‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‎โดยไมเคิล ไครตัน)
‎พวกมันมีสองตัว
‎ไปเลย
‎มือมันไปเองน่ะ
‎เค็นจิลืมหมวกไว้
‎โธ่เอ๊ย ฉันลืมหมวกกัปตัน ‎ไว้ในรถลีมูซีน
‎เอ่อ เค็นจิ ฉันว่าเรามีปัญหา ‎ที่ใหญ่กว่านั้นนิดหน่อยนะ
‎ฉันรู้ๆ เราจะกลับไปที่ท่าเรือกัน
‎หวังว่าป่านนี้ ‎เจ้าสกอร์เปียสคงไปแล้วนะ
‎มันมีสองตัวได้ยังไงกัน
‎ทฤษฎีของฉันคือ
‎เพราะไดโนเสาร์มีดีเอ็นเอ ‎ของสัตว์ชนิดอื่นอยู่ในรหัสพันธุกรรม
‎อย่างของกบต้นไม้ ‎ซึ่งสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศได้…
‎ฉันพูดเพราะอยากจะบ่นเฉยๆ ‎แต่ก็ขอบใจนะ
‎สิ่งเดียวที่น่ากลัวกว่า ‎ไดโนเสาร์บ้าคลั่งหนึ่งตัว
‎คือพวกมันสองตัว ‎ที่เพิ่มจำนวนเองได้ตามต้องการ
‎นายพูดถูก ไม่มีไดโนเสาร์ตัวไหน ‎หรือเด็กคนไหนที่บ้าพอจะอยู่บนเกาะ
‎จะมีโอกาสรอด ‎ถ้าสกอร์เปียสขยายพันธุ์ไปเรื่อยๆ
‎เราต้องรีบทำอะไรสักอย่าง
‎พวกมันดูเข้ากันไม่ค่อยได้ ‎อาจจะจัดการกันเองก็ได้นะ
‎หวังกับเรื่องนั้นไม่ได้หรอก ‎ฉันจะหยุดพวกมันให้จบๆ ไปในทีเดียว
‎- แล้วเราจะทำยังไง ใช้ระเบิดเหรอ ‎- ไม่
‎ต้องทำให้พวกมันขยับไม่ได้ก่อน ‎ทำให้สลบก็ได้
‎จะทำแบบนั้นได้ ‎เราก็ต้องกลับไปยังจุดเริ่มต้น
‎แล้วยังไง มีแผนสองไหม
‎แผนที่ได้ระเบิดอะไรบ้างน่ะ
‎- ไม่มีสกอร์เปียส ‎- ยังไม่มี
‎พระเจ้าช่วย ทุกคน
‎อะไรน่ะ อธิบายด้วยคำพูดสิ
‎เดินมาตรงนี้เถอะ เค็นจิ
‎ไม่นะ ดาเรียสกับเบ็นเหรอ…
‎พวกเขาหนีไปได้ ดูสิ
‎คิดว่ามันกำลังมาทางนี้ไหม
‎- คิดว่าเราโชคดีนักเหรอ ‎- จริงด้วย รีบไปกันเถอะ
‎- วิ่งเร็ว ‎- ไปไหน
‎ไม่รู้สิ
‎มีรอยเท้าอยู่อีก ทางนี้
‎มีอะไรตัวใหญ่ๆ ผ่านทางนี้ไป ‎มากันเยอะเลยด้วย
‎แล้วไง เรากำลังตามหาเบ็น ‎กับดาเรียสอยู่นะ จำได้ไหม
‎ก็แค่พวกไดโนเสาร์ทำอะไรไปตามประสา
‎ไม่นะ ดูสิ พวกมันทำลายต้นไม้ ‎ที่ตัวเองชอบกิน
‎มีบางอย่างทำให้พวกมันกลัวมากๆ
‎สาบานเลย ‎ถ้ามันเป็นสกอร์เปียส เร็กซ์…
‎แซมมี่ อย่าจับ…
‎ไงจ๊ะ ฉันไม่ทำร้ายแกหรอก
‎โอเค ห้ามคนอื่น…
‎ไง หนูน้อย
‎- แกน่ารักจังเลย ‎- ทุกคน รีบมารีบไป จำได้ไหม
‎- มันกำลังตามหาฝูงอยู่ ‎- แล้วยังไง
‎ทำไมเราต้องสนใจด้วยว่า ‎พวกไดโนเสาร์จะเป็นยังไง
‎ก็เพราะชีวิตมันคุ้มค่าที่จะปกป้องนะ
‎สกอร์เปียสไม่ควรออกมาอยู่ในป่า
‎ดอกเตอร์วูรู้ดีตอนที่แช่แข็งมัน
‎โอเค ใช่ เรื่องเจ้าสกอร์เปียส ‎มันแย่เห็นๆ อยู่แล้ว
‎แต่มันไม่ใช่ความรับผิดชอบของเรา
‎วูกับพวกที่สร้างสัตว์ประหลาดนั่นมา ‎ควรคิดถึงผลที่จะตามมา
‎ก่อนที่จะเอายีนกิ้งก่าพวกนั้น ‎มายำรวมกัน
‎ใช่ แต่มันไม่มี…
‎เราต้องตั้งใจ ‎หาตัวดาเรียสกับเบ็นให้เจอ
‎รีบมา รีบไป
‎และสุดท้าย ‎ก็จะได้หนีไปจากเกาะฝันร้ายนี้
‎ไม่อยากเชื่อว่าฉัน…
‎ไม่อยากเชื่อว่าเราจะทำแบบนั้น
‎อะไรน่ะ…
‎เฮ้ย หมวกกัปตันของฉัน
‎ดาเรียสกับเบ็นคงเอามันมาด้วย
‎แสดงว่าเรายังมาถูกทางอยู่
‎มีรอยเท้าอีก
‎พวกนั้นต้องตามรอยสกอร์เปียสไปแน่
‎หรือไม่เจ้าสกอร์เปียส ‎ก็กำลังตามพวกเขาไป
‎หวังว่าวันนี้จะมีแค่เรา ‎ที่ศูนย์ผู้เข้าชมนะ
‎ไม่ต้องห่วง พวกคอมปี้ไม่มายุ่งหรอก ‎เราเคยจัดการพวกมันมาแล้ว
‎- ฉันหมายถึงเจ้าแรปเตอร์สีน้ำเงิน ‎- อ๋อ
‎นั่นไง
‎- อยู่ที่ที่เราทิ้งไว้เลย ‎- ปืนยาสลบ แผนเยี่ยมมาก
‎- ใช่ หวังว่าจะได้ผลนะ ‎- อะไร…
‎ดีจังที่หาพวกนายเจอ
‎พวกนายมาทำอะไรที่นี่ ‎นึกว่าไปแล้วซะอีก
‎อะไรนะ ไม่หรอก ‎ชาวค่ายเพื่อนกันตลอดไปไม่ใช่เหรอ
‎เราไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังหรอก
‎เราแค่ต้องหนี ‎เจ้าสกอร์เปียสงี่เง่านั่น
‎มันอยู่ตรงท่าเรือ
‎ใช่ เราเห็นพวกมันใกล้สุดๆ เลย
‎เดี๋ยวนะ "พวกมัน" เหรอ
‎พวกมันมีสองตัว
‎- ใครเอาพวกมันสองตัวมาบนเกาะเดียว ‎- เป็นไปได้ไง
‎สัตว์บางตัวสืบพันธุ์ ‎แบบไม่อาศัยเพศ และฉันคิดว่า…
‎จริงด้วย ไม่สำคัญหรอก
‎ที่สำคัญคือถ้าเราไม่ล้มมันให้ได้
‎พวกมันจะทำลายทุกอย่างและทุกคน
‎ฉันไม่อยากอยู่บนเกาะนี้ ‎นานไปกว่านี้อีกแล้ว
‎แต่ก็อย่างที่ฉันชอบพูด ‎ชีวิตมันคุ้มค่าที่จะปกป้อง
‎ไม่ว่านายมีแผนอะไร เราเอาด้วย
‎โอเคเลย
‎ไปหาพวกสกอร์เปียส เร็กซ์กันเลย
‎ฉันลืมไปเลยว่าถือปืนอยู่
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็มีโอกาสอีก
‎นั่นอีกตัวหนึ่ง
‎- ออกไปข้างนอก ‎- แล้วสกอร์เปียสอีกตัวล่ะ
‎ฉันขอยอมเสี่ยงดู
‎ขึ้นไปบนนั้น เร็วเข้า
‎เราติดกับแล้ว
‎ต้องหนีแล้ว ถ้าหลังคาถล่มลงมาใส่ ‎เราต้องตายแน่
‎แต่พวกมันก็จะตายด้วย
‎ช่วยฉันที
‎เร็วเข้า เราต้องทำให้ตึกนี้พังลงมา
‎วิ่งเร็ว ไปเลย
‎มาเถอะ ฉันจะเดินไปส่งที่เรือ
‎ส่งแค่นี้ล่ะนะ
‎ฉันรู้ว่าตอนเดินกลับ ‎ฉันถามนายเป็นร้อยครั้งแล้ว
‎แต่แน่ใจนะ ‎ว่านายจะอยู่ที่นี่ต่อน่ะ เบ็น
‎ใช่ เพื่อน ‎หลังจากทุกอย่างที่เราเจอมา
‎มันบ้ามากเลย ‎ที่นายไม่อยากไปจากที่นี่
‎ฉันรู้ว่ามันดูเป็นแบบนั้น ‎แต่ไม่มีพวกสกอร์เปียสแล้ว
‎ฉันไม่เป็นไรหรอก
‎พวกนายเป็นครอบครัวของฉัน ‎แต่เกาะนี้เป็นบ้าน
‎ฉันเอาตัวรอดที่นี่ได้
‎แต่ทุกครั้งที่ฉันนึกถึงนาย ‎ที่อยู่ที่นี่คนเดียว…
‎ใช่ แล้วฉันก็จะคิดถึงนาย
‎เราทุกคนจะคิดถึงนาย
‎พายุลูกใหม่จะมาแล้ว ‎รีบออกเรือไปก่อนมันมาเถอะ
‎ไปเถอะทุกคน เบ็นตัดสินใจแล้ว
‎เราต้องเคารพการตัดสินใจเขา
‎- ระวังตัวด้วยนะ เบ็น ‎- เรารักนาย
‎รักพวกนายเหมือนกัน
‎เราจะทำแบบนี้จริงเหรอ ‎จะทิ้งเขาไว้ที่นี่จริงๆ เหรอ
‎เร็วเข้าสิ
‎ทุกคน รอก่อน
‎ไม่นะ ไม่ๆ รอด้วย
‎เค็นจิ หยุดเรือก่อน
‎ฉันคงเข้าใจแล้วว่า ‎ในเมื่อฉันหาตัวเองเจอบนเกาะนั้น
‎ฉันก็พาตัวฉันคนใหม่ ‎ไปอยู่ที่อื่นก็ได้
‎พวกนายดูไม่แปลกใจที่เจอฉันเลยนะ
‎- เรารู้ว่านายจะเปลี่ยนใจ ‎- ใช่ เพื่อน
‎แต่ไม่คิดว่านาย ‎จะโดดลงไปในมหาสมุทรจริงๆ นะ
‎ฉัน…
‎ต้องมาด้วยตัวนายเอง ‎โดยไม่มีใครสั่งให้รู้สึกยังไง
‎ฉันรู้น่า
‎ใช้เวลานานเชียวนะ
‎ถามจริง ไม่มีใคร ‎คิดจะบอกใบ้ฉันเลยเหรอ
‎ช่างเถอะ
‎โอเค
‎โอเค ลาขาดกันที ไปจากที่นี่กันเถอะ
‎คอสตาริกา เรามาแล้ว
‎นี่ ถ้าเราโชคดี ‎เราจะไปถึงที่นั่นก่อนเช้า
‎ให้ตายสิ
‎โปรดฟัง คนที่อยู่บนเรือ
‎กลับไปที่ท่าเรือ ‎และดับเครื่องยนต์ทันที
‎พวกนี้เป็นใครกัน
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก