Mudah diserang sinonim dengan kelemahan di dunia ini
dan biasanya sentiasa menyebabkan kematian.
Sebab itulah selepas lahir saja penyu berlari ke laut dengan laju.
Jika perlahan, akan dimakan burung.
Kadangkala, manusia terutamanya orang Hitam
apabila sentiasa ada kekurangan dari segi bertahan,
menjadi sangat bagus dalam menyembunyikan sifat itu,
kita tak tahu perasaan yang ada dalam diri.
Ya. Ada perubahan rancangan. Camille tak datang.
-Menarik. -Ya.
Saya gantikan dia untuk suruh awak teruskan hidup.
-Awak atau dia yang cakap? -Saya untuk dia.
Kenapa tak beritahu sendiri?
-Awak kurang penting. -Kurang?
-Ya. -Awak yang cakap atau dia?
-Ya. -Awak yang cakap "ya" atau Camille?
-Apa yang awak cakap? -Entahlah.
Jangan mesej dia.
Kenapa dia hantar awak sedangkan kami okey semasa jumpa di Columbia semalam?
-Awak jumpa dia semalam? -Dia tak beritahu awak? Menarik.
-Dia suruh awak datang? -Dia tak bawa telefon. Saya baca mesej.
Dia berahsia dan awak godam telefonnya.
Permulaan bahagia selamanya yang bagus.
Sebenarnya, ya. Mesej awak tentang pasukan yang bagus itu merepek.
Dia pilih saya. Bukan awak.
Kawan, mesej itu tentang kerja. Kami dapat tawaran geran.
-Geran? -Ya.
Yayasan bayar supaya awak buat kajian.
-Saya tahu. Saya tak dungu. -Apa masalahnya?
Dia sedang mencari kerja. Kajian ini bagus untuk resume dan wang.
Kenapa dia tolak?
Mungkin tak nak awak risau dia bekerja dengan bekas kekasih.
Saya sayang Camille. Saya tak nak dia berhenti kerana saya.
-Dia sepatutnya terima. -Memang patut.
-Ya, saya... -Saya pujuk dia.
Awak pujuk.
Ingat, dia bekerja dengan awak, bercinta dengan saya.
Kami belanja. Selamat Hari Pride.
Memang menarik.
-Sayang. Maaf tentang Tye. Saya... -Lupa telefon ini?
Ya. Hari paling panjang.
-Hei, awak. -Hei.
Nampak enak.
-Cantik. -Terima kasih.
-Awak pergi ke mana? -Rumah Dr. Pruitt kemudian rumah dekan.
Memang teruk. Rupanya pembantu Dr. Pruitt mencuri separuh projek Kampung Senecanya
dan dia pura-pura jadi Hitam. Dia seorang gadis putih dari Florida.
Saya tak faham sebab wanita putih pura-pura bukan putih.
Apa yang mereka nak? Perbezaan gaji?
Atau kerana rasisme? Atau sebab cemburu?
-Sebab, rasanya, awak tahu... -Memang betul. Saya tahu.
Jadi, sekarang Columbia nak kertas kerja membuktikan identiti diri kami,
jadi saya perlu dapatkan sijil kelahiran,
maksudnya perlu jumpa mak saya.
Namun, saya tak nak pergi seorang, boleh awak ikut? Sepuluh minit saja.
-Saya akan teman. -Ya, betul.
-Apa awak buat sepanjang hari? -Tak banyak.
Saya melepak dengan kawan awak, Jameson.
Pertama sekali, bukan saya punya.
Apa maksud awak melepak? Sengaja melepak?
Memang gila. Saya mesej awak.
Telefon awak berbunyi di sini, selepas itu dia mesej nak berjumpa.
Satu kebetulan. Namun, saya pergi.
-Memang pelik. -Macam dia nak cuba dapatkan awak.
-Tidak. -Namun, memang tidak.
Rupanya dia nak bincang tentang geran yang awak dapat.
Kami fikir awak patut menerimanya.
Kamu berdua berbincang dan buat keputusan untuk saya.
Memang teruk. Termasuklah baca mesej saya.
-Apa semua ini, Ian? -Saya tak berniat begitu.
Pertama sekali saya beritahu awak. Bukan saya yang berahsia.
-Maksud awak? -Kenapa tak beritahu saya?
Okey. Jadi, kebetulan ada mesej daripada doktor saya masuk,
atau awak baca e-mel saya juga?
Bukan rahsia. Saya perlukan sedikit masa untuk menerima bahawa saya
mungkin tak boleh hamil.
Apa?
Tunggu. Bukan itu yang...
Awak tak beritahu Jameson jumpa awak.
-Apa masalah? -Ada kaitan dengan jumlah telur.
Awak dah tahu keputusan kesuburan yang awak tunggu?
-Awak bersedih seorang diri? -Saya nak beritahu awak.
Saya rasa sangat terkejut selepas tahu rancangan yang kita ada
mungkin takkan tercapai.
Saya boleh memberi awak sokongan dan laluinya bersama.
Maksud saya, kita boleh...
Kenapa, Camille? Saya fikir awak takkan berahsia lagi dengan saya.
Kita sebenarnya apa? Kita dalam hubungan atau cuma gadis putih
-berpura-pura jadi bukan kita? -Ian, kita bukan pura-pura.
Sekejap.
-Memang betul. -Selamat pagi, Zoe.
Alamak. Saya lupa.
Sekejap.
Terima kasih, Paul.
Okey.
Penghantar makanan hantar heroin sekarang?
Tidak. Hal kesuburan. Saya nak bekukan telur.
Saya fikir awak menarik. Awak nak anak?
Saya nak pilihan. Saya ada masalah kesihatan...
Kita hampir-hampir berbual tentang perkara peribadi.
Jadi, kalau saya beritahu awak saya takut akan jarum
-dan perlukan bantuan... -Ya, tidak.
Baiklah.
Terima kasih, malam paling seronok saya pernah rasa
dan standardnya memang tinggi.
Tamat.
Awak tak berapa besar.
Saya tak jumpa pelincir dan bra saya, jadi awak boleh simpan kedua-duanya.
-Okey. Awak sangat baik. -Terima kasih.
Hei. Kamu berdua jururawat?
Jururawat yang boleh... Nampaknya bukan.
Semua dah keluar? Helo?
-Saya Sheila yang lain? Jumpa saya dulu. -Tiada sesiapa kisah.
Awak cemerkap!
Awaklah yang cemerkap. Saya akan jadikan awak seluar dalam kotor.
Siapa yang cemerkap sekarang?
hartanah kawasan dermaga antarabangsa
Hartanah Mewah Kawasan Dermaga Carian hartanah di seluruh dunia.
Hartanah Tasik Como Terbaik di Itali.
126 Senarai di Cannes, Perancis
Hidup seperti bintang filem di selatan Perancis.
penerbangan akhir
22 Tempat Melepaskan Diri Melihat dunia dengan segera.
Melepaskan Diri Segera Syurga lebih dekat daripada jangkaan anda
Pelayaran Segera Belayar secepat malam ini
apa masalah saya?
LEGASI HARI KRISMAS "EBONY"
Kejutan di tempat kerja.
Kejutan? Awak beritahu masa rehat dan treler awak.
Awak pastikan saya tersenarai untuk datang ke sini...
-Buat macam kejutan saja. -Kejutan.
Babak pertama pekerja pos Ebony dah selesai.
Filem Krismas Hallmark saya dah bermula.
Bagaimana?
Saya hantar banyak surat. Setiap baris ketiga ada "Selamat Hari Krismas.
"Selamat Hari Krismas."
Jelas gaya kulit putih. Macam bercakap dengan pengurus putih
dan saya cuma rehat satu jam, jadi kita boleh makan atau berasmara.
Saya nak tanya perkara yang janggal dulu.
Saya dah agak awak terlalu baik. Apa? Dah berkahwin? Dipenjara? Penyokong Trump?
Bukan semua itu. Awak ada banyak cerita.
Memang banyak.
Hari jadi saya. Ada parti malam ini. Saya nak awak datang.
Sebelum awak cakap apa-apa, saya tahu kita belum kenal lama
dan mungkin terlalu cepat berjumpa kawan saya dan saya tak kisah.
-Saya nak tunjukkan awak, Angie Wilson. -Alamak. Awak terlalu bagus.
Maksudnya awak terima? Sebab saya nak awak untuk hari jadi saya.
-Kalau tidak, saya perlu batalkan parti. -Ya. Saya akan datang.
Tak perlu makan dan lakukannya. Bincang tentang parti selepas itu.
Dedalu.
Kenapa saya bertuah sangat?
Semua setuju bahawa selepas bayaran diterima,
klien saya terlindung daripada tuntutan lain.
En. Jones juga tak boleh hubungi klien saya atas apa-apa sebab di masa hadapan.
Oleh itu, ini bayarannya.
Sejuta, lima ribu, lapan puluh lapan dolar dan dua belas sen. Tepat.
-Sudah tentu. Rasanya kita dah selesai. -Setuju.
-Tye. -Sudah tentu tidak.
Mari pergi, June.
Itu pun Cik Diva, Angie.
-Hai. -Hai.
Saya baru beritahu Terri awak menyeronokkan.
Serta suami saya minum lagi.
Banyak cerita tentang awak. Semasa keluar, suami saya sedang mengemas.
-Selamat Hari Krismas. -Mangsa seterusnya.
-Awak dah bersedia untuk babak parti. -Boleh lihat rupa dia?
Sebab saya pakai baju murah dan perlukan dandanan rambut.
-Awak kelakar. Kami sayang awak. -Apa pendapat awak?
Saya rasa dah sempurna.
Awak serius? Namun, ini bukan gaya.
Jangan terlalu mengkritik diri.
Saya bukan mengkritik diri. Saya mengkritik awak.
Kelakar. Kami memang sayang awak.
Namun, serius, kalau ada apa-apa awak nak buat, saya percaya.
Jumpa awak di set, Diva.
Semua itu bukan dalam kepala awak.
Saya dalam kepala awak, tapi situasi ini tidak.
Countess Vaughn? Aduhai. Maaf kerana curi bahagian awak.
Jangan tersinggung, tapi melihat rambut dan baju awak,
awak patutnya tolak dari awal, sayang.
Tak adil. Kita perlu berlakon dan jadi pendandan rambut.
Saya dalam filem yang saya tak nak.
Saya masuk dalam muzikal yang saya tak nak dan tak pergi ke mana-mana.
Saya rasa seronok tentang diri saya semasa tak bekerja.
Mungkin saya patut...
Tidak. Bagaimana dengan gadis coklat yang menonton siaran Hallmark?
Awak nak dia menonton awak, bukan?
Saya ada 20 minit sebelum set. Apa nak buat dengan rambut saya?
Sesuatu yang semua wanita Hitam buat apabila diperlakukan begini.
Buat sendiri.
Tidak.
KEPADA MIKE Hari yang panjang di tempat kerja.
Tak nak rosakkan parti awak. Kita raikannya esok.
MIKE Datang saja. Saya janji malam ini hebat.
ANGIE Saya takkan kelakar lagi. Maaf.
Ini rupa awak yang sangat berbeza.
Apa semua ini? Pakaian kasual di jalanan?
Tak, saya tak kisah menunggu,
sebab walaupun awak lewat 48 minit, saya tak marah.
Pagi yang rumit.
Saya faham. Saya ratu pagi yang rumit.
Baru semalam, ada pengasuh berhenti lagi
semasa saya Pilates dan memang memeningkan.
Saya sedar kelebihan orang putih.
Namun, kalau awak lewat, mesejlah. Menunggu itu sangat memalukan.
Selain itu, kakak ipar saiz sifar saya lalu
semasa saya di luar dan tanya sebab saya nampak mencurigakan.
Awak rasa CoolSculpt memberi kesan? Pinggul saya nampak sama saja.
Mereka tipu. Awak tahu? Klinik-klinik itu.
Mereka bersumpah kata akan kurangkan beberapa sentimeter...
Pernahkah awak diam?
Apa?
Awak tak berhenti bercakap perkara merepek.
-Aduhai, mesti awak penat. -Apa yang berlaku?
Apa yang berlaku ialah saya ubah fikiran. Saya tak boleh.
Saya perlu tutup kedai ini.
Ini sangat pelik. Saya perlu kata, tak bertimbang rasa.
Quinn, awak perlu ubah suai gaun yang saya beli.
Perlukah saya lakukannya, Jill?
Quinn. Semuanya okey?
-Semuanya sangat hebat. -Quinn.
Bagaimana semua ini boleh berlaku? Kenapa tak boleh ada hari untuk saya saja?
Rasanya saya boleh cuba baju lain. Saya menyukainya.
Mak dah bangun?
-Apa semua ini? Camille? -Alamak.
Hei, mak.
-Siapa hantar kamu? -Tiada sesiapa, mak.
-Hai. -Hai.
-Apa itu? -Cantik, bukan?
Seekor ayam belanda gula-gula jagung.
Mak beli di Etsy. Mak tak boleh tahan.
-Kamu suka? -Ya.
-Mak takkan makan, bukan? -Kamu kelakar. Tak makan semuanya.
-Kamu terkena. Kelakar, bukan? -Namun, mak, sekarang musim panas.
Sejak mak tukar baterinya, kucing sentiasa bersembunyi. Frisbee.
Pizza Cup.
-Mak baru teringat. -Mak, saya perlu pergi.
Saya nak dapatkan sijil kelahiran dan kad keselamatan sosial saya,
jadi kalau mak tahu di mana...
Lihat apa mak jumpa semasa mencari dedalu.
Aduhai.
Macam tak percaya. Mak tak boleh ambil daripada kamu.
-Ya. -Hei.
Mari pasang dan main macam dulu.
Mak, kita tak pernah main bersama.
Sudah tentulah pernah.
-Tak pernah. -Sepanjang masa.
Tidak. Mak beli selepas ayah supaya tak perlu layan saya.
Kenapa kamu selalu cakap tentang mendiang ayah kamu, bukan yang masih hidup
-dan cuba jadikannya menarik? -Okey.
Okey.
Saya nak pergi. Saya nak balik.
-Mak seorang diri di sini. -Ya, mak. Salah siapa semua itu?
Awak boleh. Ini cuma jarum saja.
Ini cuma jarum. Baiklah.
Tidak. Awak pernah lakukan perkara lebih sukar.
Awak bina syarikat daripada tiada apa-apa. Awak seekor singa.
Awak boleh cucuk jarum sendiri. Satu, dua, tiga.
Awak tak lakukannya. Baiklah.
-Saya tak berniat buat mak sedih. -Mak dah buat yang terbaik, Camille.
Saya tahu. Saya cuma harap semuanya berbeza.
Mak fikir permainan video buat kamu gembira, memang betul.
Mak ada gambar kamu senyum.
-Namun, ayah tetap dah mati. -Pergilah. Aduhai.
Mak, tak bercakap tentang sesuatu tak hilangkan kesedihan atau rasa teruk.
Mak cuma mengelaknya.
Persamaan kita lebih banyak daripada jangkaan saya.
Saya akan pergi. Saya uruskan sijil kelahiran itu nanti.
Tunggu sekejap.
Mak sentiasa simpan barang penting.
KESELAMATAN SOSIAL
Tak percaya saya tak pernah lihat ini.
Gambar Krismas pertama kamu.
Satu-satunya gambar yang ada, jadi mak simpan.
Itu dia.
Sekarang saya dah ada juga.
-Awak sengaja datang ke rumah saya. -Tak boleh pergi tanpa selamat tinggal.
Ya. Awak memang boleh.
Tak. Awak tahu? Masuk semula. Awak perlu dengar ini.
Saya perlu batalkan rancangan pelancaran sebuah syarikat Q
bernama, "P untuk hubungan Policinta" untuk bayar awak.
-Idea yang bagus. -Ya. Semua idea saya bagus.
Saya akan keluarkan idea baharu dan jadi lebih kaya
sementara awak cuma ada wang yang dicuri daripada saya.
Saya harap awak bangga. Sekarang, pergi keluar.
Tidak. Masuk semula ke sini.
Jangan hempas pintu lagi. Saya sedang Zoom.
Maaf.
Semasa awak pergi, awak kata saya tiada hubungan sebenar.
Semua itu tak betul,
tapi memang berguna sebab membantu saya memeriksa kehidupan saya.
Kehidupan yang bagus, terima kasih.
Namun, ada soalan untuk awak. Bagaimana dengan hidup awak?
Bagaimana dengan hubungan awak selepas semua ini?
Tak jumpa orang baharu?
Awak tak pernah teruskan hidup?
Namun, awak masih marah dan cuba ambil pangsapuri dan wang saya?
Awak tanya apa berlaku kepada saya, tapi apa berlaku kepada awak?
Ya, saya larikan diri, tapi untuk mencari kehidupan.
Awak perlu cari juga.
Ambil ini. Saya tak boleh. Bukan milik saya.
-Apa awak cuba buat? -Tak buat apa-apa.
Saya fikir, kalau saya sakiti awak macam yang saya rasa, saya akan gembira.
Namun, rasa teruk.
Tak kira berapa banyak wang saya dapat, awak tiada.
Awak betul. Saya tak boleh teruskan hidup.
Bukan sebab saya tak cuba. Namun, mereka juga tinggalkan saya.
-Jangan buat saya bersimpati. -Tak perlu. Saya lakukan untuk kita.
Saya akan pergi.
Tak perlu hempas pintu. Kita dah bersetuju.
Namun, Tye, saya sangat kagum akan semua kerja awak.
Saya minta maaf.
Tak mengapa Biarkan air mata berguguran
Adakah itu... Tidak.
Alamak.
Tak boleh buat apa-apa sekarang.
Saya dah cakap, tiada hari jadi tanpa awak.
-Bagaimana dengan parti? -Permintaan saya lebih penting.
Saya nak naik.
Okey. Baiklah.
Tak. Baiklah. Kali ini.
Sekali lagi. Celaka.
-Nampak mudah dalam filem. -Saya akan buka. 3-F.
-Okey. -Tak. Saya nampak teruk.
-Jangan cakap begitu kepada kekasih saya. -"Kekasih."
-Tak sangka awak tinggalkan parti sendiri. -Tak sangka awak tak datang.
Saya lalui hari yang sukar di tempat kerja.
Cara cepat menghina orang kulit Hitam ialah melalui rambutnya.
Saya di sini untuk bantu awak tak fikir perkara itu.
Sebab hari jadi saya tinggal 15 minit.
-Okey. Di mana kek awak? -Ada tikus dah jumpa.
-Memang cepat. -Cepat itu bagus.
Mari buat cepat.
-Cepat? Yakah? -Ya.
-Okey.
Kita boleh bebas dengan meletakkan topeng dan menerima rasa takut itu.
Jangan bunuh saya. Apa awak buat di sana?
-Siap sebelum "10 jangan bunuh saya" tadi. -Saya tak rasa pun.
Aduhai. Terima kasih banyak.
Sentiasa.
Kadangkala meletakkan topeng boleh jadi agak rumit.
Saya dah nak tutup. Malam yang panjang.
Takkan ambil masa yang lama. Mak saya ucap "hai."
Baguslah.
-Bagaimana dengan dia? -Bukan lawatan paling teruk.
Namun, saya sedar bahawa mak saya
akan cuba sedaya upaya untuk tak lakukan perbualan yang sukar.
Rupanya, saya juga sama.
Macamlah tak berbincang perkara sukar dan berseronok saja
akan hilangkan masalah itu.
Saya tak nak hubungan begitu.
Cam, hubungan kita takkan begitu.
Ya, tapi saya berahsia dan awak periksa telefon saya.
Kita sama macam mak.
Saya sepatutnya beritahu awak tentang Jameson.
Saya juga patut beritahu tentang doktor. Saya cuma panik.
Saya tak tahu reaksi awak nanti.
Jangan begitu. Awak lebih mengenali saya.
Ada banyak cara untuk dapat anak. Anak angkat, ibu tumpang...
Kita boleh ambil Angie kalau awak nak.
Kalau hubungan ini nak berhasil kali ini,
kita perlu lakukannya bersama, okey? Tiada rahsia.
Sebab itulah kita lakukannya.
Terima kasih.
-Apa langkah seterusnya? -Pertama, saya beritahu Jameson...
Saya akan buat geran itu bersama awak. Bukan sebab awak dan Ian putuskan,
tapi sebab saya tak nak lakukannya
adalah kerana tak nak fikir tentang saya menjadi mak, memang dungu.
Peluang dan keterlihatan yang bagus
dan saya perlukan tawaran kerja, jadi saya akan lakukannya.
Ya. Terima kasih. Ini mengujakan.
Awak perlu ingat perkara ini apabila sedar saya cerewet semasa kerja.
Saya tak boleh lakukan tanpa awak.
Tak perlu cakap begitu. Saya dah terima.
Tak, mereka takkan terima geran itu tanpa awak, jadi...
Saya? Kenapa?
Kenapa? Mereka dengar awak dalam talian. Awaklah yang penting.
Sayalah yang penting?
Selepas bertahun-tahun jadi tak penting
atau mungkin separuh penting, impian saya nak jadi penting tertunai?
-Awak faham maksud saya. -Tak faham.
Jadi, kita patut buat rancangan. Komputer.
-Snek, -Okey.
Serta senarai lagu lama Profesor Parks.
Hebat.
-Baiklah. -Awak nak buat sekarang?
-Awak tak bersedia? -Maaf. Tidak. Apa?
-Saya kekal bersedia. Mari lakukannya. -Kekal bersedia. Okey.
GADIS-GADIS QUINN
Saya memang kata saya okey.
Saya tipu. Saya tak okey. Saya perlukan awak. Datang ke rumah saya.
ANGIE - Quinnie!!! Dalam perjalanan TYE - Bertahan. Lagi 10 minit.
Terima kasih kerana datang.
Saya rasa dungu kerana cakap tentang Mike dan Vogue.
-Saya harap awak beritahu semasa Pride. -Namun, bukan sebab Vogue saja.
Rasa macam ini tentang semuanya serta tiada apa-apa.
Saya ada macam-macam. Kenapa saya sedih?
-Jangan rasa bersalah tentang perasaan. -Awak dah lalui bulan yang sukar.
Kalau nak mengutuk Isabela, saya ada. Boleh mula dengan giginya.
-Gigi dia cantik. -Saya tak kisah.
Semua tentang dia jadi teruk kalau saya cakap.
-Terima kasih. -Sama-sama.
Saya cuma rasa perlu berehat beberapa hari daripada hidup saya.
Cuba lupakan semuanya.
Awak tahu awak cakap macam siapa?
Wanita putih pertengahan umur yang menulis memoir perasaannya?
-Camille selepas tamat belajar. -Ya. Dia teruk ketika itu.
Mensabotaj masa depan sendiri, tak serius dengan pelajarannya.
-Sehingga percutian ke Puerto Rico. -Puerto Rico.
Puerto Rico.
Aduhai. Percutian itu membantu dia. Namun, itu dulu.
Sekarang pula begini, kita masih kawan yang sama.
Ya, namun sekarang fokusnya bukan Camille, tapi awak.
Percutian itu memang segalanya.
Mungkin pulau itu masih ada keajaibannya lagi.
Tiada masalah dengannya. Kecuali Tye perlu bayar kebanyakannya.
Wang yang saya suka nak belanjakan.
-Suite dan kelas pertama. -Terlalu melebih.
Percutian ke Puerto Rico lagi.
-Baiklah. -Ya!
Ya.
-Pasti seronok. -Di mana Camille? Dia patut datang.
Mesej dia semula.
Kadangkala rasa mudah terdedah itu tak boleh disembunyikan.
Tiada topeng berfungsi. Kelemahan perlu ditunjukkan dan hidup segera berubah.
Alamak.
Camille, apa awak dah buat?
Terjemahan sari kata oleh NH Azizan
Penyelia Kreatif JuLeeDya