‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‪โดยไมเคิล ไครตัน)
‪เราปล่อยให้เป็นแบบนี้ยังไง
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ทำไมดาเรียสไม่หยุดมันล่ะ
‪มีแบรดเต็มไปหมดเลย
‪เราต้องไปหลบและ…
‪เราเลยคลาดกับแคช
‪แปลว่าเขา ‪อาจอยู่ในนั้นกับดาเรียสน่ะสิ
‪บอกมาเดี๋ยวนี้ นายเป็นใคร
‪ผมนี่โชคดีที่สุดเลย
‪คนเป็นๆ อีกคน ในที่สุดผมก็รอดแล้ว
‪โอเค ใจเย็นๆ
‪ถอยไปก่อน ไอ้หนู แล้วตอบคำถามฉันมา
‪นายเป็นใคร ‪แล้วมาอยู่บนเกาะของฉันได้ยังไง
‪ผมชื่อดาเรียส โบว์แมน
‪เรือผมพัง แล้วถูกซัดมาขึ้นฝั่งที่นี่
‪ผม…
‪ผมมาจากอิสลานูบลาร์
‪เราทำอะไรได้บ้าง
‪เจ้าเขมือบโตกับเพียร์ซจะฆ่ากันเองแล้ว
‪โดรนบังคับให้พวกมันสู้กัน
‪แยกกันไป
‪เราต้องทำให้พวกมันบินไม่ได้ ‪เพียร์ซจะได้หนีไป
‪พยายามได้ดีนี่
‪จูราสสิค เวิลด์ถูกปิดไปเมื่อหกเดือนก่อน
‪ไม่มีทางน่ะ
‪ผ่านมานานขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ผมกับพ่อไปเที่ยวกัน ‪ตอนที่เจ้าอินโดมินัสหลุดออกมา
‪เราซ่อนกันอยู่ในถ้ำสักพัก ‪เลยอพยพไปพร้อมคนอื่นไม่ทัน
‪หลังจากนั้นเราก็ต้องสู้ ‪เพื่อเอาชีวิตรอดทุกวัน
‪พ่อผม เขา…
‪เขาไม่รอด
‪ตั้งแต่นั้นมา ‪ผมก็อยู่ตัวคนเดียวมาตลอด
‪คิดว่าฉันจะเชื่อเรื่องแบบนั้นเหรอ
‪ผมพูดจริงนะ
‪ฟังนะ ถ้าคุณให้ผม ‪โทรหาใครสักคน ใครก็ได้
‪ผมยินดีสุดๆ ที่จะไปให้พ้นหน้าคุณ ‪และได้กลับบ้านสักที
‪ไม่ได้ นายเห็นมามากเกินไปแล้ว
‪ดังนั้นนายต้องอยู่ที่นี่
‪จนกว่าฉันจะตัดสินใจว่าจะเอายังไงกับนาย
‪ไม่นะ
‪โอเค เราจะไม่ลองทำแบบนั้นอีกแล้ว
‪ต้องลองสิ
‪แค่ต้องทำแบบฉลาดกว่าเดิม
‪เราขึ้นไปสูงกว่านี้ได้ไหม
‪ได้ แต่อย่าร่วงลงไปล่ะ
‪สมมติว่าฉันเชื่อเรื่องที่นายเล่า
‪จะบอกว่านายทำลายโกดัง ‪ที่มีแบรดเต็มไปหมดด้วยตัวเองเหรอ
‪หุ่นยนต์บ้าที่พยายามจะฆ่าผมน่ะเหรอ
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪ผมใช้รถเอทีวีหิมะจัดการพวกมัน
‪เจ๋งเป้ง
‪แล้วนายผ่านแรปเตอร์ของฉันมาได้ยังไง
‪ล้อเล่นใช่ไหม
‪ผมเคยเจอที่โหดกว่านี้เยอะ
‪คิดว่าผมรอดอยู่บนนูบลาร์ ‪นานขนาดนี้ได้ไง
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ
‪เจ๋งสุดๆ เลย
‪ไดโนเสาร์พรากทุกอย่างไปจากผม
‪ผมอยากดูพวกมันสู้กันเองบ้าง
‪แต่เดี๋ยวก็จบแล้วล่ะ
‪ทีเร็กซ์ยังคึกสุดๆ ‪แต่เจ้าเคนโทรจะหมดแรงแล้ว
‪ไม่ได้เรื่อง
‪ไชโย
‪ไอ้โดรนโง่นั่นคงบินใกล้ต้นไม้เกินไป
‪ต้องอัปเกรดเซนเซอร์หน่อย
‪ต้องอัปเกรดกันหลายอย่างเลย
‪เยี่ยม ร่วงไปสองแล้ว
‪- เพียร์ซ ‪- ไม่นะ
‪เร็วเข้า ลุกขึ้น
‪ที่นี่คงมีไดโนเสาร์เยอะสินะครับ
‪หมายความว่าไง
‪ผมคิดว่าการสร้างพวกมันคงแพงมากๆ
‪แต่ถ้าต้องเสียไปตัวหนึ่ง ‪ทุกครั้งที่พวกมันสู้กัน
‪ถ้าคุณไม่มีไดโนเสาร์เยอะ ‪ก็คงมีเงินเยอะมากๆ
‪- ไม่นะ ‪- ไม่
‪ทำไมเขาถึงหยุดพวกมันนะ
‪ก็แพงอยู่แหละ
‪เจ้านายฉันคงพอใจมากกว่า ‪ถ้าพวกมันได้สู้กันอีก
‪แต่อาจสายเกินไปสำหรับเจ้าเคนโทรซอรัสก็ได้
‪ฉันชื่อแคชนะ
‪เอาล่ะ ฉันจะทำยังไงกับนายดี
‪เราจะไปไหนกัน
‪ฟังนะ ไอ้หนู ฉันมีเรื่องต้องทำ ‪และจะไม่ปล่อยให้นายคลาดสายตา
‪เพราะงั้นอย่าทำตัวน่ารำคาญ ‪แล้วอย่าคิดจะหนีเชียวนะ
‪เมื่อไหร่ที่โยนนาย ‪ให้ไดโนเสาร์กินมันง่ายกว่า
‪ฉันก็จะทำแบบนั้นเลย
‪นายน่าจะเห็นสีหน้าตัวเองนะ
‪อย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตอยู่
‪แค่ตอนนี้นะ
‪เคยเข้าใกล้เจ้าพวกนี้ขนาดนี้ไหม
‪ใกล้กว่านี้อีก
‪และตอนที่ผมอยู่คนเดียวบนนูบลาร์
‪ผมไม่มีหุ่นยนต์สังหาร ‪มาทำให้พวกมันสลบด้วย
‪พาเราไปที่ศูนย์พยาบาล
‪ไม่นะ เขาจะพาดาเรียสไปไหนน่ะ
‪เมอาจรู้ว่าพวกเขาไปไหน
‪ตอนนี้มีแค่ฉันกับพวกแบรด
‪แต่พอเรามีพนักงานครบแล้ว ‪คนจะแน่นมากๆ
‪(แมนตาห์คอร์ป)
‪ก็สงสัยอยู่ว่าแท่นพวกนั้นพาไปไหน
‪มีแล็บพันธุกรรมอยู่ข้างล่างด้วยเหรอ
‪คำถามเยอะจริงนะ ถามเยอะเกินไปแล้ว
‪นี่เพื่อน ผมก็แค่ระวังตัวเอง
‪ถ้าต้องติดอยู่ที่นี่ ผมก็อยากรู้
‪ว่าคุณจัดการเรื่องนี้ได้ดีกว่า ‪พวกโง่บนนูบลาร์
‪พอเราเปิดที่นี่อย่างเป็นทางการ
‪จูราสสิค เวิลด์ ‪จะเป็นเหมือนของก๊อบราคาถูกไปเลย
‪ไดโนเสาร์ที่นี่มีไว้สู้เพื่อความบันเทิง
‪ของพวกคนเงินหนาเท่านั้น
‪ภูมิประเทศต่างๆ พวกนั้น ‪มีไว้ทำอะไรกัน
‪ทำไมต้องดูไดโนเสาร์สู้กันแค่ในป่า ‪ในเมื่อเราดูพวกมันฟัดกัน
‪บนหิมะหรือในทะเลทราย ‪หรือที่ไหนก็ได้
‪ถ้าจ่ายไหว เราก็จัดให้ได้
‪ไม่นะ
‪ฉันขอโทษนะ นี่มัน…
‪เจ้าเขมือบโตผ่านอะไรมามาก ‪และฉันก็เลี้ยงเพียร์ซมาเองด้วย
‪แล้วตอนนี้ดาเรียส ‪ก็ติดอยู่กับเจ้าปีศาจนั่น
‪ผมเข้าใจ เชื่อผมเถอะ
‪แต่พวกมันแข็งแกร่งนะ โอเคไหม ‪พวกมันจะรอดไปได้
‪มีศูนย์พยาบาลอยู่ใต้ดิน
‪ฉันเข้าไปไม่ได้
‪คงเพราะแคชทำเรื่องแย่ๆ อยู่ที่นั่น
‪ที่เขาไม่อยากให้ฉันรู้
‪ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขา ‪ได้งานวิจัยของฉันไปแล้วด้วย
‪ฉันอ่อนต่อโลกขนาดนี้ได้ยังไงกัน
‪เราต้องหาทางเข้าอีกทาง
‪แท่นให้อาหารทุกแท่น ‪น่าจะพาเราลงไปชั้นล่างได้
‪การให้อาหารรอบต่อไปอยู่ที่ทะเลทราย
‪กับเสือเขี้ยวดาบน่ะเหรอ
‪ก็ไม่ได้ "ไม่อันตราย" สินะ
‪ไม่ว่ายังไง ‪เราก็ต้องไปช่วยดาเรียสให้ได้
‪งั้นประตูพวกนี้เป็นห้อง ‪ของไดโนเสาร์ที่บาดเจ็บสินะ
‪ไม่ใช่ มันเป็นโรงจอดรถยักษ์ ‪ของรถคันมหึมา
‪ใช่ มันเป็นห้อง เลิกพูดได้แล้ว
‪ฉันขอโทษนะ
‪ฉันน่าจะหยุดมันได้ ‪แต่ฉันแค่อยากให้เพื่อนๆ ได้กลับบ้าน
‪ไง
‪เจ้านาย เป็นยังไงบ้าง
‪ผมรู้ แน่นอนครับ
‪คุณไม่ชอบชื่อเล่น แต่…
‪เราอาจจะทำได้ก็ได้
‪ครับ ศึกไดโนเสาร์ไปได้สวยเลย
‪แต่ผมมีความคิดที่ล้ำกว่านั้น ‪ที่อยากเล่าให้คุณฟัง
‪นี่
‪ทำไมทุกคนถึงรอให้ฉัน ‪เป็นคนตัดสินใจล่ะ
‪เพราะฉันเป็นทั้งผู้นำ ‪และขวัญใจสาวๆ ไม่ได้
‪มันไม่ยุติธรรมกับคนอื่นน่ะ
‪ฉันจริงจังนะ ถ้าฉันตัดสินใจผิดล่ะ
‪โอ้ ผิดแน่
‪แต่เดี๋ยวเธอก็หาทางออกได้ ‪ฉันเชื่อใจเธอนะ
‪นั่นมัน เป็นสิ่งที่ฉัน ‪กำลังอยากได้ยินเลยล่ะ
‪ไม่เห็นต้องแปลกใจขนาดนั้นเลย
‪ฉันแค่พยายามจะช่วยน่ะ โอเคไหม
‪ครับ ชื่อนั้นก็ไม่ดีเหมือนกัน
‪ฟังผมก่อนสิเพื่อน
‪ไดโนเสาร์สู้กันต้องทำเงินได้เยอะแน่นอน
‪ฟังนะ เรื่องนี้สำคัญมากๆ
‪เข้าใจสิ่งที่ฉัน ‪ต้องการให้นายทำใช่ไหม
‪แต่ถ้าคุณฟังผมก่อน ‪ไอเดียผมจะทำให้แมนตาห์คอร์ป
‪นำโด่งเหนือบริษัทอื่นเลยนะ
‪ฉันเบื่อที่นายชอบพูดแทรก ‪แล้วก็ชอบทำอะไรเสียเวลาเปล่า
‪ที่ให้นายทำ เข้าใจไหม
‪ครับ ให้พวกมันสู้กันเหมือนเดิม ‪และเลิกเสียเวลาได้แล้ว
‪แล้วแต่คุณเลย
‪เราจะทดสอบอีกครั้ง
‪เอาไดโนเสาร์ตัวที่ 87 ‪ไปไว้ในทะเลทราย คอยดูสถิติมันไว้
‪ดูว่ามันทนความร้อนนานได้แค่ไหน ‪อะไรทำนองนั้น
‪ไม่อาจวัดค่า "อะไรทำนองนั้น" ได้
‪แค่ทดสอบไปเถอะน่า
‪ไม่ แคช เลิกเสียเวลา ‪กับความคิดสุดบรรเจิดได้แล้ว
‪เราจะทำตามแผนน่าเบื่อๆ ‪เหมือนพวกปัญญานิ่ม
‪ทำไมไอ้โง่นั่นถึงเป็นคนรับผิดชอบนะ
‪มองอะไรของนาย
‪ทุกคน ฉันรู้ว่าเราอยู่ในทะเลทราย
‪แต่จู่ๆ ก็รู้สึกว่าร้อนขึ้นมากเลย
‪เราจะขึ้นแท่นให้อาหารเสือเขี้ยวดาบ ‪โดยไม่กลายเป็นของหวานได้ไง
‪เราต้องกะเวลาให้เป๊ะๆ
‪เราจะซ่อนอยู่ใกล้ๆ ‪พอเสือกินเสร็จและไปแล้ว
‪เราจะกระโดดขึ้นไปบนแท่น ‪ก่อนที่มันจะกลับลงไป
‪แผนดีมาก หัวหน้า
‪นั่นอะไรน่ะ
‪ของใหม่แฮะ
‪นั่นมันตัวอะไรน่ะ
‪ไม่ยักรู้ว่าพวกเขา ‪ทำให้มันตัวใหญ่ขนาดนั้น
‪เร็วเข้า ไปในนั้นเลย
‪มันเข้ามาจับเราในนี้ไม่ได้
‪ใช่ไหม
‪มันตัวใหญ่เกินกว่า ‪จะผ่านทางเข้ามาได้ แต่ก็ยังมี…
‪สนุกขึ้นเรื่อยๆ เลยแฮะ
‪วิ่ง
‪มีไอเดียอื่นอีกไหม หัวหน้า
‪อะไรน่ะ
‪อ้อมไป
‪เร็วเข้า
‪มาเร็ว เราต้องไปที่แท่น ‪ก่อนมันจะกลับลงไป
‪รู้ไหม มันคงง่ายกว่านี้เยอะ ‪ถ้าฉันไม่ต้องพูดอ้อมๆ กับนาย
‪ฉันต้องทำแบบนั้น ‪กับเจ้านายโง่ๆ ของฉันอยู่แล้ว
‪ใช่ ถ้าถามผม เขาฟังดูงี่เง่ามากเลย
‪ฉันไม่ได้ถาม แต่เขาก็งี่เง่าจริงๆ
‪ผมไม่รู้ว่าคุณมีไอเดียอะไร ‪แต่เขาควรฟังคุณนะ
‪แน่นอน ไดโนเสาร์สู้กัน ‪ก็เจ๋งอยู่หรอก แค่พักเดียวน่ะ
‪หลังจากนั้น มันก็คงไม่ได้เรื่อง
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪ในที่สุดก็มีคนเข้าใจ
‪กว่าอันถัดไปจะมาก็อีกหลายชั่วโมง
‪บรุ๊คลิน
‪มาเลย เร็วเข้า
‪หาอะไรอยู่เหรอ
‪ตะโกนบอกทีถ้านายเห็นกล่อง ‪ที่เขียนว่า "วี 55 ชิปส์"
‪ผมจะไปดูตรงนี้นะ
‪ไม่เป็นไร เจอแล้ว
‪ถือนี่ไว้
‪ไร้ประโยชน์จริงๆ
‪มีอะไรที่ผมช่วยได้อีกไหม
‪ถ้าตั้งค่าหน่วยประมวลผลมัลติคอร์ ‪ในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ไม่ได้ ก็ไม่มี
‪ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
‪ผู้หญิงที่เคยทำงานที่นี่ ‪คิดภาษาไดโนเสาร์ขึ้นมาได้
‪ฉันคิดว่าถ้าพวกมันเข้าใจที่ฉันพูด
‪ฉันก็สั่งให้พวกมัน ‪ทำตามที่ฉันต้องการได้น่ะสิ
‪ฉันพูดถึงการควบคุมไดโนเสาร์ ‪อย่างเบ็ดเสร็จเลยนะ
‪คิดดูสิว่าเราจะมีอำนาจมากแค่ไหน
‪ถ้านักฆ่าเลือดเย็นพวกนี้ ‪ทำตามคำสั่งของเรา
‪จะไม่มีใครมาพูดว่า "ไม่" กับเราอีกแล้ว
‪เจ๋งเลย
‪ศูนย์พยาบาลน่าจะอยู่ข้างหน้า
‪ฉันจะยุ่งไปอีกสองสามวัน
‪ดังนั้นถ้านายไม่มายุ่ง ‪และไม่ทำให้ฉันเสียสมาธิ
‪นายก็อาจจะรอดไปได้
‪ฟังดูดีไหม
‪ครับ ดีมากเลย
‪เฮ้ย
‪ดาเรียส
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪- นายไม่เป็นไร ‪- เป็นไงบ้างเพื่อน
‪พวกนายลงมาได้ยังไง
‪บรุ๊คลินน่ะ ตอนแรกก็เกือบไม่รอดแล้ว ‪แต่เธอก็ช่วยเราออกมาได้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันกำลังจะหยุดการต่อสู้ ‪แต่โทรศัพท์นั่นอยู่แค่เอื้อมเอง
‪ฉันขอโทษนะ
‪ฉันอยากพาเรากลับบ้าน แต่แคชมาเจอฉัน
‪แล้วเราก็ยังติดอยู่นี่ ‪พวกไดโนเสาร์ก็เจ็บมาก และ…
‪ดาเรียส ไม่เป็นไรนะ
‪นายทำสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง
‪แต่ก็อย่างที่นายบอก
‪มีแค่เราที่ช่วยพวกไดโนเสาร์ได้
‪เราต้องอยู่ต่อ
‪จะว่าไป เราควรไปจากที่นี่ ‪ก่อนฆาตกรโรคจิตจะกลับมานะ
‪เดี๋ยวก่อน
‪แคชวางแผนจะใช้ภาษาของเม ‪มาควบคุมพวกไดโนเสาร์
‪อะไรนะ
‪- แย่มากเลย ‪- ทำได้ยังไง
‪ไม่รู้สิ แต่มันเกี่ยวกับชิปพวกนี้
‪ทุกคน ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า
‪แต่ฉันว่าทางเดียวที่จะรู้ ‪ว่าจะหยุดเรื่องนี้ได้ยังไงก็คือ…
‪ให้นายอยู่ที่นี่
‪สมน้ำหน้าตัวเองแล้ว
‪พอฉันจับตัวเจ้าเด็กนั่นได้…
‪ฟังนะ ถ้าฉันหนีไปตอนนี้ ‪เขาจะตามล่าฉันแล้วเจอพวกเราที่เหลือ
‪แต่ถ้าฉันอยู่ข้างใน…
‪นายจะหาทางเอาข้อมูลมาให้เราได้
‪แล้วเราจะทำทุกอย่างที่ทำได้ ‪เพื่อแก้ไขแผนของแคช
‪ก็ฟังดูเข้าท่านะ
‪บ้าไปแล้ว
‪เขาพยายามฆ่าเมนะ เขาจะฆ่านายด้วย
‪เขายังไม่ได้ทำนะ
‪ไม่ ไม่มีทาง ไม่เอา
‪เราจะอยู่ด้วยกัน จะไม่มีใครถูกทิ้งไว้
‪ทุกคน เขาจะกลับมาแล้วนะ
‪เราต้องตัดสินใจกันเดี๋ยวนี้แล้ว
‪นายตายแน่ ไอ้หนู ฉันจะ…
‪ผมเห็นนี่บนพื้น
‪คิดว่าคุณอาจจะต้องใช้มัน
‪ฉันจะตามหานายให้เจอ ไอ้น้องชาย
‪คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก