Ito ang Black Joy.
Libro sa kasaysayan, telebisyon, midya,
mas pinipiling ipakalat ang pasakit ng Itim,
ipinapakita ang mga katawan naming naghihirap.
Pero ang di ipinapakita ay ang sandatang sumusuporta sa amin. Ligaya.
Para sa akin, ligaya ang makita. Hindi pakikihalo, hindi paghingi ng tawad.
At di lang sa malalaking paraan. Kahit na masaya ang malalaking paraan.
Ano'ng ibig sabihin mong nakuha ko na? Na-cast ako?
At di ako 'yong aalis na cast? Makakaarte ako kasama ni Jennifer Lewis?
Ako ang bida Ako ang bida
Bida Ako ang…
Lintik. Ano'ng nangyari sa pusa niya?
May mga tahimik ding paraan para makita.
Masaya ako para sa 'yo, baby
At minsan, dumarating ang pinakaligaya kapag napansin ka ng mga kaibigan mo.
Sa ating bidang si Angie.
- Kay Camille at sa Black Joy exhibit niya. - Sa magandang pagtanggap.
Salamat.
Grabe. Naimbitahan ako sa maraming schools kaya kailangang perpekto
at dapat maalok ako ng mataas na trabaho.
At sa pagbabalik ng ating Quinn.
Salamat, guys. Kahit na masasabi kong gamot ang dapat na purihin.
Sa gamutan.
Alam n'yo? Akala ko talaga, mararamdaman ko na para akong nakadroga
o sedated habang nakainom. Pero ilang linggo na at ayos lang ako.
- Para akong normal na ako, hindi ba? - Oo. Maayos ka na.
Sobra.
Nakapagpasya na akong basura ang mga mimosa.
Uy. Puwede akong manghingi ng Bloody Mary? Iwan mo lahat maliban sa vodka. Salamat.
Ayoko ng basurang celery-tomato.
- Di dapat baguhin ang pag-inom sa araw. - Ibig sabihin, masaya ka rin sa akin.
Masaya akong hindi ko dadalhin si Mike sa reception.
- Isasama ko si Eric. - Akala ko, naka-tour siya sa Europa.
Maaga siyang pinauwi. Sabi niya, medyo "urban" ang teacup portrayal niya.
Masayang malamang ang racism ay uso lang sa Amerika.
- Nakita sa iba, naperpekto sa Amerika. - Grabe.
- Nagbalik na ang roommates? - Hindi.
- Kailangan ba nating pag-usapan ito? - Hindi.
Wala nang pag-uusapan. Iniisip niyang galit ako kay Michael,
at sinasabi kong masaya akong nagkakilala sila.
- Parang nagseselos ka. - Saan?
- Ako, kay Keith. - Kaya lalong nakakabuwisit,
at di mo matanggap na nagkakamabutihan kami ni Mike.
Sige, Stella, nagkakamabutihan na kayo. Gawin mo ang gusto mo.
Pero sa susunod na gusto mong
makipagbutihan sa isang Uber driver, di ako magkokomentong, "Sabi na sa 'yo."
- Ano? - Angie.
- Heto na ang vodka mo.
Gusto kong matandaan mo ang ngiti ko sa lahat ng kaletsehan mo sa pag-ibig.
Angie, biro lang iyon.
Ayaw mong lagyan ko ng bago ang proyekto mo?
- Hindi, ayos ka na. - Syempre.
Ibig kong sabihin, kahit galit ako, nananatili pa ring ako.
Wow. Natatandaan ko ang litratong ito.
Napakasaya ng hapong iyon.
Nami-miss ko ang parties sa araw. Bakit itinigil na iyon ng mga tao.
Parang di naman nila itinigil iyon. Di na lang tayo naiimbitahan.
Ito 'yong araw na nakilala ko 'yong DJ at 'yong FedEx guy na taga-Haiti.
Una kong beses sa tatluhan ng diyablo.
- Ayoko nang magtanong. - Dalawang lalaki, isang babae.
Pero di ba't parang tunog-homophobic ang diyablo?
'Yong "tatluhan," hindi.
Baka tama si Quinn.
Baka isa lang akong babaeng dapat na manatili sa tatluhan at kagagahan.
Hindi.
Puwede kang magbago, at kung maiiwasan mo ang mga tatluhan at kagagahan,
puwede kang magbago.
Hindi lang naman iisang bagay ang buhay at pag-ibig.
Kami ni Quinn, oo.
Sa ating co-dependency, isa lang ang sigurado.
Kami ni Quinn, di kami nag-cross-pollinate.
May sari-sarili kaming lugar na nilalandian.
- Paano kapag kinarat ko si Jameson? - Iba iyon.
Mabuti. Kasi nagkarat kami noong isang linggo, hindi masarap.
Biro lang. Ayos naman siya.
Okey, real talk. Nagbibiro ka lang, di ba?
Oo, magaling siya.
Ang totoo, maraming rason para manatili kami ni Mike.
Pero malaking rason si Quinn para di maging kami.
Halos di kami nag-usap mula noong trip natin at ayoko n'on.
Lagi siyang mauuna para sa akin at alam kong ganoon din ako sa kanya.
Wow. 'Wag mong hahayaan ang ibang sabihin na di mo pinipili ang pag-ibig.
- Mahal ko ang Quinnie ko. - May nangyari talaga sa inyo ni Jameson?
Pagmamahal sa sarili ang Black Joy.
Pagmamahal sa career ko.
Pagmamahal sa kultura ko.
- Tamang-tama. - Talaga?
Nagsasanhi ng pagtaba ang anti-depressants?
- Excuse me. - Ano? Sandali. Ano'ng ibig mong sabihin?
Pagmamahal sa partner ko.
Maligayang anibersaryo.
At 'wag kang mag-alala. Alam ko ang mga bawal sa 'yo. Dairy, mani, asukal.
Para itong salad na may whipped air na frosting.
- Di dapat kita pinakawalan. - Duh.
Sana lang masama kita sa ganap ni Camille,
lalo pagtapos ng kawirduhan ni Angie.
Oo, di ako puwede mawala sa hapunan kasama ng kliyente. Kita tayo pagtapos?
Sige, sa harap ng dating Water Club. Naku po.
- Di na ako makapaghintay. - Bakit sa The Water Club?
Okey, iyon ang una kong dress-up date kasama ang mga magulang ko.
May sakit ang kapatid ko. Di siya makasama. Malubha ang sakit.
Ang sayang araw.
At tumingin ako sa tubig na parang matanda.
At nakita kong dumaan ang yateng ito
at sakay nito ang pinaka-stylish na mga taong nakita ko.
At sinabi ko sa sarili ko,
balang-araw, darating ang prinsipe ko at gagawin namin iyon.
Narito ang balang-araw.
Kita mo, Trish? Sabi na sa 'yo. Bagay na bagay sa 'yo.
Ilang beses ko sinabi, di cultural appropriation ang checkered.
Kahit sino, puwedeng magsuot n'on. Di lang Scottish. Magpalit ka na.
Nakakapagod ang white guilt.
At lalo na kung tungkol sa mga maling bagay.
Michael. Mike. Hi. Ulit.
Bakit ka napadaan? At higit sa lahat, kumusta si Angie?
Umaasa akong masabi mo sa akin. Nakipaghiwalay siya sa akin.
- Ano? - Oo. Sabi niya, nauna ka raw.
Gusto ko lang manghingi ng tawad at nakisangkot ako.
- Di ko nga alam na magkaibigan kayo dati. - Magkaibigan pa rin.
- Hindi na ba raw? Magkaibigan pa rin kami. - Hindi. Ani Angie, di ka niya sasaktan.
- Di 'wag kayong manakit. - Sige.
Kaya nga wirdo,
kasi noong una tayong magkakilala, parang di ka interesado.
- Ang totoo, literal mong sinabing… - Di nga.
- Sobra. Sa 'yo? Ni hindi… - Masayang marinig ulit iyan.
- Pasensya na. - Oo. Ang saklap lang.
Ako ang masaklap.
Mahusay ka. Gusto ka niya talaga, at gusto niya ng totoo.
At baka natakot lang akong baka mawala siya sa akin.
Sige, ano na ngayon? Mahal ko siya.
Dahan-dahan, cowboy. Masyado ka yatang mabilis?
At mula ito sa taong napakabilis kumilos.
Uy, nauunawaan kita.
Pero sa puso ko, siya na talaga.
Dati, desperado akong hindi mag-isa
na tipo ko ang kahit sinong magustuhan ako. Nakakaawa.
Pinariringgan mo ba ako dahil hindi kita pinatulan?
Ilang taon akong naging mag-isa, kinilala ang sarili ko, tinanggap lahat.
"Kung di mo mamahalin ang sarili mo, paano ka magmamahal ng iba?"
- Ang galing n'on. - RuPaul. Drag Race?
Ano ba? Kailangan mong malaman iyon. Isa iyon sa mga paborito ni Angie.
Pero kung nakipaghiwalay siya para sa 'yo,
at di ka naman malungkot, paano ko siya makukuha ulit?
Trish. Hanggang sa muli.
- At nag-alala siya sa checkered. - Yikes.
Para sa akin, kapangyarihan ang ligaya.
May di naipapaliwanag na damdamin sa pagiging Itim na babae ngayon
na may kontrol sa sarili niyang buhay.
Kaya pagkatapos ng makasaysayan naming second quarter,
nakikiusap kami sa komunidad ng mga polyamorous.
At ila-launch ko ang sister site ng Q, ang P,
dahil minsan, masyadong marami ang tatlo.
Simula pa lang ito.
May kaligayahan sa pag-unawa sa nais mo at pagkuha n'on.
Kaya may kaligayahan din sa pagbabago ng gusto mo at pagiging mahina.
Magsasara na kami sa limang minuto.
Ikaw. Bakit lagi kang nagpapakita kapag pagod na kami ng mga halaman?
Para manatili kang tapat sa oras mo.
At dahil iyon lang ang palatandaang may saysay.
- Saka RIP kay Mrs. Orchid. - Di maiiwasan iyon.
- Kumusta ang kompyuter mo? - Di na ulit nag-freeze.
Nakakatuwang mas magaling ka sa electronics kaysa sa halaman.
Basta isipin mong di ka na ulit makakahingi ng halaman sa akin.
Pangit na business move iyan, plant lady. Tatanggalan mo ako ng suplay ko?
Mukhang pamamaalam na ito.
O pag-aaya sa 'yo sa isang date.
Tama.
Seryoso ka?
Ako? Bakit?
Alam kong gusto mong subukang pumasok sa isang totoong relasyon
at lagi ka rito. At magkasundo tayo.
Oo nga. Akala ko, katuwaan lang iyon,
'yong pagbibigay ko ng kahulugan sa mga sign mo.
Baka iyon na mismo ang sign.
Naging bulnerable at totoo ako.
Wala ka sa kalingkingan ko at gusto mo pa rin ako.
Gusto ako ng nakakatawa, baliw at magandang Aimee.
Lintik, ang gandang timing n'on.
Okey, kumalma ka. Inaaya lang kita.
- At umooo lang ako. Kailan? - Ngayon na.
Lintik. Pinakamabilis na date sa lahat.
Mas matanda ako kaysa sa mga madalas mong ka-date. Wala akong oras sa hintayan.
Sige. Tatawag lang ako para magpa-reserve sa restaurant.
Puwede kong bayaran ang Bohemian. Pinakamahusay na chef, masarap doon.
Hindi iyon date. Pagyayabang iyon. Kaya ako ang pipili ng venue.
Nakakabuwisit ba na inuutusan niya ako o ang hot n'on?
- Ngayon na. - Hot. Hot talaga.
- Buweno, Famous Fish. - At walang pabor-pabor.
Hindi iyan $8,000 sushi. Pero napakasarap.
- Amen. - At hindi ko alam.
Mula nang lumipat ang ex-husband ko,
tinigil ko ang pagpunta rito baka makasalubong ko siya.
Lintik. Pangit ang hiwalayan?
Oo. Pero di rin naman maganda ng simula
at delubyo ang kalagitnaan.
Pero siya ang dahilan kung bakit nariyan ang anak kong napakabuting tao.
Nalaman mo bang gusto mo ng babae pagkatapos niya, o…
Ginagawa ko lang iyong tama.
Ngayon, pansexual ang tawag nila roon, kasi mahilig silang label-an ang pag-ibig.
Pero sa panahon ko sa Gen X, ang tawag doon, "Gusto mo ang gusto mo."
Wala akong nagustuhan bukod sa 'yo.
Oo, alam ko. Nalinaw natin iyan. Matanda masyado.
Masyado nang magkasama.
At heto tayo, gusto kung sino'ng gusto natin.
Para sa akin, pamilya ang ligaya.
Baka di ang pamilyang kinalakhan ko,
pero ang pamilyang gusto ko, ang pamilyang natagpuan ko
at natagpuan ako ng pamilya.
- Uy. Kumusta, babe? - Hi.
Ang ganda mo sa damit na 'to.
Alam kong masaya kang ginagawa ang proyekto mo,
pero may sarili akong home project na puno ng ligaya.
Ito ang naisip ko. Gusto ko ang mga bintana,
pero papalitan natin sila ng malaking sliding glass door,
para mapakita talaga natin ang backyard. Maganda iyon.
Oo. Pero, babe, may panggastos ba tayo roon
pagkatapos ng wedding bill kay Mira?
Hindi, ayos na iyon.
Nakausap ko ang mga magulang ko.
Kukuha sila ng small home equity loan, at buwan-buwan ko silang babayaran.
- Okey. - Sige.
Sige, kaya na 'to ni Big Daddy.
Isa sa magaganda kapag nakikita ang backyard,
makapaglalagay tayo ng hardin o patio,
balang-araw, mababantayan natin sina Langston at Zora.
- Magaling. - Balang-araw.
Nabanggit na lang din, puwede nating gawing nursery ang guest room.
Sabi ng babae sa Home Depot, gender-neutral ang mga kulay na 'to,
ibig sabihin, kahit pumili tayo… Bakit?
Ano'ng nangyari? Iba ang mukha mo, parang may nasabi akong mali.
Ano iyon? Hindi ba dapat babae 'yong nakausap ko?
Hindi, hindi… Sa tingin ko lang, kailangan nating huminto at mag-usap.
Baby, makinig ka. Hindi kita pine-pressure na magkaanak.
Sige.
Nasabik lang ako. Sorry. Puwede gawing opisina ang guest room.
Kung ganoon, babagay ang symphony beige na ito,
kasi alam kong gusto mo ng kulay sa pader.
Oo, maganda ang burnt sienna.
'Ayun. Pipintahan natin iyon ng burnt sienna, ano man iyon.
Basta magkasama tayong magpipintura.
- Iyon lang ang mahalaga sa akin. - Oo.
Walang pressure na magkaanak sa ngayon.
- Okey? Mahal mo ako? - Oo.
Hindi ako magsisinungaling. Nang sabihin mong ikaw ang gagawa ng slideshow,
medyo kinabahan ako, pero maganda ito.
Ano? Sabi ko sa 'yo, eksperto ako sa Canva.
- Gumawa pa ako ng maliit na logo. - Astig iyon.
Okey, ako naman. Di ako magsisinungaling. Nang tumawag ka mula sa San Juan beach
nang gabi para malaman kung makukuha natin ang grant money kapag nagpalit tayo,
naisip kong lasing na lasing ka, malilimot mong napag-usapan natin iyon.
- Pero tingnan mo ang nagawa ko. - ang anak natin.
Parang nagawa kong wirdo iyon.
- Hindi. - Pasensya na.
- Knock, knock. - At lalo pang naging wirdo.
- Mrs. Joseph? - Bukas ang pinto sa baba.
Oo, naglalagay kami sa van ng mga gamit para sa project.
- Jameson, ito ang nanay ni Quinn. - Hello.
Obhektibong obserbasyon ito, pero napakaguwapo mo.
- Salamat po. - Single ka ba?
Kasi may tatlo akong kaibigang babae sa club na may mga anak na babae.
At isang lalaki, kung iyon ang gusto mo.
