‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‎โดยไมเคิล ไครตัน)
‎เห็นพวกเขาบ้างไหม
‎ยังเลย
‎เร็วเข้า
‎เธอ เธอกับเด็กในค่ายคนอื่นๆ ‎ไม่เคยหนีไปจากเกาะนี้ได้
‎ก็นะ เราแค่บังเอิญ ‎ชอบความตายและการทำลายล้างน่ะ
‎ไม่อยากพลาดงานเลี้ยงรุ่นนี้หรอกนะ ‎แต่เพื่อนเธอเอาแล็ปท็อปไป
‎คอยดูเธอไว้
‎ยาซน่าจะเป็นเด็กผู้หญิง ‎ที่วิ่งเร็วที่สุดในโลก
‎ส่วนดาเรียสก็เป็นนักหนีไดโนเสาร์มือโปร
‎เชื่อฉันเถอะ พวกเขาหนีไปไกลแล้วล่ะ
‎ถ้ามีฮอกส์ตามรอยไป ‎พวกเขาหนีไปได้ไม่ไกลหรอก
‎ฉันรู้นะว่าพวกเธอได้ยินฉัน
‎วางแล็ปท็อปไว้ แล้วจะไม่มีใครเจ็บตัว
‎ฉันจะไม่เข้าไปใกล้กว่านี้
‎ฉันสัญญา
‎เราจะไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่หุบเขา
‎พวกเธอมีเวลาสองชั่วโมง ‎เพื่อไปที่นั่นและเอาแล็ปท็อปมาให้ฉัน
‎มันเป็นทางเดียว ‎ที่พวกเธอจะได้เจอเพื่อนอีก
‎ไม่เห็นวี่แววของเจ้าเร็กซี่เลย
‎- ใช่ แต่ไม่มีวี่แววของเพื่อนเราด้วย ‎- พวกเขาอาจกลับไปที่เรือแล้ว
‎เป็นไปไม่ได้หรอก
‎เพราะพวกเขาอยู่ที่นี่ต่างหาก
‎พวกนายไม่เป็นไร
‎นึกว่าพวกนายขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปแล้ว
‎เดี๋ยวนะ บรุ๊คลินอยู่ไหนกัน
‎ต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ
‎ทำอะไรเหรอ ด็อก นี่น่ะเหรอ นี่เหรอๆ
‎มันน่ารำคาญ และฉันเป็น "ดอกเตอร์"
‎ฉันอาจจะเลิกทำแบบนี้ก็ได้ ดอกเตอร์
‎เมื่อคุณเลิกสวมเสื้อคอเต่า ‎และเลิกสร้างไดโนเสาร์ปีศาจ
‎รี้ดล่ะ
‎- แล็ปท็อปล่ะ ‎- ยังไม่ได้มา
‎เอาของที่ต้องใช้ ‎แล้วเราจะไปที่เฮลิคอปเตอร์
‎ไม่ว่ายังไง เราก็ต้องทำภารกิจ
‎ฉันว่าฉันกับเพื่อนๆ ‎ทำภารกิจเล็กๆ ของคุณพังแล้วนะ
‎อย่าห่วง พวกนั้นจะเอามาให้เราเอง
‎เพราะถ้าไม่เอามา
‎ชีวิตเด็กผู้หญิงผมสีชมพูแถวนี้ ‎คงจะจบไม่สวยเท่าไร
‎โอเค เธอต้องหยุดทำแบบนั้น…
‎- นายทิ้งเธอไว้กับพวกมันเหรอ ‎- บรุ๊คลินต้องการแบบนั้น
‎- แค่ต้องวางแผนช่วยเธอกลับมา ‎- เอาแล็ปท็อปโง่นั่นให้พวกมันไง
‎- จบแล้ว ‎- มันไม่ง่ายขนาดนั้น
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนเกาะ ‎ทุกอย่างที่ผิดพลาด เป็นเพราะงานวิจัยของวู
‎ถ้าเขาได้มันกลับไป ใครจะรู้ว่าเขา
‎จะสร้างอินโดมินัส ‎หรือสกอร์เปียส เร็กซ์อีกกี่ตัว
‎ถ้าเราไม่เอาให้พวกมัน ‎ใครจะรู้ว่าพวกมันจะทำอะไรบรุ๊คลินบ้าง
‎เราไม่มีทางเลือก ‎เราต้องเอาแล็ปท็อปไปให้วู
‎แน่นอน
‎เราจะคืนให้หลังจากคัดลอกข้อมูลไว้ ‎และลบทุกอย่างออก
‎ช่วยบรุ๊คลินได้ วูไม่ได้อะไรเลย
‎แล้วเราจะส่งเขาให้ตำรวจ พอถึงคอสตาริกา
‎โอเค แต่เราจะคัดลอกข้อมูลได้ยังไง
‎แฟลชไดรฟ์ไง ฉันมีอยู่ที่ค่ายครีเทเชียสอันหนึ่ง
‎งั้นก็ลุยกันเลย
‎เชื่อฉันเถอะ เค็นจ์ มันจะได้ผล
‎ขอให้จริงเถอะ
‎เธอหนีไปแล้ว
‎ขอบใจที่ทำให้เราเห็นช่องลมในแล็บนะ ‎ช่วยได้มากเลย
‎ว่าไง ยังอยู่ไหม
‎ยังอยู่
‎เคยคิดว่าเวลาบรุ๊คลินเคี้ยวหมากฝรั่ง ‎ดูไม่เรียบร้อยเลย
‎แต่มันเอาไว้ซ่อนของได้ดีจริงๆ
‎เกือบลืมไปว่าเพื่อนรักฉัน ‎คือซูเปอร์สายลับระดับนานาชาติ
‎ยังมีแบตเตอรี่อยู่ ไม่งั้นคงซวยแน่
‎กำลังคัดลอกแล้ว ทุกคน
‎แบบช้าสุดๆ เลย
‎ถ้านายอยู่ตรงนี้ แล้วบรุ๊คลินกับพวกคนชั่ว
‎ออกจากป่ามาตรงนั้น ‎เราที่เหลือก็ต้องซ่อนอยู่ตรงนี้
‎ถ้าแผนนายดีพอกับแบบจำลองนี้ ‎เราไปได้สวยแน่
‎ไปได้สวยเหรอ ล้อเล่นใช่ไหม
‎ถ้ามันรู้ว่าเรายุ่งกับแล็ปท็อปล่ะ
‎- บรุ๊คลินจะเป็นยังไง ‎- พวกมันไม่รู้หรอก
‎ก่อนที่วูจะมีโอกาสได้เปิดแล็ปท็อป…
‎ฉันจะเบี่ยงเบนความสนใจเอง
‎- ฉันถนัดด้านนี้แล้ว ‎- พวกเราที่เหลือก็ช่วยบรุ๊คลิน
‎หลังจากนั้นก็ไปที่เรือแล้วเผ่นไปจากเกาะนี้
‎ไปแล้วไปลับ
‎ใช่ จะพลาดตรงไหนได้ล่ะ ‎นอกจาก ไม่รู้สิ ทุกอย่างมั้ง
‎ไม่หรอก ถ้าเราทุกคนทำตามแผน
‎เร็วเข้า ช่วยฉันหาเส้นทาง ‎ไปถึงเฮลิคอปเตอร์ได้เร็วที่สุด
‎ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
‎เลิกคิดซะ
‎พอเราไปถึงจุดนัดพบ ‎เธอก็จะได้กลับไปหาเพื่อนๆ
‎คงไม่คิดจริงๆ ใช่ไหมว่าหนูจะเชื่อใจ ‎คนที่จ้างทหารรับจ้าง
‎และลักพาตัวเด็ก
‎ฉันไม่ได้จ้างพวกเขามา ‎และเธอไม่ได้ถูก "ลักพาตัว" เธอ…
‎เป็นความยุ่งยากที่คาดไม่ถึง
‎ฉันแค่กลับมาเอางานวิจัย ‎และเพื่อกลับมาเอาอินโด…
‎ประเด็นก็คือฉันเป็นคนมีวิสัยทัศน์ ‎ที่ผลักดันขีดจำกัดของวิทยาศาสตร์
‎หวังว่าสักวันหนึ่งเธอจะเข้าใจ
‎คนมีวิสัยทัศน์ที่แท้จริง ‎จะทำให้โลกดีขึ้น ไม่ใช่แย่ลง
‎หวังว่าสักวันหนึ่งคุณเองก็จะเข้าใจ
‎หยุดก่อน
‎- โอเค งั้นเราจะอ้อมไป ‎- ความคิดดีนี่
‎เดินลึกเข้าไปในป่า ‎ที่มีพวกกินเนื้ออยู่เต็มไปหมดกันเถอะ
‎เราข้ามตรงนั้นได้
‎มันเปียก ระวังตอนก้าวด้วย
‎ช่วยด้วย
‎ไม่นะ
‎- คุณจะปล่อยให้เขา… ‎- เขารู้ว่างานนี้เสี่ยง
‎หวังว่าเพื่อนเธอจะพึ่งได้นะ
‎เร็วเข้าสิ
‎เค็นจ์ ฉันไม่คิดว่ามันจะทำงานเร็วขึ้น ‎แค่เพราะนายสั่งมันนะ
‎เราไม่มีเวลาแล้ว ‎พวกมันให้เวลาเราสองชั่วโมง
‎ผ่านมานานแค่ไหนแล้ว
‎สามสิบวินาทีตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่นายถาม
‎ข่าวดีคือมันคัดลอกเสร็จแล้ว
‎งั้นก็ไปกันเลย
‎แต่ลบข้อมูลต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกชั่วโมง
‎- แต่เราน่าจะทำได้ทันเวลา ‎- "น่าจะทัน" เหรอ
‎จะทำได้ทัน
‎เชื่อมั่นหน่อยสิ เค็นจิ
‎อีกอย่าง ฉันกำลังจะไปหากองหนุนด้วย
‎กองหนุนเหรอ ใครกัน
‎ไดโนเสาร์ตัวเดียวบนเกาะนี้ ‎ที่เราไว้ใจได้ไง
‎ใจเย็นๆ เจ้าตัวนี้ ‎แค่ทำตัวเป็นไดโนเสาร์ปกติ
‎เห็นไหม สิ่งที่ฉันสร้างไม่ใช่ "ปีศาจ"
‎การเรืองแสงของมันน่าทึ่งมาก แม้จะอยู่นอกถ้ำ
‎เดี๋ยวนะ ทำไมมันมาอยู่ที่นี่ล่ะ
‎ไปขอบคุณสิ่งที่คุณสร้างขึ้นอีกตัวเถอะ
‎สกอร์เปียส เร็กซ์เป็นปีศาจร้าย
‎ทั้งสองตัวเลย
‎สองตัวเหรอ ฉันสร้างมาแค่ตัวเดียวนะ
‎ปรากฏว่าอี-เจ็ด-ห้าศูนย์ ‎สร้างอี-เจ็ด-ห้าศูนย์ขึ้นมาเองได้
‎และถ้าไม่ใช่เพราะเรา ‎พวกมันคงฆ่าทุกอย่างบนเกาะนี้แล้ว
‎ไม่ได้คิดเรื่องนั้น ‎ตอนทำตัวเป็นดอกเตอร์แฟรงเกนสไตน์ใช่ไหม
‎ไปกันเถอะ
‎- แล้วเราจะมาเจอกันที่นี่ ‎- แชะ
‎แชะ
‎ทำอะไรน่ะ แซมมี่
‎ฉันแค่ถ่ายรูปเก็บไว้ในหัวน่ะ
‎นี่อาจเป็นครั้งสุดท้าย ‎ที่เราจะได้เห็นที่นี่
‎คงงั้น เธอพูดถูก
‎ไหนยิ้มหน่อยซิทั้งสองคน
‎- ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ‎- เอาสิ
‎แชะ
‎ต้องถ่ายใหม่ ดาเรียส นายกะพริบตา
‎อะไรนะ ฉันว่ามันโอเคแหละ
‎อยากให้รูปของที่นี่ในหัวฉัน ‎เป็นรูปนายหลับตาเหรอ
‎นายจะดูงี่เง่านะ
‎ยิ้มได้แล้ว
‎คราวนี้อย่ากะพริบตานะ
‎แชะ
‎สมบูรณ์แบบ
‎มาถ่ายรูปหมู่กันดีกว่า
‎เค็นจิอยู่ไหนน่ะ
‎เดี๋ยวก่อน เค็นจิอยู่ไหนกัน
‎ไม่นะ ไม่ๆ
‎ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะตลบหลังเรา
‎- อย่างน้อยเขาก็ทิ้งนี่ไว้ ‎- แต่ยังลบฮาร์ดไดรฟ์ไม่เสร็จ
‎เราต้องหยุดเค็นจิ
‎พร้อมสู้ศึกสุดท้ายไหม เพื่อนยาก
‎บรุ๊คลิน
‎นี่ ฉันเอาแล็ปท็อปมาแล้ว
‎นึกว่าดาเรียสจะเป็นคนเอามาซะอีก
‎สงสัยจะเปลี่ยนแผน ลุยกันเลย บัมส์
‎เอามาแล้ว อยู่นี่ไง
‎เค็นจิ
‎- เธอโอเคไหม ‎- ใกล้พอแล้ว
‎ด็อก
‎ฉันไม่ได้นึกภาพ ‎ว่าต้องมาทำแบบนี้บนเกาะเลย
‎เข้าใจดีเลยล่ะ
‎ไม่นะ
‎ขอบใจนะ
‎ไม่ยินดีเลยสักนิดพวก
‎ตรวจดูสิ
‎เยี่ยม ไปกันเลย
‎เบ็น
‎จำบัมปี้ได้ไหม ตอนนี้คิดยังไง ‎กับหัวไม่สมมาตรของมันบ้างล่ะ
‎ทายซิว่าใคร
‎ได้มาแล้ว
‎ไม่นะ
‎- เราต้องลบให้เสร็จ ‎- ไม่ต้องหรอก
‎ช่วยบรุ๊คลินได้แล้ว เราแค่ต้องกันไม่ให้…
‎ฉันใกล้หมดความอดทนแล้วนะ
‎เอาแล็ปท็อปมา เดี๋ยวนี้
‎อยากได้นี่เหรอ รับนะ
‎พวกนาย
‎ทางนี้
‎คุณปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้ยังไง ‎งานของผมหายไปหมดแล้ว
‎ทุกหน่วย ถอนกำลัง เราได้ของมาแล้ว
‎- ขอย้ำ เราได้ของมาแล้ว ‎- หา เดี๋ยวก่อน
‎นำตัวอย่างอินโดมินัสออกไปจากเกาะแล้ว
‎ฮอกส์
‎ทำอะไรน่ะ เราได้ตัวอย่างมาแล้วนะ
‎ไม่นะ
‎พวกเขาไม่ใช่ภารกิจเรา
‎วันนี้ทำได้ดีมากเลย เจ้ารถบั๊ม
‎แต่ว่า…
‎คงต้องบอกลากันจริงๆ แล้ว
‎ฉันจะคิดถึงแกนะ เพื่อน
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
‎- เราจะคิดถึงแก บัมปี้ ‎- เป็นเด็กดีล่ะ
‎ขอโทษนะที่การช่วยเหลือ ‎ไม่ราบรื่นอย่างที่หวัง
‎ไม่เคยเป็นอย่างนั้นหรอก แต่ก็สำเร็จเสมอนะ
‎ฟังนะ อย่ารู้สึกแย่เลย ‎ที่นายขโมยแล็ปท็อปไป
‎ฉันเข้าใจ เราทุกคนอยากให้บรุ๊คลิน ‎กลับมาอย่างปลอดภัย
‎เราโอเคใช่ไหม
‎ไม่ ไม่โอเค
‎เพราะฉันไม่เอาชีวิตเพื่อนไปเสี่ยงเหมือนนาย
‎ไปเถอะ กลับบ้านกัน
‎ไง เด็กบ้าไดโน
‎ตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้ว ‎เดาว่าประสบการณ์จูราสสิค เวิลด์
‎ไม่เป็นไปอย่างที่นายคิดสินะ
‎ใช่ แน่นอนเลย
‎แต่ก็ไม่ได้แย่ไปซะหมดหรอก ‎ไม่เลยสักนิด
‎เราทำได้แล้ว
‎แชะ
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก