NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Jakieś ślady?
Nie.
No chodź!
Ty! Ty i reszta obozowiczów zostaliście na wyspie.
Po prostu lubimy śmierć i zniszczenie.
Miłe spotkanie, ale jej kumple zabrali laptop.
Pilnować jej!
Yaz to najszybsza dziewczyna na ziemi,
a Darius wie, jak unikać dinozaurów.
Zaufajcie mi, są daleko stąd.
Z Hawkesem na ogonie daleko nie zajdą.
Wiem, że słyszycie!
Zostawcie laptop, a nikt nie ucierpi.
Nie zbliżę się do was.
Macie moje słowo.
Ruszamy do helikoptera.
Macie dwie godziny, by przynieść tam laptop.
Inaczej nie zobaczycie już swojej koleżanki.
Ani śladu tyranozaura.
- Ani naszych przyjaciół. - Może wrócili na łódź.
Niemożliwe.
Bo są tutaj!
Jesteście cali!
Myśleliśmy, że odlecieliście!
Zaraz. Gdzie Brooklynn?
Musisz to robić?
Co, doktorku? To?
To irytujące. I mów „doktorze”.
Może przestanę, jak pan przestanie
nosić golfy i tworzyć potwory, doktorze.
Reed?
- Laptop? - Jeszcze nie.
Bierz, co musisz, i do helikoptera.
Wszystko ma iść zgodnie z planem.
Ja i moi kumple i tak już popsuliśmy wasz plan.
Bez obaw, przyniosą laptop.
Bo jeśli nie,
różowowłose dziewczynki mogą mieć poważne kłopoty.
Natychmiast przestań…
- Zostawiliście ją z nimi? - Tego chciała.
- Potrzebujemy planu. - Dajcie im ten laptop.
- I już! - To nie takie proste.
Wszystko, co tu się zdarzyło, to wina badań Wu.
Ile Indominusów i Scorpionów stworzy, jak go odzyska?
A co zrobi Brooklynn, jak go nie oddamy?
Nie mamy wyboru. Musimy oddać laptop.
Oczywiście!
Jak zrobimy kopię i go wyczyścimy!
Wu nic nie zyska, uwolni Brooklynn, a my wydamy go w Kostaryce!
Dobra. Ale jak go skopiujemy?
Pendrive! Zostawiłam jeden w obozie!
Zatem do dzieła!
Zaufaj mi, Kenji, uda się.
Oby.
Nie ma jej!
Dzięki za pokazanie nam szybu. Uratowałaś nam życie.
No i? Nadal tam jest?
Jest!
Sądziłam, że żucie gumy przez Brooklynn jest słabe.
Ale gumy robią niezłe skrytki.
Zapomniałam, że moja psiapsi to szpieg.
Bateria jeszcze trzyma. Byłoby słabo.
Kopiuje się!
Bardzo powoli!
Jeśli wy będziecie tu, Brooklynn i ci dranie
wyjdą z dżungli tędy, to my ukryjemy się tu.
Jeśli plan tak wyjdzie, to luz.
Luz? Żartujesz?
A jak się dowiedzą?
- Co wtedy? - Nie dowiedzą się.
Nim Wu uruchomi laptop…
Odwrócę jego uwagę.
- To moja działka. - A my ją ratujemy.
Potem łódź i spadamy z tej wyspy
na zawsze.
Co może pójść nie tak? Wszystko?
Trzymajmy się planu.
Szukaj najszybszej drogi do helikoptera.
Wiem, o czym myślisz.
Nie radzę.
Spotkasz się z kolegami w punkcie zbiórki.
Mam zaufać komuś, kto zatrudnia najemników
i porywa dzieci?
Nie zatrudniłem ich, a to nie porwanie. To…
niespodziewane komplikacje.
Wróciłem po badania i Indom…
Jestem wizjonerem przekraczającym granice nauki.
Może kiedyś to zrozumiesz.
Wizjonerzy czynią świat lepszym.
Może kiedyś pan to zrozumie.
Stać!
- Pójdziemy naokoło. - Dobra myśl.
Idźmy dalej w dżunglę. Do mięsożernych.
Przejdziemy tędy.
Jest mokry. Patrzcie pod nogi.
Pomocy!
Nie!
- Pozwolisz mu… - Znał ryzyko.
Oby kumple nie zawiedli.
No dalej.
Kenji? Nie pójdzie szybciej przez twoje gadanie.
Nie ma czasu. Mamy dwie godziny!
Ile minęło?
Od ostatniego pytania 30 sekund.
Kopiowanie zakończone!
To chodźmy!
Czyszczenie zajmie z godzinę.
- Ale powinniśmy zdążyć. - „Powinniśmy”?
Zdążymy.
Trochę wiary, Kenji.
Poza tym sprowadzę dodatkową pomoc.
Dodatkową pomoc? Kogo?
Dinozaura godnego zaufania.
Spokojnie. To normalne zachowanie.
Widzisz? Moje dzieła to nie „potwory”.
Niesamowita bioluminescencja. Nawet poza jaskinią.
Zaraz, co ona tu robi?
Proszę dziękować innym dziełom.
Scorpio rex był potworem.
Oba były.
Oba? Stworzyłem jednego.
E750 stworzył własnego E750.
I gdyby nie my, zabiłyby wszystko na tej wyspie.
O tym doktor Frankenstein nie pomyślał?
Chodźmy.
- Spotkamy się tu. - Klik.
Klik.
Co robisz, Sammy?
Kilka mentalnych zdjęć.
Może widzimy to miejsce po raz ostatni.
Tak… Chyba masz rację.
Uśmiech!
- Czemu nie? - Pewnie.
Klik!
Jeszcze raz. Darius, mrugnąłeś.
Co? Na pewno nie.
Chcesz mieć zamknięte oczy na moim zdjęciu?
Wyglądasz głupio!
Uśmiechnij się.
I nie mrugaj.
Klik!
Idealnie.
Teraz zdjęcie grupowe.
Gdzie Kenji?
Zaraz. Gdzie Kenji?
Nie.
Nie wierzę, że się zbuntował.
- Chociaż zostawił to. - Nie wyczyścił dysku.
Musimy go złapać.
Ostatnia bitwa, mała?
Brooklynn!
Hej! Mam laptop!
Spodziewałem się Dariusa.
Widać coś się zmieniło. W drogę, Róziu.
Mam go! Jest tu!
Kenji.
- Jesteś cała? - Wystarczy.
Doktorku?
Nie tak miał wyglądać mój pobyt na wyspie.
Znam to uczucie.
Nie.
Dziękuję.
Jest za co, koleś.
Sprawdź go.
Tak! Dawajcie!
Ben!
Pamięta pan Rózię? Nadal jest asymetryczna?
Zgadnij kto!
Mam go!
Nie!
- Trzeba go wyczyścić! - Nie!
Brooklynn uciekła. Trzeba go chronić…
Tracę cierpliwość!
Laptop, już!
Tego chcesz? Łap!
Hej!
Tutaj!
Jak do tego dopuściłeś? Cała moja praca przepadła!
Wycofujemy się. Mamy paczkę.
- Powtarzam: mamy paczkę. - Czekaj.
Próbka Indominusa wyleciała!
Hawkes!
Co robisz? Mamy próbkę!
Nie.
Mamy inną misję.
Byłaś świetna, Róziu.
Ale…
Musimy się pożegnać na dobre.
Będę tęsknił.
Dziękuję za wszystko.
- Będziemy tęsknić. - Bądź grzeczna.
Wybacz, że nie poszło tak gładko.
Nigdy nie idzie. Ale zawsze się udaje.
Nie miej wyrzutów przez ten laptop.
Wszyscy chcieliśmy ocalić Brooklynn.
Między nami gra?
Nie, nie gra.
Bo ja nie ryzykuję życia przyjaciół.
Chodź. Wracajmy do domu.
A więc, dino-nerdzie,
chyba przygoda w Jurassic World
nie była tym, na co liczyłeś?
To na pewno.
Ale nie było tak źle.
Przeżyliśmy.
Klik.
Napisy: Agnieszka Putek