73 PYTANIA
Poprzednio...
Cześć.
To będzie najwspanialszy wywiad w twojej karierze.
Isabela mnie rzuciła.
-Jesteś teraz lesbijką? -Wciąż próbuję to ustalić.
Przepraszam. Nie dam rady.
Wywiążę się z zobowiązań kontraktowych,
a później muszę odejść.
Uczciwe podejście.
Mój eks chce mojej forsy.
Połowę? Chyba zwariowałeś.
Chcesz zaryzykować wszystko, by ocalić połowę?
Nie lubię dzielić się kontrolą.
Lubię kobiety, które mają władzę. Zacznijmy przygodę.
-Nie wiem, czy mogę mieć dzieci. -Cholera, Cammy.
Nie wiem, jak powiedzieć Ianowi.
-Teraz mam mu powiedzieć to? -Co takiego?
-Babskie sprawy.
-Wiesz, krążek dopochwowy. -Upławy.
-Wiesz... -Okres.
-Skrzepy krwi. -Jak w I May Destroy You,
w odcinku z gościem, który bawił się skrzepem.
W kulturach na całym świecie istnieją różne ceremonie dotyczące krwi.
À propos ceremonii, ta się właśnie zaczyna.
Zajmiesz miejsce?
-Tak. -Niech połączy was krew.
-Tak. -Krwawo.
Straszne, że najłatwiej pozbyć się faceta,
rozmawiając o funkcjonowaniu waginy.
-Dziewczyny, gdzie Quinn? -Jeszcze jej nie ma?
Nie. Mieliśmy zacząć dziesięć minut temu.
-Już do niej piszę. -Może wywiad się przedłużył.
Jaki wywiad?
Chciała cię zaskoczyć. Dla Vogue.
Poprosiłabym jedną z was o zastępstwo,
ale nie chcę, żebyście się wstydziły sukienek.
Nie dostałyście informacji, że to formalna impreza.
Nie szkodzi. Wybaczone.
Nie usłyszała o Vogue?
-Nieformalnymi? -Dziewczyno.
„Quinn, gdzie jesteś?”
To pieprzony Alexander McQueen. To jakiś żart.
DZIEWCZYNY – CAMILLE Quinn, gdzie jesteś?
TYE Gdzie jesteś?
ANGIE Umarłaś? Idę się seksić. XO
QUINN – 73 pytania były wszystkim! Imprezuję z ekipą Vogue.
Przykro mi i nie, że utknęłyście z moimi rodzicami.
Za dobrze się bawię, żeby przestać! #VogueBitchez XO
Choć ma złą reputację jako jeden z grzechów głównych,
z puntu widzenia antropologa, pycha bywa dobra, a wręcz konieczna.
W latach 60. i 70. zawołaniem na wiecach było „czarne jest piękne”,
co wyrażało dumę z tego, jak ciemnoskórzy wyglądają. Od naszych włosów,
po nasze nosy i brązową skórę.
W tym tygodniu będziemy świętować podczas parady na Piątej Alei.
Chcę, abyście jutro podali historyczny przykład na to,
kiedy duma była czymś dobrym dla kultury,
kiedy była czymś złym, i kiedy okazała się i jednym, i drugim.
-Camille. Hej. -Jameson, co ty...
Dzwoniłem, pisałem. Próbowałem cię złapać.
To dziwne, bo niczego nie dostałam.
Nie musisz tego robić. Zablokowałaś mnie albo ignorujesz.
Nie wiem nawet, na co liczyłem.
Po prostu... Po wszystkim, co się stało,
nie chciałam wywrzeć fałszywego wrażenia,
bo ja i Ian jesteśmy razem.
Tak. Pamiętam. Ale tu chodzi o pracę.
Chcąc zaimponować Pruitt,
aby uzyskać etat, gdy byliśmy parą,
i to szczęśliwą, wystąpiłem o grant dla nas obojga.
Chwila. I nie powiedziałeś mi o tym?
Sądziłem, że wysoki grant zrobi na niej wrażenie.
Nie chciałem cię rozczarować, jakby nie wypaliło. Ale wypaliło.
Ale dostaliśmy. Grant McNeilla.
-Poważnie? -Tak jak nasze rozstanie.
Na prezentację roli czarnych matek w społeczeństwie, 25 tysięcy.
Ty byś się zajęła aspektem antropologiczno-kulturowym.
Ja bym przeanalizował ośrodki miejskie. Co ty na to?
Nie mogę. Sprawa z etatem nie wypaliła.
Szukam nowej posady na uczelni.
Jeszcze lepiej. To poprawi twoje CV.
Nie. Ty dostałeś grant i powinieneś to zrobić beze mnie.
-Jesteś pewna? -Tak. Jestem.
Wiem, że świetnie ci pójdzie.
Jeśli zmienisz zdanie, odblokuj mnie i daj mi znać.
-Nie zablokowałam cię. -To przestań mnie ignorować.
Powodzenia z grantem i w ogóle.
Dziękuję.
Z życiem na ziemi i pozagrobowym i...
Potrzebna mi torebka, komputer, portfel, kluczyki i...
-Tak. -Ja też...
-Nie. -Nie idę za tobą.
Ja idę w tę stronę. To pójdę tamtędy.
Na razie, Camille.
-Tye. -Pani od roślin Aimee. Cześć.
-Udanej parady. -Tak?
Mam bardzo kiepski dzień.
Jeden z tych dni,
gdy zaliczasz potworną wtopę, ale zamiast cicho się ulotnić,
musisz iść do Red Table Talk,
żeby Jada mogła posypać to pyłem oświecenia.
Ale przed tą chwilę, gdy jeszcze czujesz się dennie.
Konkretnie. Co zrobiłaś?
Nic. Poza tym, że straciłam połowę kasy przez pieprzony rozwód.
Cholera. Przykro mi.
Sama przeżyłam rozwód. To jak nieznośny lot rakietą do piekła.
-Ale dostałam opiekę nad córką. -A ja nie, nawet nad butami.
Połowa wszystkiego.
Wpadnij później do sklepu. Na poprawę humoru i z okazji parady
dam ci tęczową orchideę.
Podziwiam twoją niezłomną wiarę w mój talent ogrodniczy.
-To trochę straszne, ale godne podziwu. -Nie mam wiary.
Wszyscy zabijają storczyki.
Gdy ty to zrobisz, nie będzie mi tak smutno.
Roślinka z litości? Los się musi odwrócić.
-Mogę cię przytulić, Tye? -Mój eks może zabrać połowę.
-Ale i tak zasługuję na miłe rzeczy. -Owszem.
-Na razie. Przyjdę po tego storczyka. -Cześć.
Quinn.
Przedstawiam oryginalny strój Quinn Joseph.
Co ty na to?
Kurczę. Czuję tęczę. Mogę jej dotknąć, zobaczyć ją, usłyszeć i powąchać.
Przesadzam?
Dla mnie, dziewczyno, przeginasz tak bardzo, że jest ideolo.
-Pierwsza parada musi mi zapaść w pamięć. -Pierwsze?
Co roku wpadamy tam na wszystkich twoich chłopaków.
Pierwsza jako członkini społeczności.
Kumam.
Tak czy inaczej, voilà.
-Dobre wieści. -Wręczysz mi mój bagaż?
Pożyczam twój bagaż. Ofiarowuję ci swoje odejście.
Co?
Erica obsadzono w roli Chipa w Pięknej i Bestii.
Ziomek ogarnął rynek śpiewających filiżanek.
Musi wynajmować 10 tygodni, a ja dostanę kasę za fuchę dla Hallmarku.
Co? Wyprowadzasz się? Teraz?
Tylko chwilowo, ale teraz jestem płacącą czynsz, zatrudnioną, dorosłą kobietą,
którą, jak obie wiemy, powinnam być.
Dobra, super. Świetnie. Chodź. Spóźnimy się.
Chciałaś, żebym dorosła i się wyprowadziła.
-Myślałam, że będziesz szczęśliwa. -Jestem. Widzisz? Szczęśliwa.
Dobra.
Po brunchu i przed paradą
musimy wpaść do Erica, żebym mu podrzuciła parę rzeczy.
-Jedzie tu. -Nie.
Nie przeniesiesz się w dniu parady. Jutro.
Muszę to zrobić dziś, bo dał mi klucze
i chce mi pokazać, co robić z kotem.
A później będę ja, ty i święto równości.
Ale najpierw powerbank. Nie może mi paść bateria.
Zadzwonimy dziś do mnie gość z Central Parku.
I go lubię. Jest seksowny i uroczy. Kiedy takie połączenie się sprawdza?
Tak. Czekanie na telefon od faceta to nie mój styl.
Ale opowiem ci wszystko o miejskim kowboju.
Po mistrzowsku dosiadałam zarówno mężczyznę, jak i rower miejski.
Angie, dość.
Czy choć jeden dzień może nie obracać się wokół ciebie?
Co ci się stało?
Od twojego wywiadu dla Vogue stałaś się prawdziwą zdzirą.
Tu nie chodzi o Vogue, dobra?
Dziś chcę się tylko bawić podczas parady,
a zamiast tego muszę słuchać o twojej wyprowadzce.
Bzykasz się z jakimś typem, o którym za tydzień zapomnisz.
Ale czekamy, aż zadzwoni.
Czyli spędzę dzień na czekaniu na czyjś telefon.
Nie. Pragnę, żeby to był szczęśliwy dzień.
Nie chcę dziś być przytłoczona twoimi bzdurami.
Moje dorastanie, nowy facet i dom to bzdury?
Baw się dziś ze swoją społecznością. A ja tymczasem poszukam nowej.
-Dobrze. -Dobrze.
-Świetnie. -Gucci świetnie.
No. Moje Gucci!
Nie waż się tylko trzasnąć drzwiami.
-Wolne trzaśnięcie. -Suka.
Co Ian na to, że Jameson przyszedł na twój wykład?
Nie wspomniałam o tym.
Ian się stresuje z powodu Miry, forsy i wesela.
Przyznaję, że miłość to dla mnie nowość,
ale nie mówisz prawdy o swoich jajeczkach, o swoim eks.
To jasne jak słońce, łatwo cię przejrzeć.
Nie kłamię.
Nie ujawniam zbędnych informacji o spotkaniu z Jamesonem.
A jeśli chodzi o płodność, po prostu...
Muszę uporządkować emocje, zanim się nimi podzielę. Czy chcę dzieci?
Czy w ogóle chciałam?
A może nauczono mnie myśleć, że chcemy dzieci?
Może powinnam być ciocią z pięknymi ubraniami, których nie wolno
dzieciom dotykać.
Też na to nie odpowiem. Zamrożę swoje jajeczka.
Ale ponieważ wszystkie dyskutowałyście
o posiadaniu kiedyś zasmarkanych ganiających bachorów,
powinnaś już teraz o tym mówić.
Lekceważenie czegoś nie sprawi, że to zniknie.
Zaufaj mnie i połowie mojego rachunku bankowego. Co?
Mój Boże. Zobacz, co jakiś kot zeżarł, czym się udławił i co wyrzygał.
Podoba wam się? Sama zrobiłam.
Wiemy, kogo obwinić.
Każdy ma swoją tożsamość LGBTQIA+.
-Tak. Twoja to OHYDA+. -Przestań.
-Przepraszam. -Grupa w komplecie?
-Tak. -Angie miała przesłuchanie?
Nie. Pilnuje domu, podnajmuje, albo coś tam. Naprawdę nie wiem.
Możemy już o niej nie rozmawiać?
To były trzy sekundy i jedno pytanie.
Przepraszam. To moja pierwsza parada równości
jako członkini środowiska i bardzo się cieszę.
Chcę, żeby to był pozytywny, wesoły dzień.
-Dobrze się czujesz? -Tak. Ojej. Jeszcze jak.
Tye, pomogłabyś mi założyć profil
w twojej aplikacji, przed paradą?
Potencjalna miłość czeka.
-Już się wyleczyłaś z Isabeli? -Tak.
O mój Boże. Robię krok w przód.
W aplikacji jest opcja „bi” lub „waham się”?
Moja aplikacje ma opcje dla wszystkich opcji.
Jest. Nowa miłości, nadchodzimy!
Wywiad dla Vogue sprawił, że optymistyczna Quinn wróciła.
I wszystko idzie po mojej myśli.
Po co dr Pruitt dzwoni w niedzielę? Nie chcę dziś zajmować się pracą.
Zresztą, odeszłam. Nie muszę się podlizywać.
Jestem zajęta w Columbii. Chrzanić doktor Pruitt.
W porządku.
Choć przydadzą mi się jej referencje.
-Cześć. -Co się stało?
Camille, kiedy możesz być u mnie?
Dziś parada.
-Miałam... -Dobra. To za kwadrans.
Awaria.
Weź laptopa i wszystkie materiały o Seneca Village.
Wszystko w porządku?
Halo? Cholera.
-Muszę lecieć. -Ale parada.
Przykro mi. Mam nadzieję, że się uwinę.
Znajdę was na paradzie. Albo na imprezie u Tye.
Spoko. Cześć.
Dobrze, że same jesteśmy sobie szefowymi, prawda?
Jeszcze lepiej, że jesteśmy szefowymi lesbijkami na paradzie.
Wykluczone. Jestem dumna. Nie jestem fanką parady.
Chcę, żebyś była moją przewodniczką.
Pewnie. Lekcja numer jeden.
Chodź na marsz lesb i Dumę Harlemu.
Dziś będzie tam tłum rozgrzanych, półnagich, głównie białych mężczyzn.
Wszyscy pijani. Po tym gównie z Brandonem nie mam nastroju.
Proszę cię. Ze mną świetnie się rozerwiesz.
Nie masz tam czasem dużej imprezy z okazji rocznicy Q?
Powinnam ją odwołać.
Po co promować firmę, której połowę stracę? Wybacz. Nie.
Tye, nie chcę się wtrącać.
Nie zadawaj pytań i nie mów Camille,
ale miałam kilka bardzo ciężkich dni.
Potrzebuję przyjaciółki i radosnego dnia.
-Mówisz poważnie. -Normalnie bym o to nie prosiła.
Po odejściu Angie po prostu leżałabym w łóżku.
Oczywiście. Wesprę cię i nie będę cię ciągnąć za język.
-Ale gdybyś chciała pogadać... -Nie chcę gadać. Chcę się bawić.
Jesteś pewna, że parada to odpowiednia rozrywka?
Tak. Ty, ja i marsz.
-Postradałaś zmysły. -Wyglądasz na fankę Cuervo.
Specjalna tequila z okazji parady.
O mój Boże. Dziękuję. Gejowska tequila. Kurczę.
Dobra. Pijemy.
Nie masz pojęcia, skąd to wziął. Tu są ludzie.
Musimy uczcić atmosferę.
Zróbmy sobie zdjęcie. Chcę pamiętać, jak się bawiłyśmy.
Ja na pewno nie zapomnę, jak dobrze się bawię.
Wiesz, kim jesteś? Jesteś jak Grinch, który ukradł ducha parady.
Przestań mówić o duchu. To duma.
-Skąd wiesz, skoro jej nie masz? -Dobra.
Cycki. W porządku. Jestem gejem.
Nie w porządku. W imieniu wszystkich kobiet.
Boże. Rozumiem, o co chodziło z pijanymi białymi mężczyznami.
Dlatego dziś wieczorem mam imprezę z okazji rocznicy Q.
-Potrzebuję melaniny. -Wesołej parady, dziewczyny.
-Wesołej parady. -Kocham swojego syna geja.
-W porządku. -Ale świetnie się bawię.
-A ja ogóle. -Quinn. Quinn.
Powiedz mi, co się dzieje.
Ja po prostu...
Dziękuję, dobra kobieto. Odlatuj. Wesołej parady.
„Świętuj dumę z założycielami nowej aplikacji randkowej
dla nieheteronormatywnych osób kolorowych”. Ukradli twój pomysł.
-Co do cholery? -O nie. Trzeba ich pozwać, dziewczyno.
Muszą dostać nakaz za... coś. Dziewczyno, powinnam coś zjeść.
Tak. Pozwę... Ale po co?
Po co mam walczyć o coś, co już nie jest moje?
O mój Boże. Tak. To jest rozwiązanie.
Brandon nie dostanie połowy, jeśli niczego nie będzie.
Zamknę Q i zacznę od nowa.
Chrzanić Brandona. Sprawa zamknięta.
Dziś Q spocznie w pokoju.
R, S, T, U, W, Duma i Z
Duch dumy
Quinn.
Eric, pośpiesz się. Boję się twojego kota.
Czego chcesz?
Cały dzień siedzisz, nic nie robisz, delikatnie mówiąc,
i czekasz, żeby cię zaopatrywano.
Cholera. Czy ja jestem kotem?
I wiem, że to nie najważniejsze, ale ten facet naprawdę mi się podoba.
Nie wiem, dlaczego Quinn była dla mnie taka podła.
Gotowe. Suspensorium jest gotowe na Europę.
Kotku, lecimy w klasie ekonomicznej.
Spokojnie. On zadzwoni.
Wiem, ale nie mam tu zasięgu.
Nie ma też widoku, klimatyzacji, a po 22. – ciepłej wody.
Zróbmy coś.
Jeśli będziemy czekać na twój wyjazd, będę się gapić w telefon.
Wyjdzie, że czekam na telefon od faceta.
Moglibyśmy uprawiać seks ze względu na przeszłość.
Moglibyśmy, ale tu nie ma zasięgu.
-Jeśli zadzwoni... -Pieprzyć go.
Właśnie tego chcę.
Przejdźmy się z paradą. Będziemy wrzucać filmiki na TikToka,
a Quinn będzie nam zazdrościć dobrej zabawy.
Nie lubię półnagich białych typów.
To kolejne, co nas łączy.
Fakt. Ostatnie godziny w Nowym Jorku... Czemu nie. Chodźmy.
-Dziękuję. -Uwaga na stolik.
Ostrożnie.
Za duży tyłek jak na twoje mieszkanie.
Nie znam trzycyfrowego kodu, bo nie mam karty.
Nie założyłam konta.
Sprawdzę to. Zaczeka pani?
Tak, zaczekam. Nie chcę nadal w tym tkwić.
Chcę to raczej zakończyć.
-Jeszcze chwilę. Zaczeka pani? -Tak. Poczekam znowu.
Masz colę zero? Napisałam ci.
Jasne. Zostawiłam telefon, gdy brałam pracę. Mogę wrócić.
Tak, ale wtedy bym tu czekała, a ja nie lubię czekać.
Przyjęłam.
Poczułam woń alkoholu w twoim oddechu?
Nie. To był szampan do brunchu. To nie jest alkohol.
Zostawmy tę rozmowę
tobie i twojemu sponsorowi na spotkanie 12 kroków.
Halo? Proszę pana, nie mam
16-cyfrowej liczby na karcie, bo nie mam karty.
Nie założyłam konta. Rozumie pan... A szlag by to trafił!
Halo?
To się nie dzieje.
-Co się nie dzieje? -Pamiętasz moją asystentkę, Aishę?
-Tak. Lubiłam ją. -To niekończący się koszmar.
-Bezkresny. -Aha.
Okazuje się, że Aisha z Belize
to de facto biała dziewczyna, Beth z Ohio.
To był jakiś przekręt?
Ukradła nie tylko naszą kulturową tożsamość, ale i tę moją, osobistą.
Zdzira ma cztery karty kredytowe na moje nazwisko.
Nie.
Co najgorsze, popełniła plagiat części pracy
na temat Seneca Village, za którą odpowiadałam.
Pozbawienie mnie odpowiedzialności nie było chyba najlepszym pomysłem.
A jeszcze gorszym jest obwinianie mnie, mówiąc „a nie mówiłam?”.
-Racja. -Trzeba skontrolować jej badania.
Wyciągnąć wszystko, a ja muszę jakoś to wytłumaczyć dziekanowi,
nie wspominając, że niepotrzebnie ją zatrudniłam.
Przykro mi. Ale teraz ja tu jestem.
Gdyby to mi poprawiło humor...
Musimy się śpieszyć. Mam bardzo ważne przyjęcie.
Zacznę od stworzenia list.
Tego, co mamy, i tego, czego brakuje.
Później zastanowimy się, co można uratować.
-Świetny początek. Camille... -Naprawdę nie musi mi pani dziękować.
Nie zamierzałam. Potrzebna mi cola zero.
Czuję, że głowa eksploduje mi na milion pieprzonych kawałeczków.
Chwila. Dobrze. Mogę... Zrobię to.
Zamykam Q. Natychmiast. Zadzwoń.
Wódka nieheteronormatywna z serii Duma marki Absolut.
-Dziękuję. -Czy powinnaś pić...
O mój Boże. Wódka dla lesbijek smakuje jak zwykła wódka.
-Nie. -Hurra, równość!
Jak miło, że tylu producentów alkoholu wspiera ducha parady.
Czy to nie jest dziwne? Powinnyśmy aż tyle pić?
O mój Boże. Mama?
Prawie się do mnie nie odzywa, odkąd jej powiedziałam, a teraz jest tu?
-Zdziro, przytrzymaj mi drinka. -Quinn.
-Mamo. -Quinn.
Wyglądasz tak, jakby Tęczulka nasrała na kawałek muślinu.
Przepraszam. Podają tu mnóstwo alkoholu.
-Mamusiu, co tu robisz? -Isabela poprosiła mnie o pomoc.
-Jest tutaj? -Ma przerwę.
Cokolwiek to warte, powiedziałam Isabeli,
że popełniła wielki błąd.
Zwłaszcza teraz, gdy będziesz w Vogue.
Mamo, przytulisz?
Nie jesteśmy tu po to. Ciągle się tulimy.
-Tak? -Tak. A sio!
Jest kolejka mężczyzn, którzy chcą mamuśki. Przytulę cię za tydzień.
Cześć.
-Nie przytuli mnie za tydzień. -Zapewne nie.
Ja to zrobię.
Jesteś gotowa pogadać?
-Nie idziemy na imprezę rocznicową Q? -Cholera. Szlag!
Mamy materiały od czarnoskórych metodystów.
A gdyby uznać, że ten kościół to fundacja?
Nawiązać nie do religii, ale do prawa własności
i do tego, jak upoważnili członków do kupowania działek w Seneca Village.
To nawet niezły pomysł.
Nawet po komplemencie mam ochotę przeprosić.
To twoja wina, nie moja. Dość gadania.
Musisz to zrobić i zniknąć przed obiadem.
Doskonale pachnie.
Nie wiedziałam, że pani gotuje. Jak mój chłopak.
Jest kucharzem. Polubiłaby go pani. Albo i nie.
Przepraszam.
Hej. Robię dla ciebie gumbo.
Ale mówiłaś, że dziś możesz.
Zwolnij. Po co tak szybko mówisz? O nic cię nie oskarżam.
Cieszyłam się na... Dobrze. Przełożymy to teraz?
Nie, bo jeśli będziemy czekać, miną miesiące...
Możesz zrobić wyjątek dla matki.
Wybierz dzień. Dostosuję się. Tak.
Bardzo szybko mówisz. Mam po ciebie przyjechać?
Angela? Angela?
-Nie wiedziałam, że ma pani dziecko. -No cóż. Teraz wiesz.
Mama ciągle się na mnie wypina. Znam to uczucie.
Nie znasz. Nie wiesz, co czuję.
I zwalcz potrzebę powiedzenia teraz czegokolwiek.
Dzień dobry, panie dziekanie. Faktycznie mamy kłopot.
Dzisiaj? Teraz... Oczywiście.
Pewnie. Przyjadę.
Jak się okazuje, i tak musiałabym odwołać obiad,
żeby stanąć przed tym plutonem egzekucyjnym.
Wszystko rozwiązane.
-Pójdę z panią. -Co?
Chętnie wezmę winę na siebie. I tak odchodzę z Columbii.
I proszę zwalczyć potrzebę powiedzenia teraz czegokolwiek.
Hejka.
Camille?
Do CAMILLE Idziemy na imprezę u Tye?
JAMESON – Cam, przemyśl to. Tworzymy świetny zespół.
Nie mów „nie”.
JAMESON Pogadajmy. U Luelle o 18.
-Czy to mój telefon? -Hej, Quinn, tu Ian.
-Jaki Ian? -Walker.
-Camilli. Czy... -Jesteśmy na imprezie u Tye.
Camilli tu nie ma.
Miała bardzo ważne sprawy do załatwienia. Pa, pa.
Zapewne.
Myślę, że to dzwonił Ian z Camillą.
Oddzwoń do nich. Powiedz, żeby nie przychodzili.
Ja tylko powiem o końcu Q. Nie chcę tu nawet być.
-To twoja impreza. -Nie ma imprezy. To bzdura.
Nie chcę wspominać porażek, a tym byłaby Q.
Niech to będzie oficjalny komunikat.
-Przepraszam. Tye Reynolds, prawda? -Jestem zajęta.
Zaczekaj, Tye.
Hej, słuchajcie. Chciałabym poinformować...
Co do cholery?
Moja Paula chce ci podziękować, więc pozwól jej.
Przepraszam. Śmiało. Podziękuj mi.
Dowiedziałam się o imprezie i chciałam cię poznać.
Mimo że parada jest do bani, a marsz lesb był lepszy.
Mam 56 lat.
Mieszkam pośrodku lasu i postanowiłam wieść samotne życie.
Ale siostrzenica załatwiła mi twoją apkę na miesiąc, odpowiedziałam na pytania,
moja Mae tak samo. Apka doradziła spotkanie i tak zrobiłyśmy.
No i przestałam być samotniczką z lasu. Dzięki tobie.
I musiałam ci za to podziękować.
Wybacz, Tye. Co chciałaś powiedzieć?
Wiesz co? Q też ci dziękuje. Szczęśliwej parady równości!
Nina i Shay Dwa lata po pierwszej randce Q
Monica i Ann Siedem tygodni po pierwszej randce
Terrel i Jorge 6 tygodni i 3 dni po pierwszej randce Q
O Boże. Dziękuję.
Paula i Mae Siedem miesięcy po pierwszej randce Q
-Spokojnie. Zadzwoni. -Wiem. A jeśli nie?
Jesteś Angie. Jesteś zabawna, ujmująca.
Jako twój były kochanek obiecuję, że zadzwoni.
Ty oddzwaniasz od razu. Wszyscy tak robią, ale nie Mike.
Nie chcę być zdzirą czekającą na telefon od faceta.
To skup się na czymś innym.
Jesteś zbyt wyjątkowa, by się nad sobą użalać.
-Jesteś idealnym eksem. -Potwierdzam, siostro.
BATERIA 5%
Cholera. Mam pięć procent.
Mijaliśmy sklep z telefonami. Tam podładuj.
Kończysz pobyt w Nowym Jorku. Baw się dobrze. Złapiemy się później.
-Dobra. -W porządku, kochanie.
Przepraszam.
BATERIA 4%
Szlag. Cztery procent. Z drogi. Muszę się dostać do sklepu z komórkami.
Cholera.
Quinn, jestem ci winna przeprosiny i podziękowanie.
Duch parady istnieje i go rozumiem.
-Powiedz, co się dzieje? -Vogue.
Co takiego?
O mój Boże. Są tu. Zaprosiłaś ekipę z Vogue?
Moja publicystka zaprosiła.
-Cholera. Muszę spływać. -Dobra.
Szlag. Przepraszam. Wszystko dobrze? Przepraszam.
-Hej, Quinn. -Proszę ze mną nie gadać.
Dziękuję.
Nie przez nas odwołano wywiad.
-Odwołano? Sukinsynu! -Boże. Ratunku! Ochrona!
Co tam się dzieje?
Zostaw mnie. Wywalisz mnie tylnymi drzwiami?
Ręce precz. Dziękuję bardzo.
Dobra. Chcecie to filmować? Cieszę się, że to robicie.
Będę miała dowód, gdy wszystkich pozwę.
-Proszę pani, proszę odejść. -Ochraniaj jakiś obraz albo inne gówno.
-Cholera. Biegniemy? -Quinn, to ty?
-Dziewczyno. O mój Boże. -Tak się cieszę, że cię widzę.
Przepraszam za dzisiejszy poranek.
-To najgorszy dzień w dziejach. -Zdziro, mnie to mówisz?
-Wybaczam ci. Masz mophie? -Zawsze.
Quinn znów ratuje sytuację. Dziękuję ci, kochanie.
-Czemu miałaś zły dzień? -O raju, dziewczyno. Właśnie...
Mój Boże. Wiedziałam, że on zadzwoni.
Hej, Mikey. Chwila.
Wszystko gra?
Jest spoko, słowo. Odbierz telefon.
Wiem, że czekałaś na niego cały dzień.
-Widzimy się... Szlag. Wyprowadziłam się. -Tak. Wszystko gra. Słowo.
Reszta mojego dnia będzie udana.
-Widzimy się później. -Pa, pa, laska.
Ale czasem dumą jest ochrona ego za wszelką cenę.
Stary. Musimy pogadać.
W takich chwilach duma może wyrządzić ogromne szkody.
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski