‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(สร้างจากนิยาย "จูราสสิค พาร์ค" ‪โดยไมเคิล ไครตัน)
‪ทุกคน มาเร็ว
‪ทุกคน จำได้ไหมว่าเมื่อห้าวินาทีก่อน
‪- เรายังอยู่ในทะเลทรายอยู่เลย ‪- ที่นี่มันอะไรกันเนี่ย
‪ไม่ เป็นไปไม่ได้
‪ถ้าฉันไม่รู้ดีกว่านี้ ‪ฉันคงบอกว่ามันเหมือนจะเป็น…
‪ทีเร็กซ์
‪ไม่นะ
‪ล้อกันเล่นแน่ๆ
‪ตอนนี้ทุกเกาะ ‪มีไดโนเสาร์กันหมดแล้วเหรอ
‪ไปถามเธอสิ
‪นั่นใครน่ะ
‪พวกเธอกำลังบุกรุกนะ คิดจะทำอะไร
‪มาสอดแนมกันเหรอ
‪ใช่ เราเป็นกลุ่มสุดยอดสายลับวัยรุ่น
‪จะบ้าเหรอคะ
‪คุณกินแซนด์วิช ‪ตอนทีเร็กซ์กำลังสู้กันเนี่ยนะ
‪ก่อนอื่น มันไม่ได้สู้กัน พวกมัน…
‪เล่นกันอยู่
‪พฤติกรรมงับกะโหลกส่วนหน้า ‪เรื่องจริงสินะ
‪- ใช่ อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ ‪- นี่คุณ เราก็ไม่ได้อยากมาที่นี่
‪เราแค่อยากกลับบ้าน
‪ใช่ แล้วจะได้รู้กัน ตามฉันมา
‪จะให้ฉันเชื่อจริงๆ เหรอ ‪ว่ามีเด็กๆ รอดกันมาเพียงลำพัง
‪บนอิสลานูบลาร์นานหกเดือนเต็ม
‪เชื่อฉันเถอะ ‪เราก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน
‪พวกเธอน่าจะพูดความจริงล่ะนะ
‪เพราะถ้าไม่จำเป็น ‪ใครจะแต่งเรื่องบ้าๆ แบบนี้ขึ้นมาได้
‪ไม่ได้บอกว่าพวกเธอไม่จำเป็น ‪หรือว่าบ้านะ แต่ใครจะไปรู้ล่ะ
‪ฉันไม่รู้จักพวกเธอ ‪พวกเธอก็ไม่รู้จักฉัน
‪ฉันพูดเพ้อเจ้อหรือเปล่า ‪ฉันอยู่นี่มาเกือบเดือน
‪ไม่มีคนให้คุยด้วยเลย ‪ฉันคงอยากพูดมากกว่าที่คิดน่ะ
‪หน้าคุณคุ้นมากเลย
‪ไม่ต้องห่วง พวกมันเกือบหมดแรงแล้ว ‪ไม่มายุ่งกับเราหรอก
‪- คุณรู้ได้ยังไง ‪- ฉันศึกษาสมองของไดโนเสาร์น่ะ
‪นักประสาทวิทยาสัตว์ดึกดำบรรพ์ ‪ด้านพฤติกรรม เม เทอร์เนอร์…
‪เทอร์เนอร์ ใช่เลย ‪คุณคือดอกเตอร์เม เทอร์เนอร์
‪เป็นเกียรติที่ได้พบครับ ‪ผมอ่านหนังสือคุณแล้ว
‪การเดินทางอารมณ์เชิงทฤษฎีกับเทโรพอด
‪เธออ่านด้วยสินะ
‪ช่วยบอกได้ไหมว่าโทรศัพท์อยู่ไหน ‪แล้วเราจะไปตามทางของเรา
‪จริงด้วย มีปัญหานิดหน่อย
‪เกาะไม่ได้เชื่อมกับแหล่งพลังงานหลัก ‪ไร้การสื่อสารทั้งรับและส่ง
‪- ถามจริง ‪- อะไรนะ
‪เดี๋ยว ใช้นั่นเรียกคนมาไม่ได้เหรอ
‪ขอโทษที วงจรปิดน่ะ
‪หลักๆ ฉันใช้เชื่อมต่อกับ ‪อุปกรณ์ในสมองของพวกมัน…
‪ที่จริงฉันบอกไม่ได้ ‪เป็นกรรมสิทธิ์ของงานวิจัย
‪งั้นก็ไม่มีทางกลับบ้านสินะ
‪อย่าเพิ่งหมดศรัทธาไป ‪พวกเธอไปพักกับฉันได้
‪จนกว่าจะหาทางออกไปจากนี่ได้
‪เราจะเชื่อใจเธอไหม ฉันจะถือว่าไม่นะ
‪งั้นเสือเขี้ยวดาบกับทีเร็กซ์
‪เจ้านายคุณกำลังสร้างสิ่งมีชีวิต ‪ยุคก่อนประวัติศาสตร์เหรอ
‪บางตัวน่ะ แต่พวกเขาเอาทีเร็กซ์ ‪มาจากอิสลาซอร์น่า
‪ซึ่งฉันไม่ควรเล่าให้พวกเธอฟังเลย
‪- ทำไมล่ะ ‪- หยุดก่อน ได้เวลาประกาศเรื่องสำคัญ
‪ไม่ว่ายังไงก็ตาม ‪อย่าลงไปข้างล่างนั่นเด็ดขาด
‪อันตรายสุดๆ
‪เอาล่ะ ไปกันต่อเลย
‪ถึงแล้ว
‪ว้าว ดูจากมาตรฐานถ้ำแล้ว ‪ที่นี่หรูใช้ได้เลย
‪คุณอยู่ที่นี่เหรอ
‪อยู่อาศัย ทำงาน เล่นโป๊กเกอร์ ‪แข่งกับตัวเองอย่างดุเดือด
‪ฉันชนะตลอดเลย
‪เอาล่ะ ฉันจะไปทำแซนด์วิชมาให้นะ
‪ทำอะไรกันน่ะ
‪เราจะไม่เชื่อเธอหรอกนะ ‪ว่าที่นี่ไม่มีโทรศัพท์
‪ใช่ เพื่อน ไม่ได้เรียนรู้อะไร ‪จากมิทช์กับทิฟเลยเหรอ
‪แค่ดูรอบๆ คงไม่เสียหายอะไร
‪พวกเธอโอเคกันใช่ไหม
‪ครับ ไม่มีปัญหาอะไรเลย
‪ไม่มีโทรศัพท์ ‪ฉันว่าเธอพูดความจริงนะ
‪- เราไม่เจออะไรเลย ‪- เราด้วย
‪แมนตาห์คอร์ป
‪ถ้าเมทำงานให้แมนตาห์คอร์ป ‪เราต้องไปจากที่นี่นะ
‪ใครอยากกินแซนด์วิชบ้าง
‪อร่อยมากเลยครับ
‪มีอะไรหรือเปล่า
‪- ใช่ เราอยากถามคุณว่า… ‪- มีอะไรให้ดื่มไหมคะ
‪จริงด้วย ไม่ได้เรื่องเลยฉัน ‪พวกเธอต้องดื่มโกโก้หน่อย
‪- เราต้องไปแล้ว ‪- อาจจะไม่ต้องก็ได้
‪แต่เมทำงานให้บริษัท ‪ที่ข่มขู่ครอบครัวเธอนะ
‪ก็ใช่ ฉันเองก็เหมือนกัน
‪บางครั้งคนดีก็ถูกบังคับ ‪ให้ทำเรื่องไม่ดีโดยคนเลวๆ
‪อย่างน้อยก็ไปดู ‪พื้นที่อันตรายนั่นก่อนเถอะ
‪ถ้ามีโทรศัพท์หรือทางออกจากเกาะ ‪ที่เธอพยายามไม่ให้เราไปเจอเข้าล่ะ
‪- เธอจะทำแบบนั้นทำไม ‪- เพื่อไม่ให้เราแฉ
‪เรื่องทะแม่งๆ ‪ที่แมนตาห์คอร์ปทำอยู่ที่นี่
‪โอเค ฉันจะดึงความสนใจเธอ ‪แล้วพวกนายไปดู
‪ฉันก็จะอยู่ด้วย ‪เราอาจจะได้คำตอบระหว่างนั้นก็ได้
‪งั้นก็ตกลงตามนี้ ‪เค็นจิกับบรุ๊คลินจะไปดู
‪เธอกับเบ็นก็ควรมาด้วย ‪เราไม่รู้ว่าข้างนอกนั่นมีอะไร
‪ข่าวร้าย ฉันมีถ้วยแค่สองใบ
‪ข่าวดี ถ้ามองโลกในแง่ดี ‪ชามก็เป็นถ้วยได้นะ
‪- เดี๋ยวนะ ทุกคนไปไหนกันหมด ‪- ไปงีบน่ะครับ
‪ฉันจะไปดูว่าพวกเขา ‪ต้องการผ้าห่มเพิ่มไหม
‪ในตู้ข้างหลังน่าจะพอมีอยู่บ้าง
‪ดอกเตอร์เทอร์เนอร์
‪คุณคิดหาวิธี ‪บอกความรู้สึกของไดโนเสาร์ได้เหรอ
‪น่าทึ่งมากเลย
‪พอฉันแน่ใจว่า ‪พฤติกรรมที่ไดโนเสาร์แสดงออกมา
‪ตรงกับพฤติกรรมจากเปลือกสมอง
‪ฉันก็สามารถ ‪คาดเดาความต้องการของพวกมันจนได้
‪- คุณบอกว่าทำงานให้ใครนะคะ ‪- ฉันไม่ได้บอก อะไร…
‪มันเปลี่ยนทุกอย่างที่เรารู้ ‪เกี่ยวกับไดโนเสาร์ได้เลย
‪ในทางทฤษฎีนะ ใช่แล้ว
‪สี่เหลี่ยมโลหะอีกแล้ว ‪เหมือนในทะเลทรายเลย
‪กระดูก มันคือที่ให้อาหาร
‪ซึ่งแปลว่าเราควรไปจากที่นี่ ‪ก่อนถึงเวลากินอาหารนะ
‪เบ็น
‪ฉันอยากรู้ว่าใครกินหนอนแมลงก่อน ‪นายหรือบัมปี้
‪- ตั้งใจกินเหรอ ฉันเอง ‪- ว่าไงนะ เล่าให้ฟังหน่อยสิ
‪ในทางทฤษฎี ‪นี่เป็นสิ่งที่เจ๋งที่สุดเลย
‪ฉันรู้ เราคาดการณ์ความต้องการ ‪ของพวกมันได้ แทนที่จะเดาเฉยๆ
‪และฉันควรหุบปากได้แล้ว ‪เพราะไม่ควรบอกเธอเรื่องนี้
‪โอเค นั่นคือสิ่งที่คุณทำอยู่สินะ
‪ไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร ‪นี่เป็นแค่สมมติฐานนะ
‪งั้นในทางทฤษฎี เจ้านายคุณคิดจะทำอะไร ‪กับงานวิจัยของคุณเหรอ
‪ฉันตอบชัดๆ ไม่ได้หรอก
‪แต่คาดเดาได้ว่าเมื่อศูนย์วิจัยนี้ ‪เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบ
‪เราจะทำการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ ‪ได้มากมายเลย
‪หวังว่าคุณจะพูดถูกนะ
‪ฉันเลยพูดว่า "แกต้องเจอแบบนี้แหละ ‪เวลาเดินอ้าปาก บัมส์เตอร์"
‪แต่ตอนที่ไม่มีปัญหาเรื่องการย่อย
‪ฉันคิดว่า "ทุกอย่างเป็นอาหารได้ทั้งนั้น"
‪ว้าว ไม่เคยมีใครยิ้ม ‪ตอนจบเรื่องนั้นเลยแฮะ
‪แหม นายเล่าสนุกไง
‪ได้ยินไหม
‪นั่นมัน มันตามเรา ‪มาจากเรือจริงๆ เหรอเนี่ย
‪กรงเล็บโลหะจากทะเลทราย ‪เป็นของเจ้าพวกนี้นี่เอง
‪ตรวจพบสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้รับอนุญาต
‪ไม่เคยได้ยินเสียงนี้นะ
‪ฉันว่าเธอไม่รู้เลยว่าแมนตาห์คอร์ป ‪เป็นพวกชั่วร้าย
‪ซึ่งทำให้พวกมัน ‪เป็นไอ้ขี้โกหกชั่วร้ายคูณสองเลย
‪"ตรวจพบสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้รับอนุญาต ‪ในเขตสี่"
‪"เริ่มกระบวนการกำจัดทิ้ง" ‪ฟังดูสุดโต่งจัง
‪"กระบวนการกำจัดทิ้ง" คืออะไรครับ
‪เฮ้ย
‪ดอกเตอร์เม เทอร์เนอร์
‪สิ่งมีชีวิตที่ได้รับอนุญาต ‪มีอะไรให้ช่วยครับ
‪อย่าทำแบบนั้นอีกเป็นอย่างแรกเลย
‪แกฆ่าคอมป์ซอกนาทัสที่ฉันศึกษาได้
‪บนเกาะนี้ไม่มีสักตัว ‪แกทำแบบนั้นทำไม
‪คำสั่งเบื้องต้นคือปกป้อง ‪ความสมดุลของชีวนิเวศ
‪สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก ‪เป็นภัยต่อความสมดุลทางนิเวศวิทยา
‪ตรวจตราเสร็จเรียบร้อย
‪เดี๋ยวก่อน
‪ไม่มีอะไร ช่างเถอะ
‪โล่งไปทีที่พวกเธอปลอดภัย
‪- นั่นมันตัวอะไรน่ะ ‪- หนึ่งในพวกแบรดน่ะ
‪ไบโอ โรโบติค แอสซิสแทนซ์ ดรอยด์
‪พวกมันคอยดูแลเกาะ ‪แต่ฉันไม่รู้ว่าพวกมันทำแบบนั้นด้วย
‪- หมายถึงฆ่าน่ะเหรอ ‪- กลับไปที่ถ้ำก่อน
‪พวกแบรดไม่ได้รับอนุญาต ‪ให้เข้าไปในนั้น พวกเธอจะปลอดภัย
‪แล้วค่อยอธิบายว่าทำไมถึงโกหกฉัน
‪และทำไมพวกเธอ ‪ถึงออกมาที่นี่ตั้งแต่แรก
‪หลังจากทุกอย่างที่แมนตาห์คอร์ป ‪บอกว่าจะทำกับครอบครัวฉัน
‪- จะโทษเราที่ไม่เชื่อใจคุณได้เหรอ ‪- ก็คงไม่ได้
‪แต่งานที่ฉันทำอยู่มันดีนะ ‪ทำความเข้าใจไดโนเสาร์จะแย่ได้ยังไง
‪ก็ใช่ จนเมื่อห้านาทีก่อน
‪คุณคิดว่าพวกแบรดนั่น ‪เป็นแค่ผู้ช่วยที่เป็นมิตร
‪โอเค พวกแบรดถูกตั้งโปรแกรม ‪ให้ปกป้องชีวนิเวศ
‪คงไม่มีใครคิดว่าจะมีเด็กหกคน ‪กับคอมปี้โผล่มาโดยไม่บอกก่อน
‪ให้ตายสิ ใกล้เวลาอาหารเย็นแล้ว
‪- อะไร คุณจะไปซื้อกลับมากินบ้านเหรอ ‪- มื้อเย็นของทีเร็กซ์
‪ฉันมีโอกาสเฝ้าดูพฤติกรรม ‪การกินของแม่ลูกที่หาดูได้ยาก
‪ที่จริงมันน่ารักอย่างเหลือเชื่อเลย
‪จนกว่าฉันจะหาทางรับรองความปลอดภัย ‪ของพวกเธอได้ ทุกคนต้องอยู่ที่นี่
‪อยู่ห่างๆ หุ่นยนต์สังหาร ‪กับไดโนเสาร์เหรอ ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา
‪แปลกแฮะ ปกติเวลาให้อาหาร ‪พวกแบรดจะไม่มาแถวนี้นะ
‪- แล้วคุณกดกริ่งมื้อค่ำหรือ… ‪- ให้ตายสิ เธอมาทำอะไร…
‪กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ
‪น่าอันตรายกว่านะคะ เพราะว่า…
‪- นี่ เบ็น มาเล่นเกมกันไหม ‪- ไม่ค่อยชอบเล่นไพ่น่ะ
‪เจ๋ง ได้ เยี่ยม
‪งั้นอยากช่วยฉัน ‪ทำของว่างในครัวหน่อยไหม
‪ฉันอยากช่วย ยาซ
‪เพื่อน เป็นอะไรของเธอเนี่ย
‪เปล่านี่ แค่รับบทผู้ช่วยพระเอก ‪นายแอบชอบบรุ๊คลินเห็นๆ เลย
‪เปล่าสักหน่อย
‪โอเค ก็ได้ แต่ถึงฉันจะชอบจริงๆ ‪เธอก็ทำตัวแปลกสุดๆ เลย
‪บรุ๊คลินต้องรู้แน่ว่ามีอะไรทะแม่งๆ
‪- ไปลุยเลย พ่อหนุ่ม ‪- พ่อหนุ่มเหรอ
‪ยาซ จนกว่าฉันจะพร้อม ‪เธอช่วยอยู่เฉยๆ ได้ไหม ขอร้องล่ะ
‪- เธอบอกว่ามันเข้ามาไม่ได้นี่ ‪- ซ่อนก่อน
‪น่ารักใช่ไหมล่ะ
‪รู้ไหม เจ้าเขมือบโต ‪ให้เจ้าเขมือบน้อยกินก่อนเสมอเลย
‪- ไม่อยากเชื่อว่านี่คืองานของคุณ ‪- ไม่ช่วยเลยนะ
‪เห็นไหม แซมมี่ ‪นี่มันจะเป็นเรื่องไม่ดีไปได้ยังไง
‪เม
‪ระดับความก้าวร้าวของพวกมันพุ่งปรี๊ด ‪ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
‪ไม่นะ พวกมันทำร้ายกันเอง
‪ตัวรับความเจ็บปวดของมันดำมืดไปหมด
‪เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪แมนตาห์คอร์ป
‪ฉันต้องเรียกแบรดมาพ่นยาสลบ ‪ก่อนพวกมันจะทำร้ายกันเอง
‪ตรวจพบสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้รับอนุญาต
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ต้องการอะไรอีกไหมครับ ‪ดอกเตอร์เม เทอร์เนอร์
‪ไม่ ขอบใจ
‪เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪ดอกเตอร์เทอร์เนอร์
‪ปกตินี่อยู่ในอาหารของพวกมันไหมคะ
‪เห็นตอนที่หวดไหม ยอดมากเลย
‪นี่ ทุกคน ขอเวลา ‪ให้ฉันกับยาซหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ
‪ยาซ ฟังนะ เธอเป็นผู้หญิงที่ยอดมาก ‪และฉันชอบเธอ
‪แต่ฉันไม่ได้ชอบเธอแบบนั้น
‪- ว่าไงนะ ‪- อย่าหัวเสียไปเลย
‪ฉันแค่เพิ่งเริ่มค้นพบตัวเอง
‪และฉันต้องจัดการกับตัวเอง ‪ก่อนจะไปคิดถึงคนอื่น
‪เบ็น…
‪ฉันเข้าใจดีเลย ขอบใจนะ
‪เกิดอะไรขึ้นที่นี่น่ะ
‪มันเข้ามาไม่กี่นาทีหลังจากคุณไป ‪สแกนไปทั่วเลย
‪ไม่มีแล้ว ‪สถานที่เดียวที่เราควรจะปลอดภัย
‪ขอโทษนะ แซมมี่ ท่าทางเธอจะคิดถูก ‪ที่สงสัยแมนตาห์คอร์ป
‪ได้เวลาหาคำตอบแล้ว ‪ว่าพวกเขาทำอะไรกับไดโนเสาร์ของฉัน
‪อะไรน่ะ
‪ล้อเล่นใช่ไหม
‪ไอ้ไดโนเสาร์งี่เง่า ‪พังแบรดตัวหนึ่งของฉันเหรอ
‪คำบรรยายโดย: ณิชา ภัทรดิลก