NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Nadal nie słyszymy! Naciskaj guziki.
Mitch i Tiff zabiją dinozaury przy wodopoju!
Już tam idą! Ja…
Wiem, co zrobię.
Co mówi Darius?
Wykluczone! Zginiesz, jeśli pójdziesz sam.
Muszę! To moja wina.
O czym ty mówisz?
Wiedzą o wodopoju tylko dlatego,
że ja im go pokazałem.
Nie słuchałem Brooklynn
i dinozaury są zagrożone.
Obiecałem, że wrócimy do domu.
I…
już straciłem Bena.
Darius, to nie twoja wina.
Ich łódź jest w porcie.
Uciekajcie, póki Mitch i Tiff są zajęci.
A ty?
Muszę to naprawić.
Jesteśmy z tobą! Kij z łodzią.
Mitch i Tiff pójdą na dno!
- Ben? - Ty żyjesz?
No tak! Nie wiedzieliście. Tak.
I znaleźliśmy guzik, słyszymy was.
I pokonałem Toro.
Rózia pozdrawia.
Zatkało ich.
Tak, Ben żyje, cieszymy się.
Rzecz w tym, że nie pójdziesz tam sam.
- My też. - Nie kumacie.
Macie szansę się uratować.
Ty nie rozumiesz. Jesteś z nami.
Nie pozwolimy Mitchowi i Tiff zabić dinozaurów.
I tak ich nie lubiłem.
Ratujmy dinozaury! Rodzinka na zawsze!
Skoro to już ustalone, jak ich powstrzymamy?
Nakarmimy nimi mozazaura!
Czuję, że nie wykorzystujemy jego potencjału.
Zaraz, skoro idą do wodopoju po to, by je zabić…
Musimy zadbać o to,
by nie mieli kogo zabić!
Pora na to, co robimy najlepiej.
- Na chaos? - Ucieczkę przed dinozaurami?
- Mamy znów pokonać Toro? - No… tak?
Poza dwoma ostatnimi.
Brooklynn, ty będziesz nawigować.
Kenji, przyjedź po nas.
Ben i Yaz, wy robicie hałas. Mam plan.
WODOPÓJ
RÓZIA, YAZ
Mam was.
Nie słuchasz. Mówiłam, że będą z nimi kłopoty.
A ja, że mam plan!
I poszło idealnie! Właśnie siedzimy w domu z trofeami,
zamiast biegać po dżungli!
A nie, czekaj! Jednak biegamy po dżungli!
Twój plan był… jaki? Mam na końcu języka.
Zły!
Gdybyśmy wrócili do Kenii, jak mówiłam…
Odpuść, Tiffany! Jeszcze raz usłyszę „Kenia”…
Kenia!
Jesteśmy w połowie drogi.
Poza tym poczujesz się lepiej, jak ustrzelisz…
To jakiś żart?
Dobra, może powinniśmy…
- Co robisz? - A na co ci to wygląda?
Idę dalej.
Nie wyjadę z niczym z najtandetniejszego na świecie
opuszczonego parku…
Co słychać, Isla Nublar?
Oto wyjątkowe, szokujące wydanie
„Brooklynn odkrywa świat” z Mitchem i Tiff.
Bum!
Wybiegi dużych okazów są pod napięciem,
ponieważ w Jurassic World bezpieczeństwo to priorytet.
Nie znoszę dzieci!
Botswana, Amazonka, Syberia…
Tygrysy, hipopotamy, pantery…
Nic nie sprawiło nam tylu kłopotów.
To nie koniec.
Będziesz miał na ścianie głowę T. rexa
i wszystkich dinozaurów, o jakich marzyliśmy.
Masz rację. Już mi lepiej.
- Wrócimy po niego. - Najpierw wodopój.
Hamulec i skręt.
Sprzęgło przy dłoni.
- Nie da się szybciej? - Jeśli chcesz spaść!
Próbuję utrzymać trzy osoby.
Jedź!
Najszybciej prosto.
Tam!
BŁĄD
Nie…
Hej!
Tiff i Mitch zaraz dotrą,
a Bena i Yaz nie ma.
Ile do najbliższego tunelu?
Musicie się cofnąć.
Znajdziecie tunel, który was doprowadzi.
Wy jedźcie do wodopoju.
Do Bena i Yaz.
Beze mnie będziecie szybsi.
- Ja ich spowolnię. - Powodzenia.
Uważajcie.
Darius, jaki jest plan?
Darius.
Ty szlachetny głupku, nie masz planu!
Jak skończę, wracajcie do domu.
Znowu chcesz zrobić to sam!
Darius!
Musi być jaki sposób, musi…
E750.
Cześć wam!
Jak wakacje?
T. rex cię nie zjadł? Jednak ma gust.
Odejdź, D. Bądź rozsądny.
Już po twoich kumplach, ale ty jeszcze masz szansę.
Nie. Uratuję ich i was powstrzymam.
Za każdą cenę.
Naprawdę?
- Nieźle! - Co ty wyprawiasz?
- Jesteśmy drużyną! - Nie mogę was narażać.
- To moja wina. - Nie, Darius.
Próbowałeś nas stąd wydostać, odkąd zwiał Indominus.
Dzięki tobie przeżyliśmy.
Przepraszam, że teraz to widzę.
Nie, to ja przepraszam. Słusznie ich podejrzewałaś.
Hej! Przy następnej wzruszającej chwili
kopnijcie broń nieco dalej.
Znów jesteśmy uzbrojeni!
- My też. W przyjaźń. - Nie za bardzo.
To tylko takie fajne hasło.
- Absolutnie nie. - Zgoda na niezgodę?
Darius chciał poetycko powiedzieć,
że może i macie broń, ale nas jest sześcioro.
- I najważniejsze… - Graliśmy na zwłokę.
Tak!
Pa, dinozaury!
Co?
Tak! Ruchy! Tak jest!
Tak!
- Udało się! - Tak!
Ruchy, ludzie!
Dalej, dinusie!
- Tak! - O to chodzi!
Yaz!
No dalej!
Nie. Dalej.
Jedź!
- Szybko! Tiff i Mitch… - Dzieci!
- Co jest? Włącz ją! - Próbuję!
- Miałam rację. - Nie zostaniecie tam na zawsze.
A gdy wyjdziecie, będziemy czekać.
Skarbie?
Dalej!
Nie.
Nie!
Był robiony na zamówienie!
Zostaw to i chodź! Musimy wrócić na łódź, nim…
- Uwolnij mnie! - Nie ruszaj się!
Wiesz, jakoś nie mogę!
Może dlatego, że wpadłem w pułapkę!
Przykro mi, że zapomniałeś, gdzie je zastawialiście.
- Szybko! - Próbuję. Nie chce…
Skarbie?
- Żaden tam skarb! - Tiffany!
Wracaj tu. Wracaj…
PORT
Wynoszę się!
A wy zostaniecie na tej koszmarnej wyspie!
Nikomu nie powiem, że tu jesteście!
Zgnijecie tu, wy małe gnojki!
Zniszczyli mi wakacje, małżeństwo i najlepszą broń.
I nigdy nie wrócą do domu!
Hej.
Przepraszam. Próbowałem cię trzymać.
Luz, dzieciaku. Gdybyś widział to, co ja…
Ja też tęskniłem.
Nazwałeś mnie „dzieciakiem”?
Dobra.
- Rodzinko! - Ten przytulas jest za długi.
Co teraz?
- Szukamy kolejnego nadajnika? - Nie.
Koniec czekania, aż ktoś nas ocali.
Sami znajdziemy drogę ucieczki.
…bezpieczeństwo to priorytet.
Napisy: Agnieszka Putek