Dziedzictwo. Antropolodzy często wypełniają tym luki.
Ale w niektórych kulturach nie niełatwo je badać.
Wiele osób pochodzenia afrykańskiego może sięgnąć jedynie
do pięciu czy sześciu pokoleń wstecz przez handel niewolnikami.
Więc kiedy historia zaczyna się zamazywać i nie wiemy, co było,
jak przyszłe pokolenia mają określić swoje dziedzictwo?
I wtedy zrozumiałem, seminarium nie było kursem samopomocy.
-To była sekta. -Mogłabyś być w sekcie?
Nie ma mowy. Jestem sceptyczna i myślę za dużo.
Ty za to byłbyś idealny. Jesteś cholernie miły.
Bałbyś się, że obrazisz kogoś, pytając o wyjście.
Tak, taki jestem. Miły i głupi.
Nie, Ian.
-Jestem idiotą. -Nie mów tak.
Jak mogłem myśleć, że odwołam wesele, a rodzice Miry nie wystawią rachunku?
Nawet nie porozmawiali z tobą. Wysłali tylko pozew.
Nigdy o tym nie słyszałam. Nawet jak na Jersey to gówniana sytuacja.
Gówno, które kosztuje mnie 68 000 dolarów.
Jak na ironię sam mówiłem, że to za dużo.
Trzeba było postawić na urząd albo coś prostego.
To też romantyczne.
-Tylko ja, ona, jej znajomi... -Nie chcę tego słuchać.
Rozumiem.
Powinienem to zapłacić.
Ale to niemożliwe.
Jak codzienne nitkowanie zębów albo obrona Knicksów.
Dałabym ci kasę, gdybym nie gadała z moimi inkasentami na tyle długo,
by znać imiona i urodziny ich dzieci.
Ale wymyślimy coś.
Chyba znów usiadłeś na pilocie.
-Masz? -Nie. To nie pilot. Ale...
Ale...
-Jakaś dziwna gumka do włosów. -Boże.
Cholera, to mój krążek. Wypadł?
-Przez szorty? Raczej nie. -O mój Boże.
Kiedy robiliśmy to na kanapie.
Jedna z najlepszych sesji.
Więc bzykaliśmy się i wypadło?
Ian, mogę być w ciąży.
-Co? -Nie mamy już 18 lat.
Marzyliśmy kiedyś o dzieciach. Daj spokój, Camille. Jesteśmy po 30.
Ciąża nie byłaby taka zła.
Dopiero wróciliśmy do siebie.
Wpadka nie była naszym marzeniem.
Szczególnie przy twoim pozwie i moim bezowocnym szukaniu pracy.
Według Google'a to za wcześnie, wciąż mam ochronę przed ciążą.
-Co za ulga, prawda? -To dziwne, że już tęsknię za dzieckiem?
Bardzo. Wiesz, co jeszcze jest dziwne? To.
Martwię się. To już trzecia transfuzja w tym miesiącu.
Wiem o tym, bo co ciekawe, byłam przy wszystkich trzech.
Transfuzje krwi są przeznaczone dla nagłych sytuacji, nie rutynowych.
Dobrze. To moja prawniczka, muszę odebrać.
Mów, June. Jak mam się pozbyć Brandona?
To poważne. Musisz porozmawiać z lekarzem o histerektomii.
Leczenie transfuzjami jest ryzykowne.
A wyrwanie wszystkiego jest bezpieczne?
To nie do ciebie, June. Ta cholerna klinika nie chce mnie leczyć.
Powiedz im, by to robili.
To moja prawniczka, mówi, że macie mnie leczyć.
Jak to „nie do końca”? Pracujesz dla mnie.
-Nie. Pracuję dla kliniki. -Boże, nie do pani mówię.
Nie, nie do ciebie. Do niej.
-Arbitraż? -Dokumenty, które pani podpisała...
Ile razy mam powtarzać, że to nie z panią rozmawiam?
Nie do ciebie, June. Na razie, porozmawiamy później.
-Dokąd pani idzie? -Mamy porozmawiać później.
Ja nie... Zróbcie mi tę cholerną transfuzję.
Dobrze, ale to już ostatni raz.
Wiem.
Nadzieja na to, że moje problemy zdrowotne znikną, nie jest większa
niż na zniknięcie byłego męża.
Ja liczyłam na to samo.
Powinnyśmy ich sobie przedstawić, żeby niszczyli sobie życie razem.
Ale czy mówi Vogue?
Krzyczy Vogue.
Ja wolałam niebieską.
Nie patrzcie tak. Wiecie, co przeszłam.
Przebiorę się. Macie być jednomyślne.
Nie jesteśmy takie od uznania seksu pod prysznicem za przereklamowany.
Nie wierzę, że Mira nie kazała usunąć mnie z programu.
Pewnie była bardziej zajęta pozywaniem Iana.
Pytanie tylko, kiedy przyjdzie tornado, które zwali jej dom na głowę
i zabierze ze sobą dupę Brandona.
Może i Isabeli się trochę dostanie.
Nie, wróć. To była moja wina.
-Quinn. -Ale to prawda.
Byłam zbyt nachalna.
To głupie.
Dlaczego rozmawiamy o byłych,
skoro masz przed sobą najważniejszy wywiad w karierze?
Kiedy byłam w Forbesie, nie myślałam o niczym innym.
Pamiętamy.
Chwalcie Jezusa, Buddę i L. Rona, jakkolwiek miał na imię.
Super dzień.
Przed wami Angela Wilson.
Angie dostała właśnie rolę drugoplanową w Dziedzictwie Christmas Falls.
O rety. Do filmu Hallmarka?
-Tak. -To jak spełnienie marzeń.
Dla ciebie, nie dla mnie, ale tak.
Jestem najlepszą przyjaciółką,
Ebony Jackson Washington.
Wrażliwość kulturowa Hallmarka.
Blackmarka.
Weszłam, dyrektor castingu i pogadałam.
Spytali, czy umiem jeździć na rowerze. I tyle. Zaczyna się od razu. Już.
-Ale powiedziałaś, że nie umiesz? -Że umiem.
Po to Bóg wymyślił kaskaderów i efekty specjalne.
Czy aby na pewno?
Ja będę gwiazdą. Moja ziomalka będzie w Vogue'u.
Przegapiłam coś?
-Tye nie będzie mieć transfuzji. -Camille wypadł krążek.
-To przyczyna i skutek? -Dwie różne sprawy.
Musiałaś się nieźle wyginać.
-Cyrk Bzykanello. -Uwielbiam niegrzeczną Camille.
Jest dziwna, ale kiedy się pojawia, lśni.
Ale tak naprawdę, nie lubię mieć w sobie zabezpieczeń.
I jeśli nie zajdę w ciążę w tym roku w Atlancie,
nie będę mieć dzieci.
-Wiecie, co było dziwne? -Ian.
-Też tak myślałam. -Mówił, że moglibyśmy mieć dziecko.
Dopiero wróciliśmy do siebie, a już mówi o dzieciach.
„Już”? Znacie się od dziesięciu lat.
Mówiłaś, że chcieliście być rodzicami.
Tak, kiedyś, ale nie teraz.
Skąd mam wiedzieć, kiedy zacząć?
A jeśli będę czekać za długo? A potem przytłoczy mnie żal.
I wydam wszystkie pieniądze na dziwaczne laleczki z QVC,
które będę traktować jak dzieci.
-Nie. -A jeśli to zrobimy?
Jeśli będziemy mieć dziecko i znów się rozstaniemy?
Będziemy się dzielić, pokochają tatę bardziej niż mamę.
Przyjdą do mnie, będę zajęta, poczują się zaniedbane.
Wezmą moją kartę i kupią lalki z QVC, które będą nazywać mamą.
-Co ona ma z QVC? -I dziwacznymi lalkami.
Już wiem, dlaczego krążek chciał uciec. Laska oszalała.
Muszę lecieć. Mam wizytę u ginekologa.
-Tye, chodź ze mną. -Nie potrzebuję krążka.
-Ani patrzeć, jak wkładają go tobie. -Dla drugiej opinii na temat transfuzji.
-Lekarce to nie przeszkadza? -Ona jest super.
-Quinn, powodzenia. -Dziękuję.
Powodzenia.
Widzimy się u moich rodziców.
-Gratulacje, Angie. -Dzięki.
Muszę lecieć. Za godzinę jest spotkanie w Hallmarku.
Od musicalu na Broadwayu po świąteczny film Hallmarka.
Moja droga do sławy okazała się długimi schodami na dół.
Jestem dumna.
Dziękuję.
-Kocham. -Ja też.
Pa.
Cześć, jestem Quinn.
To głupota.
Witamy w Hallmarku.
-Świetna rola w Moeshy. -Słucham?
Zwolnili ją. To jej zastępczyni.
Przepraszam. Nigdy nie oglądałam Moeshy ani żadnej innej telenoweli.
Kiedy byłam mała, nie wolno mi było. Mój mąż też mi zabronił,
bo ponoć daje to kobietom zbyt dużo pomysłów. I rozumiem.
-Jestem Jami Van Horn. -Angie Wilson.
Rick Smith. W sumie Rick Rothstein,
ale publiczności się nie podobało.
-I rozumiem. -Zwolnili kogoś?
-Hrabinę Vaughn. -Kim Parker?
Najlepszą przyjaciółkę Brandy?
Nie wiem, kim są ci ludzie,
ale hrabina skłamała, że umie jeździć na rowerze.
Kto okłamuje Hallmark?
To okropne.
Więc chyba dobrze, że umiem jeździć na rowerze.
Świetnie.
Jak inaczej dostarczyłabyś mi ciasteczka,
dzięki którym się we mnie zakocha?
No właśnie. Jak miałabym to zrobić? Nie mogę się doczekać.
-Doktor Lisbon. -Camille.
Słyszałam, że mamy uciekający krążek.
Tak, nie zostawił nawet notatki...
Zastanawiałam się też nad spiralą,
bo jest bardziej stabilna.
A seks z Ianem raczej nie będzie mniej trójwymiarowy w najbliższym czasie.
Szalone króliczki.
Nie ma problemu,
ale czy to oznacza, że nie chcesz mieć dzieci przez najbliższe trzy lata?
Tak.
Chociaż nie wiem. Kiedyś chcemy je mieć.
Czy „kiedyś” jest za mniej niż trzy lata?
Dla Iana pewnie tak.
Dla mnie raczej nie.
Trzy lata.
Zostanę jednak przy krążku i będę delikatniejsza.
Jasne. Coś jeszcze?
Tak. To moja przyjaciółka Tye.
Mam przeklętą trójcę świętą: polipy, mięśniaki i cysty.
I najwyraźniej nie mogę bez końca leczyć tego transfuzjami.
Tak, trudno, żeby była to jedyna metoda leczenia.
Ich plan polegał na histerektomii, a to raczej drastyczna opcja.
To niekoniecznie pierwszy krok.
Musiałabym poznać najpierw twoją historię leczenia.
Istnieją mniej inwazyjne ścieżki,
zanim przystąpi się do tego.
Dobrze, pani doktor. Nikt nie wspominał o innych metodach.
-Dziękuję. -Jasne.
Moja rada dla was obu jest taka sama.
Zacznijcie od badania rezerwy, by zobaczyć, ile komórek jajowych macie.
Zapoznanie się z tym, co dzieje się w organizmie,
pomoże wam podjąć świadomą decyzję.
Ja nie myślę o dzieciach.
Gdybym tylko dostawała centa za każdą zmianę decyzji u pacjentki...
To nie jest inwazyjne.
A po się męczyć z hipotezami, skoro mamy naukę?
Powinnam zrobić, co mogę, zanim skończy mi się ubezpieczenie,
więc czemu nie?
Prędzej zamarznie piekło niż moje jajeczka.
Ale badanie nie zaszkodzi, prawda?
-Obiecuję, że nie. -Dobra.
To po sprawie. Brakuje tylko mojego krążka.
-To co, wkładamy? -Robi się.
-Poproszę mimozę. -Dla mnie kawa.
Brunch jest lepszy od śniadania, bo nikt nie krytykuje tego, że pijesz.
Mam później rozmowę z prawniczką w sprawie Brandona
i chcę kierować się czystą nienawiścią.
-To przerażające. -Przepraszam.
Boże. Angie. Dobra noc czy kiepski poranek?
Kiepska decyzja zawodowa.
Pomyślałam, że wezmę lekcję jazdy na rowerze w peletonie Quinn.
Zabiło to Mr Biga. Mnie prawie też.
Myślałam, że MeToo go zabiło.
Dlaczego mówi się, że coś jest proste jak jazda na rowerze?
To jak ssanie fiuta. Jak powtórki Złotek.
To są proste rzeczy. Ale jazda na rowerze nie.
Jazda na rowerze jest o wiele łatwiejsza od ssania fiuta,
jeśli wiecie, o czym mówię.
-Ian czy Jameson? -Nie odpowiem na to.
Ian.
Nie znam się. Stawiam na Jamesona.
-Ian wielki kutas. -Jameson.
-Widziałaś, jak płakała? -Widziałaś jego stopy?
Ian ciągle jeździ na rowerze,
może cię nauczyć.
Jest dobrym nauczycielem. Rzeczy, które mi pokazał...
Nie chcę tego słuchać. Ale mogę spróbować.
-Ian będzie na ciebie wściekły. -Ma rację.
Czekamy na Quinn czy...
Nie będzie jej. Jest w fatalnym stanie.
Całą noc ćwiczyła do wywiadu.
To było bardzo irytujące. Mogła zamknąć drzwi.
Wszystkiego dowiemy się na odnowieniu ślubów jej rodziców.
Chyba że Ian zabije mnie na rowerze.
Dziękuję.
-Tak. Będzie zły. -Mówiłam.
-W porządku. -Nie chcę.
-Angie, słuchaj... -Najpierw zasady.
-Musimy pamiętać o... -Nie. Moje zasady.
Żadnych wzgórz, śmietników, samochodów i puszczania mnie.
Dopóki nie powiem, trzymasz mnie tymi umięśnionymi rękoma.
Nikt nie chce Iana. To tylko obserwacja.
Ostatnia zasada. Kiedy mówię „stop”, koniec lekcji.
Nie ma sprawy, ale ja też mam zasady.
Musisz ich przestrzegać. Włóż kask.
Nie ma mowy. Włosy miały być rozwiane, a nie kisić się w kasku.
-Kask. -Dobra, kask.
Ale tylko dlatego, że lubię facetów,
którzy rozumieją, że kobiety należy chronić.
-Angie. -Nikt nie chce Iana.
Ładnie pachniesz.
Angie, dasz radę. Będzie dobrze.
Ale jeśli twój chłopak mnie zabije, będę was nawiedzać do końca życia.
I nie jak przyjazny Casper,
a jak wyskakujący z lustra upiór. Wystraszę was na amen.
-Do końca świata. -Spokojnie. Wskakuj.
Stopy na pedały. Dłonie na kierownik.
Tu są hamulce. Patrz przed siebie.
Na razie tylko pedałujemy. Łatwizna.
-Będę trzymał siodełko. -Nie puszczaj.
Nie puszczam. Pedałuj. Chronię cię.
-Cholera. -Dobrze.
-Dam radę. -Jedziesz.
-Dobrze. -Nie puszczaj.
-Chronię cię. -Dobrze.
-Puściłeś! -Jedziesz.
Cholera.
Co to za ochrona, do cholery?
Dlatego właśnie nikt nie chce Iana.
Spójrzcie na mnie. Teraz już nigdy nie zostanę modelką kolan.
O mój Boże.
Chce mi się pić.
Chcesz sok? Pomaga mi, kiedy oceniam eseje.
-Tylko jabłkowy. -Jest jabłkowy.
Otwieramy kartonik.
-Dla ciebie. -Dziękuję.
Jestem z ciebie bardzo dumna. Przezwyciężyłaś swój lęk.
-I tak mnie wyleją. -Nie, nie.
Jutro wrócisz na rower, obiecuję.
Kto lubi chrupiące masło orzechowe? Boże.
Połowę? Chyba zwariowałeś, czarnuchu.
Proszę powiedzieć Tyeshy, by przestała zwracać się do mojego klienta
w sposób wulgarny i upokarzający.
June, powiedz temu głupiemu, chciwemu, taniemu adwokacinie,
żeby nie nazywał mnie Tyeshą.
Potrzebuję chwili z moją klientką.
Dobry pomysł. Może Tyesha zacznie zachowywać się jak dorosła.
Przysięgam na Boga...
Grożenie Brandonowi i używanie wulgaryzmów nie pomoże.
Wiem. Płacę za jego hotel, żeby nie siedział u mnie.
Nie musiał się na to godzić.
A ja nie muszę się godzić, by dawać mu połowę.
Za co płacę ci tyle forsy? Przegrać sprawę mogę sama.
W tej chwili to połowa,
ale jeśli dojdzie do procesu, to będzie bitwa.
W oczach sądu oszukałaś go, biorąc z nim ślub.
Zostawiłaś go i zarobiłaś kupę szmalu.
To nie...
-Chcę walczyć. -Rozumiem.
Ale wiedz, że ryzykujesz nie tylko utratę większej części majątku,
ale i miesiące, a może lata, mojej wysokiej stawki godzinowej.
Chcesz zaryzykować wszystko, by ocalić połowę?
Nie widział mnie od dekady, a chce połowę wszystkiego?
Kurwa. Dlatego właśnie nie chcę rodziny.
-Zawsze cię wyruchają. -Oddychaj.
Bóg nie da więcej, niż możemy znieść.
Dał nam reboot Seksu w wielkim mieście.
Tak.
Pani Parks, sala trzecia. Pani Reynolds, druga.
Dziękujemy.
Wracam do kuzynki. Nie ufam jej, kiedy zostaje w mieszkaniu.
-Widzimy się na przysiędze. -Świetnie.
Powodzenia.
Nie wiem, czy to w dobre określenie,
ale tobie też.
Mam już wyniki badania rezerwy jajeczek.
Miło mi poinformować, że twoje wyniki są wspaniałe.
Przykro mi, zostało naprawdę niewiele.
To idealny poziom, by je zamrozić.
Trzeba podjąć kroki, by sprawdzić, czy będziesz mogła mieć dzieci.
Proszę.
-Cześć. -Quinn Joseph.
Dziękujemy za zaproszenie. Gotowa na 73 pytania?
-Nawet na 173. -Świetnie. Ulubiony napój?
Za dnia smoothie z jarmużem. Wieczorem French '75.
-Vintage czy nowe? -Tylko vintage.
-W trzech słowach opisz swoją markę. -Stylowa, zrównoważona, seksowna.
-Słodkie czy słone? -Zawsze słodkie.
Co czyni cię szczęśliwą?
Moi przyjaciele, moja kariera i...
-Przepraszam. -To nic.
Pierwszy raz rzadko wypada idealnie.
Nie wiesz, ile razy kręciliśmy z Blake Lively.
-Cały weekend zszedł na to. -Dobrze.
Od początku.
Proszę.
-Cześć. -Quinn Joseph. Dziękujemy za zaproszenie.
-Gotowa na 73 pytania? -Gotowa jak nowa.
-To było głupie. Możemy... -Tak.
Twoja marka w trzech słowach.
-Stylowa, zrównoważona, seksowna. -Co cię uszczęśliwia?
Przyjaciele, pączki z czekoladą i...
-Boże, dlaczego mi to ucieka? -Mówiłaś, że kariera.
Tak? Świetnie. Tak.
Właśnie.
W skali od 1 do 10, jak szczęśliwa jesteś?
Szczęśliwa?
Łzy szczęścia. To chyba 10+.
Tak?
Cholera, przepraszam.
-Nie wiem, co się dzieje. -Przełożymy nagranie?
Nie. Nic mi nie jest.
Wszystko dobrze. Ja...
Moja dziewczyna zerwała ze mną, bo byłam przylepą, więc...
Ale to chyba nie to.
Vogue tu jest, to wymarzony moment.
Ale nie wiem nawet, po co mi to było.
Dlaczego nie jestem szczęśliwa?
Zwykle to ja zadaję pytania.
Przepraszam, nie dam rady.
Możemy zakończyć?
Nikki, dzięki za pomoc, ale może zostawić szałwię na później?
Musimy oczyścić to miejsce z toksycznej energii Brandona.
-Zgoda. -Cholera, sporo tego.
-Spisujesz wszystko? -Wszystko.
Jeśli coś pominę, mediatorzy i prawnicy Brandona
oskarżą mnie o oszustwo.
To małżeństwo to pieprzone oszustwo.
-Ktoś jeszcze chce drinka? Bo ja tak. -Skończmy to.
Spisz i sfotografuj wszystko, co ma wartość.
To ma wartość. Zabiorę.
-Tego nie spiszesz. -I nie spiszę.
Ani Brandon tego nie dostanie, ani ty.
Dostałam to od babci Florence.
Babunia Flo. Tęsknię za nią.
Dała mi ten naszyjnik na szczęście.
Zawsze miałam wrażenie, że byłyśmy jej ulubienicami.
Myślisz, że wiedziała, że jesteśmy nietypowe?
Nie wiem, czy ona taka nie była.
W swoich czasach nie mogła tego wyrazić.
To by wiele tłumaczyło.
Mała Tye w sukience.
-Daj mi to. -Pamiętam ją.
-Tyle chcę jej powiedzieć. -Na przykład, że jesteś lesbijką.
Nie wychodź za faceta, który odbierze ci połowę rzeczy.
Na przykład.
I nie oglądaj Zagubionych. Nie przemyśleli tego.
Ale powiedziałabym też, że jej kuzynka Nikki
utoruje jej drogę do wyjścia z życia, w którym się dusiła.
Serio, Nik. Miesiącami kimałam na twojej kanapie.
Luz. Od tego ma się rodzinę.
To prawda.
Myślisz czasem o przedłużeniu rodu?
-O posiadaniu dzieci? -Bezustannie.
-A ty? -Nigdy. Przenigdy.
Do niedawna myślałam, że nie ma opcji.
Nie ma opcji? W którym roku ty żyjesz?
Osoby queer i trans mają dzieci.
Wiem. Większość brunchów zamieniła się w koszmar.
-Trafiona. -Myślałam, że to nie dla mnie.
Poza tobą i babcią Florence
rodzina za bardzo dla mnie nie istniała.
Dla mnie też. Ale ja widzę to tak.
Jeśli nie będziemy mieć dzieci, nasz ród zakończy się na nas.
Babunia Flo robiła, co mogła, a my żyjemy jej najśmielszymi marzeniami.
Więc może dzięki naszym dzieciom
mogłybyśmy stworzyć spuściznę queer.
-Ma to sens. -Szczególnie w rodzinie czarnych.
Choćby dlatego już warto.
Wiesz co, kuzynko? Twój strój nie reprezentuje twojej mądrości.
-Wal się. Wyglądam dobrze. -Przychodzisz do mnie w jegginsach.
DO QUINN: Gdzie jesteś?
Jestem na przysiędze twoich rodziców przed tobą?
Pożyczyłam kolczyki i 50 dolców.
Laska, nie musisz łapać bukietu. Sama nim jesteś.
Dziękuję. Wyglądasz jak dzieło sztuki.
Dzięki. Muszę znaleźć Quinn i wywołać w niej poczucie winy
za to, ile na to wydałam.
-Było warto. -Gdzie odbędzie się uroczystość?
-Na górze. -Litości.
-Zamówić ci whisky? -Poproszę.
Przepraszam.
Nie ma mowy. Nigdy.
Barman!
To nie w porządku. Masz nieuczciwą przewagę.
-Prosty tekst. -Jak długo czekasz?
Wystarczająco długo, by wypić, co zostało w tych brudnych szklankach.
-To niehigieniczne. -Tak samo jak ja.
-Nie robisz przekrętów. -Przekręty to moje drugie imię.
Odwrócę uwagę barmana, a ty weźmiesz jedną z tych butelek.
-Widzimy się przed wejściem. -Tak.
Potrzebny EpiPen. Mam reakcję alergiczną na lód.
-Lód? -Pomocy.
-O mój Boże! Niech ktoś mu pomoże! -Co się dzieje? Dzwonię po karetkę.
Za późno. Już nie żyję. Zadowolony?
Dziś wieczorem będziemy kosztować...
-Cholera. -Syrop?
Miałaś pełen wybór alkoholi, a wybrałaś syrop?
Wzięłam to, które wydawało się pełne. Znam się na szybkich akcjach.
Jak wypijemy szybko, to naćpamy się cukrem.
To nie dla mnie. Tam raczej też już nie wrócimy.
Nie.
Zabierzmy to na drogę. Postawię ci drinka gdzie indziej.
-Nie odmówię. -Dobra.
Weź prezent. Nie bądź bez klasy.
DO QUINN Żyjesz? Wychodzę na seks. Buziaki
Czas oczekiwania na Uber i Lyft to 26 minut. U ciebie lepiej?
Nie. Wyrzucili mnie z obu.
Mamy spory kawałek w jakieś lepsze miejsce.
Możemy wziąć rower.
Moje libido właśnie opadło. Dlaczego rowery mnie prześladują?
Nie jeździsz? Co za niespodzianka.
Uważaj. Chłopak przyjaciółki próbował mnie uczyć. Prawie umarłam.
Miałem cię za kobietę, która lubi dzielić kontrolę.
Tak jest z jazdą na rowerze.
Dzielisz kontrolę między siebie i rower.
Niech moja jednorazowa chęć wspólnego przekrętu cię nie zmyli.
Nie lubię dzielić się kontrolą.
Niech moja chęć rozpoczęcia przekrętu cię nie zmyli.
Lubię kobiety, które mają władzę.
I libido wróciło.
Lubisz park nocą?
Robiłam to w gorszych miejscach.
Zacznijmy przygodę.
Zakładamy, że dziedzictwo to coś namacalnego.
Coś, co pozostaje dla przyszłych pokoleń.
-Gotowa? -Tak.
-Na pewno? -Tak.
Możesz puścić.
Jadę na rowerze.
Widzisz? Patrz. Bez nóg.
Czasem to momenty, kiedy uczymy się czegoś nowego.
Widzisz, jak jadę na rowerze?
Dowiadujemy się czegoś o sobie.
Dzwoni mama...
Dlaczego częściej nie wychodzimy tak ubrani? Fajnie wyglądamy.
Ja mogę wyglądać fajnie, ale ty jesteś absolutnie nieziemska.
-Dziękuję. -Chcesz drinka?
Tak.
-Jeśli zobaczysz Quinn, przyślij ją. -Dobra.
CAMILLE Quinn, gdzie jesteś?
Cam.
Albo uczymy się połączyć przeszłość z przyszłością.
Wyglądasz obłędnie.
Lubię przewyższać państwa młodych na weselach.
I heteronormatywność ogólnie.
-Ale dr Lisbon. -Tak. Jak poszło?
Moja rezerwa jest powyżej przeciętnej.
Moje ciało też.
Powinnam zamrozić jajeczka,
bo w trakcie leczenia może być ciężko.
-Wszyscy chcą, żebyśmy miały dzieci. -Tak.
Ale zamierzam to zrobić.
Tye, to wspaniale.
Na wypadek, gdybym chciała założyć rodzinę.
Wątpię, ale na wszelki wypadek.
Zmiana zdania co do rodziny to nic złego.
Wygląda na to, że ktoś jeszcze zamrozi jajeczka.
Nie wiem, czy mogę mieć dzieci. Mam niski wynik.
Nie. Cholera, Cammy. Jak sobie z tym radzisz?
Czasem dziedzictwo to też to, co odpuszczamy...
Nie wiem, jak powiedzieć Ianowi. Kosztowałam go 68 tysięcy i Mirę.
Teraz mam mu powiedzieć?
Co takiego?
...albo i nie.
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski