Nie będziesz w tym dobra, bo nie jesteś dobrą przyjaciółką.
-Co? -Wychodzę!
Cholera.
Dzięki. Wiesz, że chciałam jej powiedzieć w odpowiednim momencie.
Nie potrafię kłamać. Nie wychodzi mi to.
Możemy chociaż obejrzeć koniec?
To jest koniec. Dzięki.
Za bardzo dramatyzujecie.
Teraz wszyscy płaczą, a ja nie wiem dlaczego.
Napisy: M. Zduńska
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski