หวายซัง
พี่ซีเฉิน ระวังข้างหลัง
ท่าน...
เกิดอะไรขึ้น
ข้า...
เมื่อครู่ข้าเห็นพี่สาม...
ไม่สิ
ข้าเห็นประมุขจินยื่นมือมาข้างหลัง
ไม่รู้ว่าเขาจะ...
ไม่รู้ว่า...
หลานซีเฉิน
ประมุขจิน ข้าเคยพูดว่า หากเจ้าคิดจะทำอะไรอีก
ข้าจะไม่รักษาน้ำใจ เจ้าไม่ได้ยินหรือไง
ใช่
ท่านเคยพูดไว้
แต่ข้าทำงั้นหรือ
ท่านมองเขาทำไม
ไม่ต้องมองแล้ว
ท่านจะมองออกได้อย่างไร
ขนาดตั้งหลายปี ข้ายังมองไม่ออกเลย
เนี่ยหวายซัง
เจ้าช่างเก่งจริงๆ
ไม่คิดว่าข้า ต้องมาตกอยู่ในน้ำมือเจ้าเช่นนี้
อย่าขยับ
ช่างเป็นคนไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
มิน่าล่ะ
ปิดบังมาตั้งหลายปี
ลำบากเจ้าแล้วจริงๆ
พี่ซีเฉิน ท่านต้องเชื่อข้า
เมื่อครู่ข้าเห็นมือเขาอยู่ข้างหลัง
- เจ้า - ข้าบอกว่าอย่าขยับ
หลานซีเฉินนะหลานซีเฉิน
ในชีวิตนี้ข้าโกหกนับครั้งไม่ถ้วน ทำร้ายผู้คนมากมาย
ดั่งที่เจ้าพูด
ไม่มีเรื่องเลวทรามเรื่องไหน ที่ข้าไม่เคยทำ
แต่ข้า...
ไม่เคยคิดที่จะทำร้ายท่าน
ตอนนั้น
อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่โดนเผา
ท่านหนีออกมาข้างนอก
คนที่ช่วยท่านไว้
คือใคร
ต่อมา
ตระกูลหลานสร้าง อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่ขึ้นใหม่
และคนที่ช่วยเหลือเต็มที่คือใคร
หลายปีมานี้
มีครั้งไหนที่ข้าเคยกดดัน ตระกูลหลานหรือไม่
มีครั้งไหนไม่สนับสนุนหรือไม่
เว้นแต่ครั้งนี้ ที่สะกดพลังวิญญาณท่าน
ข้าเคยทำผิดต่อท่านไหม
เคยทวงบุญคุณท่านตอนไหน
หมิ่นซ่าน
เพียงแค่เพราะว่าตอนนั้น
ข้าจำชื่อเขาได้
จึงตอบแทนข้าเช่นนี้
แต่ท่าน
หลานซีเฉิน
เจ๋ออู๋จวิน
ท่านก็เหมือนกับเนี่ยหมิงเจวี๋ย ที่ไม่ยอมรับข้า
พี่รอง
กระทั่งวันนี้
ท่านก็จะไม่ไว้ชีวิตข้าเลยหรือ
ที่นี่จะถล่มแล้ว
รีบไปเถอะ
ไป
พี่รอง
ท่านตายด้วยกันกับข้าเถอะ
หลานจ้าน รีบพาเจ๋ออู๋จวินไป
เนี่ยหมิงเจวี๋ย
เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้างั้นหรือ
(ตำหนักกวนอิม)
พี่ซีเฉิน
อาเหยาเขาคิดอะไรอยู่กันแน่
ก่อนหน้านี้ ข้าคิดว่าข้าเข้าใจเขาดี
ต่อมาพบว่าข้าไม่เคยเข้าใจเขาเลย
ก่อนคืนนี้
ข้าคิดว่าข้าเข้าใจเขาได้ใหม่
แต่ตอนนี้ข้ากลับไม่เข้าใจเขาอีกแล้ว
พี่ซีเฉิน
ใครจะสามารถเข้าใจ คนคนหนึ่งได้ทั้งหมด
หวายซัง
เมื่อครู่เขาจะลอบทำร้ายข้า จากข้างหลังจริงหรือ
ข้า...
ข้าคิดว่าข้าเห็น...
จริงหรือ
หวายซัง เป็นเรื่องจริงหรือไม่
พี่ซีเฉิน
ท่านถามข้าเช่นนี้
ข้าเองก็ไม่กล้ายืนยัน
ข้าไม่รู้
เซียนจื่อ
หานกวงจวิน
- ผู้อาวุโสเว่ยๆ เซียนจื่อ - หานกวงจวิน
ช้าๆ หน่อย
ห้ามโวยวายเสียงดัง
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ซือจุย เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
ประมุข ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่เป็นไร
- ท่านอา
ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว
ผู้อาวุโสเว่ย
คอท่านเป็นอะไรไป
คอท่านมีเลือดไหล
ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม
เซียนจื่อ เจ้าออกไปก่อน
เช่นนี้จะทำอย่างไรดี
ไม่เป็นไรๆ
ผู้อาวุโสเว่ย
(เมิ่งสือ)
หนุ่มน้อย แต่งกายต้องมีระเบียบ
อาเหยา
หมวกจะเบี้ยวไม่ได้นะ
จิ่งอี๋
แล้วเว่ยอู๋เซี่ยนล่ะ
พวกเขาออกไปแล้ว
ออกไป
ไปไหนหรือ
เมื่อครู่ข้าบอกไป ว่าเราพาเสี่ยวผิงกั่วมา
ผู้อาวุโสเว่ยจึงพาหานกวงจวิน กับผู้อาวุโสเวิน
ไปหาเสี่ยวผิงกั่ว
ใช่
เสี่ยวผิงกั่วหรือ
เจ้าช่วยข้าดูเซียนจื่อให้ที
ไม่ต้องตามแล้ว
ท่านน้า
พวกเขาไปกันแล้ว
ท่านก็ให้พวกเขาไปงั้นหรือ
แล้วอย่างไร
ให้อยู่กินข้าวเย็นงั้นหรือ
พูดขอบคุณจบ
แล้วค่อยพูดขอโทษงั้นหรือ
ก็เป็นเพราะว่าท่านเป็นเช่นนี้
พวกเขาถึงได้ไปน่ะสิ
ท่านน้านี่ช่างน่ารำคาญเสียจริง
เจ้าพูดกับผู้ใหญ่ ด้วยท่าทีเช่นนี้งั้นหรือ
อยากโดนตีใช่ไหม
พวกเรากลับกันเถอะ จินหลิง
ต่างคนต่างกลับไปที่ของตน
ท่านน้า
เมื่อครู่ท่านมีเรื่องที่ต้องพูด กับเว่ยอู๋เซี่ยนไม่ใช่หรือ
- ไม่มี - น่าแปลก
ข้าเห็นอยู่กับตา
ท่านอยากพูดกับเว่ยอู๋เซี่ยน
แต่ก็ไม่พูดเสียอย่างนั้น
เมื่อครู่ ในวัดก็เช่นกัน
ไม่มีอะไรต้องพูด
เหลวไหล มีเห็นๆ
เจียงเฉิง ศิษย์พี่มีไข้สูง
ข้าจะไปหาซื้อยาให้ศิษย์พี่
ฝากเจ้าดูแลศิษย์พี่ด้วยนะ
เจ้าต้องอยู่ที่นี่
ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด
หยุดนะ
เถ้าแก่ ขอเจียนปิ่งห้าชิ้น
หยุดนะ
ไป
ดูแลตัวเองด้วย
ฝากดูแลท่านพี่ด้วย
จับได้แล้วๆ
อยู่ทางนี้
ดูแลตัวเองด้วย
ไปกัน
ท่านน้า
เว่ยอิง
อะไรหรือ
มีเรื่องหนึ่ง
ข้า...
ไม่เคยได้บอกเจ้า
เรื่องอะไรหรือ
สองคนนี้มาเร็วเสียทุกครั้งเลยสิน่า
หานกวงจวิน ผู้อาวุโสเว่ย
ซือจุย
เจ้าตามมาทำไมหรือ
เจ้าไม่กลัวอาจารย์หลานด่าเจ้าหรือไง
ผู้อาวุโสเว่ย
ข้ามีเรื่องสำคัญมาก
อยากถามท่าน
เรื่องอะไร
เมื่อไม่กี่วันมานี้ ข้าพอจำได้บ้างแล้ว
แต่ก็ไม่มั่นใจนัก
ดังนั้น
จึงอยากถามหานกวงจวิน และผู้อาวุโสเว่ย
เรื่องอะไร
ข้ารู้จักคนที่พูดว่าตนทำอาหารอร่อย
แต่อาหารที่ทำออกมา ทั้งไม่น่ากินทั้งไม่อร่อย
เอาข้าไปปลูกในแปลงหัวไชเท้า
พูดว่ารดน้ำหน่อย
แล้วตากแดดหน่อย
ก็จะได้โตเร็วๆ
แล้วก็จะมีเด็กน้อยหลายๆ คน โผล่ขึ้นมา
เป็นเพื่อนเล่นข้า
พูดว่าจะเลี้ยงข้าวหานกวงจวิน
สุดท้ายก็ไปโดยไม่จ่ายเงิน
คนที่จ่ายเงินก็ยังเป็นหานกวงจวิน
อาจเป็นเพราะตอนนั้นข้ายังเล็กมาก
มีหลายเรื่องที่จำได้ไม่ครบถ้วนนัก
แต่ข้ามั่นใจ
ข้าเคยใช้แซ่เวิน
เจ้าแซ่เวินหรือ
เจ้าไม่ได้แซ่หลานหรือ
หลานซือจุย
หลานเยวี่ยน
อาเยวี่ยน
ผู้อาวุโสเว่ย
ข้า...
ข้าคืออาเยวี่ยน
อาเยวี่ยน
อาเยวี่ยนตายไปแล้วไม่ใช่หรือ
ตอนนั้นเขา อยู่ที่ล่วนจั้งกั่งคนเดียว
หลานจ้าน
หรือว่าเจ้า
ใช่
นี่คือเรื่องที่ข้าไม่เคยได้บอกเจ้า
ผู้อาวุโสเว่ย
ข้าคิดถึงท่านมาก
เด็กโง่
ร้องไห้ทำไม
เมื่อครู่ข้าไม่ได้ร้องนะ
ข้าแค่รู้สึก...
รู้สึกเสียใจมาก
แต่ก็รู้สึกดีใจมาก
ข้าก็ไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี
งั้นก็ไม่ต้องพูดแล้ว
ใช่แล้ว
งั้นก็ไม่ต้องพูดแล้วล่ะ
ทำไมเด็กคนนี้ถึงแรงเยอะเช่นนี้นะ
สมกับเป็นเด็กที่หานกวงจวินสอนมา
เจ้าเองก็สอนมาเหมือนกัน
ข้าก็ว่าทำไมถึงได้รูปงามเช่นนี้
ผู้อาวุโสเว่ยไม่ได้สอนข้านะ
ข้าสอนเจ้ามา
แต่ตอนนั้นเจ้ายังเล็ก
เลยลืมไปไง
เหมือนจะเคยสอนมาก่อน ข้านึกออกแล้ว
เห็นไหม ข้าเคยสอนนะ
เช่นการนำรูปสาวงามไปแลกกับ...
หรือตอนที่สาวงามเดินผ่านไป...
พูดอะไรเลอะเทอะ
เจ้าเด็กนี่ ทำไมจำแต่เรื่องพวกนี้
เรื่องพวกนี้ข้าสอนเด็กได้ที่ไหน
เคยสอน ท่านอาเวินเป็นพยานได้
ท่านอาเวินของเจ้าเป็นพยานอะไรกัน
อย่าพูดเหลวไหลนะ
ข้าขอบอกไว้ก่อนเลย เจ้าเด็กนี่
หลานจ้าน เจ้าสอนเขาอย่างไรเนี่ย
ตอนเด็กๆ อาเยวี่ยนเชื่อฟังข้าจะตาย
- เป็นความจริง - เจ้าอย่าเหลวไหล
- เจ้าเห็นหลุมนั่นไหม - เป็นความจริง
ข้าจะบอกให้นะ ถึงเจ้าจะโตแล้ว ข้าก็โยนเจ้าลงหลุมได้นะ เชื่อไหมล่ะ
เจ้าหัวเราะอะไรน่ะ เด็กคนนี้
เจ้า...
อาเยวี่ยน
โตแล้วยังเล่นเช่นนี้อีก
เจ้ายังจำได้ไหม
ตอนเจ้าเล็กๆ ก็เป็นเช่นนี้ ยังเคยเกาะขาหานกวงจวินด้วย
ไป
คุณชาย
พวกเรา
ต้องไปทางนั้น
ไปไหนหรือ
คุณชาย
ก่อนหน้านี้ท่านเคยถามข้าว่า
เมื่อเรื่องทุกอย่างจบ
จะทำอะไรต่อไป
ข้ากับอาเยวี่ยนปรึกษากันแล้วว่า
จะกลับไปเขาฉีซาน
สร้างเสาหินเพื่อระลึกถึงคนในตระกูล
ข้าจะไปกับพวกเจ้าด้วย
ไม่ต้องหรอก
เจ้าไม่อยากให้ข้าไปกับพวกเจ้าหรือ
ท่านทำมามากพอแล้ว
เช่นนั้นพวกเจ้าจะทำอะไรต่อไป
ส่งอาเยวี่ยนกลับอวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่
จากนั้นจะทำอะไร
ไว้ค่อยคิดทีหลังได้
ต่อจากนี้ไป
ให้ข้าไปตามทางของข้าเถอะ
ก็ได้
หลานจ้าน พวกเราไปกันเถอะ
ไปไหนดีนะ
ไปเถอะ
เสี่ยวผิงกั่ว
ไป
หลานจ้าน
เจ้า...
ไม่ไปด้วยกันหรือ
หลานจ้าน
พูดตามตรง
ข้าเองก็คิดไม่ถึงว่า
เจ้าจะรับตำแหน่งเซียนตู
พวกเราเคยสาบานกันที่นี่
ขอให้ข้า เว่ยอู๋เซี่ยน
สามารถกำจัดคนชั่ว ช่วยเหลือผู้อ่อนแอ
ไร้เรื่องละอายใจ
ขอให้ข้า หลานวั่งจี
สามารถกำจัดคนชั่ว ช่วยเหลือผู้อ่อนแอ
ไร้เรื่องละอายใจ
หลานจ้าน
สมแล้วที่เจ้าเป็นหานกวงจวิน
เจ้าก็สมแล้วที่เป็นเว่ยอิง
คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ อวิ๋นเซินปู้จื้อฉู่
จะมีกฎเพิ่มขึ้นอีกพันข้อ
ท่านพี่เนี่ย
ต่อให้กฎตระกูลหลานจะเพิ่มอีกเท่าไร
คำสั่งสอนที่สำคัญที่สุดคืออะไร
รู้หรือไม่
ไม่รู้ๆ
ขอท่านพี่เว่ยช่วยชี้แนะด้วย
นั่นก็คือ
"ห้ามผูกมิตรกับมารสับปลับ"
ท่านพี่เว่ยนะท่านพี่เว่ย
ท่านนี่ก็ช่างอวดเก่งจริงๆ นะ
ไม่กล้าๆ
ข้าก็แค่ว่าไปตามน้ำ
เซียนตู
ประมุขเนี่ย
มีคำถามหนึ่ง
ที่ข้าอยากขอคำชี้แนะจากประมุขเนี่ย
เชิญว่ามา
ประมุขเนี่ยออกแรงมาตั้งมากมาย
ไม่อยากได้ตำแหน่งเซียนตูเลยหรือ
ท่านพี่เว่ย
ข้าจำได้ว่ามีคนเคยพูดไว้
ว่าทัศนียภาพบนเขานี้งดงามนัก
มากเสียจนมองนานเท่าไร
ก็ไม่มีวันรู้สึกเบื่อ
ส่วนข้า
ก็ตระหนักดี
หากเป็นสิ่งที่ข้าควรทำ ข้าก็ไม่ให้ผู้อื่นทำ
แต่หากเป็นสิ่งที่ข้าไม่ควรทำ
ข้าก็ทำไม่ได้
ไปล่ะ
เจ้าไม่ถามเขาหรือ
ถามอะไร
ถามเขาว่าใครเป็นคน ปล่อยโม่เสวียนอวี่หรือ
ใครเป็นคนปล่อยวิญญาณดาบ
ใครเป็นคนหาซือซือกับปี้เฉ่าจนเจอ
ใครเป็นคนเขียนจดหมายไร้นาม
แต่ตอนนี้คำถามเหล่านี้ไม่สำคัญแล้ว
ไม่ใช่หรือไง
ข้าไปทางนั้น
ข้าไปทางนี้
เจ้าตัดสินใจแล้วหรือยัง
ว่าจะไปที่ไหน
แผ่นดินกว้างใหญ่
ดื่มไปขี่ไปจนสุดขอบฟ้า
ทุกแห่งเปรียบเสมือนบ้าน
หลานจ้าน
ข้าไปแล้วนะ
เสี่ยวผิงกั่ว
ไปเถอะ
ภูเขาคงตระหง่าน สายน้ำมิหยุดไหล
พบกันใหม่ในวันหน้า
หลานจ้าน
พบกันครั้งหน้า
เจ้าต้องคิดชื่อของบทเพลงนี้ด้วยนะ
ข้าคิดไว้นานแล้ว
เว่ยอิง
(ขอบคุณ โม่เซียงถงซิ่ว นักเขียนผู้มอบชีวิตแก่เหล่าตัวละคร)
(ขอให้เหล่ามิตรสหาย สมหวังดังปรารถนาตลอดไป)
(พบกันใหม่ในวันหน้า)
(จบบริบูรณ์)