Dostlarım, rakiplerim...
Beni dikkatle dinleyin.
Bu benim değil, bizim hikâyemiz.
Bir şehrin ruhunun hikâyesi.
Bir işçi şehrinin hikâyesi...
...ve camianın hikayesi.
Halkının hikâyesi. Benim ailem.
Manchester ilginç bir şehirdir.
Manchester çok özel bir şehir.
Tüm zorluklara rağmen mutludurlar.
Herkes eşittir. Hepimiz işçiyiz.
Hepimiz burada kenetlenmişiz.
Endüstri Devrimi'nin beşiğidir.
Çalışkanlık halkın damarlarına işlemiştir.
Bence bu alçak gönüllülükle...
...ve hayatta kalabilmek için çok çalışmakla ilgili.
Savaştan sonra serbest bırakılması için can atıyorlardı.
Onları birleştiren bir eğlenceydi.
Bu insanlar zor bir hafta geçirdikten sonra...
...futbollarından başka hiçbir şeyleri yok.
Oraya gitmeli ve onları eğlendirmelisin.
Kulübün DNA'sı öncü gendir. Bunu şehirde de görebilirsiniz.
Zor zamanları ve kötü zamanları oldu.
Ama camia onları hiç bırakmadı.
Manchester United'ın kırmızı formasını...
...giymenin getirdiği belli bir sorumluluk var.
İzleyenler için her maç ayrı bir önem taşır.
Senin sorumluluğun onlar için oynamaktır.
Genç oyuncular, alt yapılar, yıldızlar,
futbol hastaları, bu sporun fanları
Manchesterlılar Old Trafford'a gitmeli.
Futbolu onlar için oynarsınız.
Böylece futbol çok daha önemli hâle gelir.
United hep bir aile gibi bilinir.
United böyleydi ve böyle olacak.
Umudun ve korkunun hikâyesi.
Mutluluğun ve hayâl kırıklığının hikâyesi.
Ve her şeyin hikâyesi.
Manchester United, gerçek sportif mükemmelliğin beşiği.
Biz oyuncular, nesilden nesle...
...aktarılan bu formaların sadece koruyucularıyız.
United'ı anlayabilmek için öncelikle...
...Busby Babes'i anlamak gerekir.
Gördüğünüz kişi bir futbol menajeri.
Şu anda futbol liginde kendisi gibi 91 menajer daha var.
Onun en iyisi olduğunu hiç kimse yadsıyamaz.
O, kulübünün ve futbol oyununda iyi olan her şeyin...
...vücut bulmuş hâli olan adam.
Matthew Busby...
...bir Orbiston madencisinin oğlu olarak kırsal Lanarkshire'da doğdu.
Ve İskoçlara özgü tarzda futbol için deli oluyordu.
Matt Busby geldiğinde hayâl gücünden başka bir şeyi olmayan...
...başarısız bir kulüptük.
İnşa edebilmesi için biraz zamanı vardı.
Onlara Busby Babes diyorlardı.
Dünyanın dikkatini çeken genç yeteneklerin hasadı.
İngiliz futbolunun sevgilileri. Halk bunlara doyamazdı.
Busby Babes.
Dünyayı ayakları altına almış bir kardeşlik ekibi.
Duncan Edwards 15 yaşında imza attı. Bobby Charlton...
...15 yaşında kabul edildi.
Eddie Colman, Geoff Bent ve daha niceleri.
Okul çocuğu futbolcuları olarak arandılar.
Matt, savaştan hemen sonra geldiğinde...
...genç oyunculara çok fazla etkili oldu.
Rüya gibi mutlu bir dönemdi.
Bazı çocuklar okulu bırakıp kulübe geliyorlardı.
Onlarla birlikte yaşadık.
Onlar geldiler, biz karınlarını doyurduk, göz kulak olduk...
...onları koruduk, onlara yol gösterdik.
"Birliktelik" yaşıyorduk.
Bir nevi aile olmuştuk.
Busby'nin yönetiminde felsefe de gelişti.
"United Tarzı" doğdu.
Savaşın dehşetinden sonra, insanlar...
...hayatlarını yeniden inşa etmeye çalışıyorlardı.
United, kesinlikle harika futbol oynayan...
...bu taze yüzlü çocuklarla birlikte geldi...
...ve bütün ulus onları bağrına bastı.
Oynadıkları futbola hayran oldular.
Matt Busby'nin tarzına hayran oldular.
Ülke çapında pek çok insanın sesi oldular.
Busby Babes, kupa ve lig futbolunda eşsiz savaş sonrası...
...rekorlarına sahip.
Bu takım o maçlardan zaferle çıkmıştı.
Şimdi, sırada Avrupa vardı.
United, ilk turda elde ettiği 2-1'lik üstünlükle maça çıkıyor.
50 binden fazla seyirci JNA Stadyumu'nu doldurmuş durumda.
Belgrad'a vardık.
Takımın başlama vuruşundan önce...
...saygı duruşunda dizildiğini görmek muhteşemdi.
Onlarla gurur duymuştum.
Ertesi sabah, tarifeli bir uçuşla...
...Münih yakıt ikmali ile yapmak üzere yola çıktık.
Münih'te pist çok karlıydı.
Üçüncü denemede yola çıktık...
...ve mürettebattan biri dedi ki, "Tanrım, başaramayacağız."
Bir şeye çarptık.
Ürkütücü bir sessizlik oldu.
Birkaç koltuğun etrafa saçıldığını görebiliyordum.
İnsanlar hâlâ koltuklarına bağlı hâldeydiler ama ölmüşlerdi.
Kaleci Harry Gregg, bir şekilde kabinden çıkmıştı.
Bir bebeğin ağladığını duymuş...
...ve onu kurtarmıştı ve gelip onu almam için bana seslendi.
Takım çok mütevazıydı.
Ve çok sağlam genç adamlardı.
Veda etme şansları hiç olmadı.
Bu trajedi...
...herkese dokundu.
Burası Old Trafford, bugün yas tutan şehri kalbi burada.
Manchester'daki herkes, İngiltere halkı bu sahayı izliyorlar.
Dünkü kazayı duyduğunuzda ne hissettiniz?
Çok üzüldüm, eminim buradaki herkes çok üzgündür.
Manchesterlılar için çok büyük bir kayıp.
Çok korkunç. Büyük sporcularımızı kaybettik, çok üzücü.
Sizin Manchesterlı olmamanız bir şey fark ettirmiyor?
Hiç fark etmez.
Onlar harika bir takım ve ben çok üzgünüm.
Herkesin aklındaki soru, Matt Busby bununla nasıl başa çıkıyor?
Az önce istasyonda trenden indiğimde...
...taksicinin bana ilk sorduğu şey bu oldu.
Akşam üzeri, yatakhane görevlisinin bana gelip...
...uçağın düştüğünü söylediğini hatırlıyorum.
Çünkü Matt'i yakinen tanıyordum.
Ona Matt amca derdim.
Manchester United'a ne olacaktı?
Sekiz oyuncun...
...ölmüştü.
Duncan Edwards öldü, David Pegg öldü.
Bill Foulkes yaralı, Mark Jones öldü.
Ray Wood yaralı, Eddie Colman öldü.
John Berry yaralı, Roger Byrne öldü.
Tommy Taylor öldü. Dennis Viollet yaralı.
Bill Whelan öldü ve Geoff Bent öldü.
Ve kulübün böyle bir trajediden 10 ya da 11 gün sonra...
...bir maç oynamak için geri gelmesi beni hiç ama hiç şaşırtmadı.
Babam, şehir ve çevresi için çalışan biri olarak...
...Münih'ten sonraki ilk maçta Old Trafford'a gitti.
Ve babam gibi tüm futbola bağlı insanlar...
...aslında "Bu kulüp bunu atlatabilecek mi?" diye soruyordu.
Ve kulüp toparlanmak istedi.
Maça normal bir şekilde başladık ve o elektrik oradaydı.
Bu eşleşmede olan isimler yoktu.
Ve United kazandı.
Ve böylece 12 yaşındaki bir futbol hayatı normal bir şekilde devam etti.
Dayanışmaya ihtiyaç vardı.
Bütün ülke o anda yanlarındaydı.
Çocukluğundan beri tanıdığı, yetiştirdiği...
...ve İngiliz şampiyonları hâline getirdiği tüm oyuncuları kaybetmek...
...o zamanlar çok büyük zarar vermişti.
Ve hiçbir zaman Münih'i atlatabildiğini sanmıyorum.
Münih konusunu onun yanında hiç açmadık.
Ruhen çok kötü bir süreçti.
Hiçbir zaman, hiçbir şey konuşulmayacaktı.
Ve birden Jean, "Bak, bu senin hayatın" gibi bir şeyler söyledi.
"Bu yapman gereken bir şey. Bununla yüzleşmelisin.
Bu hep içinde kalacak ama bu çocuklar muhtemelen geri dönmeni isterlerdi."
Söylediklerinde haklıydı...
...ve içimde yeniden küçük bir tohum yeşermeye başladı.
Ve Manchester United'ı zirveye çıkacağıma dair...
...saplantıya yeniden kapıldım.
İnsanları bir araya getiren...
...güçlendiren birleştiren bir trajedi.
Yıkılmış bir takımdılar...
...ve insanlar onların yeniden ayağa kalktıklarını görmek istiyordu.
Bu trajediden sonra tekrar nasıl yapılanacaklardı?
Kulübe getirdiği ya da altyapıdan gelen herkes...
...yapbozun parçaları gibiydi.
Jimmy Murphy onunlaydı. İki numarası da yanındaydı.
Zamk gibi yapışmıştık.
Bu Matt Busby tarzıydı. United tarzı buydu.
Manchester canlanıyor.
Özgürlük, coşku. Her şey mümkündü.
Manchester, harika bir oyunculara sahip olduğu için çok şanslıydı.
Bobby tam bir beyefendiydi ama talepkârdı. O bir kazanandı.
Ve Dennis harika bir golcüydü.
Bir bitiriciydi.
Ve sonra, bu dünyanın dışından gelen George'a sahipti.
Her şeye sahipti.
Sadece yüce Charlton, Best, Law. Üçlü.
Tekrar en iyisi! Gol! Süper!
Bu, alaycıları yeniden âşık eden futboldu.
Orada üstünlük vardı.
Hâlâ Manchester United'ın Avrupa'nın en iyi takımı olmasını istiyorum.
Avrupa'nın en iyi takımı olabilmenin tek yolu Avrupa Kupası'nı kazanmak.
Biliyorduk. Her birimiz önümüzdeki görevi biliyorduk.
On yıl öncesini düşündük.
Onlar için yapmak zorundaydık. Kazanmak zorundayız.
Manchester United menajeri Matt Busby...
...şu an bir rüyanın eşiğinde duruyor.
Avrupa Kupası'nı alan ilk İngiliz kulübüne liderlik etme hayâli.
Kutsal Kase gibiydi.
Herkes Sör Matt için kazanmak istedi.
Ve tabii ki Münih'te ölen herkes için de.
Çok iyi oynayamadık.
Hepimizin başı öne eğikti.
Hayatta bazen korkunç şeyler olabilir ve bu insanı yere devirir.
Bazen de ileri iter.
Hepimiz içimizde, derinlerde bir yerde bunun...
...onlar için olduğunu biliyorduk.
Onları yedirdik, onlara göz kulak olduk, onları kolladık.
Biz aile olduk.
İnanılmazdı.
Kesinlikle inanılmaz.
Yaptık.
Yaptık. On yıl sürdü ama başardık.
Bu bir rahatlamaydı.
Sanırım bu, Münih'teki o korkunç gün...
...o 6 Şubat'la ilgili her şeydi.
United Tarzı başlamıştı.
Ruhsal yönü bir kenara bırakırsak...
...Münih'te bedenine aldığı yara korkunçtu.
Mahvolmuştu.
İşi bitmişti.
İmparator geri çekilmişti.
Sırada ne vardı?
Tüm hanedanlıklar yükselir ve çöker.
1967'den bu yana ligi kazanmamıştık.
Bir önceki sezonu kazanmalıydık.
Leeds kazanmıştı.
Bir gün ofisimde otururken telefon çaldı.
Arayan Leeds United'ın genel yönetmeniydi.
"Eric Cantona'yı satmayı düşünür müsünüz?" dedim.
Çünkü gazetelerde, Wilkinson ve Eric'in...
...sorunları olduğunu ve sürtüştüklerini okumuştum.
Futbol kariyerim boyunca çalıştığım hiçbir oyuncuyla sorun yaşamadım.
Şiir okur, felsefe okur, resim yapar. Belki biraz farklıdır.
"Onun için ne ödemek istiyorsun?" dedi.
"Bir milyon" dedim.
O "Hayır, hayır. Bir buçuk." dedi.
"Hayır, hayır. Bir milyon."
Ve sonunda, onu milyona indirdim.
"Katledileceğimiz için, 1,2 diyebilir miyiz?"
"Taraftarlar onun korur."
"İstediğini söyle." dedim.
Futbol ve Manchester United, Leeds United'dan Fransız forvet...
...Eric Cantona'yı 1,2 milyon pound karşılığında kadrosuna kattı.
Bayanlar ve baylar...
...Eric Cantona'nın transferi için...
...Leeds United ile anlaştığımızı duyurmaktan mutluluk duyuyoruz.
Ve kendisi de üç buçuk yıllık kontrata imza attı.
Sahne benim.
Tüm gözler üzerimde.
Leeds hayranları muhtemelen bugün benimle aynı fikirde olmayacaklar...
...ama bence bu kurnazca bir satış.
Wilkinson o takım için harikalar yarattı.
Eric Cantona'dan kurtulmanın kendisi için doğru olduğunu düşündüyse...
...doğru kararı verdi.
Eric Cantona 26 yaşında ve şimdiden sekiz kulüp değiştirdi.
Bu bize ne anlatıyor?
Cantona takıma uymuyor.
Hatırladığım tek şey, onun imzaladığını haberlerde gördüğüm.
O günlerde sosyal medyamız dedikodulardı.
Ve en son bilen hep biz oyuncular olurduk.
Sonra arkadaşlarımın "Bu Cantona nasıl biri?" dediğini hatırlıyorum.
O gelip bizimle antrenman yapana kadar hepimizin onun...
...ne kadar iyi olduğunu tam olarak anlamadığımızı söylemek doğru olur.
Antrenman sahasında idman yaptığında onun taze kan olduğunu anladık.
Kulübe geldiği ilk andan itibaren hepimiz Eric'e hayran olduk.
Çünkü o gerçekten kulübümüze gelen ilk yabancı yıldızdı.
Koridorlarda dolaştığını görmek, antrenman yaptığını görmek...
...genç takım oyuncularının orada oturup...
...Eric'in yaptığı her şeye hayranlıkla baktığı zamanlardı.
Eric, elbette, bir yıl önce ligi kazanmış olduğu için...
...başarısı konusunda kendine güveni tamdı.
Müthiş bir olaydı. 26 yıldır kupayı alamamıştık.
Çok zordu, birkaç kez yaklaşmıştık.
Bir önceki yıl Leeds'in...
...şampiyonluğunda önemli rol oynamıştı ve bu hep herkesin aklındaydı.
En son ligi kazandıklarından bu yana 26 yıl hep aynı hikâye anlatıldı.
Her geçen yıl daha da zorlaşmıştı.
Oyunculara hep uzun yıllardır kazanamadıkları hatırlatılıyordu...
...ve onlara geçmişte bunu başarmış olan takım kadar iyi bir takımın...
...bir daha olamayacağı söyleniyordu.
Bir sonraki menajer kim olacaktı? Spekülasyondan öte bir şey yoktu...
...çünkü böyle bir şey daha önce hiç olmamıştı.
O, 25-26 yıldır oradaydı.
Her zaman için iyi oynamadığında...
...farklı menajerler denersin ama işe yaramadı.
Wilf McGuinness'e görev verildi.
Wilf o zamanlar bu görev için çok gençti.
Frank O'Farrell, onu severdim.
Yazık oldu, iyi bir insandı.
Sıra kimdeydi? Evet, Tommy Docherty.
Tommy Docherty bir sonraki menajerdi.
Tommy Docherty devraldığında elinde küme düşmeye hazır bir enkaz vardı.
Geçmişte yaşıyorlardı. Eski takım üyeleri.
Evet. Eski usullerle çalışılıyordu.
Bir dönemin sonu.
Bağlar kopmuştu.
Aile dağılmıştı.
Dennis Law veya Bobby Charlton gibi isimlerin yerine...
...kimleri koyabilirsin ki?
Oyuncular gidip geliyorlardı.
Tommy Doc oyuncuları getiriyor sonra onlar bırakıp gidiyorlardı.
Takıma gelip giden oyuncuların sayısı belirsizdi.
Takım bir türlü kurulamıyordu.
George Best kulübün tüm yükünü taşıdığını düşünüyordu.
Çünkü herkes ondan bir şeyler yapmasını bekliyordu.
Olaylar sahanın dışında gelişiyordu.
Pek çok maç kaybetmiştik. Gol atamıyorduk.
Olaylar saha dışına çıkmıştı artık.
George'u hiç göremedim, o hiç ortalıkta yoktu.
Belki daha fazla içiyordu...
...ve basın onun peşindeydi, her yerde takip ediyorlardı.
Özgür ruh çökmüştü.
George bir futbolcuydu, bir rol model olmayı hiçbir zaman istememişti.
Manchester United, birinci ligde son sırada.
Küme düşme tehlikesiyle karşı karşıya.
İnsanların...
..."United küme düşecek kadar kötü bir takım değil." dediğini hatırlıyorum.
Sanırım George Best de bunun böyle olduğunu düşünüyordu.
Cumartesi günü oynaması için onu takım listesine yazdım.
Üçe on kala soyunma odasının kapısı çalındı. Kapıyı açtım.
George bu muhteşem bayanla oradaydı.
"Oyun oynamaya geldim." dedi. "Oynayacak durumda değilsin." dedim.
Çok sarhoştu.
Besty içeri girdi ve "Her şey yolunda mı George?" dedim.
"Bugün oynamıyorum" dedi ve gitti.
Bu onu Old Trafford'da son görüşüm oldu.
Bu bir felaketti.
Ve böylece yaşayan efsane bırakıp gitmişti.
48 gol yedim.
Bu size bir şey anlatmıyor mu?
Manchester United gibi oynamadığımızı anlatıyor.
Ve küme düştük.
Takıma bağlı kalmaya ve bir iki genç getirmeye karar verdik.
İyi bir genç kadromuz vardı. Altyapıdan bir iki iyi oyuncu geldi.
1977'de FA kupasını kazanmıştık...
...ama lig şampiyonluğunu en son on yıl önce almıştık.
Bu zaman içinde herhangi bir başarımız yoktu.
Yönetim kurulu toplantısında, Bay Docherty'nin...
...sözleşmesinin şartlarını ihlâl ettiğine oybirliğiyle karar verildi...
...ve sözleşmesi derhal feshedildi.
Manchester United yöneticilerinin bu gece aldığı karar...
...Docherty'nin özel yaşantısındaki gelişmelerle ilgili spekülasyonları...
...beraberinde getirdi.
Docherty'nin, kulübün 31 yaşındaki fizyoterapisti için...
...27 yıllık evliliğini bitirdiği söyleniyor.
Tek bir oyuncu bile neler olup bittiğinden haberdar değildi.
Hiç kimse bir şey bilmiyordu.
Kimse böyle bir şey beklemiyordu.
Belli ki Tommy Docherty huzurlu değildi.
O sadece birinin karısıyla ilişki yaşamıyordu...
...o bir kulüp çalışanıyla ilişki kurmuştu.
1972'den beri United menajeri Docherty...
...direktörlerin kararını beklerken gazetecilerle konuşmadı.
Kulübün başkanı Louis Edwards'ın evinde bir araya geldiler.
Bunların arasında, özellikle bugünkü toplantıya katılmak için...
...Dublin'den dönen eski yönetici Sör Matt Busby de vardı.
Matt bir aile istiyordu.
Ve insanların...
...Manchester United'dan beklediği de buydu.
Herkes işin içindeydi ve yöneticiler bunun...
...Manchester United'da katiyen olamayacağına dair tavır aldılar.
Matt Busby bir engeldi.
İşlerin bu noktaya gelmesinin nedeni Busby'ydi.
Canımı çık acıtmıştı.
Kaybeden Manchester United'dı.
Ben değildim. Kaybeden ben değildim. Kaybedenler onlardı.
Büyük yöneticiler zorlukların üstesinden gelir.
Özel oyunculardan korkmazlar.
Onları ararlar.
Bence o tam bir Manchester United oyuncusuydu.
O heyecan verici bir oyuncuydu.
Dünyanın en iyi oyuncularının tüm özelliklerine sahipti.
Büyük bir kulübe geldi.
Kolayca iletişim kurduklarını düşünüyorum.
O anda neyin gerekli olduğuna odaklanmışlardı.
Aynı zamanda menajerin ona futbol sahasında...
...yeteneklerini sergilemesi için özgürlük tanıdığını da düşünüyorum.
Ve diğer herkes de...
...kendilerini bunun etrafında şekillendirdiler.
İlk kez haklı bir sebeple...
...bir futbolcuya farklı davranıldığı görülmüştü.
Menajeri "büyük" yapan da budur.
O, Eric'ten en iyisini alabilmek için...
...ona farklı davranılması gerektiğini anlamıştı.
Sevilmeliydim.
Ait olmalıydım.
Ailenin bir parçası olmalıydım.
Menajer, insanları yönetmede çok iyiydi.
Kime gidebileceğini biliyordu.
Kimi sıkması gerektiğini biliyordu.
Kimin biraz gevşemesine izin vereceğini biliyordu.
Çünkü herkesin tarzı farklıydı.
Eric tüm bunlardan farklı olduğu için her şeyden sıyrılabiliyordu.
O farklıydı, giyinişi, davranışları, kendini ifade şekli...
Menajer öncelikle...
...kişiliğine, geçmişine, nereli olduğuna bakar.
Uygun olup olmadığını anlamak için.
Oyun yönünü bir kenara bırakır.
Eric ile her şey basit.
Yapılan her şey o delikanlı için yüzde 99 basit.
Antrenmanını seviyor, pratik yapmayı seviyor...
...gururu var.
Sakin, sinirlenmiyor.
İnsanlar hakkında yorumlarda bulunuyorlar. İlgilenmiyorum.
Manchester United futbol kulübünün işleyişine...
...engel olmadığı sürece ilgilenmiyor.
Ve o hiçbir şeye engel olmuyor.
Eric çok kendine özgü bir insan.
Ona saygı gösterirsen...
...o da sana verebileceği her şeyi, sonuna kadar verir.
Evet, o menajerin açık ara gözdesiydi ama bu bizi hiç rahatsız etmedi.
Hiçbir oyuncu, bir kere bile dönüp,
"Hoca Eric'i kayırıyor, bu haksızlık." demedi.
Eric farklıydı, o farklı davranılmayı hak ediyordu.
O, halktan biriydi, gerçekten halkın adamıydı.
Ve hiç kimse onun kadar yetenekli birinin...
...bizden biri gibi olmasına inanamıyordu.
Ben bir yabancıydım.
Ama bu şehrin ve kulübün enerjisini çok yoğun hissetmiştim.
Bu enerjiyi...
...halkın ruhundan ve yaşadığım yerden alıyordum.
Hacienda gibi yerlere gidip...
...müziğin, şehrin, halkın keyfini çıkarıyordum.
Canlılığı hissetmek, yaşamı anlamak için...
...bu benim için önemliydi.
Marsilya'da büyüdüm, özgürdüm.
Manchester'da o özgürlüğü tekrar hissettim.
Marsilya bir işçi şehriydi tıpkı Manchester gibi.
Marsilya bir kurum değildi, tıpkı Manchester United gibi.
İşte bunlar Eric'in hoşuna gitmişti.
O Manchester halkında kendi geçmişini görebiliyordu.
Eric kendisi için doğu yeri bulmuştu.
Kendi ayakları üzerinde duran...
...meydan okuma üzerine inşa edilmiş şehirlerle bir olduğumu hissediyorum.
Manchester'ın "karanlık şehir" olarak anıldığını biliyorum.
70'lerin sonlarında...
...Manchester'a gelmek için insanlara cazip gelen bir şey yoktu.
"Lütfen biri ışıkları açsın." diye düşünürdünüz.
"Lütfen şehri biraz aydınlatın."
70lerin sonlarında, Kuzeybatı'da durum kötüydü.
Old Trafford'un bulunduğu bölge ihmal edilmişti...
...ve işsiz sayısı çok yüksekti.
Başlangıç noktası...
...1978'de Bay Callaghan yönetimindeki Hoşnutsuz Kış'ın toplumsal çöküşüydü.
Ve Kuzeybatı özellikle kötü etkilendi.
Bize sonsuza dek süreceği garanti edilen...
...tam istihdamın sağlandığı rahat yaşam...
...şansölyenin kaleminin bir darbesiyle...
...vergilerin düşürülmesiyle oluşan hesap açıklarıyla artık yok olmuştur.
Yokluk, moral bozukluğu...
...yüksek seviye işsizlik...
...tam anlamıyla fakirlik.
İşte o zamanlar hayat böyleydi, bilirsiniz.
İnsanların hayatları harika değildi. Futbol her şeyin son noktasıydı.
Ve zaman zaman şiddete dönüşen bir tür atmosfer yarattı.
Oyun artık çekici değildi...
...stat korkunçtu.
Geçen ay Fransa'da taraftarlarının karıştığı kavganın ardından...
...Manchester United, Avrupa futbolundan men edildi.
Chelsea taraftarlarının sayısı kavgada...
...United taraftarlarından daha fazlaydı.
Bu sefer Old Trafford'un dışında.
United, birkaç yıldır taraftarları arasındaki holiganlara...
...katlanmak zorunda kaldı.
Ancak takım daha önce hiç onlar yüzünden bir maç kaybetmemişti.
Bu güzel oyun bozulmuştu, lekelenmişti.
Şimdi sınav zamanıydı.
Uzun yıllardır ligi kazanmamıştık...
...ve takımın da ilerleme kaydettiğini düşünmüyordum
Yeni bir menajere ihtiyacımız vardı.
Kurumun vereceği arabayla ilgili küçük bir tartışma oldu.
O zamanlar sınıfının en iyisi bir Mercedes'im vardı.
Bana teklif ettikleri sanırım bir Rover'dı.
"Charlie adında bir köpeğim var." dedim.
"Hadi şu araba işini konuşalım."
"Baskı" kelimesine gerçekten dayanamıyorum.
Çünkü sanırım futbolcular, menajerler, yönetmenler...
...hepimiz oynarken anlayış bekliyoruz.
Gösteriş için gelmişti. Amaçları imajı değiştirmekti.
Kulübün ne olduğu önemli değildi.
Taraftarlara resmedilen bakış açısıydı.
Ron kendini sadece birinci takım menajeri olarak gördü.
Onun dışında pek bir şeye karıştığını düşünmüyorum.
Ortalıkta gezen genç oyuncular vardı ve çek defteri Ron'daydı.
Gençleri reddetmek asla bir soru değildi.
Ama doğru takımı oluşturmalıydık, önceliğimiz buydu.
Taraftarlara gidip...
"Hey önümüzdeki beş yılda şampiyonluk hedefimiz yok." diyemezsiniz.
Bana ilk söylediği şey, "Bryan Robson'ı almalıyız." oldu.
Merak etme, saf altın alıyorsun.
İngiltere futbolundaki en yüksek anlaşmayı yapıyorsun.
Bu konuda ne söyleyeceksin?
Bununla gurur duyuyorum ama sadece oynayacağım oyunla anılmak istiyorum.
Ron'u çok iyi tanıyordum ve nasıl oynamamı istediğini biliyordum.
Bir şeyler kazanmak istiyordum ve Manchester United'da...
...şansım daha yüksekti.
Acele et Ian, hazırlan, bu öğleden sonra idmanımız var.
O bizde artık.
Yeni imparator. Yeni kıyafetler.
Onun tarzı.
Cuma günü hiçbir şey olmadı. Beşe beş oynadık ve Ron da katıldı.
Bizimle oynamak hoşuna gitti.
Ama bu biraz sıra dışıydı çünkü pek oynayamıyordu.
Çapraz idman yapıyorduk ve Ron buna da katıldı.
Topu sahanın ortasından dışarı attı.
Sağ arkadan çıkarıp topu ona attım. Tek yapması gereken golü atmaktı.
Genel olarak idman boyunca hep şakalar yapardı.
"Tamam çocuklar, yarın görüşürüz."
"Tamam, tamam şimdi ne olacak?" "Kim oynuyor?"
"Cumartesi günü yeni açılan Midlands Otel'e gittim."
"Yemekten önce hâlâ bir şey yok." "Neler oluyor?" diye düşündük.
Sonra bir gün evrak çantasını açtı ve ben, "Evet" diye düşündüm.
Tamam, maç konuşmalarını yapacak.
Dosyaları dağıtacak ve kime karşı oynadığımızı göreceğiz.
Çantasını kaldırdı. Tıraş losyonları, saç spreyi doluydu.
Kendine biraz sürdü ve "Tamam beyler, böyle oynuyoruz." dedi.
"Önde iki uzun." Bu orada, şu şurada. Kanat falan filan.
Ve bu taktik konuşmasıydı. "Hayır, hayır, bu ne?" diye düşündüm.
Fazla basitti.
Bu çok abartılıyordu. Olay buydu işte.
Her zaman iyi hissettiriyordu.
Kendini iyi hissedeceğin şeyler söylüyordu.
Onun zayıflığının, muhtemelen tek zayıf yönünün...
..."Dışardayken ne istersen yap, yeter ki...
...Cumartesi gel ve oyna." olduğunu söyleyebilirim.
Hayat çok kısa.
O günlerde aşağı yukarı sosyal seviyelerimiz birbirimize yakındı.
Salı ve çarşamba günleri hep "kaptan toplantıları" olurdu.
Robbo hep, "Bugün kaptan günü." derdi.
Ve bu bir bara gidip dayanabildiğin kadar orada kalmak demekti.
Ben de barlara giderdim.
Bunlar birbirimizi tanıma seansları gibiydi.
Oraya gidelim, buraya gidelim, hocanın bütün işi buydu.
Bir keresinde ben de onlarla gittim.
Bryon Robson'ın arabasında, arkada oturuyordum.
Whiteside, Robson, McGrath, hep bu üç isim gündemdeydi.
Ve evet, biz dışarı çıkıp birkaç bira içmeyi seviyorduk.
Çocuklara hep "Siz üçünüz benim en iyi oyuncularımsınız.
Hafta içi de hafta sonu da.
Neden öbür çocukları da yanınızda getirmiyorsunuz?" diyordum.
Onlar da gelseler yenilmez olurduk.
İnsanların yaptıkları işten keyif almalarını sağlarsanız...
...onlardan daha çok verim alırsınız.
İyi bir kupa serisi yakaladık. 83 ve 85'te kupayı kazandık.
Bu İngiltere'nin en büyük kupası ve harika bir destek var.
United taraftarının istediği bu.
Ülke kupası 6 maç, o kadar zor değil, herhangi bir kulüp de yapabilir.
Ama ligde 42 maç var, bu daha önemli.
Oradayken ailedeymişim gibi hissederdim.
Bu konuda çok alçakgönüllüydüler.
Arkadaşlık, yoldaşlık. Kimseyi dışlamazlardı.
Ama bu partilerden sizi dışlayan hep karaciğerinizdi, partiler değildi.
Tek yaptığımız barlara gidip, oturup içmekti.
Ve bu bizi geriye götürdü. Bundan hiç şüphe yok.
Jesper Olsen'in fitness antrenörüyle konuşmuştum ve bana...
..."Orta, sol ve sağdaki oyuncular sakatlık yüzünden oynayamıyorlar...
...ve bunun sebebi alkol." demişti.
Göreceli olarak başarılıydık. Hiç ilk dördün altına düşmedik.
Her yıl Avrupa maçları için elemeleri geçtik.
Birkaç ülke kupası kazandık.
Başarısız değildik.
Ama dört, beş yıl sonra ligi kazanabilecek durumda değildik.
Ve ligi kazanmamızdan bu yana 18, 19 yıl geçmişti.
O günlerde Liverpool tam bir makineydi.
Ben de bizim ekiple ligi kazanabileceğimize inanıyordum.
Bazı şeyler kötü gidiyordu.
Ve tekrar toparlanabileceğimizden emin değildim.
O noktada bir değişikliğe ihtiyacımız olduğunu düşündüm.
Bir sabah idmana gittik.
Henüz ayakkabılarımı çıkarmamıştım. Bir mesaj aldım.
"Yönetim Kurulu Başkanı seni görmek istiyor."
Mick Brown'ın şunu dediğini hatırlıyorum,
"Yönetim Kurulu Başkanı bizi görmek istiyor.
Sence ne diyecek?" Ben de, "Bugün zam isteme Mick.
Bunun bugün olabileceğini hiç sanmıyorum." dedim.
Manchester United Futbol Kulübü bugün menajerini kovdu.
Onunla birlikte asistanı Mick Brown da kovuldu.
Olanlarla ilgili hiçbir bilgim yoktu.
Bu sabah geldiğimde güzel bir beşe beş maç yapacaktık.
Yönetim kurulu başkanı 10:30 gibi aradı...
...ve bence son derece isteksizce...
...işime son vermeye karar verdiklerini açıkladı.
Sebep olarak da son birkaç ayki sonuçları gösterdiler.
Ben de kabul ettim.
Bum. Ona, "Nasıl yani?" dedik.
O, "Artık yokum." dedi. "İyi, peki."
Bir suskunluk oldu.
Ve o, "Herkes bu gece bana geliyor, saat sekizde, parti yapacağız."
İşte bu kadardı.
Ron'un partisinde toplanıp onun kovulmasını kutlayacaktık.
Benim tek hedefim vardı, o da Alex Ferguson'dı.
Aberdeen'i arayıp "Ben Martin Edwards Yönetim Kurulu Başkanı.
Alex Ferguson'la görüşmek istiyorum." desem ona ulaşamayacağımı biliyordum.
Ben de direkt Mike'a gittim.
"Merhaba, Alex'le görüşebilir miyim?"
Sanırım Gordon Strachan'ın menajeri gibi konuşmuştu.
Telefondaki kadın, "Selam Jon, nasılsın, çocuklar nasıl?" dedi.
O anda başımdan aşağı ter boşaldı. Ona, "İyiler, teşekkürler, sağ ol.
Alex'le görüşebilir miyim?" dedim. O da "Tabii, hemen bağlıyorum." dedi.
Manchester'a hoş geldiniz.
Bu farklı beyler, kesinlikle çok farklı.
Ben Alex Ferguson, Manchester United'ın menajeriyim.
Kim olduğunuz umurumda değil.
Whiteside, Robson, McGrath, Strachan, neyse ne.
Bugünden itibaren Manchester United'ın menajeri benim.
Bu sabah uyandığımda Alex, bu yıl şampiyon olacağınızı okudum.
Evet bugünden itibaren şampiyon olmamız gerek, dedim.
Ve tüm maçları kazanmayı düşünmeye başlamalıyız.
İlk kez bir maç öncesi yemeği yedik.
Garsonlar getirmişti, tereyağlarını alıp margarin verdiler.
Tuz yememize izin vermiyordu.
Otoriterdi, buna hiç şüphe yoktu. O bir kontrol adamıydı, patron oydu.
Evet daha disiplinliydi.
Uymamız gereken daha çok kurallar vardı.
Kulübün yapısı ve genç takımdan oyuncu almaya kadar her şey...
...hedefe varmak için onun istediği şekilde ayarlanmıştı.
Akbabalar toplanmıştı...
...ve silahlar çekilmişti.
Atmosfer durumu zorlaştırıyordu.
Medya zorlayıcıydı.
Bazı zamanlarda onun çok fazla baskı altında olduğunu hissedebiliyorduk.
Kendisi de planlarını değiştirmesi gerektiğini biliyordu.
Ben, biz aksi bir karar almadan, kendisinin farkına varıp...
...bu değişiklikleri yapmasını umuyordum.
Kendisinin gençlere çok emek verdiğini biliyorduk.
Kendisinin gençlere olan inancını biliyorduk.
Onun bu işe harcadığı zaman ve emek inanılmazdı.
Sabahları ilk işi ve çıkmadan önceki son işi oraya uğramaktı.
O, ne kadar verirsen o kadar alırsına inananlardandı.
Bu işçi sınıfının etiğiydi.
Sabır.
Futbolda pek yoktur.
Ama bir menajer için en kıymetli değerdir.
Kupa maçının en büyük baskı olduğunu düşünüyorum.
Medya, bu maçı onun geleceği için çok önemli bir oyun hâline...
...getirmeye çalışıyordu.
Hepimiz, tüm takım daha iyisini yapmamız gerektiğini biliyorduk.
Daha fazla zorlamalıydık.
Onun kazanacağı herhangi bir başarının...
...her şeyi yola sokacağını biliyorduk.
Yaptıklarıyla ilgili korkusuzdu.
Yaptıklarının Manchester United futbol takımı ve kulübü için...
...uygun olduğu ve işe yarayacağı fikrine sıkı sıkıya sarılmıştı.
Öncelikle ligi kazanmalıydın. Muhakemen bununla yapılırdı.
Bu senin savaşın, bu senin kendi dünyanın savaşı.
Ve bu her zaman için kutsal bir olaydı.
Ve futbolculara, bunu uzun zamandır kazanmadıkları hatırlatılıyordu.
Noel'e kadar, bahislerin favorisiydik.
Muhteşem bir futbol sergiledik.
Ve bunu ölesiye istiyorduk ama zamanla...
...motivasyonumuz düştü.
Manchester United dağılmıştı.
Ayağımıza gelen fırsatı kendi elimizle Leeds'e vermiştik.
Futboldaki en hayâl kırıklığı yaşadığım olaydı.
Maçtan sonra biri yanıma gelip resmimi imzalamamı istedi.
İmzaladım ve onlar gözümün önünde resmimi yırtıp attılar.
Ve "Asla ligi kazanamayacaksınız." dediler.
Sör Alex bunu "dünya bize karşı" işine çevirdi.
Otobüste dönerken bunu vurgulayıp, "Olan bu işte." dedi.
"Gelecek sene tekrar geleceğiz...
...ve bunun tekrarlanmasına izin vermeyeceğiz.
Bunu insanlara göstereceğiz ve bu kez yeneceğiz." dedi.
Premier Lig'i kazanacak bir ekip oluşturmalıydık.
Bu takım için harika bir isim vardı.
Ve o soyunma odasında o isme çok büyük bir yer vardı.
Kesinlikle bu isim Eric'ti.
Manchester United'ın bana ihtiyacı vardı.
Benim de onlara.
Ben bir yabancıydım ama kabul edilmiştim.
Ben Manchester United'da oynamak için doğmuştum.
Eric bir nevi birleştirici etki görmüştü.
O farklıydı.
Farklı şekilde eğitilmişti. Kendine gösterdiği ihtimam farklıydı.
Zaman geçtikçe herkesin zihniyetini de değiştirdi.
Pek çok kişi onun bir tılsım olduğunu söylüyor.
Ama o bundan çok daha fazlası.
Cantona'yı aldığımızda her şey başlamış gibiydi.
Kulüpte farklı bir kültür vardı.
O küçük çocukların yavru kediler gibi Eric'e yanaşmalarını izliyorduk.
Daha biz öğrenmeden onlar onu taklit ediyorlardı.
O noktadan itibaren bir daha hiç arkamıza bakmadık.
O yıl ligi kazanacağımıza inanmıştık.
Çocukların kendine güveni yerine gelmişti.
Hepimizin karalıydık.
Taraftarlar, kültür, şehir.
Bizi ileri götüren enerji bunlardı.
Bize öğretilen fırsatları değerlendirmek ve cesur olmaktı.
Ve kendine güvenmekti.
Oradaydı işte, bunu hissedebiliyorduk.
Bu kez sıranın bizde olmasını garantilemek konusunda kararlıydık.
United bir kez daha İngiltere'nin kralıydı.
Şampiyondu.
Şampiyonlar.
Manchester United'a 26 yıl sonra...
...kupayı getirmenin sevincini yaşıyorduk.
Sör Matt'in yüzündeki o gülümsemeyle...
...stattaki oturuşunu hep hatırlayacağım.
Bunca yıl sonra kulüp kazandığı için çok mutluydu.
Üzerimizden çok ağır bir yük kalkmıştı.
Bunun takım ve şehir için anlamı çok büyüktü.
Manchester dünyanın merkezi olmuştu.
Müzikle futbol arasındaki bağı hissedebiliyordunuz.
Öğleden sonra Old Trafford'da...
...gece Hacienda'da, ne muhteşem bir hafta sonu.
Sahne muhteşemdi. Dünyanın pek çok yerinden ünlü gruplar gelmişlerdi.
Biz yerel gruplar da sahne aldık.
Futbol muhteşemdi, havalarda uçuyorduk.
Şehir çok hareketliydi.
Bir şeyler olduğunu, özel bir şeyin olduğunu anlayabiliyordun.
Baskının kalktığını hissetmiştim ve prangalardan kurtulmuştuk.
Her bir rakiple karşılaştığımızda...
...önümüze bakıp onu eninde sonunda yeneceğimize inanıyorduk.
Küstahtık, gerçekten. Üzerimizdeki her maçı yeneceğimiz özgüveniyle.
Yenilmezdik.
Durdurulamazdık.
United yine şampiyon!
Ve bu kez hem lig ve hem de Ulusal Kupa kazananı.
Ve 1994 yılın futbolcusu ödülünü kazanan...
Eric Cantona.
Bu gece aldığım bu ödül için çok mutlu ve gururluyum.
Ve her şeyden önce belirtmek isterim ki...
...başarımı Manchester United'a borçluyum.
Menajerim Alex Ferguson'a...
...koçum Brian Kidd'e...
...tüm takım arkadaşlarıma, tüm ekibe ve taraftarlara teşekkür ediyorum.
Ve İngiltere'deki tüm futbol camiasını tebrik ediyorum.
Bana oy vermemiş olan futbolcuyu da tebrik ediyorum.
Bana bu muhteşem futbolu oynama zevkini tattırdıkları için.
İngiliz futbolu, herkese teşekkürler.
Genellikle ocak ayında, Selhurst Park'ta...
...ligi belirleyen derbi maçlar oynanır.
Bunun zor olacağını biliyorduk. Yağmurlu, rüzgarlı bir gündü.
Zemin çok ağırdı, oynamak için koşullar uygun değildi.
Ne zaman deplasmana gitsek, kalabalığın sesini...
...ve kalabalığın tezahüratlarını duyarsınız.
Bu sadece oyuncuları sinirlendirmek ve onlardan tepki almak için yapılır.
Bazı sataşmalar çok saçmaydı.
Sinir bozucu bir maçtı. Palace sinir bozucuydu.
Akıcı bir futbol oynayamıyorduk.
İlk 60 dakikada izlediğimiz tek şey...
...Eric'in tekmelenmesiydi.
Bunu kafandan silmen gerekir ama insana ağır gelir, değil mi?
Sakat olduğum için maçı evde, radyodan dinliyordum.
Böyle şeyler olduğunda onun gözlerini okurdum. Gözleri kararırdı.
Ben de, "Tamam Eric, problem yok...
...git köşene, sakinleş, ben hallederim." derdim.
Schmeichel'den uzun bir pas ve yine topa müdahale.
Cantona ve Shaw yine karşı karşıya.
Hakem geliyor ve kırmızı kart.
Cantona oyun dışı kalıyor.
Sör Alex ona bakmıyordu bile.
Bilemiyorum, belki menajerin onunla ilgilenmemesi onu iyice...
...sinirlendirip zıvanadan çıkardı. Bir anda parladı.
Dışarı atıldı ve şimdi de... Aman Tanrım!
Bir taraftarı tekmeleyip yumrukladı.
Eric Cantona tribünlere atlayıp bir taraftarı...
...yumruklayıp tekmeledi.
Bunca yıllık futbol hayatımda hiç böyle çirkin bir şey görmedim.
Eric Cantona oyundan ihraç edilmeli.
Binlerce kez hakarete uğramıştım ve hiç tepki göstermemiştim...
...ama bazen insan alıngan olabiliyor.
Soyunma odasında oyundan çok hayâl kırıklığı vardı.
Herkes bir şey olduğunu biliyordu.
Herkesin aklında bu vardı.
Menajerin kafasındaki de buydu.
"Bunu nasıl halledeceğim?" diye düşünüyordu.
Manchester United yöneticileri şu anda...
...kayan yıldızları Eric Cantona'nın geleceğini tartışma için toplandılar.
Avrupa'nın en büyük oyuncusu ödülünü alan futbolcu...
...bu gece gösterdiği, İngiliz futbol tarihinin...
...en çirkin davranışıyla tanınıyor.
Cantona ömür boyu men mi edilmeli?
Hayır, ceza almalı, disipline verilmeli...
...ama ne olursa olsun nafile.
Bu gece futbolumuz ağır bir darbe aldı.
Futbol Federasyonu bu akşam...
...Manchester United ve Fransa'dan Eric Cantona'yı...
...oyunun itibarını zedeleyip görevi kötüye kullanmakla suçladı.
Eric Cantona'dan bugüne kadar ne bir açıklama ne de bir özür geldi.
Görünen o ki bu sefer çok ileri gitti.
Ne olacağını düşünüyorsunuz?
Manchester United bugün Eric Cantona'yı...
...1994/95 sezonunun geri kalan tüm birinci lig maçlarından askıya aldı.
Pek çok Manchester United taraftarı Cantona'yı bekleyecekler.
Ama Cantona onları bekleyecek mi?
Fransa'da da benzer şekilde cezalandırılınca oyunu bıraktı.
Her şeyin onun altında olduğunu söylüyordu.
Eric Cantona Eylül 1995'e kadar...
...tüm spor aktivitelerinden açığa alındı.
Polise ifade verdi ve suçlandı.
Adi saldırı suçuyla suçlandı.
Yargıç Jean Pearch, hapse girmesini istedi.
Cantona'nın avukatı, Cantona'yı suçun ciddiyeti nedeniyle değil...
...tanınmış bir kişi olduğu için hapse attıklarını savundu.
Salondan Stuırt, sanırım ondan konuşuluyor. Her an gelebilir.
İşte geldi.
Öncelikle ben İngilizce kısa bir açıklama yapacağım.
Daha sonra Eric Cantona devam edecek.
Eric Cantona'nın 14 günlük hapis cezasına itirazı bugün kabul edildi.
Ve 120 saatlik toplum hizmeti cezasına çevrildi.
Eric Cantona birkaç şey söylemek istiyor.
Zihnim gayet açıktı, sıra bendeydi ve işte mesajım.
Martılar...
...trolün peşinden gittiklerinde...
...sardalyaların denize atılacağını zannederler.
Teşekkür ederim.
Hiç pişman değilim.
Sadece bir pişmanlığım var, onu çok daha kötü dövmeliydim.
Dokuz aya mahkum oldum.
Çok üzgün...
...kırgın ve hayâl kırıklığına uğramıştım.
Benim bir örnek teşkil etmemi istemişlerdi.
Ben örnek olmak istemiyordum.
Ben sadece bir insanım.
Çok zor bir yaz oldu.
Şampiyonluğu son gün, bir golle kaçırdılar.
Avrupa kupasını kaybettiler.
Ve sonra bazı oyuncular ayrıldılar.
Üçü de her ilk onbirde yer alabilecek Mark Hughes, Paul Ince...
...ve Andrei Kanchelskis gibi oyuncuların...
...gitmelerine nasıl izin verirsiniz?
Neden gitmelerine izin veriyorsunuz...
...ve başka oyuncularla sözleşme imzalamıyorsunuz?
Ben onlara "Neden?" diye sordum.
Ve dedi ki, "Eğer altyapımızda oyuncular yetiştirip...
...onlara A takımlarda yer açmazsak, körelirler ve bu zaman kaybı olur."
Bir genç takım...
...size her yıl A takıma giren bir oyuncu verirse bu harika.
Ama biz sanırım A takıma sekiz kişi verdik.
Onun, Beckham, Scholes, Butt ve Neville'in...
...A takıma hazır olduklarını söylediğini hatırlıyorum.
Üçü de Manchester United taraftarı...
...ve hoca hep onlardan bahsediyordu.
Eğer uyumlu olurlarsa şansları vardır.
Ve bunu anlamanın tek bir yolu var, onları oynatmak.
Onlar iyi oyunculardı ama bu zorlu bir şey.
Ben de bir futbolcu olarak "Bunlar ne yapıyorlar?" diye düşündüm.
Genç takımdan gelmiştik.
Kaynak takımdan gelmiştik.
Biz birbirine bağlı bir aileydik.
Altyapıdan gelen oyuncular eğer iyilerse...
...tüm diğer oyunculardan daha verimli olurlar.
Çünkü onlarda kulübün ruhu vardır.
Onlar kulübün kimliğini taşırlar.
Ferguson takım için dolayısı ile kulüp için iyi olduğuna...
...inandığı şeyi yaptı.
O, Matt Busby'nin aksine genç bir takım kurdu.
Onun genç takım için neler yaptığını görebiliyordunuz...
...ve özellikle Brian Kidd'i kulübe getirdiğinde daha iyi anladık.
Kuzey Batı'nın en iyi oyuncularını kulübe getiriyordu.
Hedef yenilenme üzerine kurulmuştu ve özellikle...
...yerel yeteneklerle, yani bilirsiniz muhteşem Manchester bölgesi.
Ve bu benim rolümdü, yerel yetenek.
Bu Manchester United'ın mirasıydı.
Sör Matt takım kurmuştu, Sör Alex de aynı şeyi yaptı.
Onlar takımları yeniden yapılandırmışlardı.
Onun da yaptığı buydu.
Bu ikonik figürlerin yerlerini almak kolay değildi.
Eric Cantona Manchester United'ı ve İngiliz Futbolu'nu...
...bırakmak istediğini açıkladı.
Geçen ay Rochdale'e karşı oynanan hazırlık maçında...
...görev almasıyla ilgili Futbol Federasyonu soruşturması...
...ayrılma talebini tetiklemiş gibi görünüyor.
Yedek takımla oynadım.
Seyirciye açık değildi...
...ve Manchester United formasıyla oynama iznim yoktu.
Ama ben yedek takımla ve Manchester United formasıyla oynadım.
Her şeye kapalıydı. Bu sadece bir dostluk maçıydı.
Ama bir gazeteci dışarda bir ağacın tepesindeydi ve bir resmimi çekti.
Maalesef o ağaçtan düşmemişti.
Ertesi gün resim gazetedeydi ve Futbol Federasyonu...
...cezamın arttırılmasını istiyordu.
Bu gece, yıldız oyuncu belirsiz bir gelecek için...
...Paris'e gittiğini bildirdi.
Manchester United'ın basın sözcüsü, bu akşam yönetim kurulunun...
...Cantona'nın talebini dikkatle değerlendirdiğini ancak onu...
...serbest bırakmaya hazır olmadıklarına...
...karar verdiklerini söyledi.
Onu burada kendi isteği dışında tutup tutamayacakları ve kontrat şartları...
...hepsi tekrar değerlendirilecek.
Savaş ruhuyla kulübün etrafında kenetlenip...
...birbirimize tutunmuştuk.
Bizim kulübümüzde hoca, oyuncularını korur.
Çünkü hepimiz biliriz ki...
...teknik direktörün yıllar boyunca orada elde ettiği başarının nedeni...
...Manchester United oyuncularının...
...kulüpte veya özel hayatında bir şeyler olduğunda...
...bize ailedenmişiz gibi davranılmasındandır.
Hoca onu ikna etmek için gitti.
Hepimiz onun arkasındaydık.
O çok seviliyordu.
Dün sabah Eric'le görüştüm.
Onu dinledim ve onun ne demek istediğini tam olarak anladım.
Sezona başlamadan çok çalışmıştı.
Ve birdenbire bu elinden alınmıştı.
Bunları duyduğumda tüm kabahat onda değilmiş gibi geldi.
Bilirsiniz, gerçekten bu böyle mi olmalı, diye sorgulamaya başladım.
Başka yere mi gidecek?
Birçok United taraftarı, Eric Cantona'yı...
...Manchester United'ın temel taşı olarak görüyor.
Siz de onu United için bu kadar vazgeçilmez görüyor musunuz?
Evet, sanırım.
Onunla ilgili benim yumuşak karnım muhtemelen onun engin oyun tecrübesi.
Nicky Butt, Paul Scholes, Nevilleler, David Beckham'la birlikte.
Eric kalırsa gelecek yıl şampiyonluğu kazanır mısınız?
Evet, kesinlikle eminim bundan.
O giderse kazanır mısınız?
Yerini çok iyi bir oyuncuyla doldurmamız gerekecek.
Doğru sözcükleri, doğru cümleleri bulmuştu.
Onu bir baba gibi seviyor, sayıyordum.
Bir menajer oyuncusuna böyle davrandığında...
...oyuncu da tabii ki menajerine canını verir.
Ve kulübüne. Ve taraftarlarına.
Herkese.
Pazar günü oynayacak mı?
Evet, kesinlikle.
-Maçın başından itibaren mi? -Maçın başından itibaren.
Kralı yeni bir tarzla karşılayın. Kral Erik hatıralarınızı buradan alın.
Tanrı geri döndü. Bugün Old Trafford'da ortaya çıkacak.
Mucizeler bu kadar sık olmaz.
Bugün hakkında ne düşünüyorsun?
Şehirdeki her taraftar gibi Martin...
...ben de ligin en yetenekli oyuncusu döndüğü için çok heyecanlıyım.
Eric'in sahaya geri dönmesinin bize ve kulübe...
...büyük moral desteği verdiğini düşünüyorum.
Taraftar arkamdaydı.
Başka kulüp olsa belki beni çöpe atarlardı.
Ama Manchester United bana yeni bir kontrat önerdi.
Bu Manchester United'la diğerleri arasındaki fark.
Orada oluşmuş olan kombinasyon ve Eric'in geri gelişi...
...bizi inanılmaz bir takım yaptı.
Yılın futbolcusu. United'ın yıldızını parlatmak için geldi.
Eric'in geri dönüp oynamasının heyecanı...
...takıma ekstra itici güç verdi.
United yine yaptı! Lig ve Kupa'yı kazanarak tekrar çift yaptı.
Bu çifte kupa benim için çok anlamlı.
Bu yeni jenerasyon oyuncularla kazanılmış çifte kupaydı.
Ferguson bu imparatorluğu kuracağını biliyordu.
Çoğu kişi imparatorluk kurmayı düşünmez, sadece...
..."Bir sonraki maçı nasıl kazanırım?" diye düşünürler.
İyi akşamlar bayanlar, baylar.
Bu akşam buraya gelmenizi istedik.
Eric Cantona, futbol kariyerinden emekli olmak istediğini...
...açıklamak durumundayız.
Bunu hiç beklemiyordum.
Bu haberi duyduğumda yıkıldım.
Bu kadar genç ve yetenekli birinin futbolu bırakmasını anlayamamıştım.
Bu bizim için üzücüydü çünkü o bizim temel taşımızdı, o bizim liderimizdi.
Bir oyuncu ve takım arkadaşı olarak anlamam çok zordu.
Ama Eric kararını vermişti...
...ve o verdiği karadan dönmezdi.
Kimse bunu değiştiremezdi.
Ligin son maçından sonra lokal bir restoranı kapatmıştı.
Ben, Jordi, Eric ve ailelerimizle...
...harika bir gece geçirdik, çok keyifliydi.
Ligi kazanmamızı tekrar kutlamış olduk.
Bundan iki gün sonra radyoda onun emekli olmak istediğini duydum.
Ve bize bununla ilgili bir kelime dahi etmemişti.
Dans ettik, eğlendik. Sabahın dördüne kadar.
Ve bir kelime dahi etmemişti. Eric böyleydi, kapalı kutuydu.
Futbolu seviyorum.
İçimdeki ateşi seviyorum.
Adrenalini seviyorum, buna bayılıyorum.
Futbolu çocukluğumdan beridir oynuyorum.
Bu benim hayalimdi.
Bu hayal bir rutine dönüştü.
Ve ben futbolu böyle oynamak istemiyorum.
Kendime karşı dürüst olmalıyım.
Ve taraftarlara karşı ve herkese karşı.
Ve bu hayatta yapacak çok şey var.
Harcayacak zamanım yok.
Bayrağı yeni jenerasyona verme zamanı.
Telefonum çaldı.
"David, benim hocan." Ben, "Selam hocam, iyi misin?"
O, "Evet, iyiyim, Teddy Sheringham'la anlaşıyoruz...
...ve o 10 numaralı formayı alacak."
"10 numara formayı giymeyi seviyorum, vermesem olmaz mı?" dedim.
O, "Hayır, olmaz. Teddy alacak. Bunun için üzülme oğlum."
Telefonu kapattı.
Mahvolmuştum. Tüm yaz dağılmıştım.
Sezona hazırlık için kulübe gittim.
Menajer beni odasına çekti ve "Nasılsın?" dedi.
Ben de, "Şey, iyiyim hocam." dedim.
Ona dönüp "Şey, biraz üzgünüm." diyemezdim.
O, "Peki, bu arada yedi numara bu yıl senin." dedi.
Bir anda mahvolmaktan dünyanın en mutlu insanına dönüşmüştüm.
Çünkü bir United taraftarı olarak yetişmişsen...
...yedi numaranın George Best, Bryan Robson...
...ve Eric Cantona tarafından giyilmiş olduğunu bilirdin.
Eric'i her ne kadar özleyecek olsam da...
...ama yedi numarayı alabildiğim için çok mutluydum.
Ama bu formanın ağırlığı yüzünden de biraz gergindim.
O yıl bizim için çok zordu, çok çok zorluydu.
97-98 sezonu tam bir fiyaskoydu.
Oynadığımız her takım çok iyiydi.
Hiçbir şey kazanamamıştık. Bu tam bir felaketti.
Ligde veya kupada herhangi bir başarı gösteremezsen...
...bu bir United'lı için çok ağır gelir.
Bu genç takımdan yetişmiş olmaktan kaynaklanır.
Kazanmalısın yoksa kaybetmek acı gelir.
Bu hep bize çok dokunur.
Acıyı ve zaferi birlikte yaşarız.
Birlikte düşer birlikte çıkarız.
Yeniden yapılanmalıydık, değişmeliydik.
Ne yapmamız gerektiğini biliyorduk, tekrar güçlenmeliydik...
...ve menajerimiz bizi buna hazırlamıştı.
Menajer beynimizi yıkamada ustaydı. Bizi kimsenin sevmediğine inandırdı.
Onun bize yerleştirdiği bir savaş mantalitesiydi.
"Hiç kimse bizi sevmez.
Herkes Manchester United'ı yenmek için oynar."
Güzel, tamam.
Hafta boyunca, hafta sonu, hep kafamıza soktuğu şey...
...kanınızın son damlasına kadar savaşındı.
Bu arada bu onlar için bir sorun.
Topu bu alanlarda tutacağız.
Bize karşı şansları olduğunu düşünmüyorum.
O sene Sör Alex Ferguson'un emeklerinin bir özeti olacaktı.
O sezona başlarken geçen sezonun hayâl kırıklığı üzerimizdeydi.
Çok fazla şüphelerimiz vardı...
...ve bir sezon daha hayâl kırıklığı yaşamak istemiyorduk.
Futbol oynarken daha önce hiç böyle hissetmemiştim.
Çok fazla baskı altındaydım.
Çok farklıydı. Çok çok farklıydı.
Bu sadece bir maç değildi, bu bir savaştı.
Yarı final maçlarından sonra...
...çok özel bir şeyler yapabileceğimizi biliyorduk.
Uzun zamandır oynamadığımız kadar iyi bir futbol sergiledik.
Deliler gibi oynadık.
Avrupa kupası çok daha önemli olmaya başladı.
Bu bizim hep hedefimizdi, Avrupa'da başarılı olmak.
Menajer hep bunu konuşuyordu.
Bizimle tek tek veya takım olarak hep Avrupa'da başarıyı konuşuyordu.
Hep kazandık, bu kadar basitti. Bütün mesele buydu.
Momentumu yakalarsın, hafta içi, hafta sonu hep kazanırsın.
Bu olağanüstü bir duyguydu...
...ve bütün takım "Evet, bu bizim yılımız olacak." diyordu.
Ve o yıl her şeyin son 11 güne kaldığını anladık.
Birkaç yıl çift kupa almıştık ama üçlü hiç yapmamıştık.
Kolektif bir rüyanın gerçek olması için 11 gün.
İçimizde akan adrenalin yüzünden hiçbirimiz yorgun hissetmiyorduk.
Ne zaman yalnız kalsan, boş vaktin olsa, evde boş boş oturuyor olsan...
...hep üçlü kupayı düşünmekten alıkoyamıyor insan kendini.
Bu bende böyle oldu. "Orada inanılmaz bir iş başarabiliriz."
Finale kalmıştık.
Daha önce hiç Şampiyonlar Ligi finali oynamamıştık.
Camp Nou'da efsane Bayern Münich'e karşı oynamak...
Bu belki de kariyerimde gerçekten gergin olduğum tek maçtı diyebilirim.
Sadece maçı düşünüyordum, bu kariyerimdeki en büyük maçtı.
"Hadi artık oynayalım şunu oyunu,
oynayalım da bitsin şu maç." hâlindeydim.
Dürüst olmak gerekirse hayatımda ilk kez bir maça çıkarken gergindim.
Çünkü daha önce hiç burada oynamamıştım. Bilinmeze giriyordum.
Bu bizim büyüklüğümüzü gösterme anımız.
Futbol kaderini bekliyor.
Sonunda, gerçekten oradaydık.
Bu, "Evet, hayâllerimiz gerçek oluyor!" anıydı.
Kimdik biz? Ne yapıyorduk?
Bunu kazanmaya ne kadar hazırdık?
İyi oynamıyorduk, rüzgarı yakalayamamıştık.
Normalde oynadığımız oyunu oynayamıyorduk.
Arkadaşlar işlerini iyi yapamıyorlardı.
Giggs rakibi geçemiyordu.
Bekler iyi kros yapamıyordu.
York ve Cole öne çıkamıyorlardı.
Topları kaçırıyordum. Geri dörtlü dağılıyordu.
Sör Alex geldi yanıma ve dedi ki...
"Ted skor 15-20 dakika sonra da hâlâ 1-0 devam ederse...
...bu işi bitirirsiniz. Buna hazır olun."
Topa girdiler, pozisyona girdiler, çok şansları oldu.
Hâlâ şansımız vardı, bu kadar kötü oynayamazdık.
Daha iyi oynamalıydık.
Biz risk almaya hazır bir takımdık.
Bunu ya kazanacak ya da söküp alacaktık.
Buna hazırdım. Bu hazırlandığım şeydi.
Her zaman inan.
Sadece üç dakikamız kalmış olmasına rağmen...
...son bir fırsata ihtiyacımız olduğunu biliyorduk.
Bir grup oyuncu yenilmeyi reddetti.
Trajediden zafer doğdu.
Felaketten zafere gelindi.
Bu bir camianın hikâyesi.
Bir ailenin.
Yıllar geçer, aile üyeleri değişir.
Güç zayıflar ve yok olur.
İmparatorluk büyür, hanedanlık genişler...
...ama ruh asla değişmez.
Ailen senin için ne der?
Kalbin için, aklın için, ruhun için.
Beni en çok etkileyen, Manchester'a döndüğümüzde...
...bizi karşılayan manzaraydı.
Bunu onlar için yapmıştık.
Deansgate'e dönüşümüzü ömrüm boyunca unutmayacağım.
Binlerce insanı sokaklarda görünce...
...insan bunun Manchester için ne anlama geldiğini anlıyor.
Bunun kurumun doğasında olduğunu ve sıradan bir kulübün...
...yapabildiğinin en iyisini yapmış olduğunu düşünüyorum.
Futbol güçtür.
Ondaki güç insanların hayatlarını değiştirir.
Manchester United'ın başarısıyla ilgili pek çok sebep vardı...
...o zamanlarda.
Sör Alex Ferguson, menajer, patron, gençleri takıma getirmişti.
Bizden önceki futbolcular...
...geçmişi bilen, şehri tanıyanlar.
Kulüp, taraftarlar.
Sahada her şeyi vermek.
Ve sonra Eric.
Ve eğer bir Manchester United oyuncusuysan...
...Eric Cantona gibi oyuncular tarafından eğitilmek kadar...
...önemli bir şey olamaz.
United'ı anlamak, insan mozaiğinin temel yönünü anlamaktır.
Bizi korkutan nedir? Bizi ürküten nedir?
Bizi canlı tutan şey nedir?
Belki de bu röportaj için yakamı, yakalarımı kaldırmalıyım.
Kulüp blazerleri giymek zorunda kaldık.
Hepimiz dik yakalı ve kravatlıyken...
...Eric fitilli kadife ceket ve açık yakalı gömlekle geldi.
Eric, siyah bir çöp torbasına bile bir şekilde bir şey koyardı...
...ve o tasarım bir çöp torbasına benzerdi.
Hepimiz o yaka işini denedik.
Becerebileceğimizi sandık ama yok, hiçbirimiz başaramadık.
Hiç onda durduğu gibi güzel durmadı.
Eric'i taklit etmeye çalışırdık ama yakışmazdı.
Birkaç kez denedik ama olmadı sonunda bunları Eric'e bıraktık.
Publara giderdik.
Biz İngiliz tarzı...
...bir Guinness, dört Lager, beş şu, bu.
Ama tabii Eric, bir kadeh şampanya.
Eric'in takım için yapmış olduklarına herkes minnettar.
Bugün bile hâlâ insanlar onun şarkısını söylüyorlar...
...ayrıldığı 24-25 sene olmasına rağmen.
Kendisi bu kulüp için çok özel biri.
O bizimle tam beş sezon beraberdi.
Dört sezon ligi kazandık. Bir kez çift kupa yaptık.
Benim oynama yasağımın olduğu sezon kaybettik.