WSZYSTKIE POSTACIE I WYDARZENIA PRZEDSTAWIONE W TYM SERIALU SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ LUB OSÓB, ŻYWYCH LUB ZMARŁYCH,
JEST PRZYPADKOWE.
Nawet z radioaktywnym zapalnikiem w środku
bombę można bezpiecznie przenosić.
Jest jak piłka baseballowa.
Ale gdy poddana zostanie ciśnieniu,
wytworzonemu przez ładunki wybuchowe,
może spowodować niewyobrażalne zniszczenia.
Gdy przeprowadzimy test,
każdy rząd na świecie zobaczy waszą potęgę.
Lud Iranu dziękuje ci za ten prezent, doktorze.
Przeprowadzę ostatnie testy przed jutrzejszym transportem.
Brat Kamali uważa, że ta lokalizacja nie jest bezpieczna.
Postanowiliśmy przyśpieszyć transport.
Co? Nie.
Nie jesteśmy gotowi.
Jesteśmy gotowi, Ajatollahu.
Nie. Nie rozumiecie.
Dzisiaj.
Przenosicie bombę dzisiaj.
Ma pan ważniejsze sprawy gdzie indziej.
Rozumiem.
Dobrze.
Daj mi go.
Zrobiłeś to, co miałeś zrobić?
Tak.
TEHERAN
LAWASAN, PRZEDMIEŚCIA TEHERANU
Bomba tam jest?
Amerykanie namierzyli części od Ghasemiego w tych tunelach.
To przedłużenia systemu metra w Teheranie.
Są niedokończone.
Są pod normalnymi tunelami,
więc bardzo głęboko.
Są niedostępne.
CIA poinformowała nas, że przenoszą bombę
na testy nuklearne gdzieś na pustynię.
Monitorujemy każde wejście, aż zobaczymy ruch.
A potem?
Gdy będą na powierzchni,
zneutralizujemy ich dronem, który leci na miejsce.
Atak będzie poza miastem?
Nie możecie tego zrobić tu, gdzie są tysiące cywili.
Jeśli będzie trzeba.
Wkładaj. Wracasz do więzienia.
Ktoś dzwoni do córki Petersona z Iranu.
Namierz go.
Peterson dzwoni do córki.
Cześć, mówi Jenn. Oddzwonię, gdy będę mogła.
Nie wiem, czy odsłuchiwałaś wiadomości.
Nie wiem, czy zrozumiesz tę.
Nie mam zbyt wiele czasu.
Kiedyś mówiłem ci, że myślami zawsze jestem w Iranie.
Ty powiedziałaś mi, że jesteś tu sercem.
Córka Petersona była w Iranie?
Pamiętasz wersy?
„Jak człowiek ma uciec przed tym, co mu pisane?”
„Jak może uciec przeznaczeniu?”
Czemu to do niej mówi?
Nie mówi tego do niej.
Mówi do mnie.
Mam nadzieję, że wkrótce się zobaczymy.
Dla naszego dobra.
Sygnał jest aktywny.
Mam lokalizację.
Willa w Lawasanie…
Naszym celem jest bomba, nie naukowiec.
Tamar.
Musimy iść.
SIEDZIBA GŁÓWNA KONTRWYWIADU IRGC, TEHERAN
Wszystko gotowe do transportu?
Tak jest.
Nie odbiera.
Śledzi telefon naukowca.
Pewnie jest w drodze do willi.
Doktorze. Idziemy.
Przemieszcza się.
Jeśli jedzie z Lawasanu do miasta, to przez Kuhpayeh.
Dowieź nas tam szybciej.
Coś się dzieje w obiekcie.
Prześlij zdjęcia.
Zobaczymy, co jest w aucie?
TRYB PODCZERWIENI
Jest to coś pokrytego ołowiem.
Może odpady radioaktywne.
Cywilna eskorta. Wygląda normalnie.
Nie spuszczaj ich z oczu.
Widzę ciężarówkę i eskortę.
Wyślij.
Co się stało?
Otwórz.
PADNIJ
Jedź.
- Daj spokój. Nie musicie. - Wybacz, że ci nie ufamy.
Posłuchaj mnie. Przenoszą bombę.
Musimy ją znaleźć.
Zbudowałeś ją dla nich, a teraz mamy ją znaleźć…
Wybuchnie.
- Skąd wiesz? - Bo ją zaprogramowałem.
Przygotowałem i uzbroiłem tę bombę, by wybuchła dziś w południe.
To za mniej niż dwie godziny.
Dlaczego to zrobiłeś?
Ostatnie dwa i pół roku pracowałem na to,
by mi uwierzyli, że skonstruuję im bombę.
Ale tylko po to, by ją zniszczyć.
I pogrzebać ten cały pieprzony program.
- Miała wybuchnąć w laboratorium. - To wariactwo.
Udałoby się.
Tunele ograniczyłyby wybuch.
A co z promieniowaniem?
Promieniowanie oznaczałoby, że nie mogliby tego ukryć.
Zgodnie z protokołami musieliby ewakuować miasto.
- Skąd wiesz? - Bo napisałem te protokoły.
Cały świat zobaczyłby, że są kłamcami.
Ich obywatele by to zobaczyli.
A co z ludźmi, których byś zabił?
Przeliczyłem to.
Liczba ofiar byłaby…
Akceptowalna.
Nie waż się mnie, kurwa, oceniać.
Ilu Irańczyków straci życie
z rąk ich własnego rządu, jeśli nic się nie zmieni?
Czyli aresztowanie, powrót, gdy cię uratowaliśmy,
to wszystko było częścią twojego planu?
Skoro zacząłem, musiałem go dokończyć.
A możesz go przerwać?
Tak. Mogę.
Z waszą pomocą.
Mam Tamar.
Namierzyliście bombę? Przenoszą ją.
Posłuchaj mnie…
Julio, bomba wybuchnie za niecałe dwie godziny.
Skąd wiesz?
Bo mam tu Petersona.
Ustawił czas detonacji na 12.00.
TEHERAN
Co? Aktywował bombę?
Chwila.
Kolejna ciężarówka.
Co się dzieje?
Moment… Nie jedna.
Naliczyłem ich sześć.
Wszystkie z ołowiem i eskortą.
Mają nas zmylić.
Takie pojazdy trudno zlokalizować.
Zhakuj system kierowania ruchem.
Musimy je natychmiast zatrzymać.
Powiedz mi wszystko, co wiesz o bombie
i wyjeżdżaj z miasta. Natychmiast!
Pelikan, słyszałeś?
Światła, ronda, wszystko, co się da.
Proszę pana?
Coś się dzieje z systemem kierowania ruchem.
Spójrz. Korek.
Macie lokalizację bomby?
Możemy zneutralizować wszystkie?
Niektóre satelity się wyłączą.
Śledzenie sześciu aut jednocześnie jest niemożliwe.
Nie możemy ryzykować. Musimy śledzić wszystkie.
Gdy znajdziemy właściwą, zneutralizujemy ją.
Co? Nie możemy tego zrobić w mieście.
Stanie się brudną bombą. Zabije tysiące.
Nie narażę bezpieczeństwa Izraela
na podstawie słów człowieka, który od lat kłamie
i który oszukał cały świat.
Jeśli nie znajdziemy ciężarówki, musimy ewakuować miasto.
Jeśli jest szansa, że Iran będzie miał broń nuklearną,
to jeśli o mnie chodzi, żadna z ciężarówek nie opuści Teheranu.
- Jeśli bomba wybuchnie… - To lepiej w Teheranie.
Pamiętaj, kim jesteś i po której stronie ponoć walczysz.
Pieprz się.
Jeśli nie zidentyfikujemy auta,
bomba jądrowa wybuchnie w środku miasta.
Znajdziemy ją.
Jeśli znajdziemy i to zgłoszę,
Mosad zaatakuje.
Eksplozja jądrowa albo brudna bomba w sercu Teheranu.
Nie.
Musimy to powstrzymać.
Nie wiecie, które to auto.
Ilu ludzi z reżimu by wiedziało?
Tylko kilka osób.
Mam jedną na myśli.
Tak jest.
Raportuj.
Jedziemy za ciężarówką.
Czekaj na dalsze rozkazy.
Jedźcie szybciej.
Tak jest.
Jeśli chcesz zobaczyć Nahid,
masz trzy minuty, by wyjść z tego budynku
bez przyciągania uwagi.
Dzień dobry, panie Kamali.
Chciałem się umówić na spotkanie
i porozmawiać o pańskiej żonie.
Teraz? Zejdź mi z drogi!
Bądź cicho. Nic nie mów. Chodź ze mną.
Wsiadaj. Ruchy.
Wsiadaj.
Mówiłaś, że Nahid tu jest.
Rób, co ci każe. Dla dobra wszystkich.
Bądź w pobliżu.
Centrala, szukajcie samochodu zgodnego z tym opisem. Tak.
Czemu mam ci wierzyć?
Po co miałaby kłamać?
Bo zawsze kłamie.
Nie na ten temat.
Sprzeciwiła się rozkazom, kontaktując się z tobą.
Pozwolą jej wybuchnąć, jeśli nie zidentyfikujemy auta.
A jeśli je zidentyfikujecie?
Nie powiem im.
Jeśli masz rację, irański naukowiec może to powstrzymać.
Nie. Muszę mieć dostęp do bomby. Trzeba to zrobić ręcznie.
To muszę być ja.
Mamy mniej niż godzinę.
Posłuchaj.
Nigdy nie wątpiłam w twoją miłość do Teheranu, nie wątp w moją.
Dla dobra miasta i jego mieszkańców.
Dla Nahid.
Wciąż jest w mieście?
Jeśli nas doprowadzisz do bomby,
zadzwonię do niej i dam ci telefon.
Ale najpierw, proszę.
Halo.
Mówi Kamali. Gdzie teraz jesteście?
W cholernym korku na Laleh Boulevard.
Musimy sprowadzić auto na ubocze.
Każ im jechać na północ ulicą Shahran i wjechać w Suluqhun Road.
Powiedz im.
Powiedz kierowcy, by jechał na Suluqhun Road.
Nie odbieraj od nikogo poza mną.
Doszło do włamania. Zdemaskowali nas.
Tak jest.
Zbliżamy się.
Słucham.
Kamera zarejestrowała poszukiwany samochód.
Ulica Shahran, jedzie na północ…
Dziękuję.
Czyli cała ta gadka o miłości do Iranu,
którą sprzedałeś Larijaniemu,
była kłamstwem?
Po tym wszystkim, co znosiłem z rąk reżimu przez ostatnich 20 lat…
Wiesz, jak to jest spojrzeć w lustro
i zrozumieć, że sprawa, której oddałeś wszystko,
sprawa, którą postawiłeś wyżej od małżeństwa,
córki, szczęścia…
nie jest tą właściwą?
Musiałem coś zrobić.
Gdzie jest Tamar?
Wyłączyła telefon.
Ali, ciężarówka zjeżdża z trasy.
Musimy zadzwonić do kierowcy. Gdzie jest Kamali?
Dzwoń do niego. Szybko.
I wyślij tam posiłki.
Jedna z ciężarówek wyjeżdża z miasta.
Macie ją zaatakować.
Itamar, zrobisz to?
Tak jest.
Miecz, wysyłam ci współrzędne celu.
544582, 230247.
Zaraportuj kontakt wzrokowy.
Wszystkie jednostki do tunelu.
Odbieramy komunikaty Sepah.
Szukają Kamaliego.
Jeśli Tamar się z nim dogadała…
- Nie wie pani… - Znam ją.
Jej irańskie korzenie biorą górę.
Staje się ciężarem.
Bezpieczeństwo zagrożone.
Istnieje ryzyko ataku wroga.
Jedź do najbliższego tunelu.
- Proszę pana? - Wykonaj rozkaz.
Tak jest.
Pokażcie.
Straciliśmy kontakt z ciężarówką.
Jednostki specjalne są w drodze.
Banda idiotów.
Szybciej.
Ciężarówka wjechała do tunelu.
Nie wiem, gdzie jest wyjazd.
Wygląda na porzucony projekt.
Ściga ją samochód.
Co to za dziura? Mam złe przeczucia.
Dzwoń do Kamaliego.
Nie ma zasięgu.
Jedzie samochód. Wysiadaj!
Tutaj.
Wreszcie.
Zadzwoń do niej.
Zadzwoń do Nahid, jak obiecałaś.
Nie ma zasięgu.
- Daj mi to. - Będę stał na czatach.
Kurwa, mniej niż 12 minut.
Szybko, idź po torbę.
Nie możemy stracić bomby.
Ali, szybciej. Wezwij siły powietrzne.
Drony gotowe do ataku. Dziesięć minut do celu.
Jednostki Sepah już jadą na miejsce.
Nie mogą dotrzeć tam pierwsi.
Drony muszą wlecieć do tunelu.
Wystartowały irańskie helikoptery.
Mogą zauważyć drony.
Szlag.
Helikopter jest w powietrzu.
Popilnujesz go?
Wątpisz we mnie?
Mamy dziewięć minut. Dasz radę.
Pamiętaj, musisz wejść do systemu, nie aktywując zestawu zapłonowego.
Mam dostęp. Widzę protokół bezpieczeństwa.
Nie. Zaczekaj. System sam się broni.
Ukryty protokół autoryzacji, który resetuje się co osiem sekund.
Zrobisz to.
Znajdziesz obejście?
Nie znasz go?
Mówiłem, że cię potrzebuję.
Sześć minut, 15 sekund do celu.
Wprowadzę żądanie aktualizacji.
Ale muszę je odnawiać ręcznie,
więc jeden błąd…
To go nie zrób, Tamar.
Kup mi czas, bym mógł zrobić, co muszę.
Jeśli chcesz ocalić miasto…
Nahid.
Gdzie jesteś?
Faraz…
Chciałem wiedzieć, gdzie jesteś.
Pozwoliła ci zadzwonić na ten numer?
Wciąż jesteś w mieście?
Nieważne, gdzie jestem.
Jestem bezpieczna.
Nie. Nie jesteś.
Farazie, nie szukaj mnie.
Posłuchaj…
Jak mam cię nie szukać?
Nahid, kochanie.
Farazie, posłuchaj.
Musisz zrozumieć.
Miałam wybór,
zostać albo odejść.
Ty też miałeś wybór.
Iran albo ja.
Próbuję ocalić Iran i ciebie.
Nie powinnam była prosić cię o więcej, niż byłeś w stanie dać.
Więc teraz
jesteś wolny.
Nahid.
Farazie.
Słyszysz to?
Już tu lecą.
W cokolwiek jesteś tu zamieszany, to koniec.
To są terroryści.
Chcą zniszczyć miasto.
Daj spokój, generale.
Nie kłóć się ze mną!
Nie ruszaj się.
Musimy ich powstrzymać.
Albo mnie zastrzel…
albo mi pomóż.
Kazałem ci się nie ruszać!
Byle szybko. Mamy tylko cztery minuty.
Farazie!
Farazie, coś nie tak?
Farazie, słyszysz mnie?
Kocham cię.
Mówi Miecz. Lecę w kierunku celu.
Drony będą na miejscu za pięć minut.
Sepah się zbliża…
Będą na miejscu za pięć minut.
Skończyliście?
Myśleliście, że wam się upiecze?
Skończyliście?
Prawie. Potrzebujemy więcej czasu, by powstrzymać eksplozję.
Próbujecie mnie oszukać?
Unieszkodliwić broń?
Nie.
Musimy obejść jeszcze jeden protokół.
Jasne? Tylko jeden.
A potem dostaniesz swoją bombę.
To zróbcie to.
Dla ludzi, o których tak się troszczysz.
Już prawie południe.
Ale musisz ją puścić.
Puść ją albo nie zatrzymam eksplozji i wszyscy zginiemy.
Nie zrobię tego sam.
Puść ją, a dostaniesz swoją bombę.
Idź.
Znajdziesz moją córkę, jasne?
Powiesz jej, co się tu stało.
Co się naprawdę stało.
Nie ujdzie ci to płazem.
Zrozumiano?
Nie wyjedziesz stąd żywa.
Idź już!
Zrób to.
Pośpiesz się. Kończy ci się czas.
- Co się stało? - Sepah tu jest.
Wiem, jak stąd wyjść.
To co teraz?
Ocalisz bombę i swoją reputację bohatera.
Myślisz, że to się uda?
Drużyna A, podejdźcie do wejścia.
Nie zrozumiesz.
Nie chodzi o mnie.
Tylko o mój kraj.
Drużyna B, czuwajcie.
Potwierdzone?
Zawsze wybieram Iran.
Doprawdy?
Drony na miejscu za 90 sekund.
A twoja żona? Nahid?
Tamar wiedziała.
Wiedziała, że będziesz musiał wyjść z tunelu, by z nią pomówić.
Co masz na myśli?
To koniec.
Co robisz?
Wiedziała, że to będzie nasza szansa.
Daj rękę.
Chodź.
Jesteś cała?
Chodź. Mamy 30 sekund.
Zostało 20 sekund.
Jedynka wchodzi.
„Jak może uciec przeznaczeniu?”
Coś ty zrobił?
To, co najlepsze dla nas obu.
To była…
Zwykła sygnatura. Nie jądrowa.
To rdzeń?
Wyjęliśmy go.
Julio…
mam rdzeń.
Udało jej się.
I co teraz?
Musimy uciekać.
TEHERAN
Napisy: Agnieszka Otawska