Sa kalikasan, ang karupukan ay kapantay ng pagiging mahina,
na madalas nauuwi sa kamatayan.
Kaya ang unang ginagawa ng mga pagong sa mundo ay mabilis na pagtakbo sa tubig.
'Pag mabagal ka, pagkain ka na ng ibon.
Minsan ang mga tao, lalo na ang mga Black na tao,
'pag ang deck ay na stacked laban sa kanila sa survival department,
makakaganda ito sa 'pag masking vulnerability sa labas,
'di na namin namamalayan kapag nararamdaman namin ito.
'Yun nga, nagbago ang plano. 'Di na pupunta si Camille.
-Interesante. -Oo nga.
Pinapunta niya ako para sabihing mag-move on ka na.
-Sabi niya o sabi mo? -Sabi ko sa kanya.
Ba't 'di siya mismo ang magsabi?
-Wala kang alam dito. -Wala?
-Oo. -Galing sa kanya o sa 'yo?
-Oo. -Na sinabi mong "Oo" o si Camille?
-Ano bang sinasabi mo? -'Di ko alam.
'Wag mo siya i-text.
Ba't papupuntahin ka niya kung okay naman kami sa Columbia kahapon?
-Nagkita kayo kahapon? -At 'di niya sinabi. Double twist.
-Pinapunta ka niya? -Naiwan ang phone niya. Nabasa ko text mo.
Nagsisikreto siya, at hina-hack mo ang phone niya.
Ang pagiging maligaya ay magtatapos sa simula.
Masaya talaga. 'Yung sinabi mong maganda ang samahan n'yo, kalokohan yun.
Kami ang magkasama. Ako ang pinili.
Pare, tungkol sa trabaho 'yun. May nag-offer sa amin ng grant.
-Grant? -Oo.
Babayaran ka ng foundation para mag-research.
-Alam ko, 'di ako gunggong. -E anong problema doon?
Naghahanap siya ng trabaho. 'Yong mapapansin siya at may pera.
Ba't siya tumanggi?
Baka natakot na mag-aalala ka na katrabaho niya ang ex niya.
Pare, mahal ko si Camille. Ayokong isakripisyo niya ang trabaho niya.
-Dapat pumayag siya. -Oo, talaga.
-Oo, kakausap... -Kakausapin ko siya.
Kausapin mo siya.
Basta alam naming trabaho lang sa inyo at pagmamahal sa amin.
Libre namin. Happy Pride, guys.
'Yan ang twist.
-Uy, Babe. Sorry doon kay Tye. Kasi... -Nakalimutan mo?
Oo. Nakakapagod na araw.
-Uy. -Uy.
Ang ganda niyan.
-Ikaw rin. -Salamat.
-Saan ka galing? -Kina Dr. Pruitt, tapos sa Dean.
Grabe. Ninakaw ng assistant ni Dr. Pruitt 'yung kalahati ng Seneca Village project,
at nagpapanggap siyang Black. Pero White siya na taga-Florida.
'Di ko maintindihan kung ba't nagpapanggap silang Black.
Ano gusto nila? Malaking agwat sa sahod?
Racism ba 'to? O nagseselos lang sila?
-Kasi, alam mo na... -Totoo. Narinig ko nga.
Ngayon, nanghihingi ang Columbia ng papeles para patunayan ang identity namin,
kaya kukunin 'yung birth certificate ko,
kaya kailangan kong pumunta kay Mama.
Pero ayoko sanang mag-isa. Kaya samahan mo ako? Balik tayo agad?
-Ako'ng bahala sa 'yo. -Oo nga.
-Anong ginawa mo maghapon? -Wala naman.
Nagkita kami ng lalaki mo, si Jameson.
Una sa lahat, 'di ko siya kung anuman.
At anong ibig mong sabihing nagkita? Sadya?
Grabe. Nag-text ako sa 'yo,
Tumunog 'yung telepono mo, tapos nag-text siya na magkita kayo.
Nagkataon lang. Ang weird.
-Weird nga. -Parang gusto ka pa rin niya.
-Hindi. -Hindi nga.
Kinausap ko siya, at tungkol pala sa grant na nakuha n'yo.
At tingin namin dapat kunin mo 'yun.
Nag-usap ang mga lalaki tungkol sa dapat kong gawin.
Grabe naman 'yun. Tapos binasa mo pa 'yung mga text ko.
-Ano ba, Ian? -'Di naman ganoon.
Nagsabi ako agad sa 'yo. 'Di ako nagtatago ng sikreto.
-Ibig sabihin? -Bakit 'di mo sinabi?
Okay. E 'di nagkataon din na may text 'yung doktor ko,
o binasa mo rin mga email ko?
'Di sikreto 'yun. Kailangan ko lang tanggapin
na baka 'di ako magkaanak.
Ano?
Teka. 'Di 'yun 'yung...
'Yung pagkikita n'yo ni Jameson 'yung tinutukoy ko.
-Anong nangyari? -Numbers 'yun... Tungkol sa egg cell.
'Yung fertility result na hinihintay mo, alam mo na pala?
-Mag-isa mong hinarap 'to? -Sasabihin ko naman.
Nalunod lang ako noong nalaman ko 'yung mga plano natin
ay baka 'di maging posible.
Sana nasamahan kita. Sana nasamahan mo rin ako.
Kumbaga, pwede nating...
Ano ba? Akala ko pa naman tapos ka na sa pagtatago mo.
Ano ba tayo? Relasyon ba 'to o tulad noong babaeng White
-na nagpapanggap ng hindi naman tayo. -Ian. Ian, 'di tayo pekeng babaeng puti.
Lalabas na.
-Oo naman. -Magandang araw, Zoe.
Bwisit. Nakalimutan ko.
Lalabas na. Lalabas.
Salamat, Paul.
Okay.
Nagpapadala na ng heroin 'yung Postmates?
Ha-ha. Hindi. Sa fertility 'to. Pini-freeze ko ang mga egg cell ko.
Akala ko pa naman astig ka. Gusto mong magkaanak?
Gusto ko ng pagpipilian. May isyung medikal ako at...
At malapit na tayo sa personal na usapan.
E 'di kung sasabihin kong takot ako sa karayom
-at kailangan ko ng tulong... -Oo, ayoko.
Oo nga.
Salamat sa isa sa pinakamasayang gabi,
at alam mong mataas ang batayan ko.
Tama.
'Di naman ganoon kalaki.
'Di ko mahanap 'yung lubricant at bra ko, kaya sa 'yo na lang.
-Okay, ang bait mo naman. -Salamat.
Uy, may nurse ba sa inyo...
Nurse ba kayo na... Mukhang hindi.
'Yun na ba lahat? Hello?
-Bakit ako 'yung ibang Sheila? Nauna ako. -Walang may paki.
Walang kwentang hangal!
Ikaw ang walang kwenta. Dudumihan ko 'yang pang-ilalim mo.
Sino'ng walang kwenta ngayon?
Luxury Waterfront Real Estate Maghanap ng properties sa buong mundo.
Lake Como Properties Italy sa labas ng bahay mo.
126 na Listings sa Cannes, France
Mabuhay na parang artista sa timog ng France
last minute flights
22 Last Minute Escapes Maglakbay nang madalian
Get Away on Short Notice Malapit lang ang paraiso
Quick Cruises Pumalaot ngayong gabi!
anong mali sa akin?
Sinupresa mo ako sa trabaho.
Surpresa? E sinabi mo kung kailan 'yung break mo, kung nasaan kayo.
At siniguro mo pang nasa listahan n'yo ako, kaya...
-Sumakay ka na lang. -Suprise.
Tapos ang unang eksena ni Ebony the postal worker.
Na-check na ang una kong Hallmark Christmas movie.
Kumusta naman?
Okay. Nagpadala ako ng mga sulat ngayon. Kada linya may, "Maligayang Pasko..
"Maligayang Pasko."
Masyadong white. Parang pakausap-sa-manager-mo na white,
at isang oras lang ang lunch, kaya pwede kumain, o magsiping.
May nakakailang na tanong muna ako.
Sabi ko na. Masyado kang perpekto. Ano? Kasal ka na? Makukulong? Maka-Trump?
Hinding-hindi. Grabe, backstory pa talaga.
Back, front at middle.
Birthday ko ngayon. May party ako. Gusto kong pumunta ka.
At bago ka sumagot, alam kong sandali pa lang tayong lumalabas
at maaga pa para ipakilala ka sa mga kaibigan ko pero...
-gusto kitang ipagyabang, Angie Wilson. -Kainis. Perpekto ka nga.
Oo na ba 'yan? Kasi ikaw lang ang gusto ko sa birthday ko.
-Kung hindi, ikakansela ko 'yung party. -Oo, pupunta ako.
Mukhang 'di muna tayo kakain ngayon. Mamaya pag-usapan natin 'yung party.
Mistletoe.
Bakit napakaswerte ko?
At pumayag ang bawat partido na kapag naibigay na ang bayad,
inaalis na nito ang kliyente ko sa responsibilidad.
At 'di na pwedeng kontakin ni Mr. Jones ang kliyente ko sa anumang rason.
At yun na, ito na ang bayad.
One million, five thousand eighty-eight dollars at twelve cents. Sakto.
-Syempre. Tapos na siguro tayo dito. -Tama.
-Tye. -Hinding-hinding lintik na 'yan.
Tara na, June.
Ayan na si Miss Diva Angie.
-Hi. -Hi.
Sinasabi ko kay Terri na nakakatuwa ka sa set.
At umiinom na naman ang asawa ko.
Pero mas doon sa nakakatuwa ka. Kaninang umaga, nag-iimpake na siya.
-Merry Christmas. -Sunod na biktima.
-Mukhang may magpa-party. -Ano kayang magiging itsura niya?
Dahil discounted 'yung suot ko at kailangang ayusin ng buhok ko.
-Nakakatawa. Mahal ka talaga namin. -Ano sa tingin mo?
Tingin ko, ayos na 'to.
Seryoso ka? Pero hindi style 'to.
'Wag kang malupit sa sarili mo.
'Di ako malupit sa sarili ko, nagiging malupit ako sa 'yo.
Grabe. Mahal ka talaga namin.
Pero seryoso, kung may gusto ka man, kaya mo na 'yan.
Kita tayo sa set, Diva.
'Di 'yan nasa isip mo lang.
Nasa isip mo ako, pero 'yung sitwasyon, hindi.
Countess Vaughn? Diyos ko. Sorry at kinuha ko 'yung part mo.
Walang malisya, pero sa damit at buhok mo,
dapat tumanggi ka na una pa lang.
'Di patas 'to. Kami ang aarte, kami rin ang mag-aayos.
Nandito ako sa pelikulang ayaw ko.
Nasa musical ako noon na ayaw ko at wala namang nangyari.
Mas maganda pa pakiramdam ko noong wala akong trabaho.
Siguro dapat...
'Wag. Paano na lang 'yung batang Brown na gustung-gusto 'yung Hallmark?
Gusto ka niyang makita, 'di ba?
May 20 minuto na lang ako. Anong gagawin ko sa buhok ko?
Kung anong dapat gawin ng mga Black 'pag alanganin na.
Ikaw ang gagawa.
Hindi.
ANGIE Nakakapagod sa trabaho.
Ayokong masira 'yung party mo. Bukas na lang tayo.
MICHAEL Punta ka na. Magiging masaya ka.
ANGIE 'Di ako okay kasama. Sorry.
Kakaiba 'yung ayos mo ngayon.
Ano 'to? Streetwear casual, ganoon?
Ayos lang namang maghintay,
kahit na 48 minuto kang late, ayos lang.
Komplikadong umaga.
Kuha ko naman. Reyna ako ng mga komplikadong umaga.
Kahapon lang, nilayasan ako ng yaya ko
noong nagpi-Pilates ako, at nagkagulo na.
Alam kong may white privilege ako.
Pero kung mali-late ka, mag-text ka. Kasi nakakahiyang maghintay.
At syempre, dumaan 'yung kainis na hipag ko
habang nasa labas ako, at nagtanong kung bakit ang weird ko.
Tingin mo ba umubra 'yung coolsculpt? Kasi parang ganoon pa rin 'yung bewang ko.
Sinungaling sila, 'di ba? 'Yung mga clinic.
Nangangako na babawasan nila ng ilang pounds o inches...
'Di ka ba talaga titigil?
Ano?
Paulit-ulit ka lang sa walang kwentang 'yan.
-Malamang pagod ka na sa sarili mo. -Anong nangyayari?
Ang nangyayari ay nagbago na ang isip ko. Ayoko na.
Isasara ko 'yung shop.
Ang weird naman, at 'di mo na ako inisip.
Aayusin mo pa 'yung dress na kinuha ko sa 'yo.
Kailangan talaga? Kailangan ba talaga, Jill?
Quinn, okay ka lang ba?
-Okay na okay lang ako. -Quinn.
Bakit ba ganito? Wala ba talagang araw na para sa akin lang?
Pwede siguro akong magsukat. Uy, ang ganda noon.
Ma, gising ka ba?
-Anak ng, Camille? -Kainis.
Uy, Ma.
-Sinong nagpapunta sa 'yo? -Wala, Ma.
-Hi. -Hi.
-Ah, ano 'yan? -Ang ganda, 'di ba?
Turkey na candy corn 'yan.
Binili ko sa Etsy. Alam ko, 'di ko matiis.
-Nagustuhan mo ba? -Oo.
-'Di mo naman kakainin 'to, 'di ba? -Ano ka ba, 'di naman lahat.
-Huli ka! Nakakatawa, 'no? -Ma, summer pa lang ngayon.
Mula noong pinalitan ko 'yung battery, nagtago na 'yung mga pusa. Frisbee.
Pizza Cup.
-Alam mo? Naalala ko. -Ma, kailangan ko nang umalis.
Kukunin ko lang 'yung birth certificate ko at social security card,
kaya kung alam mo kung nasaan...
Nakita ko 'to noong hinahanap ko 'yung mistletoe,
Diyos ko.
Akalain mo? 'Di kita mailayo dito noon.
-Oo nga. -Uy.
Isaksak natin, maglaro tayo tulad dati.
Ma, 'di tayo naglalaro ng video games noon.
Naglaro tayo.
-Hindi. -Lagi nga, naglaro tayo.
Hindi talaga. Binili mo 'to noong wala na si Papa para iwasan ako.
Bakit 'yung wala ang lagi mong binabanggit at 'di 'yung nandito
-na gusto ka lang namang pasayahin? -Okay.
Okay.
Mauna na ako. Kailangan ko nang umalis.
-Mag-isa lang ako dito. -Oo, Ma. At sinong may kasalanan?
Kaya mo 'yan. Kaya mo 'yan. Karayom lang 'yan.
Lintik na karayom lang 'yan. Sige, sige.
Hindi. Mas malala pa dito ang nagawa mo.
Nagtayo ka ng kumpanya mula sa wala. Isa kang leon.
Kaya mong turukan ang sarili mo. Isa, dalawa, tatlo.
Kainis, 'di mo tinurok. Sige.
-Ma, 'di ko sinasadyang galitin ka. -Pinipilit ko naman, Camille.
Alam ko. Sana lang talaga 'di ganito.
Akala ko mapapasaya ka ng video game, at sumaya ka nga.
May picture akong nakangiti ka.
-Pero 'di noon mababago na patay na siya. -Alis! Diyos ko.
Ma, 'di dahil 'di mo binabanggit ang isang bagay, mawawala na 'yun.
'Di mo pwedeng iwasan lang.
Mukhang may pagkakatulad tayo.
Aalis na ako. Sa susunod ko na iisipin 'yung birth certificate ko.
Teka.
Lagi kong tinatago malapit sa akin 'yung mahahalaga.
Grabe, 'di ko pa nakikita 'to noon.
'Yan 'yung unang Pasko mo.
'Yan lang 'yung kopya ko kaya tinago ko.
Ayan.
May kopya na rin ako.
-At pumunta ka talaga dito. -Ayokong umalis nang 'di nagpapaalam.
Oo naman. 'Yan ang gusto mo.
Alam mo? Bumalik ka dito. Makinig ka.
Para lang 'di ka mabayaran, kinansela ko 'yung paglalabas ko
ng spinoff ng Q na "P para sa Polyamorous na relasyon."
-Ang gandang ideya noon. -Oo naman, maganda lahat ng ideya ko.
At magkakaroon pa ako ng marami at yayaman pa ako
habang ang makukuha mo lang ay 'yang ninakaw mo sa 'kin.
Sana natuwa ka sa sarili mo. Lumabas ka na.
Hindi, bumalik ka.
'Wag n'yong ibagsak 'yung pinto. Naka-Zoom ako.
Pasensya na!
Noong umalis ka, sabi mo wala akong totoong relasyon.
Mali ka doon,
pero kailangan ko marinig 'yun dahil sinuri ko 'yung pagdi-date ko,
na nakabuti, kaya salamat doon.
Pero ikaw naman. Ano 'yang buhay mo?
Kumusta 'yung mga relasyon mo na pagkatapos ng lahat
wala ka man lang nakilalang iba?
Hindi ka nag-move on?
Pinanghawakan mo 'yung galit mo, kinuha mo 'yung apartment at pera ko?
Tinatanong mo kung anong nangyari sa akin, pero ikaw, anong nangyari sa 'yo?
Oo, tumakas ako, pero para mabuhay.
Kailangan mo rin 'yun.
Ito na. 'Di ko kaya. 'Di akin 'to.
-Ano bang gusto mong mangyari? -Wala.
Akala ko... ewan. Kung sasaktan kita tulad ng ginawa mo, aayos ako.
Pero lumalala lang.
Kahit gaano karami 'yung nakuha ko, umalis ka pa rin.
At tama ka. 'Di ako maka-move on.
'Di dahil 'di ko ginawa. Pero iniwan rin kasi nila ako.
-'Wag kang magpaawa sa akin. -'Di na, marami ako niyan para sa atin.
Aalis na ako.
'Wag mong ibagsak 'yung pinto, Nakuha naman na natin 'yung punto.
Pero Tye, ang galing mo talaga sa lahat ng ginawa mo.
At patawad talaga.
Okay lang Hayaan mong umiyak ka
Siya ba 'yun... Hindi. Siya ba...
Bwisit. Bwisit. Bwisit. Kainis.
Kainis. Wala ka nang magagawa. Okay.
Sabi ko sa 'yo, walang birthday kung wala ka.
-Paano na 'yung party mo? -Mas mahalaga 'yung wish ko.
Aakyat ako.
Okay. Ito na.
Hindi. Sige. Ito na talaga.
Bwisit. Ito na.
-Parang madali lang sa pelikula. -Pasok ka dito. 3-F.
-Okay. -Ang pangit ko ngayon.
-'Wag kang ganyan sa girlfriend ko. -"Girlfriend."
-Talagang umalis ka sa party mo. -Talagang 'di ka nagpakita.
Ang hirap lang talaga kanina sa trabaho.
At ang pinakamabilis na paraan para pakalmahin ang Black ay sa buhok niya.
E, nandito na ako para pakalmahin ka.
Dahil 15 minuto na lang ang natitira sa birthday ko.
-Okay, nasaan na 'yung cake mo? -Kinuha ng daga.
-Ang bilis naman. -Maganda 'yung mabilis.
Bilisan natin.
-Mabilis? Talaga? -Oo.
-Talaga. -Sige.
Sa pagtanggal ng maskara, sa paglalantad ng takot, lumalaya tayo.
'Wag mo 'kong papatayin. Anong ginagawa mo diyan?
-Nagawa ko na sa pangsampung sabi mo. -Ni hindi ko naramdaman.
Diyos ko. Salamat talaga.
Oo naman.
At minsan, mahirap lang talagang tanggalin ang maskara.
Magsasara na ako. Nakakapagod ngayon.
Sandali lang 'to. Kinamusta ka ni Mama.
Mabuti.
-Kumusta siya? -'Di naman pinakamalalang punta ko.
Pero naisip ko lang na 'yung mama ko,
gagawin niya ang lahat makaiwas lang sa komplikadog usapan.
At mukhang ganoon din ako.
Para bang 'pag iniwasan ko at maging masaya na lang lagi,
magiging maayos na ang lahat.
Ayoko ng ganoong relasyon.
Cam, 'di tayo magkakaroon ng ganoong relasyon.
Oo, pero, nagtatago ako ng sikreto at tinitingnan mo 'yung phone ko.
Papunta tayo sa pagiging Mama ko.
Dapat sinabi ko na pinuntahan ako ni Jameson.
Dapat sinabi ko 'yung tungkol sa doktor. Nag-panic lang ako.
'Di ko alam 'yung magiging reaksyon mo.
Mahal, kilala mo naman ako.
At may iba pa namang paraan para magkaanak. Ampon, surrogacy...
Pwede nating ampunin si Angie kung gusto mo.
Para maging maayos itong relasyon natin ngayon,
kailangang magkasama tayo dito, okay? Wala nang sikreto.
Kumbaga, kaya nga tayo nandito, 'di ba?
Salamat.
-Ano nang gagawin mo? -Una, sasabihin ko kay Jameson na...
Sasamahan na kita sa grant. 'Di dahil nagdesisyon kayo ni Ian,
kundi dahil ang rason kaya ayoko
ay dahil ayokong harapin 'yung pagiging nanay, na parang sira lang.
Magandang oportunidad ito at magandang imahe
at kailangan ko ng trabaho kaya 'yun, gagawin ko na.
'Yun, 'yun! Salamat. Nakakatuwa.
Alalahanin mo ang panahong ito 'pag nahirapan ka nang katrabaho ako.
'Di ko magagawa 'to nang wala ka.
'Wag mo na akong bolahin. Umoo na ako.
Hindi, 'di nila ia-approve 'yung grant kung wala ka kaya...
Ako? Bakit?
Bakit? Pinapakinggan ka ng mga tao online. Bigatin ka.
Bigatin?
Pagkatapos ng ilang taon na 'di sapat
o baka kalahati o mas maliit pa, naging bigatin na ako ngayon?
-Alam mo'ng ibig kong sabihin, -Hindi kaya.
Ayusin na siguro natin 'yung plano. Computer.
-Sitsirya. -Okay.
At ang walang kupas na playlist ni Professor Parks.
'Yan nga,
-Ayan. -Gagawin na ba natin ngayon mismo?
-'Di ka pa ba handa? -Excuse me. Hindi, ah. Ano?
-Lagi akong handa. Tara na. -Sinasabi ko lang.
Alam kong sinasabi kong ayos lang ako.
'Di totoo 'yun. 'Di ako okay. Kailangan ko kayo. Punta kayo sa bahay.
ANGIE - Quinnie! Papunta na TYE - Diyan ka lang. 10 minuto lang.
Salamat talaga na nandito kayo.
Naiinis ako sa sarili ko na puro ako Mike at binabanggit ko pa 'yung Vogue.
-Sana sinabi mo noong Pride. -'Di lang naman 'yung Vogue.
Parang tungkol sa lahat. At sa wala.
Nasa akin na lahat. Bakit ba masama ang loob ko?
-'Wag kang ma-guilty sa nararamdaman mo. -Ang hirap ng pinagdaanan mo.
Kung gusto mong siraan si Isabela, sige. Simulan natin sa ngipin.
-Maganda naman 'yung ngipin niya. -Wala akong paki.
Sisirain natin ang lahat sa kanya kapag sinimulan ko.
-Salamat. -Wala 'yun.
Pakiramdam ko kailangan ko lang magpahinga sa buhay ng ilang araw.
'Yung, kalimutan ang lahat.
Alam mo kung sino 'yung ganyan?
Middle-aged na babaeng White na magsusulat ng memoir tungkol sa kanya?
-Si Camille noong pagka-graduate. -Oo nga. Ang wasak niya noon.
Sinisira 'yung buhay niya, gustong iwan 'yung grad school.
-Pero pumunta tayo ng Puerto Rico. -Puerto Rico.
Puerto Rico.
Grabe. Nakatulong talaga ang trip na 'yun sa kanya. Pero dati 'yun.
At ngayon ito, at kami pa rin naman 'yung kaibigan mo.
Pero imbis na si Camille, gagawin natin 'to para sa 'yo.
Grabe 'yung trip na 'yun.
Baka kaya pa ring magpagaling ng isla na 'yun.
Wala talagang masama doon. Maliban sa si Tye ang gumastos.
'Yun ang perang gusto kong gastusin.
-First class at suite sana. -Sobra ka na.
Bibyahe tayo papuntang Puerto Rico.
-Sige na nga. -'Yun!
Ganyan. 'Yun.
-Ang saya noon. -Nasaan si Camille? Dapat nandito siya.
I-text mo uli.
At minsan, sobrang tindi ng karupukan na 'di na maitatago.
'Di mamamaskarahan. Lumalabas ang kahinaan na babago sa buhay mo.
Lagot.
Camille, anong ginawa mo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Dawn Rosello
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Revita