Виро!
Мртов ли сум?
Дојде да ме примиш?
Ја доби битката,
Јем.
Сабињаните избегаа.
Човекот што те застрела,
го убив со своите раце.
Но, треба да живееш.
Мора да живееш.
Луѓето сакаат да одадат почест на Јем.
Така збориме за мртвите, Јем дише.
Уште колку?
Адеј вели дека не можеме да го спасиме.
Брат ми е жив!
Погледни го!
Гледаш ли?
Крв уште тече низ него.
Знам колку и двајцата го сакате,
но мора да го пуштите да си оди.
Ти си кралот,
народот треба да те слушне.
Што сакаш да кажам?
Кажи дека од денеска твојот глас е и негов.
Ако има нешто што човек или бог може да го направи за Јем да живее,
мора да го направам.
Мртов ли е? - Нема да умре.
Уште веруваш дека те излажав?
Верувам во тоа што го гледам,
рече дека еден од нас треба да умре, а двајцата сме живи.
Ако е како што велиш, зошто плаче народот?
Јем спие, железото му ги пробило градите,
не знаеме како да го извадиме без да му го загрозиме животот.
Не можам да ти помогнам.
Ти си од земјата на Тускијците,
твоите луѓе знаат да спасуваат животи.
Тие се свети луѓе што не живеат во градот,
нема да го најдеш патот до кај нив.
Не сам.
Но ти го знаеш, Ерсилија.
Бев дете кога ме избра богот,
не сум пловела по реката.
Сега ќе го направиш тоа.
Ќе ги најдеш твоите луѓе. - Пак се плашиш, Виро.
Мислеше дека е вистинскиот крал и не сакаш да си сам.
Верувај што сакаш.
Сега спиј, тргаме наутро.
Има ли некој што може да го спаси?
Не, Вибија,
никој не може да го спаси оној чија судбина е да умре.
АЛБА, ЗЕМЈА НА ТРИЕСЕТТЕ КРАЛЕВИ
Умре за својот крал. - Умре бидејќи не сте го бранеле.
Се заколнавте да се борите до смрт,
а се враќате тука.
Што да правам со вас?
Сте ги ставиле своите животи пред неговиот!
Како уште да ви верувам?
Зошто не умре со Сабо?
Те прашав нешто.
Сабо премногу веруваше во својата лукавост.
Ќе беше уште жив да не беше толку горд,
место тоа кралевите на Рим се фалат дека ти ја победиле војската.
Лесно е да се обвини мртовец.
Секогаш ми е лесно да ја кажам вистината,
малкумина бевме, но се боревме најдолго што можевме,
уште дваесет смртти немаше да ти донесат повеќе слава.
Ти нареди да се повлечете?
Да. И пак би го направил тоа.
Сега ги знаат твоите непријатели,
кога другите ќе бидат спремни, ќе отидат во битка полни со омраза.
Од живот, смрт,
а од смрт, живот.
Направивме се што побара.
Ќе бидам добра со него,
ќе го однесам каде што сака,
но кога ќе му ја стекнам довербата,
ќе му сипам смрт во чашата.
Избра луѓе за патот?
Петмина, јас ќе бидам шестата.
Ти ќе останеш во Рим.
Рече дека би направил се за тој да живее,
истото важи и за мене.
Јем ме научи да заборавам и да живеам.
Ти им нареди да ме врзат?
За моите луѓе си непријател, не можам да барам да ти веруваат.
Ќе патуваме без придружба и амбасадори,
непријателот не смее да знае дека сме заминале,
ти заповедаш додека не се вратиме.
Ајде.
Кој си ти?
Знаеш ли кој си?
Или без свештеничките веќе не знаеш ништо?
И без нив си крал,
ти си Тит и ти си бог.
Тргни го.
Чекај.
Ти реков да не го вадиш,
знаеш?
Но, сега сакам да го земам.
Што мислиш за мене?
Кога те прашувам нешто, мора да одговориш,
наредив да го убијат татко ти и се борам против син ти,
зошто не кажеш дека ме мразиш?
Што вреди да ти кажам нешто што веќе го знаеш. Што сакаш од мене?
И да се борам против син ти,
не треба да ме мразиш.
Јас сум праведен, а тој ми го зема најдрагоценото нешто...
Што е?
Можеш да зборуваш пред неа.
Не сакам да кријам ништо од неа.
Им треба нов водач на твоите луѓе.
Телото на Сабо уште е топло.
Ќе изберам кога ќе завршам со оплакување.
Тој човек,
Сервиос,
те погледна како да те познава.
Тоа не е можно.
Кажи ми ја вистината.
Ушите ме лажат.
Има точка каде што реката се соединува со друга река.
Како мала ги носев козите таму, не е далеку од моето село.
Нема да и дадеш да јаде?
Ќе јаде кога ќе завршиме.
Од што се плашиш?
Не се плашам, ако сакаш одврзи ја и нека јаде со другите.
Наполни го срцето на син ми со храброст и бес,
наполни ги ноќите на Тит со страшни судбоносни соништа,
за да му смрзне крвта и да се заврши војнава.
Уште имаш сила да се молиш?
Кој си ти? - Знаеш кој сум.
Ќерка ми ме спаси.
Побара да заминам од земјата на Триесетте и ја послушав,
но судбината ме врати тука пред тебе.
Твоето лице заличило на твоето срце,
паметно што го криеш.
Сакав ти да го видиш.
Рече дека го сакаш твојот град и сакаш да го спасиш кралството,
но погледни се,
градот е уништен, а ти си слуга!
Ти си чудовиште!
Не постои човекот за кого збориш,
градот, семејството и кралството
веќе не ми вредат ништо,
само омразата ме држи жив.
Што сакаш од мене?
Сакам да те гледам
додека разбираш дека боговите се радуваат на мојот гнев
и сакам да продолжам да те гледам во твоите денови на срамот,
додека не заплачеш над мртвото тело на Јем.
Што е?
Ништо.
Ме гледаш откако заминавме.
Знаеш дека Јем мора да умре,
тоа е судбината што ја видов.
Мислев дека не сакаш да ја прифатиш
бидејќи се плашиш да останеш сам.
Сега веќе не знам дали е страв,
гордост, или лудило.
Што е судбина?
Можеш да ми кажеш?
Не знаеш. Никој не знае.
Оружје!
Не ги гледам! Каде се?
На бродовите!
Брзо!
Оди!
Качи се!
Оди!
Веслај!
Илија! Качи се!
Илија!
Качи се!
Бегај, Илија! Спаси се!
Вода!
Подалеку од него!
Брату!
Знаеше дека ќе не нападнат,
ти не донесе тука.
Зошто не ме убиеш ако веруваш во тоа?
Тука сме,
каде што се среќаваат две реки.
Ова е патот.
Сите војници ни дојдоа од Курес,
сега сакам Рим да биде срамнет со земјата.
Изгубивме една битка,
ако изгубиме уште една
ќе ви ги отсечам главите.
Акрон, дојди.
Ти ќе заповедаш со нашата војска.
Господару,
не сум достоен.
Се плашиш од Римјаните, Акрон?
Се плашам само од вас.
Зошто ја одбиваш честа што ти ја нудам?
Не плаши се,
јас побарав да збориш.
Меѓу нас има човек што заслужува да заповеда повеќе од сите други,
немам видено човек како него, што не се плаши од смртта.
Кажи ми го неговото име.
Сервисот е најдостоен,
единствен што заслужува да ја води твојата војска.
Клекни!
Земи го ножот.
Не сакам веќе да ти го чујам гласот.
Отсечи си го јазикот.
Уште колку треба да пловиме?
Не е далеку од тука до моето село,
толку паметам.
Ако не паметиш ништо друго, тоа е бидејќи сакаш да заборавиш.
Ова е само местото каде што сум се родила,
не ги паметам лицата на оние што ми дале живот.
Оние што забораваат ја потиснуваат болката,
но кога-тогаш, минатото излегува на површина и се враќа да ти каже кој си.
А, ти?
Си го знаеш ли минатото?
Само неколку слики,
но избришав се, исто како тебе.
И ти си ја потиснал болката.
Санко сака да зборува со мене.
Само далечна бура е, не е божјиот глас.
Морам да му го слушам гласот.
Што правиш?
Санко, ти го слушам гласот, збори со твојата слугинка.
Не гледај!
Што правиш! - Прекини! Прекини!
Ќе те казни за ова!
Не се плашам, разбираш ли?
Веќе се борам против него!
Ќе умреш за ова, човек не може да предизвика бог.
Ќе ја поминеме ноќта тука.
Нема ништо тука, да се вратиме, без оган не гледаме ништо.
Санко ќе ни го покаже патот, логорот не е далеку одовде.
Брате!
Го препознаваш ли местово?
Да.
Ова е моето село.
Нема никој тука.
Нема никој тука!
Одговори ми! - Не знам што се случило.
Лажеше, нема село, никој не може да го спаси брат ми!
Не те лажев! - Згрешив што ти поверував!
Пушти ја!
Родена сум тука.
Зошто сакаш да ја повредиш?
Нема да ме повреди.
Бараме некој да го излечи.
Мора да се врати од светот на мртвите? -Да.
Ќе го однесеме кај оној што може да го спаси.
Немам видено село од камен.
Ова не е село,
ова е град на мртвите.
Не ме препознаваш?
Која си ти?
Татко ми се викаше Велтур.
Ерсилија.
Каде се сите?
Не остана ништо тука,
само децата се живи
и јас, за да ги водам.
Кој го направил ова?
Бесот на водата уништи се,
ги напуштивме колибите и се засолнивме овде,
меѓу мртвите.
Тој ден и татко ти го изгуби животот.
Кој е тој човек?
Тој е крал.
Можеш ли да го исцелиш?
Умира.
Само крвта на друг човек може да го спаси.
Отвори ми ги вените...
Нема да умрам.
Те почестува тоа што ја имаш почитта на војниците.
Сите ми кажуваат колку си достоен и храбар,
дека се бориш како да немаш страв од смртта,
велат дека тоа е бидејќи веќе си умрел еднаш.
Влези.
Не плаши се!
Тој е убиецот на твојот син? - Да.
Амулиј,
кралот на Алба.
Силвија ми кажа што си направил на нејзиниот син,
сака да те убијам,
но го разбирам и твојот бес и омразата што те води...
Не е важно кој сум, или кој сум бил,
го сакам само истото како вас.
Ги сакам твојата сила и омраза, за да победам во војнава.
Ќе ги имаш.
Но ја сакам и твојата верност,
клекни и побарај таа да ти прости.
Се бунтуваш против својот крал?
Уште еден чекор.
Барам... - На колена!
Барам да ми простиш,
кралице на Алба.
И ти, Силвија,
мораш да му дадеш прошка.
Не можам. Порадо би умрела.
Нема да умреш ти,
туку сите жени во Алба.
Послушај ме.
Погледни го во очи.
Притисни го кон себе.
Ти простувам.
Сте биле крал и кралица,
но сега сте ми само слуги,
од денес ќе заповедаш со мојата војска и ќе ја извршиш одмаздата,
сега оди си.
Кога ова ќе заврши,
љубовта што си ја имала кон децата,
сакам да ми ја дадеш мене.
Ти ги донесе тука.
Што те врзува со нив?
Требаше да ги убијам,
тие ми се непријатели.
А место тоа сакаш да ги спасиш.
Немам видено човек толку силно да го брани животот на друг маж.
И веќе не знам што е праведно.
Ако душата му е нечиста,
ако љубовта му е лажна,
нема надеж за него и брат му.
Душата му е чиста, љубовта му е вистинска, го видов тоа,
постои ли човек што може да ја порази божјата волја?
Не.
Освен ако и самиот не е бог.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС