NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Jak się czujesz?
Jakbym dostała w brzuch od jeżozwierza.
Czyli lepiej.
Na łódź, póki nie pada.
A co ze Scorpio rexem?
Ryzykujemy. Innej szansy może nie być.
Karob…
Dobra decyzja.
I tak nie wejdzie.
Róziu…
Yaz…
dzięki za ratunek.
- Sammy? - Przepraszam.
Mam problem z utrzymaniem pionu.
Nie przepraszaj.
Jestem przy tobie.
Dobrze, że żyjesz.
Polecam się jako krowa.
To… miłe.
Gdzie Ben?
Ben?
Ben!
Rózia uciekła przed Scorpio rexem. Pewnie jej szuka.
- To ja poszukam jego. - Ej!
- Widzicie tu ironię? - Dobra, chodźcie.
Byle szybciej stąd uciec.
Nie możecie.
Scorpio nadal tam jest. Idę sam.
Znowu? Nie rób wszystkiego sam.
Wy idźcie.
Jak nie wrócimy do rana, to wiadomo co.
Płyniecie sami.
- Co? Nie ma mowy! - Stary!
Tam.
Nic nie widzę.
Darius?
Dobra, jasne.
Zaczynam dostrzegać ironię.
Co robimy?
Idziemy na łódź.
Ben?
Darius?
Darius, słyszysz…
Ben?
Ben!
Głupi Darius myśli, że sami odpłyniemy głupią łodzią.
Luz, on tego nie opuści.
- Do rana tam dotrze. - A my?
Wszystko zostało zniszczone i stratowane.
Głupi Scorpio zniszczył głupią drogę
do głupiej łodzi.
Spokojnie.
W lewo za zarośniętym krzakiem.
Czyli…
za tym?
Lepiej usiądę.
Scorpio znajdzie nas, nim znajdziemy łódź.
Nie, będzie dobrze.
Oni wiedzą, co robią. Prawda?
- Co? - Wiecie, co robicie.
Ja w was wierzę.
Dobra. I…
I co?
Po prostu w was wierzę. Tak trzymać.
- Czy ona nas dopinguje? - Nie wiem.
Nieważne. Dobra.
Podczas drogi na łódź Darius mówił:
„Wiedzieliście, że stegozaury zdejmują korę z drzew…”.
Bo widział drzewa bez kory!
Dzięki nim znajdziemy łódź.
Dobra robota! Zaraz nas tu nie będzie.
Nic z tego nie czaję.
Spokojnie.
Co ty wyprawiasz?
Ratuję ci życie.
Ben, czekaj. No weź.
Spotykamy się na łodzi.
Może zdążymy przed świtem.
Ben? Łódź jest tam.
Halo? Ben!
Słuchasz mnie?
Przestań.
Wiem. Rózia może być wszędzie.
Właśnie. Także w pobliżu Scorpio rexa.
Muszę znaleźć ją przed nim.
Idź na łódź. Nikt cię nie zatrzymuje.
Czy któremuś brakuje kory?
Może tobie, duży?
- Masz coś? - Nie.
Patrz pod nogi.
Dobra robota. Jesteś weteranką.
W tym tempie wyprzedzisz mnie.
Hej. Możemy zrobić przerwę na wodę?
Dziwnie się czuję
i uszy płatają mi figle.
- Lepiej? - Mam nadzieję.
Jaki przygotowany!
Jak będzie mnie tak dopingowała, to oszaleję.
- Ja też. - Tak lepiej.
Yaz.
Możemy pogadać?
Jasne. Zaraz wracam.
Co, rodzinko?
Nie wiem, czemu się tak zachowujesz, ale musisz przestać.
- O czym wy mówicie? - Twoja uprzejmość nas dobija.
Dobija!
Musimy być pogodni przy Sammy,
więc to właśnie robię.
Wiecie co?
Nie wiem, po co te narady wojenne
i szepty, bo wszystko słyszę.
Mnie twoja uprzejmość też dobija, Yaz.
- Co? - Dobija!
- Ale ja chciałam… - Wiem.
Chcesz pomóc. Ale nas przerażasz!
Przez ciebie myślałam, że mam halucynacje.
Zaraz. Może mam.
Wy też widzicie latające wróżki?
Zaraz. Czy to nie…
Parazaurolofy z jaskiń!
Róziu?
Chcesz zwabić Scorpio?
Rózia jest blisko. Widać po…
Ślinie. Wiem.
Jej krzak. Tu pierwszy raz jedliśmy te owoce.
Jak skończy tu,
idzie zwykle do wodospadu.
Dobra. To chodźmy tam.
Scorpio?
Nie. On tak nie tupie.
To chyba…
Rózia!
Nic ci nie jest!
Jednak imię podziałało.
Dobrze, że jesteś cała. Martwiliśmy się.
- Teraz na łódź, nim… - Ja…
Nie idę z tobą.
Dobra, złość się. Nie musimy iść razem.
Będę dziesięć kroków za tobą.
Nieważne, jak dotrzemy na łódź.
Nie. Nie opuszczę wyspy.
Znowu?
Rózia się zmieści i jest już z nami.
Czyli czas iść na łódź. Chodź!
To nie Rózia.
To ja. Muszę tu zostać.
To wariactwo. Musisz wracać do domu.
Tu jest mój dom! Jestem tu szczęśliwy!
Mam Rózię. Mam żarcie.
I dżunglowe powietrze. Czego chcieć więcej?
Na przykład łazienki.
Dopiero tu jestem sobą.
Najlepszą wersją. Zmieniłem się.
- Nie przeżyjesz. - Zaufaj mi.
- Jesteś dzieckiem. - Nieistotne!
Razem z Rózią pokonaliśmy…
Powiedz „Toro”,
a coś mnie trafi!
To oby chybiło, bo pokonaliśmy Toro.
Możemy wszystko.
To absurd!
Byłem cierpliwy, ale nie ma czasu.
Już prawie rano.
- Nie słuchasz. - Ty nie słuchasz!
Szkoda, że się nie zgadzasz.
To moja decyzja.
Lubię to, jaki tu jestem, i zostaję!
Hej!
Wysadziliśmy wagonik. To nic nie znaczyło?
Ciągle coś wysadzam. Nie jesteś wyjątkowy!
- Chcę ci pomóc! - Kontrolując mnie?
Nie porzucę cię znowu!
Wybacz, że na to patrzyłaś.
Darius i ja… pracujemy nad pewnymi sprawami.
Rób swoje i nas stąd zabierz, głąbie!
Torują drogę! Za świecącymi dinusiami!
Nie wiem, czy podołam.
Tak łatwo się nie wywiniesz, leniu.
Chodź!
Biegnijcie!
Już wiem! Port jest tam!
Powinniśmy zaraz…
- Darius! - Brooklynn?
Darius, słyszysz?
Zepsuliśmy go.
Jeśli tak,
spotkaliśmy Scorpio, ale żyjemy.
Idziemy na łódź. Zaraz dotrzemy.
Widzimy się tam.
Pewnie wyłączył, żeby mieć spokój.
Poradzą sobie z Benem.
Jestem na jej widok
szczęśliwsza niż ostatnio.
Mogę ją przytulić?
Dziwne, nie? Przytulę ją.
Sammy wróciła.
Prawie.
Róziu, uważaj!
Nie pomożesz jej.
Ale one mogą. Stado chroni młode.
To było super!
Jeśli Brooklynn spotkała Scorpio,
a teraz on jest tutaj, to najszybszy dinozaur w historii.
Nie ochronię Rózi tak jak stado.
To jej miejsce. Muszę dać jej odejść.
Jesteś dobrym przyjacielem. Tak będzie lepiej.
I ty zrób to dla mnie. Moje miejsce jest tutaj.
Nie! Już raz cię puściłem.
Przeszedłeś przez to przeze mnie.
To nie była twoja wina. Starałeś się mnie chronić.
Nas wszystkich.
Nie mam ci za złe. Nigdy nie miałem.
Ja… kocham cię, stary.
Niezły duet. Dino-dzieciak i Mały Wyspiarz.
Przepraszam. Po prostu Wyspiarz.
To była przyjemność.
Chciałem, żebyś puścił mnie w przenośni, ale teraz mówię dosłownie.
Puść mnie.
Warunek.
Pożegnasz się z resztą na łodzi.
- Jesteś im to winien. - Dobra.
Świta.
Bez nich nie płyniemy. W życiu.
Darius! Ben!
Mówiliśmy, że poczekamy!
Dawaj! Już prawie jesteśmy!
Ludzie?
Za późno.
Są dwa.
Napisy: Agnieszka Putek