Podobno, jeśli nie wyciąga się wniosków,
historia zatacza koło.
Zakładamy, że powtarzająca się historia jest zła.
Należy tego unikać.
Jednak w Harlemie dzisiejszych czasów antropolodzy mówią nam,
że ucząc się, kim byliśmy, jakie było miasto,
może uda nam się to powtórzyć.
Chcesz czytać ludziom z dłoni?
-To niemożliwe. -Mam spróbować?
Motyw Saturna na twojej linii życia.
Bardzo silny znak.
Ale popełniony błąd do ciebie wróci.
Płacenie ci za to było błędem.
Wrogość jest jak palenie.
Tylko robisz sobie krzywdę.
-Nieważne. -Komuś jeszcze powróżyć?
Nie.
-Namaste. -Nama-stąd idź już sobie.
Mam to samo.
-Spłukaną kuzynkę, wymyślającą bzdury? -Nie, błąd, który powrócił.
-Ian był w klubie. -Co? Dzisiaj?
I dopiero teraz o tym mówisz?
Męczyłam się, słuchając jak Quinn ocenia Jonas Brothers.
Nie mogłaś tego wtrącić.
Saturn musi naprawdę chcieć, żebyście byli razem.
Cóż, przykro mi.
Byłam tak blisko i chyba się przestraszyłam.
Dobra jest.
-Nie musisz. -W porządku.
Miało go tam nie być, zaskoczył mnie.
Cztery lata później i nadal ma na ciebie wpływ.
To dopiero wielka moc kutasa.
-Moc kutasa? -Ja to znam, a ty nie?
To wtedy, gdy mężczyzna ma taki czar, że duch jego penisa
prześladuje twoją waginę jak nawiedzony dom.
-Chyba mi się to nie przytrafiło. -Ja emanuję dużą mocą,
a nie mam nawet kutasa.
-Przestań to robić! -Tak tylko mówię.
Nie jestem tą kobietą.
Nie uciekam przed byłym.
Mówię ludziom, żeby byli odważni i przezwyciężali swoje lęki.
-Ale żeby tak na niego wpaść? -Wiem!
W Nowym Jorku jest tyle barów. To musi być znak.
Albo znaki to bzdura, a jej były jest w mieście tylko na chwilę.
Pewnie tak. Impreza zaręczynową Paula i Brittany.
Na pewno po to przyjechał. Przedstawiliśmy ich sobie.
A teraz są zaręczeni?
Dlaczego mnie nikomu nie przedstawiłaś?
Ale jesteś nakręcona.
To miał być żart.
Oboje są tacy staromodni. Podwójna randka była według Iana zabawna.
Okazało się, że się dogadują.
Jak Ian się tam wybiera, ja złapię grypę.
Mówi ta, co nie ucieka przed byłym.
Nie mogę być zawsze idealna.
-Cześć! -Hej, Angie! Dobrze wyglądasz!
-Przepraszam. -Kto to był?
Producent. Mówiłam ci, że ktoś mnie tu odkryje.
„Brother Pictures”.
-Tak. -Czarny właściciel.
Powiedział, że przygotowują duży projekt
i chce się ze mną jutro spotkać.
-Cholera jasna! -O Boże!
-Zdolna dziewczyna! -O tak!
Wiedziałam. Twoje marzenie się spełnia!
Jak powiedziała wielka Lady Gaga: „Możesz dostać 99 odmów”...
-Przerwę ci. -Dzięki.
Kelner!
Doceniam twoją galanterię, ale powinnaś wysiąść dwa przystanki temu.
Trzy.
Upewniam się, że wszystko gra po spotkaniu z Ianem.
Tak. To dawne dzieje. Nic mi nie jest.
Ale nie widzę korzyści z pójścia na tę samą imprezę.
Tylko przez niego bywasz...
Dlaczego?
To było bardzo dawno temu.
Doceniam troskę, ale nic mi nie jest.
Po tylu latach nadal mamy gadać o Ianie?
-Tylko jeśli tego potrzebujesz. -Nie potrzebuję.
-Zrozumiano. -Dobrze.
Dowiedziałam się, że mój wywiad z Forbesem
-zamienił się w rozkładówkę. -Co?
-Będzie nawet sesja. -Tye! Naprawdę?
Naprawdę. Ciemnoskóra kobieta queer z branży tech będzie w Forbesie?
Tak! To jest coś.
Gdybym była fanką gadania banałów,
powiedziałabym coś banalnego o tym, jak daleko zaszłam.
-Jak sprawy z Shaylą? -Skończone.
Co? Szybko, nawet jak na ciebie.
Problem, że pracujemy w tym samym budynku i nie mogę jej ignorować.
Musiałam przećwiczyć zerwanie, kiedy mówię, że to moja wina.
„Rozumiem, ale muszę nad sobą popracować
i mieć nadzieję, że pewnego dnia będę dla ciebie wystarczająco dobra”.
Nieźle. Zerwanie twarzą w twarz.
Oddałaś swój tytuł ruchacza.
Hashtag, rozwój.
Z biegiem czasu kultura otaczająca dane miejsce ewoluuje,
pojawiają się nowi ludzie i pomysły.
Ale pytanie brzmi,
jaka część przeszłości powinna być zachowana z szacunkiem?
A co należy odrzucić, by moc ewoluować?
Prześlijcie teksty do jutra wieczorem. Do zobaczenia za tydzień.
Wspaniały wykład, profesor Parks.
W pierwszej dziesiątce semestru. Nie, piątce. Trójce.
Dziękuję, Nora.
-Jak pani to robi? -Jeszcze raz dziękuję.
Naprawdę, jak pani to robi? Jak bardzo...
Camille!
Jemele Hill i inni paneliści dotarli już na wiec kobiet.
Wpadniesz? Posłuchasz mojej przemowy. Dołączysz do okrzyków.
Zdecydowanie spróbuję.
To znaczy zdecydowanie nie.
Doktor Goodman, ja idę na wiec.
-Pójdę z panią. -Zdecydowanie spróbuj.
SALON WŁOSÓW NATURALNYCH
Camille?
-O Boże, Brittany! Cześć! -Cześć!
-Wciąż chodzisz do Tony'ego? -Tak!
Niewiarygodne, że przedstawiłaś mnie przyszłemu mężowi i fryzjerowi.
Jesteś mi winna znaleźne.
Pewnie. Połowa należy się Ianowi.
Przepraszam.
Nie powinnam o nim mówić.
Daj spokój, w porządku.
-Między nami jest spoko. -Okej.
Martwiłam się, że zrobisz coś głupiego
i nie przyjedziesz, żeby go nie spotkać.
-Nie! Czy ja mam 12 lat? -Nie!
Pewnie, że przyjdę. Nie mogę się doczekać.
-Dobrze. -Tylko śmierć by mnie powstrzymała.
A nawet jak umrę, mogą przynieść moje ciało.
-Nie bądź dziwna. -Zrozumiano.
Siostro Angie. Królowo Angie.
Jestem Cole Thompson. Witamy w Brother Pictures.
Miło cię poznać.
Jesteśmy grupą czarnych artystów dla czarnej publiczności.
Działamy w ramach całej afrykańskiej diaspory.
Chcemy edukować i inspirować.
Czarny głos nie będzie już uciszany
przez transmutację na perspektywę eurocentryczną.
To film?
To rewolucja!
Czarna historia będzie opowiedziana przez czarny głos o czarnym spojrzeniu.
Chwila. Używasz wielu słów.
-Chcesz mnie wkręcić w porno? -Nie.
-Dobrze, bo więcej w to nie wejdę. -Ja też.
To nowy dzień, w którym odważymy się wyzwolić
od konstruktu historii białego człowieka i zdefiniować nową sztukę.
Prawdziwą czarną sztukę.
O to chodzi.
Siostro, czy jesteś gotowa być częścią czegoś ważnego?
Tak. Więc nad czym pracujemy?
Nad broadwayowskim musicalem Uciekaj.
Tak.
Powiedziałam czarnuchowi, żeby się walił.
Angie, klientka.
Przepraszam.
Odmówiłam grzecznie temu wyemancypowanemu czarnuchowi.
Nie wierzę, że odmawiasz zarabiania na śpiewie.
Nie wierzę, że uważasz, że zgodziłabym się śpiewać
w chórku do musicalu Uciekaj.
Myślisz, że tylko na to mnie stać? Dzięki, że we mnie wierzysz.
Jakim cudem ta praca to teraz moja wina?
Proszę, nie jedz tam.
-Pracownikom trzeba pokoju socjalnego. -Pracownicy muszą pracować.
O Boże! Szyk w stylu retro.
Powalająco. Umarłam!
-A ty nie, Angie? -Tak, umarłam.
Wygląda pani niesamowicie.
Dochód z zakupu przeznaczymy na posiłki dla czwórki bezdomnych.
Można zaszaleć bez poczucia winy.
Muszę się zastanowić.
-To sukienka, nie dom. -Angie?
Ona tylko żartuje.
Możesz nie obrażać klientek?
To nie klientka. Tylko się zastanawia.
Przychodzi tu kilka razy w tygodniu i tylko ogląda.
-Zawsze tylko ogląda. -Cholera!
Jeśli to wyciąg z karty, mogę wyjaśnić.
Nie. Właściciel znowu podnosi czynsz.
Wzięłaś moją kartę AMEX?
Nie stresuj się, wyższy czynsz to wystarczające zmartwienie.
Kolejne 2500 miesięcznie?
Już teraz ledwo mi starcza.
Nie mogę prosić rodziców o więcej.
Spróbuj sprzedać więcej rzeczy w sklepie.
Zupełnie jakbym nie nie próbowała?
-Używasz swojego wrednego głosu. -Przepraszam.
W porządku.
Nie chodzi o to, że muszę ich poprosić o pieniądze,
ale o współczujący wyraz twarzy mojej mamy.
A po nim obowiązkowy wykład: „Potrzebujesz męża”.
Pamiętam, że jestem singielką.
Dzięki za przypomnienie. Nie.
Nie zrobię tego. Nie poproszę jej.
Nie zrobię tego.
Zgadzam się.
Tylko że nie mam wyboru, muszę.
I znowu się zgadzam.
Zróbmy to szybko. Wezmę czek i uciekamy.
Dobra. Chcesz... Kim są ci wszyscy ludzie?
Rodzinna kolacja to jednak impreza?
Quinn. Co za niedbale ubrana niespodzianka.
-Angelo. -Dzień dobry, pani Pat.
-Tatuś mówił, że będziemy tylko my. -Utknął w biurze.
Nie powiedział, że to zbiórka charytatywna?
Nie. Zdecydowanie bym zapamiętała.
Quinn!
-Czy to Damien? -To zdecydowanie Damien.
-Wygląda dobrze. -Schrzaniłaś to.
-Jak miło. -Mnie również.
Zapomniałam, że się znacie.
Spotykaliśmy się tylko przez rok, mamo.
Przywitaj się z jego żoną Tiną.
Miło...
Miło poznać was oboje.
Jest was dwoje.
Wyglądacie na szczęśliwych. Wszyscy są szczęśliwi.
-Pójdę już. -Nie, już przyszłaś.
Musisz poznać Isabelę.
Quinn? Twoja mama tyle mi o tobie opowiadała.
Coś dobrego?
To Isabela Benitez-Santiago.
Pobije rekord AOC jako najmłodsza członkini Kongresu.
O ile wygram wybory.
-Szczegół. -Wow.
Izabela działa na rzecz ciemnoskórych, biednych i biednych ciemnoskórych.
Intersekcjonalnie.
Byłaby dla ciebie wspaniałą mentorką.
Świetnie. Tak bardzo potrzebuję mentorki,
która jest znacznie młodsza ode mnie.
Chciałaś ze mną porozmawiać?
Cóż...
Biznes Quinn upada, potrzebuje pieniędzy.
Dziękuję.
Przepraszam. Nie pomyślałam. Seksowny Damien ma żonę w ciąży.
Odrobinę więcej dżinu. Więcej.
Lej.
Nie żałuj. To nie twoje.
Daj jej całą butelkę.
Dzięki, pani J.
W porządku. Ile?
Właściciel znowu nagle podnosi czynsz.
Dwa i pół tysiąca.
Mam małą poradę.
Zamiast dawać pieniądze na utrzymanie twojego biznesu,
które potem oddajesz na cele dobroczynne,
może od razu wypiszę czek na cele dobroczynne?
Jestem projektantką, mamo.
Oczywiście, że tak.
Ale rodzice nie mogą być jedynymi płacącymi klientami.
Nie jesteście. Potrzebuję trochę na start,
-a potem... -A potem. Biedna Quinn.
A teraz nie taka biedna.
Cholera, Quinn.
-Kierowca będzie za dziewięć minut. -Mam nadzieję, że jest uroczy.
Wiesz, że zrobiłam loda kierowcy Ubera?
Tak, wiem.
Boże, ona jest nieznośna.
-Prawda. Ale wypisała ci czek. -Z pogardą.
To nie kobieta, która wspiera córkę.
Tak, ale go dostałaś.
Zawsze, gdy ktoś daje ci coś za darmo,
płacisz za to słuchaniem marudzenia.
Są trudniejsze sposoby na zarobienie 2500 dolarów.
Wiem.
Wie, że mam szczęście. I jestem za to wdzięczna.
Czemu musi być pieprzoną...
-Tu jest prawdziwa impreza. -Cześć!
Miło było cię poznać.
Jesteś prawie warta ryzyka rejestracji do głosowania.
Też miło cię poznać. A twoja mama jest świetna.
Zebrała dla mnie dużo pieniędzy.
Dlatego, że wierzy w to, co chcesz osiągnąć.
To musi być miłe, ja chyba nigdy nie spełnię jej oczekiwań...
Kiepska sprawa.
Pochodząc znikąd, nikt nigdy od ciebie niczego nie oczekuje...
Pieprzyć oczekiwania, akceptujmy siebie nawzajem.
Mój Uber przyjechał. Ciao.
Naprawdę jest wspaniałą mentorką.
-Samochód. -Jeśli kierowca jest uroczy, zaklepuję go.
Dobre wino.
-Hej. -Shayla, cześć.
Właściwie za chwilę mam spotkanie.
Ja też, więc przejdźmy do rzeczy.
Jesteś niesamowitą, inteligentną, fenomenalną kobietą i...
Pozwól, że ci przerwę, bo to ty jesteś fenomenalna.
Ale zgadzam się.
Zasługujesz na lepszą osobę.
-To nie ty. -To moja wina.
-Naprawdę muszę... -Popracować nad sobą.
-Chyba po prostu... -Idziemy dwiema różnymi ścieżkami.
Czekaj. Próbujesz ze mną zerwać?
Wszystko będzie dobrze.
Nie jesteś szczęśliwa, zasługujesz na lepszą osobę.
Nie, ty nie jesteś szczęśliwa i zasługujesz na lepszą osobę.
-To jest mój ruch. -Lepiej ci będzie beze mnie.
Nie.
Bezinteresownie pozwalam ci na życie beze mnie.
To ja ze sobą zrywam dla ciebie.
Na pewno?
Nie. Nie zrobisz ze mnie desperatki.
Nie powiedziałam tego.
Stać cię na więcej.
Wcale nie. To ciebie stać na więcej.
-Żegnaj. -Ty żegnaj.
Ciao! Znikaj!
Biedna Tye. Przykro mi, że tak źle to znosisz.
Widzieliście. To ja z nią zerwałam.
Kogo obchodzi, kto był pierwszy?
-I tak chciałaś z nią zerwać. -Ale to był mój patent.
Pieprzyć Shaylę!
Pieprzyć wszystkich oprócz Shayli.
Wiesz, co mówią.
Nowa cipka to najlepsze lekarstwo na starą.
Ci, co tak mówią, powinni przestać nazywać kobiety cipkami.
-Tylko tak mówię. -Mamy 2021.
Kobiety to nowi faceci.
Czyli też przestaniecie odpisywać na moje wiadomości?
Próbuję tylko odzyskać pewność siebie.
Znajdę sobie laskę, zajmę się nią,
a potem wołowiną z brokułami sprzed dwóch dni.
Po tym czasie są idealne.
A skoro mowa o ideałach!
-Cześć, piękna. -Też jesteś niczego sobie.
Tak tu siedzimy. Trzy dziewczyny hetero, które mogłyby być gdzie indziej.
A ty gdzie musisz być?
W Bachelorette są dziś miasta rodzinne.
Nie mogłaś skłamać i wymyślić coś lepszego?
Cholera! Zawsze to robi. Spójrzcie tylko.
Za każdym razem, gdy tu przychodzimy obiecuje nam, że wyjdzie z nami.
Dziś nawet dojdzie.
Zamówienie w McDonaldzie zajmuje mi więcej czasu.
Kto chce iść do McDonalda?
-Nigdy tego nie robię pierwszej nocy. -Ja też nie.
-Jesteś po prostu wyjątkowa. -Naprawdę?
Tak. Skup się.
WARTO NAS BYŁO DLA NIEJ ZOSTAWIĆ?
Warto. Chyba wyczuwam śniadanie.
Na razie.
Dzień dobry!
Amy?
Alison?
Jak miała na imię?
Skarbie?
Nie.
Czy ta zdzira zjadła moją wołowinę z brokułami i się zmyła?
Co, do cholery!
Cześć, Ian.
Ian, prawda? Cześć, Ian.
Witaj. Moje uszanowanie.
Jak było w szkole kulinarnej?
Mam nadzieję, że było warto.
Co jest, ziomek?
Mam się bardzo dobrze, skarbie.
Wcale nie tak dobrze.
Ian, co tam? Hej!
Co u ciebie, Ian?
DZWONI ROBIN - ODBIERZ
Hej, Robin.
Nie mogę. Mam imprezę, na którą muszę iść...
Jeden drink. Jasne.
Ktoś już zaczął imprezę.
Hej. Lubisz tequilę?
Ja lubię.
-To dla mnie? -Nie.
Idę później na przyjęcie zaręczynowe.
Jak miło.
Hej, barman. Następny.
-Tak. Pośpiesz się. -Chwila.
Czy my wreszcie świętujemy?
Chcesz powiedzieć, że mam etat na uczelni?
Jeśli tak, to ta strasznie droga miska jest twoja.
Proszę bardzo.
Chcę ci powiedzieć,
że zostałam zawieszona. To koniec.
Chwila, co?
-Następna kolejka. Co się stało? -Już się robi.
Nastała przyszłość.
Ale zamiast latających aut i wakacji na księżycu,
mamy ostrzeżenia i powrót tetrowych pieluch.
-Proszę. -Nie nadążam.
Dlaczego cię zawiesili?
Przez to, co powiedziałam wczoraj na wiecu.
Niby powiedziałam. Mówiłam, że aborcja to nie nowość,
kobiety zawsze jakoś kontrolowały swoją zdolność do reprodukcji.
Ktoś krzyknął: „Nie wszystkie kobiety mogą się rozmnażać!”.
Ja na to, że mówię o biologicznych kobietach.
Ktoś odkrzyknął: „Biologia to wymysł Zachodu!”.
Nie wiem, o co im chodziło.
Nagle powstała debata o tym, kim jest kobieta,
a kim nie jest.
Co nie miało nic wspólnego z przemową.
Następnie Amerykańskie Stowarzyszenie Trans-kobiet
zażądało dla mnie publicznej nagany,
bo mówię, że nie są kobietami.
Fundusz Obrony Niepłodności twierdzi,
że nie traktuję poważnie ich bólu,
a Sojusz Niepłodnych z Wyboru mówi,
że krytykuję brak chęci posiadania dzieci.
Dostałam też list z Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.
Nie wolno mi adoptować psa przez kolejne pięć lat.
Możesz adoptować kota.
Nikt nie chce kota, Camille!
Na tych wielkich wiecach zawsze coś idzie nie tak.
Przykro mi. Cholera.
W przyszły tygodniu przyślą kogoś na zastępstwo.
-Co do awansu... -Chwila.
Jak to wpływa na moją przyszłość?
Nie wiem, Camille.
Ale cokolwiek się stanie, obiecuję ci,
że będzie dużo lepiej niż w moim przypadku.
Więcej tequili. Jest dobra.
Camille!
Cześć!
Romantycznie, prawda? Minimum raz w tygodniu oglądamy Titanica.
Tak.
Czy on na końcu nie umiera?
Nie wnoś tu żadnej negatywnej energii.
-Oczywiście. -Dobrze.
Ale dostałam złe wieści w pracy
i chciałam wam tylko pogratulować i dać wam to.
Przyszłaś na moje przyjęcie,
by powiedzieć, że nie chcesz tu być?
Nie. Chcę tu być, ale...
Dobrze. Mówiłam naszemu duchowemu doradcy,
że dziś chcę zobaczyć dwie osoby. Ciebie i...
Ian! To Ian!
Świetnie wyglądasz.
Cholera.
Jestem z was dumny.
Camille.
Ian!
Cześć.
W porządku. Zrobiło się niezręcznie.
Nie wiem, jaka jest właściwa etykieta.
Jasne. Ekstykieta.
-Bo jesteś moim eks... -Jestem.
To było głupie.
-Cześć. -Hej.
-Na jak długo przyjechałeś? -Wróciłem na stałe.
-Nie znalazłam toalety. -OK.
-To Mira. Mira, Camille. -Jesteś piękna.
Przez całą drogę chciało mi się siku.
Wiesz, gdzie toaleta?
Dziękuję. To znaczy nie, nie wiem.
Dziękowałam za to, że powiedziałaś, że jestem piękna.
-Wyglądasz oszałamiająco. -To miłe.
Ian?
-Poszukajmy łazienki. -Dobrze.
-Zgadamy się później? -Spoko.
Spróbuj mnie powstrzymać
przed zgadaniem się z tobą.
Przestań gadać, Camille.
DZWONI CAMILLE - ODBIERZ
Właśnie miałam do ciebie dzwonić.
-Ian przyszedł z dziewczyną. -Nie.
Jak wygląda w skali od zera do Rihanny?
-Jest pieprzoną Brytyjką. -Znalazł sobie Kate Middleton.
Nie przyjechał na przyjęcie, wrócił na stałe.
Niedobrze.
Znowu uciekłam. Chowam się w kuchni.
-Totalne dno. -Mam po ciebie przyjechać?
Nie. Sama muszę się stąd wydostać.
Ciągle stoi przy wyjściu.
Jak tylko się ruszy, to zwiewam.
I wiesz co jeszcze? Mogę nie dostać awansu.
Co się dzieje?
To pewnie ten Saturn na mojej dłoni.
Niedobrze.
Uwierzyłaś mojej kuzynce wróżącej z dłoni?
Coś tu nie gra. Pamiętasz tę dupę, z którą wyszłam z klubu?
Wylizała mi, zjadła moje jedzenie i zwiała.
Żadnego liściku, wiadomości, nic. Za kogo ona się ma? Za mnie?
-Tutaj jesteś. -Hej. Tak.
Czas na gry. Dołącz do nas na super zabawną rundę
„Kto lepiej zna Brittany?”.
-Ja. -To prawda.
-Tak. -Dobrze.
-Muszę się stąd wydostać. -Oddychaj.
Nie panikuj jak Camille.
Jasne. Co?
Spróbujmy jeszcze raz. Tym razem się uda.
Jaki film Bette Midler Brittany lubi najbardziej?
Nie, Paul, pierdol się!
Nie pamiętasz, że to Wariatki?
Mówiłaś, że Hokus Pokus.
A ty dokąd?
Cześć.
Muszę coś załatwić...
Wcale nie.
Nie. Ale ta impreza jest do bani.
Czego się po nich spodziewałaś?
-A ty sobie tu jarasz. -Wyluzuj. To już legalne.
-Wcale nie. -Brzmisz jak moja matka.
-Jak się ma Regina? -Ciągle o ciebie pyta.
Masz.
Nie aresztują cię.
Czekaj. Spokojnie.
Ostatni raz byłam na haju z tobą.
Nie.
-Tak. -Serio?
Gry u Britt i Paula.
Pamiętasz?
Wyobrażasz sobie, jak absurdalny będzie ich ślub?
-Tak. -Podobno będą szczudlarze.
-Jezu. -Tak.
Będę musiała udać chorą, żeby się wymigać.
-Dziś prawie tak zrobiłam. -Ja też.
Widziałem cię ostatnio.
Na mikrofonie dla wszystkich. Nie zagadałem.
Naprawdę?
Dziwne.
Dlaczego nie podszedłeś?
Po prostu...
Nie wiem.
Gdy cię zobaczyłem...
To było dla mnie zbyt wiele.
Tak.
Tyle chciałem powiedzieć, nie potrafiłem zacząć.
Miałem nadzieję, że tu dziś będziesz.
-Dobrze wyglądasz. -Dziękuję.
Ty też.
Tak, jak pamiętam.
-Tylko że obciąłeś włosy. -Podoba ci się?
Tak, do twarzy ci.
Dzięki.
Powinnam już iść.
Mam sporo pracy...
-Tak. Pójdę już. -Zostań, jeśli chcesz.
Skończyłeś palić?
Gry się skończyły.
Wywołały dużo łez.
Było przezabawnie.
On nie cierpi gier.
Naprawdę?
Zobaczymy się później.
-Tak. -Dobrze.
-Miło było cię poznać. -Tak, pa.
Jestem gotowa do tańca.
Tak?
Lepiej, żebyś ze mną zatańczył.
-Jasne. -Dobrze.
Camillep - @DoctorCParks 274 tys. postów 142 tys. obserwujących
Jak jedna maleńka wyspa może pomieścić tyle naszej przeszłości? #HarlemEverAfter
Hej.
Cześć.
Chciałem zadzwonić, ale zmieniłaś numer.
Tak, jakaś babka wydzwaniała do mnie z Chin.
W sumie niekoniecznie stamtąd,
ale mówiła po chińsku.
Nie wiem, w jakim celu. Chciałam nawet nauczyć się chińskiego,
żeby powiedzieć jej, że to pomyłka.
Czy ja wciąż o tym gadam?
-Muszę coś z siebie wyrzucić. -Czekaj. Ja pierwsza.
Też widziałam cię wtedy w barze
i bałam się przywitać.
Bo mogłabym nie tylko się przywitać, ale cię pocałować.
Jak już zrobiłam.
I powiedzieć, że popełniłam błąd.
Wiem o tym. Moje przyjaciółki też.
To był błąd.
Powinnam chociaż spróbować.
Źle się stało, że dystans nas rozdzielił.
A teraz, kiedy wróciłeś,
powinniśmy dać sobie szansę.
Powiedziałam, co leży mi na sercu.
Teraz ty. Twoja kolej. Powiedz coś.
-Camille... -Tak.
Jestem zaręczony.
Przetłumaczone przez: M. Zduńska
Maciej Kowalski