NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Miało być fajnie.
Mieliśmy być bezpieczni, ale...
nie spodziewaliśmy się horroru, jaki czekał nas na wyspie.
Szpony...
Zęby...
Krzyk...
- Tyle krzyku. - Ile?
Cii! Teraz będzie najlepsze.
Tyranozaur się zbliżył.
Rozwarł paszczę.
Co?
Na vloga.
Opowiadaj dalej.
Dobra.
- Tyra... - Nie!
Pamięć zapchana. Chwila.
Nie skasuję fotki z Everestu.
- Zacznę od początku. - Nie!
Skończ już.
Wyluzuj. Nawet nie opowiada.
Skąd masz tyle siły?
T. rex się zbliżył...
Zawołajmy Yasminę.
Spodobałoby się jej.
Może chce pobyć sama.
Nie rozumiem.
Ludzie czasem chcą, żeby zostawić ich w spokoju.
Jesteś przezabawny, Kenji.
Jest nieśmiała i nie wie, jak zagadać.
Chodźmy do środka.
Pierwszy!
- Już! - Jej!
Szybko się rozpadało.
Co za strata czasu.
No, dzięki.
Nie wciągnęła mnie aż tak ta historia.
Nie dotykaj mojego telefonu.
Gramy w piłkarzyki.
Zmokły mi kartki.
- Potrzebujesz ziomka! - Co?
Głupol ze mnie!
W takich chwilach dobrze mieć kogoś obok.
Przyda się tobie i mnie.
Ktoś musi wykonać pierwszy krok,
więc jestem!
Pogubiłam się.
Album z wycinkami?
Uwielbiam je.
Zróbmy jedną. Wyciągnę cię ze skorupy.
Lubię moją skorupę.
Nikt jej nie lubi. Ludzie nie mogą cię poznać.
Bingo!
- Jesteś nieśmiała! - Nie słyszę przez skorupę!
- Tak! - Będzie super!
O rany! Ja prowadzę.
Będziemy jeździć żyrosferami? Super!
Siodłajcie konie.
To pędzenie bydła, ale z dinozaurami!
Spęd dinozaurów!
Dla jasności: te dinozaury to roślinożercy, tak?
Ostatniego dzieciaka trochę przeżuły,
ale na 99 procent będzie dobrze.
Obsługa przenosi stado
na inne pastwisko,
a my pojedziemy za nimi.
Żartujecie?
Migracje dinozaurów to mój konik!
Znajdź sobie nowego konika.
Te autka są wodoodporne, co?
Jakoś dziś szaro, a niełatwo zrobić taką szałową fryzurę.
Twoim włosom nic nie będzie.
Burza już się od nas oddala.
Super! Czas pokazać, co potrafi mistrz żyrosfery.
Nie ma mowy!
Jedziesz z Benem. Jako pasażer.
Ale... Serio? Ale on jest...
Miłej zabawy.
Będzie super.
Prawda?
Razem siedzimy w skorupie.
Skorupa dla dwojga.
Super.
Pod żadnym pozorem nie rozpinajcie pasów.
A ty na co czekasz?
Jest jakaś żyrosfera, którą mógłbym jechać sam, czy...
Dariusie, musisz jechać z innym obozowiczem.
Baw się i dziel swoją historią.
Wczoraj próbowałem, ale...
nie podeszło im.
Nie daj się.
Musisz pokazać im, na co cię stać.
Bądź sobą.
Nastolatki bywają tolerancyjne, jeśli dasz im szansę.
W Anglii nie ma nastolatków?
Brooklynn. Też się cieszysz na jazdę żyrosferą?
Jasne, wszystko jedno.
Dobra, obozowicze.
W razie czego użyjcie słuchawek. Kanał szósty.
Zacznijmy spęd!
- Tak! - Nara!
Dobra.
Śpiesz się powoli.
Zaczynam łapać!
Widzisz to?
Ulubiony kolor? Jedzenie? Kolor jedzenia?
Pomarańcz razy trzy.
Żart! Kocham żarty.
Co robisz ze znajomymi?
Trenuję... sama...
w ciszy.
Serio? Niech to!
Ja zawsze jestem z ludźmi.
Z siostrami, tatą, mamą, babcią i bydłem.
Mama mówi, że mam rękę do stworzeń...
Ale super, co?
Jesteśmy tak blisko!
Brooklynn?
„Kiedyś była fajna”?
„Z tobą nawet tam jest nudno”?
„Słabe”.
„Nikt cię już nie lubi”.
Dasz wiarę, że ogon ankylozaura
gruchocze kości?
Dasz wiarę, że mam to gdzieś?
Przepraszam.
Po prostu... mam gorszy dzień.
Czuję presję popularności.
Nie jestem jak ty.
Nie zapomnę słabej historyjki.
Nie była słaba.
Uwierz mi, była. Była mega słaba, a ciebie to nie rusza.
Ludzie muszą... lubić...
Nie zrozumiesz.
Oczywiście, że nie rozumiem,
jesteś najgorszym kierowcą, jakiego znam.
Chyba miałeś na myśli „najbezpieczniejszego”.
To nie był komplement.
A teraz przyspiesz!
Mówiłeś, że burza się oddala.
Musiała wrócić. Spokojnie.
Najwyżej zepsuje fryzurę Kenjiego. Co może się stać?
Zmiana planów.
Pogoda się psuje, więc wracamy do obozu.
Super, co?
- O nie! - Poważnie?
To wina burzy.
Ja winię oboje.
Lekki deszczyk nas nie powstrzyma.
Kiedy znów będziemy mieli taką szansę?
Nie ryzykujmy.
Ale przecież pod wodzą twoją i Roxie...
Koniec dyskusji.
Halo! Mówi Roxie.
Słyszycie mnie? Ktokolwiek?
Dobra, nowy plan.
Mamy zakłócenia,
więc pojedziemy powiadomić resztę.
Zaraz wrócimy. Trzymajcie się za stadem.
Ona zaraz się zgubi. Musimy za nią jechać.
Słyszałeś. Siedź i czekaj.
Znam się na sinoceratopsach.
Damy radę.
Twoim fanom spodoba się pogoń za dinozaurem.
Jedziecie za nią?
To nie jest dobry pomysł.
- Przestraszone bydło... - W drogę.
Czemu jedziemy?
- Nie ma mowy... - Super! Ja prowadzę.
Prawie cię mam, mała.
Wybacz. Mało brakowało.
Voila! Uchwyt na telefon.
Świetny pomysł. I obrzydliwy.
- Jedź, dino-nerdzie. - Jasne, gwiazdo.
Uspokójmy się wszyscy.
Lepiej się nie zbliżać...
Prawie w nas wjechałeś!
To nie ja!
- Pozabijasz nas! - Z tobą umarlibyśmy z nudów.
- Dawaj! - Zostaw!
- Stary! - Darius, zbliż się!
Podjedź z drugiej strony, zagonimy ją.
Wystraszysz ją.
Damy radę, kowbojko.
Sino-kanapka, skarbie!
Zajadę jej drogę. Uda się.
Nie, zacznie uciekać.
To zły sposób. Musimy ją uspokoić.
Trzeba ją złapać, nim wystraszy całe stado.
Damy radę.
Spokojnie. Darius się zna.
Są trochę rozczarowani.
Lepiej dmuchać...
Obiekty oddaliły się od stada.
Dzieciaki!
Ruchy!
Padnij!
- Uwaga! - To jest za wolne.
- Stegozaur na 12! Ogon! - Trzymaj się!
Chcę do domu!
Jedź!
- Gałąź! - Widzę. Daj mi się skupić.
Czy my... żyjemy?
W lewo! W prawo!
Nie, prawo! W lewo!
Ty prowadź! Tylko nas uratuj!
Wreszcie! Pokażę ci...
Zgubiliśmy je.
Zgubiliśmy wszystkich.
Patrz!
Okej, myśl.
Nie są zwrotne,
zapędźmy ją w róg i z powrotem.
Kolejna transmisja tylko u Brooklynn!
Oglądajcie, zrobi się gorąco!
Czekaj! Brooklynn!
Za gorąco!
No dalej!
Nie!
Dobre wieści... Mamy czas, by lepiej się poznać.
Chętnie... później.
Dużo później.
- Teraz... - Pomocy! Odbiór!
Utknęliśmy. Toniemy w błocie!
Pomocy!
Brooklynn? Słyszysz mnie?
Gdzie jesteś?
Musimy ich znaleźć.
- Brooklynn? Darius? - Ludzie!
Słyszycie nas?
Trzeba oczyścić... Nie, zaraz.
Ułóżmy kładkę.
- Układaj. Dalej. - Dobra.
Weź tę.
Jedziemy!
Halo? Słyszy mnie ktoś?
Nadal ani śladu... Ben i Kenji?
Nie.
Jestem pewien, że jest nas tu za dużo.
Zgubiłam ich. Sam szum.
- Pomocy! - Prosimy!
Słyszę ich! Są tam!
Utknęliśmy w zapadlisku!
Ani drgnie. Błoto dociska drzwi.
- Uruchom go. - Zanurzymy się.
To wymyśl coś, panie Zagońmy Dinozaura!
- Pomocy! - Pomocy!
Nie!
Brooklynn? Darius?
Halo? Sammy?
Słyszycie? Idziemy wam pomóc!
Pomocy!
Wyciągnijcie nas!
Roxie! Dave! Mamy problem!
Nie dam rady.
Jest za ciężki.
Wciągnie cię!
Ludzie?
A jeśli...
Mam pomysł.
Co robisz?
Co? Czekaj!
Hej.
Rozumiem.
Trudno zaufać nieznajomym.
Świat bywa przerażający.
Ale...
jeśli ty zaufasz mnie, ja zaufam tobie.
Nie skrzywdzę cię.
- O rety. - Ludzie?
To wzruszające, ale zginiemy!
- Pomocy! - Szybko!
Mam!
- Szybko, Sammy! - Już!
Spokojnie, mała. Powoli.
Tak jest.
Powoli.
Idź. Dasz radę.
Hej.
Udało się!
Tak!
Kowbojka rządzi!
Patrzcie! To Dave i Roxie!
Hej!
Co wyście sobie myśleli?
Że znaleźliśmy dinozaura, Dariusa i Brooklynn.
- Nie pytajcie jak, ale to zrobiłem. - Co?
Żart dnia!
- Zamknąłeś oczy. - Do swoich pokoi!
- Nie płakałeś? - Pomagałem!
- On mówi poważnie. - Rety, Kenji.
Ja...
Gdyby cię posłuchali...
Gdybym ja cię posłuchała, nie byłoby problemu.
Nie umiem zaufać nowym ludziom.
Mój ulubiony kolor to czarny, a moje ulubione danie to pizza, a...
zajmowałam się tym.
Zaczęłam rysować, by zabić czas podczas zawodów.
Nie jestem zbyt dobra, pewnie ci się nie spodobają.
Nie.
Zachwycają mnie! I już się przyjaźnimy!
Ja się nie przytulam.
Teraz już tak!
Udało mi się zmyć błoto.
Co prawda nie zza paznokci.
Na obozie nie ma nudy, co?
Co jest?
Myślałem, że się znam...
a tylko namieszałem.
Chciałem tylko...
Być lubianym?
Tak.
Chyba coś nas łączy.
Jutro jest nowy dzień.
A dzięki tobie mam nowy film dla Brooklanderów,
więc pójdę go wyedytować i wrzucić.
Pa, dino-nerdzie.
Sinoceratops zrobił bum! A Brooklynn...
A potem Kenji uratował sytuację... znowu.
Było zupełnie inaczej.
Tylko ubarwiam tę historię.
Patrz tam. Nie, chodź tu.
Umiecie w ogóle udzielić wywiadu?
Darius, stój... Nie!
Po lewej.
Po drugiej lewej!
Co do...
Napisy: Agnieszka Putek