ПРЕД ЕДНА ГОДИНА
Што носиш како жртва за оракулот на богот Санко?
Само животот.
Би требало да е доволно.
Оттука мора да продолжиш сам.
Кажи ми го името.
Имаше време кога знаев кој сум.
Но, сега сум ништо.
Ти си странец.
Зошто си дошол тука?
Моите богови веќе не ми зборат.
Санко те видел, мртов меѓу живите.
Зборувај со искрено срце и ќе ти ги послуша зборовите.
Ја предадов довербата на ќерка ми,
уништив се што сакав.
Ако ни смртта не ме сакала,
зошто сум уште жив?
Кога мечевите ќе бидат жедни, ќе дојдат одговорите што ги бараш.
Сега понуди ја твојата жртва за богот.
Не плаши се.
Прероди се и стави го твоето ново лице.
Кога ќе го нападнеме Рим?
Алба е под наша контрола,
но остатокот од армијата уште маршира од Курес,
ќе стигне за пет дена.
Не сакам да чекам.
Господару?
Си ги сакам свештеничките назад, Сабо.
Веднаш.
Напаѓање без остатокот од армијата би било грешка.
Алба беше неспремна и без водач,
Рим не очекува
и неговите кралеви се спремни да се борат.
Никогаш веќе да не си му се обратил така на божјиот син,
ти си ништо, безвреден си.
Кажи го тоа.
Јас сум ништо.
Барам прошка за неговата надменост,
уште треба да учи, но тој ни е најдобриот воин.
И ти се согласуваш со него?
Веќе не го слушам татковиот глас,
свештеничките ми ги носеа неговите зборови,
а сега има само тишина.
Без нивните предвидувања ми се чини како веќе да не знам што е правилно.
Можеби има нешто што можеме да направиме.
Има римски гарнизон на ридот Политориум на североисток,
ако тргнам вечер, со избрани луѓе, би можеле да го заземеме,
другите војници ќе ја бранат Алба,
кога ќе ни се собере цела војска, ќе доминираме со бојното поле од ридот,
Римјаните ќе немаат каде да бегаат.
Знам дека свештеничките би ти го кажале истото.
Имаш моја дозвола, Сабо.
Сакаше да зборуваш со нас,
тука сме.
Богот Санко ги прифати нашите дарови.
Кои дарови?
Тие што брат ти ни ги даде, додека беше отсутна.
Нашата молитва дошла до Санко,
неговиот глас ми ги шепна работите што треба да се случат.
Не не интересира гласот на туѓ бог.
Збореше за Рим и Курес,
за војната меѓу нашите народи.
Војна?
Зошто ни го кажуваш тоа?
Јас сум само гласник.
Кажа ли твојот бог кој ќе победи?
Не, но зборуваше за вас двајца.
Ми кажа дека градот со два крала ќе го жали владетелот,
од двајцата ќе остане само еден,
лажниот крал ќе умре, а вистинскиот ќе живее
и неговото име вечно ќе биде врзано со тоа на неговиот град,
Ромул,
бидејќи ќе го владее Рим.
Колку долго ги имаш тие сомнежи?
Предолго,
требаше порано да ги спомнам.
Таа жена не збори за Румија,
само за нејзиниот бог, го знаеш тоа подобро од мене,
бог што ни е непријател и сака да не сврти еден против друг.
Со генерации глутницата секогаш има еден водач,
го виде тоа во шумата.
Веќе не сме во шумата, погледни наоколу, види до каде стигнавме,
немаше да го постигнеме ова без Јем.
Јас и тој основаме свет град за Румија,
заедно сме Ромул.
Верувај во нас, Херенеј,
не ти се обраќам како крал, туку како пријател.
Ни требаш на мене и Јем.
Ми требаш мене.
Секогаш ќе стојам до тебе, Виро.
Мислиш на зборовите на таа жена.
Пророштвата се нејасни,
боговите ни зборат,
но не секогаш им го разбираме јазикот.
Кога бев свештеничка на Веста
исто ги чув божјите зборови, го видов Енито како умира
и луѓе како те нарекуваат убиец.
Сакав само да те убијам,
но тоа не беше вистината.
Единствена вистина е што Енито е мртов. -Знам дека се плашиш.
Не сум уплашен за себе.
Носите вести од Алба?
Алба падна,
го убиле кралот Нумитор.
Мајка ми?
Жива е, но е затвореничка.
Спушти ги очите,
робинко.
Виде ли што направи син ти?
Тој е виновен за уништувањето на твојот град,
ќе можеш ли да му простиш?
Не е виновен Јем, ти ја уништи Алба.
Побарав мир, а ми одговори со крв и железо,
каде е татко ми?
Татко ти е со неговите луѓе,
меѓу мртвите на твојот град,
можеби можеш да го најдеш таму,
ако птиците не му го изеле телото.
Тит не губел време, грст Сабињани веќе идат од Алба.
Нема војници на патот до Рим.
Нашите стражари не виделе ништо.
Не одат кон Рим.
Самиот ги видов, се движеа низ шумите североистично од Алба,
малкумина се и брзи, не одат по патеки
туку тивко се движат низ шумата,
се движат само ноќе, без факли,
користејќи ја месечевата светлина,
така станале невидливи.
Се движат кон Политориум. - Имаме гарнизон таму?
Не се спремни за директна битка, но се спремаат за неа,
знаат дека од ридот ја владеат рамнината.
Спремете ги луѓето,
немаме многу време, ќе ги спречиме пред да го заземат ридот.
Што правите тука?
Ако сте Латини, сте ја преминале вашата граница.
Јас сум точно каде што треба да бидам.
Јас и моите сопатници сме жедни, дај ни малку млеко.
Што ти се случило со лицето?
Што не е во ред, се срамиш?
Не срами се, покажи се!
Видете го, чудовиште е!
Чудовиште!
Покажи се!
Доста е!
Стој!
Овој човек има повеќе храброст од сите вас заедно.
Ако ме убиеш
и ти ќе умреш.
Сакаш ли да умреш?
Мојот живот веќе не е мој.
Во право си,
од сега ми припаѓа мене и на кралот Тит.
Серви!
Никој не сака да јаде со тебе.
Не ми веруваат бидејќи сум странец.
Не.
Само се плашат.
Но, ти не се плашиш од мене.
Каде што другите гледаат чудовиште,
јас гледам воин,
оружје во рацете на Курес.
Те понижив пред Тит,
но го направив тоа да те заштитам,
мора да го си го знаеме местото кога сме пред божјиот син.
И, ти?
Ова е света војна,
многу е поголема од нас двајца.
Наскоро војската на Санко ќе влезе во Рим,
а ти ќе бидеш крај мене.
Не можеме двајцата да ги ризикуваме животите. -Што велиш?
Ми требаш во Рим.
Јас припаѓам со тебе.
Рим со причина има два крала,
ако еден падне, другиот ќе го брани градот.
Знам што правиш,
мислиш дека јас ќе умрам
бидејќи ти имаш кралска крв,
а јас сум само роб.
Тоа не е вистина! - Не ме лажи!
Не знаеш да лажеш.
Јас попрво би сакал да умрам!
Не побарав да ме штитиш! - Не разбираш?
Веќе имам изгубено еден брат!
Не можев да го спасам Енито,
но можам да те спасам тебе.
Мораш да ми ветиш, Виро,
вети ми дека ќе останеш во Рим.
Ветувам.
Го оставам Рим во твои раце, брате.
Рече дека не сакаш да се бориш покрај некој што не ти го открива срцето.
Сабињаните го нападнаа светиот град,
тоа што си го сторила те засега тебе и боговите што си ги навредила, не мене.
А војнава, те засега ли?
Што мислиш?
И оние што ти го убиле семејството биле од Курес.
Веќе ја добив правдата што ја барав,
Сабињани или Латини, не ми прави разлика,
луѓето го носат товарот на своите гревови, не народите.
Но ќе се бориш крај Рим, си ја избрал страната.
Јас сум воин, не војник,
не се борам за крал или неговиот град.
Зошто тогаш се бориш?
Бидејќи го побара тоа од мене.
И знам дека уште ти требам.
И ти треба да дојдеш да не водиш во битката.
Му ветив на Јем.
Ти си волк како нас, а не куче-чувар.
Румија е со нас! - Румија!
Не требаше да им ги откриеш зборовите на богот.
Пророштвата не припаѓаат само на оние со дар да ги слушаат,
туку и на оние што треба да ги живеат.
Волусија е во право, странци се.
Тоа е богохулие, тие се непријатели на Тит, треба да му бидеме верни.
Доста! Само јас сум избрана да бидам божјиот глас,
само јас ја знам вистинската волја на Санко.
Ерсилија! Пушти ја!
Знаење на иднината нема да им помогне.
Вистината е само уште еден божји начин
за уништување на луѓето.
Дојди со мене! - Не!
Дојди или ќе те убијат! - Остави ме!
Помогни ми!
Да ја спречиме?
Оставете ја.
Заслужуваше повеќе, тато,
но ова е се што можам да го направам,
Јупитер нека те води на твоето патување.
Не си родена во Курес
и не си Латинка.
Ти го забележав тоа во гласот.
Моето семејство живееше во етрурско село,
татко ми лечеше смртни рани,
а имаше уште многу со него
и јас им помагав.
Сабињаните те грабнале?
Татко ти?
Го убија ли?
Ме продаде за дваесет овци.
Не ме побара за да збориме за мојот живот.
Сакам да знам зашто ни го кажа пророштвото на твојот бог.
Ти беше праведен со нас,
Санко е великодушен со тие што си ги одржуваат ветувањата.
Тоа не е вистина!
Го направи тоа да го ослабиш Рим,
да не разделиш со брат ми.
Затоа тој замина, а ти остана?
Јем и јас сме браќа,
никој не може да го смени тоа.
Да сакаше да го следиш во битка,
ниеден маж, жена, или бог не ќе можеше да те спречи.
И Санко е великодушен кон оние што си ги одржуваат ветувањата, вистина е.
Од што се плашам?
Од тоа да си натрапник, роб што носи маска на крал.
Која мислиш дека си?
И ти си робинка!
Јас сум избрана,
но ти уште треба да докажеш кој си навистина.
Благодарам што дозволи да го закопам татко ми.
Погледни ме.
Сакам да ги почувствувам твоите раце.
Исчисти ме како што го исчисти твојот татко.
Задоцнивме. - Не се многу.
Уште можеме да го вратиме гарнизонот.
Внимавајте.
Напред!
Стапица е!
Штитови!
За кралот Тит!
Борете се!
Румија е со нас!
Рим!
Погледнете назад!
Мора да одиме!
Повлечете се!
Добро си!
Ти реков да се пазиш!
Фатете го!
Требаше да бидам јас!
Не смееш да ме оставиш сам!
Гледај ме, Јем!
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС