‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‪โดยไมเคิล ไครตัน)
‪แบรด หยุดนะ
‪โทษที ทุกคน สงสัยแคช ‪จะใส่เพลงไว้ในเจ้านี่แค่เพลงเดียว
‪ไม่ต้องห่วง
‪แค่ได้ยินเธอบอกว่าขังแคชไว้ ‪ก็เหมือนได้ฟังเพลงเพราะๆ แล้วล่ะ
‪เราขังแคชไว้ได้แล้ว
‪- ขังแคชได้แล้ว เราขัง… ‪- ใช่
‪กลับมานี่นะ ไฟร์แคร็กเกอร์
‪เรเบลไปไหนแล้ว
‪มันนอนหลับท่าเดียวกับนายเลย
‪เรเบล จะลุกได้หรือยัง
‪นับสามนะ หนึ่ง สอง สาม
‪- เอาเลย ‪- แล้ว
‪เราควรบอกคนอื่นๆ เรื่องเราไหม
‪จริงเหรอ โอเค
‪แต่จะเป็นไรไหมถ้าฉันบอกดาเรียสก่อน
‪นายวางแผนจัดงานประกาศ ‪สำหรับคนเดียวไว้แล้วหรือไง
‪เปล่า แค่ติดค้างเขาเรื่องบนเรือ
‪หลังเธอถูกลักพาตัวและฉันงี่เง่า ‪เพราะเพิ่งรู้ว่าชอบเธอ
‪- และ… ‪- เดี๋ยวนะ เป็นเพราะเรื่องนี้เหรอ
‪โอเค ข้อแรกนะ ก็น่ารักดี
‪ข้อสอง ถ้านายอยากใช้เวลา ‪ตามประสาผู้ชายกับดาเรียสก็ไม่เป็นไร
‪ฉันเข้าใจ
‪งั้นเหรอ
‪โอเค เยี่ยม ขอบใจนะ บาย
‪ดาเรียส
‪นี่ ฉันว่าเรเบลดูแปลกๆ ไปนะ
‪มันดูผ่อนคลาย แต่ปกติก็ไม่ขนาดนี้
‪แองเจิ้ลก็ทำตัวแปลกๆ เหมือนกัน
‪ปกติมันจะชอบกัดมากกว่านี้
‪นี่
‪- ใช่เลย ‪- ไฟร์แคร็กเกอร์ดูสบายดี
‪- ไม่นะ ‪- ทำตัวเหมือนอยู่บ้านสุดๆ
‪นั่นอาจเป็นปัญหาก็ได้
‪พวกมันอาจจะไม่ควรอยู่ชีวนิเวศป่า
‪แต่ไซโนเซอราทอปส์อยู่ในป่านี่นา
‪ไม่สมเหตุสมผลเลย
‪พวกมันเป็นครึ่งสไปโนซอรัสด้วย ‪เหมือนตัวที่ชีวนิเวศทะเลทราย
‪เราลองไปที่นั่นดีไหม
‪ฉันโอเคนะ
‪นี่ เราจะพาพวกเด็กๆ ไปทะเลทรายนะ
‪ได้ ขอให้สนุกนะ
‪อ๋อ เบอร์รี่ของฉันดีไม่พอสินะ
‪มันเสียพลังงานไปเยอะมาก ‪และต้องการอะไรที่อยู่ท้องกว่านั้น
‪ท่าทางขยับคอที่ไม่ปกติ ‪และการผลิตน้ำลายที่เพิ่มขึ้น
‪ช่วยให้ดูออกเลยว่าแค่เบอร์รี่ไม่พอ
‪ฉันทำตารางพฤติกรรมไดโนเสาร์เก๋ๆ ‪ให้เธอได้นะ
‪ผมไม่ต้องใช้ชาร์ตหรอก ‪ผมมีสัญชาตญาณของตัวเอง
‪แน่นอนเลย
‪ยังไงก็ตาม เธอทำดีแล้วล่ะ เบ็น
‪ในที่สุดมันก็เป็นอิสระ
‪แต่มันยังมีชิปควบคุมอยู่ในตัว
‪ถ้าเทคโนโลยีนั้นไปอยู่ในมือคนชั่ว…
‪งั้นเราคงต้องเอาชิปนั่นออกจากตัวมันสินะ
‪คุณทำได้เหรอ
‪ฉันทำได้ไหม…
‪เบ็นจามิน ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์ ‪กึ่งดังระดับโลกนะ
‪ฉันต้องทำได้อยู่แล้ว
‪แต่ว่าฉันต้องใช้อุปกรณ์ผ่าตัด
‪โธ่เอ๊ย
‪เมกับฉันจะไปศูนย์พยาบาล ‪เพื่อช่วยไฟร์แคร็กเกอร์
‪ได้ ระวังด้วยนะ
‪โทษที เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ
‪จำตอนอยู่บนเรือที่ฉันโกรธได้ไหม
‪ที่จริงฉันไม่ได้โกรธนายหรอก ฉัน…
‪นายไม่ต้องขอโทษหรอก เค็นจิ
‪มันเป็นอดีตไปแล้ว
‪รู้สึกเหมือนผ่านมาหลายปีแล้วเลย
‪ไม่นะ ฉันไม่ได้…
‪ฟังนะ ฉันอยาก…
‪อะไร
‪ฉันแค่คิดถึงนายจริงๆ เค็นจ์
‪งั้นเหรอ
‪ฉันก็คิดถึงนายมาก ดี
‪ดีใจจังที่ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติแล้ว
‪ใช่ ปกติสุดๆ
‪ไม่มี ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย
‪ดี การเปลี่ยนแปลงมันก็งั้นๆ
‪ฉันไม่คิดว่าจะรับมืออะไรได้อีกแล้ว
‪โทษนะ นายบอกว่าอยาก…
‪จริงด้วย
‪อยากถามนายว่า…
‪พระเอกบู๊คนโปรดของนาย ‪คือใครและทำไม เอาเลย
‪อย่าลืมเอาอะไรให้แคชกิน
‪- แบรด หยุด ‪- อย่าลืมเอาอะไรให้แคชกิน
‪ไปให้อาหารเจ้าบ้ารอยสักกัน
‪ฉันผูกพันกับเพียร์ซเป็นพิเศษก็จริง
‪แต่พฤติกรรมของไดโนเสาร์ทั้งหมด ‪ทั้งทำอะไรและทำไปทำไม
‪ทุกอย่างสามารถคาดเดาได้จากข้อมูลที่สังเกตมา
‪ไม่ต้องมี "วิทยาศาสตร์" หรือ "ข้อเท็จจริง" ‪ผมก็รู้ว่าเอฟซีชอบหรือไม่ชอบอะไร
‪ถ้าอยากรู้อะไรนะ เธอต้องมีสิ่งนั้น เบ็น
‪วิทยาศาสตร์และข้อเท็จจริง
‪งั้นเหรอ
‪แล้วผมรู้ได้ยังไงกันล่ะว่ามันไม่ชอบคุยเรื่องนี้
‪ฉันว่าไฟร์แคร็กเกอร์ ‪ไม่ใช่คนที่ไม่ชอบคุยเรื่องนี้หรอก
‪ไม่อยากเชื่อว่าพวกเธอสองคนจะเป็นแฟนกัน
‪ฉันจะเรียกคู่พวกเธอ ‪ว่าเค็นลิน ไม่ เดี๋ยว บรุ๊คจิ
‪และในฐานะแฟนพันธุ์แท้
‪ฉันขอเรียกตัวเองอย่างเป็นทางการ ‪ว่า "บรุ๊คเค็นเจอร์"
‪ขอบใจที่ช่วยผลักดันนะ ยาซ
‪ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ‪ฉันคงใช้เวลานานกว่านี้เยอะ
‪กว่าจะรู้ว่าชอบเขาด้วย
‪เธอช่วยบรุ๊คลินเรื่องนั้นเหรอ
‪ก็อาจจะใช่
‪ยาซ เพื่อนสาว ดูเธอสิ
‪ให้คำแนะนำ สื่อสารกับความรู้สึกตัวเอง
‪เธอก็รู้นี่
‪ทางสะดวก ไม่มีสไปโน
‪ท่าทางเราจะมาถูก…
‪ช่างเถอะ
‪โอเค
‪แปลว่าไม่เอาทะเลทรายสินะ
‪พวกมันหมดสภาพเลย
‪นี่ ตอนเราอยู่ที่ชีวนิเวศขั้วโลก ‪เรเบลคึกสุดๆ เลย
‪แล้วดูพวกมันสิ
‪คงกลมกลืนไปกับหิมะและน้ำแข็งแน่
‪พวกมันคงต้องอยู่ที่นั่นแหละ
‪โทษนะทุกคน ฉันน่าจะคิดได้เร็วกว่านี้
‪ไม่เป็นไร
‪เธอไม่รู้ตัวจนกว่าจะรู้นั่นแหละ
‪อย่าโทษตัวเองเรื่องนั้นเลย
‪ฉันไม่ได้…
‪รู้อะไรไหม
‪เธอพูดถูก ยาซ
‪ขอบคุณที่ช่วยเราดูแลความรู้สึกของตัวเองนะ
‪ใช่ ขอบใจนะ ยาซ
‪ไปเร็ว
‪หมดเวลาแล้ว จะเลือกใคร
‪รู้แล้วๆ
‪คงต้องเลือกดอกเตอร์อลัน แกรนท์
‪นั่นไม่ใช่พระเอกนักบู๊นะ
‪เขาเป็นคนจริงๆ
‪ต้องเป็นคนจากรายการทีวีหรือหนัง ‪หรืออะไรสักอย่างสิ
‪เขาอยู่ในสารคดีสุดประทับใจที่ฉันเคยดู
‪งั้นนายเลือกใครล่ะ
‪ต้องเป็นดันเต้ แมทธิวส์ ‪ไม่ก็โอลิเวอร์ แกรห์มอยู่แล้ว
‪ฉันน่าจะชอบแกรห์มมากกว่านะ
‪แต่แมทธิวส์มีแฟนด้วย
‪ฉันไม่รู้จักพวกเขาเลย
‪อะไรนะ ไม่รู้จักแมทธิวส์กับแกรห์มเหรอ
‪จากภาคแยกเอสเธอร์ สโตน นักสืบม.ปลายไง
‪เพื่อน พวกเขาเป็นคู่หูบู๊ที่เจ๋งที่สุดตลอดกาลเลย
‪"มีใครโทรเรียกช่างหรือเปล่า ‪เพราะแกกำลังจะโดนซ่อม"
‪ประตูเปิดอยู่
‪อะไรนะ นั่นไม่ใช่บทนี่
‪ไม่ใช่ เค็นจิ ประตูเปิดอยู่
‪เขาออกไปได้ยังไงน่ะ
‪เขาไปไหนแล้ว
‪ไม่รู้สิ
‪อาจจะกลับไปที่ฐานของเขา ‪หรือศูนย์พยาบาล หรือ…
‪- เบ็นกับเม ‪- เบ็นกับเม
‪(แมนตาห์คอร์ป)
‪ออกมาแล้ว
‪ขอบคุณนะครับ เม
‪ดีจังที่ได้อยู่กับผู้ใหญ่ที่รักไดโนเสาร์มากเท่าเรา
‪ต่อให้ต้องใช้วิทยาศาสตร์มาพิสูจน์ก็เถอะ
‪นั่นแหละจุดประสงค์ของวิทยาศาสตร์ เบ็น ‪เพื่อพิสูจน์สิ่งต่างๆ
‪แกไม่เป็นไรแล้ว
‪โอเค ท่าทางเขาจะไม่อยู่ที่นี่ ‪เร็วเข้า นายไปตามเมกับเบ็นมา
‪ฉันจะพยายามไปย้ายพวกโดรน ‪และขังแคชไว้จากข้างใน
‪โชคดีนะ
‪เดี๋ยว
‪จังหวะนี้นายต้องพูดว่า ‪"ฉันไม่ต้องการโชคหรอก"
‪แต่ฉันต้องการโชคนะ
‪ดูสิครับ หัวหน้า
‪เราเพิ่งกำจัดเคนโทรไป
‪มันบาดเจ็บและหนามที่หางก็หัก
‪มันเลยไม่เท่แล้วนะครับ
‪คิดอะไรตื้นๆ ตลอดเลยนะ แคช
‪ไม่แปลกใจเลยที่นายโดนเด็กหลอก
‪ไดโนเสาร์ในชีวนิเวศใหม่ ‪กำลังสวาปามอาหารของพวกมัน
‪ในความเร็วที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
‪มาดูกันว่าเคนโทรซอรัสหนักสองตัน ‪จะทำให้พวกมันพอใจได้ไหม
‪คุณปล่อยพวกมันออกมาแล้วเหรอ
‪ผมยังหาวิธีควบคุมพวกมันไม่ได้เลย
‪- ใช้โดรนไม่ได้เพราะ… ‪- ไม่สำคัญหรอก เพราะเราไม่ได้ไปด้วย
‪พวกแบรดจะดูแลเคนโทรซอรัส
‪ระหว่างที่เราเตรียมชีวนิเวศป่า ‪สำหรับการนำเสนอ
‪ได้เลย แดนนี่บอย
‪โทษทีครับ แดเนียล
‪เพื่อน ทำไมไปซ่อนแบบนั้นล่ะ
‪พวกมันดูสบายใจมากเลย
‪โอเค พร้อมไปหรือยัง
‪- อะไรนะ ‪- ไม่
‪ไม่เอาน่า เราต่างก็รู้ว่าให้พวกมันอยู่ที่นี่จะดีที่สุด
‪ใช่ แต่ก็ทำใจยากอยู่ดี
‪(แมนตาห์คอร์ป)
‪ยาซ ทำอะไรน่ะ
‪ช่วยผลักดันพวกเธอไง อีกครั้ง
‪ด้วยความยินดี
‪เราไม่ต้องการให้มาผลักดัน แค่ขอเวลาหน่อย
‪เรายังไม่พร้อมจะบอกลาเลย
‪เลี้ยวกลับไปนะ
‪นี่ หยุดนะ
‪เดี๋ยว
‪ถ่วงเวลาไปก็ไม่มีประโยชน์
‪ไปกันได้แล้ว
‪มากันแล้ว
‪เป็นอะไรหรือเปล่า ‪เค็นจิบอกเราว่าแคชหนีไปแล้ว
‪หัวหน้าของแคชอยู่ที่นี่
‪ประธานของแมนตาห์คอร์ปเหรอ
‪ฉันไม่เคยเจอเขานะ ‪เขาไร้หัวใจเหมือนแคชหรือเปล่า
‪เขาอาจจะร้ายกว่าอีก
‪เม เขาให้พวกแบรดพาเพียร์ซ ‪ไปชีวนิเวศใหม่พร้อมไดโนเสาร์ตัวใหม่
‪พวกเขาจะเอามันไปเป็นอาหาร
‪- อะไรนะ ‪- อะไรนะ
‪มีชีวนิเวศใหม่เหรอ
‪มันก่อสร้างมาได้สักพักแล้ว ‪แต่พวกเขาคงเพิ่งสร้างเสร็จ
‪ห้องแอร์ล็อกอยู่เลยต้นไม้พวกนี้ไปเอง
‪เราต้องไปช่วยเพียร์ซนะ
‪ทั้งสองคนไปหยุดแบรด ‪เค็นจิกับฉันจะหยุดไดโนเสาร์ตัวใหม่
‪หวังว่าคงไม่สายเกินไป
‪แคชกลัวไดโนเสาร์ตัวใหม่มาก
‪และเขามีกองทัพแบรดคอยปกป้องอยู่
‪เราจะทำยังไงกันดี
‪ฉันรู้แล้วว่าเราต้องทำยังไง
‪รถอีกคัน อยู่ข้างหน้านั่น
‪มันไกลเกินไป
‪แล้วก็หนาวมากด้วย
‪ไม่เลย แค่คิดถึงอะไรอุ่นๆ เข้าไว้
‪อย่าร้องนะ แซมมี่
‪เศร้าไปก็มีแต่จะทำให้หนาวหน้ามากขึ้น
‪ฉันไม่ได้ร้องไห้เพราะเศร้า
‪ฉันร้องไห้เพราะฉันโกรธเธอ ยาซ
‪โกรธฉันเหรอ ฉันทำอะไร
‪เราไม่อยากไป แต่เธอบังคับเรา ‪และตอนนี้เราจะหนาวตายกันหมด
‪ฉันรู้ว่าไม่ควรเศร้า ‪ที่ทิ้งแองเจิ้ลกับเรเบล แต่ก็เศร้า
‪ฉันรู้ว่าไม่ควรร้องไห้แต่น้ำตามันไหลออกมาเอง
‪ฉันควบคุมมันไม่ได้ มันเป็นไปเอง
‪ฉันก็แค่อยากช่วย
‪บอกให้เรารู้สึกยังไงหรือทำอะไร ‪มันไม่ช่วยเลยนะ
‪- แต่คราวก่อน… ‪- คราวก่อนเธอแค่ฟังอย่างเดียว
‪ฉันก็อยากกอดอีกครั้งนะ
‪เดี๋ยวก่อน
‪ทุกคน แองเจิ้ลกับเรเบล ‪เป็นกล่องความร้อนน้อยๆ เลย
‪นิ้วฉันกลับมามีความรู้สึกแล้ว
‪พวกมันรับมือกับอากาศหนาวแบบนี้ได้ไง
‪แมนตาห์คอร์ปคงตัดต่อพันธุกรรม ‪ให้พวกมันดูดกลืนความร้อนได้แน่
‪เพราะมันสร้างความร้อนให้ร่างกายได้
‪และ ว้าว เราใช้เวลา ‪อยู่กับดาเรียสมากเกินไปแล้ว
‪เอาล่ะ เด็กๆ
‪ช่วยไม่ให้พวกแม่ๆ กลายเป็นหวานเย็นหน่อยนะ
‪ขอโทษที่ผลักดันพวกเธอเกินไป
‪ฉันแค่อยากช่วยเธอสองคน ‪เหมือนที่พวกเธอช่วยฉันมาตลอด
‪เธอคงเป็นคนที่ทำให้ฉัน ‪มีความรู้สึกเหมือนคนอื่นเขาบ้าง แซมมี่
‪และบรุ๊คลินก็คอยให้มุมมองฉันเสมอ
‪ใช่ การรับฟังและความรู้สึกก็ดีหรอกนะ
‪แต่รู้ไหมว่าอะไรดีกว่า ไปจากที่นี่ไง
‪ฉันหนาวจะตายแล้ว
‪แน่ใจนะว่าพร้อมแล้ว
‪พร้อมไปแล้วล่ะ
‪แล้วเราก็แวะมาเยี่ยมได้เสมอนี่นา
‪นั่นแบรด-เอกซ์ของดาเรียสไม่ใช่เหรอ
‪มีข้อความมาส่ง
‪"เคนโทรซอรัสแย่แล้ว เราต้องการให้เธอช่วย"
‪- ไม่ ‪- ว่าไงนะ
‪เพียร์ซ
‪บอกเรามาว่าต้องไปที่ไหน
‪เราจะเผชิญหน้ากับตัวที่อยู่หลังประตูนั่น
‪ด้วยโล่สองอัน ‪และถุงที่เต็มไปด้วยกระสุนไฟฟ้าเหรอ
‪อย่างที่ดันเต้ แมทธิวส์คงจะพูด
‪"ใช่เลย"
‪นายก่อนเลย ดันเต้
‪ใช่เลย
‪ว่าแต่อย่าบอกบรุ๊คลินนะว่าเราทำแบบนี้
‪เธอฆ่าฉันแน่
‪บรุ๊คลินจะสนทำไม
‪เพราะเธอเป็น…
‪แฟนฉัน
‪ไม่เอาน่า
‪ขอโทษนะ ฉันรู้ว่านาย ‪อยากให้ทุกอย่างเป็นปกติ แต่…
‪นี่ดีกว่าปกติเยอะเลย
‪เร็วเข้า ไอ้ประตูบ้า
‪เร็วสิ
‪อยากโดนนักใช่ไหม
‪ไม่เป็นไร เพียร์ซ ฉันอยู่นี่
‪เบ็น พวกมันมีเยอะเกินไป
‪ทำไมพวกมันไม่ยิงเราล่ะ
‪ชีวนิเวศหนองน้ำอีกแห่ง
‪ทำไมไม่มีที่ดีๆ บ้างนะ
‪อย่างเขตทุ่งกระต่ายมุ้งมิ้ง
‪ไม่นะ ไม่ๆ
‪ไดโลโฟซอรัส
‪พวกมันพ่นพิษได้
‪วิ่งเร็ว
‪คงใช้ได้เฉพาะตอนที่พวกแบรด ‪ชาร์จไฟแล้วยิงเอง
‪ไม่ได้เรื่องเลย
‪เราทำสำเร็จ
‪เดี๋ยวนะ นี่พวกนายคบกันเหรอ
‪ทำไมฉันรู้เรื่องพวกนี้คนสุดท้ายตลอด
‪รู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่นี่
‪หมายความว่าไง
‪นายส่งแบรด-เอกซ์ไปหาเรา
‪เราเปล่านะ
‪มันเป็นกับดัก
‪อะไรนะ
‪ถูกเผงเลยเจ้านาย
‪เด็กโง่นั่นมีคนช่วยจริงๆ
‪ไม่ควรทิ้งอุปกรณ์สำคัญแบบนี้ไว้เรี่ยราดนะ
‪มันอาจจะตกไปเป็นของ…
‪พ่อเหรอ
‪คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก