Која е оваа жена?
Се викам Силвија, ќерка на Нумитор.
Сакаме да разговараме со татко ти, кралот.
Кралот Алба е на пат. Во негово отсуство јас зборувам за градот.
Зошто сте дошле во Алба со оружје?
Не личиш на својот син.
Си го запознал Јем?
Ги запознавме двата римски кралеви.
Им понудивме мир, но ни ги грабнаа свештеничките.
Јем не би го направил тоа без причина.
Причината е неговата дрскост, но ќе мора да научи.
Дозволи ни да ја преминеме границата и Алба нема да биде наштетена.
РОМУЛ
Излезете.
Каде не носите?
И вие ќе ја запознаете болката што ја причини вашиот народ.
Древна мајко,
Госпоѓо на волците,
покажи го на Дефтри патот преку мочуриштето на мртвите.
Древна мајко,
Госпоѓо на волците,
покажи го на Дефтри патот преку мочуриштето на мрвите.
Прифати ги даровите и плачот на нејзините браќа,
заштити го својот град.
Заштити го својот град.
Ја убивте Дефтри.
Богот Санко ја избра.
Не разбираш колкава чест е тоа.
Ако ги убиеме, војната е сигурна.
Ако биде волјата на Божицата, ќе се одмаздиме.
Но тие мора да останат живи.
Нападни ме!
Не бегај!
Кој е следен?
Добив порака од Алба.
Тит бара дозвола да ја премине границата.
Мама ни купи време.
Сака сега да преговараме за мир.
Веруваш во мир после се што направиле?
Не знам. Затоа мора да се спремиме за војна.
Лауз веќе ја напушти Габи, а со него ќе дојдат други кралеви.
Ако Тит сака да се бори,
не смее да не види разединети. Спреми ги војниците.
Наскоро тргаме.
Алба долго ни беше дом.
Не сакаш пак да ја видиш?
Ништо веќе не ме врзува за Алба.
Ќе однесам дарови на гробот на брат ми Енит.
Дојди со мене и заедно ќе се молиме.
Добре дојде дома.
Уште не си ми простила?
Мило ми е што дојде.
Каде е Нумитор?
Болката му го уништи разумот.
Од растурањето на Триесетте, не го препознава ни мојот глас.
Не сакав да се растури Сојузот.
Никој не го сакаше тоа, но тоа се случи и не го спречив.
Дозволив да ја посветиш Велија на странска божица,
ги бранев твоите одлуки пред Триесетте.
Што друго можев да очекувам од нив?
Сакав да станеш крал на Алба,
но отиде со Виро, го нарекуваш брат,
но си заборавил на твојот вистински брат, Енит.
А ти си ми мајка.
Знаеш ли како те викаат?
Син на Волчицата, син на Румија.
Виро и јас само сакавме да почнеме одново некаде.
Цел Лацио го забележа Рим, а сега и Квиринал.
Паднавме во заседа! - Не ме интересира што се случило.
Си им ги грабнал жените и ги сакаат назад.
Мислиш дека Тит ќе се откаже од војна ако му ги вратам?
Мирот што татко ми го склучи со Сабињаните е драгоцен,
но кревок.
Тоа е твоето наследство.
Единственото што ти остана.
Тоа нека ти текне утре кога ќе разговараш со Тит.
Погрижи се да дојде до договор.
Можеш да одиш.
Дедо...
Енито?
Ти ли си?
Да, јас сум.
Чувај ги мајката и братот.
Им требаш.
Кога јадевте последен пат?
Повеќе би сакале да умреме од глад и жед отколку да не убиете.
Не искушувај ме!
Се сожаливме на вас. Не ви е доволно тоа?
Не оттргнавте од нашиот бог,
не држите тука против наша волја, како робинки.
Заробенички сте, не робинки.
И живи сте,
за разлика од Дефтри, која е мртва.
Живи сме само бидејќи сме ви единствен адут во преговорите,
но кога нема да ви бидеме корисни,
ќе не убиете сите,
или можеби ќе ни направите нешто полошо. -Рим е различен.
Секогаш било така,
крвта се наплаќа со крв.
Никој нема да ве повреди,
ќе бидете третирани како гостинки.
Не ти верувам.
Ти давам збор.
Тоа е кралски збор?
Да, ти ветувам.
Докажи.
Гостите смеат да се молат.
Што сакаш?
Коза, аликабо и корен од шпанска детелина, жртвен триножец, вино.
Тогаш ќе знам колку ти вреди зборот.
Виро?
Стигнаа латинските кралеви.
Јадете,
а јас ќе ви дадам што барате.
Го прифативме твојот повик, Виро...
Но ти и Јем знаете дека војна со Сабињаните никому не користи.
Мирот е во рацете на Тит.
Ако не нападнат, ќе мора да се браниме. Затоа бараме ваша помош.
Го напуштивме Сојузот за да немаме врски со вашата божица.
Зошто би ви помогнале сега?
Така е, Сојузот на Триесетте не постои веќе,
а и Тит го знае тоа.
Нашите градови се најблиски до Сабињаните.
Разединети сме слаби.
Само обединети можеме да се заштитиме.
Рим не подели и сега сакате да не заповедате?
Јас и брат ми не сакаме да заповедаме. - Каде е Јем?
Зошто зборуваме со тебе?
Виро е крал исто колку и Јем.
Знам дека луѓево те избрале за крал,
но во твоите вени тече робовска крв.
Во право си, Атис,
знам како е да се биде роб
и се молам на сите богови вие да не го дознаете тоа,
но за Сабињаните Рим е само прв чекор.
Ќе следи Номент, па Габи, Тиволи и Сатрик.
Војнава ќе влијае на сите нас.
Слушнав дека си силен на зборови,
но како може да ти веруваме?
Ако не веруваш на моите зборови, верувај на крвта на Јем.
Придружете ни се и нашите земји ќе останат слободни.
Зошто се врати?
Утре Јем ќе се види со кралот на Сабињаните.
Ќе има ли војна?
Не знам,
но ако треба да се бориме,
твоето место е со нас.
Колку долго не си спиела?
Боговите ме мачат кога спијам.
Знаеше дека Марс не нуди мир.
Мора да се задоволиш со тоа што си ја извршила правдата.
Можеше да биде само со тоа што ќерка го уби татка си!
Секогаш е праведно да се одмазди невина крв.
Има нешто во твоето срце што не го гледам,
вистина што ја криеш и што те убива.
Не кријам ништо.
Повтори го тоа.
Не ми веруваш.
Ате!
Нема да се борам на твоја страна.
Не се борам покрај тие што го кријат срцето.
Кралевите имаат свои причини.
Сметаат дека Рим го узурпираше местото на Велија.
Се плашат од нас.
Ништо повеќе.
Но ти веруваат тебе.
Атис ти верува.
Разговарај со нив, убеди ги.
Не можам, Виро. - Можеш.
Мојот глас ќе ја носи тежината на моите зборови,
но уште не дошол тој ден.
Што да направам?
Кажи им го тоа што сакаат да го слушнат.
Убеди ги дека ако ни помогнат против Квиринал,
Рим ќе им должи на сите ваши градови,
ќе добијат од нас се што сакаат.
Ако се покажат како непријатели
и сакаат да не искористат, нема да знаат дека ние ги користиме.
Мислам дека не сум способен. - Сите знаеме да лажеме.
Особено кралевите.
Лажи за мене, Лауз, убеди ги да се борат.
Татко на татковците, обрати ни се.
Обземи ја ќерка си
и покажи ни ја иднината што е одлучена...
Ерсилија, што гледаш?
Ги знаеш нашите барања?
Кралот Тит го сака само тоа што му припаѓа.
Убивте една од нас и не можете да ја вратите.
Што сакаш тогаш?
Твојот крал не збори?
Не дојдов да преговарам.
Мајка ми не ми кажа така.
Бев јасен,
ги сакам моите свештенички.
Ќе ги добиеш,
но прво имаме барање.
Какво барање?
Знак на почит,
на еднаквост.
Ти и јас не сме еднакви.
Сакам да не замолиш за прошка.
Прошка?
Јем, немој... - Што не измами,
што го навреди Рим
и го обесчести гостопримството убивајќи една од нас.
Бог не бара прошка!
Не гледам пред себе Бог.
Знаеш ли што значи ова?
Спремни сме.
Ги навреди! - Мирот не е ништо ако живееш покорно.
Нема да ви се придружиме во бескорисна војна.
Виро ги собра кралевите на соседните градови, ќе се бориме и без вас.
Кралевата слава вреди повеќе од животот на луѓето.
Не ме интересира славата. - Туку што сакаш?
Слобода.
Само боговите се слободни, смртниците не се.
Дури и кралевите?
Енито никогаш не би донел таква глупава одлука. -Мртов е!
Брат ти беше роден да биде крал.
Никогаш немаше да ме остави сама.
Сине...
Некогаш ми беше мајка.
Сега сум син на Румија.
Кралевите одлучија.
Нема да ве напуштиме.
Знаев дека го можеш тоа!
Да наздравиме!
Пушти ме!
Сакаше да ги скриеш од нас, Виро?
На колена, робинко!
Морничава кучко!
Застани!
Не заборавај дека си мој гостин.
И овие жени ми се гостинки.
Преброј ги, Виро.
Тие се пет, исто како нас.
Како петте градови на нашиот нов Сојуз.
Боговите ни кажуваат
само да го поделиш со нас овој прв плен од војната со Квиринал.
Уште ни требаат.
Веќе не мора да преговарате со Сабињаните.
Ќе се бориме заедно со Рим. - Атис е во право, Виро.
Остави ни ги жените и боговите ќе ни го благословат сојузот.
Оваа е твоја, Хорациј. - Застани!
Виро бира прв.
Избери ја својата награда,
па дозволи ни да ги избереме нашите.
Докажи дека си еден од нас.
Не?
Ја сакаш ли оваа?
Сега знам колку вреди зборот на кралот.
Не можам.
Се заколнав дека никој нема да ги повреди.
Треба да ни бидете верни само нам.
Не барате од мене верност,
туку само послушност.
Ќе ја земам ако не ја сакаш.
Сум скротил и подиви ѕверки од неа.
Виро!
Лауз се излажал.
Знаев дека никогаш не би ни се поклонил.
Оди си!
Луѓето и волците немаат веќе што да си кажат.
Ни кралевите и робовите.
Жал ми е, Виро.
Ќе се молам за божја милост врз твојот народ.
Како мал сакав да правам се што правеше Енито.
Ако се качеше на карпа, морав и јас.
Тој беше повешт,
но и да паднев, продолжував по него.
Енито секогаш беше сигурен во себе.
Никогаш не се сомневаше.
Добро си постапил.
Цел Рим верува во тебе,
како и јас.
Не сум тоа што мислиш.
Мислев дека товарот што го носам е само мој,
но ја заслужуваш вистината.
Вистината?
Се обидував да заборавам,
но боговите не ги забораваат гревовите на смртниците
и секоја ноќ ме потсеќаат на моите.
Те лажев.
Таа ноќ во Алба,
дигнав меч на татко ми,
но кога го погледнав во очи...
Што збориш?
Не го убив.
Не го одмаздив Енито.
Не е вистина.
Никој не може да ми прости.
Зошто сакаш да збориш со мене? Се плашиш од Тит?
Тит е млад,
исто како и Јем.
Верува дека може да го смени и непроменливото.
Можеби ќе сфати кога ќе ги срушиме ѕидините на Рим.
Твојот крал те слуша.
Само ти можеш да го убедиш.
Што сакате во замена за свештеничките?
Злато, стока, жито?
Во име на древниот сојуз на Алба и Сабињаните, ќе ви дадам се што сакате.
Дајте ми да платам за син ми.
Ве молам, смилувајте се на мајка.
Ќе разговарам со Тит.
Ќе добиеш одговор утре.
Разговараше со Силвија?
Мајка ми е како нејзиниот град, робинка на спомените.
А има ли уште шанса за мир? - Никогаш немало.
Не грижи се, ќе успееме со поддршката на Лауз и другите.
Заминаа.
Никој нема да ни помогне.
Сакаа да не понижат.
Не ни требаат.
Сами сме, Виро.
Тогаш, сами ќе победиме.
Таа е само очајна мајка што сака да го спаси синот.
Ти збореше ли за мене?
Што ти кажа?
Се поклони на твојата власт, ќе направи се за да ти удоволи.
А ти?
Што мислиш?
Ако наредиш,
војнава може да се избегне.
Ќе стигнеме да се вратиме.
Што кажа да те убеди? Ги видов очите на таа жена.
Нејзините зборови се отров.
Така те измамила.
Го сакам само тоа што ти го сакаш.
Ти ги слушам наредбите.
Мојата Госпоѓа мора да остане внатре.
Сабињаните се доближуваат на портите.
Одбранете ја Алба.
Не ми бараше прошка и не дојдов да ти ја дадам.
Треба да ме мразиш.
Не можам.
Ти можеби можеш да заборавиш на минатото
бидејќи немаш грев.
Не барам од тебе да заборавиш,
туку да погледнеш кон нов живот.
Живот без Алба
и без твојот татко.
Јем?
Дефтри,
сестро,
воинке,
прифати ги моите солзи и овој принос
како заштита на твојот пат далеку од мене.
Татко...
Помогни ми!
Нема како да му помогнете.
Мора да се спасите!
Помогнете ми!
Кој си ти?
Не е важно кој сум.
Амулиј...
Се врати од кралството на мртвите.
Дојде по мене.
Дојдов по тебе, брате.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС