FARMA CLARKSONA
ROZDZIAŁ 40 - ŻNIWOWANIE
30 MINUT PO WYNIKU TESTU NA GRUŹLICĘ
Przywiozę belę słomy.
Podpiąłem przyczepę pod wóz,
żebyśmy mogli nim jechać.
Przygotowaliśmy stodołę na żniwa,
a teraz pośpiesznie przekształcaliśmy ją na gruźliczą izolatkę dla krów,
które nie zaliczyły badania.
Chodź. To dla ciebie słabe wieści.
Oddzieliliśmy ją od jej cielaka,
więc stresuje się. Jest w bliźniaczej ciąży.
Nie powinniśmy dać jej cielaka?
Nie. Pamiętaj, co mówił Dilwyn.
„Jeśli cielak wejdzie, też będzie musiał odejść”.
Cielak będzie dziś płakać czy ona?
- Ona. Któreś z nich. - No tak.
Co za okropne choróbsko.
To smutne, bo krowa nie powinna być sama.
- Wiem. - To zwierzę stadne.
Tak mi przykro.
To krowa.
Tam jest.
Odpuściliśmy w tej sprawie, nie?
- Tyle lat był spokój. - Dziesięć zaliczonych badań.
Co nie? To okropne. Co za szok.
O rany.
Następnie pojechaliśmy po Endgame'a, bo zważywszy na jego znaczenie,
uznaliśmy, że najlepiej będzie odizolować go od stada.
Rolnictwo jest gówniane.
Nie podoba mi się ten dzień.
Już z tą biedną krową to wstrząsające.
Krowa numer jeden. Ale Endgame? Jezu.
Nie mógłbym go wysłać do rzeźni. Po prostu nie mógłbym.
Cześć.
Endgame jest…
Endgame włożył głowę między wóz a przyczepę.
Endgame, nie pomagasz.
Endgame, przesuń się!
Chodź.
Ładuj się.
Dobry chłopak, właź.
Właź, stary.
Słyszałeś to? Cielak woła mamę.
Tak.
Chodź, Endgame.
Niestety, wracasz do izolatki.
Wygląda dostojnie.
Biedny Endgame.
Stary.
Zbicie powagi na koniec dnia.
Jest taki piękny.
To piękne zwierzę.
- Wyzdrowieje, musi. - Oby.
Teraz ze sobą rozmawiają.
Przynajmniej mają siebie.
Prace medyczne jeszcze się nie skończyły,
bo następnego dnia stało się jasne,
że stan cielaka z zapaleniem płuc pogorszył się.
Możesz spróbować wstać?
Dalej. Stań dla mnie.
Słonko.
Dobra robota.
Na podwórku przygotowaliśmy izolatkę dla chorego cielaka
oraz jej matki.
Co za kloc!
No i gotowe.
Oddycha, jakby miała płuca pełne płynu.
To zapalenie płuc?
Tak.
Oby nie było za późno.
To nie jest zdrowe cielę.
Musimy ją karmić
przez kilka dni.
Może odzyska siły, gdy antybiotyk zacznie działać.
Gdy nabierze sił, może znów zacząć ssać mleko.
Boże drogi.
Licząc, że to ostatni raz, gdy musimy budować takie zagrody,
sprzątnęliśmy resztę ogrodzenia.
Przez ostatnie dwa dni tylko budujemy zagrody dla krów.
Chcę wziąć się za żniwa.
W górę.
Wysuń trochę.
Stój!
Jadę do pubu.
To przelało czarę goryczy.
Po tych wszystkich przeżyciach w końcu pojawiły się dobre wieści.
Mogliśmy zacząć żniwa, zanim pojechałem do szpitala.
Na pierwszy ogień poszedł owies.
Dziwnie będzie robić to bez Simona,
ale ciekawie robić to z Kalebem.
Wyjątkowo ciekawie, bo Kaleb kupił sobie kombajn.
Jedziemy!
Potężne Lamborghini znów wkracza do akcji.
Żadnych bzdurnych alarmów jak w zielonym.
To bardzo ładna przyczepa.
Nie czuć rozmiaru, póki się tu nie siądzie
i nie pojedzie drogą.
Jestem większy niż szosa.
O cholera!
Będzie ciasno.
Boże.
Przepraszam.
Może trzeba było pojechać inaczej.
Na polu owsa po raz pierwszy spojrzałem na lewiatana Kaleba.
Jasny gwint, patrzcie na to.
Co za potężny kombajn.
O ile szerszy heder niż u Simona?
- Dwa i pół metra? - Ile?
On miał 6,7 metra, ten ma dziewięć.
Czyli powinno pójść
- w dwie godziny. - Tak.
- Kosztował tylko 35 tysięcy? - Tak.
- Ile kosztuje nowy kombajn? - Pół miliona.
No tak.
Nie do wiary, jaka okazja.
Gdy go odpalił, wszystko stało się jasne.
Dość chybotliwy.
Tak, ma trochę wibracji.
Zaczynamy. Kaleb Cooper zaczyna pierwsze żniwa
na farmie Diddly Squat.
To trzeba… W górę?
Podniosło się.
Trzeba go nieco zdławić.
Nareszcie.
Faktycznie coś ścina?
Nie.
Tylko wygina owies.
Zaraz się podnosi.
Jest taki niski, że ciężko mu chwycić.
- To jak żniwa na trawniku. - Ano.
Muszę bardziej opuścić heder.
Lepiej. Zaczął go ciąć.
- Tak? - Tak.
Pierwsze pole w Diddly Squat i od razu trafiło się trudne.
Tak, to ciężkie.
Co to było? Chyba kamień.
- Słyszałeś? - Tak.
Jadę tak nisko,
że istnieje ryzyko wyciągnięcia kamieni.
Jeśli dam wyżej, to nie zbiorę ziarna.
Tak, kosisz teraz kamienie.
Na szczęście udało się także zebrać trochę owsa.
W końcu nadszedł czas odpalić Lambo
i rozpocząć przesypywanie zboża.
Sypie. Powinienem…
Nie wiedziałem, że to zrobi.
Ja pierdzielę, Kaleb, co ty wyprawiasz?
Co robisz?
W tym roku nie możemy pozwolić sobie na rozsypywanie.
Jasna cholera.
To naprawdę ciężkie.
Trudno to ciąć, bo jest takie niskie.
Wiem.
Wydaje okropne dźwięki. Nie wiem, co to.
Możesz podejść i posłuchać?
Tutaj. Już wiem, o co chodzi.
To te elementy.
Ten jest w porządku.
Tutaj widać, że obciera.
- Szlag. - Przypuszczam, że to przez to,
- że jedziesz bardzo nisko. - Tak.
Pewnie uderzyłeś w ziemię i zepsułeś.
Jasna cholera, ale gorące!
- Dotknąłeś? - Pod żadnym pozorem
nie dotykaj tego, bo stopi ci…
Potrzebuję narzędzi.
Według mnie idzie doskonale.
Mamy pół przyczepy i minęło południe.
Minęła godzina, nim tani kombajn Kaleba znów ruszył do pracy.
Myślałem, że jak zaczniemy to pole o 8.30,
to skończymy je do 11.00.
Cóż…
Przynajmniej nie ścigamy się z wilgocią.
Chwila moment.
A może i ścigamy.
Deszcz, serio?
Deszcz.
Cholera. Nie wierzę.
Pada, nie? Zaraz się rozpada.
Po raz pierwszy od zasranego lutego.
W pierwszym dniu żniw.
Kurwa, bez jaj!
To się w głowie nie mieści.
To chyba już…
Zerknę na monitoring w pubie.
Czy już pada w pubie?
To 15 kilometrów w tamtą stronę.
Patrzcie tylko. Jasna cholera! Widzicie?
To nadciąga tutaj.
Doczekaliśmy się.
Musimy zabrać do suchego to, co mamy.
Załadujemy to, co nazbierałeś?
Raczej tak.
Nie będziemy w tym roku płacić za suszenie.
To byłoby idiotyczne.
Nie chcemy, bo dorwała to ulewa.
Szybciej, ruchy.
Daj znać, gdy będziesz pusty.
Masz wszystko, ciśnij.
Jest i deszcz.
Nie widać drugiej strony doliny.
Jasna cholera.
Szlag.
Zaczęło lać. Szybciej.
Nie.
Nie uda mi się.
Ja pieprzę.
Nie teraz.
Nie!
Tak panikuję, że nie potrafię tego zrobić.
W końcu.
Deszcz w końcu ustąpił.
Po trzech godzinach ciepłego słońca…
Trzynaście i sześć!
Jedziemy!
…wznowiliśmy pracę.
Wkrótce działaliśmy w złotej godzinie żniw.
Mam przed sobą jelenia.
No, mały, zmykaj.
Wracam z uśmiechem na twarzy.
Słońce świeci.
Kombajn działa, jak należy.
To jest rolnictwo.
Zwolnij.
Tuż przy końcu.
Nieźle.
Skupiłeś się?
Znowu rozsypujesz. Sypie się!
Skupiłem się na nazywaniu go palantem.
Piękna robota, Jeremy.
Znakomita wręcz.
Oglądasz to, Piastri?
Tak tylko mówię.
Zastanawiałem się nad czymś.
Jesteśmy tu sami.
Gdybym nie poszedł na badanie
i gdyby nie wyłapali tego wcześnie,
to mogłyby być moje ostatnie żniwa.
Jest nadzieja tylko dlatego, że wykryli go wcześnie.
Będę tu robić żniwa jeszcze przez wiele lat.
Chcę ci podziękować.
Marzyłem o tym od dziecka.
To spełnienie marzeń.
Zacząłem dziesięć lat temu,
a po raz pierwszy siedzę w kombajnie i robię żniwa.
To zaszczyt. Aż mnie trzęsie.
Cudowne.
Ja się trzęsę, bo to moja farma.
On się trzęsie, bo w końcu ma własny kombajn.
Wszyscy trzęsą się dziś w Diddly.
Gdy słońce zaczęło zachodzić, Kaleb przekazał mi miłe wieści.
Owies gotowy.
Skończony, i to w dobrym stylu.
Widzimy się jutro.
Do jutra. Dzięki.
To ja dziękuję. Przyjemny dzień…
No, nerwowy, ale zrobiliśmy to.
Z powodu suszy plon owsa był widocznie mniejszy
niż w poprzednich latach.
Mogło jednak być gorzej.
To mógł być nasz następny zbiór, gorczyca.
To tyle.
Słodki Jezu.
Wyjaśnijmy widzom.
Powinniśmy napełnić ten kawałek.
Jak duże jest to pole?
Dwa, dwa i pół hektara?
To 2,4 hektara.
- Pięć akrów. - Tak.
Skosiliśmy tylko połowę.
Którą, brązową czy żółtą?
- Dalszą stronę. - Czyli brązową.
- Z żółtej nie ma nic. - Zero.
Nazajutrz dowiedziałem się,
że operacja na raka odbędzie się za sześć dni.
Chodź.
Bardzo chciałem zebrać pszenicę ozimą…
PSZENICA OZIMA
…oraz jęczmień jary przed wyjazdem.
JĘCZMIEŃ JARY
Złośliwość losu.
Od razu zaczęło padać.
Odkładając żarty, musimy ogarnąć grafik.
- Presja rośnie. - Dziś jest stracony dzień
- przez pogodę. - Tak.
- Czyli zostaje nam… - Może jutro.
…środa, czwartek, piątek i sobota.
W niedzielę muszę jechać do Londynu,
bo o 6.30 w poniedziałek muszę stawić się w szpitalu.
Bardzo chciałbym to załatwić.
A ty masz… Zaraz rodzi się twoje trzecie dziecko.
Możliwe, że w przyszłym tygodniu.
Ale zawsze były tydzień przed terminem.
Boże drogi.
Bylebym tylko zdążył na poród.
Co niebywałe, po jednym z najsuchszych lat w historii pomiarów
i zdecydowanie za późno, by pomóc roślinom,
padało cięgiem przez kolejne trzy dni.
30 LIPCA
31 LIPCA
1 SIERPNIA
Oznaczało to, że nastała sobota…
SOBOTA
…nim Kaleb mógł wrócić kombajnem do Diddly Squat.
Tym razem, by przyspieszyć
jego przejazd przez miasto, zapewniłem eskortę.
DUŻY ŁADUNEK
Przez lata naśmiewał się ze mnie, że mam „za duży” ciągnik.
A teraz kupił sobie kombajn
większy niż lotniskowiec.
Możesz przejeżdżać.
Jadę.
Dobrze, że nie tylko my blokujemy drogę.
Chce pani mieć chleb i piwo?
Więc musi być kombajn.
Za sprawą mojej eksperckiej eskorty szybko znaleźliśmy się na farmie
i szykowaliśmy się.
Pogoda, stabilna.
Ciągnik, sprawny.
Wrzućmy trochę pszenicy na tę przyczepę.
Miałem półtora dnia, by zebrać pszenicę i jęczmień,
nim wyjadę do szpitala.
Jednak rozmiar kombajnu Kaleba oznaczał,
że może zbierać zboże niezwykle szybko.
Całkowicie wypełniona przyczepa.
Na ogół dwa zbiorniki kombajnu,
co prawda mniejszego, dawały trzy czwarte przyczepy.
Ta już jest pełna.
- Do zobaczenia. - Leć!
Musisz się streszczać, bo nie sądzę,
bym zrobił kółko bez ciebie.
Dobra.
Nie ma miejsca na wątpliwości.
Żadnych pomyłek.
Jasna cholera, złożyło mi lusterko.
Do środka.
Jesteśmy.
Rozłożę to cholerne lusterko.
Jestem uwięziony w kabinie.
Czy ktoś z ekipy może to odciągnąć?
Odciągnij.
Słabo to wygląda.
Od dzisiaj mieszkam w kabinie.
Gdzie jesteś?
Jestem gotowy i pełny. Ruchy.
Teraz spróbuje Chris.
Cholera.
Chyba trochę przesadził.
No dobra, nie spieprzmy tego.
Szybko. Co on robi?
W sam róg.
No i wracamy.
Szybko!
Cisnęliśmy całymi godzinami.
Szło nam gładko.
Dobra robota.
Pełna profeska.
Za kwadrans trzecia w sobotę.
Jutro o tej porze wyjadę do Londynu.
Wraz z nastaniem zmierzchu byliśmy o dwie przyczepy
od skończenia z pszenicą.
Oznaczało to, że jutro, zaczynając wcześnie i licząc na szczęście,
zdążymy obskoczyć też jęczmień.
Aż nagle…
„Zwarcie sprzęgła”.
Czujnik pedału sprzęgła, moc silnika… Jest zwarcie.
Kaleb, mamy tu gruby problem.
„Spięcie w czujniku sprzęgła”.
Nie masz w ogóle sprzęgła?
Nie.
Jest sparaliżowany.
W akcie desperacji wezwałem Bena, lokalnego mechanika od Lambo.
Dobry wieczór.
Ben szybko odkrył, że to nie będzie łatwa naprawa.
- Zapewne padł czujnik. - No tak.
Gdy usłyszał, jakie to pilne, zrobił to, co robią farmerzy.
Odwołał plany na wieczór, by nam pomóc.
Pojadę wykręcić go z czyjegoś ciągnika,
żebyś mógł dalej jechać.
Nie wiem, jak dziękować.
Jakoś postawimy tę maszynę na nogi.
3 SIERPNIA
Przez noc zaciągnął ciągnik na podwórko
i próbował wszystkiego, by go ożywić.
Muszę teraz sprawdzić
wszystkie wtyczki, przewody i sterowniki
od tego miejsca aż do dołu, przez skrzynię biegów
i z powrotem do tego rogu.
- Kurde, serio? - Tak.
Wiem, że nie da się na to odpowiedzieć,
ale zapytam i tak.
Kiedy uda się to naprawić?
Jeśli dziś, to będzie to cud,
bo muszę rozebrać połowę kabiny.
Jasne.
Koniec końców, to i tak nie miało znaczenia.
No i widzisz.
- Deszcz? - To…
- Mokry deszcz. - Tak.
Pójdę się spakować.
Nie ma co tu sterczeć.
- Dziś nic nie zbierzemy. - Jedź i odpoczywaj.
A więc…
- Jęczmień. - Jasne.
No i widzimy się później.
Nie martw się tym, co tu się dzieje.
- Zajmij się sobą. - Dobrze.
Lisa, pilnuj go.
Ona wraca. Musi jeździć z przyczepą.
Ale zawieź go tam.
- Wiezie cię. - Wrócę jutro.
- Tak. - Gdybyś coś chciał…
Wchodzę o szóstej rano.
Możemy włączyć wideorozmowę.
Postawię cię z przodu ciągnika.
- Dobra. - Tak? Trzymaj się.
- Na razie. - Do zobaczenia.
Cześć. Do zobaczenia wszystkim.
4 SIERPNIA OPERACJA JC
5 SIERPNIA SZKOLENIE LISY
- Zwalniamy sprzęgło. - Okej.
Stała prędkość.
Dwa kilometry na godzinę.
- Lekki skręt. - Jasne.
Bo jeśli nie zrobisz tego szybko,
złożysz się wpół.
Przyczepa robi, co chce.
Ja kontruję jej ruchy.
Dobra.
- Widzisz? - Tak.
Dasz radę.
Chcę wjechać tam.
Ruszamy.
Cofam.
Nie w tę stronę.
Złożyłam się.
Dobra, koła w tę stronę.
Dobrze.
Prostuj koła. Za bardzo.
Skup się, damy radę.
Dobrze, teraz prostuj koła. Prostuj koła, Lisa.
Co?
Dawaj.
Weź się w garść, Hogan.
Widzę, że to rozumie.
Jeśli zacznie teraz, to uda jej się.
Chodzi o końcówkę. Gdy zbliża się do stodoły,
zaczyna panikować, bo nie chce w nic uderzyć.
O w mordę!
Dobrze!
Tak!
Doskonale!
ZBIORY JĘCZMIENIA
- Świetny stąd widok. - Tak.
Oto Kaleb
w swoim kombajnie.
Ja zbiorę zboże tutaj
i zawiozę je do stodoły.
Światło się zapaliło.
Gotowa, Lisa?
Będę za chwilkę.
Kurna, hamulec jest włączony.
Lisa, spróbuj wyrównać do linii słomy.
Zrobimy to podczas jazdy.
Na pewno?
- W ruchu? - Tak.
Tak.
Dobra, dam radę.
Utrzymuj przyczepę pod tym dziobem.
Ja zajmę się resztą.
Utrzymuj pozycję.
Dobrze.
Brawo, Lisa.
No proszę, dałaś radę!
Udało się!
Skręcam koła.
Tak, skręcasz!
Mamy jęczmień w stodole.
Ale się cieszę.
Ostatni ładunek.
Koniec dnia ciężkiej pracy.
Widzimy się jutro. Dzięki.
O Boże.
Jestem pełny, Lisa. Gdzie jesteś?
O co ci chodzi?
Zepsuło się. Pieprzone Lambo.
Oczywiście.
Przejeżdżaj.
Kaleb, działamy. Po problemie.
Ostatni kurs, Lisa.
Jęczmień jary skończony.
Brawo. Świetnie ci poszło.
Lisa świetnie sobie radzi.
Ale brak mi głosu Jeremy'ego przez radio.
Zabrzmię ckliwie.
Nie brak mi jego umiejętności.
Brak mi go jako przyjaciela
i zwyczajowej wspólnej pracy.
SZCZEPIENIE OWIEC
Chodźcie, dzieciaki. Ruchy.
Nie, czekaj!
Kózki, kózki.
Tak, chodźcie.
Tędy, chodźmy.
Pierwsza jabłonka na farmie Diddly Squat.
OMÓWIENIE ŻNIW
To pierwsze pole, na którym pracował AgBot.
Daliśmy na nim mniej nasion.
Dzięki temu, że ze sobą nie rywalizowały,
te części pola dały najwyższy plon.
Gdyby jedna suka miała 100 szczeniaków,
każde z nich dostanie mniej mleka.
Gdyby było dziesięć szczeniaków,
będą lepiej odżywione.
Czemu mówimy o szczeniakach?
PRZENOSZENIE ZBOŻA
To wszystko musi zniknąć.
Damy tam pszenicę durum,
bo izolujemy krowy z podejrzeniem gruźlicy tam,
gdzie normalnie składujemy pszenicę durum.
Dobry Boże!
PRZENOSZENIE ZWIERZĄT
Richard, Richard Ham.
Dobry z ciebie chłop, Jamesie Boar.
Nie, nawaliłeś.
Można jeździć na osłach?
Jasne, po to istnieją.
A nie do wożenia rzeczy?
Nie widziałeś Maryi i Jezusa? Maryja jeździła na ośle.
Była leniwa.
Owce nie ogarniają.
Tak samo osły.
Owieczki, przestańcie. Nie wolno.
ZBIORY DURUM
Kaleb?
Jeremy?
Powróciłem.
Wróciłeś!
Widzę cię!
Powróciłem.
Moje plecy!
To było bolesne.
Ale tam skaczesz!
Moja dupa.
Wróciłem.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
- Tak? - Silny.
Jak poszło, dobrze?
Tego dowiemy się dopiero w listopadzie.
Musisz zrobić badania krwi i takie tam?
Badania krwi i tak dalej.
Prostata.
Dziesięć procent umarło.
- Tam, gdzie jest rak. - Co to znaczy?
Użyli ultradźwięków…
Bawiłeś się kiedyś lupą w słoneczny dzień?
- Tak. - Można skupić w punkcik.
Można tak zrobić na kimś, kto się opala.
Ja nie, ale nie jestem młodym rolnikiem.
Robią tak, tyle że z falami dźwiękowymi.
Biorą fale dźwiękowe
i kierują je na raka, by go załatwić.
Jedyny problem? Wiesz, gdzie jest prostata?
Wiem.
Mogę sobie tak stać,
mogę siedzieć na kanapie,
ale siedzenie na telepiącym się fotelu…
Trochę nieprzyjemne?
Sikaniu w moim stanie
towarzyszy piskliwy lament.
Boli?
O tak. Miałeś kiedyś cewnik?
O dziwo nie.
- Nie rób tego, nie polecam. - Jestem obrzezany.
To nie to samo.
Jako że wróciłem na żniwa pszenicy durum,
Lisa nie musiała już wozić zboża.
Jednak tak się jej to spodobało,
że podebrała jeden z ciągników Kaleba
i przyjechała do pracy jak zawsze.
Pierwszy raz oboje wozimy zboże.
Jesteśmy pierwszym składem.
Wrócił Jeremy i jesteśmy drugim.
Brakowało mi tego.
Co za kompletny szajs.
Sam widzę, że to…
Co mówi kombajn?
Dwie dziesiąte tony na hektar.
- Jedna piąta tony na hektar? - Tak.
Norma to sześć lub siedem, a my mamy dwie dziesiąte.
Chryste.
Będzie napełniać kombajn przez półtora roku.
Po upływie całej wieczności
Kaleb był gotowy na rozładunek.
Lisa, gdzie jesteś? Zaraz będę pełny.
Świetnie. Już ruszam.
Lisa, podjedź na koniec tego rzędu, dobra?
Przyjęłam.
Kaleb,
wszystko mi jedno, ale zastanawiam się,
dlaczego wybrałeś do tego Lisę, a nie mnie.
Tak szczerze, to idzie jej z tym lepiej.
Naprawdę?
Lisa, przejdźmy na kanał szósty, Jeremy zostanie na piątym.
Znów idealnie, Lisa.
Dobry Boże.
Serio, to wszystko?
To wszystko. Masakra!
Chwila. Skończyliśmy na tym polu?
Tak, obrobione.
Czyli byłem tu zbędny?
Ale dzięki, że wpadłeś.
Dobra.
Gdy przejechaliśmy na kolejne pole…
pojawił się człowiek, z którym mogłem podzielić się przeżyciami medycznymi.
Gerald.
Tak, miałem operację.
Trzymajmy kciuki, że pomogło. Jeszcze nie wiadomo.
Coś ci powiem.
Cewnik.
To było najgorsze.
Jestem pełny w 70 procentach, Lisa.
Przyjęłam.
Robili?
Za każdym razem, gdy idę.
Tak.
Lisa, jesteś gotowa?
Tak, podjeżdżam.
Poczekaj.
Cholera, znów to zrobiła.
Kolaboracja Kaleba i Lisy ciągnęła się cały dzień
pomimo moich starań, by ją rozbić.
Będę cały czas jechać obok Kaleba.
Będzie zmuszony zrzucić zboże do mojej przyczepy.
Co na to poradzisz, Lisa?
Chwila.
Wybacz.
Jeremy chce ładunek.
Lisa go blokuje.
Lisa, no weź.
Dajcie spokój!
Następnego dnia bardzo chciałem przewieźć trochę zboża.
Najpierw jednak musiałem odwiedzić szpital na farmie.
Znowu leżysz.
Podnosisz głowę, to dobrze.
Dasz radę zwalczyć zapalenie płuc, mi się udało.
Wstawaj.
Dobrze.
Endgame.
Jak się dzisiaj miewasz?
Dobry byczek.
Masz szczęście, że możesz to robić.
Ja nie daję rady bez lamentu.
Widzimy się później.
Po zakończeniu wizyty pojechałem do Kaleba i Lisy,
którzy kosili ostatnie pole żniw w 2025 roku.
Wjeżdżam na pole. Gdzie mam się ustawić?
Przejedź na wschodnią stronę.
Podjadę od tyłu.
Patrzcie.
Lisa znowu wbiła się w kolejkę.
- Hej. - Hej, w porządku?
Zaczął się poród?
Tak.
Dobra. Jak częste?
Co pięć minut.
Jak często mają być?
Dobra, na razie.
Taya rodzi.
Żartujesz.
Nie.
No to leć do niej.
Jeszcze nie. Skończę to pole.
Słyszeliście to.
Stary, gratuluję.
Dasz wiarę, że będzie kontynuować,
mimo że Taya zaczęła rodzić?
Widać, że to trzecie dziecko, nie pierwsze.
Widać, że to rolnik, a nie samorządowiec.
Jak Taya dojedzie do szpitala?
Na razie ma skurcze co pięć minut,
więc ma trochę czasu…
Kto z nią jest?
Nikt.
Czasem mieszają mu się w głowie jego partnerka i krowy.
„Krowy sobie poradzą”.
Bo nie mają dużo inteligencji emocjonalnej?
I nie pamiętają takich rzeczy?
Z tego, co wiem, dziewczyny pamiętają.
Szacuję, że to zajmie pół godziny.
- Mniej więcej. - Znacie płeć?
Chłopiec.
Masz imię?
Tak.
Jakie? Jeremy?
Nie ma bata.
Niecałe 30 minut później
przyszły ojciec kończył ostatni pasek.
Mamy to.
Żniwa 2025 zakończone.
Oby nigdy się nie powtórzyły.
- Powodzenia. - Dzięki.
- Dzięki wielkie. - Gazuj do domu.
Spróbujemy wyciąć ten fragment, gdzie zignorowałeś fakt,
że twoja dziewczyna rodzi.
- Powodzenia. - Wyślę zdjęcie.
Ucałuj ją ode mnie.
I podsuń imię.
Obyśmy zakończyli pozytywnym, noworodkowym akcentem.
W ostatnich tygodniach nie było powodów do radości.
To może być jeden z nich.
Choć żniwa dobiegły końca, nie mogliśmy spocząć na laurach,
bo trzeba było przejrzeć wyniki.
Farma nadal była pod kwarantanną,
gdy czekaliśmy na drugie badanie krów z podejrzeniem gruźlicy.
Było jednak coś, czego wyczekiwałem.
Hannah spędziła kilka tygodni,
badając populację ptaków na Diddly Squat.
Była gotowa podzielić się wynikami.
W amerykańskim stylu.
- Jak to wszystko, nie? - Owszem.
Myślałam, że siądziemy na ziemi.
- Zdrówko. - Jestem na to za stary.
Skończyłaś swoje badanie ptaków?
- Tak. Jesteś ciekaw? - Naprawdę czekam na wyniki.
Te kółeczka oznaczają gatunki śpiewające.
Obchodziłaś żywopłoty
i nasłuchiwałaś?
Gdy tylko usłyszałam jakiś gatunek,
notowałam to i szłam dalej.
Sikorka bogatka, zięba.
- Kos. - Tak.
Sikorka modra?
- Tak. - Rudzik.
- Trznadel. - Trznadel.
Gołąb grzywacz, skowronek…
Rzecz w tym, że na typowej farmie
byłoby od 20 do 35 gatunków.
Ty masz…
- Aż 45. - Tak.
To 45 różnych ptaków.
Jasna cholera!
To nie jest w tym najlepsze.
- Będzie lepiej? - Przewróć stronę.
TŁUSTE KĄSKI JĘCZMIENIA
To mapa terytorium całej populacji potrzeszczy
- na farmie… - Usłyszałaś je pierwszy raz
- tutaj? - Tak.
Opłakiwałam je.
Zniknęło od 83 do 86 procent ich całej populacji.
Całkowicie wyginęły w Irlandii.
Znajdują się w niewielu zakątkach kraju.
Ta okolica jest dość wyjątkowa.
Ponad dziesięć potrzeszczy
to już coś niesłychanego.
A my mamy pięć.
- Nie, masz 19. - Mamy 19?
Masz 19.
Twierdzisz więc,
że to jedno z lepszych miejsc dla ptaków.
Tak, dlatego to takie ekscytujące!
Czego nam brakuje?
Chcę zobaczyć murmurację szpaków, zanim wykituję.
- Już po nie dzwonię. - Rozumiesz. Co można zrobić?
Kiedy zamierzasz wykitować?
Nie wiem.
Daj mi znać, bo to długoterminowy plan.
- Tak? - Na łożu śmierci,
finał programu.
Pokazać ci koniec?
Uznałam, że zrobię coś, gdzie przypisuję ptaka
tobie, Kalebowi, Charliemu i Lisie.
- Mam swoje powody. - Dawaj.
Sama to narysowałaś?
Wiem, beznadzieja.
Ty na koniec. Charlie. Wygląda jak kuropatwa.
- Angielski dżentelmen. - Owszem.
- Stoi jak pułkownik. - Tak!
Gdy stoi, wygląda jak pułkownik.
Ma idealnie symetryczną, okrągłą twarz,
jak kuropatwa.
Kaleb z jego blond fryzurą?
Król farmy.
Trznadel żółtobrzuch? Raczej rudobrzuch.
Może być trznadel rudobrzuch.
Lisa to pustułka.
Pięknie elegancka, nie toleruje głupot.
Jest jak pustułka.
No i ten.
Skowronek.
Skarb narodowy i maruda.
Słychać je wszędzie, takie są gadatliwe.
Lubię być skowronkiem.
Skarb narodowy? No nie wiem.
- Cóż… - No dobra.
Dziękuję, Hannah. To bardzo raduje moje serce.
Dzięki za zaproszenie na farmę.
Jak na zawołanie, zaczęły śpiewać.
Kto?
Skowronki.
Wołają. Mówią: „Dzięki, Jeremy”.
Niestety, radość z ptaków w Diddly Squat nie utrzymała się długo.
Wkrótce nadszedł czas na drugie badanie
naszej ciężarnej krowy.
Miał przeprowadzić je jeden ze wspólników Dilwyna, Sam.
Dzień dobry, Jeremy.
Sam. Dilwyn jeszcze nie wrócił?
Jeszcze nie.
Sam zaczął od przypomnienia o bieżących ograniczeniach gruźliczych.
Jeśli dziś ją zabiorą,
reszta stada zostanie przebadana za miesiąc.
A potem znów, sześć dni później.
Do tej chwili twoja farma jest zamknięta.
Wydaje mi się, że badanie jest nieco losowe.
Dlaczego?
- Masz tę pęsetę? - Tak.
Bierzesz guzek i robisz coś takiego.
- Guzek… - Tak.
…na szyi krowy.
Podchodzisz do niej i ściskasz go.
Odczytujesz, jak duży jest ten guzek, bo jest tu podziałka.
- Tak? - Tak.
Ale jeśli ściśniesz mocniej lub słabiej, otrzymasz różne wyniki.
A krowa cały czas się miota.
Odczytujesz to i…
Wystarczy milimetr różnicy…
My tracimy krowę, zamykamy całą farmę,
a tak to się mierzy.
To wymaga wprawy.
Nadal nie wydaje się obiektywne.
Niemniej, tak przebiega badanie, które musieliśmy wykonać.
To bardzo ładna krowa.
Z bliźniaczą ciążą.
Jaki to etap ciąży?
- Kiedy ma termin? - Za pięć miesięcy.
Kiedy się dowiemy?
Za jakąś minutę.
- Rany, pomożesz mi? - Jasne.
Dobra dziewczynka.
Muszę spojrzeć na wykres.
Zmierzyłem ponownie oba guzki, górny i dolny.
To poprzednie?
Tak, tutaj. Siedem i dziewięć.
W milimetrach.
Teraz wyszło 11 i 14 milimetrów.
Patrząc na wykres…
Jest ona…
Ponownie reaktywna.
- Nie. - Co?
- Czyli? - Niejednoznaczny.
Znowu niejednoznaczny.
Zostaje w stodole?
Nie, to…
To znaczy, że musi odejść,
bo dwa razy miała niejednoznaczny wynik.
- Tak. - Czy to na pewno…
Drugi niejednoznaczny wynik.
Idzie pod nóż, choć wynik jest niejednoznaczny?
Tak, uznaje się ją za reaktywną.
- Twój problem z… - To coś…
Nie rozumiem tych zasad.
To jak niejednomyślna ława przysięgłych.
Głosy rozłożone po równo, a sędzia mówi:
„Wynik niejednoznaczny, więc cię stracimy”.
To…
To właśnie się tu dzieje.
Mogę o coś zapytać?
Czy może zostać, aż się ocieli?
- Czy cielaki będą chore? - Dobre pytanie.
Dlatego pytałem, jaki to etap ciąży.
Gdyby to był ostatni miesiąc, byłoby możliwe
zatrzymanie cieląt.
Ale to dopiero połowa,
więc zabiorą ją do rzeźni.
Kurwa.
- Chciałoby się… - Co w takiej…
Chryste.
Po co prowadzić farmę?
Po co?
No dobra. Dzięki, Sam.
Nazajutrz przygotowałem się na kolejne uderzenie.
Charlie podliczył nasze zmasakrowane suszą żniwa.
Tego się spodziewaliśmy.
Trzydzieści siedem tysięcy funtów.
Taka była prognoza.
To nie obejmuje kosztów leasingu za AgBota,
RoboDroida i instalacji tego systemu?
- Tak. - Obejmuje.
Tyle chcieliśmy zarobić z gospodarstwa.
Trzydzieści siedem tysięcy osiemset.
To miał być nasz…
- Tak. - To byłby niezły rok.
Następna strona.
Koszty utrzymania w tym roku
wyniosły 5152 funty.
Można to tak ująć.
„Jeremy, straciłeś 5152 funty”.
Tak.
- To ma związek z pogodą. - Tak.
Przez suszę mamy 30 procent mniej pszenicy,
niż zakładałeś.
Niemal 40 procent mniej jęczmienia,
a także 45 procent mniej durum, niż zakładaliśmy.
Plony spadły.
To odbiera siły, Charlie.
- Dobija. - Tak.
Było słabo w pierwszym roku,
gdy zarobiliśmy na czysto 144 funty,
ale to rok szósty
- i tracimy pięć tysięcy. - Tak.
A tak dobrze nam szło.
To najbardziej irytujące.
Wprowadziliśmy tyle technologii…
Właśnie. Sianie przebiegło super.
Precyzyjne sianie i rozrzucanie obornika.
Wiedza, gdzie jest dobra i zła gleba.
Dobre wartości odżywcze.
Wszystko
było w punkt.
Nawet robiąc wszystko,
jak należy,
stosując najnowszą technologię,
i tak traci się pięć tysięcy.
Tylko dlatego, że nie padało przez 15 tygodni.
Muszę teraz dać ci 70 000 z własnej kieszeni,
by zapłacić za nasiona
- i nawóz na przyszły rok. - Tak.
Pogoda i tak może to spieprzyć.
Stawiam 70 000 na to,
czy będzie dobra pogoda.
Potrzebuję 75, bo straciliśmy pięć.
Dzięki, że wpadłeś ze swoją typową dobrą nowiną.
Myślałem, że chociaż wyjdziemy na zero.
Cóż…
Spójrz na pozytywy.
Nie musimy dawać Rachel Reeves ani funta.
Na ogół słabe wyniki żniw
są ostatnimi złymi wieściami na rok,
ale nie tym razem.
Nadal musieliśmy patrzeć, jak nasza chora krowa w ciąży jedzie na rzeź.
To ona po narodzinach.
Chwilkę po porodzie.
To była nasza pierwsza krowa.
Pamiętam, że zrobiłem zdjęcie.
Piękna jest, prawda?
- Urocza… - Pierwsze cielę w Diddly Squat.
- Nazwaliśmy ją Poppy. - Racja.
Pomału.
Nie mogę tego pojąć.
System działa źle.
Przy covidzie opracowali szczepionkę w rok
po zidentyfikowaniu.
Gruźlica bydła jest znana od stuleci.
Nic na nią nie wymyślili. Nie wierzę.
Jeśli hodujesz bydło na mięso lub nabiał i masz 65 lat,
od zawsze znasz gruźlicę.
Przychodzi, znika,
i tak w kółko. Przyzwyczajasz się.
Dla mnie to coś nowego.
- Nowe, tak? - Gówniane uczucie.
Nie chodzi o to.
Wkurza mnie to,
bo tego nie przyjmuję.
Nie przyjmuję, że badanie jest sensowne.
Nie sądzę, by ta rzeź była rozwiązaniem.
Nie wierzę, że nauka nie umie opracować szczepionek dla krów.
- Nie wierzę w to. - Musi być sposób.
- Dla mnie to nowe. - Jasne.
Wy, nawet ty, taki młody,
i każdy hodowca bydła, z jakim gadałem, mówicie:
„To jeden z aspektów prowadzenia gospodarstwa”.
Ja, jako nowicjusz, zastanawiam się,
dlaczego tak to wygląda?
Cierpienia izolatki nie kończyły się,
bo pomimo wszystkich leków,
nasz chory cielak nie zdrowiał.
Oznaczało to wizytę kolejnego weterynarza, Charlotte.
Dzisiaj słabo się miewa.
Widzę opuszczone uszy i…
Utrudniony oddech i kaszel.
Może urodziła się chora?
Próbowaliśmy wszystkiego, co tylko mogliśmy.
To chyba wadliwa odporność bierna,
co oznacza, że…
Ludzie mają takie białka, przeciwciała,
tworzące układ odpornościowy
już w macicy,
zaś u krów zyskują ją z siary,
czyli z pierwszego mleka.
Miała trudny początek.
Czyli inne cielaki
- wypiły jej siarę? - Tak.
Zanim miała siłę, by się tam dostać…
- Tak, przegapiła ją. - Nie dostała nic.
To znaczy, że nie ma odporności
na jakiekolwiek choroby.
Można szprycować ją antybiotykami i lekami przeciwbólowymi,
ale nie zwalczy tego.
Jaki jest kolejny krok?
Powinniśmy okazać jej łaskę i skrócić jej męki,
wybierając eutanazję.
Bardzo mi przykro.
Jak się przeprowadza taką eutanazję?
To przedawkowanie środka usypiającego.
Zwolni jej oddech i pracę serca,
aż w końcu ustaną.
A jak na to zareaguje matka?
To zależy.
Niektórzy uważają, że warto, by to widziała i wiedziała, że to koniec.
Chodź, słonko.
Cześć, skarbie.
Dobra krówka.
Bardzo dobra.
- Spokojnie. - Hej.
Biedactwo.
Wiem, słonko. Właśnie tak.
- Spokojnie. - Przytrzymam głowę.
- Idealnie. - Tutaj.
Odsunę ucho na bok.
Gotowy?
Tak.
O rany.
Już dobrze, kochanie.
Obrócę ją na drugi bok,
by dostać się do drugiej żyły.
Dobra krówka.
Odeszła.
- Odeszła? - Tak.
Brawo, mamo.
Dobra robota. To nie jest łatwe.
- Dzięki wielkie. - Proszę.
- Dzięki. - Trzymajcie się.
Choć czuliśmy, że nie ma czego świętować,
ekipa z Diddly Squat spotkała się na polu zwanym Wielką Ciszą
na tradycyjnym pikniku z okazji końca sezonu.
Posilaliśmy się w pełni brytyjskimi pizzami z naszego pubu.
Proszę. Częstuj się pizzą, Gerald.
Ktoś chce klopsika?
Po zakończeniu posiłku
zaczęliśmy omawiać nasz annus horribilis.
Zaczęliśmy rok od mojego chorego serca,
a kończymy go na moim raku.
Pomiędzy była Rachel Reeves,
potem nastała susza,
żałosne zbiory,
a do tego gruźlica.
Nie znam wyników gruźlicy.
Na czym stanęło?
Ta z bliźniakami?
- Ta sama. - Nie.
Wszystko, Gerald, cały rok.
To pierwszy rok, gdy kończymy ze stratą.
- Serio? - Tak.
Możemy rozmyślać nad tym,
co złego spotkało farmę,
ale teraz, pod koniec kolejnego roku,
lepiej skupić się na tym, co było dobre.
- Szczeniaki? - Tak, były dobre.
- Właśnie. - Miała ich dużo.
- Dobrze jej poszło. - Znakomicie.
Kaleb ma dziecko.
Kolejne.
- To dobrze? - Dziecko?
Ja wliczę owce rasy EasyCare.
Tak, były dobre.
Sam kilka kupiłeś.
Choć zaklinałeś się, że nie chcesz owiec.
Nie cierpię owiec. Są paskudne.
- Ale EasyCare są super. - Tak.
Jagnięta EasyCare są znakomite.
- Bardzo dobre. - Świetne.
To było coś dobrego.
Mapowanie terenu było bardzo przydatne.
Jeśli trafi się rok z deszczem i słońcem,
a nie tylko jednym lub drugim,
będzie można wyciągnąć wnioski.
To było dobre.
- AgBot był dobry. - Tak?
Tak. Wiem, że go nie lubisz.
Ja go uwielbiam.
No i jest. Wydarzyło się sporo dobrego.
Coś jeszcze?
- Kiedy dowiemy się, czy leczenie pomogło? - Co?
Nie wiem, muszę zrobić badanie krwi. Po nim się dowiemy.
Jeszcze kilka tygodni.
Uszy do góry. Zapewne zadziałało.
Jeremy!
Nie podobało mi się, gdy wyjechałeś.
Nie wiedziałem, komu mam wysłać fakturę.
No właśnie.
Halo?
Nie chce skończyć.
Nie kończy grać.
Jak go wyciszyć, Gerald?
Nie chce się wyłączyć.
Kończymy na tym?
Technologia.
Jasna cholera.
Faktycznie skończyliśmy na tym zdjęcia.
Jednak nazajutrz z powrotem wezwaliśmy ekipę filmową,
bo Charlie miał pewne wieści.
Dostałem list.
Sekcja zwłok krowy.
Tak.
Czego szukam?
Mała ramka.
Z dokładnie trzema słowami.
„Brak widocznych zmian”.
Tak, czyli…
Czyli nie miała gruźlicy.
Dzwoniłem do weterynarki,
która pracuje dla DEFRA.
Powiedziała, że pobrali próbki
i nic jednoznacznie nie wskazało na obecność gruźlicy.
Czyli zabili moją ciężarną krowę bez powodu.
Słyszałem o tym od farmerów.
Wielu z nich mówiło,
że zabito ich krowy, które nie miały gruźlicy.
Teraz spotkało to nas.
Kojarzysz wyrażenie „krew się gotuje”? To ja teraz.
To po prostu…
To marnotrawstwo, prawda?
- Ale… - Czy to znaczy…
To znaczy, że nie ma gruźlicy na farmie.
Jesteśmy czyści.
Nie, wciąż jesteśmy zamknięci.
Proces wciąż trwa.
- Procedura się jeszcze… - Czyli…
Zabili mi krowę.
Ciężarną krowę.
Zajrzeli do jej środka, nie znaleźli śladów gruźlicy,
więc zamiast napisać: „Możesz działać”,
nadal nie możemy…
- Wciąż… - Kwarantanna?
W ciągu 60 dni będzie kolejne badanie.
- Jeśli… - Kto rządzi w DEFRA?
Co jest z nimi nie tak?
No cóż…
Gorzej być nie może.
4 DNI PÓŹNIEJ
Zaczęliśmy piąty sezon ze mną w szpitalnym łóżku.
Kończymy sezon i znów jestem w szpitalu.
Powiedzmy, że leczenie poszło nie tak.
Trochę tu poleżę.
Jesteś na czczo? Tak, widzę znak.
Tak, nie mogę jeść. Nie wiem, co dalej.
Chciałem powiedzieć…
Jeśli wszystko się powiedzie, widzimy się w sezonie szóstym.
A jeśli się nie powiedzie, to nie.
Trzymajcie się.
WYSTĄPILI…
PRZEPRASZAMY. AWARIA.
NA
FARMA CLARKSONA
I…
PRZYWITAJCIE SIĘ Z…
ASHTONEM
Napisy: Michał Kuźma
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger