‪(รายงานการเปิดเผยข้อมูลเครดิต ‪มุรานิชิ โทรุ)
‪รวมแล้วเกือบสิบล้านค่ะ
‪ส่วนนี่โฉนดบ้านค่ะ
‪ได้ ให้กู้ห้าแสน
‪ค่ะ
‪เอาล่ะ คุณมุรานิชิ
‪เราจะปล่อยเงินกู้ให้คุณห้าแสนครับ
‪ขอบคุณ
‪ดอกร้อยละสิบต่อสิบวัน ‪จ่ายล่วงหน้าหนึ่งวัน
‪- มีรายละเอียดในสัญญา ลองอ่านดู... ‪- ไม่เป็นไรครับ ตราประทับ
‪งั้นเหรอ
‪งั้นขอประทับเลยแล้วกันนะครับ
‪ขอความกรุณาด้วยครับ
‪นี่ เป็นไงบ้าง
‪ได้ห้าแสน
‪อย่างฉันคงได้มากสุดล้านเยน
‪เฮ้ย
‪เฮ้ยๆ พอได้แล้วมั้ง
‪นี่
‪ยินดีต้อนรับค่ะ
‪- ไงครับ ‪- ไง คุณโทชิ
‪คุณชูจากร้านกระเป๋าน่ะ
‪ร้านกระเป๋าเหรอ
‪- นายหน้าขายหนังสือโป๊ห่อพลาสติกไง ‪- อ๋อ
‪- สวัสดีครับ ผมมุรานิชิครับ ‪- ไง
‪ครูสาว
‪นางพยาบาล
‪แม่หม้าย มีทุกแนวแหละ
‪ช่วงนี้แนวกางเกงในซีทรูขายดี
‪แล้วก็ซีรีส์ผลไม้ของโพไซดอน
‪- โพไซดอนเหรอ ‪- สำนักพิมพ์หนังสือโป๊รายยักษ์ไง
‪งั้นผมเอาแล้วกัน
‪เอาแนวไหน แล้วเอากี่เล่ม
‪เอาหมดเลย
‪นี่ลุง จะเอาไปทำไมเยอะแยะ
‪- เฮ้ยๆ ‪- อย่าบอกนะว่าจะเปิดร้านขายน่ะ
‪เอ๊ะ
‪- นี่ครับ ‪- หือ
‪คือว่า...
‪นี่คือหนังสือโป๊ห่อพลาสติก ‪ซึ่งกำลังเป็นที่ฮือฮาอยู่ครับ
‪จากที่เห็น ร้านคุณยังไม่มีวางขาย ‪ทั้งที่คุณดูสนใจขนาดนั้นนะครับ
‪เปล่าสนสักหน่อย
‪ไม่ต้องปิดบังหรอกครับ
‪มันคือความอีโรติก ‪ที่ชายทุกคนต้องหยุดมอง
‪ยิ่งอยู่ในห่อแล้ว ‪ยิ่งจินตนาการไปไกลใช่ไหมล่ะครับ
‪กรุณาดูก่อนครับ
‪โมเสกจางมาก
‪แบบนี้ผมลำบากใจนะ
‪ยังไงก็เถอะ เราเอาหนังสือแนวนี้ ‪วางแผงไม่ได้หรอกครับ
‪อย่างนั้นเหรอครับ
‪งั้นก็ต้องทำให้มัน ‪เป็นร้านของผมสินะครับ
‪ผมอยากซื้อร้านของคุณครับ
‪ร้านของผม...
‪แพงขนาดนี้เชียว
‪จริงสิ ขอบวกเพิ่มอีก
‪ผมว่าจะซื้อตัวคุณด้วย
‪หา
‪นี่เป็นเงินเดือนล่วงหน้าครับ
‪ระหว่างการใช้หนี้เงินกู้ ‪ร้านนี้ไปจนตาย
‪กับการใช้ความใคร่เปลี่ยนโลกนี้กับผม
‪คุณจะเลือกอย่างไหนครับ
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เฮ้อ หิวจัง เดี๋ยวไปกินข้าวแป๊บนะ
‪อ๋อ ได้ครับ ผมก็หิวเหมือนกันนะเนี่ย
‪- กินอาหารชุดเหรอครับ ‪- เอ๊ะ
‪นั่นอะไรน่ะ
‪ทำไมขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลย
‪ร้านหนังสือโฮคุไดคันดะงั้นเหรอ
‪อันนี้เห็นเลย เห็นชัดเลย
‪ดูสิ
‪เจ๋งไปเลยนะครับ
‪แย่จัง...
‪ขอโทษครับที่ให้รอนะครับ ‪เรียงตามคิวนะครับ
‪เล่มใหม่ออกมาแล้วครับ
‪ราคา 1,500 เยนครับ
‪เชิญครับ
‪รุ่นพี่ รุ่นพี่ครับ มานี่หน่อย
‪ถนนอีกฝั่งมีเรื่อง มาหน่อยครับ
‪เอ๊ะ เดี๋ยวสิ ฝั่งไหน
‪อะไรของนาย หา
‪นั่นครับ
‪(ร้านหนังสือโฮคุไดคันดะ สาขาสอง)
‪ตรงนั้นกับตรงโน้น ‪ก็เป็นร้านหนังสือโฮคุไดคันดะครับ
‪มันเรื่องอะไรกันครับเนี่ย
‪ร้านหนังสือโป๊น่ะ
‪(ซัปโปโร)
‪(ฮอกไกโด)
‪- ขอบพระคุณมากครับ ‪- ขอบคุณมากครับ
‪โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ
‪เชิญสองท่านถัดไปเลยครับ
‪- สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับครับ ‪- ครับ
‪(ร้านหนังสือโฮคุไดคันดะ สาขา 38)
‪แถวนี้ดีไหมครับ
‪ก็น่าจะดีนะ
‪ฝากด้วยนะ ผู้จัดการทายามะ ‪ขายให้ได้กำไรเยอะๆ นะ
‪มาสร้างฝันด้วยความใคร่กันเถอะ
‪ผมจะพยายามครับ
‪ผู้จัดการทายามะ
‪ตอนนี้เราลดราคาหนังสือใหม่ ‪ฉลองเปิดสาขาใหม่ 30 เปอร์เซ็นต์ครับ
‪- งั้นเหรอ ‪- ครับ
‪ถ้าไม่รังเกียจก็เชิญเลยครับ ‪ต่อคิวแป๊บเดียว
‪เชิญครับๆ
‪มีอะไรเหรอครับ
‪โมริ ตำรวจฮอกไกโด ‪คนรับผิดชอบอยู่ไหม
‪ขายดีจังนะ
‪ขอโทษนะครับ ขอโทษครับๆ
‪ประธาน
‪- ออกไปเลย พวกแกน่ะ ‪- ประธาน ตำรวจมา
‪- ขอโทษครับ ‪- ประธาน
‪มีอะไรเหรอครับ
‪นายเอาแต่เปิดร้านใกล้โรงพัก
‪แกล้งพวกฉันมันสนุกนักเหรอ
‪ผมไม่ได้แกล้งสักหน่อย
‪ผมแค่มาเปิดร้านใกล้ๆ ‪คุณตำรวจจะได้อุดหนุนเยอะๆ
‪ที่ทำไปก็เพราะ ‪อยากมอบความสุขชั่วครู่
‪ให้ทุกท่าน ‪ที่เสี่ยงชีวิตเพื่อชาติครับ
‪คงขายหนังสือโป๊อล่างฉ่างสิท่า
‪ถ้าไม่มีเซ็นเซอร์ นายจะถูกจับข้อหา
‪ขายภาพลามกอนาจาร มาตรา 175
‪เป็นยังไง
‪ดูจากขนาดแล้ว...
‪ถือว่าผ่านตามเกณฑ์ครับ
‪มันแน่อยู่แล้ว หน้าแหกเลยไหมล่ะ
‪ดูจุดนี้ให้ดีๆ
‪- อือ ก็เซ็นเซอร์เรียบร้อยดีนะครับ ‪- ไม่ใช่โว้ย
‪แหกตาดูดีๆ
‪การปกปิดอวัยวะเพศหญิง ‪หรือขอบเขตการเซ็นเซอร์
‪ตามกฎแล้วมัน "รวมถึงเค้าโครง" ด้วย
‪- นี่มัน... ‪- แลบออกมาแปดมิลลิเมตร
‪โมเสกก็หนาแค่ประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์
‪มันไม่ได้โผล่ออกมาสักหน่อยนี่ครับ
‪ใช่แล้ว อย่ามาปรักปรำกันนะ
‪- จริงด้วย ‪- ใช่
‪- ใช่แล้ว ‪- จริงด้วย
‪นี่ก็แค่รอยย่น ‪ส่วนโมเสกก็หนา 80 เปอร์เซ็นต์
‪ไม่ใช่ มันแลบออกมาแปดมิลลิเมตร
‪นี่คืออวัยวะเพศหญิง แถมเซ็นเซอร์มา ‪หนาแค่ 40 เปอร์เซ็นต์ ผิดกฎ
‪ไม่มีทางดูออกหรอกครับ ‪ว่าเป็นตรงนั้นของผู้หญิงหรือรอยย่น
‪- ใช่แล้ว ‪- ใช่แล้ว
‪กลับไปเลย
‪- กลับไป ‪- กลับไปซะ
‪- กลับไปสิ ‪- กลับไป
‪วันนี้ฉันจะยกให้แล้วกัน
‪- รีบกลับไปเลย ‪- ไปเลยไป
‪ฉันจำหน้าพวกนายไว้แล้ว
‪เชิญเอากลับไปด้วยครับ
‪เอากลับไปเลย
‪ขอบคุณมาก
‪- หายไปแล้ว หายจริงด้วย ‪- จริงด้วย
‪พอทามาการีนแล้ว ‪ที่เซ็นเซอร์ไว้หายไปจริงด้วย
‪- สุดยอดไปเลย ‪- หายวับไปเลย
‪นี่ ถูแรงๆ หน่อยสิวะ
‪ใกล้แล้ว
‪เป็นไง เริ่มเห็นหรือยัง
‪- อะไรของหมอนั่น ‪- อีกนิด อีกนิดเดียว
‪- นิดเดียวเอง ‪- เห็นไหม อีกนิดเดียว ดูสิ
‪- ถูแรงๆ ‪- ถูแรงแล้ว อ๊ะ
‪รางวัลปลอบใจ แด่เมืองโอฉะมัมเบะ
‪โธ่ อย่ามาดูถูกกันสิลุง
‪แต่ฉันว่ายิ่งปิดไว้ ‪ก็ยิ่งทำให้อยากดูไม่ใช่เหรอ
‪หรือไม่จริงล่ะ
‪พยายามเข้าแล้วกัน
‪นี่ มาลองอีกทีเถอะ
‪ลองใช้อย่างอื่นดู
‪ไง นายสินะ
‪ที่ชื่อประธานมุรานิชิแห่งฮอกไกโด
‪ใช่ครับ
‪ช่วยไปด้วยกันหน่อยได้ไหม
‪คุณเป็นใคร
‪ได้ครับ ผมจะไปด้วย
‪- ต่อไปเป็นมายองเนส ‪- มายองเนสเหรอ
‪มายองเนส
‪ไม่เห็นจะหายไปเลย
‪- ขอดูหน่อยซิ ‪- ไม่ใช่แล้ว
‪ก็บอกแล้วไง ‪ว่าไม่ใช่มาการีนแต่เป็นเนย
‪มาการีนกับเนยมันก็เหมือนกันแหละน่า
‪- โอเค ‪- เหมือนซะที่ไหน
‪- ไหนขอดูซิ ‪- เกะกะ
‪เป็นยังไง
‪เพิ่งจะเริ่มเอง
‪ซิสเตอร์เป็นนางฟ้าชัดๆ
‪นั่นสินะ
‪ใช่ จะทำอะไรให้อภัยหมด
‪- ทุกอย่างเลยเหรอ ‪- อือ
‪ฉันตั้งตารอไปบ้านเมงุมิอยู่
‪- จริงเหรอ ‪- อือ
‪- ฉันบอกแม่ไว้แล้ว ‪- บอกอะไรเหรอ
‪ว่าวันนี้จะไปบ้านเพื่อน
‪ม้วนขอบให้กลมไง
‪หนวกหู อย่าบ่นได้ไหม
‪- เอามานี่ซิ ‪- ไม่ให้
‪- ฉันทำได้น่า ‪- ก็ทำอยู่นี่ไง
‪ไม่ใช่แบบนั้น
‪ถ้านายทำล่ะขาดแน่
‪- มีอะไรเหรอ ‪- เอามานี่
‪ทำแบบนั้นมันใช่ซะที่ไหนล่ะ
‪อะไรน่ะ ไม่ๆ
‪ไม่ใช่แบบนั้น
‪นี่
‪มีอะไร
‪ใครน่ะ
‪- ขอฉันดูด้วยคนได้ไหม ‪- เดี๋ยวสิ เมงุมิ
‪ยัยนี่พูดอะไรน่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪- อือ ‪- อือ
‪เราก็ไปกันเถอะ
‪นี่ เดี๋ยวสิ เมงุมิ
‪ทำอะไรของเธอน่ะ
‪กลับมาแล้วค่ะ
‪ขอรบกวนหน่อยนะคะ
‪กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ
‪คุณเมงุมิ ไปสวดภาวนามาหรือยัง
‪ค่ะ
‪เหรอ
‪ขอบใจนะจ๊ะ ‪ที่ไปโบสถ์เป็นเพื่อนคุณเมงุมิตลอด
‪เด็กคนนี้โชคดี ‪ที่มีหนูอากิโกะเป็นเพื่อนนะจ๊ะ
‪ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ
‪- ฉันเตรียมเค้กอร่อยๆ ไว้ ‪- ค่ะ
‪เข้ามาเลยจ้ะ
‪- ค่ะ ‪- เข้าไปเลย
‪รบกวนหน่อยนะคะ
‪- อ๋อ หนูอากิโกะจ๊ะ ‪- คะ
‪ไปล้างเท้าก่อนนะจ๊ะ
‪คุณเมงุมิ พาเพื่อนไปห้องน้ำสิ
‪ค่ะ
‪นี่
‪- หือ ‪- ปกติก็ทำแบบนี้เหรอ
‪อะไรเหรอ
‪เปล่าหรอก
‪- ยินดีต้อนรับค่ะ ‪- ยินดีต้อนรับค่ะ
‪ไง มาม่าซัง ไม่เจอตั้งนาน
‪ยินดีต้อนรับค่ะ
‪- ยินดีต้อนรับค่ะ ‪- ยินดีต้อนรับค่ะ
‪เชิญด้านนี้ค่ะ
‪สวัสดี
‪ไงจ๊ะ
‪ขอโทษที ตัวมันขยับไปเองน่ะ
‪ขอบคุณ
‪โกหกน่า โพไซดอนที่ว่า...
‪- ดื่มก่อนเถอะ ‪- ครับ
‪ดูเหมือนร้านนาย ‪จะรับหนังสือของเราไปขายเยอะนะ
‪เราต่างหากครับที่ขอฝากตัว
‪น่าจะบอกให้เร็วกว่านี้หน่อย
‪เหล่าราชสีห์หนุ่มแห่งซัปโปโรน่ะ ‪จำหน้าเอาไว้
‪ตายจริงๆ มิน่าถึงดูน่าเกรงขามเชียว
‪เรกะค่ะ ขอฝากตัวด้วยนะคะ
‪มาม่าซังสวยจังเลยครับ
‪เดิมทีเรกะเป็นนางแบบ ‪ให้หนังสือโป๊ของฉัน
‪พอถึงวัยก็เลยฝากให้มาดูแลร้านนี้
‪ถูกใจไหม
‪ครับ
‪ทุกคนเล่นกันอย่างอิสระ ‪ดูน่าสนุกครับ
‪จริงของนาย
‪ดนตรีแจ๊สน่ะ
‪ดูเหมือนเล่นยังไงก็ได้ตามใจชอบ
‪แต่ว่านะ
‪มันมีกฎที่ต้องรู้กันอยู่
‪นั่นสินะครับ
‪ฉันฟังแจ๊สก็เพราะ...
‪ความอิสระกับกฎระเบียบมันสมดุลกัน
‪คุณอิเคะซาวะ ‪ช่วยเข้าประเด็นได้ไหมครับ
‪มาม่าซัง
‪ร้านของนายน่ะ
‪ฉันขอซื้อทั้งหมดเลยได้ไหม
‪สามร้อยล้าน
‪นี่เป็นเงินมัดจำ
‪ทำไมถึงอยากได้ครับ
‪ร้านหนังสือโฮคุไดคันดะ ‪จะขยายสาขาเพิ่ม
‪แน่นอนว่านายคงกระจายสินค้า ‪ออกไปนอกฮอกไกโดอยู่แล้ว
‪และเมื่อมันเกิดขึ้น...
‪โชคร้ายนะ ที่เราต้องมาเจอกัน ‪ในสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยแบบนี้
‪ขอตัวครับ ยินดีที่ได้พบคุณ
‪ไปเถอะโทชิ
‪เดี๋ยวก่อนสิ
‪โธ่เว้ย
‪ตีพิมพ์หนังสือกับเราเหรอ
‪ขอร้องล่ะครับ ‪ผมอยากทำหนังสือโป๊ใต้ดินจริงๆ
‪คุณน่ะรู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา
‪กรุณาดูนี่ครับ ‪หนังสือโป๊ฝรั่งไม่มีเซ็นเซอร์เลย
‪แล้วไง
‪นี่มันญี่ปุ่นนะ
‪ตีพิมพ์หนังสือแบบนี้ ‪ถือเป็นอาชญากรรมนะคุณ
‪เอาเป็นว่าเราทำให้ไม่ได้ ‪เอาล่ะ กลับไปซะเถอะ
‪นี่ คุณก็ด้วย
‪นี่ลุง เจออิเคะซาวะแล้วแปลกไปนะ
‪(สำนักพิมพ์โฮคุเอ)
‪ก็นะ
‪ถ้าขายแบบไม่เซ็นเซอร์ก็ถูกจับ ‪เป็นใครคงปฏิเสธ
‪แถมตำรวจก็จับตามองเราอยู่ด้วย
‪ที่ต่อไป
‪หา
‪นี่จะตระเวนหาสำนักพิมพ์ ‪รอบฮอกไกโดเลยเหรอ
‪- ที่นี่มันอะไรเนี่ย ‪- มาแล้ว
‪ว่าไง
‪ผมมุรานิชิที่โทรเข้ามาครับ
‪อ๋อ
‪เข้ามาสิ
‪จะไหวเหรอ
‪(คาวาดะโปรดักชั่น)
‪กำลังถ่ายกันอยู่เลย
‪ครับ สวยมาก
‪นั่นแหละ
‪เราถ่ายหนังสือโป๊อยู่ รอแป๊บนะ
‪- กรุณาด้วยค่ะ ‪- ค่ะ
‪คุณคาวาดะ มีแขกครับ
‪รอสักครู่นะครับ
‪ดีจังนะคะ
‪- ขอโทษครับ รอสักครู่นะครับ ‪- เรียบร้อยค่ะ
‪ขอโทษครับ
‪- นี่ค่ะ ‪- สวยครับ
‪คุณโทรมาเรื่องหนังสือโป๊ใต้ดินสินะ
‪ใช่ครับ
‪อยากได้แบบไม่เซ็นเซอร์เหรอ
‪ครับ
‪อย่างนั้นเหรอครับ
‪คนที่ผมรู้จักที่ขายแบบนี้ ติดคุกอยู่นะ
‪พูดแต่เรื่องจำเป็นเถอะครับ
‪คุณคาวาดะ
‪ต่อไปเอาแบบไหนดีจ๊ะ
‪นั่นสินะครับ
‪ถ้าเป็นคุณจะถ่าย ‪นางแบบคนนั้นยังไงครับ
‪โทชิ ย้ายเก้าอี้ออกเถอะ ตัวสีส้มน่ะ
‪- ครับๆ หลบหน่อยครับ ‪- ขอโทษนะครับ ช่วยยืนก่อน
‪- ค่ะ ‪- รอแป๊บนะครับ
‪- ขอยืมแว่นตาหน่อย ‪- เอ๊ะ
‪ขอยืมแป๊บนะ นี่ครับ
‪ลองสวมนี่ดูนะครับ
‪- เอ๊ะ ‪- ขอยืมเสื้อด้วยได้ไหม
‪- ทำแบบนี้ไม่เป็นไรเหรอคะ ‪- อือ ไม่เป็นไร
‪ถอดเสื้อคลุมออก เปลี่ยนมาใส่ตัวนี้
‪มาช่วยที สวมให้นางแบบหน่อย
‪นะ
‪เธอสวยอยู่แล้ว ‪แต่แบบนี้จะยิ่งสวยขึ้นอีก
‪ดีแล้ว
‪นายผมทอง มานี่หน่อย
‪เอ๊ะ ฉันเหรอ
‪ขอโทษที
‪นายน่ะ มานี่หน่อย ยืนขึ้น
‪ยืนๆ เอาล่ะ ถอดเสื้อออก
‪- โทชิ ‪- ว่าไง
‪- มาช่วยหน่อย ‪- ได้ๆ
‪- ได้ๆ ยกแขนสิเว้ย ‪- เว้นผมไว้สักคนเถอะ ประธาน
‪ทำตามที่เขาบอกเถอะ
‪ยอดเยี่ยม ดีมาก ดีมากๆ
‪เอาล่ะ มาทางนี้
‪มาทางนี้เลย ทางนี้
‪ลงไปคลานสี่ขา หันหัวมาทางนี้
‪หันมาทางนี้ ดี
‪นั่นแหละ
‪ก้มลงไปอีก ใช่ๆ ดีแล้ว
‪เอาล่ะ
‪ถือนี่ไว้แล้วกัน
‪แล้วก็ไอ้นี่ด้วย ดีครับ
‪เอาล่ะ ลองเหยียบเขาดู
‪- แบบนั้นมัน... ‪- ลองเหยียบดู
‪- ไม่ดีมั้งคะ ‪- แอ่นก้นหน่อย
‪- เหยียบไปเลย ‪- ไม่เป็นไร
‪อือ เหยียบเต็มที่ได้เลยนะ
‪ส่วนนายทนไว้
‪แรงกว่านี้ แรงอีก
‪แรงๆ
‪เธอเอือมระอากับความกร่าง ‪ของเจ้าผมทองนี่ไม่ใช่เหรอ
‪ตอนนี้เธอสุดทนแล้ว
‪เพราะงั้นเหยียบให้แรงๆ เลย
‪ใช่แล้ว
‪ตั้งใจทำงานหน่อยสิยะ
‪- ดีๆ ยอด สีหน้าแบบนี้แหละ ยอดมาก ‪- โอ๊ย เจ็บๆ เจ็บโว้ย
‪สีหน้าดีมาก
‪- ระเบิดอารมณ์ออกมาอีกครับ ‪- ใช่
‪เออ ดี แรงอีก
‪แรงอีกๆ
‪แรงอีก
‪เหยียบเข้าไป
‪ส่วนนายก็เริ่มมีอารมณ์ ‪เริ่มชอบขึ้นเรื่อยๆ
‪- นั่นแหละ เอาให้สุด ‪- ไอ้ห่าเอ๊ย
‪ยอดเยี่ยมมาก เซ็กซี่มาก
‪- ตากล้อง มัวทำอะไรอยู่ ‪- ได้ๆ
‪รัวชัตเตอร์เข้าไป
‪- แรงอีก ‪- ดีๆ ใส่อารมณ์อีก
‪ส่วนนายก็ชอบ ทำหน้าชอบใจสิ
‪- ถ่ายต่ำๆ สิ ‪- ค่ะ
‪ส่วนนายก็รู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ
‪ทำเหมือนอยู่บนสวรรค์ ‪นายอยู่บนสวรรค์
‪ลองเหยียบดูเลย
‪เออ นั่นแหละ
‪รู้สึกดีขึ้นอีก ดีขึ้นกว่านี้อีก
‪แรงอีก แรงอีก ดี ทำให้แรงขึ้นอีก
‪หนวกหูย่ะ
‪คุณคาวาดะ คุณคาวาดะครับ
‪ถ้าเป็นผม ผมจะถ่ายแบบนี้ครับ
‪เราต้องมีเนื้อเรื่อง ‪กระตุ้นสมองสนองความใคร่ครับ
‪โอ๊ย จะแตกแล้ว อ๊ะ...
‪ไปกันเลยไหมครับ
‪หา จะไปไหนกัน
‪ทำสิ่งที่อยากทำไงครับ
‪ดีมาก จัดไปอีก นั่นแหละ
‪(โยชิคาวะการพิมพ์)
‪ยังไงก็ไม่ได้เหรอครับ
‪แน่อยู่แล้ว
‪คิดจะให้เราเป็นอาชญากรหรือไง
‪ถ้างั้น...
‪ผมขอซื้อโรงพิมพ์นี้ครับ
‪อย่างนายไม่มีปัญญาหรอก ‪แค่เงินทุนก็ไม่พอแล้ว
‪ใครว่า ราคาขายปลีก 15,000 เยน ‪ต้นทุนประมาณ 400 เยน
‪พ่อค้าคนกลางล่ะ
‪ไม่มีอยู่แล้ว
‪งั้นก็ได้กำไรเล่มละ ‪14,600 เยนสินะครับ
‪ราคาปัจจุบันของโรงพิมพ์นี้
‪ถ้าหักค่าซ่อมบำรุง ‪กับค่าเสื่อมออกก็เหลือราว 30 ล้าน
‪เดือนเดียวก็ซื้อได้แล้วครับ
‪เฮ้ย อย่ามาพูดตามใจชอบนะ
‪ผมจะจ่ายให้ 50 ล้านเลยครับ
‪เดี๋ยว...
‪ขอไปคุยกับพวกบนๆ ก่อนนะ
‪ผมรอคนอย่างคุณมาตลอดเลยครับ
‪- ฉันเป็นรุ่นพี่นายนะ ‪- ครับ
‪โอ้โฮ
‪ใช้ได้ครับ
‪ขอซูซูรันครับ
‪หมื่นห้าพันเยนครับ
‪ขอบคุณมากครับ
‪ผมก็เอาซูซูรัน
‪- ขอซูซูรันครับ ‪- ซูซูรันครับ
‪- ผมก็ขอซูซูรัน ‪- หมื่นห้าพันเยนครับ
‪ขอบคุณมากครับ
‪ซูซูรัน
‪ขอซูซูรัน ซูซูรันครับ
‪ผมก็ซูซูรัน
‪- ผมเอาซูซูรัน ‪- ขอบคุณมากครับ
‪โอ้ ทำซะโจ๋งครึ่มเชียว
‪ตอนนี้ขายได้ 300,000 เล่มแล้วค่ะ
‪เอายังไงดีคะ
‪สงสัยมันตีความคำว่า "อิสระ" ผิด
‪พ่อคะ เร็วๆ สิ
‪รู้แล้ว ไปเดี๋ยวนี้แหละ
‪ของแบบนี้มันไม่ราบรื่นดั่งใจหรอก
‪นี่ค่ะ
‪ขอบใจจ้ะ
‪ไม่เห็นต้องให้มาถึงบ้านเลย ‪วันนี้หยุดไม่ใช่เหรอ
‪ขอโทษทีๆ
‪มีปัญหาเหรอคะ
‪ความคิดสวนทางกับลูกค้านิดหน่อยน่ะ
‪ทำงานโฆษณาก็อย่างนี้แหละ
‪ทั้งที่นี่เป็นเวลา ‪สุขสันต์ของครอบครัวแท้ๆ
‪เข้าใจแล้วๆ
‪ลูกคงเหงาเพราะ ‪ไม่ได้คุยกับพ่อเลยสินะ
‪หา บ้าเหรอคะ ‪อย่าทำเหมือนหนูเป็นเด็กสิคะ
‪เรียบร้อย สมบูรณ์แบบ
‪จริงเหรอ งั้นขอเช็กหน่อยแล้วกัน
‪น่ากินจังเลย
‪แม่คะ มาดูสิ
‪- ไหนๆ ‪- หอมจัง
‪สมเป็นฝีมือพ่อจริงๆ
‪- อยากกินเร็วๆ จัง ‪- อยากกินจัง
‪เนอะ
‪- ไม่ได้กินฝีมือพ่อนานแล้ว ‪- เนอะ
‪รีบกินกันเถอะ
‪ขนเสร็จแล้วครับ
‪ขอโทษนะ ฟูจิวาระ
‪ทั้งที่นายไม่ได้ตั้งใจมาเป็นยากูซ่า ‪เพื่อขนหนังสือโป๊ใต้ดินแท้ๆ
‪ผมเป็นฝ่ายตามลูกพี่มาเองครับ
‪เออ ฝากจัดการด้วยนะ
‪ฝากด้วยล่ะ อือ
‪เฮ้ย
‪เป็นคนงานมาสูบบุหรี่ได้ไง
‪ไฟไหม้ขึ้นมาต้องชดใช้นะ
‪แกเองก็สูบเหมือนกันไม่ใช่หรือไง
‪ฉันสูบได้เพราะเป็นคนคุมเว้ย
‪อะไรวะ
‪ฉันไม่ได้ตกต่ำ ‪ถึงขั้นให้แกมาหยามนะเว้ย
‪ขอโทษทีนะ
‪พี่ชาย
‪ฟูจิวาระ นายก็ขอโทษด้วย
‪ขอโทษที่เสียมารยาทครับ
‪ขอล่ะ คุณฟุรุยะ ‪สั่งสอนลูกน้องให้ดีๆ หน่อย
‪เอ้านี่ 400,000 เยน
‪ขอบคุณที่อุดหนุนมาโดยตลอดครับ
‪หนังสือโป๊ใต้ดินของพวกนายขายดี ‪น่าจะทำเงินได้อีกสักพัก
‪ถ้าเป็นไปได้ก็อย่าซื้อทีละนิดสิ
‪ซื้อไปเยอะๆ เลยเถอะ นะ
‪ยุคที่ความใคร่ ‪ทำเงินได้มากกว่ายาจะมาถึงครับ
‪นั่นสินะ
‪- ไปล่ะ ‪- ขอบคุณ
‪ทำท่าทีแบบนั้นใส่เขาจะดีเหรอครับ
‪อ๋อ ตาแก่นั่นถูกขับจากแก๊งแล้ว ‪ทำอะไรเราไม่ได้หรอก
‪ได้ยินว่าเมื่อก่อนใหญ่เอาเรื่อง
‪แต่ตอนนี้เป็นแค่ตาแก่ที่ขาย ‪หนังสือใต้ดินเลี้ยงตัวเท่านั้นแหละ
‪เป็นลูกผู้ชายมันต้องใช้ชีวิต ‪แบบร็อกแอนด์โรล
‪ต้องทำเงินให้ได้เยอะๆ ‪แล้วไต่เต้าขึ้นเป็นใหญ่
‪รถตำรวจ
‪นายกลัวสิท่า
‪เปล่านะครับ
‪สบายใจได้
‪ฉันผ่านเรื่องอันตรายมาโชกโชน ‪ตั้งแต่สมัยหัวเกรียนแล้ว
‪นี่
‪นั่นด่านนี่ครับ
‪หา
‪งานเข้าแล้วไง
‪เอายังไงดี กลับรถดีไหม
‪- กลับรถก็โดนไล่ตามสิ ‪- แล้วทำยังไงดี
‪แบบนี้ก็ซวยน่ะสิ นี่
‪(กรุณาจอดรถ)
‪(ด่านตรวจ)
‪สวัสดีครับ ช่วยดับเครื่องด้วย
‪ไม่ได้ดื่มเหล้ามาใช่ไหมครับ
‪ขับไหวนะครับ
‪ไหวหรือเปล่า
‪นี่
‪นี่ นายหัวหยิก
‪ครับ ไหวครับ
‪เดี๋ยวจะขอตรวจหน่อย ‪ช่วยเปิดท้ายรถให้ทีได้ไหม
‪เอ๊ะ คืออย่างนี้ครับ
‪- แบบว่ามัน... ‪- รีบๆ ไปเปิดสิ
‪- คืออย่างนี้ครับ ‪- มีอะไร
‪คือว่า... ล็อกมันพัง
‪เฮ้ย
‪อะไรวะเนี่ย
‪หมอนั่นจะทำอะไรน่ะ
‪เอาล่ะ เปิดเร็ว
‪รีบๆ เปิดเข้าสิ
‪หมอนั่นจะทำอะไรของมัน
‪ขอเปิดกล่องนะ
‪เอาล่ะ
‪หา
‪นี่มันไม่ใช่หัวมันนี่นา
‪นี่มันหนังสือโป๊ใต้ดินนี่หว่า
‪พวกนายซวยแล้วล่ะ
‪- เฮ้ย อย่าขยับ ‪- ดูดีๆ ก่อนสิครับ คุณตำรวจ
‪- ใครสั่งให้ขึ้นไป ‪- ดูยังไงก็หนังสือโป๊ใต้ดิน
‪- ไม่ใช่หนังสือโป๊ใต้ดินสักหน่อย ‪- หา
‪ดูสิ
‪นี่หนังสือภาพใช่ไหมล่ะครับ
‪นี่มัน...
‪หนังสือภาพจริงๆ แหละ
‪หนังสือภาพใช่ไหมล่ะครับ
‪ไม่ลองถือดูให้ดีๆ แบบนี้ ‪ผมก็ซวยแย่สิครับ โธ่
‪หนังสือภาพน่ารักดี
‪- เอาล่ะ ‪- ลูกนายใกล้คลอดแล้วไม่ใช่เหรอ
‪- ครับ ใช่ครับ ‪- ทุกอย่างปกติ ไปได้เลย
‪เราไปกันเถอะครับ
‪หือ
‪อ๋อ
‪หนังสือภาพ ‪สอดไส้เงินหมื่นเยนน่ะครับ
‪ผมเตรียมไว้เผื่อฉุกเฉิน
‪คุณเมงุมิ
‪รีบออกมาได้แล้ว ‪มื้อเย็นเสร็จแล้วจ้ะ
‪จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ
‪เป็นไงจ๊ะ
‪น่ากินมากเลย
‪- จริงเหรอ ‪- อือ
‪ดีใจจัง งั้นลงมือทานกันเถอะจ้ะ
‪จะทานล่ะนะคะ
‪ก่อนทานลุกไปล้างมืออีกรอบก่อนนะ
‪แต่หนูอาบน้ำแล้วนะคะ
‪แต่มือเลอะไม่ใช่เหรอ
‪ไปล้างอีกรอบเถอะจ้ะ
‪ค่ะ
‪(สถานีตำรวจฮอกไกโด)
‪- ตอนนี้เล่มใหม่ออกมาแล้วล่ะ ‪- จริงเหรอครับ
‪งั้นขอตัวก่อนนะคะ ขอบคุณค่ะ
‪เร็วๆ สิ
‪(กองความมั่นคงสาธารณะ)
‪ขอโทษนะครับ ‪แต่ผมว่าหน้าเหมือนเมียหัวหน้าเลย
‪เฮ้ย เล่มใหม่ออกแล้วเหรอ
‪สีหน้าเร้าใจชะมัด
‪เจ๋งสุดๆ
‪หนังสือโป๊ใต้ดินของมุรานิชิ ‪ยอดเยี่ยมจริงๆ
‪- นั่นสิครับ ‪- ครับ
‪นี่แครอทนะ แครอท
‪โอ้โฮ เสียบเข้าไป ‪ทั้งอย่างนั้นเลยเหรอครับ
‪นี่ ดูนี่ซะก่อน
‪อล่างฉ่างเลย
‪อล่างฉ่างมาก
‪ถ้าเป็นผู้ชาย ยังไงก็ต้องซื้อ
‪ซื้ออยู่แล้วแหละ เนอะ
‪หน้าตาเร้าใจแล้ว หุ่นยิ่งเร้าใจกว่า
‪ดูนี่สิ
‪บัดสีจริงๆ
‪แกเป็นใครวะ
‪เข้ามาตามใจชอบได้ยังไง
‪น่าอิจฉาจัง
‪ตำรวจฮอกไกโดนี่มันยังไง
‪นั่งดูจิ๋มสาวๆ ‪ก็ได้เงินเดือนแล้วเหรอ
‪หา
‪แล้วแกเป็นใครวะ
‪ทาเคอิ จากตำรวจนครบาล
‪สวัสดีครับ
‪ได้ยินว่ามีร้านใหม่มาเปิดอีกแล้ว
‪นี่
‪ที่ที่หนังสือลามกแพร่หลายขนาดนี้
‪ให้ตามหาทั่วญี่ปุ่น ‪ก็มีแต่ในฮอกไกโดนั่นแหละ
‪นี่ไม่ใช่แค่ปัญหาของฮอกไกโด
‪หนังสือโป๊ใต้ดินของเจ้ามุรานิชิ ‪แพร่ไปถึงโตเกียวด้วย
‪ต้องขออภัยด้วยครับ
‪(ตัวป่วน)
‪เราเปิด 47 สาขาได้ ‪ในสามเดือนเพราะทุกคน
‪พุ่งเป้าสู่ร้อยสาขา ฉลอง
‪- ฉลอง ‪- ฉลอง
‪(มุ่งสู่จุดสูงสุดของความใคร่ ‪100 สาขา)
‪(ปาร์ตี้ฉลองเปิดร้านหนังสือ ‪โฮคุไดคันดะ สาขา 47)
‪- หมดแก้วๆ ‪- หมดแก้วๆ
‪- นี่ตำรวจ อย่าขยับ ‪- เอ๊ะ
‪ขอดูของหน่อย
‪หนังสือภาพทั้งนั้นครับ
‪เอาออกมาเถอะน่า
‪โธ่เอ๊ย
‪(มันฝรั่งฮอกไกโด)
‪ดูให้เต็มตาเลยครับ คุณนักสืบ
‪เอาล่ะ
‪นี่ไง
‪ไม่ใช่หนังสือโป๊ใต้ดิน
‪หนังสือภาพทั้งนั้น
‪"หมีน้อยวูฟเฟอร์ที่หายไป"
‪- ไปได้หรือยังครับ ‪- เออ
‪นี่ ขอบใจนะ
‪ขอบคุณเช่นกันครับ
‪เอาล่ะ
‪- เฮ้ย จับมัน ‪- ครับ
‪อ้าว ก็รู้กันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ‪เดี๋ยวก่อน
‪เฮ้ย ตกลงกันแล้วนี่
‪เราก็ทำแบบนี้ตลอด เฮ้ยๆ
‪นี่ลุง กล้วยๆ เนอะ ‪คิดไม่ผิดที่ตามลุงมา
‪สนุกให้เต็มที่เลย
‪นั่นแหละ ดีมากๆ
‪นี่คือ...
‪โบนัสของทุกคน
‪จะโปรยล่ะนะ
‪อ้าว ลุงจะไปไหนน่ะ
‪จะกลับแล้ว
‪กลับมาแล้ว
‪- กลับมาแล้วเหรอฮะพ่อ ‪- ไง
‪ลูกๆ สบายดีกันไหม คิดถึงจัง
‪สบายดีค่ะ ไม่ได้เจอพ่อตั้งนาน
‪นั่นสิ
‪คุณย่าฮะ พ่อกลับมาแล้ว
‪ดีจังเนอะ ไดจัง
‪โชคดีเนอะ
‪กลับมาแล้ว
‪- ยังอยู่ดีใช่ไหม ‪- ครับ
‪ไดสุเกะ
‪- นี่ไง ของขวัญวันเกิด ‪- ไชโย
‪ดีใจด้วยนะที่ได้เจอพ่อ
‪ยอดไปเลยเนอะ
‪เสร็จเรียบร้อย เอาไปสิ
‪ขอไปเล่นตรงโถงได้ไหมฮะ
‪เอาสิ
‪มันอันตรายนะ ไดสุเกะ
‪พ่อจะมาเยี่ยมอีกเรื่อยๆ ใช่ไหมคะ
‪แน่อยู่แล้ว มายูมิ
‪- น่ากินจัง ‪- งานใหม่เป็นยังไงบ้าง
‪หนังสือภาพที่พ่อทำเป็นแบบไหนเหรอ
‪หนูอยากเห็นจัง
‪นั่นสินะ คือว่ามัน...
‪- แม่ครับ ‪- เออ
‪บอกว่าอย่าซนไง พุทโธ่
‪- สวัสดีฮะ ‪- สวัสดี คุณพ่ออยู่ไหม
‪พ่อฮะ ใครมาก็ไม่รู้
‪ไปเล่นกันหน่อยไหม
‪อะไรของเอ็งเนี่ย
‪ไปข้างในก่อนไป
‪ไปข้างในก่อน ไปสิ
‪มุรานิชิ โทรุสินะ
‪เฮ้ย คุมตัวไป
‪มุรานิชิ
‪เฮ้ย มุรานิชิ
‪แกหนีไปไหนไม่รอดหรอก