Hindi ako nanghuhusga. Bisexual ang anak ko at ayos sa akin iyon.
Congrats sa pagtanggap mo sa anak mo. Pero salamat na lang sa pangrereto.
Cam, kita tayo sa baba?
- Oo. Sige. Darating ako. - Ayos. Sige po, una na po ako.
- Nagtataka ka siguro kung ba't narito ako. - Oo.
Si Quinnie. Ayos lang ba siya?
Ayos lang siya. Maayos na maayos pa nga. Nakakatuwa at naitanong po ninyo.
Nakakatuwa? Iha, ganyan ang pagiging ina. Balang-araw, mauunawaan mo rin.
- Siguro po. - Hindi. Ano'ng nangyari?
Lagi kayong naghihiwalay ni Ian.
Hindi, hindi, hindi po. Hindi kami naghiwalay. Kasi…
Naka-double park ang driver ko, kaya wala na tayong oras.
- Buweno, in short… - Sige, salamat.
Gusto kong magsama kami ni Ian,
pero lagi naming sinasabi na ang buhay ay laging may kasamang anak.
At ngayon, napagtatanto kong ni hindi ako sigurado kung gusto ko ng anak, alam mo?
- Paano ko malalaman? Paano mo nalaman? - Camille, masakit sa ulo ang mga anak.
Kahit kapag malaki na sila, sakit pa rin sila sa ulo.
- Nakapag-Whippit ka na? - Ano?
Whippit. Nahuli si Quinn na gumagamit n'on noong nasa high school siya.
Paghigop iyon sa lata ng whipped cream para makatira ng nitrous oxide.
Walang marijuana? Ano ba 'yan, teenager Quinn? Galingan mo sana.
Di ba? Sinubukan ko iyon nang mag-isa dati.
Gusto kong malaman kung bakit sikat iyon, alam mo iyon?
Hihigop ka, at sa loob ng ilang segundo, makakaramdam ka ng sobrang saya.
Pakiramdam na gusto mong maramdaman lagi. Pero nawawala iyon.
- Ganoon ang pagiging ina. - Sino'ng ayaw makaramdam ng ganoon?
Gusto nating lahat iyon. Nakukuha iyon ng kapatid ko sa meditation at yoga.
- Pero buwisit siya kaya 'wag mong subukan. - Baka puwede kong…
Pahihintuin na kita. Sapat na ang nabigay kong karunungan.
Aalis na ako at magpapatanggal ng ilang fillers.
Gusto kong nagmumukhang bata, pero masyado na akong bumata.
Nalulungkot ako sa mga kaibigan kong di makasabay.
Kung para sa 'yo ang pagiging ina, malalaman mo iyon. Paalam.
Talaga, Tita Tammy? Kailangan nating magkita sa restawran ng iba?
Iho, alam mong di ako puwedeng makipagsapalaran sa amoy sa lugar mo.
Sana mahalaga 'to dahil marami akong gagawin para sa event ni Camille. Bakit?
Tumawag ang mama mo.
- Ano'ng nangyari? - Ganito.
Ang tatay ko?
- Ikaw. - Ano?
'Wag mo silang pagbayarin sa di natuloy na kasal.
Utang iyon. Babayaran ko.
Maliban kung may mangyari. At sinusundan ka ng drama, pamangkin.
Wala ka na roon. Salamat na lang, pero aalis na ako.
- Mahal kita. - Pinahihirapan mo akong tulungan ka.
- Gusto mo akong tulungan? - Oo. Umupo ka.
Apat na beses na akong kinasal, anim na beses na-engage.
Kaya may alam ako sa drama ng hiwalayan at gaano kamahal iyon.
Masuwerte ka, laging nakatatanggap ng pera si Tita Tammy.
Heto.
Binibigay mo sa akin ang pera? Bakit? Galit ka sa akin.
Di ako nagagalit, maliban sa mga taong naka-Teva sandals. Ba't sila ganoon?
- Hindi cute iyon. - Babayaran ko 'to.
- Pangako. - Hindi. Di ako nagpapautang. Bigay iyan.
$68,000, tapos walang kapalit?
Alam kong di ko sinabi iyan. Maraming kapalit, okey, pamangkin?
Simula sa, kapag nanghingi ako ng chopped cheese, iyon ang gusto ko.
Hindi 'yong mga sosyaling pagkain. At sa totoo lang, magtanda ka na.
- Oo nga. - Hindi.
- Oo na nga. - Kung nag-mature ka na,
sana naging tapat kang in love ka pa kay Camille,
at sana nagtapat ka na kay Mira noon pa man.
Wala sanang nasaktan masyado, at meron pa sana akong pang-yate.
Kaya sa susunod na alam mo na ang gusto mo,
umarte kang matanda, maging tapat ka at gawin mo iyon.
Paano kung sa gusto ko, may mawawala sa aking iba?
Ganyan ang buhay, pamangkin. Kaunti lang ang ibibigay pero malaki ang kukunin.
Pero kung tapat ka sa sarili mo, magiging maayos ang lahat. Pangako.
- Salamat, Tita Tammy. - Walang anuman. Mahal kita.
Pero kapag nahuli kitang gumagamit ng Teva sandals, bayaran mo pati barya.
Pati interes. Kuha mo?
- Ligaya ang makita. - Para sa akin, pamilya ang ligaya.
Ang Black Joy ay pagmamahal…
- Camille, napakaganda ng exhibit mo. - Sobrang ganda, Millie.
Nagustuhan n'yo ba?
- Diyos ko. - Oo.
Parang ako 'yong pinakamaganda roon. Iyon ang narinig kong sinabi ng mga tao.
- Manahimik ka. - Oo, ako 'yong tinutukoy niya.
Mismo.
At bago natin makalimutan, Tye, gusto ko lang ipaalam sa 'yong
nagbotohan kami at maaaring manatili si Aimee.
Oo, siya na talaga.
Oo, dalawang gabi na. May lipatan na bang magaganap?
Okey, okey.
Basta masaya siya.
- Angie… - Ayos lang ako. Ayos lang ako.
- May tensyon. - Ako nang bahala.
Salamat.
- Nagawa natin. - Nagawa natin.
- Congrats. Napakaganda. - Congrats. Hindi, ang astig nito.
Salamat. Quinn, nagkita kami ng mama mo. Proud na proud siya sa'yo.
Miss Pat.
- Kakausapin ko si Angie. - Oo, gawin mo iyan.
- May… - Camille.
- Babalik ako. - Sige.
- Pumunta ka. - Oo.
- At buti na lang. Napakaperpekto nito. - Talaga?
'Wag mong gawin iyan. Alam mo naman. Ipagmalaki mo lang ang nagawa mo.
Oo. At ang mga department head mula kay Sarah Lawrence, Spelman
NYU at Yale ay dumating at sinabing gusto nila akong kausapin tungkol sa pagtuturo.
- Maganda iyan. Proud ako sa 'yo. - Talaga?
- Oo. - Ako rin.
- Ma? Nandito ka. - Kinailangan kong pumunta.
- Mahal kita, Camille. - Mahal din po kita.
Ma, ito si Dr. Pruitt. Dr. Pruitt, ito ang aking ina.
Isa ho ako sa mga kasamahan ng anak n'yo sa trabaho. Espesyal siya.
Talaga.
Angie, puwede tayong mag-usap?
Ganito, pasensya na at naging awkward,
pero 'wag natin itong gawin dito. Event ito ni Camille.
Na perpektong lugar para gawin ito dahil tungkol ito sa black joy.
Tayo, ang pagkakaibigan natin, Angie, ito ang black joy.
Ikaw ang matalik kong kaibigan.
Siguro natakot lang akong kapag nagkaroon ka ng tunay na relasyon,
Mawala ka sa'kin.
Girl, nagkamali ako. Patawad.
Quinnie, mahal kita. Di kita iiwan.
Kaya kitang mahalin at isa pang lalaki.
Hell, kaya kitang mahalin at isa pang lalaki.
- Tanda mo 'yong devil's three-way ko? - Girl, 'wag mong banggitin iyan dito.
Oo nga.
- Mahal kita. - Mahal din kita.
Puwede kong makuha ang atensyon n'yo?
Gusto ko lang magpasalamat sa inyong lahat sa pagpunta rito.
Proud na proud kami ni Jameson sa exhibit na 'to tungkol sa black joy.
At gusto kong i-shout out ang Harlem.
At ang lahat na nag-aambag at patuloy na nag-aambag sa kaluluwa
ng lugar na ito.
Salamat sa pagiging tahanan ko. Salamat sa pagiging ligaya ko.
- Cheers. - Uy.
- Ewan ko kung handa akong pakawalan siya. - Talaga? Ako nga rin.
Ito ang aking…
Girl, suot mo ang wig na iyan.
Saan tayo pupunta? Kakain tayo? Mag-iinom pa? Pareho? Ayos.
Ang totoo, wala sa nabanggit. Kasi uuwi na ako at kakatagpuin si Keith.
Kakabati lang namin at kailangan naming magdiwang.
At ang mas mahalaga, saan tayo papunta at bakit hindi tayo nakakotse?
May kotse ako, pero may iba kang sasakyang naghihintay sa 'yo.
Ako?
- Bakit siya nandito? - Hinihintay niya ang nobya niya.
Pumunta ka na sa nobyo mo. Sige na.
Hi. Pasensya na, nakipaghiwalay ako. Pero best friend ko kasi siya at hindi ko…
Ayos lang. Nandito na tayo. Halika.
- Para sa 'yo ang mga 'to. - Salamat.
Alam kong di ka mahilig sa bikes. Pero sumakay ka. Ako ang bahala. Tara.
Sandali.
Buweno, dito na ako.
Parang tapos na ang gabi.
- 'Yong parte lang na magkasama tayo. - Aray.
Di ako nakikipag-sex agad. Nagiging sport na lang 'pag ganoon, walang kahulugan.
Magaling talaga ako sa sports.
O napakagaling mo talaga roon, kaya ipapakita mo sa akin sa tamang panahon.
Wow.
- Paalam. - Paalam.
ZOE GISING KA PA?
TYE SA BAHAY KO. 20 MINUTO.
Zoe. Kailangan mong magmakaawa para dito.
Babagalan ko lang.
Masyadong mabagal.
AIMEE NAGBAGO ANG PLANO. PUNTA KA RITO?
- May nag-text. Emergency. - Nagbibiro ka.
TYE BIGYAN MO AKO NG 30 MINUTO.
Walang kantutan.
Papasok na sana ako sa shower. Bahala ka na sa pag-uwi mo.
Kalagan mo muna ako.
Huling beses tayong nasa parke, tinuruan mo akong mag-bike.
Doon ko rin napagtantong
ikaw ang pinakaastig at pinakamagandang babae.
Halika. Maupo ka. Ayokong lamigin ka.
Malamig? Negro, Agosto sa Harlem. Nagpapawis pati ang mga lamok.
Akin ito.
Ginawa ito ni Tita Niecy para sa akin pagkatapos ng unang performance ko.
Sabi niya, "Para di mo malimutan ang mga tao kapag star ka na."
Saan mo nakuha ito?
- Heto. - Salamat.
Ito ba ay… Champagne at pomegranate juice.
Noong unang gabing nagkasama kami nina Quinn, Tye at Camille, nag-Pamosa kami.
- At bagong Funyuns. Ito ang… - Mga paborito mo.
- Quinn. - Quinn.
Isang huling paborito bago ko malimutan.
- Scratcher na lotto. - Oo.
"Panghabambuhay ang mga diyamante.
"Kapag nakakuha ka ng kahit anong tatlo, mananalo ka ng premyo." Okey.
Diyamante.
Okey. Ikalawang diyamante. Sige na, ikatlong diyamante.
"Papakasal ka ba?"
Wow.
- Uy. - Uy. Halika rito.
Pisngi lang. Hindi maganda kapag pisngi lang.
- Mag-usap tayo. - Lalong di maganda.
Sa buhay ko, napakatagal ko nang
sinusubukang maging ang taong gusto ng sinumang may interes sa akin.
At nawala ako sa sarili.
Wala na ako sa sarili kong buhay.
At nang kinailangan kong harapin iyon nitong taon, maniwala ka, di iyon maganda.
Napakasayang makita ka ngayon.
Pero kailangan kong kilalanin kung sino talaga ako,
at pagkatapos, saka mahulog nang sobra sa taong iyon
bago ko malaman kung sino gusto kong makasama.
Kung magkita man ulit tayo balang-araw,
babalaan kita, gagawin ko ulit iyon.
Nang paulit-ulit.
- Patawad. - Pero ang dream date mo?
Oo, ang dream date ko.
Heto na tayo.
- Sabi na, di ka makapaghihintay rito. - Hindi, hindi. Hindi iyon.
Ano, kung ganoon?
Kapag may kasama ako, laging may nangyayari.
Kita mo? Masarap ito.
Ito mismo ang kinatatakutan ko.
Pero masaya pa rin ito.
Hindi ko alam kung paano sabihin 'to, pero kailangan kong umihi.
Nasa dulo iyon ng pasilyo, 'wag kang maingay. Ayokong gisingin ang anak ko.
Anak mo? Ang lakas makatuyo ng lady boner.
Diyos ko. 'Wag mo sabihing "lady boner."
- Tye? - Zoe?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Zoe, sorry, ginising ka namin. Kaibigan ko…
Kilala ko siya, pero Tye, paano mo nakilala ang nanay ko?
- Paano mo nakilala ang anak ko? - Pucha.
Nagustuhan ng lahat ang pudding mo.
Alam ko. Alam mo kung paano ko nalaman? Kasi naubusan tayo.
- Di ko inasahan ang ganitong kalalabasan. - Girl, proud na proud ako sa 'yo.
Salamat sa pagke-cater. At sa pagsama sa akin palagi.
- Mahalaga iyon sa akin. - Baby, mahalaga ka sa akin.
Tingnan mo ang sarili mo. Nagniningning ka.
Oo nga. Alam mo kung ano ito?
Parang ito 'yong bagay na inilalarawan ni Mrs. Joseph.
Alam mo 'yon, kung paano maging ina. Pero ganoon ang nararamdam ko rito.
Na parang may nabuo ngayong gabi. Nagbabago ang trabaho ko at…
Ito ang baby na gusto ko. Sa ngayon.
- Baka habambuhay. - Sandali. Habambuhay?
- Ano'ng nangyari? May nangyari ba? - Wala, wala.
Kausapin mo ako.
Tungkol…
Tungkol sa 'di nangyari.
Nang sabihin ng doktor ang tungkol sa eggs ko, di ako nalungkot.
At kapag ang babaeng gusto ng anak ang sinabihan na
maaaring di maging posibilidad iyon, nalulungkot siya, hindi ba?
O nagagalit o nadidismaya.
Pero ang totoo, ang naramdaman ko lang at nararamdaman ko pa rin hanggan ngayon,
ginhawa.
At patawad talaga pero di ko maisasawalang-bahala iyon, Ian.
- 'Wag mo akong kamuhian. - Di kita kinamumuhian.
Sa palagay ko, magandang alam mo kung ano gusto mo.
Alam mo iyon? Kahit na hindi iyon tugma sa kung ano ang gusto ko.
Utang ko iyon sa 'yo, at sa sarili ko, na magtanda.
Alam mo 'yon? Magpakatotoo. At ang pagkakaroon ng anak, pagiging ama,
pagpapalaki sa kanila, pagbabasa sa kanila, pangarap ko iyon.
Alam mo? Di ako handang isuko iyon.
At 'wag mong isuko.
Magiging mabuti kang ama.
Ano, ito na ba iyon?
Nakarating tayo rito para lang magpaalam?
Tingin ko, napaka-sweet n'yong lahat at sinuportahan ang kaibigan n'yo.
Gusto ko ng mga ganoong kaibigan. Gaya ng nasa TV, sa Sex and the City.
Pero kasi nakakabuwisit ang ibang babae para sa akin, di masaya. Pero di bale na.
Tiyak akong nakakatakot ang nangyari, at matalino kayo para pumunta rito.
Pero ayos lang kayo. At pati na rin ang baby.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Revita