Што направи?
Ги остави да умрат,
ти си Ромул,
требаше да ги спасиш...
Помош!
Оставете го син ми!
Што правите?
Оставете ни ги децата!
Тука има уште едно!
Не земајте го!
Кралот е тука!
Добре дојдовте во нашиот дом.
Мојот син Акилос ќе ги брани семејството и својот град.
Сите деца на Рим се повикани во војна,
ќе го земам и другиот син.
Не, ве молам, Косу уште е дете!
Можеш ли да користиш меч, Косу?
Што вреди да гледаш дете што ќе биде роб?
Косу!
Можеш да одлучиш за нашите животи, Виро,
но памти од каде си дојден.
Не знаеш ништо, стара,
никој не знае од каде доаѓам.
Во битка
секој човек ја покажува својата природа,
кукавиците остануваат одзади,
храбрите се фрлаат на железото на непријателот.
Јем не е тука со нас.
Ако Јем повеќе сака да се повлече и да остане во својата колиба,
памтете дека Виро никогаш нема да ве напушти,
бидејќи боговите ме избраа мене од сите луѓе
и сега ме бираат да ја кутнам пред вас најстрашната војска.
Верувајте во мене
и ви ветувам дека еден ден ќе ги владеете сите народи,
ќе ги сожалувате скромните,
но ќе ги збришете гордите од земјата!
Рим! Рим! Рим!
Ја ограби солта,
ништо веќе не му е свето,
инсистира да се бори за градот и ќе не одведе сите во смрт.
Сите сакаат да се борат, Таринкри,
луѓето се со Виро
бидејќи ветува победа,
а јас немам што да ветам.
Божицата не го сакала ова, Јем,
овој град не е нашата судбина,
изгори го,
уништи го, спаси си го народот,
врати не во шумата,
таму ќе почнеме одново,
само ти можеш да не спасиш.
Доста!
Ти си нашиот крал, Јем,
ти се врати од мочуриштата на мртвите за да не спасиш сите,
но ако и ти не можеш да ми дадеш надеж,
тогаш...
нема смисла веќе да останам жива.
Вака се венчаваат Латините?
Без злато и скапоцени камења?
Не ти се допаѓа?
Да, ми се допаѓа.
Не би го заменила за целото злато на Тит.
Тит тврди дека е синот на Санко,
како го знае тоа?
Сите сабински кралови се синови на богот,
тој ги бира,
тој го избрал и Тит.
Како?
Мајка му била свештеничка,
за седум години родила четири деца,
и штом се роделе,
ги носеле во шумата.
Првото умрело од глад,
второто не го нашле веќе,
третото го растргнале волци,
само Тит преживеал.
Тоа бил знак дека Санко го избрал.
Го љубеше него како што велиш дека ме љубиш мене?
Не,
само му бев посветена.
Спиеше ли со него?
Не,
од мене бараше само утеха
од осаменоста.
Ќе мора да ме тешиш и мене.
Не си сам.
Без брат ми сум сам.
Кога ќе види како ќе го одбраниш Рим, ќе се врати
и ќе побара прошка што не верувал во тебе.
Здраво,
ропско кралче.
Побарав да се сретнам и со брат ти,
зошто си дошол сам?
Што сакаш, Тит?
Не лути се,
дојдов да ти понудам спас,
имате три дена да се предадете,
ќе ми бидете поданици
и вашиот град ќе припаѓа на Санко.
Ако не се предадете,
ќе го уништиме Рим и никој нема да биде поштеден.
Велат, мислиш дека си син на Бог,
но дека плачеш од страв и висиш на градите на твоите свештенички.
Мртов си.
Зароби свештеничка на Санко.
Сега ти грешиш.
Ќе ја направам кралска жена.
Смртник
не смее да се доближи до девица посветена на Бога.
Знаеш дека одмаздата на Санко ќе биде ужасна?
Знам.
Три дена,
потоа ќе ти го збришам градот.
Ако ги отвориме портите на градот, Тит ќе ги поштеди сите,
но засекогаш ќе бидеме робови.
Ако не ги отвориме, ќе мора да се бориме.
Одлуката е на кралот,
но нема да одлучам против вашето мислење.
Имаме ли надеж да победиме?
Не барам надеж од тебе, Макеј,
прашувам дали вие, исто како мене, сте сигурни дека ќе победиме,
ако одговорот е "не",
подобро веднаш да се предадеме.
Знаеме, ако се бориме со тебе, пак ќе победиш.
Верувам во тебе, Виро, ќе се бориме
и ќе останеме слободни.
Што мислиш ти?
Зошто бараш мој совет, Виро?
Единствениот човек што може да те советува не е тука.
Тој не ми треба.
И ти знаеш дека си ништо без Јем,
твојата моќ зависи од него.
Мисли некој од вас како неа?
Добро.
Веќе немаш право да бидеш дел од римската војска, одведете ја.
Ќе се бориме
и ќе победиме.
Виро!
Каде е? - Што сакаш од него?
Ова е твоја вина, вештерко! - Не обвинувај ја неа.
Нареди да ја ослободат Илија!
Не можам, се посомнева во мојот авторитет пред Советот.
Ослободи ја или ќе зажалиш!
Се што правам, правам и за тебе,
јас и ти сме браќа,
не заборавај.
Удри ме,
нема да реагирам.
Збори им на луѓето со мене,
дај ми ја твојата доверба
и јас ќе ти донесам победа.
Но, направи нешто против овој град
и ќе ти бидам непријател.
Не можам да му верувам на човек што не го познавам.
Сега е до мене.
Сега знам што треба да се стори!
Кажи ми за син ми.
Не го сретнав,
сега само другиот е крал.
Ми кажа дека Јем е голем воин,
но веќе нема моќ во Рим.
Го жалиш ли?
Можеби твоето отсуство го ослабнало,
не е доволно силен да живее без мајка.
За што ми требаш?
Твоја сум,
ти одлучуваш за што ти требам.
Не смееш да ме мразиш,
го сакам брат ми,
но сега му ја нема храброста во очите.
Си ја донел својата одлука,
зошто сакаш да зборуваш со мене?
Само сакам да го спасам Рим,
знам дека и ти го сакаш истото,
но не го основавме Рим за жените и децата да ни ги стават во синџири.
Ќе се молам на боговите да ни дадат среќа.
Не сакам молитви,
утре, пред нашите луѓе,
ќе кажеш дека смртник не треба да се сомнева во зборот на бог
и ќе ме молиш за прошка.
Јем е во право.
Веќе не знаеш што зборуваш, ниту пак кој си.
Не знам дали е вистина тоа што го збори Ерсилија,
дали боговите ме избрале да водам, или имам божја крв,
но ако се сомневаш во моето водство,
знам дека и други ќе се сомневаат.
А луѓе што треба да се борат не смеат да си дозволат сомнежи.
Сакаш да мислат дека си бог, Виро?
Треба да веруваат во тоа, да.
Ти не си бог.
Ако не сум,
градот е мртов.
Ти решаваш што сакаш да веруваш.
Колку време му даде?
Три дена,
предолго за толку лесна одлука.
Дозволи ми да влезам во градот
и да зборувам со Јем.
Ќе му раскажам за тебе.
Ќе му кажам дека ќе се грижиш за неговиот народ.
Веќе си била излажана,
тој веќе не заповеда ништо.
И да е така,
дозволи ми да го потсетам кој е, од чија лоза потекнува
и што уште може да направи за својот народ.
Толку многу ли го љубиш?
Син ми е.
Ќе ти дозволам да одиш кај него.
Ќе заминеш утре.
Сврти се!
Кажи ми пак дека си моја.
Твоја сум.
Кажи ми го тоа гледајќи ме в очи.
Твоја сум.
Не дозвлувај му да не одведе до смрт. -Спаси си го народот, Јем.
Виро.
Ти изразив непочит пред војниците,
се посомневав во тебе и твоите зборови,
па барам прошка за тоа
од сите вас, од целиот град,
а и од тебе, Јем,
бидејќи ти и Виро сте дар што сите го добивме од горе,
вие сте богови на земјата.
Се сомневав во вас,
но сега знам дека само вие двајца заедно сте силата на овој град.
Гестот на оваа жена е пример за сите вас,
се посомнева во мене и сега се срами,
како што и вие треба да се срамите кога се сомневате,
ќе ги памтите нејзините зборови.
Илија,
погледни го твојот народ.
Сега земи го мечот и крени го заедно со мојот!
Јем,
слушај ги зборовите на Илија,
ти и јас сме посилни од боговите,
врати се и дигни го мечот против нашите непријатели!
Со овие мечеви ќе им влееме толкав страв во срцата
што децата на нивните деца ќе се тресат кога ќе го слушнат името на Рим!
Рим! Рим! Рим!
Зошто го одби неговиот гест на помирување?
Да мислиш дека си посилен од боговите нема да да донесе мир.
Те натера да го направиш тој говор?
Зборував за тебе, Јем, не за него.
Зборував за да ве спојам пак, силни и обединети.
Се поклонувам на боговите и го сакам мојот народ,
тој се поклонува на себе и сака моќ,
нема веќе ништо што не обединува.
Што сакаш да правиш?
Да се вратиме во шумата
и Божицата ќе ни го покаже патот.
Во заблуда си, Јем.
Го избравме нашиот пат кога го основавте Рим.
Немаме ништо друго.
Виро нема да се откаже.
Утре ќе се ожени за Ерсилија, знаеш ли што значи тоа?
Зошто да го предадеш она за што сонувавме?
Илија.
Стој!
Зошто го напушти домот на твојот крал?
Зошто да седам на престолот кога народот избрал друг крал?
Луѓето ги бираат кралевите?
Виро има робовска крв,
но ти ја имаш мојата, крвта на Нумитор и Прока.
И да заборавил народот на тоа, ти мораш да го памтиш.
Боговите нека те благословат, Силвија.
Мојата радост што те гледам е помала само од таа на син ти.
Тука сум само оти Тит ми дозволи,
му реков дека ќе ве убедам да се предадете.
Знаеш дека нема никогаш да се предадеме,
наскоро татко ти ќе биде одмазден.
Уште зборуваш за одмазда?
Амулиј е мртов,
а целата болка остана во мене.
Си се откажала од одмазда, но ние нема да се откажеме од слободата.
Не ни знаеше што е слободен човек пред да го сретнеш син ми.
Но сега научив,
градов е мој колку што е негов,
заедно го основавме.
Тогаш брани го сам, умри со тие што сакаат да умрат!
Тоа ли го сакаш?
Живот?
Можеш и вечер да заминеш ако сакаш.
Тит ќе ти даде гердани и обетки,
исто како на мајка ти.
Зошто му дозволуваш да ти зборува така?
Тоа се празни зборови, мајко,
не ме рануваат.
Ќе те одведат во смрт, ако не преземеш нешто наскоро.
Ништо не ми значи животот, мајко.
Ниту пак крвта,
ниту таа на Нумитур и Прока.
Тука сум бидејќи ме избра Божицата,
и ќе го направам тоа што таа го бара од мене.
Што не е во ред?
Колку време има до зора?
Ако се плашиш од божјата казна, праведно е да застанеш сега.
Не се боговите оние што ми го крадат сонот,
туку стравот да не останам сам.
Никогаш нема да бидеш сам.
Од денес до смртта, каде и да е Виро, таму ќе биде и Ерсилија.
Додека лазев низ мрачните мочуришта,
уште жив, но оптоварен со смртен сон,
Божицата ми праќаше визии.
Ги видов телата на мажи и жени како лежат на земјата на Рим,
го видов Виро на земја,
го видов и плачев.
Потоа таа дојде кај мене од реката.
Волчицата,
ми рече,
"Ти си тој што го уби!"
Се надевав дека тоа е бунилото на човек што умира
и не го спомнав тоа никому.
Но, денес знам дека згрешив.
За да го спасам нашиот народ,
Виро мора да умре.
Сте го виделе?
Го немаме видено.
Се обидов да го убедам, беше неуспешно.
Среќа и слава!
Нема да го оставам мојот народ.
Дојди тука,
прегрни ме.
Знаев дека ќе разбереш.
Нема да дозволам мојот народ да умре следејќи роб.
Ако мислиш дека си бог, докажи го тоа.
Што правиш, Јем?
Нема да го кренам мечот против тебе.
Тогаш ќе умреш без да се браниш.
Престани!
Ова не може да е нашата судбина.
Судбината ќе одлучи кој од нас ќе живее!
Престанете!
Оди си!
Не сме богови,
ни јас, ни ти.
Што направи?
Што направи?!
Не дозволува никој да влезе.
Кажи ми кој сум,
кажа дека ми го знаеш минатото.
Сега треба да знам.
Мора да дознам дали сум достоен да сум тука.
Те најдовме во шумата,
беше малечок,
нешто повеќе од животинче,
беше гол и нечист,
јадеше како куче,
го гризаше месото од лешевите,
а ако некој ти пријдеше,
гребеше и касаше.
Те фатија со мрежа,
те ставија во синџири, на студ,
те тепаа да ти го скршат духот
и на крај успеаја.
Така порасна,
толку послушен,
не гледаше никој во очи.
Преживеа насилство и малтретирање.
Беше роб,
без семејство
и без иднина.
Стана крал.
Ти си човек, најсилниот човек, така велат.
За да се спаси Рим,
не е доволен најсилниот човек,
а не е доволна ни вистината.
Ова не е крајот.
Човек е мртов.
За некои од вас тоа е извор на гнев,
за други смртта на Јем е само страв и разочарување.
Има омраза,
има недоверба,
смртта е во нашите срца.
Но, да имавме орловски крилја,
би можеле да летаме над нашите домови и да видиме
дека не сме сами.
Ние сме мноштво,
ние сме народ.
Па издигнете се на вашите крилја
и погледнете се што изградивме кога бевме обединети,
ќе почувствувате дека градов не е само на еден човек, туку на сите вас.
Јем е мртов,
но тоа не е крајот на се.
Слушајте ме, пријатели,
кренете го вашето оружје!
Не од гнев, не за одмазда,
но бидејќи сме посилни од болката
и посилни од смртта.
Бидејќи ние сме Рим!
Ја донесов мојата одлука.
Отворете ги портите.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС