Ik zal hier in een minuut zijn.
Het is zo veel beter.
Je zou wat accessoires nodig hebben.
Je kunt je aankleden.
Komt dit gevoel van vermoeidheid vaak voor?
Op dit moment, ja.
Vermoeidheid of vermoeidheid?
Ach...
Kortademigheid?
Na inspanning.
Achter de bus rennen,
de trap oplopen…
Zijn uw nachten rustig?
-. - Volgens u?
Wat is de eetlust?
Ik voed mezelf.
Maar bestaat verlangen niet meer?
Ja dat is het.
Alleen voor eten?
Niet alleen.
Je moet rusten.
Of vervroegd uw pensioen. Eh?
Oke. De spanning is een beetje hoog, maar op jouw leeftijd...
De bronchiën lijken verstopt te zijn. Ik bestel een thoraxfoto.
Aan het wachten,
Ik zal je een enorm offer vragen.
Roken moet stoppen.
- Kin, mijn liefste. - Proost.
Eh, ik zal me even aan je voorstellen.
- Snijden? - Dat is mooi, ik heb er al een.
Robbert!
- Aangenaam kennis te maken. - Dit is Jeanine. We hebben het over jou gehad.
Met plezier, Robbert.
- Het is Jeanine. - Gefeliciteerd. Je bent geweldig.
- Schat, gaat het? - Heel goed, moeder.
Zie je binnenkort weer.
Hij praat en ze vervagen.
- Waar komt deze jurk vandaan? - Ik heb je niet uitgenodigd.
Ga ergens anders een schandaal maken. Wil je mijn feest verpesten?
- Niet! - Waarom ben je hier dan?
- Is voorbij? - Ja, hij gaat weg.
- Nutsvoorzieningen. Ga zo door. - Ik zorg ervoor.
Wat je wilt? Eh?
Geld?
Dat is alles? Eh? Heb je niet genoeg gekregen?
Pak aan! Kom op, rot op!
-. - Ja kom binnen.
niets van dat.
Lapointe probeert het.
Met deze man kan het tot de ochtend duren.
Zal ik boterhammen grootbrengen?
Oh, zoals je wilt, januari, maar ik ga naar huis.
- Baas, als hij bekent? - Breng het naar het depot.
Noodpolitie, ik luister.
Hoi?
Sluit je ogen.
Er staat niets op waardoor hij geïdentificeerd kan worden.
Ze liep meerdere steekwonden op.
Het wapen is nog niet gevonden. We controleren de sector.
- Wie heeft de politie gebeld? - We weten het niet.
Zonder een woord te zeggen brak hij het ijs.
Start met een buurtonderzoek.
Is het openbaar ministerie op de hoogte?
Wij zorgen ervoor.
Heb je in ieder geval gegeten?
O, ik weet het niet meer.
Ga weer slapen.
Welterusten.
De deur gaat open.
Ik zal het eruit halen.
Hoe gaat het?
Ja.
- Krijg het niet koud. - Niet. Alles is oke.
Dus
Commissaris Maigret?
Ik ben de getuige.
Uw inspecteur zei dat ik u moest komen opzoeken.
Hij woont daar op nummer 5, aan de overkant van het plein.
Rond middernacht en een paar, ik ging gewoon naar bed
en ik hoorde de auto stoppen.
Mooie motor, gebaseerd op motorgeluid.
Dan twee deuren, open, gesloten,
en ook een koffer.
De auto is weer weg, zou ik zeggen...
Vijf tot tien minuten later.
Dus.
Arme dochter.
Zo jong.
Het vrouwelijke slachtoffer, een blanke man, was minderjarig,
Maximaal 20 jaar.
Gezond maar ondervoed.
Er zijn 5 steekwonden,
in de borst en buik.
Afhankelijk van hun diepte is het een snij- of snijmes.
De aanvaller is waarschijnlijk linkshandig, gezien de hoek van de incisies.
De slagen waren zo chaotisch, dichtbij.
- Blijkbaar hebben ze de dood veroorzaakt. - "" Blijkbaar "?
Cervicale ruptuur en pulmonale morbiditeit.
Hij vroeg om aanvullende onderzoeken.
Het lichaam heeft geen exogene sporen of afdrukken.
Wanneer zou ze dood zijn?
Het is niet eenvoudig vast te stellen.
De maag is bijna leeg.
Waarschijnlijk tussen 10:00 en middernacht.
Wel voor middernacht.
Rondlopen, misschien de moordenaar zelf,
waarschuwde een politie-redder
om 00:33. ik hoest.
Er zijn geen aanwijzingen dat de aanval ter plaatse heeft plaatsgevonden.
Lividities variëren in lichaamshouding.
D.w.z
dat het na de dood is verplaatst of vervoerd.
Precies.
Hij begon medicijnen te studeren. Waarom ben je gestopt?
Geld verdienen.
Op het politiebureau?
Dit of zoiets... Het is een kans.
Ik ontdekte een witte doekvezel
hing aan de nagel van zijn linkerhand.
Misschien een laken dat zou worden gebruikt om het lichaam in te wikkelen. Dat is niet alles.
Een flinke dosis sterke alcohol werd geabsorbeerd.
Ze verkeerde in een vergevorderde staat van dronkenschap.
Door de omgeving kan het een touringcar zijn.
Dit soort meisje drinkt niet,
laat je drinken.
Het soort dat met klanten naar bed gaat?
Wie slaapt er meer of minder.
Ze was geen maagd meer.
Maar ze had geen geslachtsgemeenschap voor haar dood
noch gedwongen noch toestemming.
Ik zou haar graag willen zien.
Als je wilt, maar het is niet gesloten.
Je rookt niet meer.
Hoe gaat het met je?
Iedereen is naakt.
Voel je je beter, lieverd?
Sorry, die geur...
Je zult er aan wennen, ga.
- Ik had januari. - Op politiebureaus,
geen verdwijningsmelding komt overeen. Ook niet in de krant.
Lucas zorgt voor de dozen en de aangrenzende bars.
Focus op taxichauffeurs, op degenen die 's nachts werken.
- Waar gaan we naartoe? - In de haven.
- En een moordwapen? - We hebben niets gevonden.
Je heide zal langzaam barsten.
Er viel me iets op.
Herinnert u zich de moordenaar, mevrouw Monceau?
- Dus? - We hebben hem nooit gepakt.
- Ontkennen. -Monceau,
het is niet ver van Batignolles.
- Hoe heeft hij zijn slachtoffers vermoord? - Gewurgd door draad.
Een tam?
Niet.
Maar misschien wilde hij de methode veranderen...
De effecten spraken niet.
Geen vingerafdrukken of bruikbaar stof. Haar tas
het bevatte bijna niets. Zakdoek, goedkope lippenstift.
Haar ondergoed is ook effen, Uniprix of iets anders.
Oorbellen, ongezonde parels.
Zijn schoenen zijn beter gemaakt maar versleten.
Dit alles past niet bij avondjurken.
- Waarom? - Omdat we daar de categorie veranderen.
High fashion,
ondertekend door een groot huis, Het moet een klein fortuin waard zijn.
Het is een creatie van ons huis. "Droom van de nacht".
Vooroorlogs model.
Wintercollectie uit 1937.
1937…
- Hoe verdrietig heb ik het beschadigd! - Was het maar een jurk!
Weet je wie het besteld heeft?
Ze was een groot succes.
Onmogelijk om al onze klanten te vinden.
Of volgens hun vrede,
onze workshoppremière zou worden herinnerd.
- Kan ik met hem praten? - Helaas is ze overleden.
Een maand na zijn vertrek
gepensioneerde, realiseer je je dat?
OPEN. Maar misschien ben je teleurgesteld.
Waarom een ​​20-jarig meisje een jurk zou dragen?
- die van zijn moeder zou kunnen zijn? - Welk meisje?
- Precies, ik weet het niet. - Ik weet niets over haar. Niks.
Zelfs zijn naam niet.
Ik heb een fricandeauzuring gemaakt, hoe gaat het met je?
Likken. Ik heb geen honger.
Herinner je je onze eerste ontmoeting nog? Deze dansstijl?
"Noodzakelijke avondjurken."
Het was in mijn kleine schoenen, het is waar.
Toen ik je zag met je slechte pak en je kromme stropdas,
Ik zei tegen mezelf: "Er is er één die minstens zo onhandig is als ik."
Nou dan,
mijn mooie blauwe jurk, ik heb hem geleend. Daar zijn winkels voor.
Wat betreft smokings.
Waarom zou je een jurk lenen?
Goed, commissaris...
Hoe erg.
Uw inspecteur heeft me niets verteld.
We melden dit soort berichten niet via de telefoon.
- Wat was haar naam? - Ik wilde je vragen.
Ik ben hem vergeten te vragen.
Ze haastte zich.
Ze had een avondjurk nodig, alsof zijn leven ervan afhing.
Sorry.
In deze buurt, klanten op het laatste moment
artiesten of meisjes die een micheton hebben ontvoerd.
- Zou ze kunnen? - Zij? Niet echt.
Ze was zo kwetsbaar.
De vogel viel uit het nest.
Waar ging ze heen met die jurk?
Blijkbaar hoopte ze iemand te vinden.
Iemand?
Een man die hem kon helpen.
Materieel in ieder geval.
Ze had niet eens genoeg om de huur te betalen.
Ze heeft me haar spullen achtergelaten.
Hij moest ze terugbrengen om hun kleren terug te brengen.
De volgende dag wachtte ik op haar,
maar…
Je bent een van de laatsten die haar levend heeft gezien.
Ik zou haar graag weer levend zien.
Hoe ging het met haar?
- Mooi, heel mooi. - Bleke, bruine huid met pony.
- Ik bedoelde... - Wat viel haar op?
Ze zag er verloren uit. Niet van hier.
Meisje uit het niets.
En ze had dat schattige gebaar van kronkelen
haar haar als een kind dat bang is voor berisping.
Deze meiden,
komen uit hun provincie,
droom van een artistieke carrière, heb een mooie bruiloft
en eindigen als huishoudelijk personeel,
wanneer het niet een ander soort huis of trottoir is.
Trocadéro 08-40?
Hallo, juffrouw.
Mevrouw, het spijt me.
Kun je me je naam vertellen?
Ik bel je, ja.
Ik ga het je vertellen, maar eerst moet ik... Hallo?
- Heel goed! - Trouwens, ik had echt honger.
Ben je niet aan het eten?
Nooit tijdens het drinken.
- Mag ik je Pouilly geven, Betty? Hier. - Ik wil het proeven.
Dus.
Het is niet gebruikelijk, Betty.
- Mijn echte naam is Mary. - Ik wilde veranderen.
Waar kom je vandaan?
Romans-sur-Isère.
Oh ik weet het.
Geen grapje?
Landschap schoenen.
Ja. Mijn ouders lopen allebei in de fabriek.
Ik had een warme plek, maar je maakt je hele leven al schoenen,
Nee, dank u wel.
Hij had maar één droom: naar Parijs gaan.
'We zullen zien wanneer je meerderjarig bent,' zei mijn vader, dus...
Ik ging weg. 's Ochtends toen ik 21 was, ging ik met de trein.
Zonder het aan je ouders te vertellen?
Noch zij, noch iemand.
Als ik je vader was, vraag ik me af waar je bent
wat doe je overdag?
met wie je samenleeft, met wie je samenleeft.
- Waarom geef je het nieuws niet? - U heeft deze vragen!
Soms zeggen ze ja.
Waar hoopte je op toen je naar Parijs kwam?
Wees vrij
doen wat ik wilde, interessante mensen ontmoeten, lezen,
- musea bezoeken. - Winkeldiefstal?
Ben je geïnteresseerd om je over mijn leven te vertellen?
Het helpt me een beetje te begrijpen.
Begrijpen wat?
Een meisje als u.
Hm. Er zijn veel meisjes zoals ik in Parijs.
Zielen in kwelling die ronddraaien. Ik kan ze van een afstand zien, het spijt me voor hen.
Ik wil graag een toetje.
Papa is erg goed.
- Dus we delen? - Nee, ik hou niet van snoep.
Een jong meisje trouwt met papa.
En je nog steeds niets?
Nee, dank je, Arlette.
Wilt u niets dekken, commissaris?
Politie commissaris?
Maigret, Criminal, 36 Quai des Goldsmiths.
Iemand wilde dit onbekende meisje laten verdwijnen.
Maar ze moest een spoor achterlaten, daar, ergens,
zelfs arm.
Zoals die knipperende loupots.
Misdaad de hele dag en nacht.
Je moet jezelf beschermen. Wees niet ongevoelig,
maar houd de juiste afstand om te proberen te begrijpen.
Op de lange termijn moet je een omhulsel maken en op een dag,
tijdens een triviale kwestie, zal weten waarom
het detail raakte je,
behang patroon
knuffel, zin, uitzicht...
En dan vallen al je zekerheden ineens in elkaar.
Je wordt weer een klein kind dat bang is in het donker.
Verklaringen te ondertekenen op het parket van de rechter. Hij heeft het nodig
wegdoen.
Ik zal ze aan jou overlaten.
Eindelijk hebben we een apotheek gevonden.
Flacon, in een buitenlandse zak.
Lapointe gaat daarheen, hij geeft je een topo.
Nee, ik ga.
Ja, ik heb zijn naam niet opgeschreven, maar er stond geen recept op.
Het is een derivaat van laudanum, vrij sterk.
- Hij had niet het recht hem vrij te laten. - Je hebt het gedaan.
Ik passeerde haar in de buurt.
Ze keek altijd... Ik weet het niet.
- Kwijt? - Verloren, ja.
Ze kwam hier op een avond, met pijn.
Genoeg voor?
Slapeloosheid, nervositeit, angst.
Ze kwam terug om het product te herstellen en ik heb haar nooit meer gezien.
Het lijdt geen twijfel dat het beter is.
Zonder twijfel. Is dit medicijn compatibel met alcohol?
Nee, vermijd het versterken van bijwerkingen.
Slaperigheid, verlies van evenwicht
Heb je aangeraden het niet te drinken?
Meisje zo jong, ik had niet gedacht.
Ik hoop dat ze niets verkeerd heeft gedaan? - Zij nee.
Zei je dat ze in de buurt woonde?
Oke. Bedankt.
Het is ok.
- Jonge meisjes zijn niet nodig. - Heb 5 stappen
3 appartementen boven, om nog maar te zwijgen van de kamer van het dienstmeisje.
Hij slaapt slecht, staat zeker laat op, eet weinig.
Hij mag niet vaak naar buiten om boodschappen te doen.
Ze is een meisje dat er verdrietig uitziet. Die niemand zal opmerken.
Ze woont waarschijnlijk alleen.
Hij draait zijn haar, met zo'n vinger.
Dit kan de kleine zijn die in de 6e D leeft.
- Ik weet zijn naam niet eens. - Jij ook niet?
- Welnee. - Hij krijgt nooit post.
En in het begin is zij niet degene die de kamer heeft gehuurd.
Misschien, het is daar nu.
En heb je een duplicaatsleutel?
Hmm ja.
Hij was niet van plan om me op zes verdiepingen te slaan.
Dat is goed, ik heb je niet nodig.
- Is de jongen die daar woonde weggegaan? - Ja.
Ben jij de eigenaar?
Ik heb het eerder gehoord
huilen achter de muur.
Hoewel ze niet huilde, zag ze er verdrietig uit.
- Nou, bedankt. - Tot uw dienst.
Medewerker Felicia Bonnec Gaullier, op 2.
Je hebt me niet verteld wat je van hem wilde.
Nee, ik heb het je niet verteld.
Ze is dood, vermoord.
Het is niet mogelijk!
- Daarboven? - Nee, niet daarboven.
Was ze familie van iemand in het gebouw, buurman?
Zij? Jij denkt!
Altijd alleen.
Alleen en gedownload.
Wie huurde er in het begin een kamer?
Een andere dochter, Jeanine.
Deze kwam vaak uit en de geur van parfum.
Dat we hem betaalden, als je me begrijpt.
Bij haar legde ik het snoer 's nachts op.
Ze ging weg en liet de andere hier. Ze betaalde een hogere huur.
Dood. We wilden hem ontslaan.
Het is dus gedaan.
De eerste huurder van deze Jeanine, heb je haar al gezien?
Hij zal zijn post wel eens ophalen.
Baas, het is januari.
"Ik heb een abonnee gevonden op het nummer dat je me hebt gegeven. Trocadero 08-40."
Dit is Jeanine Armeniau.
Het lijkt erop dat er in de Billancourt-studio's aan een film wordt gewerkt.
Maak je geen zorgen, het is een decoratie.
Alles is hier slecht.
Heeft u een afspraak met u?
Jeanine Armenië?
Ik ben Nadine d'Arcy.
Sorry, ik was een film aan het proberen.
- Ben jij een ster? - Maar nee.
Ik speel hulpprogramma's. Secretaresse die een brief van de baas schrijft
en wie er ooit met de baas neukt. De meid die de deur opent.
Valse deuren.
Gaat u naar de bioscoop, commissaris?
Het overkomt me om van gedachten te veranderen.
Dus je ziet geen detectivefilms?
Achtervolgingen, gevechten,
verdachte geslagen directory om te spreken, nee...
Het is moeilijk voor mij om te geloven.
Hoe krijg je ze aan het praten, je verdachten?
Niets, ik luister naar ze.
De deur gaat open.
Kom op, we zullen rustiger zijn hiernaast.
Lapel, dat ook.
Ontdekken heet dat.
Ontdekken…
Dus vertel het me.
Woon je goed in Square de I'Alboni, nummer 3?
Ja waarom?
Op welk adres eerder?
71 Rue Crubellier, 17. Obvod.
Ien?
Ja Nee. Met kameraad.
En een artiest?
Echt niet. Ik ontmoette haar in een trein naar Parijs.
Ze wist niet waar ze moest blijven, ik heb het uitgerust.
Haar naam?
- Ze belde Louise. - Louise Louvière.
Louise Louvière.
Waarom zei je "Ze noemde zichzelf"?
- Omdat... ik haar niet meer zie. - Ik weet niet wat er met haar is gebeurd.
Ze vonden haar dood op zaterdagavond,
- Place des Batignolles. - Mijn God!
Neem me niet kwalijk.
Waar stierf ze voor?
In geen geval een natuurlijke dood.
Weet je zijn leeftijd?
- Niet precies. - Amper twintig, zou ik zeggen.
Kleine papieren?
- Ik heb geen idee. - Ze zei dat ze een wees was.
Hij werd geboren uit een onbekende vader. Ze wilde hem vinden.
Maar dan... Louvière?
- De naam van zijn moeder. - Hij stierf toen Louise klein was.
Ze groeide op bij nonnen en werd vervolgens geplaatst.
Ze werd mishandeld, ze liep weg.
- Zo hebben we elkaar ontmoet. - Waarom ging ze naar Parijs?
Dat zou me interesseren.
Meestal bleef ze op haar kamer.
Alsof ze bang was om naar buiten te gaan.
Arme Louise.
Ik gaf hem de baan, in de studio.
Lining-verlichting. Voor pre-scene instellingen.
Vervangt een ster.
Ze lijkt op hem, maar zij is het niet.
Ze deed ook een extra in Dancing, Miss?
O, geen meesterwerk.
Wat ga je doen in Parijs?
- Mij? - Ja.
Slagen.
- Had ze naast jou nog vrienden? - Niemand die ik ken.
- Een vriend? - Oh, nog minder.
- Kapelaan, zegt dat iets voor je? - Niks.
Maar we waren niet echt vrienden. We waren te verschillend.
Zijn kakkerlak ondermijnde altijd mijn moreel.
- Ik verliet zijn kamer. - Hoe lang geleden?
3 maanden, ca. Vervolgens belde ze me 2-3 keer.
Als laatste maakte ze me boos met haar gezeur.
Ik verliet haar, ik was zijn enige vriend, ze was ongelukkig.
- Ik klampte me aan hem vast. - Het schijnt je vaak te overkomen.
Trocadéro 08-40?
Het spijt me, ik wist niet wie je was.
Hm, hm.
Louvière Louise dus.
Niks. Nergens inbegrepen.
Ik heb er een die is veroordeeld voor kindermoord, maar dat was in 1892.
Een Armeense Jeanine?
Niks. Naast peccadillo sinds kort onder zijn artiestennaam.
Lawaai op weg naar Calavados, een nachtclub op de Champs-Élysées.
Goed Goed.
Ik bel.
Mijn papieren zijn in orde.
- Nee, ik kwam er niet uit. - Vertel me over dit meisje.
Welk meisje?
Louisa. Louise Louvière.
Ze is echter verdwenen?
- Werkelijk. Kende je haar? - Van nature.
Toen ik haar als vermist opgaf aan je collega's, vertelden ze me:
"Vreemd om iemand te zoeken als je alleen gezocht wordt."
Dus deed ik een aankondiging in de krant.
"Ik zoek een meisje, een bruine sportjas",
"blauwe trui, beige rok, zwarte schoenen."
Het meisje dat je zocht, wat was haar naam?
- Uh... - Louise Louviere?
Louisa.
Loulou. Lulu.
Ze zingt in het Jiddisch.
Ik noemde haar Ida.
Zoals Ida uit het verhaal van mijn grootmoeder toen ik een kind was,
of Vilnius.
Je kent Vilnius,
- Commissaris? - Nee ik weet het niet.
Het is niet verrassend dat de stad zo vaak van naam veranderde.
Vilnius, Wilno, Vilnius
Alle mensen die ik kende zijn daar verdwenen.
Er dwalen meer dan alleen geesten tussen de ruïnes.
Dus die naam, je weet wel...
Wat dan ook?
Louisa, was het iemand van je familie?
Mijn familie?
Ook hier zijn ze allemaal verdwenen.
Meer mensen.
Ik ben de enige die het heeft overleefd. De enige.
- Wil je mijn papieren zien? - Niet.
Kwam ze om je te zien?
Wie is dit?
Louisa.
Wanneer?
Ik weet het niet. Sinds kort.
Oh nee nee
Hier wacht ik al zo lang op.
Ze verdween op een nacht tijdens een avondklok,
ze kwam nooit meer terug.
Ik denk niet dat we met dezelfde persoon praten. Niet.
Sorry dat ik je stoor.
Als u uw kind verliest, zijn wij alles kwijt.
Er is niets meer over, weet je.
Meer dan een nacht.
Ik weet het, meneer Kaplan.
Ik spreek.
Ik ben het. Wacht niet op me voor het avondeten of bed.
Het zal ervan afhangen. Dat weet ik nog niet.
Musette muziek.
Baas?
Hoe gaat het? Kan je me horen? Een baas?
We hebben iets nieuws. Voor kleine Louise.
Ik zag haar in de rue Blanche.
Ze liep snel, maar niet recht.
Ze had ondermijnd kunnen worden als een prinses,
het was pijnlijk om te zien.
Uiteindelijk stemde ze ermee in om naar boven te gaan.
Onnodig te zeggen dat hij niet naar de volgende deur gaat.
Ik heb u al beschuldigd, commissaris. Weet je nog?
Niet.
Je stopte deze vrouw van de wereld
die haar man vermoordde in La Muette.
Ik was verrast je in een taxi te zien. Je zei dat je geen vergunning had.
Blijf me over haar vertellen.
Nou, ze zei niet veel.
Ze was nerveus,
zelfs bezorgd.
Alsof ze bang was.
Ik heb de race niet voor hem geteld. Ze had geen geld.
Hij wachtte tot hij binnen was en ik vertrok.
Brunette, in ivoren avondjurk.
Late aankomst, rond 22:30
- Het spijt me, de dienst nam me mee. - Ik heb niet opgelet.
Heb je na opname het witte tafelkleed gemist?
Ik kan het je niet vertellen.
Maar zilver wel. Ik kan klanten niet helpen.
Bedankt.
Ik kwam niet uit mijn kleedkamer.
Ik kan me niet herinneren dat ik haar zag aankomen.
Maar daar en terug klanten op het toilet...
- Ja? - Commissaris.
- Uitnodiging voor de receptie. - Bedankt.
"Zuster Arnaud Clermont-Valois, brood voor zuster Pierre Armeniau."
Goedenavond.
- Laurents auto, mijn verloofde. - Dankzij hem werk ik hier.
- Hij is in zaken. - Ik ook.
Een ander soort bedrijf.
Hadden we geen afspraakje zonder fouten?
Weet jij waar je vriendin Louise is? Heeft hij de avond van zijn dood opgegeven?
Hoe zou ik dat weten?
Ze ging nadat ze je verloving had ontvangen.
Je bent het me nog een laatste keer vergeten te vertellen.
Als ze bij de receptie was,
- Waarom zou ik het voor je verbergen? - Ja.
Precies. Waarom?
- Ik heb haar al maanden niet gezien. - Ik weet niets. Laat me alleen!
Het spijt me, je vertelt me ​​dingen dus... Ik heb haar niet uitgenodigd.
- Ik heb hem geen bericht gestuurd. - Is het niet gepubliceerd?
- Ja, ze zag het. - Maar van daar naar...
We hebben een getuige, een chauffeur
de taxichauffeur die haar afzette.
- Taxiën? - Je hebt niet geweigerd, arm ding.
Fluit, ik heb mijn kous gesponnen.
Hij moest de toegang opgeven
uit schaamte of angst om zichzelf te forceren.
ik ben zeker weg,
alleen 's nachts en maak een slechte ontmoeting.
Bedankt voor je hulp.
- Ga ervoor. - Oh ja…
Vergeten. ik moet je bellen
- bij het criminologisch instituut. - Wat is dit?
Wat ooit het lijkenhuis werd genoemd.
Alleen jij kunt het lichaam herkennen, anders kunnen we het niet begraven.
Begraaf het?
Hij heeft recht op een begrafenis.
Natuurlijk, maar waarom ik?
Ze had geen familie of vrienden, weet je. Ze had je net.
Kom hier, kom hier!
Kom op, snel!
- Stop ermee, kalmeer! - Laat me gaan!
- Ik heb het. - Ga door, bel de politie. Komen!
Wat ben je daar aan het doen?
Heb je geen plek om te wonen?
We rennen weg omdat ik de politie ben en daar roepen we
mijn naam gaat uit de slechte pas. Nog een.
- Wil je het melden? - "Kwaad, pervers, slecht."
- Dat is alles. - Dan brengen we je naar het depot.
Hoogtekaart, sporen, front- en profielfoto's,
lichaam zoeken,
voordat u de cel vochtig en nat afsluit.
In gezelschap van ratten.
Waarom zou ik deze inbraakklacht verstikken?
Ik weet het niet.
Ik kan ook aardig zijn.
Wil je me aardig vinden?
De baas, de onderzoeksrechter wil je spreken.
Later.
Hoezo?
- Ze is weggegaan. - Wat als hij terugkomt?
Hij zal niet terugkomen.
Als iemand het vraagt, waarschuw je me.
Ik zal je de sleutel geven.
- Ga je al weg? - Ja.
Waarom doe je dit voor mij?
Ik doe dit niet voor jou.
- Vooraf te huur. - Het komt goed.
Ik vraag je om discreet te blijven.
- Begrepen! - Ik zal voor haar zorgen.
Heb ik je dat gevraagd?
- Meneer? - Hoofdinspecteur Maigret. Ik verwachtte
van de heer Lawrence. Laurent Clermont-Valois.
- Heb je mijn tas gezien? - Nee, meneer Laurent.
Reis,
Ik kan het niet meer vinden
- Mijn tas. - Op de gebruikelijke plaats,
Schat.
Hij stelt het altijd uit op een onmogelijke plaats.
Alsof ze niet wilde dat ik naar kantoor ging.
Ze verstopte mijn schooltas en belde de manager
om mij ziek te maken.
Louise Louviere was een vriendin van je verloofde.
We hebben niet dezelfde connecties.
We komen niet uit dezelfde wereld, want alles moet je verteld worden.
Maar je bent verloofd.
Je zult concluderen dat Jeanine andere kwaliteiten heeft.
- Ik stel me voor. - Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
- Is het in uw belang? - In de doos
's nachts. Dat is alles?
Deze vriend van je verloofde, Louise Louviere.
Louise Louvière,
zou je haar ontmoeten tussen de gasten van je verlovingsfeest?
Alsof ik haar nog nooit heb gezien.
O, heel eerlijk.
Maar je bruid had je kunnen voorstellen.
Nee Vertel eens, zonder dat alles draait het meer om de hete brij!
Heeft je verloofde je niets verteld?
Waarover?
Ik kom terug.
Heb een bord.
- Moet ik je naar huis brengen? - Ik wacht even.
Drukke man. Zoals zijn vader.
- Dus je woont bij je zoon? - Niet.
Mijn zoon woont bij mij.
Hij gaat trouwen in dit huis.
De bruid is een mooi meisje.
- O, als jij het zegt. - Maar ook gebruikelijk.
We hebben vrouwen en dansers nog niet eerder door elkaar gehaald.
Mijn man reproduceerde I passages met cabaretmeisjes,
sneakers
Ik heb het 25 jaar volgehouden.
Had je een aparte kamer?
Dame, ik ben niet uw vijand.
Het is mijn plicht om de waarheid te zoeken.
Ik hoop dat ik er zo min mogelijk schade aan vind.
Ik heb nooit van mijn man gehouden en hij was goed voor mij.
Heb je geen echtscheiding aangevraagd?
Ik wilde mevrouw Arnaud Clermont-Valois blijven.
Ik ben nog steeds. Na zijn begrafenis.
Tijdens de ceremonie zei ik dat hij een geweldige echtgenoot was
en een geweldige vader.
- Sorry. - Meester Delaunay aan de telefoon.
Hoi?
Ja.
Nee ik weet het niet.
We zullen er nu over praten.
Oh, je bent schattig. Ik ook.
We zullen zien in de avond.
Waar zijn we geweest?
Dansers.
Zelfs voor privacy houdt de zoon vast
van vader?
- Laurent, nee, hij is geen hardloper. - Hij is iets anders.
Ingewikkelder, laten we zeggen.
Ik zie hem echter niemand vermoorden.
Weet je, een crimineel zag zichzelf nooit iemand vermoorden.
Maar plotseling voelt hij de behoefte om voor zichzelf op te komen, om te bestaan.
En te bestaan ​​beëindigt het bestaan ​​van een ander.
Ben je op de hoogte van wat er met dat meisje is gebeurd,
in tegenstelling tot uw zoon, althans hij beweert.
's Avonds bij de receptie werkte de chauffeur niet.
Hij kreeg verlovingsverlof.
- Dus wie bestuurde de auto? - De bruidegom zelf.
Ze gebruikten het om de juiste te koken.
De kleren van de bruidegom werden schoongemaakt bij de verver.
Van deze kant valt niets te verwachten.
- En jij? - Witte kool. Of bijna.
Clermont Valois Laurent Arnaud Charles,
in het register van seks.
Thuis een medewerker aanraken, minderjarig zijn.
Later werden afwijkende praktijken opgelegd aan twee secretaresses.
- Afwijkend? - Niet gespecificeerd fetisjisme.
Gedeponeerd zonder verdere opvolging. De moeder van het slachtoffer compenseerde.
Een baas? De oude aap roept je.
Nog altijd?
Waar ben je met de gasten?
We nemen contact met hen op, maar niemand herinnert zich het meisje.
Hier. Bedankt.
Een schijf van rode duiven.
Het heeft een zeer mild klimaat.
Ik heb het net gekocht, La Mégisserie.
Aquarium zeldzaamheid.
Het is gelegen op een archipel van de Zee van Japan.
En nu plonst hij aan de oevers van de Seine.
Ja, net als wij.
Oh, hij raakt er eindelijk aan gewend. Als anderen hem laten leven.
Heb je huisdieren in huis? Maigret?
- Alleen op mijn bord. - Instrueren
geval mis ik bewijs.
Ik ook, rechter.
Getuigen die het slachtoffer kenden herinneren zich haar
of liever vergeten. Geef me wat tijd.
Je zou me kunnen vertellen dat zoon Clermont-Valois erbij betrokken was.
- Omdat ik het niet wist. - Het gaat over
- gevoelige persoonlijkheid. - Niet.
Wat Nee?
- Kwalificeer deze jongen als 'gevoelig'. - Het heeft de tegenovergestelde indruk.
Denk je echt dat Clermont-Valois haar had kunnen vermoorden?
Ik geloof niets, rechter.
Nooit iets.
Vermijd zelfs denken.
Hoe dan?
Ik vertrouw het duidelijke niet.
Nee, niet roken
niet eens een sigaar hier, mijn vis, ik kan er niet tegen, weet je!
Ik spreek,
maar "dit is geen pijp".
Het is Belgische humor. Hij probeerde de sfeer te ontspannen.
- Jij bent de eerste die ze ziet. - Ik heb net mijn afdrukken af.
Naar wie ben je op zoek?
Ach
zij.
Heb je een vergrootglas?
Bedankt.
Zijn de afdrukken in orde?
- Natuurlijk, 's avonds. - Hm.
O, ben je daar geweest?
Je bent niet bijgelovig.
Nee waarom?
Zo lijk je op hem.
kwam?
- Die voor je. - Ze is dood, vermoord.
Heeft je vriend de commissaris je dat niet verteld?
- Ik probeer orde te scheppen in een kleine slaapkamer. - Als we accumuleren, stikken we.
Mag ik je stapel oude kranten weggooien?
Wat als we vanavond allebei uitgaan?
Niet erg ijverig.
Wil je mij?
Nou nee, natuurlijk.
Wat je wilt?
Het is ok.
Nog meer roken,
Helaas.
- Wat is er nu met je aan de hand? - Wat zou ik willen?
Ik weet het niet. Jij bent het niet meer.
Dus wie?
Iemand anders.
Dat is zij.
Kunnen we je ergens afzetten?
Overal.
Ik had je niet verwacht.
Ik liep rond.
Je mokken altijd.
Het is mijn hoofd.
Wat voor jurk is dat?
Ze was mijn maat, maak je geen zorgen.
Leg het neer, snel.
Wat moet ik nog meer verwijderen?
Houd je je wapenrusting nog?
De dode ook, heb je haar hier ondergebracht?
Je hield van hem. En ze heeft je ontslagen. Dat is alles?
Houd je niet van bier met ham en boter?
Ja, maar als ik een leeg onderzoek start,
Ik ga verder in het wit.
Er zijn lege onderzoeken zoals calva of bier.
Zij, ik begon wit.
- Verfrissingen? - Broodjes zijn, ik had mijn rekening.
Loopkraan van 's morgens tot 's avonds.
Dus we luisteren naar je.
Ze brengt haar dagen door op haar kantoor,
komt lunchen met klanten.
Hij is een film aan het opnemen in Billancourt. Ze ontmoeten elkaar 's avonds, laat.
Restaurant, nachtclub…
Laatste drankje thuis, als koppel met vrienden of met vrienden
en de heer komt rustig thuis om bij zijn moeder te slapen.
Ben je naar de bruid gegaan?
Ze heeft me een tijdje verlaten.
Heb je een vertegenwoordiger gemaakt in de stofzuigers?
Nee, in het verzekeringscontract.
- Politie natuurlijk.
Het is een groot appartement dat haar door haar verloofde wordt verhuurd.
Half leeg, vreemd. De luiken zijn altijd gesloten.
Zelfs de dag.
Nee, blinde vlek, het is hun connectie met Louise.
Wil je hem niet volgen?
Eenmaal op mijn nieuwe adres met mijn toekomstige man.
Oh nou ja? Ik wens u allen het beste.
Bedankt.
Missen,
- Mag ik koffie voor je kopen? - Als je wil.
- Ik had een vriendje zoals jij. - Zoals ik?
In zijn stijl.
En wat is mijn type?
Goede soort of slechte soort?
- Mag ik je een sigaret aanbieden? - Nee, dank u wel.
Ben je op zoek naar een baan?
Dus, commissaris, zijn we gek?
Niet?
Het kalmeert me, wees niet boos.
Ik ken niemand anders zoals jij in Parijs. Geloof me?
Je bent groot genoeg. Doe wat je wilt.
Daar was mijn eerste onderzoek.
Een verdronken vrouw waar we niets van wisten.
De krant noemde haar 'Onbekend van de Seine'.
- Het is leuk. - Nee, het was niet leuk, geloof me.
Na een paar weken op de bodem van het water.
Ik dacht meer dan zij.
Zelfs 's nachts in mijn dromen of liever mijn nachtmerries.
Ik ben Ulysses.
V Odyssee.
Hij wordt betoverd door sirenes die hem naar de bodem van de zee trekken.
Huren, ik ben van plan het je terug te geven zodra ik een goede plek heb gevonden.
Het meisje wil me aan iemand voorstellen.
Haar verloofde. Ja! Hij zou me een baan moeten aanbieden.
Het is grappig. Deze vrouw kende het meisje dat in mijn kamer woonde.
Haar naam is.
Jeanine?
Nee, Nadine.
- Zij is het, het is hetzelfde. - Heb je hem over mij verteld?
Waarom zou ik?
- Heeft ze je over mij verteld? - Nooit.
Waar is je ontmoeting?
- Bij haar. - Hij moet me met de auto ophalen,
Ik weet niet of ik ga.
En waarom niet?
Het is laat, ik denk niet dat het goed is.
- Ga jij maar, het is belangrijk. - Voor wie?
- Voor mij. - Ga alleen!
Nee, zoek een excuus voor de auto. Ik zal je er brengen.
- Waarom zou ik naar je luisteren? - Omdat je een agent bent?
Ja dat is het. Vuile agent!
Kom op, maak je geen zorgen.
"Het is mijn hoofd."
Wat krijg ik ervoor terug?
Niks.
Dit is voor een dood meisje, wat ben je aan het doen?
Wat heeft het voor zin om dood te zijn?
Luister naar me.
Als je je niet op je gemak voelt of je geen zorgen maakt, aarzel dan niet om weg te rennen.
- Welke dingen? - Dingen.
Je stuurt me een wolf in je mond, nietwaar.
Dat weet ik niet zeker. Ik hoop het niet.
Ze lieten me drinken en lieten me dingen doen.
Met haar. Beide op de bank.
Hij raakte me niet aan. Hij raakte zichzelf aan terwijl hij naar ons keek.
Ze deed met me wat hij vroeg met zijn mond, zijn tong, zijn vingers.
Werken, dat was het.
Hij betaalde vijfduizend rekeningen. En ik vergat ze toen ik wegging.
Wat een kanjer!
Waarom ben je niet eerder weggelopen?
Waarom?
Ik weet het niet.
Misschien vond ik het leuk.
Hoe gaat het?
Ze slaapt. Ik leende hem een ​​nachtjapon.
- Ik kon haar niet alleen laten. - Je hebt het goed gedaan.
Hij had het uit zijn mouw opgerold.
- Je geeft haar terug, ze heeft ze niet gestolen. - Zet het uit, weet je.
Ja dat weet ik.
- Nee, morgenochtend. - Ja.
Laat haar slapen.
- Melk, suiker? - Dank je, nee.
Lekker geroosterd brood met mirabellenjam?
Mijn zus draagt ​​ze vanuit huis.
Nee, niets, dank je. Het zou niet werken.
Sorry voor de rommel in de slaapkamer.
- Dat is me niet opgevallen. - Gebruikt voor alles behalve slapen.
Als je een paar dagen wilt blijven…
- Dat is mooi, dank je. - Ik ben al ondergebracht.
- We ontvangen niet vaak. - Had je geen kinderen?
Of.
Meisje.
Madame Maigret en Betty praten en lachen.
Ik heb aanvullende resultaten voor het Louvière Louise-bestand.
De bevindingen zijn verrassend. Na het scheuren van de baarmoederhals,
bezweken aan ademhalingsmoeilijkheden.
Daarom wezen die van zijn longen op verstikking.
We zien het hier. Odontoid-ruptuur en diafragmatische zenuwbeschadiging
waarschijnlijk door de val eerder opgetreden
en zeker ergens anders.
Met het gerelateerde alcoholgehalte voor de opiaat waar je me over vertelde,
onbedoeld verlies van evenwicht is niet uitgesloten.
Ik heb het gevoel dat u zich zorgen maakt, mijn goede heer.
Hij kreeg ook een thoraxfoto.
Uw radio's.
Je rookte als een schoorsteen, maar geen schaduw van een vlek.
De dageraad van de eerste heilige communie!
Hij had je kunnen vertellen dat je niet veel tijd had.
Kom vieren, ik nodig je uit om te delen
mijn bloedeend meert aan in Tournelle.
- We kunnen het wassen met Pommard. - Dat is leuk...
Ga als. De eend stierf door verstikking en bloedde niet,
het is allemaal subtiliteit.
En stelt u in staat om karkassap te extraheren
tot de laatste druppel bloed en bind het aan de saus.
Albert Janvier vertelde me dat je hier was.
Meneer, kunnen we doorgaan?
Ja.
- Ik ben hier al lang niet meer geweest. - Ga je met me mee?
Natuurlijk.
Zij zou ook twintig moeten zijn.
Twintig jaar.
- We gaan trouwen. - We hebben besloten om de datum naar voren te schuiven.
Waarom niet? Als je van elkaar houdt.
Ik wilde u nog een keer zien om enkele punten te verduidelijken.
Wat betreft de aanwezigheid van Louise Louvière op de avond van uw verloving.
We hebben je al geantwoord.
Ze kon komen, maar je zag het niet.
Ze moest alleen vertrekken en een slechte date hebben.
Ja. Een vreemdeling die hem een ​​drankje aanbood.
Dat zou ze niet doen.
Geen meisje zoals zij.
Misschien kende je haar.
Deze versie van de feiten is gewond verklaard door de autopsieresultaten.
Louise Louvière is niet dood op de borst
van de buik.
Moeten we zulke details doorstaan?
Ik heb uw deelname geaccepteerd, maar grijp alstublieft niet in.
Ze stierf niet in Batignolles, maar 's avonds,
een ind.
Ze is dood
in breuk van de baarmoederhals, genaamd "whiplash",
gebeurde na de val, misschien per ongeluk.
Het lichaam van het slachtoffer werd daarom verplaatst, vervoerd,
en pas toen raakte hij een reeks steekwonden.
Dat wil zeggen dat we het ongeval moeten vermommen als moord.
In principe juist het tegenovergestelde.
Ik weet niet waar je vandaan komt.
Ik vertel je ook niet de waarheid.
Ik tast in het duister, ik tast.
Meneer, u zou zijn vertrokken
even van de receptie,
net voor middernacht.
Echt, ik was ongesteld.
D.w.z?
- Ik was van streek. - Laat me alleen!
Ik was ook afwezig.
Hij voegde zich bij mijn zoon zodat ik kon zien of hij niet ziek was.
De moeder maakt zich vaak zorgen.
Je hebt het gehouden
met Louise Louviere een intieme relatie tussen hen.
Relatie in een drie-eenheid
dus.
Ik begrijp het niet.
Ik stel me een groot appartement Alboni Square voor.
WAAR het zou plaatsvinden
feestjes met naïeve, invloedrijke meisjes,
gevangen door een maaidorser.
Avonden die de wet niet kan bestraffen, zelfs niet de moraal.
Tenminste de mijne.
Afgezien van die jonge buit zijn ze het niet altijd eens
en kleine Louise,
in het bijzonder was hij minderjarig.
En daar verandert het.
Deze verwachte avonden, M. Maigret,
het is een beetje dun om ze te "verbeelden".
Louise Louvière
hij kan niet langer getuigen, maar anderen wel.
Degenen die voorafgingen en degenen die volgden.
Zeer recent, geloof ik, bepaalde Betty.
Het spijt me, maar waarom ga je trouwen?
Als je het lichaam van een vrouw niet mag aanraken?
Dat is genoeg! We blijven daar.
Meester Delaunay, familierechtadvocaat.
- We zijn al overgestoken. - De Lachaume-zaak.
- Goed geheugen. - Slecht geheugen.
We zouden het kader voor uw verhoren formeler moeten maken
- of ze moeten doorgaan. - Wij zorgen ervoor.
Pani.
De meester.
Ben je links?
Ja, waarom vragen?
Bij zulke mensen kan een muur van stilte het leven in stand houden.
Ze hebben het allemaal tot in het kleinste detail gepland.
En dan? Zaak gesloten?
- Nee nee. - Je schiet te snel en te hard.
Ik hoor het, het gaat "ha ha" en het moet "poc poc" gaan.
Je begrijpt?
Langzaam.
Geef dat aan mij.
Het is niet ingewikkeld, hoor je? POK pok.
Ach!
Lekker!
pok.
Wacht.
Deze.
Ga wat langzamer.
Meer timide.
Dus niet zo rechtlijnig.
Alsof je dreigt te vallen. Dus.
Kom bij me terug.
Kijk er niet naar uit om je ogen neer te slaan.
Dat is het, dat is goed.
Ja het is goed.
Ik wil u iets vragen.
Zeg het.
Zijden kousen, mag ik die dan houden?
We zullen zien.
Pani pani.
Jeanine en Laurent zingen.
HET IS ZO GOED OM ZOETE WOORDEN TE ZEGGEN
Helemaal niets, MAAR HET ZEGT LANG.
ZIE ONS PLEZIERIG UITZICHT
STRAATPASSAGIERS GENIET VAN ONS
HET IS ZO GOED OM IN ZIJN OGEN TE KIJKEN
MOOIE HOOP
HET KOELT ER UIT
HET IS ZO GOED
DEZE KLEINE SENSIES
HET IS BETER ALS EEN MILJOEN
GOED
Raad eens hoeveel geluk...
Laat me alleen!
Is ze daar gevallen, Louise?
Heeft je vrouw je pijn gedaan?
Je zou met me moeten praten
geloof je niet?
Even geloofde ik het in je kleine simulacra.
De terugkeer van de geest. Assepoester in een baljurk.
Ze kwam op zoek naar troost, ze zou zich misschien geliefd voelen.
Jeanine en Laurent geloofden dat ze was gekomen om te ruziën over haar stilzwijgen.
Mijn zoon leidde haar naar de trap om haar te dwingen
Deel. Ze viel achterover, nek gebroken, dood.
Ze vonden Laurent naast zijn lichaam liggen, niet in staat om te reageren.
Hij wilde de politie bellen.
Jij niet?
Hij besefte de gevolgen niet.
We wilden hem een ​​paar vervelende vragen stellen.
Over Alboni Square-feesten.
Onder andere.
Gedicteerd aan mijn zoon om gedrag te vertonen.
Vervoer het lichaam, laat het op een discrete plaats achter.
Onmiddellijk, zonder te wachten.
Dat hebben we gedaan.
Niet alleen.
Nee, niet alleen.
Mijn zoon is al terug in de auto.
Hij wist niet dat ik hier een mes nam.
- En toen sloeg ik haar. - Vijf keer achter elkaar.
Misschien.
Dood meisje. Welk doel?
Doen alsof...
We weten niet altijd wat u denkt.
Een kwestie van pure routine.
- Waar is het mes? - Op de bodem van de Seine. Ik gooide het.
Wat mij vreemd lijkt,
is om naar dezelfde plaats terug te keren om het huwelijk te vieren.
Na wat hier is gebeurd.
- Er is hier niets gebeurd, niets. - Het was een ongeluk.
En mijn zoon luisterde alleen naar mij.
Het was zelfs hij die de politie-redding bleef informeren.
Een moordenaar die de politie waarschuwt komt vaak voor.
Is de moord iemand al dood geraakt?
Vraag advies aan uw advocaat.
Het is gebeurd.
Ik wist het.
Als er iemand berecht moet worden, Mr Maigret, dan ben ik het.
Ik veroordeel niemand, juffrouw.
We komen nog een keer bij elkaar om uw verklaring op te nemen.
Op Nu kunt u naar huis gaan.
En de pasgetrouwden zullen natuurlijk de huwelijksreis moeten uitstellen.
Zonder de dood van dit meisje,
dit absurde huwelijk zou waarschijnlijk nooit plaatsvinden.
Wanneer kom je?
Het zal nacht zijn.
Je ouders zullen verrast zijn.
Oh... ik weet niet of ze me zullen ontmoeten.
- Het zal je goed doen. - Ik dacht dat ik haar zou houden.
Ter herinnering.
Je was volmaakt.
Dankzij jou ben ik...
Bedankt.
Bedankt voor wat?
Het is ok.
Van alle.
Betekent dat dat je me leuk vindt?
Maar ja.
Zoals u bent.
Gelukkig zijn.
- Wees ook blij. - Bedankt.
Goede muziek.
Danst u, juffrouw?