NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Dobre wieści?
Pteranodony zajęły Góry Wschodnie.
Czyli złe.
Main Street odpada, bo dinozaury.
Góry, pastwiska i dżungla również.
A dom Kenjiego, bo jest nogą z matmy.
Nie sądziłem, że tata naprawdę zmieni zamki, jak obleję algebrę.
- To nie moja wina. - Wyłącznie twoja.
Nieważne. Wyspa jest pełna dinozaurów.
- Już po nas. - Nie.
Aktywowaliśmy nadajnik.
Musimy gdzieś zaczekać na pomoc.
Gdzie? Minęło parę dni.
Kończą się miejsca.
Jest miejsce, którego nie sprawdzaliśmy,
ale nie wiem, co wy na to.
Poważnie? Czy my stąd nie uciekliśmy?
Posłuchajcie. Tu jest świeża woda.
Drzewa i góry ochronią nas przed pogodą i atakami.
Dobra, może nie wszystkimi.
Ale gdybyście wy mieli nas ratować,
nie szukalibyście najpierw tutaj?
I mamy materiały do budowy schronu!
Są zniszczone, ale damy radę!
- Brooklynn? - Co?
Chyba nagrywałaś coś o budowaniu schronu?
No. Nic innego nie robisz.
Przepraszam. Robię wiele innych rzeczy.
Mnóstwo innych rzeczy!
Ale owszem, budowałam stodołę z amiszami.
- Więc… - Wiadomo.
- To było super! - I proszę.
Na co czekamy? Uprzątnijmy to!
Yaz, może ty sobie posiedzisz?
Co? Nie, jestem w pełni…
To nic. Nic mi nie jest. Chciałam poleżeć.
To nie jest nic! Masz chorą kostkę.
A te kilka dni biegania nie pomogły.
Według mapy w pobliżu jest klinika.
Może coś tam znajdziemy. Ty tu poczekaj.
Nie! Nie będę tu bezczynnie siedzieć.
- Dam radę. - Odpoczywaj.
Musisz zdobywać medale, gdy opuścimy tę wyspę.
Ja tu zostanę i jej przypilnuję.
Może zostać ktoś inny? Ktokolwiek?
Świetny plan!
Yaz odpocznie, a ty przejrzyj gruzy,
może coś się przyda.
Na sto procent… może.
Wow!
Darius, patrz!
Płyta stegozaura! Zrzucają je, gdy rosną.
Jak jelenie poroże?
W marcu wszędzie się na nie natykam.
Ścigamy się z siostrą w ich szukaniu.
To wygląda jak ślady jelenia.
Tak je zrzucają. Może dinozaury podobnie!
Nowe zachowanie! Super!
Jeszcze fajniej byłoby
znaleźć kupę i sprawdzić, co jadł na obiad!
Brooklynn, szukamy kupy!
Po prostu idź.
Nie każą ci oglądać kupy, tylko idź.
Słyszycie to?
Coś mówiłaś?
To nic.
Pewnie jakiś ptak albo…
Dobra, zadanie pierwsze: znaleźć w tym złomie przydatny złom.
Wykonane!
Już?
Nawet nie próbowałeś.
Dołącz do mnie pod drzewem snu.
„Drzewem snu”?
To drzewo, pod którym się śpi.
To chyba jasne.
To nie…
Darius kazał ci przejrzeć gruzy obozu.
Jeśli ty nie chcesz tego zrobić, a ja nie mogę, kto to załatwi?
Inni.
Yaz, najlepsze w życiu jest to, co robią za ciebie inni.
Nigdy nie sprzątałem swojego pokoju.
Czekam, aż asystent taty nie wytrzyma
i każe zrobić to jednej z pokojówek.
- Czysty zysk. - I jesteś dumny?
Pewnie, inaczej bym ci tego nie mówił.
Przestań gadać i się zrelaksuj.
Ale…
Drzewo snu.
Potrzebowałem tego. Czasu tylko dla siebie.
Yaz?
Dobra, idź sobie! Ja zostanę pod drzewem.
Nie wierzę, że za tobą idę
i nikt nie widzi mojej szlachetności.
Pospieszmy się.
- Coś na kostkę Yaz… - Jedzenie!
Nie wierzę, że to mnie cieszy,
ale patrzcie, owoce w puszkach!
Wreszcie coś innego niż rozmokła pizza!
- Patrzcie! - Bandaż elastyczny!
Tego potrzeba Yaz!
Całe sześć metrów.
Co to za miejsce?
Stacja weterynaryjna dla roślinożerców.
Wszyscy się ewakuowali i je tu zostawili.
Tak jak nas.
Nie mają wody i jedzenia.
Biedaczko.
Musimy coś zrobić!
Widzieliśmy stado sinoceratopsów.
Wypuśćmy ją…
A do niego dołączy i będzie miała trawy w bród!
- Mieliśmy się spieszyć. - To adaptacja!
Nowa misja: uwolnić dinusie!
Bądź wolna!
Okej. Bądź wolna i zostań, jeśli chcesz.
Następnie: stegozaury.
Jasne. To był nasz cel. Wcale nie straciliśmy go z oczu.
Hej.
Ten jest mniej przyjazny.
To barionyks.
- Drapieżca. - Drapieżca?
Co planujemy z nim zrobić?
- To chyba jasne. - Raczej.
- Wypuścimy go. - Zostawimy go.
- Zaraz. Co? - Co?
Ciekawe.
Yaz?
Yaz!
Tu jesteś!
- Co to? - Do usuwania gruzów.
Pnącza zarzucimy na gałąź,
tym podważymy gruzy i je usuniemy.
To przeciwieństwo tego, co miałaś robić,
czyli nic.
Możesz przestać zgrywać twardzielkę?
Trzykrotna mistrzyni stanu, cztery razy
w czołówce kraju, a dwa świata.
Czy deszcz, czy śnieg, zawsze zdobywałam medal.
Co to mówi?
Że jesteś walnięta, bo bieganie męczy?
Nie poddaję się jak niektórzy.
Wrócimy i odpoczniesz, czy chcesz, czy nie.
Chodź ze mną, a ci to oddam.
Nie.
Sama to załatwię!
Yaz?
Jest gorzej.
Chyba pogorszyłam sprawę.
Co teraz?
Nie możemy ich uwolnić!
Czemu?
Chyba ci na nich zależy?
Ale chciałbym też wrócić cały do domu.
- Co sądzisz, Brooklynn? - Słyszycie?
Dzięki za pomoc.
Ale Darius!
Nie, naprawdę słyszę…
Uwalniamy jedne, to i drugie.
Tak jest uczciwie.
Chcesz uwolnić coś, co nas zje?
To nasza odpowiedzialność.
Jeśli ich nie uwolnimy, musimy je karmić.
Czym? Barionyksy jedzą ponad 45 kilo mięsa dziennie.
Tym!
Brzoskwiniami? To mięsożercy.
W porządku.
Skąd wziąć tyle mięsa?
- Nie! - Nie patrz tak.
One się nimi żywią.
Nie nakarmimy ich Marysią.
Nazwałaś… Nieważne.
Nie zjedzą owoców ani pizzy.
Jeśli ich nie nakarmimy, trzeba je wypuścić.
Nie możemy. Co to za pomysł?
Powinny wrócić do domu. Nie prosiły się o to.
Ale tak wyszło i zostały uwięzione z dala od domu.
Uciekajcie!
Jeśli komuś o tym powiesz…
Nie upadnij!
Dobra, na dziś koniec „roboty dla Kenjiego”.
Całe dziesięć minut. Brawo.
Tak, koniec tego.
Zejdź ze mnie, dosłownie i w przenośni.
- Dalej się czołgaj. - Żartujesz?
Do obozu daleko.
Trzeba było o tym pomyśleć, nim pobiegłaś w dżunglę.
Nie musiałabym, gdybyś robił swoje.
A teraz muszę cię nosić.
Kiedy to pojmiesz? Nic tu nie zrobisz.
Dobra, przepraszam.
Yaz, stój.
Przeprosiłem cię.
Yaz?
Daj spokój.
Jestem sprinterką.
Liczą na mnie trenerzy, drużyna, wszyscy.
A teraz…
Teraz nią nie jestem.
A bez mojej siły jestem…
bezużyteczna.
Jak my wszyscy w pojedynkę.
Nie potrafię odróżnić od siebie dinozaurów, ale jestem…
Leniwy? Rozwydrzony?
Beznadziejny?
Chciałem powiedzieć „czarującym spoiwem w tej grupie”.
Wiem też, kiedy nie należy
forsować się, aż padniesz.
Niech ktoś inny się wysili, Yaz.
Kto?
Nie przyzwyczajaj się.
Tutaj.
Chce uwolnić drugiego.
Szybko, tutaj!
Sammy!
Stegozaury!
Otwórz klatkę!
Szybko!
Udało się!
Chodźcie!
Nie zostawimy jej. To rodzina.
Co robisz?
Witaj w Obozie Kenjiego!
Na drzewa, szybko!
Nie!
Dlatego nie warto nad niczym pracować.
Dlatego umieścili obóz tak wysoko.
Może nasz schron powinien być na drzewie?
Może coś…
takiego?
Świetnie! Przyda się wieża widokowa.
I łóżka dla nas! Dla was obojętnie.
I przeciwdinozaurowy schowek na jedzenie.
Darius?
Znalazłam to.
- Więcej pnączy. - Robi się!
Zamarznięte?
Napisy: Agnieszka Putek