Wysoko w Himalajach
mieszka plemię zwane Mosuo.
Jest ono określane mianem Królestwa kobiet.
Tutaj kobiety nie kryją, że są silniejsze od mężczyzn, one tu rządzą.
Praktykują małżeństwa przechodnie.
Kobiety wybierają, kogo chcą poślubić,
a kiedy do związku wkrada się nuda i rutyna,
rozstają się i znajdują nowego męża.
A potem kolejnego. Facet nie ma tu nic do powiedzenia.
Liczy się tylko przyjemność i wygoda kobiety.
To ona ma kontrolę, jest łatwo, szybko i bezboleśnie.
To musi być miłe.
Tutaj i teraz, w Harlemie, w XXI wieku,
kobiecie nie zawsze jest łatwo kontrolować swoje życie i miłość.
Jedna z teorii mówi, że Mosuo nie tylko trwają, ale też rozwijają się,
bo tworzą nierozerwalne plemię sióstr.
Na szczęście, ja też takie mam.
UNIWERSYTET STANOWY KANSAS
Zawsze musimy iść szybciej, dalej, lepiej,
APOLLO - WITAMY W SŁYNNYM TEATRZE APOLLO
a inni i tak widzą, że ledwo nadążamy.
Ale co z miłością?
Teraz kiedy w Harlemie zmienia się wszystko.
STRACILIŚMY WYNAJEM DZIĘKI ZA 40 ŚWIETNYCH LAT, HARLEMIE
Coraz trudniej jest pozostać sobą,
kiedy ledwo rozpoznajesz, gdzie jesteś.
TU POWSTAJE BANANA REPUBLIC - TORY BURCH - SEPHORA
Camillep @DoctorCParks Dożyjemy czasów, kiedy Sephora
zmieni się z powrotem w klub jazzowy? #HarlemEverAfter
W końcu po prostu niechętnie akceptujesz
rzeczy, które wyglądają inaczej niż myślałaś.
To dotyczy też randek,
ponieważ liczba odpowiednich mężczyzn jest znikoma.
W Harlemie wykształcone czarne kobiety są zmuszone do gry,
w której mężczyźni mają znacznie większy wybór.
Nie jesteśmy zdesperowane czy spragnione.
Mamy do czynienia z deficytem mężczyzn.
To pozostawia nam dwie opcje.
Zaniżamy nasze oczekiwania i poszerzamy pulę.
WIEK 20-39 - ODLEGŁOŚĆ 30 KM DOCHÓD 35-49-
Lub trzymamy się tego, czego chcemy i jak Mosuo
odmawiamy kompromisu wbrew statystykom, skupiając się na celu.
Może nawet za bardzo się skupiając.
Dobra, mając obsesję na punkcie kontroli jedynej rzeczy, którą możemy kontrolować.
Nas samych.
Chcę powiedzieć, że nie jesteśmy Mosuo.
Ale co, gdybyśmy w tym tygodniu byli?
Spróbujcie żyć jak Mosuo.
Kobiety, szefowe,
żądajcie zmiany, kiedy chcecie i przestańcie tyle przepraszać.
Mężczyźni, róbcie wszystko, co mówią kobiety.
Wyjdźmy poza naszą strefę komfortu,
a wy w 500 słowach napiszcie, jakie to uczucie.
Koniec zajęć.
To było niesamowite.
Mam coś dla pani.
Dziękuję, Malik. Ponownie.
Nie ma za co.
Jeśli chce mi pani pomóc w zadaniu,
wyszedłbym poza strefę komfortu
i zrobił, co pani zechce.
To wbrew zasadom uczelni
i wbrew mojemu kodeksowi moralnemu.
Do widzenia, Malik.
Uniwersytet Kansas zaoferował mi pełny etat wykładowcy.
Chcesz przenieść się do Kansas?
Pewnie, że nie! Ale nie będę kłamać, że ta oferta nie jest dobra.
Musi być. To Kansas.
Nie.
Oferta jest na pewno kusząca, ale z tym jest jak z randkami.
Nie można rzucić się na pierwszego lepszego,
bo jest miły.
Wiem! Chcę zostać na Columbii.
To moja bratnia dusza, ale nie chce się zobowiązać.
Muszę tylko wiedzieć, że nie skończę
jako najstarszy adiunkt na Columbii.
Nie po to tak długo z tobą pracuję, by do tego dopuścić.
Chciałam cię zaskoczyć.
Po ustaleniu budżetu wydzielę sumę
na pełny etat dla ciebie.
Obiecuję.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Czemu mi na to pozwoliłaś?
Muszę to gdzieś schować.
Tak już jest.
Odkąd skończyłyśmy studia,
chciałam zostać etatową wykładowczynią
i doczekałam się.
-Awans i propozycja. -Tak!
Powiedz, że przeleciałaś tego czarnucha na biurku.
Pewnie, że nie.
Jak można zmarnować taką szansę?
To jej uczeń, Angie.
-To gwarantowane „Me Too”. -Walić to!
Nie marnuje się dobrego fiuta.
-Hej! Przepraszam. -Hej!
-Spóźniona na własną imprezę! -Tak.
Camille nie umie się bawić. Wszystko już wiesz.
Jezu, muszę się napić.
To stało tu, zanim usiadłyśmy.
Jak poszło? Jesteś już oficjalnie milionerką?
Spotkaliśmy się w moim biurze. Powiedziałam:
Wow! 750 000 dolarów, panie Van Horn.
Proszę, Tye, mów mi Rick.
Dobrze. Świetnie. Rick.
To dużo pieniędzy. Co o tym myślisz?
Gotowa sprzedać Q i usiąść przy stole z dużymi dziećmi?
Co o tym myślę?
Że tylko pieprzony idiota zgodziłby się na taką wycenę.
I to nie ja jestem tu idiotką.
Niezły garnitur. Jak z 1987 roku.
Q to jedyna aplikacja randkowa,
która dociera do rosnącej liczby odbiorców:
ciemnoskórych osób queer.
Czy chcę usiąść przy stole z dużymi dziećmi?
Jestem dorosłą kobietą i waham się pomiędzy
nie i nie ma, kurwa, mowy.
Ale miło, że wpadłeś, Rick.
Na pewno chcesz...
Z pewnością możesz coś zrobić.
Mój asystent?
Chcesz, żeby mój asystent wpłynął na moją decyzję?
To twój... Naprawdę?
Tak. Naprawdę.
A tak poza tym, to nie mów do mnie Tye.
Mów do mnie...
Wasza Wysokość.
Tak!
-Nieźle, Tye. -Tak, proszę.
Niegrzeczna dziewczyna.
Niegrzeczna.
-Może masz coś z Mosuo. -Z czego?
I popsułaś tę chwilę pouczając nas o czymś.
To plemię kobiet, które same o sobie decydują.
Jak ja.
Jak my wszystkie.
Udajemy, że nie widziałyśmy?
Lubi sprośne wiadomości.
Uważaj. W internecie nic nie ginie.
Nie uwierzyłabyś, co o mnie pisano.
Wierzę.
Nowa dziewczyna to modelka
czy modelka i influencerka Instagrama?
-Co to ma znaczyć? -Masz pewien typ.
Weźmiemy butelkę sauvignon blanc z 1988.
Dla mnie też. Ze słomką.
Nudzę się.
Lepiej bez czy z?
Bez czy z?
Dobra. Każda kobieta jest wartościowa.
Płacisz gotówką czy PayPalem?
Nieważne.
Rozumiemy, lubisz proste dziewczyny, bo masz kontrolę.
To nieprawda. Prawda?
-Zdecydowanie. -Błagam.
Czekaj. To też nie było nasze.
To kto zamówił drinki?
Możemy wykonać moją nową sukienkę z tego materiału.
Wspaniale.
Podniesie cenę sukienki.
Tak. Dodatkowa kasa, dodatkowy zysk.
Dodatkowe posiłki. Zamiast: „Kup sukienkę, nakarm cztery osoby”,
z tą sukienką nakarmimy dziesięć.
Przepraszam. Moja sąsiadka ma problem, zaraz wracam.
Hej! Angie! Mam rozmowę służbową.
Przepraszam.
W porządku. Wprowadzam nową sukienkę. To nie zajmie długo.
Nie rozumiem. Ja bym nie pracowała, gdybym była tak bogata.
Na pewno teraz też nie pracujesz.
Właśnie, co z rozmową w Sheratonie?
Dziewczyno, nie mogłam.
Śpiewanie w hotelu nie jest dla mnie.
Wole wielkie powroty, rozumiesz?
Zarobiłabyś, a forsa ci się przyda,
jeśli chcesz się wyprowadzić do własnego mieszkania.
Byłabyś beze mnie samotna.
Myślisz, że gdyby Gayle miała pieniądze, Oprah by się z nią przyjaźniła?
Po pierwsze Gayle ma kilka prac.
Po drugie nadal będziemy przyjaciółkami, kiedy będziesz pracować.
Chcę tylko naprawdę ci pomóc.
Mieszkanie tutaj miało ci pomóc w śpiewaniu,
ale przestałaś śpiewać.
Kim jesteś, jeśli siedzisz całymi dniami na kanapie
i mówisz o śpiewaniu, ale nigdy tego tak naprawdę nie robisz?
La Toya?
Nadal jestem tą samą Angie, którą znasz i kochasz.
Nie martw się, że się zmienię. To przyjaźń na całe życie.
Obyśmy nie były współlokatorkami na całe życie.
Mi się Złotka podobały.
A skoro udzielamy sobie porad zawodowych,
też dodam coś od siebie.
Rozmowy służbowe są ważniejsze niż męczenie współlokatorki.
Cholera! Kim?
Kim?
Łatwo jej mówić. Dla Quinn wszystko jest łatwe.
Nieprawda.
Moja kolejna praca musi być dobra.
Miałam wydać płytę,
nic nie wyszło i mnie zostawili.
Nawiasem mówiąc, wegańskie lody to paskudztwo.
Mnie smakują.
Angie.
Okropieństwo.
To jeden kontrakt. Cztery lata temu.
Zacznij od nowa. Jesteś zbyt dobra, żeby tego nie zrobić.
Kiedy byłyśmy na NYU, ludzie stali w kolejce, żeby cię posłuchać.
Tak, a w wieku 30 lat
wciąż gadasz do mnie jak do tej, której nie udało się wybić.
Przestań. Nie!
O Boże! Kryj się.
Co jest?
Na rogu.
Co tam?
Czy to...
Cholera jasna!
Ian.
Dbaj o siebie.
Teraz ma brodę? Nadal nieźle wygląda.
Chętnie zostawiłabym w niej kilka swoich okruszków.
Angie.
Przepraszam, głośno myślę.
Wie, że tu mieszkam.
Nie chodzi się obok domów swoich byłych.
Wtedy z Bronksu prawie nic by mi nie zostało.
O Boże!
Jeśli idzie do mamy, to będzie szedł tędy.
-Szybko! -Tak.
Nowe buty.
Zwolnij.
Dobrze, już idę.
Zawsze czułam, że do ciebie wróci.
Za często oglądasz Hallmark.
Tylko w Święta.
To było dziwne. Zaskoczył mnie.
Odkąd uciekł, żeby zostać szefem,
nie wiele o nim myślałam.
Kogo ty chcesz nabrać?
To reklama wody kokosowej. Odwróć tyłek.
Dobrze wyglądał.
Nie jak zwykle, tylko tak, że mogłabym go przelecieć.
-Nie wiem, jak to odebrać. -Cholera.
Pewnie ma nową Francuzeczkę, dla której się stara.
Nie, jest czarna. Camille wersja 2.0. Racja?
Skąd... Nie wiem, a nawet jeśli ma dziewczynę,
o co w ogóle nie dbam, to co ma do tego jej rasa?
Wszystko. Jak jest czarna, daj spokój.
Nie chcesz złej karmy. Ale jeśli jest biała...
Wkraczaj do gry.
Odebranie czarnego mężczyzny białej nie jest aktem zdrady.
To akt odwagi.
Skąd miałabym wiedzieć, czy kogoś ma?
Dobra! Tak.
Cyberśledztwo nic nie dało.
Nie ma go w mediach społecznościowych.
Ostrożnie, Camille.
Czemu? To był mój wybór, ja z nim zerwałam.
Chciałam tego.
Od tej pory nie byłaś na randce.
Możemy zmienić temat?
Biorę ostatni paluszek serowy.
Zjadłaś pierwszy, drugi i każdy następny, czemu przestać teraz?
-Chcesz go? -Ohyda.
Nie powiedział mi, że wraca, więc pewnie też
już o mnie zapomniał.
To ta zmiana tematu?
I wszystko w porządku.
Bo jestem Mosuo.
Byłam z nim i postanowiłam iść dalej.
Tak. Wiecie co? Zmiana. To właśnie robię.
Przemyślałam wasze uwagi
na temat kobiet, z którymi się spotykam i umówiłam się z Shaylą.
Shayla? Brzmi jak imię striptizerki.
Pracującej w ciągu dnia.
„Dzień dobry, śniadanie z widokiem. Smacznego”.
-Shayla! -Shayla!
Dajcie spokój. Shayla jest bankierem inwestycyjnym.
Jest bardzo mądra i atrakcyjna.
Zaimponowałaś mi.
Zaczyna się! Madea w 3D!
Tak!
Cześć, Malik.
Wypisałem się z twoich zajęć ze skutkiem natychmiastowym.
Musiały być okropne.
Nie, lubiłem je.
Problem umawiania się z uczniem rozwiązany.
Nadzieja na randkę
to dziwne kryterium do ustalania harmonogramu zajęć.
Mimo to wezmę twój telefon
i wpiszę mój numer.
Kontroluj sytuację. Zadzwoń, jak będziesz chciała.
Myślę, że powinnaś.
Oszalałaś.
Nie rzuciłaś się na niego w szatni?
Teoretycznie teraz mogę się z nim spotykać,
ale jest za młody. I nie uprawiam seksu w szatniach.
-Nigdy nie mów nigdy. -No cześć.
-Dobra. -Tak.
Stolik jest gotowy. Proszę tędy.
Mogą tak sobie wejść i dostać stolik?
Co to, kurwa, było?
Gentryfikacja dzieje się teraz także wewnątrz.
Gwoździem do trumny było Whole Foods na 125.
Proszę pani.
-Dzień dobry. -Witam.
Przychodzimy tu często i nigdy nie czekamy.
Niedługo zwolni się stolik.
Kiedy? Za minutę? Pięć? Dziesięć?
Wkrótce.
Luelle, słucham?
Udajesz, że odbierasz telefon? To mój ruch...
Dobra, ciszej.
Może będzie trzeba iść gdzie indziej. Idę na kolejną randkę z Shaylą.
Może umawianie się z szefową jest dla mnie.
Pierwsza randka się udała?
Było wręcz spektakularnie.
-Spektakularnie. -Co?
Wybrała miejsce i wino.
I po raz pierwszy w dorosłym życiu nie musiałam płacić.
-Tak! -Co?
Ja też idę na randkę.
Nie chcecie usłyszeć o moim najnowszym ciachu?
-Kolesiu z kolekcją lalek? -Figurek kolekcjonerskich.
Albo czarnuchu, który ukradł ci telewizor?
-Nieprawda. -A jednak.
Widziałam, jak z nim wychodził.
Przynajmniej teraz może zabrać cię na randkę,
bo na pewno go zastawił.
Wiecie co? Nieważne.
Dobra... Kto to?
Miło, że pytasz, Camille! Ma na imię Cory, ma 32 lata.
Jest prawnikiem.
Pracującym prawnikiem.
W prawdziwej kancelarii. Sprawdziłam.
A najlepsze, że mieszka na Long Island.
Daleko.
Będziesz dojeżdżać dla fiuta?
Stolik dla pań jest już gotowy.
Usłyszała słowo fiut i od razu przybiegła.
Też bym przybiegła.
Quinn! Przemyślałam, co mi powiedziałaś.
Dostałam pracę! Będę śpiewać!
Wspaniale! W Sheratonie?
Daj spokój. Nie. Jutro mają mikrofony dla wszystkich.
„Oh”?
Pierwszy raz od roku będę śpiewać i tyle masz do powiedzenia?
Mam nadzieję, że to początek zdania. Jego fragment.
Cieszę się. Bardzo się cieszę.
To po prostu nie jest praca.
Dzięki, że mnie uświadomiłaś.
Będą tam ludzie z branży, może coś z tego będzie.
Czemu nosisz rzeczy z TK Maxx w stylu Olivii Pope?
To mój projekt, tylko nie myśl, że się nie cieszę.
Dobra. Nieważne.
Udanej przejażdżki na Long Island.
Samoloty tam nie latają?
Dlaczego jedziesz aż na Long Island?
Zaciągnij jego tyłek tutaj.
Pracuje do 22, więc łatwiej, jeśli ja tam pojadę.
Więc to nie randka.
Tak.
To zdecydowanie randka. Dobra?
Nie ma randek o 23.
Zaczynają się o 19, najwyżej o 21. Ale 23 to godzina na bzykanie.
Nie wyżywaj się przez to, co powiedziałam.
Nie wiem, czemu to lepsze niż zarabianie.
Śpiewnie dla bandy pijanych turystów nie wiadomo skąd
w Sheratonie na Times Square do niczego mnie nie doprowadzi.
Potrzebuję więcej. Zasługuję na więcej.
To dla ludzi, którzy naprawdę mogliby mi coś zaoferować.
Muszę myśleć o przyszłości.
Nie mam funduszu powierniczego i bogatych rodziców.
Nie. Mnie do tego wykorzystujesz.
Myślisz, że cię wykorzystuje?
Nie wiem, Angela. Ale ciesz się moją darmową kanapą.
Pieprzyć to! Ten gówniany strój i tę twardą, gównianą kanapę!
Znajdź inną potrzebującą,
by nie mieć poczucia winy za swój snobizm.
Mam parę godzin do pociągu,
ale nie mów do mnie.
Mogę ci coś wyznać?
Nie umawiam się z męskimi kobietami.
Ja też nie.
Byłaś wyzwaniem.
A ty eksperymentem.
Eksperyment się powiódł?
Chcesz się przekonać?
Na Long Island zawsze jest tak głośno?
Tak, może. Nie wiem.
Co...
Jak ci się pracuje?
Masz duże szanse na awans?
Jasne.
Zabawne, mój ojciec jest...
Boże! Zobacz, co zrobiłeś!
To wełniana krepa!
Przepraszam.
Pójdę do toalety. Zaraz wracam.
Popilnujesz mojej torebki?
Pewnie.
Zaraz wrócę.
Ja tam siedzę!
Tak!
Jedziesz z tą suszarką!
Elegancja Long Island jest nieskończona.
Już nigdy nie będę piła.
Widziałeś mojego kolegę, który tu siedział? Niebieski garnitur.
Tak, powiedział, że zapłacisz.
Słucham? Poszedł sobie?
Tak.
Wyszedł?
Wyszedł.
Boże, moja torebka. Przepraszam pana.
Przepraszam. Możesz... Wstawaj.
Zabrał moją torebkę!
Sukinsyn!
Kurwa!
Przepraszam, mogę... Mogłabym pożyczyć telefon? Cholera!
Przepraszam.
-Dobry wieczór. -W porządku?
To najgorsza noc moim życiu.
Próbuje złapać pociąg powrotny na Manhattan.
Byłby pan tak uprzejmy i pożyczył mi dziesięć dolarów?
Rozumiem, co jest grane. Odmówię
i zaoferujesz mi swoje usługi, żeby potem kupić trochę koki.
Nie chcę koki, proszę pana.
Chcę wsiąść do następnego pociągu.
Musisz coś palić,
bo następny pociąg przyjeżdża o piątej rano.
Co?
O piątej?
Cholera!
O Boże!
Czekałam na to, odkąd się ze mną umówiłaś.
Ja też.
Tak, zanurz tam swoją twarz.
Nie! Za mocno! Czekaj!
Jakbyś robiła to piórkiem.
Dobra.
Jak piórkiem.
Delikatniej.
-Dobra. -Tak.
Rób tak dalej.
Zostań.
Właśnie tak. Nie ruszaj się.
Pod żadnym pozorem.
Tak. Dochodzę.
Dochodzę.
Ja pierdolę!
Cholera!
Cóż,
to było...
niesamowite.
Muszę wziąć prysznic.
-Chwila. -Wybacz.
Mówiłam, mam telekonferencję w Tokio.
Słuchaj, było fajnie.
Doznałam przemieszczenia żuchwy, a ty mnie tak zostawisz?
„Prawda jest taka, że nigdy nie będziemy Mosuo”.
Literówka.
„Jako kobiety jesteśmy sparaliżowane konsekwencjami
wynikającymi z posiadania władzy”.
KONTAKTY
@MALIKISTRILL 310 POSTÓW - 619 OBSERWUJĄCYCH
Pieprzyć to, jestem Mosuo.
Fajnie, że zadzwoniłaś.
Jasne. Poczekaj.
Ustalmy podstawowe zasady,
byś nie miał nierealistycznych oczekiwań.
Oczywiście.
Oddaję cześć moim siostrom Mosuo.
No bo nie zmuszam cię do niczego, prawda?
Nie.
Dobra. Bo nie chcę czegoś w stylu „Me Too” czy coś.
Nie wierzę, że zadzwoniłam.
Może to był błąd. Powinieneś już iść.
Na pewno?
Cholera jasna.
I właśnie wtedy, kiedy wydawało się,
że właśnie tego potrzebowałam...
Cholera.
Że jestem Mosuo, biorę, co chcę...
Przejmij dowodzenie.
On chciał czegoś innego.
Najgorsze miałam prosto przed sobą.
Tak... Muszę iść.
A w zasadzie wiesz co? To ty musisz iść.
Oglądał je z naszym tatą.
Nie spali do późna w piątkowe wieczory.
To była ich chwila. Więc kiedy powiedziała...
Postmates, gdzie mój makaron?
Nie, to ja.
Quinn?
Miła pani pożyczyła mi telefon.
Czego chcesz? Pakuję się.
Wiem.
Przestań, Angie. Czuję się upokorzona.
Przestań.
Cały czas próbujesz.
To wymaga dużo więcej siły niż siedzenie w domu,
i pieprzenie nieznajomych na kanapie przyjaciółki.
Hipotetycznie, prawda?
Pewnie.
Nie wierzę, że przesiedziałaś tu całą noc.
Tak. Chyba w końcu nie jestem aż taką snobką.
Przepraszam.
Nie powinnam tego mówić, wcale tak o tobie nie myślę, Quinnie.
Wiem.
A ja powinnam się cieszyć, że wystąpisz i usłyszę, jak śpiewasz.
Dziękuję.
Dopóki mam pieniądze, będziesz miała gdzie mieszkać.
Dobrze.
Bo Tye nie chce mnie u siebie.
A mieszkanie Camille jest za małe.
Wiem.
Chodźmy.
I pieprzyć Long Island!
Czy to mój nowy płaszcz od Bergdorfa?
To na wypadek, gdyby było ci zimno. Myślałam o tobie.
Nie wydaje mi się.
Czy to moje... Oddawaj moje okulary.
Słuchaj.
Chciał, żebyś wylizała mu tyłek?
Najpierw pomyślałam:
„Nie jest aż taki młody. To w porządku”.
A chwilę potem patrzyłam na jego odbyt.
Nie.
O co tyle szumu? Kutas, jaja, tyłek, wszystko obok siebie.
Liżesz tyłki?
Czemu nie? Nawet z długim kroczem, nadal jest obok kutasa.
Nie. Mężowie nie proszą swoich przyszłych żon o lizanie tyłka.
To mój ulubiony fragment Biblii.
Wiem, że to był błąd, ale myślałam, że tak zapomnę o Ianie.
Seks na neutralizację smaku byłego.
Potrzebuję kolejnego drinka, by dokończyć tę rozmowę.
Tylko się pośpiesz. Bo ona śpiewa następna.
Dla mnie też. Tylko mniej lodu.
Dobra, szefowo.
Zgadza się,
w Harlemie XXI wieku, my siostry możemy być silnymi Mosuo.
Mieć władzę, dyktować warunki,
dostawać, co chcemy.
Kiedy to uczucie ogarnia mnie Pamiętam jak to jest
Ale co, jeśli chcemy wrócić?
Powiedziałam nigdy więcej
Kiedy Mosuo myśli, że popełniła błąd,
lepiej spróbować ponownie? Czy patrzeć przed siebie?
To było prawdziwe
Powiedziałam nigdy więcej Ale nadal mogę
Bez zobowiązań Jest mi lepiej
Przeszło mi Nie jesteśmy razem
Dzisiejszy wieczór Może się nie powtórzyć
Ponownie
Kiedy to uczucie ogarnia mnie
Pamiętam jak to jest
To było prawdziwe Powiedziałam nigdy więcej
Ponownie
Kiedy to uczucie ogarnia mnie
Pamiętam twój dotyk
To było prawdziwe
Powiedziałam nigdy więcej Ale nadal mogę
To naprawdę cudowne Rozmowy z moimi dziewczynami
W TYM SEZONIE HARLEMU
O Boże. Doktor Pruitt!
Przeczytałam pani książki. Zrobię dla pani wszystko.
Bo zrezygnowałam z randek i chcę skupić się na karierze.
-Mogę oddzwonić? -W porządku.
-Na razie. -Przepraszam.
Nie tak wyobrażałam sobie swoje życie.
Cześć. Ian, prawda? Cześć, Ian.
Jak leci, Ian?
Producent. Mam jutro iść do ich biura.
Co robimy?
Musical Uciekaj.
Trafiłeś do głębi
Ależ niedbale ubrana niespodzianka.
Quinn.
Racja. Wy się znacie.
Spotykaliśmy się tylko przez rok, mamo.
Mój wywiad z Forbesem zamienił się w rozkładówkę.
Twoje marzenie się spełnia!
Jak powiedziała wielka Lady Gaga: „Możesz dostać 99 odmów”...
Przerwę ci.
Dzięki.
Ian tu jest.
Powinnyśmy iść.
Nie. Wejść?
-Wejść? -Nie.
-Idziemy. -Powinnyśmy iść.
Napisy: M. Zduńska
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski