HOOFDSTUK 22 - PADDENSTOELEN
Nu het bijna hoogzomer was,
was het tijd voor een van de leukste klussen
op de boerenkalender.
De koeien weer in de wei laten
na hun winteropsluiting in de schuur.
We doen er vier in de trailer en dan naar het koeienterrein.
Ja.
Doe dat hek open.
Ik werk nu graag met jou.
- Wat? Eerst dan niet? - Nee.
Vooruit, koeien.
Vooruit.
- Vooruit. - Ja.
- Vooruit. - Daar gaan we.
Vooruit.
Oké.
Ga je alleen? Dan doe ik de volgende.
Dit is een van mijn favoriete dagen, de koeien loslaten in de velden,
omdat ze zo blij zijn.
Na vijf, zes maanden in de schuur te hebben gezeten,
hebben ze ineens vrijheid, al dat gras
en ze denken: ik weet het weer.
Ik kwam aan op het koeienveld
en herinnerde me de vorige keer heel goed.
Kijk nou eens. Opgewonden koeien. Vrij.
Wat zijn ze blij.
Ik ben vrij en buiten.
Nu laat je de raptors vrij.
Wacht.
Zo, jullie zijn vrij. Ga maar.
Is dat alles?
Kom op. Rennen jullie niet rond?
Jullie horen rond te springen en blij te zijn.
Ondankbare klootzakken.
Na die teleurstelling ging ik mijn ruimtepenissen controleren,
voorbereid op nog meer teleurstelling.
Ik ga er heel optimistisch naar binnen met
één, twee kratten.
Twee kratten voor mijn paddenstoelen.
Ik trek mijn Darth Vader-outfit aan.
Mijn handschoenen aan.
Jeetje. Allemachtig.
Moet je die zien.
En die.
Dit is ongelofelijk.
Moet je die schoonheden zien.
Dit zou kunnen werken.
Je moet ze plukken
met een draaiende, wurgende beweging...
Dat is niet helemaal goed.
Ik eet vanavond paddenstoelen op toast.
Na de paddenstoelen te hebben verzameld,
ging ik snel naar de boerderijwinkel voor hij openging.
- Lisa. - Ja?
- Ik heb goed nieuws. - O, ja?
- Ze zijn prachtig. - Ja, hè?
- Wat voor soort? - Grijze oesterzwammen.
- O, mijn god. - Ik heb iets gemaakt.
ONZE EIGEN PADDENSTOELEN
- We verkopen ze per mandje. - Ja.
Hoeveel per mandje? Ik denk 3 pond of 3,50.
- Ja. - Toen gingen we ermee naar Scott,
de chef-kok in de hamburgerbus.
- Kijk. - Wauw.
- Mooi, hè? - En deze groeien in de...
- Ja. - We kweken deze en we zullen
- ze regelmatig hebben. - Ongeveer 18.
Paddenstoelen op toast als ontbijt.
- Ja, op toast. - Geweldig.
Iedereen wil paddenstoelen op toast.
We maken er ketchup van
als je er veel over hebt.
Mooi.
- Ja. - Soep?
Wat je maar wilt.
- Van alles. - Vegan-burger.
- Ja. - Eindelijk...
- Niet vegan. - Shit.
Ja.
Wat heb je gedaan?
Wat is er, schat?
Nee. Wat is er?
- Gaat het? - Oké, ben je...
Huil je of lach je?
We hebben de zaak gewonnen.
Kom op.
- Nee. - Echt?
- Ja. - Fijn.
O, mijn god.
- Goed werk. - We hebben gewonnen.
O, mijn god. Vertel.
- Jeetje. - Ik lees het net.
- Hé. - Goed werk, jongens.
- O, mijn god. - God.
- Goed gedaan. - Ik was zo bezorgd.
- Het is een lang document, maar... - Dat is lang.
'Punt 41, ik zal,
'voor de duidelijkheid...'
Dit is de planningsinspecteur.
'...de aanklacht veranderen in een gemengd gebruik
'van landbouw, café, restaurant,
'boerderijwinkel, parkeerplaats en toiletten.'
- Jeetje. - Hij geeft ons alles.
- Alles. - Ja.
Blijkbaar zijn we niet... Dat is er niet meer.
- Daar mag geen restaurant komen. - Prima.
- Ja. - Maar dit mag wel.
- Geweldig. - En dat mag een café worden.
Echt?
- Bij regen... - Wat een 'steek maar in je reet'
aan de raad...
God. Ik was zo ongerust.
- Dat is geweldig. - Maar het is ook gezond verstand.
- Natuurlijk. - Ik weet het.
De raad had dat niet
- en de inspecteur... - Zou de raad in beroep gaan?
- Dat denk ik niet. - En iedereens geld uitgeven.
Deze inspecteur heeft... Hoelang?
- Vier maanden? - Ja.
Hij heeft vast geen fout gemaakt, hè?
We zitten dus goed voor de komende drie jaar.
- We kunnen drie jaar doorgaan. - Ja.
- We gaan weer open. - Scott mag alles doen.
Fuck.
Lisa besloot deze overwinning op de raad te vieren
door al haar slanke, blonde Oxfordshire-vriendinnen te laten komen
voor een les geitenyoga.
De volgende positie. Trek
de schouderbladen bij elkaar en open de borst.
In de Krijger III-positie.
Hou de heupen recht, schouders recht, buik aangespannen.
Druk dan door...
Dit was vast allemaal heel modern,
maar ik had de geiten niet gekocht als wellness-attributen.
Ik had ze gekocht om mijn struiken te vernietigen.
Iets wat ze hopelijk konden doen nu ze een kampeerplek hadden.
Maar we konden ze er pas brengen als ze groot genoeg waren.
Oké.
Weet je wat we doen?
We moeten ze wegen.
- Wie te weinig weegt... - Ja.
...onder de 17 kilo, denk ik, spuiten we rood.
- Niet het hele ding. - Zeventien kilo?
Ja. Als hij naar buiten mag, wordt hij groen.
Hopelijk wel, want Lizzie komt
de melkmachine halen.
Ze eten nu vast voedsel, hè?
- Hoe krijgen we ze in het tuig? - Hier, kijk.
Jij weet hoe je erin komt.
Goed, laten we een dikke nemen.
- Eet mijn broek niet op. - Snel.
Hou op. Nee.
Hou op.
Oké, dat is 96.
- Je hebt niet... Nee, maar 96 wat? - Pond?
- Nee, je... - Kilo.
Hij weegt geen 96 kilo. Dat is zwaarder dan ik.
- Oké. Groen. - Dus...
- We moeten hem eerst bespuiten. - Ja.
Spuit gewoon.
Laat hem niet gaan. Breng hem terug.
Hij verliest hem.
Wacht, ik ga gewoon... O, god.
- Dit gaat dagen duren. - Dat is genoeg.
Hou op.
- Dat werkt niet. - Hij is zwaar genoeg.
- Hij moet in het midden. - Dat voel ik.
Deze heeft gehoest
- en overal op gekotst. - Ja.
Ga weg.
Deze weegt 16 met beide achterpoten op de grond.
- Dat is niet precies. - Dat is zeker boven de 17.
Midden in dit festival van incompetentie...
Kom op, man.
...kwam Lizzie, de geitenexpert, aan.
Hoi, Lizzie.
Wat doen jullie?
We wegen ze.
- Hoe gaat dat? - Niet zo goed.
- Nee, ik ben verbaasd. - Was het 18 komma...
- Hij is niet gemerkt. - Jawel.
- Door jou? - Ja.
Is er een makkelijkere methode?
Ja. Ik kan er zeker een bedenken. Met de weegschaal.
Dat zou ik aanbevelen.
Hoe laat je een geit op een weegschaal staan?
Hij blijft daar wel staan. Dat lukt wel.
Zit die in het stopcontact?
Ja, hij is gereed. Ga maar bij het scherm staan.
- Ja. - Als ik hem erop zet,
zie je een gewicht.
Ja. 19,46.
- Zie je dat? - Hoe heb...
Dat doet echt pijn.
Jij wordt nu gewogen, omdat je een rotgeit bent.
Godsamme.
Dit is een vuilak.
Wauw. 28,66.
Als je de volgende keer je hand niet...
- Ja, dat doe ik fout. - Ja.
- 23,92. - Jullie zijn goede,
stevige, gezonde geiten geworden.
- We zijn dus blij. - We zijn heel blij.
Goed gedaan.
Al deze jongens wegen zeker meer dan 17.
- Ja. - En...
- Klaar voor de wei. - Zeker klaar.
Goed.
Voor ik de geiten naar hun kampeerplek bracht,
moest ik iets met Lizzie ophelderen.
Wat is dat wat... Ik las in mijn boek
dat als ze ontsnappen...
Dat zou de reden zijn...
Ga weg.
- Als je de... - Hou op.
Als de omheining niet goed is, wordt het een ramp.
Want dan hou je ze nooit binnen.
Ze leren het zo. Ze zijn slim.
Als ze beginnen te ontsnappen, is dat het einde.
Fuck, zeg.
- Ik denk dat hij dat probeert. - Jezus.
Goed.
- Sorry, wat zei je... - Kom maar.
...over een rampzalige omheining?
Die kan tot een ramp leiden als hij niet goed is.
Dus...
- Wil je een schild? - Ja.
- Hij heeft een toque nodig. - Ze weten het.
- Omdat ik hun ballen afhakte.
- Dat doet pijn. - Ze doen Lisa niets.
Nee, doe dat niet meer.
Doe dat niet meer.
Ga weg.
- Ze waren zo lief. - Ze waren zo klein en schattig.
En nu eten ze gewoon van alles.
- Maar als er een blijft ontsnappen... - Ja.
Wat voor schade richt dat aan?
Behalve mensen in de ballen trappen?
Jaren geleden hadden we een erge groep.
Ze aten al onze jonge boompjes
en gingen twee velden door om erbij te komen.
Ze kunnen op de weg een ongeluk veroorzaken.
Of je pepertjes opeten. Ik weet niet hoeveel...
- Vast niet. - ...maar ze gaan door je kweektunnel.
Hoorns zijn niet goed voor kweektunnels.
- Dus we moeten heel voorzichtig zijn. - Ja, echt.
- Stel je voor... - Kijk, Joe zit in de problemen.
- Hij leidt ze af. - Ik heb een bochel.
- Hij vindt je erg leuk. - Echt geen respect.
Toen lieten we Lizzie het veld zien waar de geiten zouden wonen.
Als ik dit nog langer zo laat, wordt het niets dan struiken.
Ja. Zij zullen de meeste weghalen.
Ze greep elke gelegenheid
om terug te komen op hun ontsnappingsvaardigheden.
- ...geen vesting. - Moeten ze ergens op klimmen?
We geven ze meestal niets buiten,
want ze rollen alles tegen het hek
- en ontsnappen zo. - Nee.
- Ja. - Wat, zoals Stalag Luft III?
- Ja, echt. - Dus ze...
Wacht. Als we de houten speeltjes die ze nu in de schuur hebben,
hierin zetten, duwen zij die
tegen het hek als lanceerplatform.
We hebben ook gezien dat ze grote olievaten
tegen het hek rollen.
Voor kortsluiting of ze gaan ermee over.
- Nee. - Wat cool.
Ja. Ze zouden zeker op dat varkenshok gaan
en dat hek over gaan,
binnen een paar uur, als dat er stond.
- Jezus. - Slim, hè?
Ze zijn erg intelligent. Onderschat ze niet.
Terwijl wij ons afvroegen of een geit met een motor over een hek kon springen,
hadden Kaleb en Charlie een veel mooiere dag in Londen.
Ze waren uitgenodigd in Downing Street om met de premier te praten
over zijn Back British Farm to Fork-initiatief.
Gezien het belang van de ontmoeting spraken ze ervoor in een café af.
Dus vandaag...
Er komen veel mensen.
- Het is groots. - Ja.
Jeremy zei: 'Kaleb, als je wilt weten waar je over moet praten,
'zeg dan tegen Ricky dat hij vast geen premier meer wordt.'
- Rishi. - Rishi.
De president... De premier, sorry.
Dat is een goed begin. Ik zou zeker zeggen:
- 'Hallo, president.' - Ik werk,
dus kom maar in het weekend.
'De volgende keer word je geen premier meer.'
Waar ga je het over hebben?
- Ik wil over jonge boeren praten. - Goed.
Jonge mensen die de landbouw in gaan.
Een eigen boerderij kan niet meer.
Ten eerste zijn ze te duur en ten tweede zijn er al die regels.
Ja. Ik hoorde de prijs voor een tractor.
- Ja. - Na de korting
- is het 205.000 pond. - Ja, idioot.
Jezus, we moeten gaan.
We komen te laat.
Trafalgar Square.
- Hier heb ik gereden. - Ja.
Ik had mijn richtingaanwijzer niet aangezet.
- Echt? - Ja.
Kijk. Nelson.
Wie is Nelson?
Hij was een admiraal.
Best hoog, hè?
Hij heeft een slag gewonnen. Kijk.
Wat?
Zie je waar die vlaggen zijn?
Dat is Admiralty Arch.
- Oké. - Hij kijkt boven op de Arch uit
naar alle schepen.
Kijkt hij daarnaar?
Hij leidde de Slag om Trafalgar tegen de Fransen.
Al dat beton om een man te bouwen die uitkijkt over...
'Ik hartje Londen.' Rot toch op.
Ik druk op de knop.
Druk op de knop.
WACHT
Waar gaan we heen?
- We gaan naar Whitehall. Dat is... - Wat is dat?
- Het is een erg... - Wat nu?
Loop maar door.
Dit is Whitehall. Hier gebeurt het allemaal.
Waar wat gebeurt?
Het besturen van het land. Kijk eens, kabinetskantoren.
- Wat? - Weet je wat het kabinet is?
- Nee. - Zij zijn
de hogere ministers.
Werken ze allemaal daar?
Ik weet niet hoe laat het is. Hoe laat is het?
Elf minuten over negen.
We zijn wat vroeg. We wachten hier.
Morgen.
Probeer je mensen 'goedemorgen' te laten zeggen?
Ja. Morgen.
- Ze zullen denken dat je gek bent. - Ik zeg gewoon: 'Morgen.'
Ze willen niet praten.
Al snel was het tijd om naar de beroemde, zwarte deur te gaan.
Klaar? Moeten we kloppen?
Ja, je klopt.
Jezus. Oké.
Wat? Klop?
Sorry?
- Kom maar naar binnen. - Oké.
- Hallo. Alles goed? - Hoe gaat het? Bedankt.
Even een hint.
Als jullie weer zo hard kloppen, gooi ik jullie eruit.
Pardon?
Klop niet zo hard.
Sorry, we zijn boeren.
Nou en?
- Oké. - Goed.
Ik ben niet...
- Oké. - Dat is goed.
Dat was een standje.
Terwijl Kaleb en Charlie werden berispt
door de Downing Street-deurpolitie...
- Kom op, geiten, naar binnen. - Kom op.
...brachten Lisa en ik eindelijk de geiten naar hun nieuwe huis.
Het idee is dat dit hun trainingstuin is.
- Ja. - Ze wonen hier
tot ze de ridderzuring en zo opgegeten hebben.
- Oké. - Dan brengen we ze verder
en zo raken hun monden
- gewend aan... Precies. - Gehard.
Ze krijgen een harde mond. Zie je de struiken?
Die wil ik dat ze gaan eten.
Ja.
Als ze aan de struiken beginnen,
wordt het pas interessant voor mij.
Ik wil dat ze die eten.
Voor dat alles stond ons wel de onaangename,
maar noodzakelijke taak om ze aan de schrikdraad te laten wennen.
Kom er maar uit.
Ze komen naar buiten.
- De witte draad is lichte stroom. - Ja.
De oranje draad is het nationale elektriciteitsnet.
Kijk ze eens samenzweren. 'Ik heb een ontsnappingsroute gevonden.
'Kom met mij mee.
'We zijn er zo overheen.'
Was dat een schok?
Nee, ze vreten aan de palen.
'Oké, ik vreet niet meer aan de paal.'
Sorry.
Niet grappig.
- Nee, het is heel licht. - Niet grappig.
Ik mag niet lachen.
Ik ben niet geamuseerd.
Ik zie dieren niet graag lijden, maar ze moeten het wel leren.
Al snel begrepen ze de boodschap.
- Kijk eens. Allemaal in het midden. - Ja.
Hun ontsnappingsplannen zijn in duigen dankzij mijn beveiliging.
Eet maar.
Hard jullie monden,
- dan mogen jullie struiken eten. - Hierheen.
Op nummer 10
nam Charlie deel aan een hoogdravende denktankdiscussie.
U hebt de lijst subsidies opgenoemd.
- Maar u hebt ze niet allemaal opgesomd. - Nee.
- En alle regelingen. - Nee.
Je hebt nu als boer een doctoraat nodig in subsidieaanvragen.
Intussen stond president Ricky gezellig te kletsen in de tuin.
Hoe gaat het? Rishi. Leuk u te zien.
- Ja, u ook. - Wat hebt u?
- Komt dit van de boerderij? - Ja.
- We hebben een Fenland Flag-worst. - Oké.
De traditionele slagersworst,
- onze geweldige Bramblebee. - Ja, dat is...
- We hebben ook bacon. - Mijn god. Het ruikt...
- We hebben ons kabinet daar. - Dat zal wel...
Dat daar is een kabinetskamer en iedereen was afgeleid
door deze geuren. Geweldig.
Kijk nou eens.
In het echte kabinetskantoor...
- Hoe gaat het? - Aangenaam.
...ontmoette Kaleb de premier.
- Bedankt voor jullie komst. Kaleb. - Hoe gaat het?
Dit was zijn grote moment om te praten over het aantrekken van jonge boeren.
- Alles goed? - Heel goed.
U hebt mooi haar.
- Ik? - Ja.
- Nee, het is mooi. - Niet verwacht?
- Het is gewoon een opmerking. - Ik hou van haar.
Toen het gesprek buiten werd voortgezet,
begon Kaleb over jonge boeren.
Het zit altijd in mijn hoofd.
Maar hij was nogal omslachtig voor hij ter zake kwam.
Boer zijn is geen baan.
Het is een levenswijze.
Er is geen andere optie. Het is een levenswijze.
Je zegt niet: 'Ik moet vandaag naar mijn werk.'
Ik word nooit wakker en zeg: 'Weet je?
'Ik moet naar mijn baan van acht tot vijf.
'Was ik maar klaar.' Halverwege
lunch je en zeg je: 'Ik wil naar huis.'
Ik nooit. Ik denk: wat doe ik vandaag?
Gisteren... Eergisteren
was ik koeien aan het melken.
Toen ging ik gras maaien.
IN HEMELSNAAM, SCHIET OP
Toen sproeien. Elke dag is anders.
Je moet een droom hebben.
- Dat klopt. - Daar streef je naar.
Zodra je die droom waarmaakt, in twee, drie, vijf jaar,
IK MOET EEN LAND RUNNEN
een nieuwe droom.
Ik zeg altijd dat dromen niet werken als je niet...
Terwijl Kaleb het land tot stilstand bracht,
gingen Lisa en ik naar de paddenstoelenbunker
om te zien of er meer waren gegroeid.
Shit.
- O, mijn god. - Zijn ze niet gegroeid?
- O, mijn god. - Wat is er aan de hand?
Wat krijgen we...
Moet je zien hoeveel. Duizenden en...
Mijn god. Dat zijn die.
Het is ongelofelijk.
O, mijn god.
- Wauw. - Jezus.
Deze zijn klaar.
Ze zijn erg klaar.
Goed.
Vierentwintig uur geleden bestond dat nog niet.
Ik weet het.
En waar komt de materie vandaan die het maakte?
- Geen idee. - In 24 uur?
Kijk eens...
Je moet paddenstoelen verkopen.
Bovendien waren de prachtige pruikzwammen verschenen.
Wauw.
Het is net een spons gekruist met een bloemkool.
En dat is een paddenstoel.
De man zei dat hij dacht dat het ruimtepenissen waren.
Die lijkt uit de ruimte te komen. Echt.
We konden nog geen tiende hiervan in de winkel kwijt.
Ik moest dus mijn plannen voor die dag laten varen
en een haastig opgezette paddenstoelenkraam bemannen.
PADDENSTOELEN VANDAAG
Hebben jullie interesse in de nieuwe Diddly Squat-lijn?
Grijze oesterzwammen.
Niet zoals die uit de supermarkt.
Of onze pruikzwammen.
- Mag ik wat van allebei? - Natuurlijk.
Dat is 427 gram.
Dat is dan 12,81.
Oké.
Uit nieuwsgierigheid, verkopen jullie 'Ruimtepenissen'?
RUIMTEPENISSEN - ALLEEN VANDAAG!
In het varkensbos was het nu 11 weken geleden
dat Ajax de beer zwijnendingen met de zeugen had gedaan.
Dit zijn de vier in kwestie.
- Hopelijk zwanger. - Ja.
Stop.
Een lokale varkensexpert kwam ze scannen.
Het nieuws was goed.
- Ze zijn allemaal zwanger. - Allemaal?
- In blijde verwachting? - Ja.
We hoeven ze dus niet te verkopen, want anders
zouden ze eten zonder reden en moesten ze bacon worden.
- Gerald. - Hallo.
- Gerald. Hallo. Sorry. - Hallo, Lisa.
- Gaat het goed? - Ja.
- Mooie varkens. - Mooi, hè?
- Ja. - Heb jij er gehad?
Van wie heb jij...
- Dit zijn de moeders. - Ja.
Ik heb verhalen gehoord over zeugen en beren.
- Ze kunnen gemeen zijn, hè? - Wat?
Zeugen en... Als ze onder de...
Met de maaidorser... Ze hebben bescherming nodig.
Als die er aan de zijkant uitkomen.
- Gerald. - Ja, liefje.
Heb je al deze bomen 60 jaar geleden geplant?
- Ja. - Heb jij deze geplant?
- Ja. - 60 jaar terug.
- Nee. - Jawel.
Dit groeide maar door, alsof iets het daar vond en omhoog schoot.
Toen kwamen ze helemaal... Ze waren helemaal zo.
Zijn deze bomen dus jonger dan jij?
Ja.
- Ja. - Dit is Geralds bos.
Vroeger gebruikte je zo'n oude schop.
- Wauw, Gerald. - En dan
dat ding erin en aanstampen.
Ik ging eromheen met de... Hoe heette dat toen?
Ik deed er met een slang water in.
Na verloop van tijd was er...
Met die Wellingtonia's en zo...
Dat was authentiek hout. Je weet wel, die...
- Ja. - Minstens eens in de twee weken...
- Brandnetels. - Ja.
Daar leken ze op.
Toen waren bazen nog bazen. Je zei geen nee tegen ze.
Ze waren gewoon...
Wat leuk. Ik wist niet dat jij dit had gedaan.
Dat is geweldig.
We noemen het dus voortaan 'Geralds bos'.
We vulden het altijd net eronder,
boven op het gewas.
We zaten nu ver in juni
en het leven op de boerderij was een smorgasbord van drukte.
In een veld genaamd Downs Ground
nam ik deel aan mijn eerste grasoogst ooit.
Hiervoor moest ik balen gras in plastic zeilen wikkelen,
die we in de winter aan de koeien zouden voeren.
We verzamelen dus kuilgras, hè?
Kuilgras is gras dat in een zak is gedaan
die nat is. Dat gaat dan fermenteren met de suikers
die uit het gras komen, wat goed is voor de koeien.
Met een hoog suikergehalte.
Kaleb was nog steeds geïrriteerd dat toen mijn varkens in dit veld waren,
ze er een zooitje van hadden gemaakt.
Waarom staat daar: 'Jeremy, blijf hier weg'?
Omdat jij dit veld blijft verpesten.
Toch leek het een goede oogst te zijn.
Grasboer zijn is best leuk.
Het is wiskundig en het geeft voldoening.
Goed gedaan. Zoals wanneer je je gazon maait
en je niet meer over hetzelfde stuk hoeft te gaan.
Zou hij zijn gazon maaien?
Helemaal klaar.
Zodra de grasoogst klaar was...
Dan nu de mestverspreider.
...was het tijd voor de jaarlijkse
Red Tractor-inspectie,
waarbij we moesten bewijzen dat de boerderij schoon was en goed gerund.
Ja, dat is goed.
En aangezien Kaleb nu boerderijmanager was...
- Eén, zes, zes, acht, nul. - Acht, nul.
...verliep het deze keer erg stressloos.
Het NSF-logboek. Dat is geweldig.
Alles staat erin.
Jullie EHBO-kit hangt hier, wat heel goed is.
Juiste borden?
- Ja. - Heel goed.
- Emmer met zand. - Mooi.
- Morgen. - Hoe gaat het?
- Morgen. - Jij en de paddenstoelen.
Overal verschijnt hij met paddenstoelen.
Ik leef nu onder de grond.
Hoe druk Kaleb het ook had,
de paddenstoelen vergden meer werk.
Ik heb hier de Forth Road Bridge gemaakt,
want ik verkoop al de hele dag paddenstoelen
en we hebben er nog steeds zo veel.
Morgenochtend zullen er weer zo veel zijn.
En de volgende dag en de dag daarna.
Ik had zo veel paddenstoelen
dat ik ze niet alleen in de winkel en de hamburgerbus verkocht,
maar er ook mee ging leuren in cafés in de buurt.
Zelfs in andere boerderijwinkels.
Ik heb er wat van gegeten.
Je weet niet hoe lekker ze zijn.
Ik heb ze gisteravond gebakken. Ze zijn heerlijk.
Ik heb deze gisteravond gegeten. Ze zijn fantastisch.
Ook al verkocht mijn zeer gevarieerde verkooppraatje
redelijke hoeveelheden...
We nemen vijf kilo.
1,2.
6,1 kilo.
...dit was maar een klein deel ervan.
Kom op, zeg.
Maar er was nog tijd in alle waanzin
voor een leuke pauze nu en dan.
Ik heb een grote verrassing voor je.
Is het een aanzoek?
Elke keer als je een verrassing hebt,
denk ik: hij gaat een aanzoek doen. Elke keer.
Die omgevallen boom? Weet je?
- Die trokken we overeind. - Die grote, mooie?
Kom eens kijken.
Kijk eens.
Die boom trokken we overeind.
Wauw.
Ik ben zo blij.
Ja.
Hij lag al zes maanden plat en hij leeft nog.
Maar weet je wat vreemd is?
De kleine takken groeien overal uit.
Ja. Ongelofelijk.
Dat is nou 'weer tot leven komen', hè?
Zeker weten.
- Goed gedaan. Heel leuk. - Ik ben heel blij.
Ik denk over het aanzoek na. Ik ben er nog niet klaar voor.
Maar het vermogen van Moeder Natuur om zich te herstellen,
is niet altijd een bron van vreugde.
Soms kan het ronduit irritant zijn.
Iets wat heel duidelijk werd...
Jezus.
...toen Kaleb en ik besloten weer aan de dam te gaan werken.
Is dit...
We kunnen er niet meer bij.
We moeten dit met een kettingzaag weghalen.
Wanneer waren we hier?
Niet zo lang geleden.
En nu is er een jungle ontstaan.
Gelukkig had ik zo een excuus om Wally aan te zetten.
Mijn favoriete machine ter wereld.
Ik ben terug.
De eenheid voor emotionele steun.
De machine van vernietiging.
Kijk nou eens.
Fijnhakken.
Verpulveren.
Wat is...
- Een kettingzaagbroek. - Alleen de voorkant...
- Het is dus... - Ja.
Als je zo doet en jezelf raakt,
komt hij vast te zitten en gaat de motor uit.
Het is net Brokeback.
Wat is dat?
Brave honden.
Zit.
Nu is ze weg. En zij nou ook.
Na een nieuw pad naar de dam te hebben vrijgemaakt,
raakten we in de bouwvakkersstemming
en gingen we over op de volgende klus.
Lunch.
Dat ziet er nu beter uit, hè?
Ik zat te denken.
Waarom gebruiken we die pijp als we deze bielzen kunnen gebruiken?
Ik snap het. De bielzen eroverheen en dan...
Als we de bielzen eroverheen leggen, zie je dat?
- Ja. - Met de graafmachine
maken we een gat...
We doen er palen in, zoals deze hier.
Precies. Een paar palen
en dan leg je ze er een voor een in.
Dan hoef je met de klei de bielzen maar naar achteren te duwen.
En dan
stroomt het water gewoon
over de bielzen heen.
Waarom nu pas?
Ik dacht: we hebben een pijp nodig. Maar dat hoeft niet.
We halen de pijp hier dus weg, hè?
Voor ergens anders.
- Terug naar de boerderij. - We brengen hem terug.
Precies.
Maak hem los.
Weet je wat ik net bedacht?
Wat?
We zijn nu precies op hetzelfde punt als waar we in januari zijn begonnen.
De pijp op het veld en daar nog niets gedaan.
We krijgen die dam nooit af.
Maar nu we het plan met de bielzen hadden,
was ik veel optimistischer dat het wel zou lukken.
Trek hem omhoog. Is er genoeg weggehaald?
Voor het eerst wil ik het hier beter achterlaten
dan toen we hier aankwamen.
Toen we de plek voorbereid hadden en palen in de modder hadden geramd,
was het tijd om de bielzen te plaatsen.
- Klaar? - Ja.
Graafmachineman.
Alarm, bilspleet.
Waarschuwing.
Omlaag.
Meer toeren.
Met de graafmachineschep
duwde ik toen de onderste biels stevig op zijn plek.
Maar...
Hij drijft.
Daar hadden we niet aan gedacht.
Ik blijf eeuwig staan.
Heb je geen spijkers meegenomen?
Je mag geen...
Als je een spijker boven in de biels slaat,
maak je een barst en kan het water erdoor.
Ik wil hem zo vastzetten.
Maar bij de volgende balk
zal er een gat komen zo groot als de spijker.
We moeten dus... Klemmen?
Zoiets als klemmen.
Waarom geen grote schroef?
- Om door een natte biels te jagen? - Ja.
We moeten naar StowAg.
Ik zou er geen andere balk op leggen
voordat die stevig vastzit.
Kijk.
Waarom staat nergens in een boek dat hout drijft?
- Kun je die erop leggen? - Ja. Kun je erop staan?
- Klaar. - Heb je hem?
Dat is goed.
Oké.
Weer een middag werk waarin we
nauwelijks iets nuttigs hebben gedaan.
Ik laat me niet door deze dam verslaan. Echt niet.
Het zou wel even duren voor ik naar de dam terug kon.
Want, zoals te verwachten, moest ik meer paddenstoelen verpatsen.
Shit.
Maar Lisa had een idee.
Ze dacht dat als we de pruikzwammen zouden drogen
in onze eigen droogoven en als poeder zouden verkopen,
ze veel meer zou verdienen dan als ik ze als paddenstoelen verkocht.
Oké, jij kunt 100 gram dus voor drie pond verkopen.
- Ja. - En ze blijven vijf dagen goed?
Ik kan 100 gram voor 30 pond verkopen
en het blijft een jaar goed. Pruikzwammen...
Ik ben naar een reformzaak in Chippy gegaan
en ik vroeg ze voor hoeveel ze die verkopen.
Ze krijgen die eens per week. Op de dag zelf is het uitverkocht.
- Het is heel lekker. - Hier staat:
- 'Pruikzwampoeder.' - Ja.
- 'Dertig porties voor 40 pond.' - Ja.
- Veertig pond? - Ja.
Ik doe het in mijn koffie
en het is alsof er pepermunt door je hoofd gaat.
Je geest opent zich en je denkt heel helder.
De keren dat ik het niet neem, merk ik het verschil.
- Het is geweldig. - Wacht.
Hier staat dat het goed is voor je concentratie, geheugen en spijsvertering.
- Ja. - Oké.
Dit zijn de voedingswaarden, oké?
- Ja. - Totaal vet, niets.
- Uitstekend. - Natrium, niets.
- Uitstekend. - Totaal koolhydraten, niets.
Totaal suiker, niets. Toegevoegde suikers, niets.
Proteïne, niets. Er zit niets in.
Uitstekend.
Hoe kan het je dan helpen
als er niets in zit?
Magische paddenstoelen.
Ja, maar met boter erbij kan ik het wel begrijpen.
Hoe kunnen mensen... Waarom?
Klaag je of kweek je paddenstoelen?
Ik zal moeite hebben om in de winkel te zeggen:
'Wil je dit kopen?' 'Wat, dit poeder?
- 'Wat zit erin?' 'Niets.' - Klets maar.
Serieus, eten je vriendinnen deze zooi?
Iedereen met verstand eet pruikzwam.
- Ik begrijp er niets van. - Oké.
Hallo.
Hallo, vrolijke.
Welkom in een wereld waarin Lisa
van plan is 50 gram voor 40 pond te verkopen.
- Wauw. Wat doe je? - Dit is mijn droogoventje.
- Ja. - Dit was een hele bakplaat
en er is bijna niks over. Dan doe ik het
in een blender, stop het in zakjes
- en zet er een datum op. - Ja.
Verkoop je poeder in zakjes vanuit je kofferbak?
Dus je... Oké.
- Ik maak... - Hoe weet je dat het een jaar goed is?
Omdat het eenmaal gedroogd en verpulverd 12 maanden goed blijft.
Het spul dat ik koop, blijft ook 12 maanden goed.
Hoe zouden zij dat weten? Is het getest?
- Het is getest. - Zij hebben het getest.
Het onze is beter,
- want het is van hier. - Nee.
Zij hebben het getest.
- Ze hebben gecontroleerd en vastgesteld... - Ja.
- ...dat het...
Uitdrogen haalt het vocht er toch uit?
- Ja. - Je haalt het water eruit?
- Ja. - Ter voorkoming van...
- Van schimmel... - Bacteriën.
Precies.
Je voldoet dus aan de vereisten van de HACCP.
HACCP. Voedselhygiëne en controlevereisten.
Nee. Dit gaat van boerderij tot boerderij. Dat hoeft dus niet.
Nee.
Dat moet als je het ergens anders verkoopt.
Ik mag dit doen, Charlie. Ik mag hier tomaten kweken
en hier verkopen.
Dat mag in een boerderijwinkel.
- Nee. - Maar luister.
Als het gedroogd is, is het alleen maar poeder.
Hoe weet je dat het droog is?
Omdat het in poeder verandert.
Over drie weken kan er schimmel zijn.
Je verkoopt het en het is beschimmeld.
Geen jaar houdbaar.
- Misschien drie weken. - Ik kan... Luister.
- Wat is jouw oplossing? - Je moet het testen.
- En dan... - Nee.
- Test het. In een laboratorium. - Ja.
We moeten uitzoeken wie dat test.
Of we verkopen ze als paddenstoelen.
- De hele dag. - Wat zonde.
Ik wil 's ochtends pruikzwam in je thee
- of koffie. Zo lekker. - Niemand wil dat.
- Terwijl we... - Geen man doet dat.
Niet de mannen die jij kent. Jij bent twee millennia geleden geboren.
De mensen van dit millennium kennen het.
Als oplossing, waarom moet er een jaar op staan?
- Zes weken of twee maanden kan ook. - Oké.
- En dat... - Oké. Zit ik dan goed?
- Ja, want... - Oké.
Maar daarop moet je het testen.
Oké.
Goed, aan de slag.
- Ik ga ze verpatsen. - Ik ga dan maar
- verder met het drogen, oké? - Oké.
Je moet vastleggen wat je doet.
Oké.
- 'Ik heb deze twee uur gedroogd.' - Ik maak een video.
- Goed. Fijne HACCPing. - Ik maak wat video's.
Goed. Eerst de video...
Eerst heb ik ze gewassen... Nee.
Eerst heb ik ze afgesneden
en daarin gewassen, in een koelkast.
Eerst heb ik ze afgesneden en daarna gewassen.
De hele keuken is gecertificeerd en toen zijn die...
Eind juni
zag alles op de boerderij er prachtig uit.
Maar er was een grote 'maar',
want Charlie was niet blij.
Het weer had niet meegewerkt.
Maart was de natste in 40 jaar geweest.
In mei was het ijskoud.
En juni was de heetste ooit.
Dit ziet er slecht uit, hè?
Maar waarom?
Charlie kon de effecten van al deze turbulentie al zien
door te bekijken wat er over was van Kalebs koolzaad.
Het is niet goed bestoven...
We hebben nogal wat missers.
Waarschijnlijk omdat het zo koud was in april.
- Ja. - Het is niet goed gegroeid, hè?
Nee.
Ruim een ton per hectare minder.
Ja.
Over tien hectare is dat zo'n 12 ton.
Ja.
Vijfduizend pond.
- Dat is een klap, hè? - Het zal moeilijk zijn om hiermee
- winst te maken. - Ja.
WEG VAN DE GEWASSEN!
En als Charlie eenmaal aanstond,
begon hij overal over te zeuren.
- 1,6... - Maar het zijn geen...
Het zijn geen dieren, maar zeker geen pla...
- Daar gaan we. - Hallo.
Dit is vast goed nieuws.
Waarom heb je... Is dat gerst?
- Ik heb de gewassen bekeken. - Ja.
Ons probleem met de zomergerst is dat het er later in is gegaan.
Ja.
Nu krijgen ze al deze kleine scheuten. Kijk maar.
- Zeg niet dat het erg is om al die... - Het bevuilt je brouwgerst.
Misschien kun je er geen bier van maken.
Want je hebt deze heel vroegrijpe
en de grond heeft nog genoeg pit
om deze kleine scheuten eruit te laten komen.
Die laat rijpende worden een probleem bij de oogst.
Omdat we onrijpe granen bij de volwassen granen zullen hebben.
- Wat... - Je kunt deze
er niet uithalen.
Dus...
- Wat doen we? - We kunnen niets doen.
Alleen hopen dat het warm en droog blijft en dat ze nog rijp worden.
Anders komt hier geen Hawkstone vandaan.
- Wordt dit dan geen... - Wat?
Wat voor weer hebben we nodig?
Niet te heet,
want deze mogen niet te vroeg rijpen.
Een middelmatige temperatuur. Net goed.
- Zoals vandaag. - Zoals vandaag.
- De komende zes weken. Nee, acht. - Acht weken.
Als het weer meewerkt, hebben we een beetje kans.
Zo niet, dan maak ik me zorgen.
Ja, dat weten we allemaal.
Herken je dat? Heb je...
We hebben gerst en we hebben...
Hoe gaat het daarmee?
Het lijkt goed te gaan.
Luister je? Hun zomergerst is in orde.
Waar zitten jullie?
Market Harborough, Leicestershire.
- Leicestershire. - Oké.
Wat zou je vinden van onze...
De lagere scheuten zijn het probleem, toch?
De lagere scheuten. Precies.
Niet wat je wilt horen.
Nee.
Shit.
Charlies sombere voorspelling zette een domper op onze voortgang
toen de boerderijmanager en ik bij het bord samenkwamen
en ontdekten dat Kalebs uitgaven nu al
boven de 100.000 pond waren gekomen.
Het is eng.
We moeten 102.000 pond uitgeven zonder controle over het resultaat.
- Ja. - Geopolitieke gebeurtenissen, het weer.
De uiteindelijke prijs.
- Want dat... - Precies.
Het is als in een casino.
Als je twee pond kunt inzetten, is het leuk.
- Ja. - Een leuke avond met vrienden.
- Als het 50.000 pond moet zijn... - Ja.
- ...wed je niet. - Nee.
Hoeveel zouden we vijf jaar geleden hebben uitgegeven?
Ongeveer de helft, hè? Want de kunstmestprijs is verdubbeld.
Achtenzeventig... Stel je voor dat je 78.000 pond uitgeeft...
Aan iets wat je op de grond gooit.
Ja.
Het succes is niet eens te meten.
Ik heb nog vier ton over, denk ik. Weet je waarom?
Omdat ik hem na elke rij
- sneller uitzette. - Oppassen.
De zaadkosten zijn gestegen.
Met 35, 40 procent.
- Het is... - Chemicaliën...
Die prijzen zijn gestegen. Glyfosaat bijvoorbeeld.
Dat kostte 40 pond voor 20 liter.
- Ja. - Nu 162 pond.
Voor een blik glyfosaat van 20 liter.
- Als onkruidverdelger. - Ja.
Wat een angstaanjagende cijfers.
Het enige positieve is dat, terwijl mijn kant van het bord ook in het rood stond,
sommige plannen gauw winst zouden kunnen maken.
- Honing... - Die komt binnenkort binnen, hè?
Ja. Een paar weken.
Ja.
Paddenstoelen.
- Ja. - Dat kan groen worden.
- Ja. - Mosterd, wie weet?
- Dat levert vast veel op. - Dat wordt groen.
De varkens kosten zo veel. Wat is er toch?
Nee. Eerlijk gezegd is dit nu het totale verlies.
Maar tegen de tijd dat we er een aantal verkopen,
- ook in de winkel... - Ja.
- Dan wel. - ...zou dat groen moeten worden.
Wacht. Waarom staat de regeneratieve landbouw aan mijn kant?
Het is jouw veld.
Ja, maar het was jouw experiment.
Ja, op jouw veld.
Hoezo? Heb jij dat besloten?
Het staat aan mijn kant.
- Dat weet ik. - Het moet bij jou staan.
Ik huil gewoon. Wat is dit?
Nu Kalebs kant van het bord er zo onzeker uitzag,
was het cruciaal dat mijn project van het onbebouwde slaagde.
We moesten opschieten en zorgen dat de winkel en het hamburgerbusje,
net bevrijd van hun raadsketenen,
klaar waren voor de zomertoeristen.
NA SEIZOEN 2... EET DE CAST!
Hier is één hamburger, één bacon. Hartelijk bedankt.
- Ga maar. - Ik ben aan het meten.
We moesten dus snel de parkeerplaats maken.
- Op hoeveel zitten we? - Vijfenveertig.
We gaan tot 68.
Dat leek me niet moeilijk.
Daar.
Of duur.
Nu 53 meter.
Of tijdrovend.
Hier.
Maar ik had het mis. Heel erg mis.
DE VOLGENDE KEER
Is het 80.000 pond? Waarom doen wij het niet?
Dit is binnen twee dagen klaar.
O, nee.
Brigitta Broeke
Creatief Supervisor Sofie Janssen