‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ใครก็ได้ไปเอาผ้าพันแผลมาที
‎- ทุกคน… ‎- แซมมี่ ทุกอย่างจะไม่เป็นไรนะ
‎มีของที่เราไปเอามาได้ไหม
‎- มีใครรู้ไหม เราไปกันดีกว่า ‎- จะไปไหน
‎- แซมมี่ๆ ‎- หยุดก่อน เราจะไป นี่เราจะ…
‎ยาซ หนามมันมีพิษ ‎เราต้องเอามันออกจากตัวเธอ
‎- โอเค ฟังฉันนับนะ ‎- เจ็บหน่อยนะ ฉันขอโทษ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎แซมมี่ๆ
‎(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‎โดยไมเคิล ไครตัน)
‎แซมมี่ เราอยู่นี่แล้ว
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‎แค่ดึงหนามออกมายังไม่พอ
‎พิษอยู่ในร่างกายของเธอแล้ว ‎เธอต้องการยาถอนพิษ
‎แน่นอน ใช่ ยาถอนพิษ
‎คงหาได้ง่ายๆ หรอก ‎เพราะไม่มีใครรู้ว่ามีไดโนเสาร์แบบนี้อยู่
‎สถานีอุปกรณ์การแพทย์อาจมีอะไรบ้าง
‎ไม่น่ามีนะ เค็นจิพูดถูก
‎สกอร์เปียส เร็กซ์ไม่ควรหลุดออกมาได้
‎วิดีโอในแล็บเก่าของวู
‎เขาโดนสกอร์เปียสทำร้าย
‎แล้วคนก็ฉีดยาจากขวดสีแดงให้เขา
‎- น่าจะพูดว่ายาถอนพิษ ฉันไม่… ‎- แล็บนี่อยู่ที่ไหน
‎ใกล้กับคอกแรปเตอร์
‎คอยดูแลแซมมี่ไว้ จนกว่าฉันจะกลับมา
‎เดี๋ยว ยาซ สกอร์เปียสไปทางนั้นนะ
‎ฉันไม่สนว่ามีอะไรอยู่ข้างนอกหรอก ‎ฉันจะช่วยเธอให้ได้
‎บ้าไปแล้ว เธอหนีมันไม่พ้นหรอก
‎ยังไงเราก็ต้องหาทางช่วยเธอนะ
‎โอเค คิดสิ ‎เรารู้อะไรเกี่ยวกับไดโนเสาร์ตัวนี้บ้าง
‎มันน่ากลัวสุดๆ มันปีนได้ ‎หายใจเหมือนหมาปั๊กติดหวัด
‎และเคลื่อนไหวแปลกๆ ด้วย
‎แต่พอฟ้าผ่าต้นไม้ต้นนั้น…
‎มันไม่ได้หนีไป มันพุ่งเข้าไปหา ‎แทบจะเหมือนถูกสะกดจิตไปแป๊บหนึ่งเลย
‎เราจะเปิดทางให้ยาซด้วยวิธีนั้น
‎แต่ระเบิดของเราจะดีกว่า ‎ใหญ่กว่า ดังกว่า ร้อนแรงกว่า
‎ฉันเอาด้วย ฉันรู้จักป่านี่ดีกว่าใคร
‎แถมใหญ่กว่า ดังกว่า ร้อนแรงกว่า ‎เป็นคำโปรดของฉันทั้งนั้นเลย
‎พยายามตามให้ทันล่ะ
‎นายรู้ใช่ไหมว่าแผนนี้ไม่น่าจะสำเร็จได้เลย
‎รู้สิ
‎แต่เราต้องลองดูใช่ไหม
‎โชคดีนะ
‎รอก่อนนะ แซมมี่ อดทนไว้
‎โธ่เอ๊ย ยาซ เธอจะปล่อยให้น้ำแค่นี้ ‎มาหยุดเธอได้เหรอ
‎โอเค
‎ไม่นะ
‎- กระดาษเปียกหมดเลย ‎- เธอต้องมีเพื่อนนะ
‎ว่าไงนะ
‎นั่นสมุดภาพเหรอ ฉันชอบทำสมุดภาพ
‎เรามาทำด้วยกันก็ได้ ‎เธอจะได้ออกมาจากกระดองบ้าง
‎- อยู่ในกระดองฉันก็มีความสุขดี ‎- ไม่มีใครชอบกระดองหรอก
‎- มันทำให้คนไม่ได้รู้จักเธอ ‎- โป๊ะเชะเลย
‎ฉันรู้ว่าเธอแค่เขิน
‎- ฉันอยู่ในกระดอง เลยไม่ได้ยินเธอ ‎- ฉันไม่ยอมแพ้หรอกนะ
‎(ถนนหลัก ทะเลสาบ)
‎(แรปเตอร์)
‎มันอยู่ใกล้แล็บสินะ
‎เราอยู่นี่แล้ว แซมมี่
‎เธอจะไม่เป็นไร
‎นี่ เค็นจิ
‎นายไปเอาน้ำมาอีกได้ไหม
‎แซมมี่ ได้ยินฉันไหม
‎เธอต้องรีบหายไวๆ เข้าใจไหม
‎คิดดูสิว่าจะสนุกแค่ไหนที่ได้ข่มเบ็น
‎ว่าคนที่ฆ่าไม่ตายคือเธอต่างหาก
‎เข้ามาใกล้ๆ ก็ได้นะ ‎เธอไม่ได้เป็นโรคติดต่อ
‎ไม่ล่ะ ท่าทางเธอจัดการทุกอย่างได้ ‎ฉันขอไม่เข้าไปดีกว่า
‎- เค็นจิ ไม่เป็นไร ฉันก็กลัวเหมือนกัน ‎- อะไรนะ เธอกลัวเหรอ
‎ใช่ ฉันก็แค่ยอมรับออกมาตรงๆ
‎ฉันไม่ได้กลัวนะ
‎คือ ก็กลัวแหละ ฉันแค่…
‎ถ้าแซมมี่…
‎ฉันไม่เคยมีเพื่อนคนไหนที่…
‎อย่าพูดนะ
‎ยาซจะกลับมาพร้อมยาถอนพิษ ‎แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อย
‎ถ้ายาซหาไม่เจอล่ะ ‎หรือถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ
‎เค็นจิ เค็นจิ มองฉันสิ
‎สิ่งเดียวที่เราควบคุมได้ ‎คือช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้น
‎และตอนนี้ เราต้องทำทุกอย่างที่ทำได้
‎ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว ว่าจะเอายังไงดี
‎หนึ่ง นายเบนความสนใจ ‎ระหว่างที่ฉันระเบิดอะไรสักอย่าง
‎สอง ฉันเบนความสนใจ ‎ระหว่างที่เราระเบิดอะไรสักอย่าง
‎สาม ไม่ต้องเบนความสนใจ ‎แล้วฉันระเบิดอะไรสักอย่าง
‎ได้ ได้เลย เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ
‎ไม่ว่าจะระเบิดอะไร ‎จะต้องใหญ่พอและสูงพอ
‎สกอร์เปียสจะได้มองเห็นแน่ๆ
‎ฉันรู้แล้ว
‎รู้ได้ไงว่าต้องไปทางไหน
‎บอกแล้วว่าฉันใช้เวลา ‎สำรวจที่นี่กับบัมปี้มานาน
‎เราต้องรีบแล้ว ‎แซมมี่กับยาซหวังพึ่งเราอยู่
‎โอเค
‎ถือไว้เหนือหัวนะ ถ้าไม่อยากโดนคาบไป
‎คอกแรปเตอร์
‎โธ่เอ๊ย
‎เธอไม่ได้หมายความแบบนั้นหรอก ‎เธอเป็นเพื่อนรักของฉันนะ
‎- พอกลับถึงบ้าน เราจะ… ‎- ถ้าเราได้กลับบ้านนะ
‎และถึงเราจะรอดจากเรื่องทั้งหมดนี้ไปได้
‎เธอก็จะกลับไปเทกซัส และ…
‎ยอมรับเถอะ แซมมี่…
‎เราไม่ใช่เพื่อนรักกัน
‎ไม่เคยเป็นเลย
‎ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‎นั่นไง
‎น้ำมันเหรอ
‎- เพื่อน นายเอามาเท่าไรเนี่ย ‎- ไม่มากหรอก
‎ฉันว่าเรามีมากพอไปถึงคอสตาริกา
‎ฉันเลยเอามาซ่อนไว้บ้าง เผื่อฉุกเฉินน่ะ
‎เบ็น เจ้าเด็กน่ารักสุดเพี้ยนแสนงดงาม
‎ที่นี่ไม่มี
‎ต้องอยู่ที่นี่สิ
‎(ยาถอนพิษอี-เจ็ด-ห้าศูนย์)
‎ใช่แล้ว
‎เธอเก่งนะเนี่ย
‎พวกสปอนเซอร์ให้ฉันเรียน ‎วิชาปฐมพยาบาลเป็นล้านคอร์ส
‎ก่อนเริ่มการเดินทางที่อันตรายน่ะ
‎ฉันน่าจะเรียนอะไรที่เป็นประโยชน์ ‎ก่อนเรามาติดอยู่ที่นี่
‎อะไรก็ได้
‎เบส
‎- เบสซี่ ‎- เธอฝันอยู่เหรอ
‎ขนาดตอนเกือบหมดสติ ‎เธอก็ยังเป็นตัวเองสุดๆ
‎จำได้ว่าเธอบอกว่าเบสซี่ ‎เป็นวัวตัวโปรดที่บ้าน
‎เหรอ เจ๋งแฮะ
‎ฉันว่าแซมมี่บอกนายอยู่ ‎ว่านายจะช่วยได้ยังไง
‎ใช่ และเธอคงคิดว่า ‎ถ้าฉันร้อง "มอ" แซมมี่จะ…
‎เบสซี่ เบส
‎รออะไรอยู่ล่ะ เบสซี่
‎เร็วๆ เถอะ เบ็น
‎ป่านนี้เจ้าสกอร์เปียสคงตามยาซทันแล้ว
‎เกือบเสร็จแล้ว
‎เอาเลย
‎- หวังว่าจะพอนะ ‎- พออยู่แล้วล่ะ
‎ปิดหูหน่อยก็ดีนะ น่าจะเสียงดังทีเดียว
‎แต่มัน อะไรเนี่ย
‎ฉันเชื่อใจคนใหม่ๆ ไม่เก่ง
‎ก่อนหน้านี้ฉันทำนี่อยู่
‎ฉันไม่ค่อยเก่ง เธอคงไม่ชอบมันด้วยซ้ำ
‎ฉันไม่ชอบ
‎ฉันรักเลยล่ะ ‎ว่าแล้วว่าเราจะได้เป็นเพื่อนกัน
‎- ฉันเป็นคนไม่ค่อยชอบกอดน่ะ ‎- ตอนนี้ชอบแล้ว
‎- เธอไม่ยอมแพ้เลยใช่ไหม ‎- ถ้าเพื่อมิตรภาพนะ
‎ฉันก็จะไม่ยอมแพ้เหมือนกัน
‎เอาเลยสิ
‎ถ้าแกจะทำอะไร ก็เอาเลยสิ
‎ทำอะไรสักอย่างสิ
‎ฉันอาจจะมีน้ำมันเก็บไว้อีก ‎ไม่กี่คลิกจากตรงนี้
‎คลิกเหรอ คลิกนี่มันอะไรกัน
‎- เบ็น เราไม่มีเวลาแล้ว ‎- ฉันรู้ ฉัน…
‎- เราควร… ‎- ใช่
‎- ไม่เอาน่า นายทำได้ดีกว่านี้นะ ‎- ถามจริง แล้ววัวมันทำอะไรอีก
‎มันก็เอาแต่ร้องมอๆ ‎กับเคี้ยวหญ้าไม่ใช่เหรอ
‎กระทืบกีบเท้ามั้ง
‎โอเค โชว์ฝีมือหน่อย เป็นวัวคลั่งซิ
‎- เกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอตัวสั่นล่ะ ‎- แซมมี่
‎- เราจะทำยังไงดี ‎- ไม่รู้สิ
‎ยาซอยู่ไหนนะ
‎เร็วสิ ยาซ
‎ไปเลย ยาซ
‎- ไอ้พวกเด็กบ้า ‎- ไปเร็ว
‎ฉันพยายามหาเวลาดีๆ ที่จะบอกเธออยู่นะ…
‎ในโลกนี้ เธอคือเพื่อนรักของฉันนะ ยาซ
‎และฉันดีใจมากที่เราได้รู้จักกัน
‎แซมมี่ๆ ยาซมาแล้ว
‎ฉันมาแล้ว แซมมี่ ฉันอยู่นี่
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย
‎เรากลับมาทันทีที่เรา…
‎เธอ…
‎เร็วเข้าๆ
‎ขอร้อง ตื่นขึ้นมาเถอะ
‎เธอต้องตื่นสิ
‎เธอเป็นเพื่อนรักคนเดียวที่ฉันมี ‎ลืมที่ฉันพูดไปซะ
‎เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป ‎ไม่ว่าจะอยู่ไกลกันแค่ไหน
‎มันอาจจะไม่ง่ายหรือดีเลิศแต่…
‎ขอร้องล่ะ ตื่นขึ้นมาเถอะนะ
‎ไง ยาซ
‎ไง แซมมี่
‎คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก