‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‎โดยไมเคิล ไครตัน)
‎จับไว้
‎ช่วยด้วย
‎จับไว้นะ เบ็น
‎เขาจากไปแล้ว เขาไม่อยู่แล้ว
‎ฉันไม่เชื่อหรอก
‎- แซมมี่ ‎- ไม่นะ
‎เรากำลังกลับไปทางเดิม
‎รถโมโนเรลวิ่งกลับไปทางเดิม
‎"กลับไปทางเดิม" หมายความว่าไงน่ะ
‎พอสลับราง เราเลยมาอยู่บนราง ‎ที่ตรงไปทางเหนือ
‎เราไม่ได้มุ่งหน้าไปท่าเรือทิศใต้ ‎แต่กำลังออกห่างจากมัน
‎มีอะไรใช้งานได้บ้างเนี่ย
‎เราต้องลงจากรถโมโนเรลเดี๋ยวนี้
‎ข้างหน้ามีรางที่ลู่ลงไป ‎เรากระโดดตรงนั้นได้
‎- ว่าไงนะ ‎- โดดเหรอ
‎ไม่ได้นะ มันไกลเกินไป
‎แต่มันเป็นทางเดียว
‎หนึ่ง...
‎สอง...
‎สาม
‎กระโดดเลย
‎ทุกคนปลอดภัยไหม
‎ได้อยู่ นายล่ะ
‎บัมปี้ บัมปี้อยู่ไหน
‎ฉันคลาดกับมันตอนร่วงลงพื้น ‎มันต้องอยู่แถวนี้สิ
‎บัมปี้ๆ
‎ยังมีไดโนเสาร์ตัวอื่นอีกนะ ‎ทั้งเจ้าวัวและ...
‎บัมปี้
‎- บัมปี้ ‎- เราต้องตามหามันสิ ใช่ไหม
‎- เบ็นด้วย เขาอาจจะยัง... ‎- ยังไง อยู่ไหนกันยังไม่รู้เลย
‎โปรดทราบ ผู้เข้าชม ‎ต้องไปรายงานตัวที่ท่าเรือทิศใต้
‎เพื่อทำการอพยพทันที
‎เรือข้ามฟากลำสุดท้าย ‎จะออกในอีก 60 นาที
‎ไปไม่ทันภายในหนึ่งชั่วโมงแน่ ‎มันอยู่ไกลเกินไป
‎- ถ้าไปตอนนี้ก็ยังทัน ‎- แต่บัมปี้กับเบ็น...
‎เรากลับไปตามหาเบ็นไม่ได้
‎เบ็น...
‎จากไปแล้ว
‎เราไม่มีเวลามากพอที่จะออกไปตามหา...
‎เรายังไปเรือข้ามฟากทันนะ ‎แต่ต้องไปเดี๋ยวนี้
‎เรือข้ามฟากลำสุดท้าย ‎จะออกในอีก 60 นาที
‎ต้องไปกันแล้ว
‎ย้ำ ร็อกซี่กับฉัน ‎เห็นพวกเธอบนโมโนเรล
‎เรากำลังมุ่งหน้า ‎ไปหาพวกเธอที่ท่าเรือ
‎ดาเรียส นายได้ยินไหม
‎ถ้าได้ยิน ไปที่เรือเลยนะ เข้าใจไหม
‎อย่าหยุด ไปต่อเลย ไปต่อ
‎พวกเขาจะไม่เป็นไร เดฟ
‎เด็กๆ ต้องไม่เป็นไร
‎ไปต่อเลย เร็วเข้า
‎ยาซ
‎ทุกคน
‎- เป็นไรไหม... ‎- ไม่เป็นไร
‎มัน...
‎- เธอยังเดินไหวได้ยังไง ‎- มีแรงกระตุ้นสูงไงล่ะ
‎ฉันยังไหว
‎เจ็บแบบนี้หล่อนตามเราไม่ทันแน่ ‎จะเอายังไงดี
‎เราหยุดไม่ได้ งั้นทำเปลหามกันดีไหม
‎หรืออาจจะมีทางลัด หรือ...
‎อุโมงค์ไง เค็นจิ
‎เค็นจิ อุโมงค์ซ่อมบำรุงน่ะ
‎ต้องมีสักอันที่ไปถึงท่าเรือใช่ไหม
‎เค็นจิ มีใช่ไหม
‎เส้นทางนี้ลดเวลาเดินทาง ‎ไปท่าเรือได้ครึ่งหนึ่ง
‎แน่ใจนะว่า ‎"คุณวีไอพี" รู้ว่าทำอะไรอยู่
‎เค็นจิเคยพาฉันมาที่นี่
‎เชื่อเขาเถอะ เดี๋ยวเราก็ได้ออกไป...
‎แล้ว
‎พอเปิดไฟสลัวๆ แบบนี้ ‎อะไรๆ ก็หน้าตาไม่เหมือนเดิมน่ะสิ
‎ไปทางนี้
‎ไม่นะ
‎อะไรกัน
‎- เมื่อก่อนไม่มีนี่นา ‎- ทำไมมีประตูกั้นเต็มไปหมดเลย
‎อพยพไง สวนต้องปิดประตูอัตโนมัติแน่
‎ต้องไปอ้อมอีก ทางนี้
‎เราเอาไอ้นี่มา...
‎ใช้เป็นไม้เท้าได้
‎ฉันไม่เป็นไรน่ะ
‎- เหลือเชื่อเลย ‎- เค็นจิ
‎- นายบอก... ‎- โปรดทราบ
‎ผู้เข้าชมต้องไปรายงานตัว ‎ที่ท่าเรือทิศใต้เพื่อทำการอพยพทันที
‎เรือข้ามฟากลำสุดท้าย ‎จะออกในอีก 30 นาที
‎- ไม่ได้ช่วยเลย ‎- พยายามนึกให้ออกสิ หายใจ...
‎คิดว่าฉันทำอะไรอยู่ล่ะ ‎นายเสนอให้ลงมานี่เองนะ ดาเรียส
‎อย่ามาเร่งได้ไหม
‎เค็นจิ ดาเรียส ทางที่เรามาน่ะ ‎อุโมงค์มันสุดตรงไหนเหรอ
‎น่าจะไปออกที่สวนนะ ทำไมเธอ...
‎นั่นแหละ ทุกคน ไปเลย ‎เร็วเข้าๆ ทางนี้
‎มีเด็กวัยรุ่นหกคนค่ะ ‎คุณแน่ใจนะว่าไม่เห็น
‎อะไรนะ ไม่ จะเห็นเด็กหกคน ‎ท่ามกลางคนเป็นพันได้ยังไง
‎ทางนี้ครับ เดินไปเรื่อยๆ ครับ ‎ขอบคุณครับ
‎เรากำลังอพยพคนฉุกเฉินอยู่นะ
‎แหม ไม่บอกไม่รู้นะ ‎แคลร์ เดียริ่งอยู่ไหน
‎- ใครนะ ‎- ยอดเลย
‎ร็อกซ์ มาเถอะ ‎ต้องกลับไปหาเด็กๆ ที่สวน
‎ไม่ได้ๆ ไม่ได้เด็ดขาด ‎พวกคุณต้องอพยพแล้ว
‎- จะหยุดเราหรือไง ‎- ใช่แล้วครับ
‎มันเป็นหน้าที่ผม ‎จะตามหาเด็กๆ ที่นี่ก็ได้
‎แต่เรือข้ามฟากลำสุดท้ายจะออก ‎ในอีก 25 นาที และพวกคุณต้องขึ้นเรือ
‎แล้วถ้าเราไม่ยอมไปล่ะ
‎ก็ตามใจ พวกคุณโดนจับโยนขึ้นเรือแน่
‎แล้วถ้าเราขอไม่ไปแบบดีๆ ล่ะ
‎แค่คอมปี้น่ะ
‎ถามจริงน่ะ เค็นจิ ‎มันตัวกะเปี๊ยกเดียวเอง
‎ไม่ได้มาตัวเดียวด้วย
‎ต้องไปแล้ว เวลาอยู่ในฝูง ‎คอมปี้สามารถ...
‎ไม่ใช่เวลามาสอนนะ เด็กบ้าไดโน
‎ทำไมล่ะ อย่างกับนายพาเรา ‎ไปใกล้ท่าเรือนักแหละ คุณวีไอพี
‎แหม ขอโทษนะ เธอไม่ต้องไปถ่ายวิดีโอ
‎"แกะกล่อง ‎ทำตัวเป็นเด็กแก่นตลอดเวลา" หรือไง
‎นี่ ใจเย็นๆ สิ ครอบครัวคอมปี้ ‎ตัวกระจิริดกลัวหมดแล้ว
‎"กลัว" เหรอ ถามจริงน่ะ
‎เจอมาขนาดนี้แล้ว ‎ยังจะปกป้องไดโนเสาร์อีกเหรอ
‎ไม่ใช่ความผิดเธอนะ ‎นายแหละทำให้เราหลง
‎ก็ความผิดยัยนี่เหมือนกันนั่นแหละ
‎ขอทีเถอะ ยาซ แค่โทรศัพท์เอง
‎เดี๋ยวนะ ‎ไม่รู้แล้วว่าคุยอะไรกันอยู่
‎ทุกคน หยุดก่อน...
‎เจ้าวัว
‎เอาไป
‎- รู้แล้วเหรอว่าต้องไปทางไหน ‎- อยากหยุดถามทางมันก่อนไหมล่ะ
‎วิ่งไปเถอะน่า
‎เราอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ ‎เรือข้ามฟาก...
‎ไปเลยๆ
‎"ทางออกท่าเรือทิศใต้ ‎อีกหนึ่งพันฟุต"
‎ไม่นะ
‎ไม่ๆ ไม่เอาน่ะ
‎- ต้องมีประตูหรือ... ‎- ไม่มีทางออกเลย
‎พวกเขาคงปิดประตูนี่ตอนปิดสวน
‎คนที่นี่จะทำอะไรเข้าท่าๆ ‎สักครั้งไม่ได้เลยหรือไง
‎ดาเรียส เอาไงต่อดี
‎ไม่รู้สิ
‎- แต่นายคิดได้ตลอดนี่ ‎- ฉันไม่รู้
‎ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
‎ฉันไม่รู้ว่า ‎จะทำยังไงดีเรื่องเบ็นหรือบัมปี้
‎หรือตอนที่อินโดมินัส เร็กซ์โจมตีเรา
‎ฉันเอาแต่เลือกทางผิด หาเรื่องซวย
‎และทำทุกอย่างพังหมด
‎พวกนายไม่น่าเชื่อใจฉันเลย
‎ฉันน่าจะอยู่บ้านไปซะ
‎ฉันเป็นเด็กบ้าไดโนชอบเล่นวิดีโอเกม ‎และไม่ได้เรื่องเลยสักนิด
‎ได้เรื่องสิ
‎นายเก่งออก
‎นายก็คงเล่นเกมเก่งใช้ได้แหละ ‎ไม่ได้จะดูถูกหรอกนะ
‎แต่พวกเราคงไม่รู้หรอกว่าต้องทำไง ‎ดาเรียส
‎แต่เพราะนายไม่ยอมแพ้ ‎เราก็เลยไม่ยอมแพ้
‎นายทำให้เราสู้ต่อ ‎ถึงพวกเราบางคนจะก่อเรื่องมา
‎นายทำให้เรารู้สึกว่า ‎เราลงเรือลำเดียวกัน
‎ใช่แล้วล่ะ
‎เราเป็นทีมเดียวกัน ทีมของนายไง
‎ไม่มีอะไรยั่งยืน
‎แต่ก็ไม่เป็นไร ‎เพราะเวลาเราเจอเรื่องแบบนั้น
‎เราก็กู้มันกลับคืนมาและไปต่อ
‎มันใกล้เข้ามาแล้ว
‎มาดูกันว่ามีอะไรอยู่ในลังพวกนี้
‎ขออะไรแหลมๆ นะ
‎ขออะไรโหดๆ
‎ขอ...
‎อุปกรณ์การแพทย์เหรอ
‎เรามีของพวกนี้เต็มบ้านเลย ‎หลังจากพ่อฉันป่วย
‎อากาศที่อัดไว้แน่น ‎ไวต่อแรงดันและความร้อนสุดๆ
‎อาจใช้ไล่เจ้าวัวได้นะ
‎หรือดึงความสนใจมันนานพอ ‎ให้เราหาทางออกอื่น
‎เค็นจิ บรุ๊คลิน ‎เอาลังนี่ไปใส่รถเข็น
‎แซมมี่ ใช้ผ้าพันแผลกับเทปพวกนั้น ‎มาทำสายชนวน
‎เราต้องหาอะไรมาจุดมัน
‎จุดเลย
‎- ยาซ ‎- พยายามอยู่ มันไม่ยอมติด
‎เดี๋ยวนะ เจลล้างมือ
‎มันติดไฟได้
‎- ขอบคุณนะ เบ็น ‎- ไปเลย
‎ได้ผลเถอะๆ
‎วิ่ง
‎- ไปทางไหน ‎- ทางไหนก็ได้
‎ขอบใจนะ
‎ดาเรียส
‎ทุกคนปลอดภัยไหม
‎ก็ไม่อยากเชื่อนะ แต่ใช่
‎เราทำได้ เราชนะ...
‎นั่นแหละ อย่างแกต้องเจอแบบนี้ ‎เอาไปกินเลย เจ้าวัว
‎ต้องอย่างนี้สิ
‎ไชโย
‎นึกว่าจะซี้แหงแก๋แล้ว ‎น่ากลัวสุดๆ เลย
‎ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้ว
‎พนันกันไหมล่ะ
‎พวกเขาไปแล้ว
‎ไปกันหมดเลย
‎พวกเขาจะกลับมารับเราใช่ไหม
‎มาแน่
‎จนกว่าจะถึงตอนนั้น ‎เราก็มีกันและกันไง
‎ใช่ไหม คุณวีไอพี
‎แน่นอน เด็กบ้าไดโน
‎นี่ อย่าลืม "ซูเปอร์สตาร์" สิ
‎จะอ้วกแล้ว
‎เราคิดว่ามันคงสนุกดี
‎เราคิดว่าเราจะปลอดภัย
‎แต่เราไม่คาดว่าจะเจอฝันร้าย ‎รอเราอยู่บนเกาะ
‎กรงเล็บ ฟัน เสียงกรีดร้อง...
‎เสียงกรีดร้องมากมาย
‎- แม้จะต้องลำบากแค่ไหน ‎- หันเรือกลับไป
‎- เราก็ไม่มีวันยอมแพ้ ‎- หันกลับไปเดี๋ยวนี้
‎เราจะสู้ต่อไป
‎นั่นคือสิ่งที่เราสัญญากันทุกวัน
‎เราต้องรอด
‎เราต้องได้กลับบ้าน
‎เพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่ว่าเราจะเจออะไรที่นี่อีก
‎พวกเราก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก