NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Ładne to to nie jest, ale powinno być szczelne.
Super. W drogę!
Nie wierzę, że to się dzieje!
- Nara, Isla Nublar! - Spadamy stąd!
Czekajcie.
Powinniśmy poczekać 48 godzin, aż wyschnie.
Serio?
Muszą się tak zabezpieczać.
Jako kapitan, ogłaszam statek gotowym do…
Mam trochę kapitańskich zajęć.
Kontynuuj.
Jeszcze raz.
- Możemy pogadać? - Jestem zajęta, ale…
Pomogłabyś mi? To sprawa osobista.
Mów wszystko.
- Tak sobie myślę… - Zgadnę!
Podoba ci się Darius? Kenji? Yaz?
Co?
Będziemy tu jeszcze dwa dni,
więc chcę poznać plan Mantah Corp.
Dowiem się, co planują, i użyję tego przeciwko nim…
- By chronić rodzinę? - Tak!
- Ale… - Pewnie, że pomogę!
- To ma związek z E750. - Mam…
Było w komputerze Wu, na karcie i drzwiach!
- To nie przypadek. - Tak.
Mam parę pomysłów. U Kenjiego znalazłam mapę wyspy.
- Stara, ale… - Luz. Wiem, gdzie szukać!
- Weźmiemy żyrosferę. - Nie nadaje się tylko na złom?
Nie skręca w prawo, ale to nic! Będzie super!
„Brooklynn w końcu odkrywa tajemnicę E750!”
Nara! Idziemy rozwiązać tajemnicę!
Super.
- Co robisz? - Kompas chyba jest zepsuty.
Próbuję znaleźć północ, ale igła się rusza.
- Północ. - Wiedziałem o tym.
Uciekaj stąd!
Załatwię to. Mam trochę monet z domu.
To na nie najlepszy sposób.
Uwielbiają kasę.
- Chyba błyskotki? - Jedno i to samo.
Tata zawsze powtarza: „Masz problem? Daj mu kasę”.
Kenji, to zły pomysł.
Co daje karmienie gołębi?
- Grube gołębie? - Kolejne gołębie!
Dobrze, że jestem bogaty.
Proszę! I dla ciebie. Forsa!
- Pogarszasz sprawę! - Łap!
Łap pieniążka!
Zabrała kompas!
Niedobrze.
Oddaj to. No weź! Dam ci za to dwie monety.
Powoli podejdźmy.
Zaraz wracamy, Ben! Ty tu rządzisz!
- Łap ją, Yaz! - Nie igraj ze mną!
Nie uciekniesz mi!
Hej! To oszustwo!
- Nie ociągajcie się! - Nie znoszę ich.
Chodź!
Ktoś go widział?
Darius?
Wiecie, gdzie jesteśmy?
Witajcie w Parku Jurajskim.
To tu się zaczęło.
Nie. Nie powinno nas tu być.
- Park jest nawiedzony. - Nawiedzony?
Źle się tu działo.
- A na reszcie wyspy to nie? - Właśnie.
Potrzebujemy kompasu. Wyjaśnij mu to.
Darius ma rację. Park nie jest nawiedzony.
Jest przeklęty.
Co?
Podobno pierwszy właściciel złamał kostkę,
a kompsognaty pożarły go żywcem!
Nie. Hammond zmarł śmiercią naturalną.
- Skąd to wiesz? - Czytałam.
Zgony w parkach rozrywki to mój konik.
To dobrze trafiłaś.
Może i reszta tam jest.
Oby nikt potem nie czytał o mnie.
Nie podoba mi się to.
Co to było?
Patrzcie!
Musimy tam wejść.
Dobra wiadomość: to tylko dziesięć metrów w górę.
No. Łatwizna.
Znowu nic. Wracajmy do tuneli.
Nie musisz zbierać każdej mapy.
Wiem, co robię.
To jest plan.
Zostawmy już wentylację i tunele.
Spróbujmy inaczej.
Widzisz? To miejsce jest „w budowie”.
No i?
Mapa została wydrukowana pięć lat temu.
Wtedy to miejsce też było w budowie.
Miejsce, które zawsze jest „w budowie”,
jest idealną tajną kryjówką.
Wątpię.
Budowa zawsze się przedłuża.
Nie sądzisz, że warto to sprawdzić?
Zaufaj mi. Znam się na tym.
Idźmy za wentylacją. Znajdziemy, czego szukam.
Czego my szukamy.
Tak powiedziałam.
Chwileczkę.
Potrzebuję węgli.
Dawaj, J4.
To nawet nie jest podłączone.
O nie. To była moja ostatnia moneta.
Dawajcie. O tak.
Dawaj. O tak.
Uwaga na kompsognaty.
Obrzydliwe szczurki.
Nic tu nie ma.
Może na północy…
A może przemyślimy tę wentylację?
Mam dobre przeczucia. Jak wtedy, gdy odkrywałam…
Mam gdzieś, co odkrywałaś!
To nie twój film. Tu nie chodzi o wyświetlenia.
- Prosiłaś o pomoc. - A ty nie pomagasz.
Przejmujesz władzę.
Nie rozumiesz?
Dzieło życia moich rodziców
i ich rodziców zostanie zagrożone,
jeśli nie poznam prawdy!
To nie jest zabawa.
Chciałam tylko pomóc. Ja…
Niepotrzebnie cię prosiłam.
- Sama to zrobię. - Sammy.
Daj spokój!
Widzieliśmy go pierwszej nocy.
Tak. Prędko nie zapomnę tej gęby.
Ani ja. Gdzieś tu musi mieć gniazdo.
Ślicznie się urządził, ale spadajmy, zanim wróci.
- Spryciarz. - Spryciara.
To samica.
Sammy! Czekaj!
Durny złom.
No działaj, ty durny złomie!
Sammy, proszę!
Sammy!
Przepraszam. Naprawdę.
Masz rację. Powinnam była cię posłuchać.
Dałam się ponieść tajemnicy
i zapomniałam, po co to robimy.
Dzięki. Doceniam to.
Mówiłaś coś o jakiejś budowie?
Darius, przypomnij, jak ostatnio uciekliśmy raptorom.
- Uratowali nas Dave i Roxie. - No tak.
To co teraz robimy?
Tam! Samochód!
Odpalaj!
Broń do usypiania. Może…
Dokąd poszła?
Może po swoich kumpli?
Gdyby miała stado, już by tu było.
Jest sama.
Gdzie jest? Widzisz ją?
Nic mi nie jest. Dzięki.
Chodźcie.
Jazda!
Chodź! Musimy wiać.
Zabiją ją. Zjedzą żywcem.
Trudno. Wróg mojego wroga i tak dalej.
Ona nie jest wrogiem.
Wtargnęliśmy do jej domu.
Nie uśpię ich.
Dobra, zaklinaczu dinozaurów. Co robimy?
Trzeba je rozproszyć.
Typowe.
Tak!
Sio! Wynocha!
Spadajcie stąd!
Podoba wam się? Mam tego więcej.
Dobre! Podnieśmy go, nim wrócą!
No już! Prawie wyszła!
Co robisz?
Zaufaj mi.
Wycofujcie się powoli. I nie odwracajcie się do niej tyłem.
Nieważne! Jazda!
Nie wygląda na plac budowy, co?
Jest jak w odcinku Esther Stone…
- Brooklynn, moja rodzina? - No tak. Wybacz.
Brooklynn.
Brak Internetu.
Pliki wideo!
WIDEO, BADANIA, INFO, DOKUMENTY, ZDJĘCIA
Ty znalazłaś to miejsce.
Zrób to.
Do roboty.
WIDEO
Wpis do dziennika numer 239.
Z radością ogłaszam, że projekt E750 zakończył się sukcesem.
Stworzyłem pierwszego na świecie hybrydowego dinozaura, Scorpio rexa!
Przyznaję, że jego wygląd i zachowanie są nieco… nietypowe.
Ale nikt nie zaprzeczy, że to niezrównany naukowy przełom.
Pokaż następny.
Wpis do dziennika numer 240.
Masrani nie był zadowolony.
Nazwał Scorpio „za brzydkim dla widzów”.
Mimo wszystko będę kontynuował prace.
Wpis do dziennika numer 257.
Umysł Scorpio rexa okazał się
tak samo nieprzewidywalny jak jego ciało.
W jednej chwili łagodny, w następnej agresywny.
Jestem pewien, że…
O nie! Podtrzymuj głowę!
Podajcie mu surowicę! Już!
Już dobrze. Spokojnie.
Pan Masrani kazał mi zniszczyć okaz.
Zdecydowałem się umieścić go w komorze kriogenicznej,
póki nie znajdę błędu,
a on nie przestanie stanowić zagrożenia.
Jeśli Indominus był „sukcesem”,
to jaką przerażającą pomyłką był E750?
Dobrze, że go zamroził.
Brooklynn?
Napisy: Agnieszka Putek