NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Są dwa.
Szybko!
Odruch.
Czapka Kenjiego.
O nie. Zostawiłem w limuzynie czapkę kapitana.
Kenji? Mamy większe problemy.
Wiem. Wracamy do portu.
Oby Scorpio już sobie poszedł.
Jakim cudem są dwa?
Może wbudowane w ich kod genetyczny
DNA innych zwierząt, np. żab drzewnych, umożliwia bezpłciowe…
To było pytanie retoryczne, ale dzięki.
Gorsze od dinozaura-świra
są takie dwa, które się rozmnażają.
Masz rację. Żaden dinozaur ani dzieciak nie ma szans,
jeśli Scorpiony będą się mnożyć.
Zróbmy coś.
Chyba się nie lubią. Może się pozabijają?
Nadzieje nie wystarczą. Powstrzymam je raz na zawsze.
- Jak to zrobimy? Wybuch? - Nie.
Trzeba je jakoś unieszkodliwić. Może uśpić?
Musimy cofnąć się do samego początku.
I? Jest druga część planu?
Może jakiś wybuch?
- Ani śladu Scorpio. - Jeszcze.
O rany! Patrzcie!
Co jest? Opiszcie to.
Chodź tu, Kenji!
O nie. Darius i Ben?
Uciekli. Patrzcie!
Idą za nami?
- Znając nasz fart? - No tak. Szybciej.
- Wiej! - Ale dokąd?
Nie wiem!
Są kolejne ślady!
Przeszło tędy coś wielkiego. Wielokrotnie.
I co? Szukamy Bena i Dariusa, pamiętacie?
A dinozaury jak to dinozaury.
Nie. Patrz. Zniszczyły drzewa, którymi się żywią.
Coś je przestraszyło.
Przysięgam, jeśli to Scorpio rex…
Sammy, nie dotykaj…
Cześć. Nie skrzywdzę cię.
Dobra, nikt inny…
Cześć, mały.
- Jaka słodka. - Miało być tam i z powrotem.
- Szuka stada. - I co?
Co nas obchodzą te dinozaury?
Bo… Bo życie warto chronić.
Scorpio nie miał wyjść.
Wu o tym wiedział.
Dobra, Scorpio jest zły,
ale to nie nasza wina.
Jego twórcy powinni byli pomyśleć o konsekwencjach,
nim zmieszali geny tych jaszczurów!
Ale nic…
Musimy znaleźć Dariusa i Bena.
Tam i z powrotem.
A potem w końcu uciec od tego koszmaru.
Nie wierzę, że…
Nie wierzę.
Co do…
Moja czapka kapitana!
To oni ją tu zostawili,
czyli idziemy w dobrą stronę.
Kolejne ślady!
Pewnie szukają Scorpio.
Albo on ich.
Obyśmy byli tu dziś jedynymi gośćmi.
Luzik, kompsognaty nam nie podskoczą. Znamy się już.
Miałem na myśli niebieskiego raptora.
Tam!
- Nietknięta. - Broń usypiająca. Dobry plan.
- Oby się powiódł. - Co…
Całe szczęście, to wy!
Co? Nie odpłynęliście?
Co? Nie. Obozowa rodzinka na zawsze.
Nie zostawilibyśmy was.
Musieliśmy wiać przed Scorpio.
Był w porcie.
Też je spotkaliśmy.
Zaraz. „Je”?
Są dwa.
- Dwa na jednej wyspie? - To możliwe?
Niektóre zwierzęta rozmnażają się bezpłciowo i…
Racja. Nieważne.
Jeśli się ich nie pozbędziemy,
zniszczą wszystko i wszystkich.
Nie chcę być tu ani sekundy dłużej.
Ale jak zawsze mawiam: życie warto chronić.
Wchodzimy w twój plan.
W porządku.
Poszukajmy Scorpionów.
Zapomniałem, że mam broń.
Spoko. Będzie inna okazja.
To ten drugi.
- Na zewnątrz! - A Scorpio?
Zaryzykuję!
Tam! Szybko!
Utknęliśmy.
Musimy wiać. Jak dach się zawali, to po nas.
Ale i po nich.
Pomóżcie!
Dawajcie! Rozwalmy to miejsce!
Uciekajcie!
Odprowadzę was na łódź.
To koniec.
Wiem, że pytałam już ze sto razy,
ale na pewno chcesz zostać, Ben?
Właśnie, stary. Po tym wszystkim
to kompletne wariactwo.
Wiem, że tak to wygląda, ale Scorpionów już nie ma.
Poradzę sobie.
Jesteście moją rodziną, ale ta wyspa to mój dom.
Przetrwam.
Ale jak pomyślę, że jesteś tu sam…
Też będę tęskniła.
Wszyscy będziemy.
Zbliża się kolejna burza. Wypływajcie.
Chodźcie. Ben podjął decyzję.
Uszanujmy ją.
- Trzymaj się, Ben! - Kochamy cię!
Ja was też.
Naprawdę to zrobimy? Zostawimy go?
No dalej.
Hej! Czekajcie!
Nie! Czekajcie!
Kenji, zatrzymaj łódź!
Chyba zrozumiałem, że skoro odnalazłem się tutaj,
gdzie indziej też sobie poradzę.
Nie jesteście zaskoczeni.
- Wiedzieliśmy, że tak będzie. - No.
Ale nie sądziłem, że skoczysz w ocean.
Ja…
Musiałeś dojść do tego sam, bez nas mówiących ci, co masz czuć.
Wiem.
Długo ci to zajęło!
Poważnie? Nikt nie mógł mi powiedzieć?
Cóż…
Dobra.
Dobra, spadajmy stąd raz na zawsze.
Kostaryko, nadchodzimy!
Może uda się dotrzeć rano.
Stary…
Uwaga, wy na łodzi,
wróćcie do portu i wyłączcie silnik.
Kto to?
Napisy: Agnieszka Putek