Downloaded @ subs4series.com
Συγχρονισμός: mariaevimaria GTtvSD
Η τρίτη μέρα έχει σχεδόν περάσει.
Αλλά η προσφορά μου ισχύει ακόμα.
Και εγώ έχω έρθει για να σου απαντήσω.
Ο Γιέμος πάλι δεν είναι μαζί σου.
Είναι νεκρός.
Η πόλη είναι δική σου, γιε του Σάνκους.
Ζητάω μόνο να λυπηθείς τον λαό μου, όπως υποσχέθηκες.
Δεν έχουν φταίξει.
Συγχώρεσέ με, Ίλια.
Ο Γιέμος είχε δίκιο.
Οι κάτοικοι της Ρώμης δεν θα δουν την οργή μου.
Αλλά δεν μπορώ να συγχωρέσω αυτούς που παραβίασαν...
τους νόμους του Σάνκους.
Και η Ερσίλια είναι έτοιμη.
Πάρτε τους.
Και ο Βίρος καθόταν εκεί.
Γιατί διάλεξες αυτόν;
Μίλα.
Δεν θα έχεις άλλη ευκαιρία.
Γιατί είδα κάτι σ' εκείνον.
Τι;
Κάτι που μου θύμισε εσένα.
Την ακίνητη καρδιά ενός θεού...
αθώα...
απαλλαγμένη από το καλό και το κακό.
Κι εσύ;
Είδες κι εσύ αυτό που λέει η Ερσίλια;
Όχι, άρχοντά μου.
Κι εσύ;
Δεν απαντάς;
Ένας είναι ο γιος του Σάνκους.
Κι εσύ;
Ένας είναι ο γιος του Σάνκους.
Άκουσες;
Έκανες λάθος.
Τότε είμαι ακάθαρτη στα μάτια του θεού...
και είναι δίκαιο...
να πληρώσω για το λάθος μου.
Τη ζωή θα σου την πάρουν αυτές που αποκαλούσες αδερφές.
Το σώμα σου θα το φάνε τα σκυλιά.
Αλλά πρώτα...
θα δεις τον απατεώνα που διάλεξες...
να υπηρετείς αντί για εμένα να πεθαίνει.
Μόνο όταν με ικανοποιήσει ο πόνος σου...
θα σου επιτρέψω...
να πας να τον βρεις.
Ποια ήταν αυτή η γυναίκα;
Ποια γυναίκα;
Αυτή που αψήφησε τους φρουρούς μου...
και σε πλησίασε στη Βία Σάκρα για να σου δώσει αυτό.
Δεν είναι καμία.
Ποια είναι;
-Ποια είναι; -Τη λένε Λαουρέντια.
Με βρήκε όταν ήμουν μικρός και με πούλησε ως σκλάβο.
Πού βρήκε αυτήν την κουβέρτα;
-Πώς τη βρήκε; -Δεν ξέρω.
Δεν την έχω ξαναδεί ποτέ.
Πες μου την αλήθεια.
Η πόλη είναι δική σου...
κι εγώ είμαι αλυσοδεμένος.
Δεν έχω πια λόγο να λέω ψέματα.
Έχω εντολή να μην αφήσω κανέναν να μπει.
Είμαι ιέρεια του Σάνκους.
-Γιατί το κάνεις αυτό; -Γιατί ήσουν δίκαιη μαζί μου.
Με υπερασπίστηκες κι ας ήμουν εχθρός.
Η Ερσίλια θα το ήθελε αυτό, είμαι σίγουρη.
Τι της έκαναν;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω καν πού την κρατάνε.
Μπορείς να τη βοηθήσεις.
Εγώ μπορώ να τη βοηθήσω.
Η Ερσίλια είναι σαν εσένα.
Μακάρι να είχα το θάρρος σου.
Κι όμως είσαι εδώ.
Ξέρεις ποιο είναι το σωστό.
Αν ο βασιλιάς σου πέσει...
η Ρώμη θα ανθίσει.
Θέλω μόνο ένα όπλο.
Θέλεις να σκοτώσεις τον γιο του Σάνκους;
Βοήθησέ με να ξεφύγω.
Μόνο έτσι θα σωθεί η Ερσίλια.
Τι συμβαίνει, Ίλια;
Πάρε ανάσα.
Τι συμβαίνει;
Η Σίλβια δεν αφήνει τη σορό του γιου της.
Να την απομακρύνουμε διά της βίας;
Σίλβια.
Πρέπει να σηκωθείς.
Πρέπει να πιεις.
Δεν μπορώ να τον εγκαταλείψω.
Κανείς δεν θα τον πάρει.
Κανείς δεν θα τον αγγίξει.
Μου το υπόσχεσαι;
Σου το υπόσχομαι.
Πόσο καιρό δεν έχεις αίμα;
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
Οι θεοί σε ευλόγησαν με ένα παιδί.
Ποτέ δεν προσευχήθηκα για παιδί.
Ίσως το έκανε ο άντρας σου.
Φάε, πρέπει να είσαι δυνατή.
Θα περιμένω μέχρι να είσαι έτοιμη...
και μετά θα σε κάνω βασίλισσά μου.
Δεν χρειάζομαι τιμές.
Δεν ξέρω πια τι να τις κάνω.
Πες μου τι θέλεις...
και θα σου δώσω τα πάντα.
Τον θάνατο του Βίρος.
Θέλω να καεί δίπλα στον γιο μου στην πυρά του.
Πού τον βρήκες;
Ζούσα κοντά στο δάσος...
που ήταν το σύνορο ανάμεσα στην Κούρες και στη γη των Λατίνων.
Ο άντρας μου είχε πεθάνει πρόσφατα.
Το παιδί...
Τον άκουσες να κλαίει;
Όχι, άρχοντά μου.
Κοιμήθηκε λες και δεν είχε τίποτα να φοβάται...
τυλιγμένος σ' αυτήν την κουβέρτα.
Τον είχαν εγκαταλείψει.
Η πείνα είναι φριχτή κατάρα.
Τον λυπήθηκα.
Και μετά...
τον πούλησες για σκλάβο.
Έτσι τον λυπήθηκες;
Δεν μπορούσα να ταΐζω κι άλλο στόμα.
Καλύτερα σκλάβος παρά νεκρός.
Αυτό σκέφτηκα.
Γιατί τώρα;
Γιατί του επέστρεψες αυτήν την κουβέρτα τώρα;
Για να τον προστατεύει τώρα όπως και τότε.
Και αν ο βασιλιάς των Σαβίνων...
ήρθε για να με ρωτήσει γι' αυτόν...
σημαίνει ότι δεν έκανα λάθος.
Τρία μωρά μπροστά μου μεταφέρθηκαν στο δάσος.
Κανένα δεν επιβίωσε, όπως λένε...
αλλά μόνο δύο σοροί βρέθηκαν.
Το τρίτο...
μπορεί να ζει ακόμα.
Μόνο ο Σάνκους το ξέρει αυτό.
Τότε, ρώτα τον...
αν υπάρχει κάποιος άλλος σαν εμένα κάπου.
Κάποιος που μπορώ να αποκαλώ...
αδερφό.
Χρειαζόμαστε την Ερσίλια, άρχοντά μου.
Μόνο σε εκείνη μιλάει ο Σάνκους...
και δείχνει εικόνες από το μέλλον.
Σιωπή. Όλες μας επέλεξε ο θεός!
Λυπήσου την Ερσίλια...
και οι ερωτήσεις σου θα απαντηθούν.
Δεν χρειάζομαι καμία από εσάς.
Ξύπνα, βασιλιά της Ρώμης.
Ξεκινά να περπατάς, πάμε.
Σταματήστε!
Λύστε τον.
Δεν θα πεθάνεις σήμερα.
Τίμησέ τον.
Γιατί δεν τον σκότωσες;
Δεν ήταν η ώρα.
Πες μου γιατί.
Δεν ξέρεις κάποια πράγματα.
Πράγματα που ούτε για εμένα είναι ξεκάθαρα.
Ο γιος μου είναι νεκρός, μόνο αυτό ξέρω.
Πώς γίνεται ένας σκλάβος...
να γίνει ηγέτης ενός λαού;
Τι;
Κι αν ο Βίρος δεν είναι όπως όλοι οι άλλοι;
Αν είναι γιος του Σάνκους όπως εγώ;
Τι λες;
Ίσως...
ο πατέρας μου ήθελε να τον βρω.
Ο Βίρος δεν είναι αδερφός σου.
Ο Βίρος δεν είναι τίποτα.
Σκότωσε τον Βίρος...
και θα γίνω δικιά σου.
Θα γίνω η βασίλισσά σου.
Ποια είναι η πρώτη σου ανάμνηση;
Η λάσπη...
-και η βρόμα των γουρουνιών. -Πριν από αυτό.
Δεν θυμάμαι τίποτα πριν.
Δηλαδή, δεν θυμάσαι τίποτα;
Γιατί με ρωτάς;
Αυτή η κουβέρτα που σου έδωσε.
Νόμιζα ότι τα μάτια μου με ξεγελούσαν.
Τι λες;
Κάθε μωρό ήταν τυλιγμένο σε μια κουβέρτα όπως αυτή...
την κουβέρτα που έχω εγώ...
και που έχεις κι εσύ.
Είσαι αδερφός μου, Βίρος;
Μην απαντήσεις.
Δεν θα ήξερα αν τα λόγια σου...
είναι ενός αδερφού ή ενός εχθρού.
Στην αρχή αρνήθηκα να το πιστέψω, αλλά μετά...
είπα στον εαυτό μου ότι ίσως ο πατέρας μου σε έστειλε σ' εμένα.
Ίσως το έκανε...
γιατί δεν ήθελε να 'μαι μόνος πια.
Πρέπει να βεβαιωθώ.
Μπορώ να σε υποβάλλω...
στην ίδια δοκιμασία που υπέβαλαν εμένα.
Να επιβιώσεις.
Μόνο τότε θα ξέρω ότι είσαι αδερφός μου.
Αδερφός μου.
Πιστεύεις ότι σώθηκες;
Αφότου γεννήθηκα...
δεν κάνω τίποτα άλλο απ' το να επιβιώνω.
Θα επιβιώσω και εδώ.
Είσαι σίγουρος;
Η Ερσίλια μού είπε για τον Τίτους...
και είδα πώς μας κοίταζε στην Κούρες.
Ήθελε αυτό που είχαμε εσύ κι εγώ.
Είσαι θνητός...
αλλά αυτό που έχω δει τόσα χρόνια...
μου δείχνει ότι είσαι ο πιο δυνατός θνητός απ' όλους.
Για να σωθεί η Ρώμη...
δεν αρκεί ο δυνατότερος θνητός...
και ούτε η αλήθεια αρκεί.
Άκου και να θυμάσαι, Λαουρέντια.
Με βρήκες στο δάσος...
στα σύνορα ανάμεσα στην Κούρες και στους Λατίνους.
Είχα κάτι μαζί μου, μια κουβέρτα.
Αρκεί μια κουβέρτα για να μείνεις ζωντανός;
Ξέρω τις αδυναμίες των ανθρώπων...
και των βασιλιάδων.
Αλλά ξέρω κι εσένα...
και ξέρω ποιος είσαι.
Ένας ψεύτης.
Δεν είμαι κανείς.
Γι' αυτό μπορώ να γίνω ο καθένας.
Φύγε, βρόμα!
Μπορώ να είμαι σκλάβος ή βασιλιάς...
γιος της Λύκαινας και γιος του Σάνκους...
και αδερφός του βασιλιά Τίτους.
-Πριν ήσουν αδερφός μου. -Το αποφασίσαμε μόνοι μας...
αλλά δεν έχουμε το ίδιο αίμα.
Ήταν αλήθεια για εμένα...
-και ήταν και για εσένα. -Αρκετά.
-Λες ψέματα στον εαυτό σου. -Φύγε.
Φύγε!
Ακόμα κι αν σκοτώσεις τον Τίτους...
δεν θα σωθείς...
ούτε εσύ...
ούτε το παιδί σου.
Μόνο η Ρώμη έχει σημασία...
και αυτό που θα μπορούσε να συμβεί δεν μετράει.
Πρέπει να βιαστείς.
Όταν κάνεις ό,τι πρέπει...
τρέξε χωρίς να κοιτάξεις πίσω.
Αν οι θεοί σε βοηθήσουν, ίσως δεν μπορέσουν να σε πιάσουν.
Ο πατέρας μου είναι εδώ για εσένα.
Προσεύχομαι να σε αναγνωρίσει ως γιο του.
Άνοιξε.
Μπορείς ακόμα να τον σώσεις.
Ποιος μιλάει;
Η υπηρέτρια του Σάνκους...
ή η γυναίκα του Βίρος;
Θυμάσαι εκείνη τη βραδιά...
πριν μπουν οι Ρωμαίοι στη ζωή μας;
Οι αδερφές μου κι εγώ ρωτήσαμε τον θεό πατέρα σου...
στους υψηλότερους λόφους της Κούρες.
Μου είπες να ενωθώ εγώ και η Ρώμη με αίμα.
Αυτός ο δεσμός είναι το αδερφικό αίμα...
που ρέει στις φλέβες σου και στου Βίρος.
Αυτό ήταν το μήνυμα του Σάνκους.
Αν είναι αλήθεια...
ο Βίρος θα σωθεί χωρίς τη βοήθειά μου.
Άκου με.
-Ξέρω ότι δεν με εμπιστεύεσαι. -Δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Μόνο οι θεοί δεν λένε ψέματα.
Και έχω κουραστεί με όλα αυτά τα ψέματα, Ερσίλια.
Το μόνο που θέλω είναι κάτι αληθινό.
Άντεξε, Βίρος.
Πολέμησε, βασιλιά της Ρώμης.
Άντεξε, Βίρος.
Πολέμησε, βασιλιά της Ρώμης.
Άντεξε, Βίρος.
Πολέμησε, βασιλιά της Ρώμης.
Τι νόμιζες ότι έκανες;
Οι λύκοι μυρίζουν τον φόβο...
κι εσύ ζέχνεις φόβο...
όπως όταν σε πρωτοσυνάντησα.
Εσύ ήσουν η δύναμη μου.
Ήσουν η ανάσα μου, η σάρκα μου, το αίμα μου.
Προσπάθησα να σε αρνηθώ, να ξεφύγω από εσένα...
από το κακό που σου έκανα...
αλλά δεν μπορώ να το αρνηθώ.
Είμαι έτοιμος να πεθάνω.
Να ελευθερωθώ από αυτόν τον πόνο.
Μείνε μαζί μου.
Δεν θέλω να πεθάνω μόνος.
Ο πόνος μας, όπως και η αγάπη μας...
δεν θα τελειώσουν.
Πήγαινε να συναντήσεις τη μοίρα σου, μόνος...
χωρίς φόβο.
Λύστε τον.
Είδες τον θάνατο...
τον κοίταξες στα μάτια...
και επιβίωσες.
Εσύ είσαι ο χαμένος γιος του Σάνκους.
Επιτέλους σε βρήκα...
αδερφέ.
Όλες οι αμαρτίες σου έχουν συγχωρεθεί.
Ο Σάνκους μπορεί να δείξει απέραντο θυμό...
αλλά και απέραντο έλεος.
Η Κούρες και η Ρώμη...
θα γνωρίσουν η μια την άλλη...
θα εμπιστευτούν η μια την άλλη.
Από εδώ και στο εξής...
ο αδερφός μου κι εγώ...
θα βασιλεύουμε μαζί...
ενωμένοι...
όπως ο θεός, ο πατέρας μας...
μου ζήτησε από την αρχή.
Δυο ηγεμόνες...
που ενώνονται από το ίδιο αίμα.
Ο Τίτους...
και ο Βίρος!
Ζήτω οι βασιλιάδες!
Μη με λες Βίρος...
αδερφέ.
Ίδρυσα τη Ρώμη.
Όσο η μνήμη μου ζει...
οι άνθρωποι θα με λένε...
Ρόμουλους.
Ζήτω οι βασιλιάδες!