CLARKSON'IN ÇIFTLIĞI
BÖLÜM 24 HESAP
Yağışsız geçen şubat.
- Son 40 yılın en yağışlı martı. - Evet.
Mayısta ise hiç yağış yoktu...
- Yoktu. - ...ama soğuktu.
Sonra tüm zamanların en sıcak haziranı.
O zamandan beri de...
Bol yağışlı temmuz.
- Tüm zamanların en yağışlısı ve soğuğu. - Evet.
Hava durumu yıl boyunca bizim istediğimizin
tam tersi olduğundan,
bol güneşli, klasik bir sonbahar olsun diye dua ediyorduk.
Ama çok önemli olan hasat ayı da maalesef istediğimiz gibi gitmiyordu.
Hava kapalı. Şuna bak.
Kaleb biçerdövere hazır olsunlar diye ekinleri öldürmüştü.
Zamanımız azalıyordu.
Hasat edilecek kadar kurumadan tarlada ne kadar kalırlarsa
o kadar zarar göreceklerdi.
On beşin altı olması lazım.
18,4. Lanet olsun.
Dokuz da idare eder.
18,3.
Dokuzdan az olsun.
17,5. Hay aksi.
Alo. Nem ölçümü yaptın mı?
Daha kurumamış, belli.
18,6.
Bu yıl durum çok kötü. Kurumayacak.
- Kaç olmuş? -%17.
Tarlada nem ölçümü yapma konusunda rekor kırdım sanırım.
Nem ölçümü yapıyorum.
Sonra tekrar. Sonra bir daha ölçüyorum.
Akşam oluyor, "Yok, bugün olmaz." diyorum.
Üstüne üstlük
Andy Cato da
çifte ekim yaptığı tarlanın performansından endişeleniyordu.
- Günaydın. Nasılsın? - Nasılsın?
Azot gübresini fazla kıstığını düşünüyordu.
Burası pek olmamış.
Bu tarlada
çok az azot kullandık, toplamda 11 kilo kadar.
Şuradakine ne kadar gübre attınız?
- Bilmem. - Birkaç yüz kilo?
- Kaleb bilir. - Evet.
Oradakine birkaç yüz kilo, buna 11.
- Bilmiyorum. - Evet.
Ama tahminim o yönde.
Bu tarlada sanırım dengeyi tutturamamışız.
Gübre az gelmiş.
Enerji eksiği var.
Günlerce hiçbir şey yapmadan can sıkıntısı içinde bekledikten sonra
şartlar nihayet iyileşmeye başladı.
Ses daha iyi.
Yulaf. %15'in altı lazım.
Şu anda %15.
Yani Simon gelene kadar hazır olur.
Charlie her zamanki gibi hasat zamanı tatile gitmişti.
Yani her şeyden Kaleb sorumluydu.
Biçerdöverin gelmesini beklerken
önemli bir toplantı yapacağız deyip beni ofisine çağırdı.
Merhaba.
Burası...
Benim ofisim işte.
Ne zamandır böyle?
Çiftlik müdürü oldum ya.
- Aylar önceydi o. - Biliyorum.
Biraz kendime yer açtım...
İç dekorasyonu kim yaptı? Nicky Haslam mı?
Hayır, ben.
Çalışma ofisi burası.
- Onlar ne? - Güzel işte.
Masayı eski depoda buldum.
Bu da aslında dolapmış...
Elektrik biraz sorunlu.
- Hiç bu kadar kötü ofis görmemiştim. - Hiç de bile. Kuru...
- Çamaşır makinesi var gerçi. - Evet, kurutma makinesi de var.
Neyse, asıl konuya gelelim. Charlie ABD'de.
- Biliyorum. - Evet.
Hasat zamanı yaklaşınca kaçtı.
- Aynen, kaçtı. - Evet.
Çiftlik müdürü olarak
iş sağlığı ve güvenliğinden ben sorumluyum.
Tanrım.
On dakikada biter. Bunu anlatmam lazım.
O ne?
Risk değerlendirmesi vesaire yaptım, onları oku.
- Risk değerlendirmesi mi? - Evet.
Yapmak zorundaydım çünkü artık benden sorulur.
Yaralanırsan suç kimde olur? Bende. Hapse girerim.
Bu yüzle hapse giremem.
Geçen gün otopark için
- taş kesiyorduk ya? - Evet.
Otoparktan çıktığında ne oldu?
- Römork kalktı... - Evet.
Çok tehlikeli.
- Yukarıda... - Neden?
- Yukarıda elektrik kablosu olsaydı... - Yok ki.
Tamam, yok. Ama olsaydı
- fark etmeden... - Yok ki.
...kablolara takılıp birilerini ya da kendini öldürebilirdin.
Kablo yok ki.
Elektrik hattına çarparsan traktörden nasıl inilir?
- Bilmiyorum. - Elektrik hattına çarparsan
traktör elektrikleneceğinden tavşan zıplayışı yaparak
inmen gerekir.
Kapıyı aç, üst basamağa bas, zıplayabildiğin kadar uzağa zıpla.
Yapamam ki.
Zıplarsan bacağın kırılır.
Dizlerim iyi değil.
Oturmaya devam ederim çünkü lastikler korur.
Ama beni arayamazsın çünkü telefon çekmez.
Neden?
Elektrik yüzünden telefon da çekmez.
Bir süre sonra yokluğum fark edilir.
Ben fark etmem.
Neyse, telefonunda What3words var mı?
- Evet. - Tamam.
Bir kaza olursa bana o üç kelimeyi söylersin,
nerede olduğunu anlarım.
What3words'ü anlamıyorum. Kelime seçiliyor sanıyordum.
- Hayır. - Şey yazıyordu...
"Neredeyseniz üç kelimeyi seçin." Peki o zaman...
Onu gönderdiğimde hangi kelimeleri seçtiğimi nasıl anlıyorsun?
Şunu ısıtayım.
- Şey sandım... Gerçekten. - Yani...
Gerçekten... Telefona yükledim, şey yazıyordu... Her neyse.
- Ceviz... Ceviz, şeker, kedi. - Evet.
O kelimeleri beğenmedim. Onları başkası seçmiş.
- Evet. - Beğenmedim.
Ben gazetede köşe yazıyorum. Kelimeleri başkası seçmiyor.
Kendim seçiyorum.
Evet ama... Bu What3word programını yazan kişi
- her yerin kelimesini kendisi seçmiş. - Neyse, var.
Güzel.
- Tamam. Rastgele. - Saçmalık.
-"Yakıt doldururken sigara içmek yok." mu? - Yok.
Hiç bilmiyordum.
Arabaya benzin koyarken hep sigara yakardım.
- Her zaman. - Keşke öyle yapsan.
Birkaç saat sonra Kaleb, biçerdöveriyle gelen Simon'la buluşup
kanolanın yetişmediği tarlalara ektiği yulafı hasat etmeye başladı.
Telsizin var mı Simon?
Evet. Duyuyorum.
İşin tamamını benden yardım almadan bitirmeyi umuyordu.
Onu bulamayacağımı sanıyor ama bulacağım.
Sonra da yardım teklif edeceğim. Çok sevinecek.
Müjde, yardım etmeye geldim.
Olamaz.
Sen bu römorku al, ben de diğerini alayım. Tamam mı?
Kaleb'in bana verdiği römork sadece yarıya kadar doluydu,
o yüzden traktöre bağlayıp doldurmam gerekiyordu.
Römorku nasıl bağlayacağımı hâlâ bilmiyorum, gerçekten.
Yukarı. Kaldır.
- Böyle mi? - Hayır.
Kumanda kolunu kullan.
Küçük düğmeyle hidroliği aç.
Hidrolik lazım. Hepsini...
Kilitlendi mi?
- Ne bileyim? Ne? - Küçük düğme kilitlendi mi?
Hazır mıyız?
- Biraz daha öne git. - Ne? Geri mi?
Azıcık öne gitmen lazım.
Havada 30.000 fitte savaş uçağına yakıt ikmal yapabiliyorlar.
- Ama çiftçiler için... - Devam.
- ...daha kolay bir şey icat etmemişler. - Hayır, tekrar öne git.
Öne gitmem lazım!
- Kahretsin. - Hey!
Şimdi oldu işte.
Sadece üç saat sürdü.
Hazır. Başlamadan hidroliği denemek istiyor musun?
Hidroliği nasıl deneyeceğim?
Hidrolik kilidini aç, sonra kumanda koluyla...
Hidrolik kilidini açtım sanırım.
İndir.
Hayır, hayır. İndir.
Hay ben senin...
Bu adam beni deli ediyor.
Eline bir kürekle birkaç çuval ver. Öğrencilere öyle yapardık.
Yüklesin.
- Hayır! - Hayır!
Lanet olsun.
- Tamam. Kalktı. - Hayır! Dur!
Kahretsin.
Bir anlaşma yapalım mı?
Bundan sonra sen tak.
Boruların hepsini aynı şekilde takar mısın?
Evet. Öyle yapıyorum zaten ama senin traktör boktan.
Kullanmayı da bilmiyorsun.
- Suç bende değil. - Sende.
Ne zaman binsen yanlış düğmeye basıyorsun.
Çünkü ne zaman binsem her düğme farklı bir şey yapıyor.
- Öyle değil mi? - Evet, traktör boktan çünkü.
Neyse ki vaftiz çocuğum o hafta çiftlikte iş deneyimi kazanıyordu,
döktüğüm yulafları kürekle yükleme deneyimi edindi.
Başlıyoruz.
Geliyorum.
Ben de geri kalanını yüklemek için Simon'ın yanına gittim.
Elimize yüzümüze bulaştırmayalım Jeremy.
Şu anda çok gergin. Yalpalıyor.
Biraz sola git. Sola git. Sola.
Hepsi yere döküldü. O kadar ürün...
Hepsi yere döküldü.
Ne? Bu sefer neyi yanlış yaptım?
Sol taraftan bir sürü ürün yere döküldü.
Fazla yakındın.
Anlamıyorum. Hiçbir şey anlamıyorum.
Römorku tekrar doldurmaya gittiğimde
Simon beni küçük düşüren bir karar verdi.
Hareketsiz yükleme yapıyoruz.
Oturduğunuz yerden bana gülüyorsunuz, biliyorum
ama Kaleb burada değil, göremiyor. Önemli olan da bu.
Zaten az olan hasat etme yeteneğimi kaybetmiş olsam da
o gün her iki tarladaki yulafı da
hasat etmeyi bitirip depoya götürebildik.
Çatla da patla İskoçya.
Chipping Norton lapası yapabiliriz.
Ancak hasat zamanının keyfini çıkaramadık
çünkü hava yine işimize çomak soktu.
Meteoroloji'ye giriyoruz.
Bu akşam 22.00'de yağmur diyor.
Benimkinde 21.00'de diyor.
- Bu uygulama sende var mı? - Evet.
Norveç'inki mi o? Hangisi?
RainToday.
Bende sadece BBC ve Meteoroloji var.
- Norveç'inki çok iyi. - Evet.
Hepsinde 22.00 diyor.
- 22.00 mi? - 22.00.
Yok artık! Şuna bak.
Yaklaşıyor. Canımıza okuyacak.
Tüm uygulamalar yağmur ve rüzgâr gösterdiğinden
Kaleb akşama doğru bir karar verdi.
Bence bu tarlayı bitirelim,
- hazır buradayız. - Çiftlik müdürü sensin.
Sonra doğal tarlalara geçeriz.
- Evet. Tamam. Andy sevinir. - Evet.
O işi bitirelim.
Andy'nin şu anda endişesi...
Bizim buğday havaya dayanır.
Biraz yıpransa da fabrikaya gidecek hâlde olur.
- Evet. Yani hâlâ... - Ekmek yapılabilir.
İnek yemi değil, ekmek olur.
- Evet. Ya da tavuk yemi. - Evet.
Ama onun endişesi bence şu. Onunki çok eski bir tür olduğundan
zarar görür, ekmeklik olamaz diye korkuyor.
- Havadan dolayı. - Evet.
Andy, gübreyi çok az kullandığından
tarlanın hasadının iyi olmayacağını tahmin etmişti.
Dediği gibi çıktı.
Tarlanın üçte biri.
Römorkun yarısı bile dolmadı.
Bu tarla çabuk biter.
Evet.
Çok az, değil mi?
- Yapmaya değer mi? - Evet.
Tarlanı başkası aldı diye bir yıldır surat yapıyorsun.
Sen de tarlamı başkasına vermeseydin.
Her şeye olumsuz bakıyorsun, seni dinlemiyorum.
Doncastrian hemşehrime destek oluyorum.
- Doncastrian mı? - Evet, öyle deniyor.
- Tanrım. Tarikat falan mısınız? - İkimiz de Donny'liyiz.
Doncaster'dan çıkan ünlüler Kevin Keagan, Diana Ring...
Şimdi de tarımı kurtarıyoruz.
Kasıtlı yapmıyorum, gerçekten. Neden bahsettiğini hiç anlamadım.
- Keegan'ı duymadın mı? - Hayır.
Başbakan mıydı?
Hayır, futbolcuydu. Kaptandı.
Hava kararsa bile ara vermeden çalışmaya devam edip
Andy'nin buğdayını yağmur başlamadan depoya kaldırmayı başardık.
Ertesi gün bu yeni moda buğday-fasulye karışımı
fabrikaya öğütülmeye gitti.
Yani artık dikkatimizi sorunlu çocuk olan
kanolaya yöneltebilirdik.
Unutmayalım,
şöyle bir söz var. "Moreton Fuarı'na kadar
"kanolayı ekmediysen..." Civardaki bir tarım fuarından bahsediyor.
Eylülün başında. "...hiç ekme çünkü geç kalmışsın."
Biz kanolayı Moreton Fuarı'ndan önce ekemedik.
Kaleb'e ekme dedik. Bizi dinlemeyip yine de ekti.
Çoğu büyümedi.
Bu tarla hariç. Bakalım ne kadar mahsul çıkacak.
Kaç tarla var? İki tarla var, değil mi?
Normalde 100 hektar ekiyoruz, değil mi?
- Kanola mı? - Evet, kanola.
Bu yıl 20 hektar ektik.
Ne kadarı büyümedi?
Sadece 8 hektarlık bir tarla.
Hayır, iki tarla.
Hayır, bir tarla.
Özür dile.
Yanlış bitkiyi ektiğin için üzgünüm.
Hayır. Özür dile.
Hatan o kadar büyük değilmiş, üzgünüm.
- Güzel konuş. - İyi iş çıkarmışsın.
Teşekkürler.
- Hadi bakalım. - Kaç olması lazım?
Dokuzun altı.
On iki.
İki saat sonra olur.
Birkaç saat sonra tekrar nem ölçümü yapmaya geldik.
Sabah kaçtı?
%12'ydi.
- Dokuzdan az olması lazım. - Evet.
Çiftçilik dönemimden fazla bir şey hatırlamıyorum
ama hatırladığım bir şey var. Televizyona da çıktı.
Charlie'nin dediğine göre Kaleb ya da Simon gibi ortakçılar
"Sorun yok. Nemi dert etme." dermiş.
Charlie dedi ki, "Nem oranı yüksekse sakın hasat ettirme.
"Sakın izin verme."
Dokuzun üzerindeyse izin vermemem lazım.
Kaç?
On. Fazla nemli yani.
Hayır, kararı sen ver. Bana "ortakçı" dedin ya.
Ne yapayım?
Bugün %10'dayken biçip
biraz kurutma ücreti mi verelim
yoksa hafta sonu, buğdayla beraber mi biçelim?
Buğdayda Hagberg testini geçemezsek ekmeklik olmaz.
Biz bununla uğraşırken
buğdayın hazır olması çok kötü olur. Kararı sen ver.
Sen ver. "Sen sadece ortakçısın" diyorsun ya.
"Ortakçı."
Hadi. Senin kararın.
- Charlie dedi ki, "Nemliyse..." - Onu biliyorum
ama bir karar vereceksin.
Hadi. Simon'ı çağıracaksak acele etmemiz lazım.
- Konuşup duruyorsun. Nasıl karar vereyim? - Tamam, sustum.
"Sen sadece ortakçısın."
Yani kanolayı hasat etmek için toplam beş altı saatimiz var.
- Evet. - Buğday da...
Çarşamba öğleden sonra hazır olacak.
Çarşamba öğleden sonra kesin hazır olur.
Kararını ver.
Charlie'nin tatile gittiğine inanamıyorum.
- Karar verir misin artık? - Veremiyorum!
Ben veriyorum o zaman. Hasat ediyoruz.
- Tamam mı? - Charlie yapma demişti.
- Senin... - Simon'ı arıyorum. Hasat ediyoruz.
Simon gelince ben mantarlarla ilgilenmeye gittim.
Kaleb de geç ekim yaparak aldığı riskin
işe yarayıp yaramadığını görmeyi merakla bekliyordu.
Simon, duyuyor musun?
Evet, duyuyorum.
İyi gidiyor mu?
Evet. Ama sadece çeyreği doldu.
Çeyrek mi?
Şu anda hektar başına
çeyrek ton diyor.
Kahretsin.
Çoğunda hiç tane yok.
Kanolada sorun bu. Ne çıkacağı belli olmuyor.
Döndüğümde ikinci ve son kanola tarlasındaydılar.
- Nasıl... - Çok kötü.
- Ne kadar kötü? - Gerçekten kötü.
Hasat ne kadar?
Hektar başına ortalama 300 kilo falan.
Şaka yapıyorsun. Şu römorkta birinci tarla mı var?
Evet. Hiç bakma daha iyi.
Gerçekten bakma.
- Gördün mü? - Evet. On hektar.
Evet.
Kahretsin.
Yıkıcı darbeyi yine hava durumu vurmuştu.
Kanola sapı bu. Taneler nerede?
Hiç tane yok ki.
Bu tarafa bakarsan... Arkaya bak.
Görüyor musun? Seyrek olduğu yer.
Rüzgâra yakalanmış.
Çok kırılgan hâldeler,
yağmur ve rüzgâr da kalan taneleri götürecek. Gerçekten...
Sen... Yani ben de kızdım, sen de kızdın.
Kızdığın belli.
Burama kadar geldi.
O kadar uğraştık.
Normalde dalga geçip "Sana ekme demiştik." derdim.
Hiç havamda değilim.
Yani...
- Bozma moralini. - Burama kadar geldi.
Ne?
O kadar uğraştık, para harcadık.
Benim param değildi, tamam.
Arada şakasını yapıyoruz ama ne bileyim işte...
Yine de kötü olmasını istemiyordum. Anlıyor musun?
Bira içelim.
Evet.
Yapma böyle.
- Can sıkıyor, değil mi? - Evet.
- Birlikteyiz, değil mi? - Evet.
Römorku getireyim.
- Onu bırakıp... - Tamam.
- ...buraya gelirim. - Peki.
Kanolayı depoya aldıktan sonra hasada ara verdik.
Ben de yeni torunumu görmek için Londra'ya gittim.
Hamile domuzlarla ilgilenmek de Kaleb'e kaldı.
Doğum çok yakın.
Çok yakın. Belki de bu akşam.
Okşanmak istiyor.
Eşinle birlikte doğumhaneye gitmek gibi.
Elini tutarsın ya.
Sırtına dokunursun.
Başını okşarsın.
Bir şey yok. Geçecek.
Yok bir şey.
Sakinleşti.
Ertesi gün yavrular dünyaya gelmeye başladı.
Bir sürü yavru.
O kadar çok yavru vardı ki...
...veteriner Dilwyn gelip bir sosyal mühendislik projesi yaptı.
...14, 15, 16 tane var burada.
Çok fazla.
Besleyebileceği en fazla 12.
- Evet. - 12 ya da 13.
Bence en iyisi küçükleri alıp
şuraya koymak.
Bu açık havada mı olacak?
Evet.
Oraya koy.
O zaman bir şansları olur.
Tamam.
Evet...
Şuna bak. Minicik.
- Çok küçükler. - Evet, öyle.
Ana kucağı.
Pekâlâ.
Artık iyi beslenecek.
Oldu mu?
İnanılmaz, değil mi? Şuna bak.
Döndüğümde
yavrularla tanışmak için Lisa ile hemen Domuz Şehri'ne gittik.
Muhteşem.
Şunun büyüklüğüne bak.
Şimdiden bayağı ağırlaşmış.
Saman da emermiş.
Aman tanrım! Bir sürü var!
Aferin!
Sana artık İsviçreli demeyelim.
İsviçreli, martta üç yavru doğurmuştu.
Evet.
Bu sefer 11.
- Yok artık! - Evet.
- İsviçreli mi? - On bir.
Martta toplam 28 yavru olmuştu.
Evet.
Bu sefer 53 oldu.
Balık olduğundan bence.
Ormanda olduklarından
- mutlular, o yüzden. - Evet.
Ama en önemlisi de...
- Domuz halkamı biliyorsun. - Evet.
İşe yaramış mı?
Geçen sefer %28'i annelerinin altında ezilmişti.
Bu sefer %13.
Çok iyi. Harika.
Selam!
Ne kadar yavru olduğunu gördün mü?
Görmek mi? Doğumda yanlarındaydım.
Bir şey diyeceğim. Kabul ediyorum.
Evet?
Clarkson Halkası işe yarıyor.
Evet.
Görüyorsun, halkaya yaslanmış
ama yavrular arkasından geçebiliyor.
Olağanüstü bir şey.
Domuzlara ebelik yapmayı fazla uzatmadık
çünkü arpa hasadı zamanı gelmişti.
Charlie'nin korktuğu üzere...
Bildiğin gibi ekmekte biraz gecikmiştik.
Evet.
Şimdi hepsi böyle filizleniyor. Bak.
Bu geç olgunlaşanlar hasat zamanı sorun çıkaracak.
Hava durumundaki değişkenliğin bu ürüne de zarar verdiğine dair işaretler vardı.
Arpa burada. Sorun şu.
Aradaki yeşile bak.
Yeşil kalmış.
Böyle olmaması lazım.
Tıraş olma sırası kış buğdayına gelmişti.
Sabah, öğle, akşam.
Sonra Kaleb, büyük bitkilerden sonuncusunun yanına gitti.
Durum buğdayı. Bekle bizi, geliyoruz.
Yardımcı biçerdöver operatörü de oradaydı.
- Günaydın. - Nasılsın?
- Evet. - İyidir.
Evet, yapabilirsin.
Bu lanet şeyler...
Evet, sorun değil.
- Atlayıp seni bir göreyim dedim. - Tamam.
Hep aynı şey...
- Anlamadım? - Bayan Hasting orada.
Simon nerede? Hâlâ orada mı?
Evet.
Kaleb birkaç gün sonra yorgunluktan ölse de işleri bitirmişti.
Ama dinlenecek zaman yoktu.
Selam!
Çünkü Charlie dönmüştü.
Bronzlaşmadın mı? Sağlam görünüyorsun.
Evet.
Ve mahsuller hakkında hemen bilgi almak istiyordu.
- Bahar arpası burada. - Evet. Güzel.
- Umarım biralık olmuştur. - Evet.
Şu anda beni en çok endişelendiren bu.
Durumun da makarnalık olması lazım.
Evet.
Çünkü Kanada'da hasat düşük. Hava çok sıcak.
- O yüzden durum fiyatı... - Durum fiyatı ne?
Çok iyi.
- Tonu 500-600 sterlin. - Tamam.
Sen şu tarafa geç.
Charlie ve Kaleb hasat ettiğimiz ürünün
kalitesini ölçmek için numune toplarken
ben de kullanılmayan alanlardan
son bir gelir daha elde etmekle meşguldüm.
En çok talihsizlik yaşadığımız ürün
bu sefer gelir getirecekti.
Hadi. Uzaklaşma.
Patates.
Arya... Hayır! Patatesin üzerine yapılır mı?
Çekil oradan! Yürü. Şu tarafa geç.
Hayır! Şapşal seni. Şu tarafa geç.
Lisa, normalde hardal için ayrılan
tarlalardan birine el koyup patates ekmişti
çünkü cips yapmayı tekrar denemek istiyordu.
İngiltere'de insanlar yılda ne kadar cips yiyor, biliyor musun?
- Hayır. - Altı milyar.
- Altı milyar paket mi, cips mi? - Paket.
- Lineker öyle zengin olmuş demek. - Aynen.
Kulağa çok heyecan verici geliyordu.
Ama maddi açıdan ne durumda olduğumuzu görmek için
yine Diddly Squat matematiği yapmamız gerekiyordu.
Elli ton var, yani...
Bir ton 100.000 kiloydu, değil mi?
Öyle miydi?
Bir ton ne kadar ediyor?
- Bin kilo. - Bir tonda 1.000 kilo var. Doğru.
Yani yarım milyon gramı 120'ye bölersek
- çıkacak paket 4.000... - Dört milyon.
Hayır, 4.200 paket cips çıkar buradan.
Nasıl? O... Sen... Hayır.
Bir tonda bir milyon gram var.
Yani 50 milyon. Sıfırları karıştırdım herhâlde.
- Bence de. - Dört yüz bin paket.
Hayır, 4.160.000 diyor.
İş planın benimkinden de kötü.
- Hardal rakamına bakalım. - Hesaplamadım.
- Senin önde çıkacağın ne malum? - Zihinden yaptım.
Sonuçta patatesten gelecek gelir konusunda anlaştık. Bir şeyler gelecekti işte.
Sonra traktörüme atlayıp
Lisa'nın el koymadığı hardal tarlalarına hasada gittim.
Zor geçecek.
Traktör anca geçecek.
Römork ne olacak peki?
Kahretsin.
Şimdi ne yapacağım?
- Biçerdöveri nasıl sokacağız? - Traktörü nasıl çekeceğiz?
- Ben onu çekerim. - Hadi o zaman. Çekebilir misin?
Ben ne yapacağımı bilemedim.
Bu... Öyle yapma.
Benim aklıma gelmemişti.
Kahretsin.
Dur.
Lanet olsun.
Bazıları şofördür, bazıları da tırışkadan şofördür. Sen tırışkasın.
Hayır, onun kalktığını unutmuşum. O zaman geçer tabii.
- Evet. - Ama kalktığını unutmuşum.
Bu nasıl girecek? Asıl sorun o.
Normalde ekilip biçilmeyen yerlerde ekim yapmanın şöyle bir sorunu var...
Daha önce fark etmem gerekirdi tabii.
Kapıların hiçbiri günümüzdeki tarım makinelerine göre tasarlanmamış.
O yüzden Simon ve Kaleb'in arkadan dolaşmaları gerekti.
Tanrı aşkına.
Evet.
Sonra da hardal tarlasına girebilmeleri için
çitlerden birini yıktık.
Evet, şimdi ne yapıyoruz?
Burası beş ay önce
ben ekim yaparken Kaleb'in beni eleştirdiği tarla.
Buradan ekmeye başlamışsın.
Buraya geliyoruz.
Koskoca yer ekilmemiş.
Burası yine boş.
Ama ortaya çıkan sonuç bana gayet güzel görünüyordu.
Simon'ın biçerdöverde işi bitince
yükümü almak için römorku yanaştırdım.
Fan çalıştı.
Şimdi de hardal geliyor. İşte bu!
Şuna bakın! Tonlarca var.
Bu kadar mı?
Evet.
Hız teknesi siparişini iptal edeyim bari.
Maddi beklentimi düşürdükten sonra
elimdeki az miktardaki mahsulden
enfes bir hardal yapmaya giriştim.
Şu ana kadar
bunun içine 1,3 litre sıvı yağ koydum.
Şimdi de şey koyacağım...
Kırk kavanoz olacak.
2,2 litre elma sirkesi.
James May'in neden yemek programı yaptığını anladım.
Sadece oturduğun yerden kaplara bir şeyler koyuyorsun.
Arı suyu.
Elma şarabı.
Dört yüz mililitre.
Biraz fazla kaçtı ama bir şey olmaz.
Hafif, yumuşak, esmer şeker.
Hızlı karıştırmak gerekiyormuş,
şapka lazım. Burada...
Şapkaymış bu.
Hardal tanelerinin
şimdi kırılması lazım ki içlerindeki malzeme açığa çıksın.
Hardal kırıcı burada.
İçine koyuyoruz...
Kapağı çıkarmayı unuttun.
Bunu kapaklı yapmak da...
Şuna bak.
Hardal kırıcının kapağını çıkardıktan sonra
üstten koyuyoruz.
Şimdi oldu. Ne güzel.
Hazır mıyız?
Evet. Görünüş pek farklı değil
ama kırıldılar.
Tamam, iyice karıştırıyoruz.
Hazırlanan hardalı kavanozlara koyduktan sonra
36 kavanozun hepsini çiftlik dükkânına götürdüm.
- Bu ne? - Bak bakalım.
"Jeremy'nin Tohumu."
Hardal tohumu. Elma şaraplı ve ballı hardal.
- Tohum. - Elma...
Kiraz neden?
İki yanında kiraz olan "Jeremy'nin Tohumu".
Evet, bilmiyorum.
Elma mı bu?
Olabilir. Evet, elma.
Tanesi altı sterlin.
Ama açıklamamız lazım.
Bu boyda kavanoz için...
Hayır, yapma. Ben hesapladım.
Altı sterlin. Daylesford'da yedi sterlin.
Çok küçük bu. Tamam. Altı... Beş buçuk olur mu?
Hayır, altı sterlin.
5,50 olursa zarar ederiz. Altı sterlin.
Tamam.
- Gerçekten altı sterlin. - Tamam.
Mahsul şey olacaktı...
Bu Noel topları yerel ürün mü?
Ertesi sabah Charlie önemli bir haber getirdi.
Mahsullerle ilgili kalite testlerinin sonuçları çıkmıştı.
- Günaydın Jeremy. - Charlie, nasılsın?
Açıkçası oldukça gergindim.
Ekmeklik buğday yani kış buğdayı...
- Testi geçti. - Geçti. Evet.
Durum buğdayı bazı açılardan çok iyi.
Bazı açılardansa o kadar iyi değil.
%15 nem.
- Tam yani. - Evet.
- Protein, 15,4. - Evet.
- Çok güzel. - Evet.
Hagberg.
İki yüz elli olması lazım ama 133.
Hamurun ne kadar elastik olacağını gösteriyor.
Esneklik katıyor. Hamur uzuyor yani.
Hani makarna...
Keşke biliyormuş numarası yapabilsem.
Kullanılamıyor.
Yani bundan makarna yapılmaz.
Yapılmaz.
İnek yemi olacak o zaman ama ineğimiz yok.
Evet.
Kaç ton vardı?
Yaklaşık 150 ton.
Yüz elli ton,
tonunu 400'e satardık.
Evet.
60.000 sterlin ederdi. Şimdi elimize geçecek miktar ise...
Ne kadar...
Yem buğdayı bugün 175 civarı.
26.250 sterlin.
Yani zararımız 33.750 sterlin.
- Yani... - 33.750 sterlin.
Yağmur yağdığı için.
Maalesef devamı da var.
- Yani... - Devamı da mı var?
Arpa sonuçları da geldi.
Şimdi arpa...
Çimlenmiyor, çünkü...
Bazıları burada yazdığı gibi ölü.
Yani gereken çimlenme olmuyor.
Ne demek şimdi bu? Yani...
Maltlık arpa olarak kullanamayız.
Lanet olsun.
Birayı nasıl yapacağım?
Birayı bir kenara bırakalım,
satmış olsak ne kazanırdık?
Yaklaşık 180 ton arpa var.
Kaça satılırdı?
İki yüz otuz beş sterline.
- Bir tonu mu? - Evet.
Yani Oxton'a gönderebilsek 42.000 sterlin kazanırdık.
Evet.
- Şimdi kaça satacağız? - Yüz altmış sterline.
Yine hayvan yemi.
- 28.000 sterlin, yani kaybımız... - 14.000 sterlin.
14.000 sterlin.
Arpadan 14.000 zarar ettik.
- Otuz... - Durumdan 34.000.
Makarnalık buğdaydan 34.000.
Arpa sorun.
Büyük sorun. Bira fabrikasını aramam lazım.
Durum buğdayı biraz düzelmezse,
bazen depodayken düzelebiliyor,
yem olacak.
Ama henüz umudu tamamen kesmedim.
Hep kötü haber.
Yani ben...
Evet. Bu yıl bu işten zevk almıyorum.
Bu kötümser tahminlerden sonra moralimi düzeltmek için
Lisa'ya güzel bir sürpriz yapmaya karar verdim.
Güzel, güneşli bir günde
inek yetiştiricisi Tim'in yanına gittik.
Gel.
Uzaklaşmak iyi geldi.
Evet.
Hayır.
Pepper!
- Yok artık! - Evet.
- Bir yıldır görmüyorduk. - Bak. Şunun yüzüne baksana.
- Asıl büyük sürpriz de... - Evet?
Bu da Pepper'ın buzağısı.
- Anlamıyorum. - Pepper hamile kaldı.
Bu da buzağısı.
Küçük!
- Çok tatlısın sen. - Çok şeker.
Minik Diddly Pepper.
Çok sağlıklı duruyor.
Şunun küçük... Minik burunlu şey.
Aferin Pepper. Sen de harika görünüyorsun.
Charlie'ye sormuştum.
"Pepper ve diğer anneler ne olacak?" dedim.
- Evet. -"Tim'e göndersek olmaz mı?"
"Cevabını duymak istemediğin soruları sorma." dedi.
Dokuz ay sonra bunu görünce nasıl şaşırdığımı düşün.
Benim için de çok güzel sürpriz oldu.
Tim.
Bunu nasıl becerdin?
- Sendeki boğayla. - İnanmam!
- Aynı boğa? - Evet.
- Maestro mu? - Evet. Maestro.
- Kalp Kıran mı? - Kalp Kıran Maestro.
Ne? Yani...
Buraya gelince hemen hamile kaldı?
Evet, bir ay kadar sonra.
Açıkçası biraz alındım Tim.
- Oxfordshire'ı beğenmemiş. - Evet.
Oxfordshire'ı beğenmemiş.
- Tekrar Northamptonshire'a taşındı. - Evet.
Beğenmemiş...
Bölge Konseyi'ni beğenmemiş.
- Dişi buzağı. - İnanılmaz.
Rose ve Harry ona Tabatha adını verdi.
- Tabatha mı? - Tabatha.
Ya da kısaca Tabby.
- Bu... - İlginç huyları var.
- Öyle mi? - Evet.
Pepper ve Tabby.
- Pepper ve Tabby, evet. - Çok güzel.
Evet. Çok iyi annelik yapıyor.
- Çok sevindim. - Değil mi?
Bunun dışında her şey boktan.
Harika bir şey.
Dünyanın en meşhur ineği anne olmuş.
Bir hafta sonra hasatla ilgili tüm sonuçlar gelmişti.
Yani beyaz tahta önünde yarışmanın finalini yapma zamanıydı.
- Evet, başlıyoruz. - Büyük an.
Kimin kazandığını öğrenmek için Kaleb'le ofiste buluştuk
YUMURTA - DOMUZ VETERİNER MASRAFLARI
BAHAR ARPASI
Çiftlikteki ekim yapılmayan arazileri kullanarak
- ben... - Evet.
27.614 sterlin kazandım.
- Kâr mı bu? - Kâr.
Çok fazla çalışıp
az bir para kazandım. Anca Mini Countryman alınır bunula.
Paddington İstasyonu'nda
kahve satsam daha çok kazanırdım.
- Ama... - Yine de kârdasın.
Benim düşündüğümden daha iyi bir sonuç aldın.
İneklere bak.
İnek... Bu gerçekten,
inek yetiştiricisi olarak söylüyorum, harika. Kaç inek vardı?
Beş inekten geldi bu.
İnek başına 5.000 sterlin mi?
Ortalama bir besici, sığırdan
1.800 sterlin falan kazanır.
Hamburger minibüsümüz olduğu için bu.
- Evet, kendimiz satıyoruz. - Evet.
Mantarlar... Şuna bak.
Bu... Yani...
Kesinlikle daha çok mantar yapalım.
- Bak. - Ama artık yemeyelim.
Mantarlardan neredeyse 7.000 sterlin kâr.
- Güzel. - İyi fikirdi. Keçiler...
- Keçiler duracak mı? - Evet, duracak.
Kestir.
Ne demek "kestir"?
- Kestir, sonra da yiyelim. - Hayır.
Hayır!
Yirmi dokuz teke. Hiçbir şey yapılmaz ki.
Hayır, onları seviyorum. Isırgan fiyaskoydu.
Evet, onu yapmayalım.
- Geyik eti. - Yani...
Bence devam edelim.
- Mecburuz. - Çünkü çok fazla geyik var.
Sonuçta zarar etmemişim.
27.614 sterlin kârdasın ama çok fazla çalıştın.
- Evet. - Merhaba.
- Nasılsın?
- N'aber? - Hesap yapıyorum.
- Güzel. - Benim... Şuna bak.
Ekilmeyen yerlerden %30 getiri.
%50 getiri.
- Hayır. - Evet.
Neden?
Çünkü 27.000 sterlin kâr etmişsin. Harcaman ise...
- Elli üç. - Elli dördün biraz altı.
Yani...
Bir sterlin vermişsin,
1,50 geri ödemişim.
Tam olarak öyle olmuş.
- Ha... - Kafam çok karıştı.
Anlamadım.
Neyse, zarar etmemişiz.
- Önemli olan o. - Kârdayız.
Kârdayım. Neyse...
Benim tarafım hallolunca
sıra Charlie'nin, Kaleb'in ne durumda olduğunu açıklamasına gelmişti.
Artıda mı, ekside mi?
- Sen... - Bakayım.
Hayır, önce zarar edenler.
Ortakçılara
yani sana, Simon'a
ve tutulan adamlara harcanan para 46.279 sterlin.
Tamam.
Yani toplam maliyet 183.000.
Yüz...
Seksen üç bin on bir. Sıfır, bir, bir.
Yüz seksen... Ne kadar?
Gıda üretmek için bu kadar para harcamak delilik.
Bunca masraf sırf...
- Biliyorum. Daha şey de var... - Yani...
Yüreğime inecek şimdi, çünkü...
- Benim de. - Kanola...
- Yeşil kalem mi? - Yeşil kalem.
Kanolada artıdayız, 10.172 sterlin.
Kanola ekmen iyi olmuş gibi duruyor.
Hem iyi hem kötü.
Tarlaların biri çok kötüydü.
Ama neyse ki, Berry Hill South köyü sağ olsun,
oradaki hasat çok iyiydi, verim de...
Çok yüksekti.
Berbat görünen...
- İyiydi. - ...iyiydi.
- İyi görünen de... - Ama kanola ekmemiş olsan
- başka bir şey ekecektin. - Evet.
Onun getirisi daha fazla olacaktı.
Ama kanolanın masraflarını çıkarıp kâr da etmişim.
Orası doğru. Tamam, iyi.
- Peki. Sırada ne var? - Buğday.
Buğday.
İyi haber, ekmeklik olabildi.
- Ve... - Bir de... Evet.
Evet. Kış buğdayı...
- Ekmek yani. İnsan tüketimi için. - Evet.
93.204 sterlin.
Tonu 250 sterlin.
Tonu 250 sterlin, evet.
Hadi, devam.
- Yulaf da ekmeklik oldu. - Yulaf.
İşe bakın ki
Kuzey Avrupa'da bu yıl yulaf çok kötüymüş.
Finlandiyalılar için kötü olmuş.
26.835 sterlin.
Sonra çim tohumuna geliyoruz, yani senin üstteki silaj tarlan.
Evet.
4.890 sterlin.
Kaç kesim yaptın?
- Üç. - Üç mü?
Üç ama hiç saman yapmadım.
Yani Amanda Holden'a satamayacağız.
Maalesef hayır.
- Andy Cato'nun tarlaları? - Doğal tarla.
7.206 sterlin.
En iyi buğday tarlamızla en kötüsünün arasında bir yerde.
Artıda yani.
Bu da buğday olsaydı burada olurdu.
- Tamam. - Hayır.
Olumlu tarafından bakalım lütfen.
Tamam, o tarlayı
senin istediğin gibi eksek belki daha fazla kazanırdık
ama zarar da etmedik.
Bir ihtimal, umarım...
- Toprağı iyileştirdik. - Evet.
Bu da benim için...
Instagram'da hava atanlar gibi görünmek istemiyorum
ama toprak benim için önemli. Yani...
Güzel. Durum buğdayı, makarnalık.
Sen testi geçemez diyordun, değil mi?
Evet. Ama geçti.
- Öyle mi? - Evet.
Hagberg değeri 170'e tırmandı
ama bu yıl çok zorlu geçtiğinden...
Matthew ile çalıştık,
öğütmeyi onlar yaptı, makarnalık olma testini geçti.
- Evet! - İşte bu güzel haber.
Gerçi...
Buğday da ekmeklik olmuştu. Yani...
60.165 sterlin.
- Yani... - Altmış bin...
- ...yüz... - Yüz altmış beş.
Yüz altmış beş.
Ne güzel, yuvarlak sayı, değil mi? Baksanıza.
Vay be. Çok güzel.
Ama bahar arpası...
- Geliyor. - Şey...
Bira yapımında kullanamıyoruz, değil mi?
Birinci sınıf hayvan yemi.
25.526 sterlin.
Bahar arpası maltlık olsaydı 60.000 sterlin mi olacaktı?
Hemen hemen iki katı. İki katı.
- Tamam. Artık toplayabilir miyiz? - Evet.
- Önemli olan o. - Sağ alta yeşil kalem mi?
- 27.600 sterlini geçmek için... - İki yüz...
Ne?
227.998 sterlin.
Yani Kaleb, seninki toplamda
- 44.987 sterlin. - Beni geçti.
Durum budur.
Tebrik ederim.
Çiftlik müdürü olarak ilk yılın ama canıma okudun.
Ama biz ekibiz.
Bu ikisini toplarsak...
Yetmiş iki buçuk.
- Yetmiş iki... - 72.000 sterlin.
- Bu... Yani... - 400 hektar, yani hektardan 180 sterlin.
Akşama bara gider miyiz?
Ama Kaleb, bildiğin gibi çiftlik para ister, değil mi?
- Önümüzdeki yılı düşünmemiz lazım. - Evet.
O paranın tamamı
tohum, gübre ve ilaca
- gidecek. - Ne?
- Bara gidemiyor muyuz yani? - Hayır.
Paranın tamamı mı lazım?
Tamamı lazım.
Tohum, gübre ve ilaç için.
Daha bir de ortakçıların ücreti var.
Ben sana bira ısmarlayayım o zaman.
Bir şey diyeceğim. Ekilmeyen arazileri kullanmasaydım
- başımız dertteydi. - Evet.
Bir şey daha var. Tekrar olacak ama
ben şanslıyım, başka gelir kaynaklarım da var.
Normal bir çiftçi olsa, tam zamanlı olarak sadece bu işi yapıyor olsa
ve iki yıl hiç para kazanamasa...
- Evet. - ...işi biter.
Gerçekten zor.
Buğday fiyatındaki dalgalanmalar,
- gübre fiyatı hakeza... - Evet.
İnsan ne durumda olduğunu bilemiyor, plan yapamıyor.
Hiç abartısız, Çin'de bir kelebek kanatlarını çırpsa
iflas ediyorsun.
O kadar akıl dışı.
Önceden az çok istikrarlı bir gelir oluyormuş,
ödeneklerle falan ama onlar artık olmayacak. Gerçekten zor.
Tarımın geleceği parlak diye düşünmek istiyorum,
özellikle de benim gibi gençler için.
- Ben 25 yaşındayım. - Nasıl?
Önümde toplasan 60 hasat falan var.
Nasıl?
Bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Nasıl?
Ama pozitif düşünüyorum çünkü bu işi seviyorum.
Cumhurbaşkanı'yla tekrar konuşurum. Başbakan'la.
Lanet olsun.
Cumhurbaşkanı.
Kazandığımız paranın tamamını önümüzdeki yılın tohumu ve gübresi için
Charlie'ye vermek zor geldi.
Çünkü o kadar emeğin karşılığında hiçbir şey kazanmamış olacaktık.
KAPANMA DUYURUSU
Evet, çalkantılı bir yıl daha geçirmiştik.
Ama artık gelenek olduğu üzere
Diddly Squat ekibi olarak yılın anısına toplanıp...
...küçük zaferlerimden birinin yanında, ağaçlık alanda piknik yaptık.
- Baraj tam bitmedi. - Şuna bak.
Yapmadık, bozduk.
Ben de başladınız mı diye soracaktım.
Batırmışsınız.
İkinizi de ayıpladım.
Çocuklar gelip dağıtmış gibi, değil mi?
- Evet. - Ne?
Aynen öyle.
Köpekleri hâlâ eğitemedik.
- Pissin. - Hayır, git başımdan. Git.
Geçen gün düşündüm de,
çiftçiler genelde haklı gerekçelerle şikâyet eder.
Çok zor bir iş. Fazla kazandırmıyor.
Çevreye zarar veriyorsunuz diye eleştiriliyorlar.
Niye devam ediyorlar?
Sektörü ayakta tutmak için niye uğraşıyorlar?
İnsan bunu niye yapar ki?
Sonra dört yıl önce söylediğin bir şeyi hatırladım.
Çiftçilik bir yaşam tarzı.
- Katılıyor musun? - Evet.
Evet. İlk yılımızda kendi kendime
"Londra'ya dönsem mi, burada mı kalsam?" diyordum.
Artık hiç aklıma bile gelmiyor.
Yandık!
- Aklıma bile gelmiyor. - Evet.
Önümüzdeki salı Londra'ya gitmem lazım
ama hiç canım istemiyor,
gitmemek için bahane arıyorum.
- Afrika'ya gitmiştin ya... - Evet.
- Bunu söylemesi zor. - Evet.
Ama seni biraz özledim.
Öyle dedin ya, uçak düşecek şimdi.
Neden "biraz" dedin?
Kişi olarak özlüyorum. Yardımını özlemiyorum.
- Ne istiyorsun Kaleb? - Çay içmemizi,
sohbetlerimizi, hafta sonu yemeklerimizi,
havadan sudan konuşmamızı, çiftçilikten konuşmamızı...
- Etrafında insan olacak. - Evet.
- İhtiyaç. - Önemli.
- Doğru. - Yoksa yalnızlık çekersin.
Evet. Bu yıl da yine tartışmalar yaşadık,
zorluklarla, hava koşullarıyla, hayal kırıklığıyla, ölümlerle uğraştık.
Domuzlar çok fenaydı, Barones vesaire.
Ama bir de şöyle bakalım.
Önceki gelişimizden bu yana ilk kez dede oldum.
Sen tekrar baba oldun.
Koca Gerald, sen de kanseri yendin.
- Evet. - İşte bu.
- Buna içilir işte. - Evet.
- Şerefe! - Bravo dostum, bravo.
- Teşekkürler. - Teşekkür ederim.
- Sana da teşekkür ederim. - Rica ederim.
Hepinize teşekkürler. Sayenizde dünyanın en güzel işini yapıyorum.
Ben de herkese teşekkür ediyorum.
Film ekibine, buradaki arkadaşlarıma...
Hepiniz bana ve aileme çok iyi davrandınız,
çok teşekkür ediyorum.
- Harikasın. - Her zaman yanındayız.
- Güzel. Şerefe! - Bravo! Şerefe!
Şerefe arkadaşlar.
ONLARI İZLEDİNİZ...
ARYA VE SANSA
BURADA
CLARKSON'IN ÇIFTLIĞI
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro