‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎โจมตี!
‎ปี 1598 หลังสงครามกลางเมือง 120 ปียุติลง
‎และผนึกรวมญี่ปุ่นมาอยู่ใต้อาณัติของตน
‎โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ‎ผู้ปกครองสูงสุดของญี่ปุ่นก็ถึงแก่กรรม
‎ด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวด ‎ที่จะปกป้องราชวงศ์ของตน
‎ก่อนเขาตายไม่นาน
‎ฮิเดโยชิก่อตั้งสภาขุนศึกสูงสุดห้าคน
‎สภาจะปกครองญี่ปุ่นจนกว่า ‎ลูกชายคนเล็กของเขาจะโตพอสืบทอดตำแหน่ง
‎ชะตากรรมของญี่ปุ่นอยู่ในภาวะล่อแหลมเสียแล้ว
‎ถ้าสภาล่ม
‎ญี่ปุ่นจะถูกฉุดรั้งกลับสู่กลียุค
‎และทุกอย่างที่ฮิเดโยชิ ‎ทุ่มเทจนสำเร็จก็จะถูกทำลาย
‎(ญี่ปุ่น ปี 1598)
‎ผู้อาวุโสทั้งห้ามาจากตระกูลที่ทรงอำนาจ
‎การตั้งพวกเขาเป็นสมาชิกสภา
‎ก็เพื่อสร้างสมดุลอำนาจระหว่างกัน
‎จะได้ไม่มีใครได้เปรียบกว่า
‎มาเอดะ โทชิเอะ ‎จะประจำการที่ปราสาทโอซากา
‎และจะเป็นคนดูแลฮิเดโยริ
‎ด้านการศึกษา และเตรียมเขาให้พร้อม ‎สำหรับการเป็นผู้นำประเทศ
‎แต่ทุกคนรู้ว่า
‎เพราะอีกหลายปีกว่าฮิเดโยริจะรับตำแหน่งได้
‎จึงมีโอกาสที่ใครคนใดคนหนึ่งในสภา ‎จะกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด
‎นี่คือความผิดพลาดร้ายแรงในชีวิตของฮิเดโยชิ
‎ทำให้ทุกอย่างที่เขาทุ่มเทมา ‎ตกอยู่ในสภาพไม่แน่นอน
‎เพราะทายาทของเขาเด็กเกินไป
‎บรรดาไดเมียวเริ่มเตรียมการ
‎ทั้งเพื่อจะเป็นไดเมียวที่ขึ้นปกครองเอง
‎และเพื่อหาทางป้องกันคู่แข่งไม่ให้ทำเช่นนั้นได้
‎ตอนนี้โทกูงาวะ อิเอยาซุ ‎เป็นไดเมียวผู้ทรงอำนาจที่สุดในญี่ปุ่น
‎ดังนั้น เขาจึงใช้อำนาจเต็มที่
‎เขาคือผู้สั่งการรัฐบาลชุดนี้เป็นหลัก
‎ทุกคนยอมรับว่าโทกูงาวะ อิเอยาซุ ‎เป็นขุนศึกผู้ทรงอำนาจที่สุดในประเทศ
‎กำลังทหารและความมั่งคั่งของเขาเหนือกว่าผู้ใด
‎เมื่อฮิเดโยชิตาย ทันทีที่มีโอกาส
‎อิเอยาซุก็พร้อมที่สุด ‎ที่จะขึ้นเป็นผู้ปกครองสูงสุดของญี่ปุ่น
‎เขาสะสมอำนาจอย่างอดทนมาตลอด ‎เขาอดทนกำจัดคู่แข่งไปทีละคน
‎เขาค่อยๆ สร้างพันธมิตรมายาวนาน
‎และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะ ‎ยึดอำนาจสูงสุดในญี่ปุ่นเป็นของตน
‎แต่มีคนผู้หนึ่งเตรียมการอย่างลับๆ
‎มายาวนานที่จะโค่นอิเอยาซุ
‎และนั่นก็คืออิชิดะ มิตสึนาริ
‎อิชิดะ มิตสึนาริเป็นไดเมียวชั้นผู้น้อย
‎เขาไม่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่าอิเอยาซุได้
‎แต่เขาภักดีที่สุดต่อตระกูลโทโยโตมิ
‎ท่านครับ
‎ได้เวลาโจมตีแล้ว
‎ไม่ทำตอนนี้ก็หมดโอกาส
‎เขาทำทุกอย่างที่ทำได้ ‎เพื่อบั่นทอนอำนาจของอิเอยาซุ
‎และสร้างความหวาดระแวง
‎ระหว่างอิเอยาซุ ‎กับสมาชิกสภารายอื่นที่ฮิเดโยชิแต่งตั้งไว้
‎โดยที่ดูเหมือนมิตสึนาริรู้สึกว่า ‎ถ้าไม่มีผู้ใดขัดขวางอิเอยาซุ
‎เขาจะครอบงำผู้อาวุโส ‎และสมาชิกสภาที่เหลือได้เบ็ดเสร็จแน่นอน
‎ซึ่งเขาจะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น ‎เขาต้องการลอบสังหารอิเอยาซุ
‎หรือไม่ก็คุมเขาไว้ หรือทำลายอำนาจของเขาซะ
‎อิชิดะ มิตสึนาริต้องการพันธมิตรและการสนับสนุน
‎เขาจึงเข้าหาสมาชิกสภา ‎ที่มีประสบการณ์โชกโชน มาเอดะ โทชิเอะ
‎ไดเมียวผู้มั่งคั่งมาก ‎และมีกองทัพที่เข้มแข็งของตนเอง
‎มาเอดะ โทชิเอะเป็นคนเดียวที่สู้กับอิเอยาซุได้
‎การกระทำล่าสุดของตระกูลโทกูงาวะ...
‎ท่านได้โปรดช่วยฮิเดโยริได้หรือไม่
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจจะอวดดี
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจจะลบหลู่
‎แต่โทชิเอะไม่อยากทำ
‎เขาย่างเข้าบั้นปลายชีวิต
‎เขาไม่แน่ใจว่าศึกครั้งนี้จะประสบความสำเร็จ
‎และเขาไม่อยากผูกมัดกับสิ่งใด ‎ทั้งที่รู้ว่าเขากำลังจะตาย
‎ซึ่งภาระนั้นจะตกหนักที่บุตรชายของเขา
‎ให้อยู่ในสถานะที่อาจทำลายล้าง ‎ทั้งตระกูลของเขาลงได้
‎ดังนั้น มาเอดะ โทชิเอะ ‎จึงไม่ปะทะกับโทกูงาวะ อิเอยาซุ
‎แม้เขารู้ว่าอิเอยาซุอยากปลดฮิเดโยริ
‎อยากกำจัดเขาและขึ้นปกครอง ‎ในนามของตระกูลโทกูงาวะ
‎หลังจากนั้นไม่นานโทชิเอะก็ตาย
‎เขาเคยเป็นผู้ปกครองของโทโยโตมิ ฮิเดโยริ
‎แล้วตอนนี้ใครควรแทนที่เขา
‎นอกจากโทกูงาวะ อิเอยาซุ ‎ผู้ย้ายเข้าปราสาทโอซากาแล้ว
‎เพื่อที่เขาจะได้บงการฮิเดโยริในทันที
‎นี่เป็นเรื่องใหญ่มาก
‎เหมือนรัฐมนตรีสักคน
‎จู่ๆ ก็มาที่พระราชวังบักกิงแฮมในอังกฤษ
‎และบอกว่าเขาจะพักอยู่ที่นั่นนับแต่นี้ไป
‎เป็นการกระทำที่ทำให้สมาชิกคนอื่นๆ ‎ของคณะผู้สำเร็จราชการแทนไม่พอใจอย่างมาก
‎เพราะตอนนี้อิเอยาซุมีทายาทในเงื้อมมือ
‎สภาผู้สำเร็จราชการแทน ‎สั่งอิเอยาซุให้ถอยออกมา
‎และยอมรับว่าโทโยโตมิ ฮิเดโยริ ‎คือทายาทที่แท้จริง
‎และอิเอยาซุไม่มีสิทธิ์แทรกแซงขั้นตอนนี้
‎อิเอยาซุเห็นว่าคำพูดนั้น ‎เป็นการประกาศสงครามโจ่งแจ้ง
‎นี่เป็นโอกาสที่เขารอคอยมาตลอด
‎ไดเมียวของญี่ปุ่นแตกออกเป็นสองฝ่าย
‎ฝ่ายที่สนับสนุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ
‎และฝ่ายที่สนับสนุนโทโยโตมิ ฮิเดโยริ
‎ภายใต้การนำของอิชิดะ มิตสึนาริ
‎ตอนนี้กงล้อแย่งชิงอำนาจขั้นเด็ดขาดที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นได้เคลื่อนที่แล้ว
‎ขณะที่การเตรียมสู้ศึกเริ่มเป็นรูปร่าง
‎อิชิดะ มิตสึนาริก็เตรียมไพร่พล ‎ต่อต้านฝ่ายอิเอยาซุ
‎หนึ่งในนั้นคืออุเอซึกิ ‎ซึ่งมีดินแดนอยู่ทางเหนือของอิเอยาซุ
‎แผนของมิตสึนาริคืออุเอซึกิ ‎จะเคลื่อนทัพไปเผชิญหน้ากับอิเอยาซุ
‎และเขาจะบดขยี้อิเอยาซุได้
‎โดยใช้กองกำลังของเขากับอุเอซึกิประกบ
‎อิเอยาซุจึงตัดสินใจฉับไว
‎เขาขอให้ผู้ที่เขาเคยช่วยเหลือตอบแทนบุญคุณ ‎ในครั้งนี้ โดยเฉพาะ ดาเตะ มาซามูเนะ
‎และรวบรวมกำลังพลในภาคเหนือ ‎เพื่อต้านอุเอซึกิ คาเงะคัตสึ
‎ขณะที่มาซามูเนะเคลื่อนพล ‎เพื่อหยุดการโจมตีจากทางเหนือ
‎อิเอยาซุวางแผนชิงไปเอโดะทางตะวันออก ‎เพื่อรวบรวมกองกำลัง
‎แต่เขาต้องการเวลา
‎ส่วนทหารของมิตสึนาริเคลื่อนขบวนแล้ว
‎ความหวังทั้งหมดของอิเอยาซุตอนนี้ ‎อยู่ที่ปราสาทของเขาที่ฟูชิมิ
‎ป้อมปราการที่ควบคุมเส้นทางมุ่งทิศตะวันออก
‎ด้วยเหตุนี้ ปราสาทฟูชิมิต้องตรึงข้าศึกไว้ให้ได้
‎เพื่อป้องกันอิชิดะ มิตสึนาริ ‎นำไพร่พลปะทะอิเอยาซุ
‎ก่อนที่เขาจะพร้อม
‎ศัตรูจะล้อมปราสาทนี้ไว้
‎ข้าอยากให้เจ้าตรึงศัตรูไว้...
‎ที่ปราสาทนี้
‎เพื่อนของเขาที่ชื่อโทริ โมโตทาดะ ‎คือกลุ่มที่ตั้งรับอยู่ที่ปราสาท
‎อิเอยาซุและโทริ โมโตทาดะ ‎เป็นเพื่อนกันมาหลายปี
‎ทั้งคู่รู้ว่าการปกป้องปราสาทนี้ไว้สำคัญมาก
‎ต่ออนาคตของตระกูลโทกูงาวะ
‎ซึ่งการจะทำภารกิจนี้สำเร็จ ‎แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
‎โมโตทาดะ
‎ทั้งคู่รู้ว่านี่เป็นภารกิจฆ่าตัวตาย
‎โทริ โมโตทาดะ ‎น่าจะมีกำลังพลน้อยกว่า 20 ต่อหนึ่ง
‎โทริ โมโตทาดะได้รับมอบภารกิจสำคัญ
‎ที่เขาต้องสู้ให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้ ‎โดยไม่มีโอกาสถอย
‎และไม่มีโอกาสได้กำลังเสริม
‎ขณะที่อิเอยาซุรีบหนีกองทัพของมิตสึนาริ
‎โทริ โมโตทาดะเขียนข้อความสั่งเสียไว้
‎"หากจะให้ตีฝ่าวงล้อมเพื่อหลบหนี
‎ก็คงไม่ยากเกินกำลัง
‎แต่วิธีนั้นไม่ใช่ความหมายแท้จริง ‎ของการเป็นนักรบ
‎ข้าจะสู้กับกองกำลังของทั้งประเทศอยู่ตรงนี้
‎และตายอย่างเกรียงไกร"
‎อิชิดะ มิตสึนาริกับไพร่พลกว่า 40,000 คน ‎บุกโจมตีปราสาท
‎โทริ โมโตทาดะ ‎กับไพร่พล 2,000 คนต้านรับอย่างดุเดือด
‎โทริ โมโตทาดะส่งคนไปรบครั้งแล้วครั้งเล่า
‎เพื่อต้านกองกำลังของอิชิดะ
‎ในวีรกรรมที่ห้าวหาญนี้
‎โทริ โมโตทาดะและทหารของเขา ‎ตรึงอยู่ที่ฟูชิมิได้นาน 12 วัน
‎ตามตำนานกล่าวว่า ‎กองกำลังที่เฝ้าปราสาทฟูชิมิสู้ไม่ถอย
‎จนเหลือทหารแค่สิบคน
‎สุดท้าย ขณะที่ปราสาทลุกเป็นไฟ
‎โทริ โมโตทาดะก็ฆ่าตัวตายอย่างสมเกียรติ
‎หลังศึกป้องกันปราสาท ‎ที่เกรียงไกรที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
‎วีรกรรมของโทริ โมโตทาดะส่งผลสำคัญที่สุด
‎เพราะทำให้อิเอยาซุ ‎มีเวลารวบรวมทหารในเอโดะ
‎เพื่อออกรบกับอิชิดะ มิตสึนาริ
‎(ญี่ปุ่น ปี 1600)
‎โทกูงาวะ อิเอยาซุพร้อมรบแล้วในตอนนี้
‎เขาแบ่งกำลังพลบางส่วนจาก 75,000 นาย ‎เตรียมโจมตีมิตสึนาริ
‎ขณะที่ลูกชายของเขานำทัพใหญ่ไปทางเหนือ
‎อิเอยาซุก็นำทัพกลุ่มใหญ่ตรงไปหาศัตรู
‎ตอนนี้มิตสึนาริเจอสถานการณ์ที่เสี่ยงมาก
‎และเสี่ยงที่จะถูกศัตรูสองกองทัพโอบล้อม
‎พวกมันจะปิดเส้นทางและล้อมเราไว้
‎อิชิดะ มิตสึนาริรู้แล้วว่า ‎ตอนนี้เขาเจอสถานการณ์อันตราย
‎อิเอยาซุอาจจะล้อมเขาไว้ ‎และตัดหนทางถอยของมิตสึนาริ
‎ข้าจะไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น
‎เราจะพบพวกมันบนทางเส้นนี้และโจมตี
‎อิชิดะ มิตสึนาริตัดสินใจที่ชวนตะลึง
‎เขาจะไม่เสี่ยงติดกับอยู่กลาง ‎กองกำลังของอิเอยาซุ
‎เขาจึงตัดสินใจเดินทัพไปยังจุดที่ป้องกันได้ดีที่สุด
‎และทำลายกองทัพของอิเอยาซุเมื่อมาถึง
‎สถานที่ที่เขาเลือก
‎คือช่องเขาแคบๆ ที่เรียกว่าเซกิงาฮาระ
‎นี่เป็นกลยุทธ์ที่ดีมากสำหรับมิตสึนาริ
‎เขาคิดว่าสู้ที่เซกิงาฮาระจะได้เปรียบกว่า
‎สู้ในปราสาทโองากิ
‎ถ้าเราเลือกสู้ศึกในช่องเขาแคบ
‎และเราคุมเทือกเขาโดยรอบไว้ได้แบบอิชิดะทำ
‎เราจะล่อศัตรูเข้าหาแล้วโจมตีจากสามด้านได้
‎เป็นทางเลือกที่ดีมาก
‎บอกทหารทุกคน
‎เตรียมการป้องกันให้แน่นหนาก่อนที่ศัตรูจะมาถึง
‎ไป
‎อิชิดะ มิตสึนาริมีเวลาจัดทัพ
‎ในตำแหน่งป้องกันที่ดีที่สุดเท่าที่เป็นได้
‎ตัวเขาเองนำกำลังซุ่มอยู่สองข้างทาง ‎รอโจมตีอิเอยาซุโดยตรง
‎ฮิเดอากิ
‎นำทัพของเจ้าซุ่มบนเขา
‎เมื่อข้าให้สัญญาณ
‎ให้ลงเขาแล้วโจมตีอิเอยาซุจากด้านข้าง
‎เพื่อป้องกันกองทหารปีกซ้ายของตน ‎และเลี่ยงโดนอิเอยาซุล้อม
‎เขาส่งโคบายาคาวะ ฮิเดอากิ
‎ประจำตำแหน่งที่มองเห็นเส้นทางนี้จากด้านบน
‎เมื่อกำลังจะปะทะกันในเช้าวันต่อมา
‎เขาจะจุดสัญญาณไฟ ‎จากนั้นโคบายาคาวะ ฮิเดอากิ
‎จะลงมาจากตำแหน่งที่ซุ่มอยู่
‎และโจมตีฝั่งขวาของโทกูงาวะ
‎เผด็จศึกเด็ดขาดกันไป
‎แต่มิตสึนาริไม่ค่อยได้รับความชื่นชอบ
‎จากไดเมียวหลายคน ‎ที่สนับสนุนฝ่ายโทโยโตมิ ฮิเดโยริ
‎ความเกลียดชังและความไม่ไว้ใจอิชิดะ มิตสึนาริ
‎ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุด ‎ย้อนมาแว้งกัดเขาหลายด้านภายหลัง
‎หนึ่งในเรื่องสำคัญที่สุดคือ ‎กรณีของโคบายาคาวะ ฮิเดอากิ
‎สาเหตุหลักของความเกลียดชัง ‎ที่ฮิเดอากิมีต่ออิชิดะ มิตสึนาริ
‎เกิดจากบทบาทของอิชิดะช่วงการบุกเกาหลี
‎(เกาหลี ปี 1592)
‎ฮิเดโยชิแต่งตั้งอิชิดะ มิตสึนาริ
‎เป็นแม่ทัพตรวจการแห่งกองทัพญี่ปุ่น
‎ซึ่งตำหนิผลงานของฮิเดอากิในตอนนั้น ‎อย่างรุนแรง
‎ฮิเดโยชิได้รับแจ้งข่าว
‎จึงริบสิทธิ อภิสิทธิ์ต่างๆ ‎และที่ดินจำนวนมากของฮิเดอากิ
‎ในห้วงยามวิกฤติที่กำลังจะเกิดศึก
‎โทกูงาวะ อิเอยาซุได้รับสารอย่างไม่คาดคิด
‎ฮิเดอากิตัดสินใจแปรพักตร์
‎เมื่อสองฝ่ายประจันหน้ากัน ‎ฮิเดอากิจะเข้าร่วมกับฝ่ายอิเอยาซุแทน
‎และเปิดฉากโจมตีกองทัพของมิตสึนาริให้ราบคาบ
‎ถ้าเป็นไปตามนั้น อิเอยาซุจะได้เปรียบอย่างมาก
‎เท่าที่เรารู้ ฮิเดอากิอาจเข้าร่วมกับฝ่ายใดก็ได้
‎ที่เขาเห็นวี่แววว่าจะชนะ
‎ตอนนั้นเองเขาถึงจะตัดสินใจว่าจะสนับสนุนใคร
‎แน่นอน หากการต่อสู้ยังไม่เริ่ม
‎อิเอยาซุมั่นใจไม่ได้ 100% ว่า ‎ฮิเดอากิจะย้ายข้างจริง
‎โทกูงาวะ อิเอยาซุต้องตัดสินใจครั้งสำคัญที่สุด
‎และอันตรายที่สุดในชีวิต
‎สุดท้ายแล้วนี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่ ‎แต่เขาจำต้องยอมเสี่ยง
‎โทกูงาวะ อิเอยาซุเคลื่อนทัพไปที่เซกิงาฮาระ
‎ถ้าตามที่แม่ทัพบางคนของเขาคิดเป็นจริงว่า ‎จดหมายนี้คือกลลวง
‎อิเอยาซุก็คงหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
‎อิเอยาซุมาถึงและรอบๆ ที่เขาเห็นมีแต่
‎กองไฟตามเทือกเขา
‎ซึ่งระบุตำแหน่งแนวปราการ
‎ที่ทหารของอิชิดะตั้งค่ายพักผ่อนอยู่
‎นี่คือความท้าทายครั้งใหญ่ที่เขาเจอ
‎ดูเหมือนอิเอยาซุเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
‎เพราะฮิเดทาดะ ลูกชายของอิเอยาซุ
‎กับทหารอีก 30,000 นายที่เขาหวังพึ่ง ‎ยังมาไม่ถึง
‎สถานการณ์นี้เป็นอันตรายมาก ‎ต่อความอยู่รอดของกองทัพอิเอยาซุ
‎พวกเขาทำได้แค่เตรียมตัวรับศึก ‎ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎ในอีกไม่กี่ชั่วโมง หมอกจะจางลง
‎และศึกชี้ชะตาที่สุดในญี่ปุ่นจะเริ่มขึ้น
‎(เกียวโต เซกิงาฮาระ)
‎เมื่อมีไพร่พลซุ่มอยู่สองข้างทางสู่เซกิงาฮาระ
‎มิตสึนาริจึงได้เปรียบ
‎ทหาร 120,000 นายของเขาคุมพื้นที่สูง
‎เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น
‎มิตสึนาริมีเป้าหมายนำกำลังพล ‎ลงจากเขาทั้งสองด้าน
‎บดขยี้อิเอยาซุจากสามทิศทาง
‎ที่ตีนเขานั้นเอง
‎ฝ่ายอิเอยาซุอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบ ‎่และมีจำนวนน้อยกว่าเกือบสามต่อสอง
‎เมื่อยังไม่เห็นวี่แววลูกชายและไพร่พลของเขา
‎ความหวังเดียวของอิเอยาซุ ‎อยู่ที่คำสัญญาของฮิเดอากิแล้ว
‎เช้าตรู่วันหนึ่งของยุทธการเซกิงาฮาระ ‎มีหมอกลงหนา
‎ทำให้สองฟากทางมองไม่เห็นกันชัดเจน
‎เมื่อหมอกยามเช้าเริ่มจาง
‎อิเอยาซุก็เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างแม่นยำ
‎แนวป้องกันนี้อยู่ใต้การควบคุมของมิตสึนาริ
‎เขามีจำนวนทหารน้อยกว่าก็จริง
‎แต่กลับกัน มิตสึนาริไม่มีประสบการณ์รบมากนัก
‎เขาไม่เคยนำทัพเอง ‎เขาเคยเป็นแต่รองผู้บัญชาการ
‎โจมตี!
‎มิตสึนาริมีเวลาเตรียมการป้องกัน
‎ผลก็คือกองกำลังของอิเอยาซุ ‎จึงต้องรุกต่อไปแม้จะสูญเสียยับเยิน
‎เป็นสถานการณ์ที่ยากเย็นมาก
‎หลายคนสู้มือเปล่า
‎หลายคนใช้หอกและหลาวสู้กัน
‎ทั้งสองฟากทาง กองปืนอาร์ควิบัสกำลังซุ่มยิงศัตรู
‎การรบเลวร้ายลงจนอยู่ในสภาพตึงเครียด
‎สภาพโกลาหล ชวนสับสน และโหดร้ายที่สุด
‎นี่คือความโกลาหลที่มีผู้บงการ
‎ขณะที่การรบดำเนินต่อไป ‎ไม่มีฝ่ายใดได้เปรียบจริงจัง
‎ศึกครั้งนี้จะเป็นการวัดว่าฝ่ายใดแข็งแกร่งกว่า
‎ส่งสัญญาณ
‎อิชิดะรู้ว่าเขาต้องบีบ ‎ทหารบางส่วนเข้าร่วมการต่อสู้
‎เขาส่งสัญญาณที่นัดแนะกันไว้
‎ให้โคบายาคาวะ ฮิเดอากิ ‎โจมตีกองทัพของโทกูงาวะจากด้านข้าง
‎แต่ว่า...
‎ทหารของฮิเดอากิไม่ขยับ
‎อิเอยาซุก็เห็นว่าฝ่ายโคบายาคาวะไม่ขยับ
‎กองทัพของโคบายาคาวะยังปักหลักกับที่ต่อไป
‎หลังจากนั้นไม่นาน
‎อิเอยาซุก็เริ่มกังวลว่าพวกเขาจะทำอะไร
‎จากนั้นอิเอยาซุเคลื่อนทัพตามที่คำนวณมาอย่างดี
‎จนกลายเป็นเรื่องเล่าขานในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
‎ยิง!
‎คาดกันว่าเขาสั่งให้พลปืนอาร์ควิบัส ‎ยิงไปที่ตำแหน่งของฮิเดอากิ
‎เพื่อบังคับให้ฮิเดอากิเลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
‎ได้เวลาเลือกข้างแล้ว
‎โจมตี!
‎การตัดสินใจครั้งนี้ส่งผลให้ฮิเดอากิเลิกนิ่งเฉย
‎และทหารของโคบายาคาวะกรูลงจากเขา
‎คุณต้องจินตนาการถึงปฏิกิริยาของอิชิดะ มิตสึนาริ
‎แรกเริ่มก็คิดว่า "พวกเขา ‎รับคำสั่งของข้าและกำลังมา"
‎จากนั้นก็เป็นความขนพองสยองเกล้า ‎"เดี๋ยวนะ พวกเขาไม่ได้มุ่งไปที่ฝ่ายอิเอยาซุ
‎พวกเขามุ่งมาหาข้า พวกเขาจะโจมตีข้า"
‎พวกเขาบุกกองทหารฝั่งตะวันตก
‎ผู้บัญชาการหน่วยรบฝั่งที่ถูกโจมตี
‎สั่งทหารเปลี่ยนไปรับมือฝ่ายโคบายาคาวะ ‎แต่ไม่นานก็ต้านไม่ไหว
‎การโจมตีกองทัพของอิชิดะ มิตสึนาริ ‎พร้อมกันสองทาง
‎ส่งผลให้สถานการณ์พลิกผัน
‎และบีบบังคับให้มิตสึนาริจำนน
‎ตอนนี้มิตสึนาริรู้แล้วว่า...
‎ฮิเดอากิ
‎ศึกครั้งนี้เขาแพ้
‎ทหารฝั่งตะวันตกส่วนที่เหลือ ‎พยายามทำทุกทางให้หนีรอด
‎แน่นอนว่าหลายคนจะถูกศัตรูผู้ชนะ
‎ไล่ล่า...
‎และสังหาร
‎ทันทีหลังเสร็จศึกก็จะเป็นฉากที่โกลาหล
‎แม่ทัพคนสำคัญหลายรายของฝ่ายที่แพ้ชิงหลบหนี
‎รวมถึงมิตสึนาริ
‎แต่ฝ่ายอิเอยาซุจับพวกเขาไว้ได้หลายคน
‎ยุทธการที่เซกิงาฮาระ ‎เป็นจุดเปลี่ยนสำหรับอิเอยาซุ
‎เพราะตอนนี้ชัดเจนแล้วว่าในทางทหาร
‎เขาคือผู้มีอำนาจสูงสุดในญี่ปุ่นอย่างแน่นอน
‎สำหรับอิเอยาซุ ชัยชนะที่เซกิงาฮาระ
‎นำพาเขามาอยู่ในสถานะที่ ‎อาจเรียกได้ว่าทรงอำนาจที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นไม่ว่ายุคไหน
‎ฝ่ายตรงข้ามเขาส่วนใหญ่ล้มหายตายจากไปแล้ว
‎อิเอยาซุได้ชัยที่เซกิงาฮาระ ‎อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
‎แต่เขาต้องส่งสารประกาศชัยชนะ
‎อิเอยาซุจึงสั่งประหารผู้ภักดีของฮิเดโยชิ
‎รวมถึง อิชิดะ มิตสึนาริ
‎โทษประหารเป็นการประกาศ ‎เจตนารมย์และเป้าประสงค์ว่า
‎ฝ่ายโทโยโตมิจบสิ้นแล้ว
‎และผู้มีอำนาจสูงสุดในประเทศตอนนี้คือ ‎โทกูงาวะ อิเอยาซุ
‎หลังศึกเซกิงาฮาระ
‎อิเอยาซุตัดสินใจในสิ่งที่หลายคนถกเถียง
‎ค้านกับคำแนะนำของแม่ทัพและบริวารผู้ภักดี
‎แม้ว่าเขาจะทำลายขุมกำลัง ‎ของฝ่ายตรงข้ามที่สู้ในนาม
‎ฮิเดโยริ ทายาทของฮิเดโยชิ
‎แต่อิเอยาซุตัดสินใจไม่สังหารหนุ่มน้อยผู้นี้
‎เขากลับยอมให้ฮิเดโยริพำนักอยู่ใน ‎ปราสาทโอซากาภายใต้การดูแลของมารดา
‎ท่านหญิงชาชา
‎ดาเตะ มาซามูเนะ ‎จะส่งจดหมายถึงโทกูงาวะ อิเอยาซุ
‎เขาจะบอกว่า
‎"อิเอยาซุ ถ้าท่านไม่เก็บเด็กคนนี้ไว้ข้างกาย ‎และเลี้ยงดูเขาด้วยตัวเอง
‎ศัตรูของท่านจะล้อมรอบเป่าหูเขา
‎และจะทำให้เขาเป็นศัตรูกับท่าน"
‎แต่ดูเหมือนอิเอยาซุคิดแตกต่างออกไป
‎การรักษาระยะห่าง ‎และปล่อยให้ฮิเดโยริเป็นตัวของตัวเอง
‎จะทำให้ฮิเดโยริยอมอยู่ใต้ ‎การปกครองของโทกูงาวะ
‎การตัดสินใจครั้งนั้นที่เราอาจเรียกว่าน้ำใจ ‎กลายเป็นความผิดพลาด
‎(ญี่ปุ่น ปี 1600)
‎ตอนนี้อิเอยาซุขยับขึ้นมามีอำนาจสูงสุดในญี่ปุ่น
‎ไดเมียวทุกคนที่ปะทะกับเขาที่เซกิงาฮาระ
‎ถูกสังหารหรือถูกถอดยศและริบที่ดิน
‎พวกเขาถูกย้ายไปอยู่ชายแดนประเทศ
‎ห่างไกลจากอิทธิพลและอำนาจ
‎ทุกคนที่สนับสนุนเขาถูกโยกย้าย ‎มาอยู่ใจกลางประเทศและได้รับรางวัลมากมาย
‎อิเอยาซุทำเช่นนี้เพื่อให้ผู้ภักดีเป็นแนวกันชน
‎ปกป้องเขาจากการโจมตีของศัตรู
‎ระบบการโยกย้ายส่งคนไม่สนิทอยู่ห่างไกล
‎จะปกป้องอิเอยาซุ ‎และเปลี่ยนโฉมหน้าการเมืองของญี่ปุ่นตลอดกาล
‎นับเป็นแผนการอัจฉริยะ ‎เราต้องไม่ลืมว่าทั้งโนบุนากะ
‎และฮิเดโยชิไม่เคยมีใครคิดวิธี ‎สร้างสมดุลทางการเมืองที่ปฏิบัติได้จริง
‎วิธีที่ยั่งยืน
‎และอิเอยาซุทำได้
‎สรุปแล้ว ขณะที่หลายคนได้ผลประโยชน์ใหญ่หลวง ‎จากยุทธการเซกิงาฮาระ
‎สำหรับโคบายาคาวะ ฮิเดอากิ ‎ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย
‎แม้การที่โคบายาคาวะแปรพักตร์ ‎ส่งผลให้เผด็จศึกได้
‎เป็นเหตุให้อิเอยาซุชนะ
‎แต่อิเอยาซุไม่ไว้ใจเขา
‎ในเมื่อเขาทรยศนายได้ครั้งหนึ่ง ‎ใครจะรู้ว่าเขาจะทำอีกเมื่อไหร่
‎ฮิเดอากิทุกข์ทรมานใจ
‎และรู้สึกผิดมากที่หักหลังนายเดิม
‎ซึ่งก็คือโทโยโตมิ ทำให้เขากลายเป็นบ้า
‎และภายในสองปี
‎เขาก็ดื่มเหล้าจนตัวตาย
‎อิเอยาซุรักษาตำแหน่งของตนโดยใช้หลายวิธี
‎เขาส่งบรรดาขุนศึกกระจายไปอยู่ ‎ตามที่ต่างๆ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อเขา
‎เขาสร้างอิทธิพลไปทั่วประเทศ
‎แต่ผมคิดว่าที่สำคัญมากก็คือ อิเอยาซุ
‎อยากสร้างตัวเองในฐานะ ‎หัวหน้านักรบเป็นอันดับแรก
‎ไม่ใช่ผู้ที่มีสายสัมพันธ์เหนียวแน่น ‎กับราชสำนักเก่าแก่
‎ในปี 1603 เขาสร้างความชอบธรรม ‎ให้ตนเองอย่างถาวรขั้นสุดท้าย
‎เขาจะสถาปนาตนเองขึ้นรับตำแหน่งโชกุน
‎สิ่งหนึ่งที่พึงจดจำเกี่ยวกับตำแหน่งโชกุนคือ
‎ตลอดเวลายาวนานของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
‎นี่ไม่ใช่ตำแหน่งที่ทรงอิทธิพลมากมาย ‎หรือแม้แต่จะน่าปรารถนา
‎โชกุนหลายคนเป็นแค่หุ่นเชิด
‎อิเอยาซุสร้างตำแหน่งโชกุนขึ้นใหม่ ‎ให้เป็นตำแหน่งที่ทรงอำนาจ
‎มีภาพลักษณ์แข็งแกร่ง ‎และทำให้เขาปกครองได้ทั่วญี่ปุ่น
‎เมื่ออิเอยาซุรับตำแหน่งโชกุน
‎เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การ ‎ล่มสลายของอำนาจส่วนกลาง
‎ในช่วงกลางศตวรรษที่ 15
‎เขาได้อยู่ในจุดสูงสุดของอำนาจในญี่ปุ่น
‎สำหรับทุกคนแล้ว ดูเหมือนว่า ‎สงครามกลางเมือง 130 ปีจะจบลงแล้วในที่สุด
‎แต่เพียงหนึ่งทศวรรษผ่านไป
‎เกิดข่าวแพร่สะพัดว่าจะมีกบฏ
‎ผู้ที่ไม่เคยยอมจำนนต่อชัยชนะของโทกูงาวะ
‎เริ่มเกาะกลุ่มรอบตัวชายผู้หนึ่ง
‎ซึ่งมีความชอบธรรม ‎ในการแย่งชิงอำนาจกับอิเอยาซุ
‎โทโยโตมิ ฮิเดโยริ ทายาทแท้จริงของฮิเดโยชิ
‎หลังจากชัยชนะที่เซกิงาฮาระ
‎อิเอยาซุไม่ได้ดำเนินการใดๆ ‎กับฮิเดโยริโดยตรง
‎หรือกับตำแหน่งทายาทของฮิเดโยชิ
‎เด็กคนนี้จึงสามารถโตขึ้น ‎โดยคงอยู่ในตำแหน่งเดิม
‎หลายปีผ่านไป มีหลายคนเข้าหาฮิเดโยริ
‎ในฐานะทางเลือกหนึ่ง ‎ที่จะแย่งชิงอำนาจกับอิเอยาซุ
‎โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ‎ซามูไรไร้นายบางคนหรือโรนิน
‎ที่ถูกทิ้งให้ไร้ตำแหน่งหลังยุทธการเซกิงาฮาระ
‎เรียกได้ว่าเขามีผู้สนับสนุนอยู่ทั่วประเทศก็ว่าได้
‎แม้ว่าตัวฮิเดโยริเองกลายเป็นจุดรวมพล
‎ของใครหลายคนที่ไม่พอใจ ‎การปกครองของโทกูงาวะ
‎ก็มีคำถามว่าถึงระดับไหนกันที่
‎ตัวเขาเองจะอยากต่อกรกับอิเอยาซุ
‎อิเอยาซุเป็นใหญ่ทางทหาร ‎ซึ่งมีอำนาจมากกว่าเขาอย่างแน่นอน
‎และดูเหมือนว่าฮิเดโยริน่าจะ ‎ต้องการหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง
‎เงียบ!
‎เจ้าต้องอย่าฟังพวกเขา
‎ถ้าพวกเราอ้อนวอนขอชีวิต
‎พวกเราก็จะเดินเข้าสู่อุ้งมือของโทกูงาวะทันที
‎แม้แต่แม่ของเขาเอง ‎ซึ่งเป็นหนึ่งในที่ปรึกษาที่ใกล้ชิดที่สุดของเขา
‎ท่านหญิงโยโดะ หรือบางครั้งเรียกว่าชาชา
‎ยังเริ่มผลักดันบุตรชายให้เป็น ‎ปฏิปักษ์กับโทกูงาวะ อิเอยาซุโจ่งแจ้งมากขึ้น
‎จริงๆ แล้วบ่อยครั้ง ‎แม้จะมีคำแนะนำจากบริวารของตนเอง
‎หลายคนก็เสนอว่ารอให้อิเอยาซุตายก่อนดีกว่า
‎แล้วค่อยเป็นปฏิปักษ์กับลูกชายของเขา ‎ที่น่าจะมีอำนาจน้อยกว่า
‎ถ้าท่านเป็นซามูไร ‎จงคิดกอบกู้อำนาจของโทโยโตมิสิ
‎ท่านแม่!
‎ชาชาไม่อยากรอ เธออยากให้ลุกฮือกันตอนนี้
‎หยุดเถอะ
‎ข้าอยากให้ทุกคนกลับไปซะ
‎ออกไป!
‎ไม่ว่าฮิเดโยริจะมีเจตนาอย่างไร
‎การที่มีทหารนับหมื่นคนซึ่งอาจมากถึงหกหมื่นคน
‎รวมตัวกันรอบตัวฮิเดโยริที่ปราสาทโอซากา
‎ทำให้โทกูงาวะ อิเอยาซุเห็นว่า ‎เริ่มมีการก่อกบฏแล้ว
‎อิเอยาซุโชคดีที่มีลูกชายหลายคน
‎เขารู้ว่าตระกูลของตนจะอยู่รอดได้ก็ต่อเมื่อ...
‎ไม่มีผู้มีอำนาจรายอื่นกล้าต่อกร
‎ซึ่งฮิเดโยริคือผู้มีอำนาจอีกรายที่หลายคนสนับสนุน
‎เขากลายเป็นแม่เหล็กดึงดูด ‎ผู้ที่ไม่ศรัทธาการปกครองของโทกูงาวะ
‎ฆ่าฮิเดโยริซะ
‎ครับ นายท่าน
‎ถ้าอิเอยาซุอยากจากโลกนี้ไปอย่างมั่นใจว่า
‎ตระกูลของเขาจะอยู่รอด ‎และความทุ่มเทของเขายังคงอยู่ต่อไป
‎เขาต้องกำจัดฮิเดโยริ
‎เขาตัดสินใจทำบางอย่างที่
‎เขาเริ่มคิดได้ว่าน่าจะทำเมื่อหลายปีก่อน
‎กำจัดสายเลือดสุดท้ายของโทโยโตมิ ‎ที่ยังหลงเหลืออยู่
‎อิเอยาซุยกทัพ 194,000 นาย ‎เข้าล้อมปราสาทโอซากา
‎โดยผนึกกำลังกับพันธมิตรผู้ภักดี ‎หนึ่งในนั้นคือดาเตะ มาซามูเนะ
‎มีทหารล้มตายหลายพันคน ‎ขณะที่ทัพของอิเอยาซุล้อมปราสาทไว้
‎การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด ‎แต่ฝ่ายป้องกันยังคงเข้มแข็ง
‎ในที่สุดในเดือนมิถุนายนปี 1615 ‎แนวป้องกันปราสาทโอซากาก็แตก
‎หลังจากการต่อสู้และปิดล้อมนานหลายเดือน
‎การโจมตีอย่างหนักหน่วงของฝ่ายโทกูงาวะ
‎ทำให้บางส่วนของปราสาทโอซากาลุกไหม้
‎ฮิเดโยริย่อมรู้ว่าศึกครั้งนี้จบแล้ว
‎เขากลายเป็นเบี้ย ‎ให้ฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์กับโทกูงาวะ
‎และถูกบงการให้เริ่มสงครามที่เขาไม่มีทางชนะ
‎เปลวไฟพวยพุ่งทั่วปราสาทโอซากา
‎เห็นได้ชัดว่าฝืนต่อต้านต่อไปไร้ประโยชน์
‎ความพินาศของปราสาทโอซากา
‎เป็นเหมือนการดับเชื้อไฟกองสุดท้าย
‎ของยุคสงครามกลางเมือง
‎จนมอดสนิท
‎ทั้งหมดต้องถูกทำลายล้าง ‎เพื่อให้ยุคใหม่ได้ถือกำเนิด
‎ไม่มีการต่อสู้อีกแล้ว สงครามยุติในที่สุด
‎ทุกคนเข้าใจเช่นนั้น
‎และอิเอยาซุยืนหยัดเหนือทุกคน
‎ตอนนี้โทกูงาวะขึ้นมามีอำนาจสูงสุด
‎อิเอยาซุไม่ได้อยู่ชื่นชม ‎ผลของชัยชนะครั้งสุดท้ายนานนัก
‎หนึ่งปีหลังการล่มสลายของปราสาทโอซากา ‎เขาก็ตายด้วยโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร
‎ยามที่โทกูงาวะ อิเอยาซุป่วยหนัก
‎บุคคลสำคัญหลายคนมาเยี่ยมเขา ‎เพื่อแสดงความเคารพ
‎หนึ่งในนั้นคือดาเตะ มาซามูเนะ
‎ซึ่งมีการเล่าว่าเขาไปเยี่ยมอิเอยาซุ ‎และอ่านบทกวีให้คนป่วยฟัง
‎ทั้งสองดูจะนับถือกันและกันอย่างยิ่ง
‎และเห็นชัดว่าดาเตะเป็นพันธมิตรผู้ภักดี ‎ตลอดหลายปีหลังยุทธการเซกิงาฮาระ
‎โทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้อาวุโสเหลี่ยมจัด
‎เฒ่าเจ้าเล่ห์ที่รอดพ้นมรสุมและกรำศึกมามากมาย
‎ถึงแก่กรรม
‎ในขณะที่ศัตรูทุกคนล่วงหน้าไปก่อนแล้ว
‎ขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย
‎ตลอดยุคนี้
‎คือผู้ที่เข้าใจดีว่ามีบางอย่างเหนือกว่าสงคราม
‎สิ่งที่โทกูงาวะ อิเอยาซุมอบให้พวกเขาคือโอกาส
‎เขาสร้างระบบที่ยั่งยืนเหลือเชื่อ ‎ในการปกครองญี่ปุ่น
‎ยุคหลังสงคราม
‎เขาโชคดีที่มีลูกชายหลายคน ‎เขามีเชื้อสายที่จะสานต่อผลงาน
‎เขามีโชคแต่เขาก็มีปัญญาด้วย
‎ด้วยเหตุนี้
‎ระบบที่เขาสร้างขึ้น ‎จึงคงอยู่ยาวนานสองร้อยห้าสิบปี
‎นับเป็นผลสำเร็จที่เหลือเชื่อ
‎การตายของโทกูงาวะ อิเอยาซุ ‎เป็นหมุดหมายว่ายุคนี้ผ่านไปแล้ว
‎จู่ๆ ยุคแห่งกองทัพก็ค่อยๆ ล่มสลาย
‎ตอนนี้ซามูไรคือนักรบ ‎ที่ปกครองประเทศอย่างสงบสุข
‎พวกเขารู้จักแต่การศึกมานับร้อยปี
‎พวกเขาเกิดมาเพื่อสู้รบ โตมากับการรบ
‎พวกเขาผ่านการฝึกฝนเพื่อรบ
‎นี่น่าจะเป็นประวัติศาสตร์นักรบ ‎ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เราเคยรู้มา
‎จู่ๆ ก็ไม่มีสงครามอีก
‎เราจึงเห็นซามูไร ‎เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ
‎แทนที่จะจดจ่อกับการทำสงคราม ‎ความขัดแย้งและยุทธวิธี
‎ซามูไรเริ่มหันมาสนใจปรัชญา หน้าที่ เกียรติยศ
‎ความหมายของการรับใช้ ‎ความหมายของการเป็นนักรบในยุคสมัยที่สงบสุข
‎ดังนั้นในช่วงเวลาแค่สองทศวรรษ
‎ซามูไรเปลี่ยนไปหลายด้าน ‎จากที่เคยเป็นจนจำไม่ได้
‎แต่มรดกตกทอดของซามูไร
‎ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของประเทศ ‎ที่มีสงครามกลางเมืองเป็นประเทศที่สงบสุข
‎ยืนหยัดประหนึ่งอนุสาวรีย์ชัยของญี่ปุ่น
‎ศตวรรษแห่งสงคราม
‎ที่ทั้งน่าเศร้า ทั้งทำลายล้างและโหดร้าย
‎ได้มอบช่วงเวลาแห่งความสงบสุข 250 ปี
‎ซึ่งนับเป็นความสำเร็จที่หาได้ยาก ‎ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
‎คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล