Третиот ден е речиси завршен,
но мојата понуда уште важи.
Тука сум да ти го дадам мојот одговор.
Уште еднаш Јем не е со тебе.
Мртов е.
Градот е твој, сине на Санко.
Само барам да ги поштедиш животите на мојот народ како што вети,
тие не се виновни.
Прости ми, Илија,
Јем имаше право.
Жителите на Рим нема да го трпат мојот гнев.
Но, не можам да им простам на оние
што ги прекршиле законите на Санко.
И Ерсилија е спремна.
Одведете ги.
И Виро седеше таму.
Зошто го избра него?
Зборувај,
нема да имаш друга можност.
Бидејќи видов нешто во него.
Што?
Нешто што ме потсети на тебе.
Неподвижното срце на бог,
невино,
слободно од добро и зло.
А ти, го виде ли тоа за кое што зборува Ерсилија?
Не, господи.
А, ти?
Не одговараш?
Има само еден син на Санко.
А, ти?
Еден син на Санко.
Слушна ли?
Си згрешила.
Тогаш сум нечиста во очите на Бог,
правилно е
да платам за својата грешка.
Животот ќе ти го одземат оние што ги викаше сестри,
твоето тело ќе го фрлат на кучињата.
Но прво,
ќе гледаш како умира натрапникот што си го избрала да му служиш место мене.
Само кога ќе бидам задоволен со твоите маки,
ќе му дозволам да му се придружиш.
Која беше таа жена?
Која жена?
Таа што ги предизвика моите стражари,
што ти пријде на Виа Сакра да ти го даде ова.
Таа е никој.
Која е таа?
- Се вика Лоренција.
Ме нашла како мал
и ме продала како роб.
Од каде и е ќебево?
Од каде и е? - Не знам!
Никогаш не сум го видел!
Кажи ми ја вистината!
Градот е твој
и јас сум во синџири,
веќе немам за што да живеам.
Имам наредби да не пуштам никој внатре.
Јас сум свештеничка на Санко.
Зошто го правиш ова?
Беше фер кон мене,
ме одбрани иако ти бев непријател.
Ерсилија би го сакала ова, сигурна сум.
Што и направија?
Не знам.
Не знам ни каде ја чуваат.
Уште можеш да и помогнеш.
Јас можам да и помогнам.
Ерсилија е како тебе.
Би сакала да ја имам вашата храброст.
Сепак си тука,
знаеш што треба,
ако падне вашиот крал, Рим ќе се издигне.
Се што ми треба е оружје.
Сакаш да го убиеш синот на Санко?
Помогни ми да избегам,
само тогаш ќе биде спасена Ерсилија.
Што не е во ред, Илија?
Диши!
Што е?
Силвија не сака да го напушти телото на син и,
да ја тргнеме со сила?
Силвија.
Мора да станеш.
Мора да пиеш.
Не смеам да го оставам.
Никој нема да го однесе,
никој нема да го допре.
Ми ветуваш ли?
Ветувам.
Колку долго не ти течела крвта?
Знаеш што значи ова?
Боговите те благословиле со дете.
Никогаш не сум се молела за дете.
Можеби твојот маж се молел.
Јади, мора да останеш силна.
Ќе почекам да бидеш спремна
и ќе те направам моја кралица.
Не ми требаат почести,
веќе не знам што да правам со нив.
Кажи ми што сакаш,
ќе ти дадам што било.
Смртта на Виро,
сакам да гори до син ми на неговата клада.
Каде го најде?
Живеев во шумата,
на границата меѓу земјата на Курите и Латините,
маж ми беше умрен скоро.
Детето,
го слушна ли како плаче?
Не, господи,
спиеше како да нема од што да се плаши,
завиткан во тоа ќебе,
го оставиле.
Гладот е ужасна клетва, го сожалив.
Потоа
си го продала како роб.
Тоа е твоето сожалување?
Не можев да хранам уште едно дете.
Подобро роб отколку мртов,
тоа го мислев.
Зошто сега?
Зошто сега му го враќаш ќебево?
Да го заштити исто како тогаш,
а ако кралот на Сабинците
доаѓа да ме праша за него,
тоа значи дека не сум згрешила.
Три деца биле однесени во шумата пред мене.
Ниедно од нив не преживеало, така велат,
но нашле само две тела,
третото,
можеби уште е живо.
Само Санко може да го знае тоа.
Прашајте го дали има некој друг како мене некаде,
некој што можам да го наречам
брат.
Ни треба Ерсилија, господару,
Санко зборува само со неа
и и покажува визии од иднината.
Тишина, Бог не избрал сите!
Поштеди ја Ерсилија
и прашањата
ќе ти бидат одговорени.
Не ми треба никоја од вас!
Стани, кралу на Рим!
Почни да одиш, ајде!
Стојте!
Одврзете го!
Нема да умреш денеска.
Чествувајте го.
Зошто не го уби?
Не беше време.
Кажи ми зошто!
Има работи што не ги знаеш,
не ми се јасни ниту на мене.
Син ми е мртов, тоа е се што знам.
Како може роб да стане владетел на народ?
Што?
Што ако Виро не е како сите други?
Што ако е син на Санко како мене?
Што велиш?
Можеби татко ми сакал јас да го најдам.
Виро не ти е брат,
Виро е ништо.
Убиј го Виро
и ќе бидам твоја.
Ќе бидам твоја кралица.
Што ти е најраниот спомен?
Кал
и смрдеа на свињи.
Пред тоа.
Нема ништо пред тоа.
Не памтиш ништо?
Зошто ме прашуваш?
Ќебето што ти го даде жената,
мислев дека очите ме лажат, но...
Што велиш?
Секое избрано бебе беше завиткано во такво ќебе,
истото ќебе што јас го имам,
го имаш и ти.
Дали си ми брат, Виро?
Не одговарај,
никогаш не би знаел дали зборовите се на мој брат, или на напријател.
Прво одбив да верувам во тоа, потоа
си кажав дека можеби татко ми те пратил кај мене,
можеби го направил тоа
бидејќи не сака веќе да бидам сам.
Треба да бидам сигурен.
Можам да ти го дадам истиот тест со кој што бев соочен.
Опстани,
само тогаш ќе знам дека си ми брат,
мој брат.
Мислиш дека си спасен?
Откако сум роден,
само тоа го правам, преживувам.
Ќе го преживеам и ова.
Сигурен си?
Ерсилија ми раскажа за Тит
и видов како не гледаше во Курес,
го сакаше тоа што го имавме јас и ти.
Ти си човек,
но тоа што сум го видела низ годините
ми кажува дека си најсилниот човек.
За да се спаси Рим,
не е доволен најсилниот човек,
а не е доволна ни вистината.
Слушај ме и памети, Лоренција,
си ме нашла во шумата,
на границата меѓу земјата на Курите и Латините.
Сум имал нешто со мене, ќебе.
Мислиш дека ќебе е доволно да ти го спаси животот?
Ги знам човечките слабости,
а и тие на кралевите.
Но, јас те познавам тебе,
знам што си всушност,
лажго.
Јас сум никој,
затоа можам да бидам секој.
Оди си, кучко!
Можам да бидам роб или крал.
Син на Волчиацата и син на Санко,
законски брат на кралот Тит.
Претходно беше мој брат.
Сами го одлучивме тоа,
но немавме иста крв.
Беше вистина за мене,
а и за тебе.
Доста!
Само се лажеш. - Оди си!
Оди си!
И да успееш да го убиеш Тит,
нема да има спас,
ни за тебе,
ни за твоето дете.
Само Рим е важен,
тоа што можело да биде веќе не е важно.
Мора да побрзаш.
Откако ќе го направиш тоа што треба,
бегај без да се свртиш,
ако твоите богови то помогнат, можеби нема да те фатат.
Татко ми е тука за тебе.
Се молам да те познае као свој син.
Отвори.
Уште можеш да го спасиш.
Кој зборува?
Слугинката на Санко
или жената на Виро?
Ја памтиш ли таа ноќ,
пред Римјаните да влезат во нашите животи?
Моите сестри и јас го прашувавме богот, татко ти,
на највисокиот рид на Курес.
Ми кажа да го врзам Рим за мене со крв.
Таа врска е братска крв
што тече низ тебе и низ Виро.
Тоа беше пораката од Санко.
Ако тоа е вистина,
Виро ќе биде спасен без моја помош.
Слушај ме.
Знам дека не ми веруваш.
Не верувам никому,
само боговите не лажат,
а изморен сум од сите овие лаги, Ерсилија,
само сакам нешто вистинско.
Опирај се, Виро,
бори се, кралу на Рим.
Опирај се, Виро,
бори се, кралу на Рим.
Опирај се, Виро,
бори се, кралу на Рим.
Што мислеше дека правиш?
Волците мирисаат страв,
а ти смрдиш на страв,
исто како кога те сретнав.
Ти беше мојата сила,
ти ми беше здивот, месото, крвта,
се обидов да те одбијам, да ти избегам,
да избегам од штетата што ти ја направив,
но не можам да се одбијам себе.
Спремен сум за смрт,
да се ослободам од сета оваа болка.
Остани со мене, брату,
не сакам да умрам сам.
Нашата болка, исто како нашата љубов,
нема никогаш да заврши.
Оди сам соочи се со својата судбина,
без страв.
Ослободете го.
Ја виде смртта,
ја погледна в очи
и преживеа.
Ти си изгубениот син на Санко,
конечно те најдов,
брате.
Сите гревови ви се простени,
Санко е способен за огромен гнев,
но и за огромна милост.
Курес и Рим,
ќе се познаат,
ќе почнат да си веруваат.
Од сега,
јас и брат ми заедно ќе ги владееме нашите народи,
обединети,
како што богот, нашиот татко,
ми бараше од почетокот.
Двајца суверени,
врзани со иста крв,
Тит
и Виро!
Да живеат кралевите!
Не викај ме Виро,
брате.
Јас го основав Рим,
додека живее мојот спомен,
луѓето ќе ме викаат
Ромул.
Да живеат кралевите!
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС