DAWNO TEMU, WIELE LAT ŚWIETLNYCH STĄD...
Witaj, pewnie przydzielono cię jako moją córkę.
Potwierdzam.
Od razu wczuwasz się w rolę. To dobrze.
Dobra dziewczynka.
- Grzeczna. - Co robisz?
To taki ludzki zwyczaj. Oznacza przywiązanie do podwładnego.
Podwładnego?
Służę już prawie cztery miesięcy. Widziałem wszystko.
- A raczej symulacje wszystkiego. - Może nie dostałeś wiadomości.
Nie czytam ich.
Działając pod przykrywką...
ktoś...
Pan pułkownik! Co pan tam robi?
Twoja nastoletnia infiltratorka zginęła w akcji.
- Dlatego wkraczam ja. - Ojej.
Co się jej stało, jeśli mogę zapytać?
- Umarła. - Rozumiem.
Wiem, że to niezbyt wygodne.
Jest mało elastyczna, ale przywykniesz.
- Tak jest. - Nie przyzwyczaj się za bardzo.
Po tej misji idę na emeryturę
i nie zamierzam spędzić tam nanosekundy więcej, niż to konieczne.
- Pułkowniku. - Dowódco.
To zapewne nasz specjalista misji.
Cześć.
Nie do wiary, że jesteś moją żoną.
Witaj.
W zasadzie jesteś twarzą Korpusu Ekspedycyjnego.
Ta twarz nie.
Gdy chodzi o twarze, ta jest niezła.
- Jak na człowieka. - To był komplement.
Przestań.
Odznaczony bohater wojenny jako córka
i wschodząca gwiazda jako żona.
Czym sobie zasłużyłem na udział w misji?
Chyba zadajemy sobie to samo pytanie.
Przygotowanie do startu zakończone.
To nowy system Mark 17?
Słyszałem, że jest najmądrzejszy.
Tak. Na pewno dobrze się nami zajmie.
- Prawda, CASIE? - Oczywiście!
Zajmę się wami.
NIE MA JAK W DOMU
NIE TAK DAWNO TEMU I DUŻO BLIŻEJ...
Dalej, Mick.
Szybciej!
O rany.
Stój! Ręce do góry.
Centrala, tu Charlie-9 w sprawie 1033.
Wieziemy jednego podejrzanego, odbiór.
SIEDEM LAT PÓŹNIEJ
- Tu jesteś. Cześć. - Cześć, Tom.
ZASTĘPCA PROKURATORA OKRĘGOWEGO
- Mick? - Tommy.
Jak się tu dostałeś?
Mam doświadczenie zawodowe.
Ale jak ty się tu dostałeś?
Pracuję tu. Wiesz, jest coś takiego jak praca.
- A może i nie wiesz. - Widziałem znak.
Nie sądziłem, że zatrudniają tu ludzi z wyrokami.
Chodzi o robotę u Lowella?
Bo w tym urzędzie lubimy rozmawiać o czymś takim jak dowody.
Kto mówi, że ich nie mam?
Oddaj mi je, albo załatwię ci taki wyrok,
że te siedem lat będzie się wydawało długim weekendem.
Więc wiesz, gdzie byłem!
Było super. Też powinieneś tam być!
Muszę chronić swoją karierę.
Nie pozwolę, by jeden dawny błąd
zniszczył wszystko, co osiągnąłem.
Do tego doprowadzi nowy błąd.
Dzięki za przyznanie do winy, głupku.
Dobra, oddaj to
albo skopię ci tyłek i sam to zabiorę.
- Chcesz spróbować? - Czego chcesz?
Nie chodzi o to, czego chcę, ale czego potrzebuję.
Czyli czego?
Ciebie.
Potrzebny ci prawnik? Dopiero wyszedłeś!
Potrzebny mi włamywacz.
Potrzebuję dawnego ciebie!
Od lat czegoś takiego nie robiłem.
Nie byłeś moim pierwszym wyborem.
Ale siedem lat odsiadki nauczyło mnie,
że życie polega na wyświadczaniu przysług,
które potem trzeba spłacić.
Tylko tak mogłem przetrwać każdy dzień,
gdy byłem zamknięty...
"Każdy dzień z tych siedmiu lat".
Co robisz?
- Co robię? - Właśnie pytam.
To taki mechanizm obronny.
Przychodzę, żebyś spłacił dług, jasne?
Jeśli sprawdzisz swoje saldo,
zobaczysz, że wisisz mi sporo.
Dobrze.
To coś nowego.
Weź głęboki oddech. Oddychaj ze mną.
Słuchaj, to przecież nic takiego.
Jeden zameczek w małych drzwiach,
które prowadzą do maleńkiego...
domu.
Pomóż mi z tą drobnostką,
a nagranie zniknie i nigdy więcej mnie nie zobaczysz.
A jeśli odmówię?
Wtedy pewne nagranie dźwiękowe
jutro z samego rana będzie leżeć w skrzynce prokuratora.
Nie zrobiłbyś tego.
Chyba pokazałem, że bym zrobił!
Ale jestem jego zastępcą!
Nie mogę pomóc we włamaniu skazanemu przestępcy.
Nie!
Nie wierzę, że to robię.
To lepiej uwierz, bo to się zaraz się stanie.
- Gotowy? - Ani trochę.
Zakładaj maskę.
Dobra.
Czas na...
- Co? - Dlaczego się na mnie gapisz?
To miał być taki pocieszający uśmiech.
Masz na twarzy kominiarkę.
Wiem.
Patrząc wstecz, zrobiłem to bardziej dla siebie...
Mówiłem, że nie jestem gotowy!
No dobra.
Jakiś problem?
Możesz wyluzować? Dawno tego nie robiłem.
Spoko, nie śpiesz się. Przecież nie stoimy...
Poszło łatwiej, niż się spodziewałem.
Czekasz na puchar?
Miałem sforsować zamek i to zrobiłem.
- Spadam. - Nie możesz, Tom.
Dlaczego?
Bo sam chyba nie dam rady.
Wymień jeden powód, dla którego mam ci zaufać.
Proszę.
- Na pewno nikogo tam nie ma? - Tak.
Obczajałem to miejsce trzy tygodnie.
Rany!
- Którędy? - Skąd mam wiedzieć?
- Sam bądź cicho! - Jestem!
- Przestań mnie uciszać! - Nie uciszam cię.
- Co to było? - Po co miałbym uciszać sam siebie?
Włączyć światła!
Niespodzianka!
GRATULUJEMY AWANSU!
Sto lat!
Wymiatacie!
Kto krzyknął "sto lat"?
Zmyliliście mnie tymi maskami!
Przez chwilę myślałem, że mnie okradacie.
Znamy się?
Masz chwilę na rozmowę o naszym Zbawcy, Jezusie?
Chwila!
Jesteście z księgowości!
- Masz nas! - Przyznaję się bez bicia.
Księgowi to tacy zamulcze. Lepiej zostawcie mój plan emerytalny!
Jasne?
Wiadomo, że odłożyłem parę groszy, o których nie wie skarbówka.
Ale przecież to nie jest przestępstwo.
Jest, to uchylanie się od podatków.
- Co to było? - Miał coś na...
Co jest? Co cię tak bawi?
Nie widziałeś? Kurczę, niezła impreza, co?
Zabawne!
Wiecie co?
Nie do końca wiem, co jest grane, ale wchodzę w to!
Może dam wam parę piwek, ziomeczki?
Pewnie, czemu nie?
Dobra, chwila moment i wracam z browarkami.
Nigdzie nie odchodźcie, bo się dowiem.
O tak!
- "Pewnie, czemu nie"? - Spanikowałem.
- Chciałem się go pozbyć. - Zaraz tu wróci!
Boże, masz rację.
I co teraz zrobimy, "ziomeczku"?
Nie wiem. Wmieszamy się w tłum?
Al, chyba odleciałeś w kosmos.
No co ty. Nadal jestem na Ziemi.
Naprawdę się teraz pakujesz?
To tylko parę pamiątek, Val.
Chyba żartujesz.
To jeden drobiazg.
Wiesz, że nie zabierzemy żadnej z tych rzeczy.
Nawet papieru toaletowego?
Nie mam na to czasu.
Czas!
Coś mi to przypomniało.
Tom.
Ile dostanę za ten amplituner?
Co ty wyprawiasz?
Otwieram sklep z RTV. A jak myślisz?
Nikogo miało tu nie być.
Myślisz, że wyjdziesz stąd ze skradzionymi przedmiotami
w czasie trwania imprezy?
Nawalmy się!
Stan: Zegar tyka...
- Nie mam wyjścia, jasne? - Tak.
Ktoś cię zobaczy. Wierz mi, ktoś zawsze widzi.
Dziękuję za poradę prawną. Jak myślisz, ile mogę...
Twoje problemy da się rozwiązać, Mick.
Ale nie w ten sposób.
Nie rób niczego głupiego!
Nie mam wyjścia! Inaczej nie dożyję rana.
Wszyscy patrzą!
Czekaj, Mick!
Gratuluję. To wspaniałe osiągnięcie.
Dziękuję.
Mam taki sam amplituner!
Ile razy mam ci powtarzać, Connie?
Nie szpieguj sąsiadów.
Wiem, że coś knują.
To przyjęcie niespodzianka. Zaprosili nas i całą resztę.
Chodź i usiądź obok mnie.
Ten dzieciak ze śmiesznym głosem zbliża się do 3000.
Dalej, młody.
Może ciebie zadowala bezczynność,
gdy nasz kraj się wali, ale mnie nie.
W tych czasach trzeba zachować czujność.
Tak mówił ten miły pan w wiadomościach.
- Ten, który zawsze krzyczy? - Jest pełen pasji, Buck.
POZYSKANO SUROWIEC
To gra dla dzieci!
W zasadzie jesteś dzieckiem, Jamie.
Nie przypominaj.
Cześć, mała. Co robisz?
Jeszcze cztery godziny.
Cztery godziny i jestem wolna!
- Pomożesz staruszkowi? - Nie.
Alarm bezpieczeństwa. Wykrywam podejrzane zachowanie.
Na zewnątrz w aucie siedzi znany złodziej.
Złodzieje?
Prawdziwi złodzieje.
- A ten drugi? - Nierozpoznany.
- Poziom zagrożenia? - Niewielki.
Nuda!
Idę na zewnątrz, Val!
Co za głupi pomysł!
Dlaczego po prostu nie wrócisz tu jutro?
Wtedy nie będzie przyjęcia niespodzianki.
Może wyraziłem się niezbyt jasno.
Jeśli do północy nie oddam kasy, to jestem trupem.
Jasne, że niby tak dosłownie.
Tak.
Dosłownie.
O Boże.
Myślałem, że to przenośnia!
Chcesz przenośni?
Lada chwila będę trzy metry pod ziemią pływał z delfinami.
Chyba "spał z rybkami".
Delfiny to takie duże ryby.
Nie, to ssaki.
Czepiaj się do woli.
Ja nadal mam pięciocyfrowy problem...
Dlaczego nie przyszedłeś wcześniej? Pomógłbym ci.
Coś kombinują.
Coś... niemoralnego.
Nie mogę ich rozgryźć.
Nie możesz też pilnować własnego nosa.
Ten brunet to chyba alfons,
a blondyn to jego chłoptaś.
Nie trzeba się wysilać, żeby domyślić się, co będzie dalej.
Skąd ty to bierzesz?
Wiesz, co im pomoże?
- Trochę prywatności? - Jezu Chryste.
Idealnie oddaje moje odczucia.
Zadzwonię gdzieś i załatwię temat.
Nie możesz nigdzie dzwonić. Nic nie rozumiesz!
To naprawdę zły człowiek!
Pamiętasz tych dwóch gliniarzy z East Port?
Tych, których głowy wyłowili z rzeki?
- Wiesz, kto to zrobił? - Tak.
I pożyczyłeś od kogoś takiego forsę?
Ja mówię o pożyczce, on o kradzieży.
To jeszcze gorzej!
Miałem ograniczone pole manewru.
Czemu nie poprosiłeś mnie o pieniądze?
A masz tyle?
Nie.
Ale...
Ale gdybyś miał,
pożyczyłbyś mi, żeby mnie z tego wyciągnąć, tak?
W życiu. Nigdy nie oddajesz.
Umrę. Boże, naprawdę umrę.
- Coś wymyślimy. - Lepiej uciekaj.
Już wiem!
Idź do lichwiarza.
Wiszę forsę lichwiarzowi.
Cholera, ciężki temat.
- Kiepsko ci idzie. - Szlag.
- Naprawdę chcesz pomóc? - Tak.
Znajdź kogoś do obrobienia.
- Dobra. - Jakąś grubą rybę.
- Na przykład... - Delfina!
Delfiny to ssaki!
O Boże!
Cześć, sąsiedzi.
Cicho.
- Witam. - Cześć.
- Jak mija wieczór? - Traumatycznie.
U mnie też.
To jedna z tych nocy,
gdy człowiek chce się wyluzować i nie przejmować się
wartościowymi rzeczami w domu.
Co?
Posiedzieć w spokoju, obejrzeć film,
popijając tani krajowy napój.
Pozwalając troskom i cennym przedmiotom zniknąć.
"Tani krajowy napój"?
Chyba chodzi o piwo.
Tak mówią na nie dzieci.
Nie będę wam dłużej przeszkadzał w rozmowie.
Gdybyście czegoś potrzebowali, to ja idę pobiegać
tak przez... godzinkę.
Albo... dwie?
- Może trzy... - Dobra.
Godziny?
To...
Tak jest, trzy godziny.
Ten koleś nie jest stąd.
Skąd wiesz? To przez ten akcent?
Nie, to tylko wierzchołek góry lodowej.
Praktycznie nas zaprosił.
- Skorzystam z tego. - Nie!
Mówi ci coś zwrot "wejść w pułapkę"?
Wolę wpaść w pułapkę na niedźwiedzia niż zostać przez niego zjedzonym.
- Kto to? - Niedźwiedź.
Cześć, Stan. Jak leci?
Nie odpisałeś na SMS-a, Pearson.
Wiem, byłem bardzo zajęty.
Jasne, na Crabtrees Lane?
Przyznaję, że widząc, jak wchodzisz do prokuratury,
byłem gotowy zrobić ci dziurę w tym twoim zakutym łbie.
Ale na twoje szczęście
lubię wierzyć w ludzi.
Musisz tylko spłacić swój dług.
- Wolałbym, żebyś tego nie spieprzył. - Bez obaw, dostaniesz kasę.
Inaczej znajdę twoją kryjówkę. Masz czas do północy, księżniczko.
"Twoją kryjówkę".
- "Widzimy się o północy"... - Przestań.
- Przepraszam. - Co za znieczulica!
Dokąd idziesz?
Mick, co robisz?
- Dokąd idziesz? - Tędy.
To kiepski pomysł.
Wiem, ale słyszałeś drania. Kończy mi się czas,
a ten dziwak rozwinął nam zielony dywan.
Ten dziwak na końcu będzie ubierał się w naszą skórę!
Jestem tego pewny.
- Przestań je zbierać! - To setki!
Mogą być nawet dwusetki. Nie wejdziemy do tego domu!
To szaleństwo.
- Zamknij się. - Mam się zamknąć?
- Przecież go tu nie ma. - Wiem, ale mnie wkurzasz.
Znajdź coś cennego. Tylko bez szaleństw.
- Spotkamy się tutaj. - Czyli to ogólna kradzież?
Spoko.
Dobra!
JEDZENIE
INNE JEDZENIE
Tu jesteś.
No i?
Znalazłem... dynię.
A ty?
Znalazłem...
- Nie chcę o tym mówić. - Jasne.
Bierzmy, co się da, i spadajmy stąd.
Pełna zgoda.
Nie! Weź ten drugi!
Jest droższy.
Cześć.
Mogę wam jakoś pomóc, nieznajomi?
Miałeś iść biegać.
Ty też zaczynasz mieć wrażenie, że zalatuje tu jakimś fetyszem?
Jeśli o fetysze chodzi, widziałem gorsze.
Ten oceniam na słabą trójkę.
Ale jeszcze zrobi się dziwniej.
- Okradamy cię, jasne? - Właśnie.
Współpracuj, a nic ci nie będzie.
Właśnie.
Proszę, nie.
Serio? Bo mam wrażenie, że masz z tego przyjemność.
Jestem bardzo podniecony.
Mogę spróbować was powstrzymać albo przynajmniej uciec.
Gdyby tylko dało się mnie jakoś powstrzymać.
Na pewno nie mógłbym nic zrobić, gdybym był...
związany.
No i proszę. Mocna ósemka.
Al?
Co się dzieje?
Spokojnie, kochanie. To dokładnie to, na co wygląda.
Kim jesteście i co robicie w moim domu?
Valerie, jesteś niegrzeczna.
Niegrzeczna?
Mało widziałeś.
Przestań, Val. Zgódź się.
Nie. Musicie iść.
- W porządku. - Nie ma mowy.
Czas się przytulić, gołąbeczki.
Nie zaogniajmy sytuacji.
Po prostu ich zwiąż.
- Proszę. - Widzisz?
Napisy: Karol Radomski www.plint.com