Jazz to jest coś.
Celowo wyszli poza tonację.
Taki jest jazz.
Przecież uwielbia pan porządek.
Żebyśmy się zrozumieli.
Jeśli coś przekroczy granice, odpada.
Chodzi o ich sprawdzanie.
Nie wiem, czy przez niego ich nie przekroczę.
Proszę tak nie mówić.
Już ja zadbam o równowagę.
Wydajesz się podekscytowany swoimi działaniami.
To jest ta równowaga?
Ja tylko załatwiam konkurencję.
Proszę mnie zrozumieć.
Co tu robimy?
Głównie świętujemy.
Muranishi?
Może dostać 370 lat.
Zgnije w pierdlu.
Przynajmniej umrze na Hawajach.
Właśnie. Słyszałem,
że zaopiekował się pan jego kolegą.
Nie twoja sprawa.
Proszę uważać.
Jeśli wpadnie pan w złe towarzystwo,
będę musiał pana aresztować.
Niczego się tak nie boję jak policji.
Chce mnie pan sprawdzić?
Nawet najtwardszych obleci strach,
gdy stracą grunt pod nogami.
Zaczną się bać, że stracą pozycję, honor,
rodzinę,
najbliższych.
Bać się,
że stracą...
wszystko.
Rozumiecie?
Japońska gospodarka
rozwija się prężnie jak nigdy.
A napędza ją...
moja firma.
Kontynuujmy naszą improwizację.
Wspaniale.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cesarz choruje już dobę.
Nie je, otrzymuje kroplówkę.
Co z cesarzem?
- Wiadomo, że jest przytomny. - Co sądzisz?
Może nie przeżyć. Niewiele mu zostało.
Rozumiem.
Czas ogłosić nową erę.
Tak jest.
Tylko nie pan.
Proszę o pomoc.
Mówiłem, że się za nim nie wstawimy.
Nie o to chodzi. Został niesłusznie aresztowany.
Aresztowano go za wizę.
To stare, rasistowskie przepisy.
Nie mogą pozwolić, żeby Japończyk się tam panoszył.
Nie ma mowy.
- Robią z niego przykład! - I co z tego?
Taka branża.
Co?
Świat ma gdzieś reżysera pornosów.
Do mnie!
- Tak jest! - Tak jest!
Do roboty. Będziemy pierwsi.
Stworzymy historię. Bądźcie czujni.
Cięcie!
- Nie wchodź w kadr! - Dobra.
Nikt nie chce oglądać faceta.
Wybacz.
- Pokaż jej twarz. Szykuj się. - Jasne.
Gotowi, akcja!
- Znowu ją zakrywasz, kretynie! - Przepraszam.
Przepraszam.
Mniejsza o tę scenę. Dalej!
- Szybko, szykuj się. - Jasne.
Ustawcie plan.
- Jasne. - Jasne.
Dlaczego makijaż tyle trwa?
Przepraszam, chciałam go dobrać.
Nałóż ten makijaż!
Przepraszam.
Banda kretynów.
Przepraszam.
- Dalej. - Już.
Kosuke Mitamura.
Tak.
Sporo wiem o anime!
Wiem, jak zwiększyć sprzedaż.
- To pańskie pomysły? - Tak.
Sprośna cnotka. Zboczona, ale cicha.
Fani pokochają taki kontrast.
Zboczeniec z ciebie.
Spróbuj sił w pornografii.
- Następny. - Proszę.
Jesteście bezwartościowi!
Przykro nam.
Ty!
Nic nie zarobiłeś!
Pracujesz w ogóle?
I ty!
Nie zaczynaj ze mną!
To nie ich wina!
Potrzebujemy czasu.
Nie mamy czasu! Potrzebujemy forsy.
Wiemy! Coś wymyślimy.
Pan Muranishi wziął na siebie nasze wyroki. Musimy mu pomóc.
Jakoś wynegocjujemy ugodę.
Wypuszczą go, jeśli zapłacimy.
To wszystko dla niego.
Macie miesiąc, żeby uzbierać sto milionów!
- Tak jest. - Tak jest.
- Ruchy! - Jasne.
Już!
- Słuchaj. - Co?
Masz chwilę?
Szlag, widzi nas.
O co chodzi?
Nie uzbieramy forsy.
To sto milionów.
Pewnie tak.
Mówiłem, żeby odpuścić Hawaje.
Nie marudź, tylko myśl!
Masz jakiś inny pomysł?
A może...
poprosimy Ikezawę?
Zgłupiałeś?
Mowy nie ma.
- Muranishi by się nie zgodził. - Musimy.
To i tak głupie.
Sprzedajmy film z Kuroki.
Przez kogo?
Pana Wadę z Märchen.
Jego sieć się rozrasta.
Jeśli się zgodzi...
Przecież jej matka złożyła pozew.
I kto by kupił taki film?
Kto wie?
Ale...
warto spróbować.
Nie chcę stawiać wszystkiego na nią.
To skąd weźmiemy forsę?
Furuya pomoże nam sprzedać nieocenzurowane filmy.
Jeśli nas złapią, to po nas.
Nie martw się.
Ikezawy nie złapali.
On działa w podziemiu?
Furuya rozprowadza mu filmy.
Założył komisję, żeby być krytym.
Nie ufam yakuzie.
To najlepszy sposób.
Zbyt ryzykowny!
Tu chodzi o życie Muranishiego!
Co za burdel.
Marnuję tylko czas.
Niech każdy zrobi po swojemu.
Mam się cieszyć, że tu przyszłaś?
Filmy dla dorosłych to twoje powołanie.
Wiesz o tym.
Być może.
Zatem to proste.
Podpiszesz z nami kontrakt na wyłączność.
Dostaniesz 20 milionów.
Zapewnisz matce dostatnie życie,
a nawet komuś pomożesz.
Mam jeden warunek.
Ogolisz je. Dobrze?
Nie.
To część mnie.
W naszych filmach nie ma na to miejsca.
Masz je ogolić.
W ten sposób...
każdy na tym skorzysta.
Szlag by go.
Nie był zbyt uroczy.
- Nie. - Ani trochę.
- Prawda? - Był.
Przepraszam.
Kretyn.
Sam jesteś kretyn!
Bum!
Naoko!
Co, kretynie?
Rozumiem, potrzebujesz pieniędzy.
Stąd ten garnitur.
Jest ciężko.
Ciągły stres.
To prawda.
A ty gdzieś pracujesz?
Tak, w biurze.
Jest fajnie.
Nie jakoś cudownie,
ale mają miejsce nawet dla kobiet z przeszłością.
Co?
Nie pasuje mi to?
Skądże! Pasuje.
Prawda? No i nikt nie wie, że grałam w porno.
Wspaniale wyglądasz, Naoko.
Nie rób obciachu.
Wybacz.
Muszę wracać do pracy.
- Dzięki za rozmowę. - Luzik.
Pozdrów wszystkich.
Jasne.
Naoko.
Skoczmy na drinka.
Pewnie. Do zobaczenia.
Pa.
Gdzie to jest?
Tu jesteś.
Co robisz?
Czas na nas!
Jestem zajęty.
Już się poddałeś?
Chodź, musimy zarabiać.
Trzymaj się. Wypij energetyka.
Nie o to chodzi.
A o co?
Nie ma taśmy-matki.
Co?
- Nie ma... - Niemożliwe!
Proszę.
Musicie nam pomóc.
Komisja ds. regulacji...
przysłała mi to.
OSTRZEŻENIE DLA SPRZEDAWCÓW
Oni...
wam grożą?
Jeśli weźmiemy wasze filmy,
zabiorą nam produkcje Poseidona.
Myślałem, że pan tym gardzi.
Teraz mam pracowników.
Muszą wykarmić rodziny.
Nie stracę klienta, który ma 80% rynku.
Rozumie pan?
Tak.
Skoro tak,
to czekam na coś, co mnie przekona.
Wtedy pogadamy.
Rozumiem.
Jeszcze wrócę.
Gotów, by zrobić ten krok?
Tak.
Przyniosłem to.
BASEBALL I WSTYD TAŚMA-MATKA
Nie za późno na to?
To jeszcze nie koniec.
- Proszę. - Dziękuję.
Zaczynaj.
Tak jest.
Panie Furuya.
Musi pan nam pomóc.
Dobrze.
Chodź ze mną.
Reszty nie trzeba.
Dziękuję.
Panie Kawada.
Możemy porozmawiać?
Oczywiście.
Usiądź.
Jak tam, gotowa na Włochy?
Zadzwoniłam do pana Muranishiego,
zanim go aresztowano.
Chciałam z nim o czymś pomówić.
Powiedział,
że nakręcił arcydzieło. Chciał mi je pokazać.
Wydawał się szczęśliwy.
O czym chciałaś porozmawiać?
O mojej dalszej karierze w porno.
Znalazł mnie niejaki Ikezawa.
Z wytwórni Poseidon?
- Podpisałaś kontrakt? - Nie.
Pewnie już nigdy go nie spotkam.
I dobrze. Nic dobrego by z tego nie wyszło.
Panie Kawada.
Tak?
Chce pan tak zostawić Muranishiego?
Jego wyciągnięcie będzie sporo kosztować.
- Ile? - To astronomiczna kwota.
Więcej, niż mam.
Może sprzedacie mój film?
To nie pomoże?
Nie mogę bezczynnie siedzieć!
Istnieją pewne przeszkody.
Poradzę sobie z matką!
Dziękuję.
Ale...
żeby sprzedać film,
musimy wykazać, że będzie hitem.
Teraz nie mamy jak.
W takim razie sama go wypromuję.
- Sama? - Tak.
- A twoja rodzina? - To nieistotne.
Cóż,
to z pewnością przyciągnie uwagę.
Ale co powiedzą ludzie?
Pan Muranishi i ja zmienimy to, jak postrzega się aktorki porno.
- Rozumiesz? - Tak.
Nie bądź głupia. Jedz.
Zakochałam się w nim.
Nie pojmujesz, czym jest miłość.
Zrozumiałabym to jako kochanka?
Miłość to urodzić dziecko żonatemu mężczyźnie?
Nie tym tonem!
Co ty wyprawiasz?
Kochał mnie,
ale pojawiłaś się ty.
Odszedł, gdy się urodziłaś.
Cały czas mnie nienawidziłaś?
Dlatego mnie tak tłamsiłaś?
Myślałam, że kiedyś będziemy rodziną.
Dopóki mam ciebie, on będzie w moim życiu.
Mówisz okropne rzeczy.
Obie bardziej cenimy kobiecość niż rodzinę.
Będzie mi brakować twojej kuchni.
Żegnaj, mamo.
Hej.
- Zapraszam do naszych dziewcząt. - Dziękuję.
No dobra.
Zostaw mnie.
- Ile dziś? - Dzień dobry.
Ze trzy.
- Gotowe? - Tak.
O czym pan mówi?
Zobaczysz.
- Fujiwara. - Tak.
Wypróbuj ją.
Tak jest.
Chcesz tego, co?
- Proszę. - Proszę.
- Ja też. Daj mi. - Mnie też.
- Błagam. - Proszę.
Ja chcę.
- Co tu się dzieje? - Daj mnie.
Ściągamy tu zagubione kobiety,
uzależniamy je od mety, przygotowujemy.
Później je sprzedajemy.
Daj.
- Po to mamy ten budynek. - Błagam.
Już ci mówiłem.
To niebezpieczna dzielnica.
Sam je przygotowuję.
I jak, Fujiwara?
Nada się.
Rozumiem.
To dobrze.
Zachowaj to wspomnienie.
Okradałeś nas, prawda?
Tak.
Fujiwara,
przeproś.
Przepraszam.
Toshi.
Wypruj mu flaki.
Inaczej wypłynie na powierzchnię.
Wziąłem go pod skrzydła.
Niech chociaż spocznie na dnie.
Zajmij się tym.
Obyś ty mnie nie zdradził.
Pieprzony zboczeniec.
- Pilnuj. - Nie!
Nie!
To twój pierwszy film?
Tak.
Jesteś amatorką?
Tak.
Studiuję sztukę na uniwersytecie w Jokohamie.
- To dopiero. - Fakt.
Dzięki Muranishiemu rozkwitłam.
Po tym filmie zyskałam wolność. Zostałam stanowczą cipką.
No nie.
Co to za młoda dama?
Nasza bogini.
Ale nie zdradzi pan Poseidona.
Dochodzę!
Ty draniu.
To gwizdek.
Dochodzę!
Przekonany?
Dochodzę!
Oczywiście.
Dochodzę!
- „Lubię na ostro”? - Tak.
Sklepy w Sendai, Nagoi, Osace i Fukuoce. Po dwieście kaset.
- Jasne. - Jasne.
Pomoże pan, panie Kawada?
Wybaczcie.
No dobra.
Oby się udało.
SAPPHIRE PICTURES
LUBIĘ NA OSTRO
Tylko w sieci Märchen!
Zapraszamy.
Lubię na ostro z Kaoru Kuroki już w sprzedaży.
- Tylko u nas! Zobaczcie! - Niezwykłe.
- Niezwykłe! - Proszę spojrzeć.
- Proszę. - Proszę pana!
- Dziękuję. - Następny.
- Chusteczki. - Razem 14 800 jenów.
- Dzięki. - Dziękuję.
- Oto reszta. - Dziękuję.
Poproszę 14 800 jenów.
Dzięki.
- Pańska reszta. - Spokojnie.
To przejdzie do legendy. Zainteresowany?
Ale super.
Spróbuj.
Dobrze!
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
- Mogę autograf? - Jasne.
Słucham?
- Dziękuję. - Dzięki.
- Ja też. - Proszę.
NAJLEPSZE
Panie Wada.
Dostał pan nasze pismo?
Tę groźbę?
Niejedną.
Dlaczego sprzedaje pan niezatwierdzone filmy?
Nie widzę problemu.
Nie sprzedajemy już filmów Poseidona,
a interes się kręci.
Wie pan,
że zaburza pan porządek w branży?
Tego pan chce?
Znowu mnie straszycie?
Czasy się zmieniły.
Proszę to przekazać szefowi.
Miłego dnia.
Proszę wziąć chusteczkę.
Szkoda, że nie mamy więcej czasu.
STAN: 54 MILIONY JENÓW
To za mało.
Co teraz?
Musiałem błagać Wadę o zaliczkę.
Więcej nie będzie.
I tak nieźle.
Co?
Ja mam 50 baniek.
Razem wystarczy.
Czekaj.
Skąd to masz?
Nie martw się. Mamy mało czasu.
Ej, ty.
Wychodzisz, gnoju.
Panie Muranishi.
Jest pan wolny.
Wpłacono 800 000 dolarów.
Co?
Mamy ugodę.
Kto...
Pańscy współpracownicy.
Reżyserze!
Moi drodzy...
Dziękuję.
Panie Muranishi.
Myśleliśmy, że już po panu.
Witamy w domu.
Dzięki.
Zmieniliście się.
Chcemy pana przytulić, ale najpierw...
Reżyserze.
Kuroki! Jakie to uczucie?
Minęły dwa lata.
Panie Muranishi!
Cofnijcie się!
Uwaga!
Odpowiem na wasze pytania tam. Za mną.
Jak się czujesz?
Skomentujesz to?
O co tu chodzi?
Nie teraz.
Mam jedną cipkę, nie dam rady tylu wzwodom naraz.
Muranishi.
Świat stanie na głowie.
Napisy: Konrad Szabowicz