SERIAL NETFLIX
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Chodźcie.
Pamiętacie, co było przed chwilą?
- Tę pustynię? - Co to za miejsce?
To niemożliwe.
Niemożliwe, ale brzmi jak…
T. rex.
Nie!
To są jakieś żarty!
Teraz na każdej wyspie są dinozaury?
Zapytajmy ją.
Kto to?
To wtargnięcie. Czego chcecie? Szpiedzy?
Tak. Elitarny oddział nastoletnich agentów.
Oszalała pani?
One walczą, a pani je kanapkę?
Po pierwsze: nie walczą, a…
Bawią się!
Podgryzają się! To prawda!
- Tak. Nie zmieniaj tematu! - My też nie chcemy tu być.
Chcemy wrócić do domu.
Niedoczekanie. Za mną.
Mam uwierzyć, że dzieci przetrwały
pół roku same na Isla Nublar?
Nam też trudno w to uwierzyć.
Chyba mówicie prawdę.
Zmyślać takie szaleństwo bez powodu?
Pewnie go nie macie i nie oszaleliście, ale kto wie?
Nie znam was, a wy mnie.
Plotę? Siedzę tu sama już kilka tygodni
i chyba miałam sporo do powiedzenia.
Wygląda pani znajomo.
Bez obaw. Są zmęczone. Nic nie zrobią.
- Skąd pani wie? - Badam ich mózgi.
Paleoneurobiolog, Mae…
Turner! Tak! Doktor Turner!
Czytałem pani książkę.
Teoria podróży emocjonalnej teropodów.
A więc to ty!
Wskaże nam pani telefon i już nas nie ma.
Tak. Z tym może być problem.
Wyspa jest odcięta.
Zero łączności.
- To żart? - Co?
Zaraz, a to?
Niestety. Obieg zamknięty.
Dzięki temu łączę się z mózgiem i…
Nieważne. Dane zastrzeżone.
Czyli nie wrócimy do domu.
Więcej wiary. Możecie zostać,
póki czegoś nie wymyślimy.
Można jej zaufać? Biorę to za „nie”.
Tygrysy szablozębne, tyranozaury…
Pani szefowie tworzą te stwory?
Niektóre. Tyranozaury są z Isla Sorna.
Nie powinnam wam tego mówić.
- Czemu? - Zaraz. Ważne ogłoszenie.
Cokolwiek się wydarzy, nie idźcie tam.
To bardzo niebezpieczne.
Dobra, idziemy.
Jesteśmy.
O rany. Wypasiony kawał jaskini.
Mieszka tu pani?
Mieszkam, pracuję, rozgrywam ze sobą partie pokera.
Zwykle wygrywam.
Dobra, zrobię trochę kanapek.
Co robicie?
Nie wierzę, że nie ma telefonu.
Mitch i Tiff niczego cię nie nauczyli?
Nie zaszkodzi się rozejrzeć.
Jesteście tam?
Tak, wszystko gra!
Telefonu brak. Mówi prawdę.
- Nic nie znaleźliśmy. - My też nie.
Mantah Corp.
Jeśli pracuje dla nich, wiejemy.
Komu kanapkę?
Pycha.
Coś nie tak?
- Tak. Chcieliśmy zapytać o… - Coś do picia?
Oczywiście! Głupek ze mnie. Kakao!
- Musimy wiać. - Może nie.
Mae pracuje dla firmy, która was szantażowała.
Tak jak ja.
Czasem źli zmuszają dobrych do złych rzeczy.
To sprawdźmy ten niebezpieczny teren.
A jeśli ukrywa przed nami wyjście?
- Po co? - Byśmy nie wyjawili,
co Mantah Corp tu wyprawia.
Zajmę ją, a wy sprawdźcie.
Ja też zostanę.
Może coś nam powie.
Ustalone. Kenji i Brooklynn to sprawdzą.
Ty i Ben też. Nie wiemy, co tam jest.
Mam tylko dwa kubki.
Ale miska też się nada!
- Gdzie wszyscy? - Poszli się zdrzemnąć.
Sprawdzę, czy chcą koce.
Powinny być w schowku.
Pani doktor! Potrafi pani rozpoznać, co czuje dinozaur?
To niesamowite!
Skoro ustaliłam, że ich zachowanie
odpowiada aktywności kory mózgowej,
mogę przewidywać potrzeby.
- Co to była za firma? - Nie mówiłam.
Ta wiedza może wszystko zmienić.
Hipotetycznie.
Kolejny metalowy prostokąt.
Kości. To platforma do karmienia.
Zatem spadajmy, nim przyjdą na obiad.
Ben.
Jestem ciekawa… Kto pierwszy zjadł pędraki? Ty czy Rózia?
- Celowo? Ja. - Co? Ale historia!
Hipotetycznie… to najfajniejsza rzecz na świecie!
Wiem! Przewidujemy, zamiast zgadywać,
a ja muszę się zamknąć, bo to ściśle tajne!
Dobra. Czyli tym się zajmujesz.
Nie wiem, o czym mówisz. To tylko hipotezy.
A hipotetycznie, co twoi szefowie planują zrobić z tymi badaniami?
Nie mogę powiedzieć.
Ale gdy uruchomimy placówkę badawczą,
posypią się przełomy naukowe!
Oby tak było.
Powiedziałem: „Łazisz z otwartym pyskiem, to masz”.
Nie miała niestrawności,
więc warto było spróbować.
Z taką reakcją się nie spotkałem.
Bo tak to opowiadasz…
Słyszeliście?
Czy to… Naprawdę przyszedł za nami z łodzi?
Metalowy szpon z pustyni pochodził z tego czegoś!
Nieuprawniona forma życia.
To coś nowego.
Ona chyba nie wie, co robią Mantah Corp.
Są podwójnie podłymi kłamcami!
Nieuprawniona forma życia, sektor czwarty.
Protokół eliminacji? To chyba przesada.
Co to za protokół?
Hej!
Doktor Mae Turner, uprawniona forma życia. W czym mogę pomóc?
Więcej tego nie rób.
Mogłam badać tego kompsognata!
Nie ma ich na wyspie. Czemu to zrobiłeś?
Moim głównym zadaniem jest ochrona ekosystemu.
Nieznane formy życia stanowią zagrożenie.
Kontynuuję patrol.
Czekaj!
Nieważne.
Jesteście cali.
- Co to było? - BRAD.
Biorobotyczny Asystent-Droid.
Opiekują się wyspą, ale o tym nie wiedziałam!
- O zabijaniu? - Wracajmy do jaskini.
Nie mają tam wstępu, ukryjecie się.
I wyjaśnicie mi, czemu kłamaliście
i co tu robiliście!
Mantah Corp groziło mojej rodzinie.
- Jak mieliśmy pani ufać? - Rozumiem.
Ale moja praca jest dobra. Co złego w rozumieniu dinozaurów?
Miała pani BRAD-y
za przyjaznych pomocników.
BRAD-y mają chronić biom.
Nikt nie spodziewał się sześciorga dzieci i kompsognata.
Pora na kolację.
- Co? Zamawia pani? - Kolację dla tyranozaurów.
Obserwuję nawyki żywieniowe matki i córki.
Są przeurocze.
Zostaniecie tu, póki nie będziecie bezpieczni.
Z dala od zabójczych robotów i dinozaurów? Luz.
Dziwne. BRAD-y nie podchodzą w trakcie pory karmienia.
- To… Dzwoni pani dzwonkiem czy… - Boże. Co wy tu…
Wracajcie! Już!
To byłoby niebezpieczne, bo…
- Ben, może zagramy? - Nie lubię kart.
Spoko.
To może pomożesz mi przygotować przekąski?
Ja ci pomogę, Yaz.
Stara! Co z tobą?
Nic. Jestem twoją skrzydłową. Totalnie bujasz się w Brooklynn.
Wcale nie.
Dobra. Ale mimo wszystko zachowujesz się zbyt dziwnie.
Domyśli się.
- Działaj, ogierze. - Ogierze?
Dopóki nie będę gotowy, mogłabyś… wyluzować? Proszę?
- Nie mają wstępu! - Kryj się!
Czy nie są słodkie?
Duża zawsze najpierw pozwala zjeść Małej.
- Nie wierzę, że to twoja praca! - Nie pomagasz.
Widzisz, Sammy? To nie może być złe!
Mae?
Są wyjątkowo agresywne. Jak nigdy wcześniej!
Robią sobie krzywdę.
Receptory bólu zrobiły się ciemne.
Co jest?
Mantah Corp.
BRAD musi je uśpić, nim coś sobie zrobią.
Wykryto nieuprawnioną formę życia.
Żyjecie?
Coś jeszcze, doktor Mae Turner?
Nie, dziękuję.
Chodźmy.
Doktor Turner!
Zawsze to jedzą?
Ale się zamachnąłeś! To było coś!
Słuchajcie. Dacie nam chwilę?
Jasne.
Yaz, słuchaj. Jesteś super i bardzo cię lubię.
Ale nie w ten sposób.
- Co? - Nie smuć się.
Wolałbym skupić się na odkrywaniu siebie,
nim pomyślę o kimś innym.
Ben!
Totalnie rozumiem. Dzięki.
Co tu się stało?
Wszedł po waszym wyjściu. Skanował jaskinię.
I po ostatnim bezpiecznym miejscu.
Wybacz. Nie myliłaś się co do Mantah Corp.
Dowiem się, co robią dinozaurom.
Co?
To jakieś żarty?
Głupie dinozaury zniszczyły BRAD-a?
Napisy: Agnieszka Putek