Ondertiteling door Manvagtoo op www.subscene.com Focus op gay-themed films/series.
Ik moet wel gek zijn.
Ik had het al die tijd moeten weten.
Als je hobby de Dood is, moet je wel gek zijn.
Misschien ben ik gek, maar ik ben geen idioot.
Beschouw me niet een psycho.
Lijken zijn niet mijn ding.
Wat mij interesseert is de Dood.
Met een hoofdletter 'D'.
Lijken maken me bang.
Ze hebben een vreselijk effect op mij.
Nou ja...
1 lijk had een verschrikkelijke uitwerking op mij.
Dat is waar ik je over vertel.
Als de Dood je doet sidderen...
Als je niets wil horen over een lijk dat ik kende toen het nog leefde.
Als je niet wil weten wat er met hem en mij is gebeurd,
en hoe hij een lijk werd,
dan kun je beter hier direct stoppen.
Dan is dit geen verhaal voor jou.
ZOMER VAN '85
Alles oké?
Hoi. Ben je het laatste jaar ingegaan?
Ja, technische studies.
En jij?
Literatuur waarschijnlijk.
Cool.
Wil je het op je boot vieren?
Ik zou dat heerlijk vinden, maar...
Maar wat?
Ik heb een afspraakje.
Met wie?
Verrassing.
Laat je rendez-vous varen.
Ik leen je de boot.
Het is vreselijk saai om alleen te gaan.
Sorry.
Tot ziens. Doei.
Help!
Hulp nodig?
Ja.
Oké. Het is makkelijk.
Zet hem rechtop, en ik sleep je naar het strand. Oké?
Probeer.
Klim erop.
Is dit de jouwe?
Ja.
Ooit eerder gedaan?
Nee.
Grijp het midzwaard, en de boot gaat naar rechts...
Oké?
Oké.
Sta op.
Voila!
Ga zitten.
David Gorman. Leeftijd achttien jaar en een maand.
Hij is het toekomstige lijk... David.
Perfect!
Je stuff.
Bedankt.
Woon je in de wijk 'La Coteau'?
Ja.
We gaan naar mijn huis. Het is dichterbij.
Dat is heel fijn. Maar ik wil je niet tot last zijn.
Maak geen ruzie. Ik heb alles wat je nodig hebt in huis.
De boot is van een vriend...
Ik zorg later voor de boten.
Trek je spijkerbroek aan.
Hoe gaat het, Alexis?
Het is geen Alexis. Het is Alex.
Alex?
Sinds deze zomer.
Oké, Alex.
Weet je waarom je hier bent?
Om te bespreken wat je deed.
Ik wil geen zin om praten.
Ik ben hier niet om je te beoordelen, maar om te begrijpen.
De rechter moet weten waarom je zo'n gedrag heb vertoond.
Ik zal hem mijn mening geven.
Nee.
Het zijn niemand's zaken.
Zijn de beschuldigingen van mevrouw Gorman gerechtvaardigd?
Oké. In het rapport van de politieagent staat...
Ik heb geconstateerd dat de persoon in kwestie om 23.00 uur binnenkwam ...
Alexis!
Kan je je ouders uitleggen waarom je zo deed?
Er staat een zware straf te wachten.
Kom.
Zie je?
Het is een bastion.
Kom binnen.
Alles oké, lieverd? Ja.
Dag mevrouw.
Mam, ik stel je Alex voor.
Nee, het is Alexis.
Wat heb je met hem gedaan?
Hij kapseisde, dat is alles. Het is niets.
Ik vertel je keer op keer dat boten gevaarlijk zijn.
Kijk eens. De arme lieveling vriest dood.
Een warm bad is wat je nodig hebt. Laten we gaan.
In het bad!
Alle omgeslagen vrienden van David gaan in bad.
Sommigen doen het met opzet, denk ik. Kom!
Ze moeten mijn badkamer mooi vinden.
Trek je kleren uit.
Waar wacht je op?
Denk je dat ik nog nooit jongens gezien heb?
Mevrouw...
Wees niet zoals David.
Vergrendelt zelfs zijn eigen moeder uit de badkamer.
Ik heb hem gebaard. Hij is nu slechts groter.
Ik ben niet gewend aan...
Veronachtzaamt je moeder je?
In ieder geval...
Ze kan trots op je zijn.
Knappe jongen.
Kom op.
Of je vriest dood.
Ik zal een lekker kop thee voor je maken.
Er is niets beters na zo'n schok.
Badkuipen doen me altijd aan doodskisten denken.
De Gorman' deed me aan een sarcofaag denken.
De hele kamer herinnerde me aan de grafkamer in een piramide.
Lekker gezwommen?
Ja.
Ik dacht dat het je moeder was.
Ik heb haar om de tuin geleid, en 'voila'.
Wat is erger?
Kapseizen of door je moeder uitgekleed te worden?
Ik kapseis liever.
Kun je me de handdoek aangeven?
Zeker.
Bedankt.
Mijn moeder gaat naar de boetiek.
Als je een tijdje wil blijven.
Ik moet de boot van mijn vriend aanmeren,
vervolgens heb ik een afspraak met mijn leraar.
Oké.
Ik heb schone kleren voor je.
Maak je geen zorgen over de boot, ik regel het.
Bedankt.
Als je klaar bent, wacht ik op je aan het einde van de gang.
Oké.
Pak aan.
We hebben bijna dezelfde maat.
Maat schoenen?
41.
Ik heb 42.
Wil je wat van mij?
Nee, bedankt. De mijne droogt wel op.
Daar.
Wat is dat?
Dat...
is voor het kammen van je haar.
De spiegel is daar.
Aah.
Blijf je?
Bedankt, maar ben een beetje laat.
Mam heeft een snack voor ons klaargemaakt.
Ze zal van streek zijn als je niet eet.
Uh... Doe je dit voor elke jongen die kapseist?
Helemaal niet.
Ik ben vandaag vrij. Ik kan voor je zorgen. Laten we gaan.
Mijn vader stierf vorig jaar plotseling.
Het spijt me dat te horen.
Maak je niet druk. Het is geschiedenis.
Mijn moeder en hij runden de winkel.
Mam deed de rekeningen.
En vader wist een beetje van zeilen.
Toen hij jong was, was hij een zeeman.
Klanten mochten hem.
Hij kon ze van alles verkopen.
Toen hij stierf,
had ik geen keuze.
Ik stopte met school en begon fulltime in de boetiek te werken.
Taai. School verlaten om verkoper worden.
Ik ben geen verkoper.
Ik run de winkel.
Ja.
Ik had geen geluk, had geen keus.
Het was het hele leven van papa.
Maar niet perse de jouwe.
Zou je in de voetsporen van je vader treden?
Mijn vader is havenarbeider op de scheepswerf. Zo...
Wil je geen havenarbeider zijn? Nee...
Wat wil je doen?
Ik weet het niet.
Het is de grote vraag.
Een baan vinden of de studie voortzetten...
Daarom wil Lefevre me vanmiddag zien.
Je kunt op hem rekenen dat hij je zijn mening geeft.
Heeft hij jou ook raad gegeven?
Een paar keer.
Je vertelt mij alles vanavond.
Wat?
Je moet je kleren komen halen.
Mijn moeder wast ze.
Ik vind het ook leuk om de mijne terug te krijgen, als dat mogelijk is...
Ik leg de boot aan, jij ziet Lefevre, en dan gaan we naar de bioscoop.
Klinkt dit goed?
Ja, laten we het op die manier doen.
Acht uur? Bij mij?
Oké. Perfect.
Meneer Robin. Kom binnen.
Zo...
Sinds wanneer deze interesse in de Dood?
Zoals ik heb uitgelegd, is het al een tijdje geleden.
Als kind hield ik van de Egyptenaren.
Hun relatie met de Dood. De begrafenisrituelen, de mummies.
Ik snap het.
Zou je dit bescheiden stukje proza een verslag
of een werk van fictie willen noemen?
Ik weet het echt niet.
Het gaat over de gevoelens die ik ervaren heb..
Maar ik heb de details verzonnen.
Ik zal eerlijk tegen je zijn.
Ja?
Je werk is veelbelovend.
Dank u meneer.
Ik zeg niet dat je een literair genie bent, verre van dat.
Een paar van je klasgenoten produceren indrukwekkender werk.
Maar je boekt vooruitgang.
Dank u.
Heb je besloten wat je volgend jaar gaat doen?
Papa wil dat ik werk vind...
En mama wil wat jij wil?
Precies. Dat is het.
Het punt is dat ik je in mijn literatuurles wil.
Je bent begaafd.
Je bent een aanwinst voor de school.
Ik zal helpen als je besluit te blijven.
Dank u meneer.
Neem de tijd om erover na te denken.
Ik ben hier als je wilt praten of me nodig hebt.
Het zien van de rechter heeft hem niet veranderd.
Hij dwaalt rond als een zombie, sluit zichzelf in zijn kamer op.
Wil niet eens naar het strand.
Alexis is een lieve jongen.
Hij is niet zoals andere jongens van zijn leeftijd.
Hij is intelligent.
Maar soms begrijpen we niet alles wat hij zegt.
Misschien heeft hij een schop onder zijn kont nodig!
Ben ik het niet mee eens. Hij heeft genoeg achter de kiezen gehad.
Wat we willen, is dat hij naar buiten gaat.
is dat het weer in orde komt met hem.
We willen hem helpen. Hij is onze zoon en we houden van hem.
Je maatschappelijk werkster is hier.
Dank u.
Je moeder vindt dat ik je leraar Frans, meneer Lefebre, zou moeten ontmoeten.
Wat denk jij?
Ik ben niet gek.
Doe wat u wil.
Aah. Hallo! Hallo.
David... Het is je maat van vanmorgen.
Degene die kapseisde.
Laat hem binnen. Kom erin.
David is niet normaal.
Hij kwam op zijn vrije dag naar zijn werk.
Hij doet dat elke week.
Ik heb de kleren voor je meegebracht.
Bedankt.
Wil je iets eten?
Bedankt. Ik heb thuis gegeten.
Wat heb je aan een vrije dag als je gaat werken?
Ik vraag het je.
Hij is erger dan zijn vader!
Twintig jaar lang een slaaf van die winkel.
Resultaat? Hij is dood.
Ik dacht dat je zijn vriend was.
Wat een vriend!
Geef de dame antwoord.
Wat?
Ben jij mijn vriend? Ja of nee?
Ben ik je vriend?
Ik denk dat je dat bent. Maar ben jij het?
Als jij denkt dat ik je vriend ben...
Jij bent mijn vriend.
In dat geval kunnen we gerust zeggen...
Dat ik inderdaad je vriend ben.
Voila!
Dat is geen vriend
die je laat werken, terwijl jullie twee zouden moet uitgaan en plezier hebben.
En jij moet ook een beetje ontspannen.
Alex wist niet dat ik naar de winkel ging.
Hij had een belangrijk gesprek.
Is dat waar?
Ja.
Je bent zo schattig.
Ik zou je kunnen opeten!
Mijn schattig konijntje.
Mama.
Je spelshow is op tele.
Nu al?
Maar ik ben nog niet klaar met de afwas.
Die doen wij wel.
Werkelijk?
En dan gaan we naar de bioscoop.
Veel plezier.
Bedankt.
David. Je moet beloven niet de hele nacht weg te blijven.
Ik beloof het.
Alex... kan ik je vertrouwen?
Ja.
Mijn David heeft een echte vriend nodig.
Het is een genot jullie samen te zien.
Welterusten moeder.
Goede nacht.
Zullen we mijn Mécane nemen?
Suzuki. Als je wil.
Wacht... Geen reservehelm.
Te veel agenten in de stad.
Ik zal er een voor je kopen.
Waarom? Gaan we op reis?
Waarom niet?
Dinsdag. Woensdagmiddag,
Donderdag en zaterdag de hele dag.
Mam is een genie met cijfers, maar hopeloos bij klanten.
Het is teveel voor mij alleen.
Wat zegt je moeder?
Ze rekent op jou.
Je hebt haar gezien, het zal werken.
Ik zal erover nadenken.
Bang voor mij, of wat?
Nee. Ik moet er gewoon over nadenken.
Oké oké. Ik zal dus maar afwachten.
Beetje meer dan een jobaanbieding.
Nee hoor.
Wees gewoon beleefd, ontspannen, lachend...
Het is niet zeer moeilijk.
Klanten zullen van je engelachtige gezicht genieten.
Ik denk niet aan hen.
Aan wie dan wel?
Wil je de waarheid?
Ja.
Ik ben zenuwachtig van jou.
Mij? Wat heb ik misdaan?
We hebben elkaar pas vanmorgen ontmoet.
Waarom tijd verspillen?
We zijn allemaal sterfelijk.
Ja...
Ik heb tijd nodig om te wennen.
Oké. Ik zal zwijgen.
Ik heb een idee. We gaan wat drinken. Ik trakteer.
Vervolgens vergezel ik je naar huis.
Wacht. Kijk die knul eens.
Opzij! Klootzak.
Pas op!
Wat doe je?
Opzij!
Houd je grote mond dicht!
Laat me zwemmen!
Geen zwemmen voor jou. Dat is tot een einde gekomen.
Wat doen we met hem?
We brengen hem ergens naar een veilige plek, waar hij zijn roes kan uitslapen.
Hoe zit het met het mortuarium?
Het lijkenhuis?
Ja.
Is het laag water?
Ja.
Het is eb. Ik ga zwemmen!
Laat hem maar slapen.
We kunnen hem hier niet achterlaten.
Niemand anders bekommert zich.
Hij zal gewond raken.
Wacht. Het is zijn eigen schuld dat hij dronken is.
Dat zei je niet vanochtend op de boot.
Aah... Bedankt voor het redden, meneer Goederik!
In ieder geval. Ik zie niet veel verschil.
Tussen zijn dronken domheid en die van jou op de boot.
Hallo jongens...
Ja...?
Ik moet jullie verrassen.
Wat nu weer?
Ik heb mezelf ondergepist.
Werkelijk?
Alex... Het is grappig.
Hij wilde zwemmen en zeek zichzelf onder!
Gaat het?
Kijk... het strand.
Zachtjes...zachtjes...
Alex... Stop met mokken.
De nacht is jong.
Nee. Ik begrijp niet waarom je hem helpt.
Heb je altijd een reden nodig?
Ja.
Het is een aardig knul, oké?
Laat me niet achter jongens!
Kom, help me.
Sta op.
Kom op.
We zetten hem hier neer.
Ben ik dood?
Nog niet.
Ik voel me dood...
Fuck!
Het gezicht van de slapende knul Darnier beschouwend,
begreep ik de reden waarom David zijn tijd had besteed hem hierheen te brengen.
En de reden waarom hij mij vanochtend was komen redden.
Nog steeds niet op?
Ik ben laat naar bed gegaan, pa.
Geen excuses. Stop met lui zijn.
Schiet op... Je moeder heeft werk te doen.
Wat is er aan de hand?
Niets.
Mama! Kom koffie drinken!
Het is mijn koffietijd nog niet.
Trakteer jezelf eens voor een keertje.
Je hebt gelijk, mijn liefde.
Stop met zo laat te gaan slapen.
Je vader maakt zich zorgen.
Wat kan het hem schelen?
Ik heb vakantie en hij is aan het werk.
Hij vraagt mij wat je uitspookt.
Vertel het hem niet.
Ik kan niet tegen je vader liegen, mijn liefste.
Het was voorbij enen toen je thuiskwam.
Mm.
Hij zegt dat je een tijdelijke baan moet zoeken.
Om je bezig te houden en wat bij te dragen aan de pot.
Maar u wil dat ik op school blijf.
Nee... hij denkt als je een activiteit vindt...
Maar wat denk jij, mama?
Ik wil dat jij doet wat je gelukkig maakt, mijn liefste.
Dat is het enigste wat telt.
Ik weet niet wat mijn droom is.
Veel mensen weten het niet, en kom er nooit achter.
Lefevre zegt dat ik op school moet blijven.
Afstuderen en literatuur studeren.
Wat voor nut heeft dat?
Niet veel.
Zelfs hij zegt dat.
Vreemde leraar...
Iets nutteloos adviseren...
Hij bedoelde voor werk.
Werk is wat telt.
Juist, mama.
Fantastisch. Ik ben zeer blij.
Kom naar de winkel.
We bespreken het salaris en vieren het.
Oké?
Wacht! Mijn moeder wil met je praten.
Alex?
Ja mevrouw Gorman?
Dus je gaat met ons samenwerken?
Ja.
Geweldig!
Dan heb ik eindelijk tijd voor mezelf.
Maar luister.
Ik ben een beetje boos op je.
Waarom?
Gisterenavond heb je mij beloofd dat je David niet laat zou doen opblijven.
Hij kwam om vier uur 's ochtends binnen.
Vind je dat vroeg?
Vier uur 's ochtends?
Je had het mij beloofd.
Vier uur is te laat.
Vooral als David 's ochtends werkt. Het weekend is oké.
Het spijt me mevrouw, maar...
Laat maar. Het is niet zo ernstig.
Ik zal deze keer vergeten.
Ik omhels je, mijn klein konijntje.
David zegt, ik praat te veel.
Ik geef hem weer.
Alex?
Ja.
Ik zal het vanavond uitleggen. Oké?
We zullen een geweldig team zijn, jij en ik.
Zeker.
Tot ziens, Alex. Ik omhels je.
David had me gevraagd of ik zijn vriend was.
Maar was hij echt mijn vriend?
Iemand waarop je kunt rekenen, in welke omstandigheid dan ook?
Iemand waarop je kunt vertrouwen?
Kon ik David vertrouwen?
De zee is prima.
Denk je van niet?
Dat is Kate. 21 jaar.
Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik wat tijd met je doorbreng.
Ga je gang.
Ik moet aan mijn Frans werken.
Het is nogal roestig.
Je spreekt het goed.
Aah... Bedankt.
Ik ben pas drie dagen geleden aan gekomen.
Waar kom je vandaan?
Engeland.
Mijn naam is Kate.
Ik ben Alex.
Leuk je te ontmoeten.
Alex?
Ja... een afkorting voor Alexis.
Ik hou niet van de naam Alexis.
Alex is goed. Het bevalt me.
Ik ga een 'baignette' in de zon nemen.
Het is 'bain de soleil', niet 'baignette'.
Aah... 'bain de soleil'.
Wil je een 'bain de soleil' met mij nemen?
Ik sta op het punt iemand te ontmoeten.
Een mooi meisje, naar ik veronderstel?
Nee... een vriend.
Hij heeft een zomerjob voor mij.
Werk?
Een baan..
Een taak.
Dan moet het een goede vriend zijn.
Dat weet ik nog niet.
Misschien ontmoeten we elkaar weer?
Ik hoop het.
Ik werk als een 'au-pair'-meisje.
Ben je op vakantie?
Nee, nee. Ik ben hier twee jaar terug met mijn ouders komen wonen.
Tot ziens. Ik kom hier vaak.
Nou, ik zal naar je uitkijken.
Zal ik je de boetiek laten zien?
Ja.
Gesloten.
Ben je boos om gisteravond?
Ben je naar die dronken knul teruggegaan?
Ja. Ik was ongerust.
Hem alleen zo op het strand achterlatend...
Ik werd bang.
Dus ik ging terug.
Maar goed ook.
Er liepen vreemde vogels rond.
En dan?
Ik maakte hem wakker en we praatten...
Tot vier uur 's ochtends?
Ja, tot vier uur. Hij was dronken.
Stop, David.
Het zijn mijn zaken niet.
Oké. Laat maar.
Doe je ogen dicht.
Waarom?
Doe dicht.
Waarom?
Ik heb een verrassing voor je.
Een verrassing?
Sluit je ogen.
Dus waar is het?
Relax. Het komt eraan.
Open je ogen maar.
Is het dit?
Ja.
Om de weg op te gaan, niet voor boten.
Hij is...
prachtig!
En op deze manier verbergt het je lelijke gezicht.
Maar ik heb geen Mécane.
Ik wel. Ik neem je mee.
Jij en ik gaan duizenden reizen maken.
Kom.
Het is de laatste nacht van je vrijheid.
Morgen ben ik je baas en jij mijn slaaf.
Het is mijn eerste keer.
Oké. Zet nooit je voeten neer.
Houd ze altijd op de steunen.
Hier en hier.
Dan relax, en ga mee in de beweging.
Laat jezelf gaan.
Houd je stevig aan mij vast.
Klaar.
Het was niet anti-semitisch.
Hij en Gorman waren heel close.
Alexis was er kapot van.
Hij is nog steeds in shock.
De rechter heeft voor zijn gedrag een reden nodig.
Ik denk dat u de enige persoon die hij vertrouwt.
Ik heb uw hulp nodig.
Als we volgende week niet meer weten,
zal de rechter zal hem in een detentiecentrum plaatsen.
Ik kan het vertrouwen dat mijn leerling in mij stelt niet beschamen.
Hij moet met u praten.
Dat weigert hij.
Ik wil u een voorstel doen.
Wat?
Onder de voorwaarde dat u de rechter aanbeveelt dat hij op school blijft.
Ik kan niets doen, Mr.Lefevre. Ik moet begrijpen wat er is gebeurd.
Rijd je altijd zo?
Zoals wat?
Gevaarlijk snel.
Ik ga niet snel.
Het voelt niet snel.
Maak je een grapje?
Het voelde voor mij zeker als snelheid.
Wacht even.
Snel is 1 ding, snelheid is een andere, mijn klein konijntje.
Noem me niet je klein konijntje, net als je moeder.
Oké, mijn konijntje!
Stop ermee, idioot!
Leg snelheid uit.
Ik heb nooit het gevoel dat ik snel ga.
Maar snelheid voelt altijd dichtbij, vlak voor me.
Dus ik ga steeds sneller, proberen het te vangen.
Maar snelheid blijft altijd buiten bereik.
Ik heb nooit het gevoel dat ik snel ga of zelfs versnel.
Snap je?
Ja.
Wat als je het zou vangen?
Dat is mijn droom.
Het zou zijn zoals in een onzichtbare luchtbel,
die me in een fractie van een seconde overal zou kunnen brengen.
Ik zou moeiteloos bewegen. Geen geluiden, geen trillingen.
Je hebt het over een droom.
Heb je nooit zulke dromen?
Hallo...! Chris!
Hoe gaat het?
Ik stel je mijn vriend David voorstel.
Leuk je te ontmoeten.
Je hebt me teleurgesteld.
Wat bedoel je?
Mijn boot, klootzak.
Je had het me moeten vertellen.
Ik moest het verslepen en een boete betalen.
Sorry. Dat is mijn schuld.
Wie heeft jou wat gevraagd, clown?
Scheld me niet uit.
Ik noem je zoals ik het wil, flikker!
Houd op!
De wouten!
De politie!
David!
Houd er mee op!
Kom op, David!
Rennen!
Grijp de helmen!
Laten we gaan.
Wauw.
Je zit onder.
Fuck!
Heb je het gezicht van Chris gezien?
Sorry.
Doe dat uit.
Ga verder.
Wat een klootzak.
Doet het pijn?
Ja.
Voel je je goed?
Ik ben me er erg van bewust dat het moeilijk is van wat je meemaakt.
Je relatie met David Gorman is voor velen moeilijk te begrijpen.
Maar je bent niet alleen.
Wat ik wil zeggen is dat je je huid moet redden.
De maatschappelijk werkster en de rechter zijn
niet tegen je, en in staat het te begrijpen.
Je hebt geen keus, je moet uitleggen wat er is gebeurd.
Het verhaal van je 'vriendschap'.
De redenen voor je gedrag.
Het ziet ernaar uit dat ik het niet kan.
Soms is het gemakkelijker om te schrijven.
Weet je, ik bewonder je geschriften.
Schrijf je verhaal.
Vertel het in je eigen woorden, jouw emoties.
Jouw pijn.
Waar te beginnen?
Kom je?
Je moeder?
Maakt je geen zorgen. Ze slaapt.
Je wil dat ik beschrijf wat er achter die deur gebeurde?
Dat is normaal.
We willen allemaal de geheimen achter de gesloten deuren kennen.
Maar ik zal je niets vertellen.
Slechts 1 ding.
Het was de mooiste avond van mijn leven.
En het was met David.
Ik moet gaan.
Blijf.
Ik kan niet. Mam maakt zich zorgen, en papa schreeuwt.
Morgenavond?
Oké. Maar je zal de nagel aan mijn doodskist zijn.
Ik ben al doodmoe.
Altijd over de Dood.
Maak jij je daar geen zorgen over?
Nee.
Waarom erover praten?
Het fascineert me.
Voor jou niet?
Niet erg.
En je vader?
Dat is anders.
Ik leef en mijn vader is weg.
Ik mis hem.
Dat is wat zo moeilijk is aan de Dood.
De afwezigheid van degenen van wie je hield.
Jij lijkt gefascineerd door het concept van de dood.
Ja. Kan zijn.
Weet je wat we moeten doen met de Dood?
In zijn gezicht lachen.
Nogal makkelijk om te zeggen als je jong bent.
We moeten een eed afleggen, jij en ik.
Een pact?
Ja.
Degene die het eerst sterft,
belooft de ander dat
deze op zijn graf danst.
Kijk, nu ben je boos.
Denk je dat ik een grapje maak?
Nee. Ik denk dat je gek bent.
Ik moet dit haar veranderen.
Hoezo dat?
Weet ik niet.
Ik zal het morgen proberen.
Met je magische kam?
Nee.
Met een schaar.
Beloof je het?
Dat als ik eerst dood ga, dat je op mijn graf danst?
Doe niet zo dom.
Ik ben heel serieus.
Je wordt wel negentig.
Geen vluchten, beloof het gewoon. Dat is alles.
Waarom?
Voor mij.
Ik ben moe, David. Laat me.
Nee.
Beloof het gewoon. No big deal.
Is dat zo moeilijk?
Nee...
Ik begrijp het niet.
Stop met proberen alles te begrijpen.
Sommige dingen zul je nooit begrijpen.
Dus beloof het.
Waarom blijven discussiëren?
De vriend van mijn dromen stond voor mij,
en vroeg me een stomme eed af te leggen.
Op dat moment was er niets wat ik hem zou kunnen weigeren.
Ik beloof het.
Voor jou.
En om geen andere reden.
Van begin tot eind
duurde zes weken.
1008 uur.
60.480 minuten.
3.628.800 seconden.
De hele tijd, zelfs tot op de dag van vandaag...
Vraag ik me af: 'Waarom David?
Waarom hij, en niet een ander? '
Het kan niet alleen zijn allure zijn.
Het kan niet alleen fysiek, seksueel zijn. Kan het?
Voor kabeljauw en zeebaars zijn deze het beste.
Ik vertrouw u.
Dus twee pakketten. U mag ruilen.
Nu, voor een hengel...
Alex... help me voor de hengel.
We zijn de motor aan het repareren...
Ben jij hier ook?
Dat wist ik niet.
Aha. De hengel. Dit is ons nieuwste model.
Sterk aanbevolen. Werkelijk fantastisch.
Dit is het nieuwste model. Echt waar.
Maar ik geef er de voorkeur aan uw man te adviseren.
Ik dacht van hem te houden..
Ik dacht van wel.
Ik hield zoveel van hem, voor zover ik de betekenis van het woord begreep.
Hoe weet je dat ooit?
Ik dacht altijd dat ik het zou weten op het moment dat het gebeurt.
Wat ik in ieder geval wel weet is, dat ik geen genoeg van David kon krijgen.
Ik wilde elke seconde van mijn leven met hem verbrengen.
Maar als ik bij hem was, was ook dat niet genoeg.
Ik wilde naar hem kijken, hem aanraken, zijn aanraking voelen.
Ik wilde dat we de hele tijd samen waren.
Gedurende 3.628.800 seconden.
Ik was zo bezorgd.
Hij ging met niet al te beste mensen om.
Ik heb veel problemen met hem gehad.
Dag en nacht wild rondrennen. Het maakte me ziek.
Het is niet zijn schuld. Hij was ongelukkig.
Nu is de David van wie we houden terug. Dankzij jou.
Het is waar.
Hij is zo ongelukkig geweest
sinds zijn vader stierf.
Jullie doen elkaar goed.
Bedankt, mevrouw Gorman.
Integendeel. Jij bedankt.
Misschien kunnen jullie gezamenlijk de zaak verbeteren.
Hoe bedoelt u?
Ik heb nagedacht.
Waarom kom je hier niet bij de entree werken?
Het is een goede baan, goede vooruitzichten.
Als je het zo aanpakt, leer je binnen twee jaar het vak,
en zouden we een dependance in het toeristengebied kunnen openen.
Dat was... Simon's droom.
Mijn man.
Wat denk je?
Zal David het doen?
Hij heeft het niet gezegd, maar ik ken hem, hij denkt erover na.
Denk jij er ook over na?
Oké. Ik zal erover nadenken.
Vind je je moeder hiernaast niet bezwaarlijk?
Nee.
Stoort het haar niet?
Sinds papa stierf neemt ze sterke slaappillen.
Denk je dat ze van ons af weet?
Ze kan goed zien van wat ze wil zien.
'Je moet ons alles vergeven.
Op deze manier,
zullen we gelukkig zijn.
En als ons leven verdriet brengt,
zullen we samen huilen en gezegend worden. '
'Laten we twee kinderen zijn, twee jonge mannen.
Verliefd op niets, verbaasd over alles,
en gaan we witjes onder groene stengels liggen,
niet wetend dat alles hen vergeven is.'
Verlaine.
Ja.
Ze zeggen dat hij het voor Rimbaud heeft geschreven.
Hoe weet je dat?
Denk je dat je Lefevre's enige huisdier bent?
Had je Lefevre toen je van school ging?
Ja.
Hij was woedend toen ik wegging.
Hij zei dat ik was mijn talent verried.
Mijn leven met een misbruikende moeder vergooide.
De klootzak spaarde me niet.
Heb je hem verteld over de winkel en je vader?
Hij moet het begrepen hebben.
Jij?
In het begin niet, maar nu wel.
Moeten we Lefevre inhuren?
Dat zou grappig zijn.
Voor jou.
Niet voor de klanten.
Denk je er nog steeds over na?
Lefevre of stoppen met school?
Beide.
Nee, niet echt.
En jouw vader?
Altijd.
Is hij de reden van de eed?
Waarom?
Heeft hij je gevraagd om op zijn graf te dansen?
Nee.
Ik zou dat geweldig hebben gevonden.
Je draagt altijd dezelfde kleding.
Financiële problemen?
Nee, dat is niet het geval.
Dus... waarom is het dan?
Ik zie dingen die ik leuk vind, maar ik weet nooit wat bij mij past.
Ja.
Zoals dit.
En dan past het mij niet.
Deze past bij jou.
Hou je mond.
Je zou me nog heter maken.
Pervert.
Laat het.
Hallo!
Rechtsaf. Laten we alles veranderen.
Niet slecht.
Probeer deze.
Hoeveel kost deze, mevrouw?
149 frank.
Hier. Probeer deze eerst.
Alexis!
Hallo Alex!
Ooh, Kate. Aah!
Meestal heb ik niet zo'n effect op anderen.
Kate... Ik stel je David voor.
Dag, Kate.
Kate is au-pair en verbetert haar Frans.
Leuk je te ontmoeten.
Ik zag jullie twee op een boot.
Ik vond dat het een mooie naam had.
'De Calypso'?
Ja. 'D Calypso', dat is het.
Mijn vader heeft het zo genoemd.
Hij was zeeman.
Best aardig.
Bedankt.
Alex. We kunnen Kate eens een keer meenemen.
Zeker.
Ik zou dat prachtig vinden.
Werkelijk?
Kun je zeilen?
Ik veronderstel, als iemand het mij uitlegt.
Maak je geen zorgen. Hij legt het je uit.
Ben je een goede zwemmer?
Ik denk het wel.
Omdat Alex...
in kapseizen uitblinkt.
Hou op!
Nee? Nee.
Dan moet jij de leiding maar nemen.
Maak je zich geen zorgen. Dat doet hie.
Laten we nu gaan.
Waarheen?
Naar 'De Calypso'.
Waarom niet?
Heb je je spullen?
Ja. Ginder.
Laten we dan gaan.
Jullie twee, wacht even.
Pak je spullen, en sluit je weer bij ons aan.
Dat was hoe het einde begon.
Het probleem is dat ik mij zoveel details herinner.
Maar het einde niet meer.
Het is moeiljk om dit de politie te vertellen, de rechter of de sociaal werkster.
Sommige momenten herinner ik me tot in detail.
Hoe ik werd gered, onze eerste nacht.
Hij en ik, zij aan zij in de bioscoop.
Onze tochten op de motor.
Ik kan ze hartslag voor hartslag beschrijven.
Het waren geweldige momenten.
Gemaakt door de momenten samen te zijn.
Niks anders.
Maar het begin van het einde was geen geweldig moment.
Het was triviaal.
Banaal.
En dodelijk triest.
Hallo meneer. Fijne dag.
Dank u.
Hoi, kameraad!
Hoe staan de zaken ervoor?
Slecht.
Ik zal ernaar kijken.
Heb je een goede nacht gehad?
Ja.
Vol kronkelingen en erotische sensaties.
Je beschrijft het aardig.
Niet goed?
Ik had een goede leraar.
Trouwens. Vandaag brengen we geen tijd gezamenlijk door.
Ja en? Ik heb me niet voor een cursus Engels aangemeld.
Een beetje chagrijnig vanmorgen?
Beetje onaangenaam vanochtend?
Tart je geluk niet.
Ik tart mijn geluk?
Ja.
Kijk wie er aan het praten is.
Je bezit mij niet maat.
Zei ik dat ik dat deed?
Noem me geen 'maatje'.
Sorry, klein konijntje.
Ik dacht dat we vrienden waren.
Iets meer dan vrienden, is het niet?
Vergeet niet dat je eerst achter mij aan kwam. Ik ben het niet vergeten.
Ik kwam achter jou aan?
Ja.
Nee, dat deed ik niet.
Wat?
Wishful thinking.
Je versierde me!
Je kwam me te hulp, zwaaiend met mijn spijkerbroek in de lucht.
Je nodigde me uit voor een warm bad, leende me je kleren.
Flirte met me in het bijzijn van je moeder!
Betastte me in de bioscoop!
Kalmeer verdomme! Hoer!
Ik kan me niet herinneren dat je je verzette.
Hallo!
Bonjours, mevrouw!
Hoe gaat het met u?
Prima. Bedankt.
Vertel me wat ik voor u kan doen.
Ik ben op zoek naar een hengel.
Waarom?
Wat maakt het jou uit?
Uiteindelijk gebeurde er niets.
Helemaal niets?
Nee. Niets om je zorgen over te maken.
Ik wil begrijpen waarom.
Alex... je wordt irritant.
Vertel me waarom.
Het is eerder gebeurd.
Het is toch geen probleem. Je hebt eerder ook niet geklaagd.
Dit is anders.
Waarom? Omdat het een meisje betreft?
Nee.
Waarom dan?
Je liet me vallen als een baksteen.
Ik zag je haar op de boot verleiden, alsof ik er niet was.
Liet mij alles met de boot regelen, terwijl je met je nieuwe speeltje verdween.
Je dumpt me. Doe dan niet alsof alles goed is!
Nee. Ik ben geen dienstmeisje altijd tot uw dienst, maat!
Ben je klaar?
Nee. Vertel me waarom je het deed.
Je wilt het echt niet weten.
Ik denk... je bent gewoon jaloers.
Het gaat snel voorbij.
Betuttel me niet!
Ik leg het alleen uit!
Noem je dit een uitleg?
Wat leg je uit? Wat is dit?
Oké... weet je wat?
Laten we kalmeren. Vrede maken.
Ik heb me slecht gedragen. Mijn excuses.
We gaan terug naar waar we waren, vergeet dit, en wees gelukkig.
Hou op!
Niet deze keer.
Ik weet niet wanneer ik het besloot.
Op dat moment, denk ik.
Zodra ik het zei, wist ik dat ik er spijt van zou krijgen.
Een diepe stilte.
Oog in oog. Wachtend...
Het was het meest trieste moment van mijn leven.
Pas op, Alex. Sommige dingen kunnen beter ongezegd blijven.
Daarna is het te laat om ze terug te trekken.
Zoals dingen van eeuwige vriendschap?
Zoals beloften van dansen op je graf?
Is dat wat je bedoelt?
Wil je het weten?
Oké... ik vertel het je.
Ik begin me te vervelen.
Vervelen?
Ja. Vervelen.
Waarom?
Wat? Wie?
Jij.
Ik?
Jij.
Waren we niet gelukkig?
Dat is precies het probleem.
Jij bent gelukkig.
Helemaal.
Ik was gelukkig.
We waren gelukkig samen, maar...
Nu niet meer.
Je had iets moeten zeggen. We hadden andere dingen kunnen doen.
Dat is niet het punt.
Dan wat is het?
Ik zei het je. Jij bent het!!!
Wat is er met mij?
Jij bent het!!! Je verveelt me!!!
We hadden een goede tijd.
Ik heb het fantastisch gehad met je.
Maar ik hou van verandering.
Begrijp je?
Ik wil verschillende mensen. Eentje is niet genoeg.
Niet voor mij.
Oké.
Ik ben achter je aan gegaan.
Ik hoorde je meteen.
Ik dacht dat je was zoals ik.
Ik dacht dat je gewoon...
plezier wilde hebben, en veel dingen met mij doen.
Maar wat er tussen vrienden gebeurt is een kwestie van vertrouwen.
Maar ik ben het.
Ik ben het, die je wilt.
En dat kan niet, Alex.
Sorry.
Het is te zwaar voor mij.
Ik wil niemand's bezit zijn.
Niemand.
Nooit.
Alex! Kom terug!
Maar... wat is er gebeurd?
David?
Alex. Ben jij het?
David. Wat is er gebeurd?
Heb jij dit gedaan?
En waar is Alex?
Al thuis?
Ik ben in mijn kamer.
Voel je je beter?
Ja.
Eet je met ons mee?
Ja.
Je vader zal blij zijn.
Te hard rijden, een bocht gemist...
Er waren verschillende getuigen ter plaatse.
Wat heb je gezien?
Het leek erop dat hij probeerde te vliegen.
Hij moet gek, dronken, stoned zijn geweest.
Of gek. Hij had geen helm op.
Het was schokkend.
Vertrek je al?
Mevrouw Gorman! Laat me binnen!
Mevrouw Gorman!
Ga alsjeblieft weg!
Wat is er gebeurd?
Vertel het me!
Je weet het niet?
Nee.
David is net overleden. Mijn zoon is dood.
Je hebt hem vermoord.
Maak dat je wegkomt, of ik bel de politie.
Hoor je?
Verdwijn!
Ik dacht: Het komt door mij.
Hij stierf in woede, vanwege mij.
Nee.
Hij was blij van me af te zijn,
dus reed hij snel om het te vieren.
Hij was eindelijk in zijn tijdloze bubbel.
Heeft hij het gedroomd?
Probeerde hij zijn droom te realiseren?
Nee. Niets van dat alles.
Het was Kate's schuld.
Niet dat hij van haar hield. Integendeel.
Hij had spijt van zijn avontuur met haar.
Hij stierf vol wroeging.
Ik bleef maar denken dat het tenslotte allemaal mijn schuld was.
Als ik terug was gekomen toen hij me riep...
Maar had hij geroepen?
Ik wou dat ik op de motor bij hem had gezeten.
Ik bleef maar denken.
David is niet dood, het is onmogelijk.
Ik wil dat hij er nog is.
Je moeder stuurde mij met koffie. Ze maakt zich zorgen.
Je hebt gisteravond geen woord gezegd.
Je hebt niet gegeten...
Sorry. Ik voel me niet lekker.
Wat is het deze keer?
Weet u het niet?
Hoe kunnen we? Je vertelt ons nooit iets.
David Gorman is dood.
De jongen uit de winkel?
Ja.
Motorongeluk.
Je kende hem niet lang.
Zes weken.
Die dingen gebeuren.
Hoe gaat het met mevrouw Goldman?
Slecht.
Dat is normaal.
Ze heeft hulp nodig.
Je zou haar in de winkel kunnen helpen.
Ze was aardig, betaalde je goed.
Laat haar zien dat ze op je kan rekenen.
Sta op en ga aan het werk, oké?
Goed.
Als je iets nodig hebt, hulp...
Je weet waar je moet zijn.
Ik ga.
Ik zal je moeder vertellen dat je komt.
Is daar iemand?
Iemand?
Nee, mevrouw Gorman.
Ik ben het. Alex.
Ik wil met u praten en u iets vragen.
Heb je geen medelijden?
Geen eer?
Ik moet David zien. Ik moet zijn lichaam zien.
Nog een laatste keer.
Het is belangrijk voor mij.
Ik vertrouwde je.
Kijk hoe je ons hebt terugbetaald, David en mij
Alsjeblieft... Ik wil hem zien. Ik moet.
Ik hield ook van hem, weet u.
Hoe durf je zoiets te zeggen?
Hij had geleefd als hij niet achter je aan was gegaan.
Achter me aan gegaan. Hoezo dat?
Hij heeft me alles verteld.
Heeft me laten zien wat je gebroken hebt.
Hij pakte de motor en ging je zoeken.
Ik kon hem niet stoppen.
Ik wist dat mijn David een vriend nodig had.
Een echte vriend. Ik heb hem zijn vrijheid gegeven.
Kijk naar het resultaat.
Hij is naar zijn vader gegaan.
Je zult hem nooit meer zien.
Hoor je me?
Nooit.
Een zin klonk luid en duidelijk:
'Ik zou moeten sterven om me bij David te voegen'.
Maar hoe doe je dat?
Pillen?
De keel doorsnijden?
Of de polsen?
Vergiftigen?
Verstikking?
Ophangen?
Een vuurwapen vinden?
Ik heb over een stam gelezen waarvan de leden konden gaan liggen
en sterven door de kracht van hun gedachten.
Ik heb het bijna een half uur vruchteloos geprobeerd.
Het is niet gelukt.
Dus het was rotzooi.
Lefevre had gelijk.
De enige weg terug naar David
was om te schrijven.
Om ons verhaal te vertellen.
Hem met woorden uit de dood terugbrengen.
Ik heb de hoorzitting uitgesteld, en Alexis verteld
dat we om hem te begrijpen zijn tekst nodig hebben.
Heb je hem gesproken?
Ja. Hij schrijft de hele tijd.
Ik denk dat zijn werk therapeutisch is.
Mag ik enkele passages lezen waarover ik kan vertellen?
Nee. Dat is te gevaarlijk We mogen niet storen.
Je hoeft het hem niet te vertellen dat je me enkele passages liet zien.
Er is zoiets als professionaliteit.
Om die reden kan ik u die informatie niet geven.
Mr Lefevre. Ik heb geen roman nodig. Zet hem onder druk.
Goed dat u dat zegt. Hij is op dit moment bezig
met een passage die grote indruk op mij maakt.
Ik vraag u maar één ding. Dat hij niets verzint.
Is dat mogelijk?
Alex.
Het is verschrikkelijk.
Ik kan niet met huilen stoppen.
Hoe ben je erachter gekomen?
Ik belde zijn huis en kreeg zijn moeder.
Ze is er slecht aan toe.
Ja.
Ze wil me nooit meer zien.
Waarom?
Jij en David waren zulke goede vrienden.
Het is niet 'camisse'
Wat betekent 'camisse' in het Frans?
Betekent het meer dan 'vrienden'?
Mijn excuse. Ik wist het niet.
Je kon het niet weten.
Ik had het moeten raden.
Ben je geschokt?
Nee.
Ik ben gewoon verrast.
Omdat hij met jou naar bed is geweest.
Je weet het?
Om die reden hadden we zelfs ruzie.
Sorry.
Mag ik je iets vertellen, Kate?
Ja, dat is goed.
Had ik er vroeger over nagedacht, zou Kate de laatste persoon zijn geweest
met wie ik mijn tijd had willen doorbrengen.
Maar om eerlijk te zijn...
Kate was de enige die ik in vertrouwen kon
nemen van wat er met David en mij gebeurd was.
Dus ik vertelde haar alles.
Soms barsten we in lachen uit.
Het was de eerste keer dat ik binnen 48 uur lachte.
Af en toe stelde ze een vraag.
Tegen het einde huilde ze.
Zachtjes.
Zonder een woord.
En zonder poespas.
Ik heb je niet alles verteld, Kate.
Ik wil alles weten.
Toen we elkaar ontmoetten, heeft David me laten zweren, dat de ander op het graf danst
van degene die het eerst sterft.
Maar... dat is bizar.
Ja, ik weet het.
Je gaat het toch niet doen?
Een belofte is een belofte, Kate.
Ik heb geen keus.
Je kunt me helpen, Kate.
Met dansen?
Nee, nee... Dat is voor mij.
Wat moet ik dan doen?
Het is misschien nog bizarder, maar ik moet zijn lichaam zien.
Wat? Alex!
Ik weet dat het gek is, maar ik moet zijn lichaam zien.
Om er zeker van te zijn dat hij dat echt is dood, begrijp je?
Arme Alex.
Het was niet slechts een avontuurtje...
Hallo.
Hallo, Alexis.
Hallo, meneer Lefebre.
Dus... Kan ik iets lezen?
Ja. Ik heb vooruitgang geboekt.
Maar... het is ingewikkeld.
Ik hoop dat u het kan waarderen.
Oké. Kijk eens.
Trek dit aan.
Wat is het?
Oh nee...! Nooit van mijn leven.
In een spijkerbroek zie je eruit als een jongen.
Het is nodig dat je je benen laat zien.
Anders gaan we scheren.
Een meisje zijn is waardeloos.
Ja, inderdaad.
Mannen houden van zachte en haarloze benen bij meisjes.
Je kunt nog steeds van gedachten veranderen als je dat wil.
Er is altijd een noodlottig moment
dat je je realiseert, dat als je doorgaat,
er geen weg terug is.
Ik heb het op die dag geleerd. Met dank aan Kate.
Denk je dat David dit sexy zou vinden?
Ik weet niet.
Jij kent hem beter dan ik.
Maar ik vind je sexy..
Laten we ze daar neerzetten.
Blijf hier. Oké?
Oké.
Het is in orde, beaamt hij. Maar haast je.
Het is tegen de regels. Hij zou kunnen worden ontslagen.
Hoe is het je gelukt?
Engelse onderhandelingen.
Zijn naam is Bernard. Jij bent Susanne.
Suzanne is... Ik haat die naam!
Het is de naam van mijn zus. Kom op.
Focus op je karakter:
Een jong ongelukkig verliefd meisje,
dat het lichaam van haar minnaar nog een laatste keer wil zien.
Maar zijn moeder heeft het verboden,
omdat ze tegen je relatie was. Oké?
Daar hoef je geen meisje voor te spelen.
Luister! Ik weet niet of de bewaker van een geschiedenis tussen twee jongens houdt.
Kom op.
Deze kant op, meisjes. Kom snel binnen.
Het is een nogal tragische aangelegenheid.
De liefde voor jonge mensen breekt mijn hart.
Nog nooit zo'n plek gezien?
Nee, meneer.
Ik mag je niet binnenlaten.
We weten het.
Ze zegt niet veel, je vriendin.
Susanne is er kapot van.
Het is vreselijk voor haar geweest.
Ik begrijp het.
Heb je ooit een lijk gezien, mijn beste Suzanne?
Ben je klaar om het onder ogen te zien?
Ik kan mijn ogen niet van dat hoofd afhouden,
plat op het metalen blad liggend.
Ik wens maar 1 ding.
Dat hij zijn ogen opent.
Dat zijn mond gaat spreken.
Dat zijn handen me strelen.
Dat zijn hart gaat kloppen.
Om zijn lichaam weer te laten zijn: David.
Wat is er met jou aan de hand?
Laat hem! Alex!!!
Wat is dit?
Oh mijn God!
Wat? Oh...
Make-up nu op?
Nee. Een vriend speelt een toneelstuk.
Ah. Ik dacht dat je net zoals oom Jacky was.
Oom Jacky?
Je vader kan zijn naam niet horen.
Oom Jacky kleedt zich als een vrouw?
Maakt u zich geen zorgen. Ik zal niks zeggen.
Maak je gezicht grondig schoon voordat je vader...
Wacht even. Waar is oom Jacky nu?
Haast je. Je vader komt weldra thuis.
Ja.
Alexis...
Wat?
Ben je in orde?
Ik ben oké, maman.
Is het zo gebeurd?
Ja.
Heb je iets overdreven?
Ik heb geprobeerd het tot in detail te vertellen, zo goed als ik kon.
Sommige woorden waren moeilijk om te vinden, maar het is me gelukt.
Dat deed je inderdaad.
Het is bizar. Sinds ik met schrijven begon,
heb ik het gevoel dat ik zelf een personage geworden ben.
Heb je er moeite mee?
Nee... het voelt best goed.
Het dwingt me om me minder op mijn pijn te concentreren
en meer op het verhaal, de karakters en het schrijven.
Oké. Maar wat rest is om het essentiële te schrijven.
De maatschappelijk werkster en de rechter wachten.
De plaats delict, de begraafplaats.
Ik weet.
Dat is het moeilijkste deel om te vertellen.
Vind je het erg als ik Miss Martin hiervan iets laat lezen?
Om haar gerust te stellen?
Opdat ze niet denkt dat ik gek ben?
Ja.
Als u dat wenst.
Mag ik u iets vragen?
Natuurlijk.
Kende u David goed?
Ja.
Heeft hij u ook verleid?
Ja.
Maar hij was een student.
En ik was zijn leraar.
Hallo?
Mevrouw Gorman?
Ik realiseerde me dat ik geen foto van David heb.
Ik zou graag willen dat u me er een geeft, alsjeblieft.
Hallo?
Ben u er?
Hallo?
Hallo meneer. U praat met Alex.
Stop met bellen, of we bellen de politie.
Meneer! Luister naar mij. Ik heb alleen een foto nodig, een portret...
Genoeg!
Ik heb hem dood gezien! Ik wil hem levend herinneren...
Dus David zou binnekort worden begraven.
Ik moest alles weten van Joodse begrafenisrituelen.
De voorbereiding van het lichaam, het kielzog, de begrafenis...
Ik ontdekte dat ze minstens tot een jaar na de begrafenis wachten
met het oprichten van een grafsteen.
Hoe zou ik zijn graf herkennen?
Wat doe je?
Ik ga wandelen in de frisse lucht.
Om twee uur 's ochtends? Je loopt koorts op.
Maakt u zich geen zorgen. Ik pak me goed in.
We hadden nooit moeten verhuizen.
Daar wisten we alles. Alles was eenvoudiger.
We zijn nu hier, maman. Alles komt goed.
Ga terug naar bed.
Kan ik iets warms voor je klaarmaken?
Ik heb geen honger. Ik heb gewoon wat frisse lucht nodig.
Ik heb te lang in bed gelegen.
Ga niet ver. Je weet nooit wie je ontmoet.
Ga weer slapen.
Maman?
Vond je oom Jacky aardig?
Ja.
Ik weet niet hoe lang die crisis heeft geduurd.
Ik was de controle kwijt.
Volledig gestoord.
Waar was ik naar op zoek?
Probeerde ik me bij David te voegen?
Ik weet het niet.
Maar niettemin had ik niet gedanst.
Papa...
Ja?
Herinnerje dat je zei dat ik om hulp kon vragen als ik die nodig zou hebben?
Ja.
Ik moet deze brief bezorgen. Wil u dat doen?
Een meisje?
Een vriendin.
Met mijn geblesseerde voet kan ze beter hier komen.
Is ze mooi?
Zij is Engelse.
Een buitenlandse?
Engeland is niet in Frankrijk, pap.
Bent u het ermee eens dat ze komt?
Je moet het aan je moeder vragen.
Maar... wil je haar mijn brief bezorgen?
Als het je goed doet, ja.
Bedankt pap.
Terugdenkend aan dat moment denk ik dat mijn vader het wist.
Dat hij begreep dat David meer dan een vriend was.
Misschien kunnen we op een dag er eerlijk over praten.
Bijna was ik niet gekomen.
Waarom?
Je hebt me verlaten en
met die vreselijke man in het mortuarium achtergelaten.
Ik was halfnaakt. Ik moest vluchten.
Heeft hij je te pakken gekregen?
Nee. Ik ben te snel.
En?
Dus niks! Hij had iets gedaan kunnen hebben.
Pardon.
Ik heb er spijt van dat ik daarheen ben gegaan.
Ik vergeef je.
Jou zonder de pruik en in een beha te zien rennen was grappig.
Er is nog iets waarover ik wil praten.
Wat nu?
Ik ben er niet in geslaagd op het graf van David te dansen.
Nou... het maakt niet uit.
Ik had weer een crisis, Kate.
Ik groef in zijn graf.
Wat?
Je bent gek.
Ik weet het.
Het was erger dan in het lijkenhuis.
Ik probeerde hem te slaan.
Hem te raken?
En hem ook bereiken.
Ik was boos, en op de tegelijkertijd ook verrast...
Alles door elkaar gemengd.
Begrijp jij er iets van?
Nee.
En ja.
Ik weet het niet.
Ik denk dat je je misschien schuldig aan zijn dood voelt.
Mevrouw Gray zal zich afvragen waar ik ben. Ik moet gaan.
Wacht, Kate. Ga niet weg.
Ik moet praten. Je doet me goed. Alsjeblieft!
Weet je...
Als je een vriend de waarheid vertelt,
neemt hij je dit kwalijk voor het leven.
Probeer mij.
Wil je echt weten wat ik denk?
Ja.
Vanaf het begin was het niet David waar je van hield, denk ik.
Maar het was een idee, dat jij van hem gemaakt heb.
De realiteit is Alex, dat jij van een gezicht en een lichaam hield,
waarin je de persoon stopte die jij wilde.
De vriend van je dromen.
Dus hij bestond niet echt?
Kan zijn.
Hou op met dat idee. David bestond.
Ik was bij hem, sliep met hem.
Net zoals jij.
Ja... er heeft iemand bestaan.
Maar niet de persoon die we begrijpen.
Dus we verzinnen de mensen van wie we houden?
Dat is dom.
Ik moet gaan.
Je weet het.
Jij vroeg me je te vertellen wat ik dacht.
Geen probleem.
Bedankt voor het helpen met het mortuarium.
Werkelijk.
Waar vind ik jongens als ik niet in een mortuarium kan komen?
Ik begrijp het niet.
Pak hem!
Rustig aan.
Laat me gaan!
Dat is hoe op 2 september 1985,
twee agenten arresteerden een onstabiele zestienjarige jongen arresteerden.
Het kon me zelfs niet schelen.
Ik had mijn belofte gehouden.
Mr. Alexis Robin, alstublieft.
U bent hier vandaag voor het aanrichten van schade aan het graf van uw vriend.
Mr.David Gorman, die bij een motorongeluk stierf.
Nadat jullie twee ruzie hadden gekregen over
een meisje dat jullie allebei het hof maakten.
U heeft uw gedrag uitgelegd en gerechtvaardigd,
door naar een eed te verwijzen, gemaakt met de overledene.
Maar een graf ontheiligen, zoals u deed Mr. Robin, is verboden.
Strafbaar bij wet.
Dus de rechtbank veroordeelt u
tot 140 uur gemeenschapsdienst.
En raadt ten zeerste psychologische behandeling aan.
Heeft u het begrepen?
Ja, Edelachtbare.
De hoorzitting wordt geschorst.
Excuus!
Hi.
Ken ik jou?
Ik denk het niet.
Ik herken je.
Een vriend en ik hebben je naar het strand gesleept.
Je was helemaal dronken.
Misschien... Ik herinner mij het niet meer.
Mijn vriend David zorgde voor je.
Heb je je lange haar geknipt?
Ja. Ik werd er ziek van.
Mijn vriendin vond het leuk, maar heeft me gedumpt.
Shit.
Het ligt achter mij.
Werk je hier?
Ja. Tijdelijk voor zes maanden.
En jij?
Ik begin binnen een week.
De oude man helpen, reparatie van boten in de haven.
Stoer.
Wat ben je nu aan het doen?
Niets speciaals.
Roken.
Een tochtje maken met een boot?
Ik ken een mooie boot, 'De Calypso'.
Waarom niet?
Is die van jou?
Nu wel.
Heeft wat reparaties nodig.
Ik ben je man.
Laten we gaan.
Denk alsjeblieft niet dat mijn verhaal hier eindigt.
Ik weet zelf het einde niet.
Misschien is dit pas het begin.
Ik heb je verteld over mijn zomer van 85 met David.
De vriend van mijn dromen.
Dan begrijp je hoe ik geworden ben wie ik ben.
Of misschien wat ik niet meer ben.
Want het enige dat telt,
is te bewerkstelligen dat je op de
een of andere manier aan je geschiedenis ontsnapt.