ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFIX
1551.
Στην Ιαπωνία επικρατεί χάος.
Μετά από αιώνες κυριαρχίας, η κεντρική κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο…
και το έθνος έχει βυθιστεί σε έναν βάρβαρο εμφύλιο πόλεμο.
Βασιλεύει αναρχία, καθώς βαριά οπλισμένοι πολέμαρχοι, οι νταΐμιο,
πολεμούν για εξουσία και εδάφη.
Στη μικρή επαρχία του Οουάρι,
σε μια συνηθισμένη φατρία, γνωστή ως Όντα,
ένας ασυνήθιστος σαμουράι θα ξεκινήσει μια αιματηρή εκστρατεία
που θα οδηγήσει χιλιάδες στον θάνατο
και θα καθορίσει τη ροή της ιαπωνικής ιστορίας για τα επόμενα 300 χρόνια.
ΙΑΠΩΝΙΑ 1551
Το 1551 το μεγάλο γεγονός για την οικογένεια Όντα…
ΣΤΙΒΕΝ ΤΕΡΝΜΠΟΥΛ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
ήταν ο θάνατος του σπουδαίου Όντα Νομπουχίντε.
Όταν πέθανε ο Νομπουχίντε…
ΚΑΖΟΥΧΙΡΟ ΜΑΡΟΥΣΙΜΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
η οικογένεια Όντα διαλύθηκε αμέσως.
Δεν θα ηγηθείς ποτέ αυτής της φατρίας!
Ο θάνατος ενός άρχοντα
ήταν η απόλυτη στιγμή κρίσης σε οποιαδήποτε επικράτεια, φατρία.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΠΑΦΟΡΝΤ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Και θεωρούμε τη φατρία οικογένεια,
μα δεν είναι η οικογένεια που αντιλαμβανόμαστε.
Έχει έναν κεντρικό πυρήνα συγγενών,
αδέρφια που ίσως ανταγωνίζονται για μια θέση, αλλά
έχει και υπηρέτες, υποτελείς,
τα πεθερικά. Κλίκες, δηλαδή.
Κι έρχεται η στιγμή που οι κλίκες δοκιμάζουν τη δύναμή τους.
Ένα άλλο πρόβλημα των Όντα είναι πως πρόκειται για μικρή φατρία
και περιστοιχίζεται από άλλες μεγαλύτερες.
Έτσι, χρειάζονταν στρατηγική…
ΜΑΪΚΛ ΟΣΛΙΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
να σκέφτονται προσεκτικά την επιβίωσή τους,
αφού ήταν ψαράκια ανάμεσα σε φάλαινες.
Επειδή η οικογένεια Όντα ήταν σε πολύ επικίνδυνη κατάσταση,
Ο Όντα Νομπουχίντε ξάφνιασε πολλούς συγγενείς του,
επιλέγοντας για διάδοχό του τον γιο του, τον Όντα Νομπουνάγκα…
ο οποίος για διάφορους λόγους δεν ήταν πολύ δημοφιλής.
Τα αδέρφια και τα ξαδέρφια του Νομπουνάγκα είχαν σοβαρές διαφωνίες
και ήταν πολλοί.
Όλοι πίστευαν ότι θα τα πήγαιναν καλύτερα από τον νεαρό Νομπουνάγκα.
Η συμπεριφορά του Νομπουνάγκα στην κηδεία του πατέρα του ενίσχυσε
την περιφρόνηση που ένιωθαν πολλοί συγγενείς του γι' αυτόν,
διότι αντί να υιοθετήσει μια πρέπουσα πένθιμη διάθεση,
πήρε μια χούφτα θυμίαμα και το πέταξε στον βωμό.
Ανόητε!
Ο Νομπουνάγκα ήταν γνωστός για τις εκρήξεις θυμού του.
Είχε άσχημη συμπεριφορά, παραβατική.
Πολλοί, λοιπόν, στη φατρία Όντα…
ΜΑΪΚΛ ΒΕΡΤ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
και πολλοί νταΐμιο που συμμαχούσαν μαζί τους,
τον θεωρούν ανόητο.
Αδερφέ, σε παρακαλώ!
Στην Ιαπωνία, η τελετή είναι ό,τι πιο σημαντικό.
ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΝΤΕ ΛΑΝΓΚ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Και η φατρία λατρεύει να κάνει πράγματα με τον παλιό τρόπο.
Απορρίπτει την παράδοση.
Η συμπεριφορά του Νομπουνάγκα ανησύχησε έντονα
αυτούς που πλέον θα διοικούσε,
και ένας από αυτούς προέβη στην πλέον τραγική πράξη.
Το όνομά του ήταν Χιράτε Μασαχίντε
και προοριζόταν για νέος αρχηγός του συμβουλίου του διαδόχου.
Συγκλονίστηκε και ντράπηκε τόσο με τη συμπεριφορά του Νομπουνάγκα,
που ως διαμαρτυρία, διέπραξε σεπούκου.
Με άλλα λόγια, έσχισε την κοιλιά του.
Είναι ένα είδος τελετουργικού εκσπλαχνισμού.
Σε κάποιες περιπτώσεις άνοιγαν την κοιλιά τους κι έβγαζαν τα εντόσθιά τους.
Διατηρούσαν έτσι τον έλεγχο του θανάτου.
Μπορούσε, όμως,
να είναι και μια μορφή διαμαρτυρίας.
Ίσως ήταν κι ένας τρόπος να σοκάρουν κάποιον για να κάνει κάτι.
Ο Μασαχίντε έδωσε σήμα σε άλλους στη φατρία των Όντα. "Κοιτάξτε,
αν νομίζετε ότι ο Νομπουνάγκα είναι τόσο ανόητος και άξεστος,
και σέβεστε εμένα,
τότε, η αυτοκτονία μου πρέπει να είναι ένα σημάδι
πως δεν θέλατε να τον στηρίξετε".
Από την αρχή, η ζωή του Νομπουνάγκα ήταν σε κίνδυνο.
Αναγνώρισε ότι ήταν μόνος σ' ένα επικίνδυνο έδαφος.
ΝΤΑΡΕΝ ΑΣΜΟΡ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Ένα γνώριμο έδαφος.
Την περίοδο Σενγκόκου, οι οικογενειακοί φόνοι ήταν πολύ κοινοί.
Πατεράδες σκότωναν τους γιους τους.
Γιοι σκότωναν τους πατεράδες τους. Αδέρφια αλληλοσκοτώνονταν.
Κι όλα αυτά για την ανάληψη της εξουσίας.
Υπήρχαν υποψίες ότι η σύζυγός του, η Νοχίμε, συνωμοτούσε εναντίον του…
γιατί ήταν η κόρη του θανάσιμου εχθρού του, του Σάιτο Ντόσαν,
που ήταν γνωστός ως η Οχιά του Μίνο. Ήταν η κόρη της Οχιάς.
Ο γάμος τους έγινε για να συμφιλιωθούν οι δυο φατρίες,
οπότε υπήρχαν υποψίες
ότι ίσως εκείνη είχε τοποθετηθεί εκεί για να τον κατασκοπεύει.
Ακόμη και να τον σκοτώσει, αν ήταν απαραίτητο.
Ήταν ένας από τους μεγάλους κινδύνους αυτού του γάμου συμμαχίας,
να έχεις στο κρεβάτι σου την κόρη του χειρότερου εχθρού σου.
Θα μπορούσε να τον σκοτώσει με δηλητήριο.
Ο θάνατός του μας ωφελεί.
Είναι εγωιστής.
Σκέφτεται μόνο τον εαυτό του.
Κι υπήρχαν υποψίες ότι συνωμοτούσε
με τον μικρότερο αδερφό του, τον Νομπουγιούκι.
ΟΝΤΑ ΝΟΜΠΟΥΓΙΟΥΚΙ ΑΔΕΡΦΟΣ ΝΟΜΠΟΥΝΑΓΚΑ
Ο Νομπουγιούκι έχαιρε μεγάλου θαυμασμού στην οικογένεια,
επειδή ήταν σοβαρός και το άκρως αντίθετο του Νομπουνάγκα.
Ήταν ο καλός γιος.
Αυτός που ήταν αξιοπρεπής όσο ζούσε ο πατέρας του.
Ευτυχώς για τον Νομπουνάγκα, ένας πολύ πιστός υποτελής του
τον πληροφόρησε ότι ο Νομπουγιούκι σχεδίαζε πραξικόπημα.
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με!
Μεγάλε μου αδερφέ…
Δεν είσαι αδερφός μου.
Αυτό δείχνει μια πτυχή του χαρακτήρα του που είναι
πολύ κτηνώδης.
Ριζωμένος σε επιθυμία για επιβίωση,
ριζωμένος σε επιθυμία για επιτυχία,
με τον τρόπο αυτό, ο Νομπουνάγκα ανακοίνωνε
ότι θα πολεμούσε κάθε επίθεση ή θα πέθαινε.
Η ήττα αυτού του ανθρώπου
κατέστησε τον Νομπουνάγκα υπολογίσιμη δύναμη.
Με την εξάλειψη των απειλών στην οικογένειά του…
ΝΕΪΘΑΝ ΛΕΝΤΜΠΕΤΕΡ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
ο Νομπουνάγκα στρέφει την προσοχή του στην τελευταία μεγαλύτερη απειλή
για τον έλεγχο της επαρχίας Οουάρι,
στον ξάδερφό του Νομπουκάτα.
Ο Νομπουκάτα ελέγχει το βόρειο Οουάρι.
Έχει 3.000 άντρες υπό τις διαταγές του.
Ο Νομπουκάτα είναι σκληρός αντίπαλος.
Αυτήν τη στιγμή, έχουμε δύο ανερχόμενους πολεμιστές.
Ο ανταγωνισμός μεταξύ τους ήταν ουσιαστικά αναπόφευκτος,
καθώς ο καθένας είχε περίπου τη μισή επαρχία Οουάρι
κι ήθελε μεγαλύτερη δύναμη.
Δεν ανταγωνίζονταν μόνο για τη γη και τα εδάφη, αλλά
και για την κεφαλή του οίκου των Όντα.
Και για τον σκοπό αυτόν, ο Νομπουνάγκα αναζητούσε μια καθοριστική μάχη
που θα τον απογείωνε ή θα τον καταβαράθρωνε.
Για να πολεμήσει ο Νομπουνάγκα, χρειαζόταν έναν στρατό γεμάτο σαμουράι.
Οκτακόσια χρόνια πριν εμφανιστεί ο Νομπουνάγκα,
ουδείς ήθελε να λέγεται σαμουράι, διότι σήμαινε "υπηρέτης".
Σταδιακά, όμως, απέκτησε το νόημα που τώρα καταλαβαίνουμε,
τον άνθρωπο που ήταν ισοδύναμος με τους έφιππους ιππότες της παλαιάς Ιαπωνίας.
Τελικά, ο όρος "σαμουράι" απέκτησε το νόημα του "μπούσι", του πολεμιστή.
Φυσικά, το πιο εμβληματικό όπλο του σαμουράι ήταν το κατάνα.
Το ιαπωνικό σπαθί.
Θεωρείται ευρέως το καλύτερο σπαθί της παγκόσμιας ιστορίας.
Είχε μια πολύ αιχμηρή, ανθεκτική λεπίδα, που ήταν καμπυλωτή.
Ο σαμουράι προκαλούσε συντριπτικό πλήγμα απ' το θηκάρι.
Επίσης, έδινε τεράστιο πλεονέκτημα στον σαμουράι,
διότι κάθε καθοδικό πλήγμα προς έναν πεζό στρατιώτη…
τον τεμάχιζε με όλη την ορμή του αλόγου που προχωρούσε μπροστά.
Είναι εκπληκτικοί αθλητικοί πολεμιστές.
Επί έναν αιώνα κάνουν μόνο μάχες. Έχουν γεννηθεί στις μάχες.
Είναι ίσως οι καλύτεροι πολεμιστές που γνώρισε ποτέ η ιστορία.
Ο Νομπουνάγκα κρατούσε τις αρχαίες παραδόσεις των σαμουράι.
Κατάλαβε, όμως, ότι ο πόλεμος στην Ιαπωνία απομακρυνόταν από το παλιό στιλ.
Αντ' αυτού, γινόταν βιομηχανικός. Χρειαζόσουν έναν μεγάλο στρατό.
Ο Όντα Νομπουνάγκα ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος της Ιαπωνίας.
Ίσως ο πιο καινοτόμος στρατιωτικός ηγέτης της εποχής,
επειδή ήταν απίστευτα ανοιχτός σε νέες ιδέες.
Μέχρι την εποχή του Νομπουνάγκα,
οι στρατοί και οι μάχες ήταν σχετικά μικρού μεγέθους.
Καθώς οι στρατοί μεγάλωναν,
με την πίεση της επιβίωσης κατά του αντιπάλου,
ο Νομπουνάγκα προσπαθούσε να στρατολογήσει όλο και πιο πολλούς κοινούς πολίτες.
Τους γνωστούς ασιγκάρου.
Ήταν χωρικοί που είχαν στρατολογηθεί.
Ήταν το πεζικό.
Είναι άνθρωποι που ζούσαν υπό τον απόλυτο έλεγχο των σαμουράι
επί 400 χρόνια.
Ήταν δούλοι,
οι σκλάβοι των μεγάλων αρχόντων,
που τους ανάλωναν με τον ίδιο τρόπο που θα ξόδευαν ψιλά.
Μα υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον ασιγκάρου του Νομπουνάγκα
και τον παραδοσιακό ασιγκάρου,
που είναι κάτι παραπάνω από χωρικός με μαγκούρα.
Ο Νομπουνάγκα τούς εξόπλιζε σωστά και τους εκπαίδευε.
Αντιλαμβανόταν ότι με λίγη αφοσίωση,
γίνονται πολύ αποτελεσματικοί και πολύ επικίνδυνοι.
Αυτά τα στρατεύματα άξιζαν περισσότερο από κάθε αριθμό σαμουράι.
Από εκεί που ήταν ένας όχλος, γινόταν στρατός.
Το 1558 έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του αδερφού του,
και μαζί με τον νέο του στρατό, περίπου 3.000 κυρίως στρατιώτες χωρικούς,
ο Νομπουνάγκα αφήνει το προπύργιό του στο νότιο Οουάρι
και προελαύνει βόρεια για να πολεμήσει τον Νομπουκάτα.
Σε απάντηση,
ο Νομπουκάτα καλεί 3.000 εμπειροπόλεμους σαμουράι
για να διαλύσουν τους εισβολείς.
Ο Νομπουνάγκα δεν έχει εμπειρία στη διοίκηση στο πεδίο της μάχης
κι οι πιθανότητες νίκης είναι εξαιρετικά μικρές,
μα έχει ένα πλεονέκτημα.
Ένα δώρο από τον έξω κόσμο
που θα αλλάξει για πάντα το πρόσωπο του ιαπωνικού πολέμου.
Το 1953 ένα πορτογαλικό πλοίο από το Μακάου
βγήκε εκτός πορείας λόγω καταιγίδας
και ναυάγησε στο μικρό νησί Τανεγκασίμα,
στη νότια ακτή της Ιαπωνίας.
Μάλλον προσπαθούσε να φτάσει στην ηπειρωτική Κίνα.
Και, όπως συμβαίνει συχνά στην ιαπωνική ιστορία, κάτι συνέβη κατά λάθος.
Κάποιος που δεν το ήθελε, κατέληξε στην Ιαπωνία.
Κι έχουν αυτό το όπλο, το αρκεβούζιο.
ΑΪΖΑΚ ΜΕΓΙΕΡ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Για πολλούς νταΐμιο, τα πυροβόλα όπλα
δεν έφεραν άμεσα οφέλη.
Αργούσες να τα γεμίσεις, έκαναν θόρυβο, βρομούσαν.
ΟΛΕΓΚ ΜΠΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Κι αν έβρεχε, μπορεί να μη λειτουργούσαν.
Οπότε οι νταΐμιο δίσταζαν πολύ
να υιοθετήσουν τα αρκεβούζια…
μα ο Νομπουνάγκα δεν ανησυχεί τόσο.
Ήταν από μικρότερη επικράτεια
και έπρεπε να εκμεταλλευτεί κάθε πλεονέκτημα
για να νικήσει μεγαλύτερους εχθρούς.
Οπότε ήταν πολύ πιο πρόθυμος να εισάγει το αρκεβούζιο νωρίς.
Ο Νομπουνάγκα αναγνώρισε από τους πρώτους το στρατιωτικό του δυναμικό
και αγόρασε μεγάλο αριθμό όπλων…
ΦΙΛΙΠ ΓΚΑΡΕΤ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
πράγμα που τον μεταμόρφωσε, και από μέρος του πεδίου μάχης
έγινε η κυρίαρχη δύναμη.
Καθώς οι Νομπουκάτα και Νομπουνάγκα όδευαν προς σύγκρουση,
ο Νομπουνάγκα κινήθηκε επιθετικά. Άφησε το Κάστρο Κιγιόσου
και πήγε τις δυνάμεις του προς το Ιβακούρα,
όπου ήταν οι δυνάμεις του Νομπουκάτα.
Ο Νομπουνάγκα είχε περίπου 3.000 στρατιώτες.
Και ίσως είχε κάπου 400 με 500 όπλα.
Απέναντί του, ο Νομπουκάτα είχε περίπου 3.000 στρατιώτες.
Ίσως ήταν λίγο καλύτερα εξοπλισμένοι.
Πρέπει να είστε έτοιμοι να πεθάνετε.
Εμπρός!
Για τον Νομπουκάτα και τον Νομπουνάγκα, είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Μπορεί να μην εξολοθρεύσουν τις δυνάμεις του αντιπάλου,
μα είναι πιθανό όποιος χάσει,
να πάρει τους υποτελείς του αντιπάλου και ο χαμένος να εξοντωθεί.
Σταθείτε.
Ο Νομπουνάγκα έπρεπε να ξεγελάσει τον εχθρό και αυτός να προχωρήσει
στα 100 μέτρα εντός της φονικής ζώνης.
Σταθείτε.
Πυρ!
Η ομοβροντία πυρών από κάθε γραμμή μουσκετοφόρων
θα αποδυνάμωνε και τον μεγαλύτερο αντίπαλο, οπλισμένο ή μη.
Το γέμισμα του όπλου, όμως, καθυστερεί πολύ.
Και έτσι, η μάχη τελικά…
κατέληξε να γίνει σώμα με σώμα.
Σ' αυτήν τη μάχη, έχεις μια μεγάλη δύναμη χωρικών
ενάντια σε μια κυρίαρχη δύναμη που υποτιμά αυτούς τους ανθρώπους.
Μόλις οι κουρασμένοι σαμουράι είναι σε απόσταση βολής,
πολεμούν εναντίον αντρών που δεν έχουν τίποτα να χάσουν.
Η μάχη σώμα με σώμα είναι πιο κτηνώδης απ' ό,τι μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Είσαι τόσο κοντά που μυρίζεις τι πρωινό έφαγε ο αντίπαλος.
Είσαι τόσο κοντά που βλέπεις τον θάνατο στα μάτια τους,
καθώς χώνεις το σπαθί στα εντόσθιά τους.
Στο μεταξύ, πετάνε βλήματα στον αέρα.
Θα ακούγονταν ουρλιαχτά,
κραυγές πολεμικές, αλλά και από τους τραυματισμούς.
Θα ήταν σαν να μάχεσαι στην κόλαση.
Μετά από τρεις ώρες, οι άντρες του Νομπουνάγκα πήραν το πάνω χέρι.
Διέσπασαν τις δυνάμεις του Νομπουκάτα και τις κατατρόπωσαν.
Μέχρι το τέλος της μάχης, ο αριθμός των νεκρών είχε ξεπεράσει τους 1.200.
Είναι ένα απίστευτο νούμερο απωλειών για μια τόσο μικρή μάχη.
Οι δυνάμεις του Νομπουκάτα υποχώρησαν στο Κάστρο Ιβακούρα…
το οποίο πολιορκείται για τρεις μήνες, αλλά εντέλει πέφτει.
Ο Νομπουκάτα σκοτώνεται…
και ο Νομπουνάγκα είναι ο μοναδικός άρχοντας της επαρχίας Οουάρι.
Το επακόλουθο της Μάχης του Ουκίνο
ήταν πως ο Νομπουνάγκα επιστέγασε τελικά τον έλεγχο του Οουάρι.
Ήταν ο Άρχοντας των Όντα.
Ο Νομπουνάγκα, παρά τα νιάτα του, εξελίσσεται σε ικανότατο τακτικό διοικητή.
Δεν ήταν πια "ο ανόητος του Οουάρι".
Είχε αναγνωρίσει μέσα στον στρατό του
τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του παραδοσιακού σαμουράι.
Τα οφέλη του χωρικού στρατιώτη
και τη σημασία της τεχνολογίας.
Αυτό ήταν, θεωρώ, το σημείο καμπής στις φιλοδοξίες του.
Η ισχύς του στρατού του Νομπουνάγκα που είχε δείξει στην κατάκτηση του Οουάρι
δεν επρόκειτο να εξαπολυθεί αλλού.
Εννέα αιματηρά χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα του,
ο Νομπουνάγκα είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της επαρχίας Οουάρι.
Μα η βασιλεία του έχει μόλις αρχίσει όταν εμφανίζεται νέα απειλή από την ανατολή.
Ο Ιμαγκάβα Γιοσιμότο, ένας από τους πιο τρομερούς νταΐμιο της Ιαπωνίας,
είναι καθ' οδόν, με έναν τεράστιο στρατό πίσω του.
Στόχος του είναι το Κιότο,
η πρωτεύουσα και το παραδοσιακό κέντρο στρατιωτικής δύναμης.
Για να φτάσει, θα προελάσει μέσα από το Οουάρι.
Αν τα καταφέρει,
οι αυξανόμενες φιλοδοξίες του Νομπουνάγκα θα δεχτούν ολέθριο χτύπημα.
Υπήρχαν έξι ή οκτώ πανίσχυροι νταΐμιο
που ίσως προωθούσαν
αυτό που θεωρούμε εθνική ένωση.
Κι αυτό σημαίνει τη διεκδίκηση της πρωτεύουσας του Κιότο.
Ένας ήταν ο Ιμαγκάβα.
Η πρόθεση του Ιμαγκάβα Γιοσιμότο ήταν να καταλάβει το Κιότο.
Για να το πετύχει, έπρεπε να προελάσει στην πρωτεύουσα.
Και για να προελάσει στην πρωτεύουσα, έπρεπε να διασχίσει την επαρχία Οουάρι.
Ο Νομπουνάγκα, όμως, δεν θα του επέτρεπε να περάσει.
Ήταν αποφασισμένος να αντισταθεί στην προέλαση του Ιμαγκάβα στα σύνορά του.
Δεν είχαν άλλη επιλογή απ' το να το λύσουν με πόλεμο.
Σε μια σύγκρουση με τους Όντα, ο Γιοσιμότο είχε όλα τα πλεονεκτήματα.
Ο Ιμαγκάβα Γιοσιμότο ήταν ο αφέντης μιας πολύ μεγάλης,
πολύ πλούσιας, πολύ ισχυρής επικράτειας.
Σύμφωνα με κάποιες καταγραφές, ο στρατός του απαριθμούσε 45.000 στρατιώτες.
Μια πιο λογική εκτίμηση είναι 25.000.
Παρ' όλα αυτά, ήταν πολύ περισσότεροι από του Νομπουνάγκα.
Υπερείχε αριθμητικά του στρατού του Νομπουνάγκα κατά 12 προς ένα.
Έχοντας τεράστια ανώτερη δύναμη ο Ιμαγκάβα, λοιπόν,
θεωρούσε ότι θα εισερχόταν, θα εξουδετέρωνε τον Νομπουνάγκα
και θα συνέχιζε τον δρόμο του για το Κιότο.
Έτσι, άρχισε να επιτίθεται σε κάποια συνοριακά οχυρά του Νομπουνάγκα
και να τα καταλαμβάνει σχετικά εύκολα.
Ο σαμουράι που ηγείται της αποστολής ονομάζεται Τοκουγκάβα Ιεγιάσου.
Ο Ιεγιάσου είναι νέος, μα εξαιρετικός στην τακτική.
Υπηρετεί τον Γιοσιμότο.
Μα είναι εξαιρετικά φιλόδοξος
και βλέπει ένα πιο λαμπρό μέλλον για τον ίδιο.
Οι στρατηγοί του Νομπουνάγκα καταλαβαίνουν ότι οι πιθανότητες είναι εναντίον τους,
οι αριθμοί είναι εναντίον τους, και τον προτρέπουν
να κάνει κάτι συμβατικό, να κλειστούν κάπου ώστε να πολιορκηθούν
στην καλύτερη αμυντική θέση που μπορούν,
να το υπομείνουν και ίσως η τύχη να τους χαμογελάσει.
Ο Νομπουνάγκα έχει διαφορετική άποψη.
Θα επιχειρήσει κάτι απρόσμενο, ασυνήθιστο,
κάτι που θα πιάσει τον εχθρό απροετοίμαστο
και ελπίζει αυτό το ρίσκο να είναι αρκετό,
ώστε η κατάσταση να γίνει ευνοϊκή για εκείνον.
Μια από τις πιο σπουδαίες ικανότητες του Νομπουνάγκα
είναι πράγματι η οργανωτική του ικανότητα.
Υστερούσε σε αριθμό,
αλλά είχε καλύτερες πληροφορίες.
Άλλο ένα υπέροχο παράδειγμα της ιδιοφυΐας του Νομπουνάγκα.
Έχει ανιχνευτές σε όλη την επαρχία
και του δίνουν πληροφορίες σε καθημερινή, αν όχι σε ωριαία βάση.
Κίνηση του εχθρού, τη δύναμή του, πού έχει στρατοπεδεύσει, τι κάνει.
Τα ξέρει όλα.
Ο Νομπουνάγκα έστειλε ανιχνευτή κι έμαθε
ότι ο Γιοσιμότο στρατοπέδευσε στην κορυφή του Όρους Οκεχαζάμα.
Ο Ιμαγκάβα Γιοσιμότο έχει στρατοπεδεύσει στην Οκεχαζάμα με 5.000 άντρες.
Άρα ο υπόλοιπος στρατός του είναι αλλού.
Συνεπώς, η εικόνα που σχηματίζεται είναι πως,
ναι, ο Ιμαγκάβα Γιοσιμότο διαθέτει μεγάλη δύναμη,
αλλά είναι διασπασμένη, διαιρεμένη.
Οπότε ο Νομπουνάγκα σκέφτηκε πως αν σκότωνε τον αρχηγό του εχθρού,
ο στρατός θα κατέρρεε. Δεν τον ένωνε τίποτα άλλο.
Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να τους νικήσει, αρκεί να σκοτώσει τον Ιμαγκάβα Γιοσιμότο.
Αποφασίζει να κάνει αιφνιδιαστική επίθεση.
Σ' αυτήν την περίοδο των εμφυλίων, πολλές μάχες γίνονται συμβατικά.
Γίνονται σε ανοιχτούς χώρους. Επενδύουν σε πολιορκίες.
Ουδείς είχε επιχειρήσει τέτοια αιφνιδιαστική επίθεση.
Ο Νομπουνάγκα, όμως, έκανε επίθεση με μικρό στρατό εναντίον μεγαλύτερων,
ενάντια στις πιθανότητες, εκμεταλλευόταν την ευκαιρία.
Έκανε επίθεση τη νύχτα ή αιφνιδιαστικά.
Είναι ένα πρώτο σημάδι του ευφυούς,
του ευρηματικού, του αντισυμβατικού Νομπουνάγκα.
Ο Νομπουνάγκα και ο στρατός του πήραν θέση γύρω απ' τη βάση του Γιοσιμότο.
Ο Ιμαγκάβα Γιοσιμότο έκανε τελετή επιθεώρησης κεφαλών.
Τότε ο πολέμαρχος, ο διοικητής
έβλεπε τα κεφάλια ηττημένων εχθρών.
Τα καλλώπιζαν, τα έπλεναν, τα μακιγιάριζαν.
Κατά έναν παράξενο τρόπο, η τελετή είναι μια αποτροπιαστική
πράξη εκδίκησης και ταπείνωσης του εχθρού,
του οποίου το κεφάλι περιέφεραν σαν αντικείμενο,
αλλά υπάρχει και κάποιος έμφυτος σεβασμός.
Αυτά τα κεφάλια πρέπει να προβάλλονται
με τη δέουσα τιμή που αρμόζει στους πρώην κατόχους τους.
Ο Ιμαγκάβα Γιοσιμότο είναι σε μια μη μάχιμη στάση.
Τρώνε, πίνουν, γιορτάζουν το γεγονός ότι τα πράγματα έχουν πάει τόσο καλά.
Αυτή είναι η στιγμή που περίμενε ο Νομπουνάγκα.
Είναι, όμως, επικίνδυνο. Ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Μα δεν έχει επιλογές.
Πρέπει να σκοτώσει τον Γιοσιμότο. Πρέπει να κόψει το κεφάλι του φιδιού.
Οι δυνάμεις του τρέχουν και αρχίζουν να σκοτώνουν
κάθε στρατιώτη των Ιμαγκάβα που βρίσκουν.
Οι Ιμαγκάβα είναι μπερδεμένοι, δεν ξέρουν τι συμβαίνει.
Ο Ιμαγκάβα Γιοσιμότο πιστεύει ότι έχει ξεσπάσει καβγάς,
γιατί οι στρατιώτες του έπιναν και άρχισαν να τσακώνονται.
Παίρνει λίγο χρόνο να καταλάβουν ότι δέχονται επίθεση.
Στο μεταξύ, οι δυνάμεις των Όντα ορμούν μπροστά.
Οι στρατιώτες των Ιμαγκάβα πανικοβάλλονται. Ρίχνουν τα όπλα τους.
Τρέχουν προς τους λόφους όσο πιο γρήγορα μπορούν.
Επικρατεί απόλυτο χάος.
Και πολύ γρήγορα…
ο Γιοσιμότο μένει με 300 στρατιώτες.
Οι όροι αντιστράφηκαν.
Είναι μια απέλπιδα μάχη.
Και ένας στρατιώτης των Όντα επιτίθεται στον ίδιο τον Γιοσιμότο.
Ο στρατηγός του εχθρού πέθανε.
Όσοι Ιμαγκάβα απομένουν, διασπώνται και τρέπονται σε φυγή.
Οι δυνάμεις των Ιμαγκάβα που βρίσκονται αλλού,
ακούν τι συμβαίνει και υποχωρούν.
Ο Νομπουνάγκα έχει ολοκληρώσει μια εκπληκτική νίκη.
Η Μάχη της Οκεχαζάμα διήρκεσε μόλις 15 λεπτά,
κι όμως είναι μία από τις πιο καθοριστικές στην ιαπωνική ιστορία.
Η επιτυχημένη του αιφνιδιαστική επίθεση δείχνει ότι είναι μια στρατηγική ιδιοφυΐα,
κάτι πολύ σπάνιο σε αυτήν την ηλικία.
Οι μικρές φατρίες δεν θα τολμούσαν να τα βάλουν με τόσο μεγάλο αντίπαλο.
Αλλά η συμπεριφορά που ανησύχησε κάποιους υπηρέτες του Νομπουνάγκα
στην κηδεία του πατέρα του…
εκφράζεται εδώ.
Δείχνει ότι είναι απερίσκεπτος,
είναι ριψοκίνδυνος, αλλά έχει σκεφτεί πολύ καλά
τις καλύτερες δυνατότητες για επιβίωση και κατακτήσεις.
Πέρα από τη διάλυση των μεγάλων δυνάμεων της κεντρικής Ιαπωνίας,
όλο αυτό έφερε τον Όντα Νομπουνάγκα στο προσκήνιο.
Ήταν, επίσης, και η αφετηρία
για να ξεκινήσει ο ίδιος την επανένωση της Ιαπωνίας.
Το επακόλουθο της Οκεχαζάμα
ήταν να αποκτήσει ο Νομπουνάγκα δυο πολύ σημαντικούς συμμάχους,
που θα τον συντηρούσαν για πολλά χρόνια
και θα τον βοηθούσαν σε μελλοντικούς θριάμβους.
Στην Οκεχαζάμα εκτίμησε ο Νομπουνάγκα τα ταλέντα
ενός νεαρού σαμουράι που είχε μπει στον στρατό του ως ασιγκάρου.
Τον λένε Τογιοτόμι Χιντεγιόσι.
Ο Χιντεγιόσι ξεκίνησε την καριέρα του ως πεζικάριος στον στρατό του Νομπουνάγκα,
μα είχε εντυπωσιάσει πολύ τον Νομπουνάγκα με τις μαχητικές του ικανότητες.
Και αυτές δεν περιορίζονταν στη μάχη σώμα με σώμα.
Είχε και την ικανότητα να οργανώνει τους άλλους.
Με άλλα λόγια, έδειχνε ηγετικές ικανότητες.
Ο Χιντεγιόσι ανέβηκε, λοιπόν, στην ιεραρχία
κι έγινε από τους πιο αφοσιωμένους και πιστούς στρατηγούς.
Κάποιος που θα επηρέαζε βαθιά την ιστορία της Ιαπωνίας.
Άλλη μια σημαντική συμμαχία δημιουργήθηκε μετά τη μάχη αυτή.
Κι ήταν πολύ διαφορετική
από τη σχέση Νομπουνάγκα και Χιντεγιόσι.
Ο άντρας για τον οποίο μιλάμε λέγεται Τοκουγκάβα Ιεγιάσου.
Είχε δοθεί νεαρός ως όμηρος από τον πατέρα του
στην οικογένεια Ιμαγκάβα.
Και ο νεαρός Ιεγιάσου μεγάλωσε και θα υπηρετούσε στον στρατό των Ιμαγκάβα.
Ο αρχηγός της οικογένειας Ιμαγκάβα, όμως, ήταν πλέον νεκρός.
Έτσι, ο Ιεγιάσου αποφάσισε να συνταχθεί
με τον άντρα που νίκησε τον αφέντη του, με τον Όντα Νομπουνάγκα.
Το ότι ο Ιεγιάσου άλλαξε στρατόπεδο τόσο γρήγορα,
έδειχνε ότι η αφοσίωση ήταν κάτι πολύ ευμετάβλητο την περίοδο Σενγκόκου.
Δεν υπήρχαν κανόνες. Ήταν μια κρίσιμη μάχη για τον έλεγχο της Ιαπωνίας.
Κι έτσι, όσοι ήταν πρόθυμοι να ρισκάρουν,
ήταν πιο πιθανό να συνδεθούν
με τους πιο ισχυρούς ή τους ανερχόμενους.
Η σημασία της Μάχης της Οκεχαζάμα είναι πως ξαφνικά
οι τρεις άντρες που θα αλλάξουν το πεπρωμένο της Ιαπωνίας, ενώνονται.
Ο Όντα Νομπουνάγκα,
ο Τογιοτόμι Χιντεγιόσι
και ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου.
Έχοντας στο πλευρό του τον Ιεγιάσου και τον Χιντεγιόσι,
ο Νομπουνάγκα εξαπολύει μια σειρά αιματηρών επιχειρήσεων κατά των αντιπάλων.
Κατακτά όλο και περισσότερη γη.
Και μετά, προελαύνει θαρραλέα στο Κιότο, την πρωτεύουσα της χώρας.
Από εδώ, ο Νομπουνάγκα σκοπεύει να κάνει την πιο τολμηρή του κίνηση,
την επανένωση όλης της Ιαπωνίας.
Δεν τα έχει καταφέρει ακόμη.
Υπάρχουν κι άλλοι νταΐμιο στη δύση και τον βορρά
που απειλούσαν την εξουσία του,
διότι δεν παραδίνονταν στον έλεγχό του.
Κι όσοι δεν υποτάσσονταν σε αυτόν,
θα βίωναν τον θυμό του, το σπαθί του
διότι εκείνος δεν ανεχόταν καμία εναντίωση.
Μόνο ένας τέτοιος άντρας
θα οδηγούσε την Ιαπωνία προς την ένωση.
Αυτό το σενάριο αναπόφευκτα εξόργισε τους αντιπάλους του Νομπουνάγκα.
Ήξεραν ότι ήθελε την εξουσία για τον ίδιο.
Συνεπώς, θα ξεκινούσε η πραγματική μάχη για την Ιαπωνία.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη